Bekijk meer van Promotor op https://www.motor.nl
Abonneer op Promotor Magazine: https://www.motor.nl/aanmelden-promotor
Volg Promotor ook op Facebook: http://www.facebook.com/promotormotome
Volg Promotor ook op Instagram: http://www.instagram.com/promotor_inst
Promotor TV: aflevering 60 – S5/05
Met andere ogen
Ja, inderdaad. Ook hier op de redactie worden we in eerste instantie, misschien zelfs in tweede instantie niet echt wild van een lichte scooter als de Honda PCX125. Maar bedenk je als trotse eigenaar van een ‘echte’ motorfiets wel dat binnen Europa in acht jaar tijd al 140.000 PCX125’s verkocht zijn. En dat de eigenaren daarvan niet hoeven te zeulen met een helm (die past ruimschoots onder het zadel), je vierkant uitlachen als ze bij de benzinepomp naast je staan en in de stad waarschijnlijk nog sneller dan jij op de plek van bestemming zijn. En dat allemaal voor een aanschafprijs van gemiddeld een derde van een motorfiets uit het ‘goedkope’ segment.
Grijze muis
Zie, dat maakt die grijze muis toch ineens iets interessanter! Je hebt het waarschijnlijk nooit geween, maar de PCX, waarbij PC staat voor Personal Comfort, was de eerste scooter in Europa met start-stop technologie en iets meer in Honda’s eigen straatje de eerste Honda in Europa die gebruik maakte van het extreem efficiënte enhanced Smart Power (eSP) motorblok. Meer kilometers op minder benzine dus en qua Euro4 al zo ver vooruit dat ze erom lachten.
Flinke update
Voor dit jaar is de PCX125 flink beetgepakt. Hij kreeg een nieuw duplex frame van stalen buizen en wat organischer gevormd plaatwerk. Beide helpen mee in het genereren van meer beenruime, alsmede een toename van de bagageruimte. Het zadel is iets hoger, maar omdat het schuin afloopt, is de opstap nog steeds laag.
De wielen zijn lichter en hebben grotere banden, wat een stabieler gevoel geeft en het benzineverbruik verlaagd. Verlengde veerwegen vergroten het comfort bovendien nog eens en het motorblok heeft iets meer topvermogen (met 0,4 pk meer is het nu 12,2 pk) dankzij een verbeterde airbox, in- en uitlaat. Honda hamert erop dat het benzineverbruik (geclaimd 1 op 47.6 zonder start-stop) daar niet door gestegen is. Daar kom je dus dik 400 km ver mee.
Hoe je het ook bekijkt, die kleine vaak besmuikte Honda scoort wel extreem hoog als het gaat om praktisch en heel economisch vervoer en dat maakt ‘m toch een aardig stukje groter dan zijn daadwerkelijke formaat!
Heruitgave: Meisjes, moslims & motoren
Met de motor naar Iran? Twee meisjes? Is dat niet gevaarlijk? Waarom juist daarnaartoe? Het korte antwoord: uit nieuwsgierigheid. Een heruitgave van het Boek Meisjes, moslims & motoren.
Gaea Schoeters en Trui Hanoulle geloven niet dat moslimlanden gevaarlijker zijn dan andere. En omdat het een wilde meisjesdroom is: stoer, avontuurlijk en een tikje nostalgisch.
In 2008 vertrekken Gaea Schoeters en Trui Hanoulle oostwaarts, op zoek naar een ongerepte wereld, waar de tijd trager verloopt. Onderweg volgen ze het spoor van twee Zwitserse schrijfsters, Annemarie Schwarzenbach en Ella Maillart, die in 1939 samen naar Afghanistan reden.
Meisjes, moslims & motoren is het verhaal van een lange reis door het Midden-Oosten. Zeven jaar na dato blijft hun reis mensen fascineren, en geven ze er nog lezingen over, ook voor scholen. Een verhaal over verwondering en verbazing, verschillen en gelijkenissen, meisjes, moslims en motoren.
De vrouwen doen ieder op hun eigen manier verslag van deze unieke reis: Hanoulle met foto’s, Schoeters met woorden. De een als ervaren motor- en wereldreiziger, de ander met het ongeremde enthousiasme van een first-timer.
Gaea Schoeters (1976) schrijft onder andere voor De Standaard en is romancier. Bijzondere kwaliteiten op de motor: zeurt niet na tien uur rijden. Vervelende gebreken: hoogtevrees, voornamelijk in de bergen.
Trui Hanoulle (1960) is grafisch vormgever voor diverse designbureaus en fotograaf. Bijzondere kwaliteiten op de motor: zeurt óók niet na tien uur rijden. Vervelende gebreken: is elke dag iets kwijt.
Meisjes, moslims & motoren / uitgeverij Querido Fosfor / ISBN 978 90 214 0954 2 / € 20 / Verschijnt 17 april 2018
Yamaha’s donkere kant
De Dark Side of Japan MT Tour, een exclusief evenement waarin Yamaha op eigen wijze haar MT-modellenreeks aan de wereld toont is ondertussen een begrip aan het worden en dit jaar mag je zelfs in het hol van de leeuw komen…
Aardige show
Kort gezegd, het evenement wordt bij Yamaha’s Europese hoofdkantoor op Schiphol-Rijk gehouden en da’s natuurlijk sowieso iets aparts. Uit eigen ervaring weten we dat Yamaha van de presentatie van haar MT-modellen altijd een aardige show weet te maken met licht, geluid en dreunende trommels. Een beetje zoals een persintroductie eigenlijk, maar dan voor de echte motorrijder.
We quoten: ‘Maak een reis door de MT-wereld en ervaar Europa’s bestverkopende assortiment motorfietsen, inclusief het wereldwijde fenomeen de MT-07! Neem de tijd, weg van het alledaagse, om uzelf te vermaken met de donkerste dromen van Japan. Bereid u voor op een ervaring die u naar het hart van The Dark Side of Japan zal voeren en laat uw zintuigen prikkelen. Ontwaak in de ochtend, klaar om de straten te veroveren en uw eigen legende te creëren op de MT-motorfietsen.’
Zelf rijden
Goed, naast die spectaculaire presentatie krijg je ook de mogelijkheid om zelf op een MT-model te proefrijden. Er zit echter één maar aan dit gratis evenement en dat is het feit dat er maar een beperkt aantal kaarten en proefritten beschikbaar is. Heb je dus je zinnen gezet op een Yamaha MT en wil je deze tour niet missen? Schrijf je dan snel in!
De Dark Side of japan MT Tour wordt op zaterdag 28 en zondag 29 april aanstaande gehouden tussen 10.00 en 17.00 uur bij Yamaha Motor Europe, Koolhovenlaan 101 te Schiphol-Rijk.
Getest: Energica Eva
In de basis verschilt de Eva niet heel veel van de eerste productiemotor die Energica aan het grote publiek toonde. Evenals de Ego beschikt deze naked over een oliegekoelde AC-motor met permanente magneet en aangezien het lithium-polymeerbatterijpakket met 11,7 kilowattuur exact gelijk is gehouden, werden vermogen en koppel iets teruggeschroefd, om op die manier toch een grotere actieradius te kweken. Overigens zijn het nog steeds waarden waarvan je blij wordt, want continu 170 newtonmeter op een motorfiets is geen straf. De elektromotor van deze Eva levert 95 pk en ook dat is prima. Een top van 200 kilometer per uur is dan ook mogelijk. Daar treedt de begrenzing in werking om ervoor te zorgen dat de accu niet in één ruk wordt leeggetrokken. Die vermogenspiek is sowieso niet al te interessant, want op een elektromotor gaat het vooral om de trekkracht en die is dus in voldoende mate aanwezig op de Eva. Als we de naakte Italiaan van het parkeerterrein rijden, is het gelijk duidelijk dat de naam een valse indruk achterlaat. Waar je bij Eva al snel denkt aan een onschuldig, lief en vriendelijk collegaatje op je werk is dat ditmaal zeker niet het geval. Wederom blijkt Energica een rappe tweewieler op de wielen te hebben gezet. Zet de Eva in Sport-mode en je schiet als een raket uit de startblokken. Om te voorkomen dat je gelijk met 170 newtonmeter zit te worstelen, laat de EMC (de regelunit) op gecontroleerde wijze het maximale koppel door.
Terrein winnen
Om jezelf rustig te houden, is het een mogelijkheid om een andere mode in te schakelen. De Energica beschikt immers over vier standen en wel Urban, Eco, Rain en Sport. Rij je rustig en heb je het Eco-logo in je dashboard staan, dan zou een actieradius van zo’n 200 kilometer mogelijk moeten zijn. Dat beginnen al serieuze afstanden te worden, waardoor in de toekomst de elektromotor meer terrein kan gaan winnen. Zeker als je ook nog eens weet dat het accupakket met een snellader na een half uurtje alweer voor 85 procent is gevuld. Een kop koffie, een praatje met die knappe caissière en je kunt weer op pad. Let wel even op als je wegrijdt, want als de motor eenmaal is geactiveerd, wil hij maar al te graag met zijn werk beginnen. Dat is ook de reden dat er een beveiliging is ingebouwd, waardoor de rem eerst moet worden ingetrokken om de elektromotor wakker te schudden. Als dat is gebeurd, kun je je dus maar beter schrap zetten. De Eva kan schrikbarend snel zijn. Wil je even rust aan het hoofd, dan switch je van Sport- naar Eco-mode. Niet alleen kom je dan verder met een volle batterij, ook merk je hoe ontspannend een elektrische motorfiets kan zijn; rustig toeren over een dijkje, zonder enige herrie om je heen. Veel motorrijders kunnen zich het vast niet voorstellen, maar het kan echt heerlijk zijn, voor de verandering. Overigens blijkt de hoogtonige zoem bij acceleratie nog best lekker opzwepend te zijn.
Direct te merken is dat deze naked logischerwijze een fijnere zitpositie biedt dan de Ego; de pootjes lager aan de grond, rechtere rug en breed stuur. Overigens geen overbodige luxe, want evenals de superbike van de Italianen is deze Eva ook geen vedergewicht met 280 kilogram. Gelukkig is de zadelhoogte dus wat verlaagd en is achteruit steppen nu geen probleem. Mocht je toch nog in de problemen komen, dan biedt de achteruitversnelling uitkomst. Het gewicht is sowieso het grootste nadeel van de Eva, want ook met sturen en remmen zijn de kilo’s te voelen. Het flinke accupakket mag dan voor een mooie actieradius zorgen, het heeft op deze manier dus ook invloed op andere eigenschappen van de Energica. De radiaal opgehangen vierzuigerklauwen van Brembo grijpen mooi aan, maar bij stevig ankerwerk merk je dat er toch wat meer kracht in had mogen zitten. Overigens is het daarbij wel goed te merken dat Energica een topproduct in de elektrowereld wil neerzetten. Er is namelijk ook een 43 millimeter dikke Marzocchi-voorvork gemonteerd en achter tref je een Bitubo-veerelement aan. Kwaliteitsspul en ook nog eens instelbaar en dat is altijd goed. Hoewel tijdens deze introductie droog wegdek ontbrak, lijkt het erop dat de Eva een goed sturende fiets is en op dat vlak zijn nadelige hoge gewicht kan verbloemen. Wel voelde de achterschokbreker wat gevoelig aan als een verkeersdrempel op snelheid werd genomen, maar wellicht dat iets meer uitgaande demping een oplossing kan zijn. Een volgende test met deze Italiaanse naked moet uitwijzen hoe goed de Eva op stuurvlak presteert.
Tekst: Jarno van Osch, foto’s: Guus van Goethem, Jowin Boerboom
[justified_image_grid ids=27069,25592,26787,25594,26789,26790,26791,27070,27071,27072,23889]
Wordt 2019 het jaar van de Kawasaki Z900RS Endurance
Sinds Kawasaki besloot om het glorieuze erfgoed in te zetten voor een motor als de Z900RS, denkt Oberdan Bezzi dat het familiegroen meer modellen zal kleuren als vingerwijzing naar legendarische Kawasaki’s. Hij doet alvast een voorzet.
Net als in de jaren ’70, toen de formidabele Kawasaki Z900 werd verkocht als de beste sportfiets ooit, kan Kawasaki ook nu het succes in de sport vercommercialiseren. Doet Kawasaki het al niet eeuwen aaneen goed in de Endurance, een klassieke vorm van motorsport die je uitstekend kunt vermarkten in een straatmotor? Laat die golf van creativiteit maar komen.
In het midden van de jaren ’70 waren het de racers van Godier en Genoud die de belangrijkste wedstrijden domineerden. Opvallende motoren ook, zadel/tank uit een stuk, het forse scherm en een kont die zo tekenend is voor hoe ze in die tijd dachten over aerodynamica. Zou Kawasaki, toch het ruige sportmerk, het aandurven hun Z900RS thematisch verder uit te breiden met moderne replica’s van legendarische motoren? Dat zou de manier zijn om het glorieuze erfgoed in te zetten.
Fireblade SP Suzuka Replica!
Honda heeft een geweldig gave Suzuka replica op de markt gebracht, de CBR1000RR Fireblade SP Custom Concept, maar het slechte nieuws is dat hij alleen beschikbaar is op de Japanse markt. We zullen je uitleggen waarom.
Nationale kampioenschappen
Honda heeft zich al tijden niet meer bemoeid met nationale kampioenschappen, doch is na tien jaar weer ingestapt in het Japanse kampioenschap. Echter, ook dat is slechts een bijzaak als je het legt naast het winnen van de acht uur van Suzuka. Honda is erop gebrand daar goed te scoren en heeft voor dat doel een speciale CBR1000RR Fireblade SP opgebouwd. Honda-testrijder en meervoudig Suzuka-winnaar Takumi Takahashi mag die naar de zege rijden. Althans, dat is de bedoeling.
Replica
Je snapt dat het uitbrengen van een straatvariant een slimme zet is, want er zullen in het Japanse kampioenschap genoeg rijders zijn die daar wel oren naar hebben als je de specificaties leest. En natuurlijk een horde Japanse straatrijders die nu al staan te kwijlen. Buiten Japan komt er niets op de markt, maar als we met z’n allen genoeg aandringen, wie weet wat er dan nog kan gebeuren!
Aandringen
De reden waarom we het aandringen bij Honda erg aanmoedigen is omdat dit niet zomaar een Fireblade SP is met een leuke lik verf. Naast de standaard aanwezige elektronisch verstelbare Öhlins vering en het verder ook behoorlijk complete elektronicapakket, heeft de Custom Concept lichtgewicht OZ Piega wielen, een Brembo RCS rempomp en Brembo Monoblock remklauwen. En daarmee houdt het nog lang niet op, want hij heeft ook een Agras rem-/schakelset, Active carbon spatbordset, een (Euro4 goedgekeurde) Akrapovic uitlaatdemper, Gilles Tooling hendelbeugels en GB Racing carterdekselcovers.
Woonden we maar in Japan…
Bron: MCN
Twee dagen feest op het Yamaha HQ: demorijden op MT’s
Yamaha-rijders en andere merken-rijders zijn eind deze maand meer dan welkom op het Europese hoofdkantoor van Yamaha.
De Dark Side of Japan MT Tour strijkt op 28 en 29 april neer bij Yamaha HQ Europa in Schiphol-Rijk. Kost niks, na je inschrijving kun je kennismaken met alle MT-modellen. Da’s in het heel kort de strekking van het persbericht, dat we je niet willen onthouden:
‘Maak een reis door de MT-wereld en ervaar Europa’s bestverkopende assortiment motorfietsen, inclusief het wereldwijde fenomeen de MT-07! Neem de tijd, weg van het alledaagse, om uzelf te vermaken met de donkerste dromen van Japan. Bereid u voor op een ervaring die u naar het hart van The Dark Side of Japan zal voeren en laat uw zintuigen prikkelen. Ontwaak in de ochtend, klaar om de straten te veroveren en uw eigen legende te creëren op de MT-motorfietsen.’
Tot zover.
Datum: zaterdag 28 en zondag 29 april 2018
Tijd: van 10:00 tot 17:00 uur
Locatie: Yamaha Motor Europe, Koolhovenlaan 101, Schiphol-Rijk
Inschrijven: yamaha-motor.eu
En weer geen woord over motorrijders!
Het is begin april en dus weet je dat er wéér lijstjes gaan komen over de eerste drie maanden van het jaar. Bijvoorbeeld over de filedruk. Volgens de ANWB Verkeersinformatie is die flink toegenomen, met liefst 25 procent op alle A- en N-wegen. In de ochtend sta je het vaakst vast tussen Barneveld en Amersfoort op de A1. ’s Middags moet je vooral niet op A27 tussen Lexmond en Noordeloos zijn.
Dat de filedruk flink is toegenomen, is best opvallend omdat in 2017 de druk juist amper toenam en dus is er nu paniek. Al zijn er ook een paar logische redenen. Iedereen kan zich vast nog wel de storm van midden januari herinneren toen vrachtwagens letterlijk wegwaaiden en overal op snelwegen terecht kwamen. Dat hielp natuurlijk niet.
Maar het is vooral paniek dat op dit moment regeert. In De Telegraaf lezen we zelfs dat ‘Nederland dicht slibt’ en dat er ‘barre tijden aankomen voor automobilisten’. Volgens ANWB-directeur Frits van Bruggen is de oplossing eenvoudig: ‘er moet snel meer geld beschikbaar komen om de problemen op te lossen’, aldus Van Bruggen in dezelfde krant.
Daar heeft hij waarschijnlijk wel een punt, omdat de problemen op fietspaden, bij het openbaar vervoer, Schiphol en in de havens ook groot is. Bij die laatste vier problemen kunnen wij niet echt helpen, maar bij het eerste wel.
Vanmorgen was iedereen hier namelijk keurig op tijd binnen voor de wekelijkse vergadering. Zelfs Eddie die naar eigen zeggen over een ‘nogal overdreven volle A2’ moest. Hadden we voor een autoblad gewerkt, had de vergadering waarschijnlijk pas om 11.00 uur begonnen…
Lezen jullie even mee ANWB en Den Haag?!
Foto: ANP
25 jaar Ducati Monster
Net als toen jij de kop van dit bericht las, fronsten ook wij de wenkbrauwen. Vijfentwintig jaar alweer, waar blijft de tijd! Ducati belooft een jaar vol festiviteiten en de aftrap was dus de grootste Monster Parade ooit op het circuit Paul Ricard.
De Belgen verslagen
Tien jaar geleden vestigde de Monster Owners Belgium Club een record met 405 Ducati Monsters in één parade en hoewel indrukwekkend, valt dat in het niet bij het nieuwe record van 517 Monsters. Alles, van de allererste Monster 900 uit 1993 tot de 821 uit 2018, was aanwezig, variërend van compleet origineel tot flink verbouwd, iets wat Ducati altijd hard heeft toegejuicht en middels een brede accessoirelijn heeft ondersteund. Speciale melding werd gemaakt van een zeldzame Senna en een in showroomstaat verkerende Chrome.
Laconi vlaggendrager
De Monster Parade was speciaal voor deze gelegenheid georganiseerd door Ducati West Europe in samenwerking met Ducaticlu Desmo Grand Sud die zorgde voor de logistiek en ontvangst en het indelen in zeven catagorieën waaruit per categorie de mooiste Monster gekozen werd en beloond met een prijs uit handen van Desmo Magazine.
Hoewel het evenement groot was als onderdeel van het Sunday Ride Classic festival, behelste de parade slechts één ronde op het circuit van Paul Ricard in het Franse Le Castellet. Maar goed, dat was wel een rondje met 516 gelijkgestemden achter niemand minder dan voormalig Ducati WK Superbike-rijder Régis Laconi die op een Monster reed als letterlijke drager van de Ducati-vlag.
Klik op de afbeelding hieronder voor een video van de parade:
[justified_image_grid ids=27287,27288,27289]
