donderdag 7 mei 2026
Home Blog Pagina 1384

Joey Litjens maakt racerentree

0

Als je het als Nederlander tot WK-niveau weet te schoppen, blijf je toch bij vele fans in het geheugen staan. Helaas staat er wat betreft Joey Litjes één ding dieper in het geheugen van de Nederlandse motorsportfan gegrift dan zijn prestaties; zijn ongeval.

Na een aantal seizoenen in de Grand Prix’ 125cc-klasse, bleef de coureur uit America puntloos en moest hij een stapje terug doen in het racen. Hij kreeg in 2009 een kans op de Van der Heyden Yamaha in het ONK Supersport. Aan boord van de Yamaha YZF-R6 zou het noodlot toeslaan in Hengelo, waar hij hard crashte en een boom raakte.

Litjens liep onder meer een zware zenuwbeschadiging op en zou nooit meer racen. Dit omdat hij zijn rechterarm, volgens de artsen, nooit meer zou kunnen gebruiken. Maar de Limburger heeft anders besloten en rijdt tijdens de TT van Assen mee in het Nationale Supersport 300-kampioenschap; een rentree tijdens de TT dus.

De nieuwe Supersport 300-klasse is trouwens geen onbekend terrein voor Litjens, die onder meer als KNMV-coach jonge coureur begeleidde, en nu is de coördinator van de Yamaha R3 Cup. Logischerwijs zullen we hem dan ook op een Yamaha YZF-R3 aan de start zien verschijnen.

Niet één nacht ijs
Dat Litjens’ herstel niet over één nacht ijs zou gaan, dat had iedereen kunnen voorspellen, maar nu er ruim acht jaar verstreken is, geeft hij zelf aan er klaar voor te zijn. Klaar om te rijden, klaar om te racen – zowel fysiek als mentaal. Zeker dat laatste kan moeilijk in twijfel getrokken worden wanneer je van een dergelijk kwetsuur terug weet te komen.

Overigens is Litjens niet de enige oudgediende die terugkeert aan de start van een race, want ook Hugo van den Berg, met wie hij samen de strijd aan ging in het 125 Grand Prix-kampioenschap in 2006 en 2007, zal ook aan de start verschijnen.

Foto: 2snap

Circuittraining voor elke Suzuki-rijder

0

Als Suzuki-rijder altijd al eens op het circuit van Assen willen racen, ook heb je geen ervaring? Dan is dit je kans, want op vrijdag 30 juni organiseert Suzuki samen met “CRExperience” een rijvaardigheidstraining voor elke Suzuki-rijder, jong of oud. En het maakt niet uit of je een allroad, een naked bike of een supersport rijdt!

Eigenlijk zou elke motorrijder af en toe op een racecircuit moeten rijden. Ook als je helemaal geen “racer” bent. Op het circuit kun je namelijk op een veilige manier je rijvaardigheid verbeteren en je grenzen verleggen. En daar profiteer je ook op straat van. Goede bochten- en remtechniek komen immers overal van pas. Daarom organiseert Suzuki samen met CRExperience een speciale rijvaardigheidstraining voor alle soorten Suzuki-rijders.

Theorie in praktijk
De CRExperience biedt een combinatie van theoriesessies en praktijk. Gerenommeerde instructeurs vertellen je daarbij meer over anticiperen, balans, kijktechniek en bochtentechniek, waarna je dat op de baan in de praktijk kunt brengen. Dat begint op het juniorcircuit, dat een dusdanige lay-out heeft dat de instructeur altijd visueel contact met al zijn rijders heeft en dus zeer doelgerichte aanwijzingen kan geven. Zo kan hij je bijvoorbeeld beter uitleggen waar je moet remmen en hoe en waar je moet verzitten. Heb je de acht sessies van 14 minuten op het juniorcircuit achter de rug, dan gaat de training verder met twee sessies van 20 minuten op de grote baan. En tussendoor kun je je vering van je Suzuki nog laten afstellen door de experts van HK Suspension.

Schrijf je in
Wil je ook een keer een leuke, leerzame training op de legendarische “Drentse hei” volgen, meld je dan voor de Suzuki CRExperience op 30 juni aan via https://crexperience.nl. Voor Suzuki-rijders geldt een gereduceerd tarief van 135 euro inclusief lunch in het paddock restaurant, een persoonlijke ongevallenverzekering en een CRExperience deelnamecertificaat

Foto: Suzuki

Zit jij met de Dutch TT op de Haarbochttribune?

0

De eerste of de laatste bocht, daar moet je zitten. Helemaal tijdens deze TT, want nadat eerder al de Geert Timmer-tribune flink op de schop ging, was het nu de beurt aan de Haarbocht-tribune. En hoe! Met een hoogte van twintig meter en lengte van liefst 350 meter kunnen 9700 toeschouwers zondag 25 juni vanaf deze schitterende nieuwe tribune de start van de MotoGP meemaken zoals nooit eerder kon op Assen. 

Zit jij als MOTO73-abonnee zondag 25 juni op de nieuwe Haarbocht-tribune? Dan zijn we op zoek naar jou voor een mooi verhaal! Stuur je snel je gegevens (inclusief telefoonnummer en rij- plus stoelnummer) naar redactie@moto73.nl en wij nemen contact met je op!

Ride To Work Day: nog één week!

0

Volgende week maandag is Ride To Work Day, het begin van Ride To Work Week. Het een volgt logischerwijs het ander, want wat klein begon met een enkele dag verdient nu een gehele week. Maar waarom doen we het eigenlijk?

Ride To Work is een organisatie die sinds 2000 actief mensen aanspoort de motor te pakken op de derde maandag van juni, wanneer het qua weer en temperatuur voor iedereen te behappen is en aangezien maandag statisch gezien een relatief verkeersluwe dag is, is dat ook mooi meegenomen.

De organisatie begon met die ene dag, maar Ride To Work support inmiddels actief de Ride To Work Week, waarin wij als motorrijders ons een week lang actief in het verkeer laten zien. Om vijf reden:

 1. Om de politiek en het algemeen publiek te laten zien dat we met velen zijn;

 2. Om te laten zien dat motorrijders zich in alle beroepen en lagen van de bevolking bevinden;

 3. Om aan te tonen dat het gebruik van motoren het verkeer en parkeerplaatsen ontlast;

 4. Om te laten zien dat de motor zowel een hobbyvoertuig alsmede een transportmiddel is;

 5. Om aan te tonen dat motorrijden een sociale bezigheid is.

Kort om, als wij als motorrijders tezamen laten zien dat we er zijn, we niet tot last zijn – integendeel zelfs! – en dat we wellicht ook nog het fileprobleem een klein beetje op kunnen lossen, dan zaaien we heel veel goodwill.

Dus, jij doet volgende week  ook mee toch?

Foto: Ride To Work

 

Max Biaggi gewond bij Supermoto-test

0

Nee, maak je geen zorgen want naar verluidt gaat het goed met de oude Massimiliano. Maar je zou haast al direct van het ergste uitgaan bij dit soort berichten na de andere verschrikkelijke gevallen die we in de afgelopen weken hebben meegemaakt.

‘Max’ Biaggi is sinds zijn pensioen als motorcoureur teambaas van zijn eigen supermototeam. Tijdens een test voor dit team is hij hard ten val gekomen bij een eenzijdig ongeval op het Latina circuit bij Rome. Volgens getuigen leek het eerst goed te gaan met Biaggi, toen hij opstond. Toch moest hij niet veel later afgevoerd worden naar het ziekenhuis. Italiaanse media melden dat hij in ieder geval een gebroken schouder heeft opgelopen. 

Draaimolen motorfietsjes gejat

0

Dat motorfietsen op onrechtmatige manier van eigenaar verwisselen weten we zo langzamerhand helaas wel, maar nu zijn zelfs minimotortjes op draaimolens niet meer veilig voor het dievengilde. In de provincie Limburg hebben criminelen het voorzien op de kleurrijke motorfietsjes die normaal gebroederlijk met brandweerauto’s en paardjes op een carrousel staan.

Beloning
Op een kermis in Munstergeleen verdwenen een roze en blauwe motor nadat het zeil rondom de kermisattractie kapot werd gesneden. Hetzelfde gebeurde bij pretpark De Valkenier in Valkenburg. Ook daar verdwenen twee motorfietsjes van een draaimolen na het vernielen van het afdekzeil. De veelkleurige minimotoren die uit de jaren vijftig dateren zijn gewilde koopwaar op veilingsites. Met een beetje geluk worden niet de criminelen rijk van de diefstal, maar een getuige. De Valkenier heeft een beloning van 2.500 euro uitgeloofd voor de tip die de motorfietsjes terugbrengt.

Martin trekt zich terug uit Senior TT

0

In een bericht op Facebook laat Guy Martin zojuist weten dat hij vandaag niet zal deelnemen aan de Senior TT tijdens de Isle of Man TT. Het bericht werd door sommigen al verwacht nadat Martin zondag een flinke crash maakte in de Superbike TT. Het Honda Racing Team ondervindt serieuze problemen met de versnellingbak van hun Fireblade. Een paar weken geleden liep teamgenoot John McGuinness al flink wat breuken op nadat zijn blade in een valse neutraal schakelde, erg vergelijkbaar met het ongeval dat Martin zondag trof. Hij kwam er iets beter vanaf met enkel een gekneusde pols.

Op Facebook schrijft Martin dat hij samen met het team besloten heeft niet deel te nemen aan de Senior TT. Dit omdat hij en het team meer tijd nodig hebben om de motorfiets goed genoeg te maken om een serieuze deelname te rechtvaardigen. Volgens Martin is Man niet de plek om daar nog aan te werken. Door zijn crash en de slechte weersomstandigheden heeft hij nu vooral thee gedronken en met zijn hond gelopen. 

Guy Martin:

“I came back to the TT this year to race and try to win with Honda Racing. I’ve done loads of testing and the team have been flat out, before we got here and at the event. But we’re not doing the times needed to be competitive here, we need more time to set up the bike and doing six laps will not achieve what we set out to do and I’ve always reckoned this is not the place to be out riding just to make up the numbers, so as a team we agreed it wasn’t right competing in the Senior TT. With the weather and my crash I’ve done plenty of tea drinking and dog walking.
 
“I’m looking forward to racing the Mugen, it’s a real honour to race the most interesting bike in the paddock. I’ll see how I can do and I’m looking forward to then getting back to work Monday.”

Overleden: Jochem van den Hoek

0

Voor iedereen die gisteren aan de radio gekluisterd zat om de Isle of Man TT te volgen, werd het een rare dag. De Superstock TT werd verreden, Hutchinson pakte zijn zestiende trofee, Hickman pakte zijn vierde podium uit vier races en Manxman Dan Kneen mocht in zijn thuisstad Douglas het podium voor het eerst bestijgen, maar Van den Hoek kwam nooit door.

Jochem van den Hoek (28) uit Werkendam begon zijn tweede race van de week – opnieuw op de Stock 1000-machine, waarmee hij zondag in de Superbike TT ook al startte – en dook exact vijf minuten en vijftig seconden na de eerste starter Bray Hill af, richting Quarter Bridge. Van daaruit ging de West-Brabander op weg naar Union Mills en langs Greeba Castle door naar Ballacraine. Laurel Bank werd gerond en hij reed door het bossige Glen Helen, van waar hij Sulby Straight op ging. Kort daarna ging het mis bij the 11th Milestone.

Wat is precies gebeurde is nog onduidelijk – was het een menselijke fout, was het technisch falen? – maar wat wel duidelijk is, is dat de medische staf ter plaatse deed wat het kon. Zijn leven redden bleek niet meer mogelijk en Jochem van den Hoek kwam om het leven.

Waanzinnige aanloop
Na een waanzinnige aanloop in de internationale Road Races, eindigt het leven van Van den Hoek tragisch op het eiland waar hij kwam om zijn naam te vestigen. Bij het IRRC op Hengelo crashte hij nog lelijk, maar dat weerhield hem er absoluut niet van zich te laten zien tijdens de North West 200, waar hij afgelopen mei een waanzinnige elfde plaats wist te pakken in de Superstock-race, als perfecte warming up voor de TT. In de Superbike TT-race van zondag kon hij zijn bijnaam Sjakie Spektakel weer eens bevestigen door zich het vuur uit de laarzen te rijden om zijn resultaten van vorig jaar te verbeteren, met een 27e plaats tussen de grote jongens. Een prestatie van formaat.

Van den Hoek had de potentie uit te groeien tot een vaste naam in de Road Race-wereld – om glorie te vergaren – maar helaas claimt de Isle of Man TT opnieuw een leven. De vrouw van wijlen roadracer Paul Dobbs omschreef het ooit beter dan wie ook.

“You can’t love the death, you can’t love the loss. But you can’t love the thrill and excitement without knowing that’s a part of it.” – Bridget Dobbs

Foto: Jarno van Osch / Shot Up Productions

Yamaha Star Venture naar Amerika

0

Oude naam, nieuw jasje. De Yamaha Venture komt in 2018 weer op de markt in de Verenigde Staten en Canada. Nu kan die naam voor twee beelden in je hoofd zorgen: Een dikke cruiser, of een dikke touringfiets à la model Honda GoldWing. Want dat zijn de modellen die beiden de naam Venture hebben gedragen. Eerst was er het tourmodel, dat van 1983 tot 1993 werd gebouwd. Daarna werd de Venture omgedoopt tot cruiser in 1996. 

Yamaha brengt de naam nu toch weer terug naar het touringsegment. De Star Venture maakt gebruik van een 1854cc, luchtgekoelde V-twin en is gemaakt om te concurreren op de luxe touringmarkt met merken als Harley-Davidson en de – daar heb je ‘m weer – Honda Gold Wing. Prijs? Vanaf 24.999,- dollar. Wil je er nog een extra luxe pakketje elektronica en ledverlichting bij dan betaal je 2.000,- dollar meer. Een cruiserblok in een luxe touringjasje dus, klinkt als een uiterst geschikte combi voor die mijlenlange rechte wegen in Noord-Amerika. Dat is dan ook de reden dat hij de ondertitel ‘Transcontinentaal touren’ heeft meegekregen. Je rijdt er zo mee van de westkust naar de overzijde van de USA. Maar beide zijden van ons Europa in het zadel van de Venture zien doen we vooralsnog niet. Yamaha heeft aan ons bevestigd dat de Venture voor nu enkel bij Canadese en Amerikaanse motorrijders beschikbaar zal zijn.

Foto: Yamaha

Getest: Victory Octane

0

Dit jaar trok Polaris onverwacht de stekker uit Victory, maar met wat zoeken moet je nog wel een Octane op de kop kunnen tikken. De motorfiets zet je gemakkelijk op het verkeerde been. Het kleine stuurkuipje zet het lijnenspel van een cruiser helemaal op z’n kop. Het fraaie stukje plastic past naadloos op Britse en Italiaanse sportfietsen en zelfs op een café-racer, maar op een custom?

De verwarring blijft niet beperkt tot het uiterlijk, het motorblok werkt net zo hard mee. De specificaties van de 1200 cc zware tweecilinder liegen er niet om en passen eerder bij een moderne naked dan bij een cruiser. De V-twin heeft vier kleppen per cilinder, dubbele bovenliggende nokkenassen en vloeistofkoeling. Al die moderne techniek is goed voor een vermogen van 104 pk en een koppel van 103 Nm. Aan toeren draaien heeft de Octane geen hekel. Het laagtoerige geplof waarop cruisers patent hebben is een stukje opgeofferd voor een lekker krachtig midden- en hoge toerengebied.

Onbegrijpelijke blunders
Waar Victory tot nu toe de verwarring zorgvuldig regisseerde, komen we nu bij het hoofdstuk ongewilde verwarring. Prachtige details wisselen af met een paar onbegrijpelijke blunders. Een rempotje mag nog zo mooi zijn, maar een verroest kruiskopschroefje dat het dekseltje van het reservoir vastzet, verziekt het hele uitzicht. Roest komt bovendien terug op de remschijf van het achterwiel en in sommige gaten in het frame.

Een enkel roestplekje wisselt af met een veelvoud aan mooie details. Het gegoten aluminium frame heeft niet alleen een massief ogend balhoofd, maar het dient ook als cover van de radiateur. Geen lelijke kapjes om een even zo lelijke radiateur te verbergen, maar een mooi geheel van frame en cover. De bovenste gevreesde kroonplaat kan zo op een Panigale en dat geldt ook voor de gevlochten remleidingen. De tankvorm met zijn hoekige lijnen sluiten perfect aan bij de gewenste musclebike-uitstraling en de matgrijze lak maakt die helemaal af. Dankzij de onderhoudsvrije riem blijft die lak mooi grijs in plaats van vlekkerig door rondspattend kettingvet.

Ouderwetse krachtexplosie
Helemaal onderin heeft de V-twin voldoende koppel, maar hij overdondert niet met een massieve golf van kracht, zoals andere dikke cruisers dat doen. Als het blok op temperatuur is, mag het zijn troefkaart uitspelen: de krachtsontwikkeling vanaf het midden- tot aan het rode gebied. Wat loopt dit blok geweldig door. Waar andere cruisers al lang afbouwen en alleen nog maar trillen, sleurt de Octane er nog altijd heerlijk aan. Liefhebbers van het ouderwetse potato-potato-gevoel hebben en krijgen er niets mee, zij zweren bij een traditionele dikke cruiser. Het speelse karakter van de Octane spreekt een totaal nieuwe groep aan. Mannen en vrouwen die al tijden gecharmeerd zijn van het lijnenspel en het ontspannen imago van cruisers, maar die de ouderwetse krachtexplosie van een ‘gewone’ motorfiets niet willen missen.

Fysieke dwang
Storende trillingen blijven achterwege en het blok maakt vanuit het niets direct een prima indruk. Al blijft het opmerkelijk dat het stationair toerental slechts heel langzaam terug loopt. Bij het met een ingetrokken koppeling uitrollen, zakt het toerental pas als de motorfiets volledig tot stilstand komt. Om – bij gebrek aan motorrem – afdoende snelheid uit de Octane te halen beschikt die over twee met ABS uitgeruste schijfremmen. De remwerking slaat stevig door naar de cruiserkant. Voor een cruiser scoort de Victory een dikke voldoende, maar het blijft stevig knijpen en trappen om de 243 droge kilo’s tot stilstand te brengen. Voor een 1200 cc zware cruiser voelt de Octane aangenaam licht. Het is een verademing in vergelijking met alle zwaarlijvige customs waaraan een mens de handen vol heeft. De Octane stuurt lichter en strakker dan de gemiddelde cruiser. Zoiets verwacht je niet van een musclebike, die hoort volgens de overlevering alleen rechtdoor te gaan, maar niets is minder waar. Deze custom stuurt zonder al te veel fysieke dwang in. Deze motorfiets valt de bocht niet in en houdt zijn lijn goed vast. Het is zowaar een custom waarmee je al snel een vertrouwensband opbouwt op stuurwegen.

Nieuwe paden
Met de Octane slaat Victory nieuwe paden in. Motorrijders die het wat rustiger aan willen doen, maar die nog niet klaar zijn voor het bedaagde karakter van bijvoorbeeld een Sportster. Nieuwe motorrijders voor wie het allemaal niet meer op haren en snaren hoeft, maar die een enthousiast motorblok en goede neutrale stuureigenschappen weten te waarderen.

Tekst: Ad van de Wiel, foto’s: Jacco van de Kuilen

[justified_image_grid ids=24761,24762,24763,24764,24765,24766,24767,24768,24769,24770,24771,24772,24773,24774,24775]