BMW stapte vorig jaar met twee modellen in de scootermarkt. De C600 Sport en de C650GT zijn onderhuids nagenoeg identiek, de verschillen liggen aan de oppervlakte. De Sport is BMW’s T-Max, de GT van vandaag moet de Suzuki Burgman 650 doen vergeten. Wij testen de toerscooter omdat daar nu eenmaal de roots van deze fabrikant liggen. De GT heeft een veel timider voorkomen dan de Sport. Het kuipwerk heeft aan de voorkant zelfs wel iets van zijn grote toerbroer de R1200RT. De GT lijkt zelfs zijkoffers te hebben, maar dat is maar schijn – ook al doet de inhoud van de buddyseat niet onder voor die van een kofferset.
RAPPE JONGEN
De GT heeft een bagageruim waarin altijd twee integraalhelmen passen, of in plaats daarvan een heleboel boodschappen. De paralleltwin van 647 cc kun je ook om een boodschap sturen. Het maximum vermogen bedraagt 60 pk en het koppel maximaal 66 Nm. Deze tweecilinder werd speciaal voor de scooters ontwikkeld, en je mag aannemen dat het samenwerkingsverband met Kymco hier ten volle is uitgebuit. Als er een merk is met bakken ervaring op dat gebied, dan is het de Taiwanese fabrikant wel.
Het compacte blok heeft cilinders die in een hoek van 70 graden naar voren hellen. Daardoor werd het een mooi plat ding, een must voor een laag zwaartepunt en om erboven ruimte over te houden voor de bagageruimte die de scooter juist zo praktisch maakt. Het geluid dat het blokje maakt is lekker rommelig dankzij een 90 graden verzette kruktap. Twee balansassen houden hem daarentegen weer mooi trillingsvrij. Via een CVT worden de aandrijfkrachten overgebracht naar het enkelzijdig opgehangen achterwiel. Hou je het gas er vol op, dan zet je 175 km/h op de teller.
Om bij dergelijke hoge snelheden de rust te bewaren in het rijwielgedeelte bewandelt BMW geen nieuwe wegen. Net als bij veel motorfietsen maakt het gebruik van een brugframe van aluminium buizen, waarbij het blok deel uitmaakt van de constructie. De swingarm zit ook aan het frame, en wordt ondersteund door een vrijwel horizontaal geplaatste veer. Voor zien we een upsidedown-vork om het 15-inch voorwiel. Het achterwiel is gelijk in diameter.
BRILJANTE UITVINDING
De eerste rit maken we natuurlijk in de stad. Snel weg komen bij het verkeerslicht, stevige remmen en wendbaarheid zijn hier belangrijk. Samen met andere motorscooters banen we ons een weg door het drukke verkeer. Laat die auto’s maar lekker op een rijtje voor talloze stoplichten wachten. Wij wringen ons langs buitenspiegels en tussen bumpers een weg naar voren en dit gaat erg soepel allemaal. Je vergeet als je wegrijdt eigenlijk meteen dat zo’n GT zelfs twee kilo meer weegt dan een R1200RT.
Voor stadsverkeer is de toerscooter zeer geschikt, want de wendbaarheid komt overeen met die van een klasse lichter. Als we over iets mogen zeuren dan is het over de spiegels. Die zijn prachtig van vorm en perfect trillingsvrij, maar erg klein en bieden vooral uitzicht op je ellebogen.
Na een paar uurtjes zo rondgedoold te hebben parkeren we hem op de stoep en daarbij ontdekken we meteen een briljante uitvinding van de Duitsers. Zodra je de zijstandaard uitklapt, blokkeert de achterrem. Hij kan dus niet wegrollen. Andere merken lossen het op met een handrem, maar dit is qua eenvoud en uitvoering natuurlijk superieur.
Als – eveneens slimme – optie kun je zadel- en handvatverwarming met een ‘auto’-stand krijgen. Dat past de mate van verwarmen aan aan de buitentemperatuur. Ze gloeien maximaal als het kouder is dan -15 en warmen lekker flauwtjes bij 8 graden en hoger.
JUBELVERHAAL?
De handrem werkt goed, maar de reguliere remmen doen qua kracht niet onder voor die van een motorfiets en als we het op glad asfalt even flink de ankers uit moeten gooien helpt het ABS een lelijke valpartij voorkomen. De volgende examenopdracht die de nieuwkomer moet afleggen is de snelweg. De toergeörienteerde GT voelt zich hier uitmuntend thuis met zijn elektrisch verstelbare voorruit. Op vrijwel alle snelheden voelt de scooter vertrouwd en stabiel en ook op topsnelheid geeft hij geen kik. De motorfietskennis van BMW werpt hier duidelijk zijn vruchten af. Ook op de provinciale wegen profiteert de GT van zijn wendbaarheid en daardoor wordt dit langzamerhand heel erg een jubelverhaal. Tja, echt harde noten vallen er niet te kraken over de C650GT.
Een scooterliefhebber zal de BMW waarderen, en de verstokte motorfietsrijder -die scooters maar al te graag denigreert- zal een groot hart nodig hebben om toch eens op deze C plaats te nemen. Maar als je dat dan doet, zul je vanzelf overtuigd zijn van het motorfietsgevoel dat een scooter als deze je toch kan geven. En al die praktische voordelen: tja, die krijg je er gratis bij.
