maandag 4 mei 2026
Home Blog Pagina 1635

Introductie: Ducati Diavel

0

Geen gepastere presentatieplek voor Ducati’s nieuwe Diavel als Monaco, alwaar de vierkante meter prijs oploopt tot drie ton. En waar Ducati’s power cruiser bovendien op het gespierde lijf is geschreven van de gemiddelde strandtent-eigenaar. Bovendien biedt het achterland, de Mercantour, ongenadige stuurwegen en rust. Redacteur Joost Overzee geeft alvast zijn eerste oordeel over deze ‘cruiser’.

Een nieuwe Diavel na drie jaar. Maar om de verschillen op te merken moet je toch een leesbril opzetten, niet?
Tot en met de geometrie aan toe kun je de Diavel tweede generatie over het bestaande model heen leggen. Het vraagt dus een kennersoog om ze in de gauwigheid te onderscheiden. Eyecatchers bij de nieuwe versie zijn de 100% LED-koplamp en diens behuizing, vernieuwde radiateurcovers, een aangepast zadel (voor meer comfort en bewegingsvrijheid) en de toevoeging van een benzinemeter in het Thin Film-scherm. Duidelijkste herkenningspunt zijn de nieuwe, scherp gesneden uitlaatdempers, zwart op de standaard versie, geborsteld aluminium op de Carbon-editie. Onderhuids maakt deze second generation Diavel gebruik van het Dual Spark-blok, zoals eerder gepresenteerd op de 1198, Multistrada en Monster 1200.

Wordt de Diavel eigenlijk wel helemaal begrepen? Of is het ‘wel kijken, niet kopen’?
Een kiloknaller is het niet, eerder een imagobouwer en gestaalde peiler binnen de Ducati-modellenlijn. In drie jaar zijn er 20.000 stuks geproduceerd en verkocht zonder hoge pieken of diepe dalen. De Diavel is onmiskenbaar een boegbeeld met een vaste groep (potentiële) liefhebbers, doorgewinterde types die blind vallen voor deze patsmobiel met woeste uitstraling en prestaties. Maar de Diavel presteert – afgaande op eerdere ervaringen – veel meer dan tijdens een zondags pendelritje over de boulevard. In zoverre trekt de duivelse krachtpatser ook cruiserrijders die het hakkepuffen moe zijn en topprestaties willen combineren met comfort, strak remmen en sturen. Vandaar ook dat Ducati een nieuwe slogan hanteert ‘Don’t call me a cruiser’, een slimme manier om de groep geïnteresseerden verder te vergroten. De ervaring met het vorige model leert immers dat eventuele vooroordelen jegens de Diavel pas weggenomen worden tijdens en na een testrit.

In 2011 was de Diavel glansrijk de meest verrassende motor van het jaar. Nu weer?
Enfin, op basis van eerdere ervaringen en de weinig revolutionaire vernieuwingen, kun je moeilijk stellen dat hij verbluffende, wereldschokkende meerwaarde biedt. De vorige was namelijk al een kanon, een dijk van een motor. Zeker is wel dat de Dual Spark zijn beloftes van extra souplesse bij de laagste toeren nakomt. In de ‘Urban’ modus laat de (droog) 205 kilo zware Ducati zich poeslief door de krochten van het Monegaskisch stadsverkeer loodsen.  Natuurlijk is hij met z’n 1.590 mm wielbasis en 28 graden balhoofdhoek een slee van een machine, maar de lage zadelhoogte en puik doseerbare koppeling dragen bij tot betrekkelijk gemakkelijke kruip door sluip door-manoeuvres. Vergeet niet dat de Diavel zomaar een kleine honderd kilo minder weegt dan een VMAX. Tegelijkertijd (en in tegenstelling tot de gebruikelijke zware cruiser-machines) wordt de Diavel alleen maar beter naarmate de snelheid stijgt. Lange doordraaiers bij snelheden richting de tweehonderd per uur vreet de Diavel met een ongekende stabiliteit en koersvastheid. Voeg daarbij het opzwepende motorkarakter, bloedstollende kracht en de fenomenale Brembo monoblokkies en je zou gek zijn om de Diavel uitsluitend te gebruiken als boulevard bike. Eeuwig zonde. Waardoor ook de nieuwe versie een machine is die geen enkele dress code voorschrijft; van spijkerbroek tot raceleer, de Diavel is breed inzetbaar voor de meest diverse rijders.

Maar…
… er hangt wel een prijskaart aan. Standaard gaat de Diavel voor twintig en een half mille de deur uit, de Carbon versie met gesmede wielen doet 24.290,-. Da’s toch een hele serieuze bonk geld die de Diavel Carbon toch tot een machine maken voor de ‘happy few’. Anderzijds zullen ook vermogende en (wegens polsenpijn) verveelde Panigale-rijders in de Diavel een grandioos alternatief vinden. Dit alles natuurlijk in het perspectief bekeken van crisis en Nederlands budgetbesef: in Monaco waar de Bugatti’s Veyron en Bentley’s  je om de oren vliegen gaat zo’n geldbedrag in een holle kies.

[justified_image_grid ids=19727,19728,19729,19730,19731,19732,19733,19734,19735,19736]

Andere opzet TT Speed Week

0

Links voorzitter Joop Boertjens van de Stichting TT Speed Week, rechts Robert Heilbron van Speed Events NL

Al enige jaren wordt getracht te TT-week op te fleuren met muziek in de binnenstad van Assen. Vanaf dit jaar worden de festiviteiten in Assen uitgebreid met andere activiteiten. Daar gaat nu de Stichting TT Speed Week mee aan de slag. Voorzitter Joop Boertjens (iemand met een ruime politieke en bestuurlijke ervaring): “Er moet een festival komen dat klinkt als een klok. Het moet meer worden dan een muziekfestival. We willen de motoren terugbrengen in het centrum.”

Voor de organisatie is een contract afgesloten met Speed Events NL. Die naam zegt je waarschijnlijk niets, maar er gaat vast wel een lampje branden als je weet dat dit bureau de motor is achter het succesvolle City Racing in Rotterdam (en ook Moskou). Robert Heilbron van Speed Events NL: “De ambities zijn groot. We hebben gekeken naar de Daytona Speedweek. Het moet een evenement op wereldformaat worden.”

Opvallende onderdelen van het programma zijn demo’s (op zondag 22 en vrijdag 27 juni) met racemotoren uit tal van klassen onder naam Moto City Racing op een parcours in Assen. Op woensdagmiddag komt er een Kid’s middag en wordt er een Cross Arena ingericht, waar men zelf kan crossen. Op woensdag, donderdag en vrijdag zijn er freestyle-demo’s in het centrum van Assen. Eind april hoopt men de namen van de optredende muzikanten te kunnen meedelen.

Panigale gecrasht?

0

foto: Henny B. Stern.

De Ducati Elite II van Moto Puro uit Nuenen zal de meeste van jullie niet ontgaan zijn. Deze meesterlijke zelfbouwcreatie op basis van een 1199 Panigale S was tijdens de MOTORbeurs in Utrecht nog te bewonderen op de MOTOR-stand. 

Mocht je onverhoopt een schuivertje gemaakt hebben met je Panigale – of gewoon teveel geld hebben – dan is er hoop. Verkoop de machine niet in onderdelen op Marktplaats maar probeer er bijvoorbeeld een op de Elite II geinspireerde café racer van te maken. Dat wordt nu iets makkelijker omdat Moto Puro extra onderdelen, cruciaal voor de ombouw, op voorraad heeft.

Zo is er van de kroonplaat, noodzakelijk om de risers te plaatsen voor stuurmontage, een extra serie cnc-gefreesd, zowel voor de S (met 42 mm Öhlins vork) als voor de gewone met 50 mm Marzocchi-diameter. Ook het stuur is leverbaar. De koplamp komt van een Ducati MH900 en is ‘zolang de voorraad’ strekt nog gewoon te bestellen als officieel onderdeel. Verder kun je het zo gek maken als je zelf wilt; spaakwielen, uitlaatsysteem, seat-unit…alles is mogelijk.

Een café racer met Panigale stuurkwaliteiten. Ideale mix?

Meer weten over de Moto Puro Ducati Elite II? In MOTOR Magazine nummer 5 (17 april in de winkel) lees je alles over deze bijzondere machine.

Opinie: Reputatieschade

0

Het is een bende in motorland. Een motorbende zogezegd. Oorzaak, motorclub de Bandidos is in het land. Nee, het gaat hier niet om een gezellig samenzijn van Spaanstalige Suzuki Bandit rijders, al hadden wij ons door het voorvoegsel ‘motorclub’ ook bijna in de luren laten leggen…Dat blijkt namelijk een nogal rekbaar begrip. De Bandidos zijn namelijk alles behalve een gezellige motorclubje waar op woensdagavond wordt geklaverjast en eens in de twee weken op zondagmiddag live de GP gekeken.

Op zich allemaal prima, ware het niet dat die andere ‘club’, de Hells Angels, van oudsher nogal overhoop ligt met ze. Traditioneel worden meningsverschillen tussen dit soort, eh,  organen niet opgelost via de diplomatieke weg. Een paar jaar geleden bond een Bandido nog een bazooka achterop z’n Harley om vervolgens het clubhuis van de Angels in Kopenhagen van de aardbodem te vagen. Met twee doden en 19 gewonden als bijvangst. Kortom, niet heel gezellig.

En nu zijn diezelfde Bandidos de Nederlandse grens overgestoken. Angels niet blij. Bandito’s niet blij. Vervolgens Burgemeester van Geleen niet blij. ME erbij. En dus ‘het nieuws’ erbij. En hier gaat het uiteindelijk helemaal fout. De media durven zich sinds de Angels in 2000 binnenvielen bij Barend en Van Dorp namelijk niet meer te wagen aan de uitspraak ‘motorbende/criminele organisatie’. Beide presentatoren kregen destijds klappen en moesten en plein publiek ‘rectificeren’. Sindsdien heet alles een ‘motorclub’. Zomaar wat koppen van de laatste tijd: ‘Motorclubs zijn criminele broeinesten.’ (VN), ‘Hoe crimineel is de motorclub?’ (NRC), ‘Plannen harde aanpak motorclubs.’ (Elsevier), enzovoorts, enzovoorts. Maar wat is Al Qaida dan? Een schietvereniging?

Hoe bang politie en justitie (terecht) zijn, blijkt wel uit het feit dat twee Harley-evenementen in Brabant moesten worden afgelast, uit angst dat Angels en Bandidos het zouden aangrijpen om gezellig te gaan Rumikubben. Het allerzuurst is uiteindelijk dat de naam ‘motorclub’ voor altijd vervuild is. Natuurlijk heeft de gemiddelde  motorclub (99,9%) helemaal niets te maken met de Angels of Bandidos, maar voor de buitenwacht, de grote grijze massa is een motorclub wél een motorclub. Die maken niet zo snel nuances. Hoe verklaar je anders dat de motorrijder (ook weer op TV) al sinds de uitvinding van het wiel wordt geassocieerd met zaken als snelheidsduivel/wegpiraat. Het is het algemene beeld.

Dan kun je als motorrijder nog zo vaak stoppen bij het zebrapad, handjes op steken in de file of als MAG/KNMV je helemaal een slag in de rondte lobbyen, tegen zo veel tegenkrachten delf je altijd het onderspit. Dus rest ons niets anders dan aan te kloppen bij de Angels en Bandidos en ze aan te klagen voor reputatieschade….Vrijwilligers? Hallo? Iemand?

De Blade protector

0

Dit is een persbericht, opgesteld door de importeur of fabrikant van het product. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

De Blade rugprotector is ontworpen met een duidelijk doel; Ontwikkeld om zo lichtgewicht, flexibel en dun mogelijk te zijn zonder te comprimeren op veiligheid.
 
De Blade maakt gebruik van een simpel gelaagd systeem met materialen zoals Nitrex Evo, toegepast in een open systeem, waarmee de beschermer zijn flexibiliteit en schok-absorptie behoud. Het open systeem zorgt ervoor dat jij je vrij kan bewegen zonder last te hebben van verscheidene stiksels. De 3D mal is flexibel en vormt zich naar jou rug.
 
Zoals alle Forcefield protectoren is de Blade is voorzien van RPT (Repeat Performance Technology) die je, zelfs na meerdere stoten, verzekerd van een consistente en continue bescherming. De heupen en schouder banden zijn volledig aanpasbaar voor een uitstekende en comfortabele pasvorm. Daarnaast heeft de Blade verschillende ventilatie kanalen om de warmte af te voeren.
 
Het Level 2 certificaat complementeert de Blade waarmee het alle ontwerpdoelen behaald!
 
 
Eigenschappen:
• CE Level-2 Goedgekeurd
•  3D Mal
•  Lichtgewicht
•  Flexibel
•  Comfortabel
•  Repeat Performance Technology (RPT)
• Verstelbare schouder en heupband
•  Ademend
•  Onopvallend en niet aanwezig
 
Maten
Heren: S – M – L
Dames: M – L
 
AVK: € 119,95

[justified_image_grid ids=20176,20177,20178,20179]

EVOLUTION LJ 1.39 Hybrid

0

Dit is een persbericht, opgesteld door de importeur of fabrikant van het product. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

De één wil slijtvast leer; de andere lichtgewicht textiel.
Gelukkig is “hybride’ niet beperkt tot auto’s met een stekker:
De EVOLUTION LJ 1.39 Hybrid combineert leer met textiel.
 
Deze jas heeft op de schouders, ellebogen en rug eersteklas rundleder. Op minder kwetsbare delen is de jas voorzien van comfortabel winddicht Hitex (met een beetje stretch) voor nog meer comfort. Zo combineert Evolution de slijtvastheid van leer met het draagcomfort van textiel.
 
Uiteraard heeft de jas CE goedgekeurde protectors op de schouders, ellebogen en rug. In het ontwerp geïntegreerd reflectie materiaal vergroot uw passieve veiligheid .
 
Met een rondom of een 20cm korte verbindingsrits in de taille kunt u de jas aan een lederen broek vastmaken en zo het omhoog schuiven van de jas of hinderlijke tocht op de onderrug voorkomen. De 20cm rits van de jas past ook op de “Jeansconnect” van Evolution: u kunt de jas dan ook via uw broekriem ”vastmaken” aan een (KEVLAR) spijkerbroek.
 
LJ 1.39 is nieuw in de EVOLUTION 2014 collectie en sinds deze week voorraad.
 
LJ 1.39 in zwart of in zwart/wit     € 299,90
Bijpassende LP 1.59 broek           € 269,90

Teampresentatie van Team Folkertsma

0

Dit is een persbericht, opgesteld door de importeur of fabrikant van het product. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

De teampresentatie van Bertus Folkertsma en Tristan Lentink werd afgelopen zondag gehouden bij Auto Schat in Bergum. Onder grote publieke belangstelling werden de plannen voor het nieuwe seizoen en kleurstelling van de motoren onthuld.

Zangeres Petra Schreurs verzorgde de presentatie en opende met een half uur prima muziek.
Vervolgens was er een modeshow waarbij de nieuwe pakken van RST en de helmen van LS2 wer-den geshowed door een aantal modellen. Tot grote verrassing van het aanwezige publiek bleken ook Bertus en Tristan als model op te treden! Menig aanwezige speculeerde op een mogelijke model carrière voor de heren naast de motorsport!

Vervolgens was het weer tijd voor een stukje muziek van Petra, waarna werd overgegaan tot de onthulling van de motorfietsen voor het nieuwe seizoen.
Tristan en Bertus werden binnengereden in een luxe auto en op het podium werden de motoren in de kleuren voor het nieuwe seizoen onthuld.
De prachtige combinatie van wit, zilver en blauw werd door de aanwezigen met goedkeurende blikken aanschouwd.

De heren werden vervolgens aan de tand gevoeld over hun doelstellingen voor het komende sei-zoen en die liegen er niet om: Tristan wil meedraaien in de top van het Onk, en Bertus gaat voor een plaats bij de eerste zes.
Naast het ONK rijden beide dit jaar ook de races voor de OW Cup en dat is nieuw. Het veld in de OW Cup wordt steeds sterker en is een prima manier voor Bertus en Tristan om race kilometers te maken.

Alle sponsoren werden natuurlijk bedankt voor hun hulp in de aanloop naar het nieuwe seizoen. Het is prachtig dat heel veel sponsors zijn gebleven, daarnaast is het team ook erg blij met een aantal nieuwe sponsoren dat zich heeft aangemeld.
Na deze succesvolle presentatie is de kop eraf: volgende week gaat het team alweer los in de eer-ste race op zaterdag 5 april, in Assen.
Tot dan!

The Flying Peelander

0

Dit is een persbericht, opgesteld door de importeur of fabrikant van het product. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Voor de 16 jarige motorcoureur uit Kamperland werd afgelopen woensdag  een eerste perspresentatie gehouden.  Dit ter voorbereiding op het komend seizoen. Max gaat komend seizoen als enige Nederlander meerijden in Honda Pata European Junior Cup. Deze cup rijdt tegelijker tijd met de World Superbikes en wordt op Motor TV en via livestream uitgezonden.  De presentatie werd gehouden voor de pers en sponsoren bij een van de sponsoren van het eerste uur Gert-Jan C1000 Clement. De hapjes, aankleding werden verzorgd door sponsor Catering de onder Toren . Bijna alle sponsoren waren aanwezig. Ook de hoofdsponsor Marcel van Hee van VDS Staal-en Machinebouw en H & S Flexwork. De presentatie werd verzorgd door Annelies Steendijk uit Colijnsplaat.

Max zijn gesponsorde racetenue van MJK uit  Oudenbosch en de teamkleding werd  gepresenteerd. Burgemeester H. van Kooten sprak Max en de sponsoren toe. Hij vond Max een uithangbord voor zijn sponsoren maar ook reclamezuil voor Noord-Beveland. Hij vroeg Max of hij al een bijnaam had en dat ontkende Max. Waarop de burgemeester antwoordde dat hij wel een bijnaam voor Max had: “The Flying Peelander”. Vervolgens onthulden zij samen de racemotor van Max. De eerste wedstrijd zal plaatsvinden op 13 april in Aragon. De tweede wedstrijd zal in eigen land worden verreden op 27 april op het TT-circuit in Assen.  Op zondag 27 april is het mogelijk om met een supporters bus mee te gaan vanaf  de Haven in Kamperland. Voor meer informatie kijk op www.17max.nl

Getest: Triumph Daytona 675R

0

In letterlijke zin klinkt het vooral als vanouds: het hese basisritme, gelardeerd met de uit duizenden herkenbare mechanische fluittoon, laat geen ruimte voor twijfel: dit is een Triumph Daytona 675R. Al heeft de Brit sinds de komst van de 675cc-MV-triple niet meer het alleenrecht op de (tot voor kort) zo onderscheidende driepitssymfonie. En dan is er dus nog een in de maak; Yamaha heeft (meer dan) snode plannen met de R6. Moet toch een gekke (en tegelijkertijd waanzinnige) ervaring zijn voor chief Bloor en z’n mannen. Waar zij – niet zo heel lang geleden – als new-kids-on-the-block de Japanners nog probeerden te kopiëren, zijn de rollen nu opeens omgedraaid. Een groter compliment kun je jezelf nauwelijks geven. Maar roem is vergankelijk, en met dergelijke concurrentie hijgend in de nek is de geringste verslapping al dodelijk.

BANDBREEDTE
Ruim tachtig procent van de triple-krachtbron ging daarom vorig jaar op de schop. De cilinderinhoud van 675 cc bleef, maar in de oneindige jacht naar meer vermogen moest er gesleuteld worden aan de boring en slag. Om de zuigersnelheid naar beneden te brengen werd de boring groter, de slag korter (van 74 x 52,3 mm naar 76 x 49,6 mm), wat de weg vrij maakt voor hogere toerentallen. Een waslijst aan nieuwe onderdelen zorgt ervoor dat de driepitter z’n toerenplafond met 500 tpm mocht ophogen van 13.900 tpm naar 14.400 tpm. De extra speelruimte zorgt voor een topvermogen van 128 pk bij 12.500 tpm, 3 pk meer dan voorheen maar wel bij hetzelfde toerental. De Daytona piekt dus nog steeds op hetzelfde moment, maar is nu in staat z’n vermogen te spreiden over een grotere bandbreedte. Juist daarin moet ’m de winst zitten.
Dat de Daytona zich met dezelfde kinderlijke eenvoud in gang laat zetten, heeft zowel te maken met de smeuïg oppakkende driepitter als met de naadloos opererende koppeling. Laatste is nu van het assist-slipper type. Een welkome aanwinst, omdat de driepitter door z’n goedgevulde middengebied voorheen nogal de neiging had z’n kont tegen de krib te gooien bij laat ankeren of fel terugschakelen. Dat ‘probleem’ behoort nu definitief tot het verleden. Dat maakt de aanremfase, naast een stuk zorgelozer, vooral ook dodelijk effectief… en de R is met z’n Brembo Monoblocs toch al geen halfzachte als het op serieus hard (en laat) remmen aankomt. Kies voor race-mode en merk dat het ABS-systeem ook bij extreem geforceerd laat doorremmen niets doet (voelbaar althans), dat de achterrem zich ‘slidend’ een bocht laat inzetten. Perfect. Wel opvallend: de ‘hardheid’ in het remhendel. De eerste aanleg voelt toch wat slapjes.
Op stuurgebied kon Triumph eigenlijk alleen maar verliezen, onberispelijk als de staat van dienst is van de Daytona als ‘exeptioneel stuurijzer’. De nieuwe legt dezelfde doortastendheid aan de dag als z’n voorganger: een nauwelijks geëvenaarde cocktail van koersvastheid en pure feedback, wat voor een groot deel op het conto kan worden bijgeschreven van de firma Öhlins.

De TTX36-shock en NIX30-vork werden opnieuw gekalibreerd, maar vormen onveranderd het fundament van de Daytona’s feedback en onverzettelijkheid. Of we de 675 nu heuvel-af door de vervaarlijke rechter laten denderen, of subtiel op z’n lijn prikken in de dubbele knik na start-finish; er is maar een handjevol motoren dat zich met zoveel overtuiging zulke extreme hellingshoeken laat aanleunen als een Daytona-R. Een Panigale misschien, of een RSV4, maar daar houdt het dan ook wel mee op. Waarin deze Daytona zich definitief losweekt van z’n voorganger is de (extreme) lichtvoetigheid waarmee de triple van koers wenst te veranderen. Waar je voorheen een prijs betaalde voor die onberispelijke stabiliteit in de vorm van een zekere chicane-luiheid, fladdert de 184 kg lichte Daytona nu zonder noemenswaardige inspanning van de ene apex naar de andere. Dat hele frivole sturen van de 675 kun je zeker als ‘nieuw’ bestempelen. Net als de gretigheid waarmee de triple door z’n toerenbereik raast. Weg is de ietwat vlakke motorbeleving van de vorige, steevast eindigend in – vroegtijdige – interruptie van de begrenzer. De bandbreedte van de Daytona is een zegen voor de luie (circuit)rijder; je moet het wel heel bont maken, wil je buiten het werkbereik van de driepitter kukelen.

CONCLUSIE
Het eindresultaat is indrukwekkend. Een gekende stuurmachine met een efficiënt opererende driepitter evolueerde tot een, eh, motorfiets die zich qua handelbaarheid enkel door superlatieven laat bedienen en motorisch z’n prestatiedrift aardig zag aangewakkerd. Triumph koppelde de onverzettelijkheid en koersvastheid van de ‘oude’ aan een extreme vingervlugheid in sturen, injecteerde en passant de drie-in-lijn met een zeer welkome dosis race-DNA en omzeilde daarbij knap valkuilen als gebrek aan ‘drive’ bij lage toeren en rijwieltechnische nervositeit.

[justified_image_grid ids=19715,19716,19717,19718,19719,19720,19721,19722,19723,19724]

Helmen: alles wat je moet weten

3

Laten we meteen maar de knuppel in het hoenderhok gooien; goedgekeurd, betekent niet altijd goed bij een helm. Maar voor we hierop ingaan, beginnen we bij het begin en dat is het labeltje dat aan de kinband zit. Hierop staat namelijk heel belangrijke informatie.

E-nummer

Ten eerste kijk je naar het cirkeltje met daarin de letter E, gevolgd door een nummer. Dit is het landnummer voor het land waar de helmkeuring heeft plaatsgevonden en voor Nederland is dat nummer 4. Ieder ander nummer houdt in dat de helm in dat betreffende land gekeurd is (zie kader). Die helm kan overigens wel gewoon in ieder land verkocht worden. Het E-nummer geeft geen enkele indicatie over de kwaliteit, herkomst of beoogde (export-) markt van de helm (komen we zo nog even op terug met de pasvorm). De fabrikant mag zelf kiezen in welk land en door welke keuringsinstantie hij zijn helmen laat keuren. In Nederland (E4) gebeurt dat gewoonlijk door TNO in Delft, maar niet in ieder land zijn de keuringsinstanties zo onberispelijk van aard…

ECE-nummer

Dan is er ook nog een nummer dat voorafgegaan wordt door een letter. Voor jethelmen is dit J en voor helmen met een beschermend kinstuk, zoals integraalhelmen, is dit P. Bij helmen met een kinstuk dat niet beschermend is, staat er NP. Deze laatstgenoemde helmen moeten daarnaast ook een symbooltje hebben dat dit duidelijk maakt voor analfabeten. Het nummer wat achter het streepje staat begint met 05, wat staat voor de ECE 22.05 normering, het pakket keuringseisen dat tegenwoordig geldt. In 1982 werd daarmee begonnen met 22.02. Nummers die met 04 beginnen zijn van de vorige ECE 22.04 en die mochten tot halverwege 2003 verkocht worden. Ook iets om nog eventjes goed op te letten voordat je een ‘koopje’ aanschaft. Na 05 volgt eraan vast het typenummer van de helm. Bij verschillende modellen, al zijn ze van dezelfde fabrikant, dient hier dus een ander nummer te staan. Er staat ook nog een uniek serienummer bij, een nummer dat voor iedere afzonderlijke helm anders is. Per land worden deze opeenvolgend geleverd en vastgelegd.

Pasvorm

Je kunt nog zo’n goede helm hebben, als hij niet goed past gaat er heel wat van zijn beschermende werking verloren. Een goede helm zit comfortabel en dat betekent veiligheid, want als je constant met een helm rijdt die op je voorhoofd drukt, dan wordt je concentratie verstoord door de pijn in je hoofd en het gevoel van ongemak. Een te losse helm zal ten eerste veel windgeruis produceren, bovendien drukt hij bij hoge snelheden tegen je voorhoofd, kin en soms zelfs je neus. Hij wiebelt op je hoofd en komt bij omkijken scheef te zitten. Bovendien knal je bij een val eerst met je hoofd tegen de binnenschaal, voordat deze zijn dempende werking uit kan voeren. Je hoofd kan zogezegd nog even extra vaart maken en krijgt dus een zwaardere impact te verduren.

Een goed passende helm knelt niet, maar beweegt ook niet losjes om je hoofd. Je moet ‘m slechts lichtjes kunnen wringen ten opzichte van je hoofd en als je je mond open doet, moeten de wangkussentjes je wangen naar binnen drukken, zodat je er bijna op bijt. Bij twijfel in de winkel koop je de strakste van de twee, hij gaat altijd iets ruimer zitten.

Europese Punthoofden

De betere helmen hebben verschillende maten buitenschalen. Niet alleen vermijd je daarmee dat je met zo’n buitenproportionele bol op je hoofd loopt, het is ook veiliger. Bij helmen met een vaste maat buitenschaal wordt deze opgevuld met een dikkere en dus zwaardere binnenschaal of met een dikkere voering die al snel losser zal gaan zitten. Ook de pasvorm zal bij de betere helmen zijn aangepast aan de consument. Logisch, zul je denken, maar dit kan per continent verschillen. Zo hebben Aziaten bijvoorbeeld een veel ronder hoofd dan wij punthoofdige Europeanen. Ook voor Afrika en Amerika is er een aangepaste vorm. Reden temeer om ook het landnummer op het labeltje goed in de gaten te houden, los daarvan is bijvoorbeeld een Amerikaanse DOT of Japanse JIS goedgekeurde helm niet legaal voor gebruik in Europa. Comfort is ook een goede ventilatie. Ventilatieopeningen bovenop zorgen voor de afvoer van transpiratiedamp en warmte, terwijl openingen op het voorhoofd frisse lucht aanvoeren. De kinopening zorgt naast frisse lucht ook voor het tegengaan van het beslaan van je vizier. Let ook op het zwaartepunt van een helm. Pas verschillende helmen en zodra je je hoofd naar voren buigt in een houding zoals die op de motor, merk je meteen welke helmen een te hoog zwaartepunt hebben. Die voelen zwaar en dat wil je niet, want je merkt het absoluut zodra je gaat rijden, je nekspieren krijgen het meer te verduren en bij een valpartij krijg je een grotere impact te verduren door de hogere massa bovenop je hoofd. Het zijn allemaal dingen om bij aanschaf van een helm in je overwegingen mee te nemen. Vaar niet blind op een mooi design, maar denk er vooral goed over na. Het gaat er namelijk om dat je daar na een valpartij nog steeds toe in staat bent…

Levensduur van een helm

De levensduur van een helm wordt door fabrikanten uiteenlopend beantwoord. Gemiddeld komt het neer tussen de vijf en zeven jaar na de productiedatum, dus niet na de eerste in gebruik name. Een helm kan tenslotte al jaren in het zonnetje op de plank bij de dealer hebben gelegen en kan daarmee al flink verouderd zijn voordat die op de weg komt,. Dit geldt dan zowel voor helmen van glasvezel en van polycarbonaat. Mits laatstgenoemde behandeld is met een laklaag. Zo niet, dan gaat een polycarbonaathelm minder lang mee door uitharding van het materiaal, waardoor het broos wordt. Voor helmen van glasvezel of behandeld polycarbonaat is het voornamelijk de polystyreen (piepschuim) binnenschaal en de voering die de levensduur bepaalt. Vandaar dat dit voor beide soorten ongeveer gelijk is.

Helmsluiting

Er zijn twee types helmsluitingen. De kliksluitingen en de dubbel D-sluiting. Kliksluitingen zijn handig en zijn vaak ook met handschoenen aan te bedienen, maar ze zijn minder sterk dan de dubbel D-sluitingen en bovendien kunnen ze losraken, mocht onverhoopt het ontsluitingsmechanisme geactiveerd worden door wat voor oorzaak dan ook. Een dubbel D-sluiting lijkt lastig, maar went binnen een paar dagen. Komt er kracht op te staan, dan schiet hij niet los, maar zet zichzelf vaster. Niet voor niets is het de enige sluiting, goedgekeurd voor de racerij.

Maat van je helm

Een meetlint rond je hoofd, beginnend op je voorhoofd, een klein stukje boven je oren langs, om je achterhoofd en weer terug naar je voorhoofd geeft je de juiste helmmaat in centimeters.

Legaliteit

In de winkels mogen nu uitsluitend helmen met ECE 22.05 goedkeuring worden verkocht, dus let goed op of het serienummer begint met 05! Dit houdt niet in dat je met je ECE 22.02 goedgekeurde helm uit 1982 niet meer de weg op mag. Voor de legaliteit geldt alleen dat een helm een ECE goedkeuring moet hebben en welke versie dat is maakt niet uit. Toch zou het na 25 jaar raadzaam zijn eens naar een nieuwe helm te gaan kijken…

Keuring van een helm

Helmen die in Nederland worden verkocht, dienen te voldoen aan de ECE 22.05 normering. Deze normering omvat een aantal tests:
* schokabsorbtie; de helm valt vanaf een bepaalde hoogte op een  bol aambeeld.
* stevigheid; er wordt druk uitgeoefend op het kinstuk en de zijkant, waarbij de vervorming gemeten wordt.
* roll-off; met een bepaalde kracht wordt de achterkant van de helm omhooggetrokken, waarna wordt gemeten hoever de helm voorover gekanteld is op het testhoofd.
* slijtvastheid vizier; stukken van het vizier worden op een roterende schijf geplaatst, waarna er met een bepaalde kracht granulaat over gestort wordt voor een vastgestelde periode.
* vizieropening; met een vastgestelde meetvorm wordt de vizieropening gecontroleerd

Merkwaardig genoeg maakt een penetratietest geen deel uit van de ECE eisen, maar wel van de Snell eisen. Dat is een test die nog strenger is. Deze test volgens de zogenaamde Snell normering, omvat eerder genoemde ECE-tests, maar is nog uitgebreider. Zo worden ook penetratietests uitgevoerd op de helmschaal en de schokabsorptietest op de platte en de bolle vorm wordt tweemaal uitgevoerd. Bovendien valt de helm ook nog een keer op een scherpe aambeeld. De verscheidene tests worden uitgevoerd onder diverse omstandigheden. Gekoeld tot min twintig bijvoorbeeld en bij vijftig graden, na blootstelling aan UV-licht, water en andere stoffen. Flink uitgebreider dus en daar komt bij dat de ECE-test uitgaat van vastgestelde punten op de helm, terwijl bij de Snell-test deze punten allemaal geïntegreerd zijn in een vastgesteld oppervlak. Sommige helmfabrikanten zijn er voorstander van de Snell-normering als standaard in te stellen. Vaak hebben ze die al als eigen standaard. De Snell test en eventuele goedkeuring vindt namelijk op vrijwillige basis plaats en is geen vervanger van nationale eisen zoals ECE, DOT of JIS. Het ECE label betekent hier het minimale waar een helm aan moet voldoen, terwijl het bij een andere helm met hetzelfde label het maximale betekent. Als voorbeeld: Een ECE-goedgekeurde helm kan goedgekeurd worden als de helm op een vastgesteld meetpunt voldoet aan de gestelde eisen, terwijl een centimeter verderop desnoods een gat in de buitenschaal had kunnen zitten. Daar zat tenslotte het meetpunt niet. De Snell-keuring test een geheel vastgesteld oppervlak, waardoor deze enorme verschillen, niet meer kunnen voorkomen. Een helm met Snell-goedkeuring, biedt je dus een betere indicatie van z’n veiligheid.

Waar komt je helm vandaan?

In iedere helm zit een labeltje met gegevens. Hier zie je onder andere een rondje met daarin als het goed is de letter E, gevolgd door een nummer, dit is het landnummer. Voor Nederland is dit nummer 4. Iedere helm met een ander E-nummer is dus oorspronkelijk in een ander land gekeurd. . Het is geen wet van Meden en Perzen, maar je kunt er over het algemeen vanuit gaan dat hoe verder een land bij ons vandaan ligt, hoe discutabeler de keuringsinstantie is. Hieronder de lijst met nummers:
1. Duitsland, 2. Frankrijk, 3. Italië, 4. Nederland, 5. Zweden, 6. België, 7. Hongarije, 8. Tsjechië, 9. Spanje, 10. Joegoslavië, 11. Groot Brittannië, 12. Oostenrijk, 13. Luxemburg, 14. Zwitserland, 15. te vergeven, 16. Noorwegen, 17. Finland, 18, Denemarken, 19. Roemenië, 20. Polen, 21. Portugal, 22. Russische Federatie, 23. Griekenland, 24. Ierland, 25. Kroatië, 26. Slovenië, 27. Slowakije, 28. Wit Rusland, 29. Estland, 30. te vergeven, 31. Bosnië Herzegovina, 32. Letland, 33. te vergeven, 34. Bulgarije, 35. te vergeven, 36. Litouwen, 37. Turkije, 38. te vergeven, 39. Azerbeidzjan, 40. voormalig Joegoslavische republiek Macedonië, 41. te vergeven, 42. Europese Gemeenschap, 43. Japan, 44. te vergeven, 45. Australië, 46. Oekraïne, 47. Zuid Afrika, 48. Nieuw Zeeland