maandag 4 mei 2026
Home Blog Pagina 1650

Gratis digitale editie MOTO73

0

MOTO73 is via tijdschrift.nl ook digitaal te lezen, en bezoekers van de Motorbeurs kunnen editie 3 gratis downloaden! Het belangrijkste dat je moet weten? Dat de kortingscode MOTO7303 is!

Via deze link kun je editie 3 benaderen. Laat de pagina even uitladen en druk dan op ‘koop nu’ onder editie 3. Nadat je een tijdschrift.nl-account hebt aangemaakt (of misschien heb je die al) kun je de kortingscode ‘MOTO7303’ invullen via de link ‘vul jouw kortingscode in’. Hierna staat MOTO73 nr. 3 klaar in de app van tijdschrift.nl, die je kunt downloaden hier via Google Play of hier in de App Store.

Veel leesplezier!

Silver Shotgun op de stand van MOTOR Magazine!

0

Een significant stukje Ducati geschiedenis komt naar Utrecht in de vorm van de Ducati 450 Desmo Silver Shotgun. Je vindt ‘m op de stand van MOTOR Magazine (D076, hal 11).

Dit juweeltje uit de stal van Leo Fleuren (Ducati dealer Affetto Ducati) is een van de allereerste motoren met desmodromische klepbediening, de technische noviteit waarmee kleppen niet alleen met een nok geopend-, maar ook gesloten worden in plaats van met een veer. Hierdoor kon een viertakt ineens veel meer toeren maken. Het zou uiteindelijk uitgroeien tot Ducati’s visitekaartje.

In 1971 kwam deze 450 Silver Bullet op de markt, een pure café-racer, zo van de productielijn. Clip-ons en een rem-/schakelsetje zaten er standaard op, alsmede een solozitje. De metalflake zilveren laklaag op de fiberglas tank, zijdeksels en het zitje (diezelfde kleur zou later nog terugkeren op de 750SS waarmee coureur Paul Smart wat legendarische acties uitvrat) zijn een typisch fenomeen van die tijd en gaven aanleiding voor zijn koosnaam.

Lichte aluminium 18inch velgen van Borrani vonden hun weg in de wielen en voor werd een dubbele Grimeca leading shoe trommelrem gebruikt. Toentertijd was dat een flinke update!
Als neusje van de zalm kreeg een 35mm Marzocchi -toen het nieuwste van het nieuwste- een plekje in het balhoofd. Met  slechts 130kg was de Silver Shotgun ook nog eens een absolute lichtgewicht.

De enige consessies aan straatgebruik zijn de snelheidsmeter en de verlichting. Een pure volbloed dus en ook nog eens met een significante plek in de historie van Ducati. Die MOET je gezien hebben!

 

 

Crowdfunding voor Test Track Thedinga

0

De plannen voor een volwaardig motorcircuit zijn er al lang bij Thedinga, en sinds 2013 is ‘fase 1’ afgerond: een 610 meter lange oval-baan met nog een extra lus zijn vorig jaar en dit jaar al druk in gebruik. Zowel auto- als motorcoureurs gebruiken de baan voor uiteenlopende doeleinden. Van een echt racecircuit kunnen we echter nog niet spreken. Daar komt, als het aan Tim Thedinga ligt, gauw verandering in:

‘Als we het geld vandaag zouden hebben, zou er morgen al asfalt liggen. Dat is hoe het er momenteel voor staat. Het is mooi dat we alle vergunningen binnen hebben en alle rompslomp achter de rug is. Daar hebben we maar liefst negen jaar over gedaan. Momenteel zijn de banken echter terughoudend en zoeken we andere investeerders om de financiën te dichten.’

Als het aan Thedinga ligt krijgt Nederland een primeur, want hij denkt onder andere aan ‘crowdfunding‘ om het geldbedrag binnen te krijgen. Daarbij hoopt hij op de bereidwilligheid van de Nederlandse motorrijder: 

‘Op de MotorExpo in Assen was het enthousiasme onder motorrijders- en clubs erg groot. Daarbij wordt ons netwerk steeds groter en momenteel zijn we bezig om het project voor crowdfunding op poten te zetten.’

Over de wijze waarop, de voorwaarden en meer later ongetwijfeld meer. Volgens Thedinga is minstens zeven ton nodig.

Meer informatie over Test Track Thedinga op de website.

Spectaculair foto-album: Marc Marquez is jarig

0

Marc Marquez, de MotoGP-wereldkampioen van 2013 is vandaag 21 geworden. In Nederland een leeftijd waarin je in een doolhof van beperkende regels en beperkte rijbewijzen op een motor kunt rijden: het contrast is groot.

Marquez domineerde vorig seizoen de MotoGP. En dat lijkt hij ook dit jaar weer te gaan doen, toch? Jarno van Osch, sportredacteur van MOTOR Magazine: ‘Natuurlijk is hij favoriet voor de titel. Maar het is maar de vraag hoe hij met de druk om gaat. Het is voor hem een geheel nieuwe ervaring dat ie een titel moet verdedigen. Nu krijgt hij ook te maken met de druk van de coureurs die op hem jagen. Vorig jaar was dat anders, en kreeg hij als nieuwkomer alle ruimte en vrijheid. Daarbij is Lorenzo natuurlijk een fantastisch concurrent die zowel rijtechnisch als mentaal ijzersterk is. Kortom: die titel gaat Marquez niet cadeau krijgen.’

Maar, waar het ons allemaal om te doen is: we fleuren zijn verjaardag op met een spectaculair foto-album. Inderdaad, met het nodige ellebogenwerk. 

Foto-copyright: 2SNAP (MOTO73, MOTOR MAGAZINE)

 

[justified_image_grid ids=19461,19462,19463,19464,19465,19466,19467,19468,19469,19470,19471,19472]

Techniek: Hoe werkt injectie?

0

Weet je nog, onze uitleg over de werking van katalysatoren en lambda-sondes? We komen nu een stap dichterbij het motorblok, en leggen uit hoe moderne injectie werkt. Interessant, want zonder elektronische injectie zouden moderne drieweg-katalysatoren niet functioneren, en zouden lambda-sondes overbodig zijn.

Waarom injectie en geen ‘ouderwetse’ carburatie?
Bij een carburateur stroomt lucht door een vernauwing. Die vernauwing geeft een drukverlaging en daardoor wordt benzine aangezogen. Een eenvoudig proces, waaraan tijdens het rijden niets is af te stellen. En juist dat laatste is het probleem. Want wanneer je een motor optimaal wilt laten functioneren, dan wil je de motorafstelling ook optimaal aan de omstandigheden aanpassen. Rijd je op grote hoogte, in lucht waarin minder zuurstof zit, dan wil je ook minder benzine toevoegen. Is het koud, dan wil je weer iets meer benzine, omdat het mengsel dan lastiger ontbrandt. En natuurlijk zijn er emissienormen, die niet te halen zijn zonder katalysator. Om die te laten werken, moet het benzineluchtmengsel beurtelings iets te arm en iets te rijk staan.

Al deze bovenstaande ‘eisen’ zijn met een carburateur niet in te willigen. Vandaar dat elektronisch geregelde injectiesystemen noodzakelijk zijn.  

De injectoren
Omdat de brandstof bij een injectiesysteem niet meer wordt aangezogen, moet deze via een brandstofpomp worden toegevoerd. Tegenwoordig heeft elke cilinder zijn eigen injector(en), die in het gasklephuis is ondergebracht, zeg maar wat vroeger de carburateur was. In het geval van dubbele injectoren per cilinder (op het plaatje links groen omcirkeld) zitten er injectoren vóór en na het gasklephuis, de bovenste is dan vaak een douche-injector, die pas bij hogere toerentallen wordt ingeschakeld.
Met deze injectoren wordt vaak sequentieel – dus om de beurt – een kleine hoeveelheid benzine ingespoten, die genoeg is voor een enkele verbranding. De sequentiële injector is dus in feite een kraantje, dat wordt opengezet wanneer er benzine moet worden ingespoten. Dat gebeurt met behulp van een spoel, die in het injectorhuis is geplaatst. Als de injector moet inspuiten, geeft de motormanagementcomputer een spanningspuls aan de injectorspoel. Die spoel wordt daardoor magnetisch. In het hart van de spoel zit een magnetische staaf. Die is verbonden met een naald, die het inspuitgaatje van de injector afsluit. De naald wordt door een veertje op zijn plek gehouden. Als de spoel magnetisch wordt, wordt de naald omhoog getrokken, waardoor het injectorgat wordt vrijgegeven. Doordat het injectorgaatje erg klein is en de brandstofdruk hoog, vernevelt de benzine heel fijn en kan deze snel verdampen. De inspuitduur – doorgaans tussen de twee en acht milliseconden – bepaalt hoeveel benzine er wordt ingespoten.

Computerbrein
Bij elektronische injectiesystemen bepaalt de motormanagementcomputer wanneer de injectoren open gaan en hoe lang. De computer zal dus een aantal dingen moeten weten om uit te rekenen wanneer hij hoeveel brandstof moet inspuiten. Dat doet hij met behulp van elektronische sensoren. Om te bepalen hoeveel lucht de motor inademt, wordt vaak gebruik gemaakt van een gasklepsensor. Die geeft aan hoe ver de gasklep openstaat. De computer ‘weet’ hoeveel lucht er bij een bepaald toerental en die gasklepstand naar binnen stroomt. Dat toerental meet de computer met behulp van een krukassensor. Dat is een spoeltje dat reageert op stalen tanden die op het vliegwiel of op een ander draaiend voorwerp staan. Wanneer er een tand langs het spoeltje komt, verandert het magnetisch veld in het spoeltje. Dat geeft een elektrische spanning, net als bij een dynamo. Hoe vaker er een tand langskomt, hoe hoger de frequentie van de spanningspulsen is. Door een tand weg te laten of een extra grote tand te plaatsen, ontstaat er een afwijkende puls bij een bepaalde krukasstand. Daaruit kan de computer ook het bovenste dode punt bepalen, zodat hij weet hoeveel milliseconden voor het volgende bovenste dode punt hij moet inspuiten.

Mappings
De juiste inspuithoeveelheid en het juiste inspuitmoment zijn in de fabriek op een testbank vastgesteld en in het geheugen van de motormanagementcomputer opgeslagen. Het bestand dat in het geheugen staat, wordt ook wel een mapping genoemd. Met die mapping is de boordcomputer er echter nog niet. Dit zijn slechts basiswaarden, die al naar gelang de omstandigheden nog kunnen worden bijgestuurd. Zo kan het injectiesysteem corrigeren voor buitenluchtdruk, ram-air-luchtdruk, buitenluchttemperatuur, koelvloeistoftemperatuur, pingelsensoren of tractiecontrole. Het mooie is natuurlijk ook dat er geen choke meer nodig is: als de koelvloeistofsensor een lage temperatuur aangeeft, wordt het mengsel automatisch verrijkt en het stationair toerental verhoogd.  

Binnenkort zullen we de ‘oude’ carburateur onder het daglicht brengen.

Meer techniek? Dat vind je hier.

Tekst: Peter Aansorgh

Nederlands Kampioenschap Motogymkhana

0

Motogymkhana bestaat al erg lang en is in landen zoals Japan al jaren populair, maar in Nederland begon het pas in 2012. Een tiental mensen kwam bij elkaar, en het tiental groeide uit tot meerdere tientallen enthousiastelingen. ‘Motogymkhana NL’ werd opgericht en deze vereniging organiseert nu voor 2014 een officieel kampioenschap. Iedereen met een motorfiets, een motorrijbewijs en een licentie voor Motogymkhana kan mee doen. De licentie kost €150, waarmee de vereniging de nodige verzekeringen dekt. 

De wedstrijddata zijn als volgt:

13 April
18 Mei
22 Juni
20 Juli
17 Augustus
14 September

Alle wedstrijden zullen verreden worden in Lelystad.

Het concept
Het is de bedoeling dat je zonder onderbrekingen een parcours weet af te leggen tussen een oerwoud aan pilonnetjes, waarbij het veel meer aankomt op rijvaardigheid en voertuigbeheersing dan snelheid of vermogen. Sterker nog, vermogen is nergens voor nodig en kan soms teveel zijn en je dwars gaan zitten. Een laag gewicht is een pré, handelbaarheid is waar het om draait. Vervolgens probeer je dat parcours foutloos te rijden en liefst zo snel mogelijk, dat is het wedstrijdelement. Je rijdt individueel, als een tijdrit bij wielrennen of een trialwedstrijd. De overige deelnemers doen dat ook en worden ieder apart getimed. Degene die het snelst rond gaat, is de winnaar.

Meer informatie over deelname aan deze nieuwe sport is te vinden op de website van de vereniging.

Foto’s: MOTO73, Vincent Burger

[justified_image_grid ids=19444,19445,19446,19447,19448,19449,19450,19451,19452,19453,19454,19455,19456,19457,19458,19459]

Introductie: Ducati Monster 1200

0

Ducati presenteert vandaag de Ducati Monster 1200 aan de wereldwijde pers. Op Tenerife reed Eddie de Vries vandaag met de zeer koppelrijke en krachtige Italiaan. Tijd voor een belletje.

Op de foto kijk je blij, op je Twitter lezen we zonet echter dat er wat stuurproblemen waren?
Klopt! De Monster waarop ik vertrok liep wijd, en bij lastwisselingen ín de bocht had ik de voorzijde niet altijd onder controle. Zeker als het hard ging. Na van motor te wisselen was het probleem weg. Bij terugkomst bleek de bandenspanning veel te laag. Volgens de technici van Ducati moet er 2,5 bar in de koude voorband, in de zeer warme band bleek maar 2,3 bar te zitten. Koud kan dat wel eens 0,5 bar of meer gescheeld hebben. Een foutje van de banden-oppomp-loopjongen dus, of gewoon een lek ventiel of iets dergelijks.

Oké, nu willen we natuurlijk weten of de Monster 1200 de vloer aanveegt met KTM’s Superduke!
Zet dat maar uit je hoofd. Ducati heeft geen echte hooligan-fiets gebouwd. Sterker nog: ten opzichte van de ‘oude’ Monster 1100 is de wielbasis verlengd en het sterke Testastretta-motorblok is puur op koppel getuned. De 1200 Monster heeft maar 135 pk, de S-uitvoering 145 pk. Dat neemt echter niet weg dat het motorblok gewoon supersterk is. Al vanaf lage toerentallen sleurt de L-twin op Ducateske wijze de klinkers uit de straat. En waar de V-twin van de Superduke pas bij 4000 toeren per minuut geheel soepel loopt, doet Ducati’s twin dat al bij zo’n 2500 toeren per minuut. Knap werk. De Italianen hebben zich niet als doel gesteld om de sterkste en meest brute naked op de markt te zetten. Dat hadden ze best gekund, kijk maar naar de 195 pk sterke Panigale.

135 pk voor de gewone Monster, en 145 pk voor de S? Er hangen dus echt verschillende motorblokken in deze Monsters?
Nee, het verschil in vermogen wordt software-matig aangestuurd. Mechanisch zijn de motorblokken hetzelfde.

En de verdere elektronica, verschillen ze daar ook in?
Nee, ook op de ‘kale’ Monster zit het complete elektronica-pakket. Echt Ducati’s sterke punt. Het werkt fantastisch en de bediening is on-Italiaans eenvoudig. Zelfs onder het rijden kun je met gemak switchen van rij-modus en die rij-modi kun je ook nog eens naar eigen smaak instellen. Waar je op KTM’s Superduke onder het rijden niet eens de tractiecontrole uit kunt zetten, is bij Ducati alles mogelijk. Dat is echt waarmee de Monster zich in positieve zin onderscheidt van andere nakeds. De bediening van Aprilia is veel te omslachtig, net zoals die van MV, bij KTM is de elektronica veel te pedagogisch en andere concurrenten zoals de Z1000 hebben zelfs helemaal geen tractiecontrole en instelbaar ABS aan boord. 

Kortom, goed ding, die Monster?
Ja en nee. Het is maar wat je verwacht. Verwacht namelijk geen superstrakke naked bike. Het is bepaald geen Tuono. Het is wel gewoon goed, maar op minder brute wijze dan we op voorhand een beetje hadden verwacht. En daarbij zijn er wel de nodige kleinigheden die storen. Weinig ruimte voor mijn maatje 44, dat soort typisch Italiaanse dingen. 

Waar lezen we je gehele testverslag?
In zowel Motor Magazine als in MOTO73.

 

[justified_image_grid ids=19402,19403,19404,19405,19406,19407,19408,19409,19410,19411,19412,19413,19414,19415,19416,19417,19418,19419,19420,19421,19422,19423,19424,19425,19426,19427,19428,19429,19430,19431,19432,19433,19434,19435,19436,19437,19438,19439,19440,19441,19442]

Getest: Dane Warmby

0

Ja, je ziet het goed: accu-houders in de zijkant van een motorlaars. Dane heeft een wereldprimeur te pakken met de verwarmde motorlaarzen, toepasselijk ‘Warmby’ genoemd. Boven je tenen zit een verwarmingselement, die via een knopje op beide accu’s in twee standen instelbaar is. Via een oplader laad je beide accu’s gemakkelijk op en dat duurt zo’n vijf uur, daarvoor krijg je in ruil zo’n acht uur warmte. Het gebruiksgemak is goed en de accu’s zitten absoluut niet in de weg. Je motorbroek glijdt er makkelijk overheen en zelfs tijdens een wandeling voel je de accu’s absoluut niet zitten.

Tot zover het positieve. Want écht warm houden je voeten het niet heel lang in deze motorlaarzen. Tot temperaturen rond het vriespunt lukt een kort ritje wel, maar daarbeneden schiet de isolatie echt te kort. Alleen de bovenkant van je tenen wordt verwarmd, terwijl de kou verder overal probleemloos naar binnen dringt.

Het lijkt er simpelweg op dat het verwarmingselement weliswaar winterproof is, maar de rest van de laars dat niet is. Qua isolatie lijkt het meer een voorjaarslaars, en hoewel je zou kunnen stellen dat het inzetgebied van de laars daardoor nóg ruimer wordt, heb je bij echte kou gewoon koude voeten. Vooral via de zijkant van de laars dringt de kou binnen. De zool is dik en lijkt aardig warmtevast, maar de rundlederen zijkant schiet tekort.

En hoewel de laarzen in eerste instantie nog waterdicht leken tijdens lange motorritten door motregen en de nodige snelwegspray, viel ook dat sprookje afgelopen week in duigen. Bijgaande foto toont natte voeten na precies veertig minuten in de regen. Jammer, want in de catalogus rept Dane over een ‘100% waterdicht en ademend membraan’. Onze conclusie: ademen doet het membraan wel, maar echt waterdicht is het bij hevige regenval niet. 

De algehele conclusie is dat Dane een leuke wereldprimeur te pakken heeft, maar er nog erg veel voor verbetering vatbaar is. De verwarming is een leuke gimmick, maar niet meer dan dat. Daarbij is de prijs van € 299 best pittig.

Getest door: Eddie de Vries
Prijs: € 299
Verkrijgbaarheid: MotoPort-dealers en MotoPort-webshop.

Productfoto’s: Vera Heidekamp

Getest: Zero DS ZF11.4

0

Het grote manco van de huidige generatie elektrische voertuigen is de actieradius die ze je voor kunnen schotelen. Dat is bij deze Zero DS niet anders: op de snelweg komt de DS (met de grootste accu) zo’n 98 kilometer ver en bij gecombineerd gebruik claimt de fabrikant je 132 kilometer te kunnen verplaatsen. En op is op, wat tot een fikse laadtijd van een kleine acht uur leidt, je hebt immers geen alternatieve brandstof waar je op terug kunt vallen. Kortom ook deze Zero is nog geen vervanging voor de normale motorfiets waarmee je als hobbyrijder het ganse land kunt doorkruisen en zelfs de landsgrenzen geen beperking vormen.

Nee, de Zero DS is beperkt tot stadsfiets of woon-werkpartner, mits je binnen de genoemde range werkt. Met dit vrij zakelijke idee in gedachten stappen we op de allroadachtige DS. Maar als we op pad gaan voelt deze elektrieke machine allesbehalve zakelijk, eerder uitdagend en speels.

Niet onwennig
Nadat ik de sleutel in het contact omdraai, geeft het dashboard een voorzichtig teken van leven, maar verder blijft het stil, akelig stil. Toch is de Zero ready-to-go, hetgeen de groene lamp boven op het dashboard duidelijk lijkt te willen maken. En ja hoor, als ik aan het gashendel draai, rolt de DS soepel en haast geruisloos van de plek. Het wordt je wel bijzonder gemakkelijk gemaakt zo zonder koppeling en met een perfect te doseren elektromotor; het voelt niet eens onwennig. Het maakt daarbij niet uit of je kiest voor de zuinige ecostand of de sportmodus.

De machine beschikt over volwassen afmetingen en je zit er bovendien lekker op. Het stuur is breed, het zadel stevig en de knieën sluiten mooi aan op het aluminium frame, terwijl ze niet al te ver hoeven knikken als de voeten op de ruwe crossachtige steps staan. Zelfs de spiegels bieden goed zicht naar achteren. 

Meteen koppel
Ook als ik wat meer gas geef, reageert de machine netjes op mijn vraag. Niet te abrupt maar ook niet te traag versnelt de elektromotor en elke gewenste snelheid wordt moeiteloos en zonder enige twijfel ten uitvoer gebracht. Heel erg bruikbaar en je voelt geen moment de noodzaak om te schakelen, wat je overigens ook niet hoeft te doen omdat er geen versnellingen aanwezig zijn. Op de uitgaande as van de elektromotor zit een klein tandwiel die middels een getande riem is verbonden met een groot tandwiel ter hoogte van het achterwiel, zo simpel kan het zijn.

Ik betrap mezelf er ondertussen op dat ik me prima vermaak en ervan geniet om dit blok vooral in de sportstand aan het werk te zetten. Het is zelfs zo leuk dat ik het geluid, waarop je normaal vaak koerst en waar een groot deel van de beleving van de motor vandaan komt, helemaal niet mis. Lekker op het gas de bocht uit speren; de versnelling die je dan krijgt voorgeschoteld is indrukwekkend goed. Daar hoef je met een benzinemotor met hetzelfde vermogen geen wedstrijdje mee aan te knopen, want er wordt feilloos gehakt van je gemaakt. Een elektromotor heeft immers het volledige koppel ook bij lage toeren ter beschikking, en dat merk je.

Lichtvoetig
Daarbij beschikt de Zero DS over een soepel sturend rijwielgedeelte wat natuurlijk ook meewerkt aan deze flitsende beleving. Lichtvoetig laveer je de 179 kilo’s door de bochten waarbij het heel voorspelbaar en neutraal aanvoelt. Zelfs als je gaat kappen en draaien op de vierkante meter, wat zeker in de stad goed van pas komt, kun je met de DS zeer goed uit de voeten. 

De vering van de DS is standaard vrij stug en dat past wel bij het gooi-en-smijtwerk, maar op minder mooi asfalt krijg je daar wel de keerzijde van gepresenteerd in lijf en leden. Zowel aan de voor- als aan de achterkant zijn de veerelementen instelbaar, dus daar kun je nog wel wat aan doen. Ondanks het goede gevoel tijdens het rijden, klinkt de voorvork niet al te robuust: bij het inveren is er een ‘knak’ waarneembaar en als je stilstaand de vork in de veren duwt, merk je dat er eerst een flinke weerstand moet worden overwonnen. Maar zoals gezegd stuurt de DS eenvoudig en kun je er heel sportief de hoek mee om.

Terugwinning
Erg veel rekening hoef je daarbij niet te houden met het feit dat er niet veel motorrem op zal treden als je het gas sluit. De motor gaat namelijk energie terugwinnen op het moment dat je het gas sluit waardoor je wel gewoon afremt. In de ecostand kun je de energieterugwinning bij ‘gas los’ zelfs nog laten toenemen. Daarvoor moet je wel beschikken over een smartphone en de gratis app downloaden waarmee je de motor elektronisch kunt beïnvloeden. Pak je vervolgens het remhendel erbij, dan neemt de energieterugwinning verder toe waardoor je harder afremt, maar ook het enkelzijdige remsysteem treedt in werking.

In de praktijk voelt de vertraging van deze combinatie zo natuurlijk dat ik pas na uitleg van de importeur weet dat het zo werkt. De totale remkracht van het remsysteem is meer dan voldoende en met twee vingers doseer je het eenvoudig. ABS zit er nog niet op, omdat de motor met een hoog voltage werkt en ABS slechts met 12 volt en dat is lastig te combineren; op dat vlak wordt nu ontwikkeld.

Echt motorplezier
Op het eenvoudige maar duidelijke dashboard zie ik helaas dat de beschikbare energie door mijn enthousiaste gebruik behoorlijk is geslonken en dat brengt me weer terug in het hier-en-nu. Tijd om de balans op te maken.

Het staat voor mij onomstotelijk vast dat deze Zero DS in staat is om hetzelfde ‘motorplezier’ te bieden als een normale benzinemotorfiets. Het grote voordeel van de stille kracht is dat je stiekem op rondwegen kunt gaan scheuren, je verschijnt qua geluid zeker niet op de radar, noch van de mensen in de omgeving, noch van oom agent. Maar ook als woon/werk-transportmiddel kan-ie prima door. Tijdens je werk laad je ‘m weer bij en dan kun je op de terugweg je zorgen weer lekker kwijt rijden. Natuurlijk is een elektrische scooter met zijn windbescherming en bergruimte dan praktischer, maar niet iedereen wil een scooter. Dit ziet er wel gewoon stoer uit. Helaas moet je er wel flink voor betalen want 15.995 euro is niet niks voor een motorfiets die nog niet volledig kan opboksen tegen zijn benzineconcurrent.

Foto’s: Lucas Verbeke, MOTO73.

[justified_image_grid ids=19396,19397,19398,19399,19400]

Yamaha YZF-R125 in aankomst

0

Met je A1 rijbewijs op zak, is dit één van de motorfietsen die tot je beschikking komt te staan.
De vloeistofgekoelde 125cc viertaktmotor met injectiesysteem heeft een zesversnellingsbak, zodat je wat je aan vermogen beschikbaar hebt, ook optimaal kunt benutten. 

Net als de legendarische R1 en R6 is de YZF-R125 nu voorzien van een uiterst stabiele upside-down voorvork. En om de afkomst van het R-serie DNA verder te benadrukken, is het voorspatbord voorzien van een carbon-look afwerking. De nieuw ontworpen lichtgewicht wielen hebben een uit de wegracerij afkomstig meerspaaks ontwerp met dunne Y-vormige spaken, wat bijdraagt aan een laag onafgeveerd gewicht voor een responsieve vering en een nauwkeurige besturing. Het nieuwe voorremsysteem van de YZF-R125 is een afgeleide van het systeem dat voor de ‘grote’ R-serie modellen is gebruikt, een radiaal gemonteerde remklauw in combinatie met de zwevende remschijf.

Met zijn agressief vormgegeven kuip met dubbele koplamp en een centrale luchtinlaat, is de nieuwe YZF-R125 onmiskenbaar onderdeel van de R-serie. De R6 vormde inspiratie voor het lijnenspel.

En zoals gezegd, voorjaar 2014 staat ‘ie bij de dealer.

 

[justified_image_grid ids=19385,19386,19387,19388,19389]