Beschik je over een Yamaha én een flinke dosis fantasie, dan loont het de moeite om aan te haken bij deze ‘Doe-het-zelf-competitie’ van Yamaha. Onder de noemer Build Your Own zijn de Japanners op zoek naar creatievelingen die hun Yamaha omgetoverd hebben (of van plan zijn dat te doen) tot een ‘Sport Heritage’ model. Laatste is een chique woord voor een minimalistische, no-nonsense zelfbouw-motor. Nu kun je zelf helemaal los gaan bij het personalizen van je Yamaha (van Virago tot V-Max), je kunt echter ook gebruik maken van de accessoires die de fabrikant zelf aanbiedt. Zogenaamde Yard Built-onderdelen van gerenommeerde zelfbouwers als ‘Wrenchmonkees’ en DEUS zijn beschikbaar, al geldt dit uitsluitend voor de SR400 en XJR1300 modellen. Zoals gezegd gaat het hier om een competitie, dat betekent dus ook dat er iets te winnen valt. Hoofdprijs: een heuse SR400. Voor de nummers één tot en met vier ligt er een accessoirepakket (t.w.v. €1000,-) klaar. De competitie begint 20 februari tijdens de openingsdag van de MOTORbeurs Utrecht. Meer info? www.yamaha-sport-heritage.nl.
Waarschuwing: MOTO73 middenposters gestolen
MOTO73 heeft sinds begin 2014 in elke editie een middenposter. In het huidige nummer dat nu in de winkel ligt, zit een poster van Marco Simoncelli. Dat de Italiaan, die vandaag 27 zou zijn geworden, nog altijd razend populair is blijkt wel uit de mailtjes en telefoontjes die de redactie van MOTO73 ontvangt.
Hoofdredacteur Damiaan Hage: ‘Vanochtend lazen we in onze email al de nodige berichten van personen die een MOTO73 kochten zonder middenposter, en nu ik zonet ook nog twee mensen aan de telefoon had die hetzelfde overkwam, wil ik toch aan de bel trekken. Het blijkt dus dat mensen in de winkel de poster van Simoncelli eruit halen. Daarom mijn dringende verzoek: check voordat je de MOTO73 afrekent even goed of de poster er nog in zit!’
Online bestellen kan natuurlijk ook hier, dan weet je zéker dat de poster er nog in zit.
Trouwens, abonnees hebben hier geen last van, want daar valt de MOTO73 in een plastic verpakking op de deurmat.
EBR beetje ‘Made in Holland’
Vergeet de kazen. Alkmaar wordt het nieuwe epicentrum voor Erik Buell Racing (EBR) in Europa. In navolging van Kawasaki en Yamaha kiest het kersverse Amerikaanse motormerk er dus ook voor om vanuit ons geografisch gunstig gesitueerde kikkerlandje te opereren. Naast promotie. marketing en distributie, zal ook het raceteam (WK Superbike) Alkmaar als thuisbasis hebben. Eerste wapenfeit wordt de EBR 1190RX, de 185 pk sterke V-twin superbike, een rechtstreekse afgeleide van de EBR RS racemachine waarmee het merk de afgelopen jaren actief was in het AMA.. De komende twee maanden zullen de eerste RX straatmotoren worden verscheept richting Alkmaar. Managing Director Edwin Belonje daarover: ‘Nu we onze plek hebben gevonden in Alkmaar kunnen we definitief aan de slag met het verder opzetten van het dealernetwerk, we zijn vrij laat gestart voor 2014 maar de reacties vanuit Nederland, Engeland, België en Duitsland zijn goed. De verwachting is dat EBR snel een eigen plek zal veroveren binnen de motormarkt. In maart worden de eerste motoren afgeleverd.’ Binnenkort dus een zeer interessant nieuw motormerk erbij. Wordt vervolgd.
Zeelenberg remt Lorenzo af
Afgelopen seizoen bewees Jorge Lorenzo eens te meer dat hij een onwaarschijnlijk talent is. Toch ziet teammanager Wilco Zeelenberg ruimte voor verbetering. De Zeel moet de gedreven topsporter afremmen voordat die zich onoverwinnelijk voelt, zo blijkt uit uitspraken die hij in MOTO73 doet.
Het klinkt als de omgekeerde wereld dat een teammanager zijn coureur afremt in plaats van opvoert. Toch is dat precies wat Zeelenberg komend seizoen af en toe moet doen. Hij heeft er een goede reden voor: “Jorge is geneigd zich onoverwinnelijk te gaan voelen als hij veel vertrouwen heeft na een paar overwinningen. Dan gaat hij helemaal op in zijn powerboost, met het risico dat hij te weinig gevaar ziet. Dat zag ik afgelopen jaar op donderdag in Assen al aankomen. Ik waarschuwde hem nog donderdagmorgen: ’Tranquilo, tranquilo zaterdag is de race pas’, maar hij voelde zich oppermachtig. Daar heeft hij met zijn sleutelbeenbreuk een hoge prijs voor betaald.”
De rolverdeling draait ook wel eens 180 graden. Zo stookte Zeelenberg het vuurtje in Silverstone flink op toen Lorenzo het niet meer zag zitten.
“Silverstone was een keerpunt. Je kunt onmogelijk negen maanden in topvorm zijn, maar toen we arriveerden in Engeland was er sprake van een dip. Jorge stond op het punt om zijn kansen op het kampioenschap op te geven. In Silverstone moest ik hem echt motiveren om de juiste drive te houden. Toen bedacht ik dat idee van een hanekam. Als hij de wedstrijd won, mocht hij het hele team kortwieken. Het was ook om het plezier in het racen terug te vinden. Je loopt een week voor lul, maar dat heb ik er graag voor over.”
Het complete interview met Wilco Zeelenberg staat in nummer 2 van Moto73. De Zeel blikt terug op seizoen 2013, kijkt vooruit naar 2014 en laat zijn licht schijnen over flitsscheidingen, mooie botbreuken en zijn inbreng bij het bedenken van een racestrategie. Het nummer ligt nu in de schappen. Je kunt het ook hier bestellen.
Foto’s: 2SNAP
[justified_image_grid ids=19004,19005,19006,19007]
Het is een mooi spelleke geweest
De Dakar Rally is gefinisht en dus bekijkt Eric Verhoef, voormalig Dakar-rijder, met al z’n expertise de uitslag en geeft zijn mening over de toppers en de Nederlandse deelnemers.
‘Marc Coma is duidelijk de terechte winnaar, gewoon heel goed gereden. In één van de zwaardere etappes toegeslagen en daarna zijn voorsprong geconsolideerd en zelfs uitgebreid. Erg knap als je dat op deze wijze kunt doen. En bedenk goed, de KTM was ook volledig nieuw. Dat vergeten de meeste mensen. Tuurlijk, die Oostenrijkers hebben een schat aan ervaring, maar ook voor hen was het de vraag of de KTM betrouwbaar zou zijn tijdens de Dakar Rally. Plus, de Honda’s waren in het voorseizoen haast niet te kloppen. Nou, Coma en Jordi Viladoms hebben duidelijk bewezen dat KTM nog altijd zeer sterk is, door een een-tweetje te scoren. Ook knap trouwens, van Viladoms. Die jongen kan zo slim rijden, ongelooflijk. Mooi dat ie nu eens geen pech kent en een mooie prestatie kan neerzetten. Hij heeft er slim aangedaan om op het laatste moment over te stappen naar KTM. Op de Gas-Gas had ie die tweede plek niet veroverd. Olivier Pain moet zich zo goed voelen, met die derde plek. Op het podium en Cyril Despres achter zich houden. Mooi toch? Wel sneu vind ik het voor Joan Barreda, dat ie nog op de een na laatste dag zijn podiumplek moest inleveren. Oké, eigen fout, maar hij had meer verdiend dan de zevende plaats. Die jongen is wel de smaakmaker van de Dakar geweest, daar had ie wel voor beloond mogen worden. Maar ja, aan de andere kant, hij maakt zijn reputatie wel weer waar door zo vaak van de motor af te vallen. Hij heeft nog geluk dat ie van rubber is, die gast staat na elke valpartij op. Beste Honda-rijder werd nu dan Helder Rodrigues met een vijfde plek, maar die kan ook wel beter. Schijnbaar ziek aan het begin van de rally en dat zie je ook wel terug in de daguitslagen. Aan het einde van de Dakar ging ie steeds beter rijden. Maar goed, het is een mooi spelleke geweest en ik verwacht dat het de komende jaren ook wel zo zal blijven. Honda en Yamaha blijven proberen om KTM te pakken, dat is zeker. En daarbij hebben ze allemaal toprijders in dienst en dus kan het niet anders dan dat we volgend jaar weer een supermooie strijd voorgeschoteld krijgen.’
‘Echt petje af voor Henk Knuiman! Gewoon vijftiende worden in zo’n sterk veld, geweldig. En tien Dakars rijden, tien finishen. Het is nu een beetje de vraag wat ie gaat doen. Gewoon een elfde keer rijden? Om eerlijk te zijn, ik zie Henk ook nog wel in de auto kruipen. Hij wil denk ik sowieso wel verder, die jongen kan gewoon niet zonder de Dakar Rally. Evenals Henk heeft Hans Vogels een geweldige Dakar gereden. Koppie erbij gehouden en gewoon beste debutant worden. En ik weet zeker dat Hans nog beter kan, die heeft nog niet alles laten zien wat hij in zijn mars heeft. Hij heeft nu gewoon veel ervaring opgedaan en gaat daar de komende jaren van profiteren. Een andere Nederlandse topper voor de toekomst is natuurlijk Robert van Pelt. Zo jong al zo’n prestatie kunnen neerzetten. Als ie zo doorzet, dan gaat hij de top in de Dakar wel bereiken. Het was nog wel even zweten voor hem in die laatste etappe, met zijn gebroken ketting. Gelukkig is ie Brett Cummings voorgebleven en heeft ie de kop in de malle moto-klassement niet hoeven af te staan. Als Robert dat op de laatste dag had weg moeten gooien, dan was ie er goed ziek van geweest. Dat kan ik je garanderen. De andere twee Nederlandse finishers, Bas Nijen Twilhaar en Richard de Groot, hebben gewoon netjes gereden en een knappe prestatie geleverd. Alle kistdeelnemers zijn wat dat betreft helden. Ik ben ook vooral blij dat we nu dus twee Nederlanders hebben die ons een mooie toekomst kunnen gaan bieden. Waar Verhoeven en Knuiman afgelopen jaren voor de spanning zorgden, gaan Vogels en Van Pelt langzaam die rol overnemen. Ik kijk daarom nu al uit naar de Dakar Rally van 2015. Gaat gewoon wederom een hele mooie worden.’
Foto KTM
Eindklassement:
1 Marc Coma (ESP) – KTM 54:50:53
2 Jordi Viladoms (ESP) – KTM +01:52:27
3 Olivier Pain (FRA) – Yamaha +02:00:03
4 Cyril Despres (FRA) – Yamaha +02:05:38
5 Helder Rodrigues (PRT) – Honda +02:11:09
6 Jakub Przygonski (POL) – KTM +02:31:46
7 Joan Barreda Bort (ESP) – Honda +02:54:01
8 Daniel Gouet (CHL) – Honda +03:10:34
9 Stefan Svitko (SVK) – KTM +03:50:10
10 David Casteu (FRA) – KTM +03:58:09
15 Henk Knuiman – KTM +07:44:38
22 Hans Vogels – KTM +09:28:29
27 Robert van Pelt – Honda +11:19:59
50 Bas Nijen Twilhaar – KTM +20:12:17
66 Richard de Groot – Honda +30:27:13
Etappezeges:
Joan Barreda, 5x
Cyril Despres, 3x
Marc Coma, 2x
Sam Sunderland, 1x
Alain Duclos, 1x
Juan Pedrero Garcia, 1x
Dakar: Het spektakel in beeld
Het zit er op, de Dakar 2014 is ten einde. Een Dakar waaraan we nog lang herinnerd zullen worden, want wat was -ie zwaar! We zullen als toeschouwers en trouwe tv-kijkers wel nooit ervaren hoe zwaar het écht is, maar onderstaand foto-album geeft wel een mooie indruk van de landschappen waar de heren motorcoureurs zich een weg door moeten banen.
Klik, kijk en geniet!
En kom morgen zeker terug, want dan blikken we met Eric Verhoef terug op deze 2014-editie, inclusief eindklassement. We kijken ook zeker naar de Nederlandse deelname, hoe deden ze het in de slotetappe? Alle vijf overgebleven Nederlanders zijn gelukkig aan de finish gekomen, dat kunnen we alvast verklappen! Al begon de dag erg slecht voor Robert van Pelt, die dankzij een gebroken ketting erg veel tijd heeft verloren. Hij is echter nét (17:11 Nederlandse tijd) over de finish gekomen en heeft daarmee op het nippertje de overwinning in het kistklassement veilig gesteld.
Tot morgen!
Foto’s: ANP, Dakar Press Team
[justified_image_grid ids=18944,18945,18946,18947,18948,18949,18950,18951,18952,18953,18954,18955,18956,18957,18958,18959,18960,18961,18962,18963,18964,18965,18966,18967,18968,18969,18970,18971,18972,18973,18974,18975,18976,18977,18978,18979,18980,18981,18982,18983,18984,18985,18986,18987,18988,18989,18990,18991,18992,18993,18994,18995,18996,18997,18998,18999,19000,19001,19002]
Iwema: alles hangt nu af van geld
Er is nog steeds een motor vrij voor Jasper Iwema, zo laat de coureur weten aan RTV Drenthe. Een team wil hem graag hebben, en houdt zijn plek nadrukkelijk bezet. Jasper hoeft dus niet te vrezen dat er vandaag of morgen plots een andere coureur tekent: ‘Het is Iwema of niemand’, zo laat Jasper weten.
Mocht het Moto3-avontuur niet slagen, dan zijn er nog opties in het Open Spaans Kampioenschap. Maar ook daarvoor is het budget nog niet rond. Natuurlijk heeft Iwema niet meer heel veel tijd voor duidelijkheid, want over dertien dagen beginnen de Grand Prix-testen. Voor die tijd moet het budget dus rond zijn, en moet er zich een geldschieter gemeld hebben.
Mocht het dan uiteindelijk toch het Spaanse kampioenschap worden, dan zal Iwema daar niet ontevreden over zijn: ‘Dat kampioenschap is te vergelijken met het Europees Kampioenschap. Om ooit weer een comeback te maken in de Grand Prix, zou je daar toch wel in de top vijf moeten rijden. Het zou interessant zijn als je via het Spaans Kampioenschap nog een wildcard voor de TT zou kunnen krijgen. Het is in ieder geval wel een stuk goedkoper. Je hebt een stuk minder wedstrijden en je hoeft niet overzee, dat scheelt enorm”, zo liet Iwema aan RTV Drenthe weten.
Foto: 2SNAP
Dakar etappe 12: Knuiman vliegt
Henk Knuiman (foto) is bijna jubilaris: hij staat op het punt om zijn tiende Dakar uit te rijden. Bijzonder detail daarbij is dat hij ook maar tien keer is gestart. Waar het voor vrijwel elke motorrijder al een prestatie is om de finish te halen, lijkt het voor Knuiman verplichte kost te zijn. Dat combineert hij ook nog met een ernstig hoog tempo, want in etappe 12 stuurde hij z’n KTM als negentiende over de finish, op veertig minuten van winnaar Despres. Knuiman was de beste Nederlander.
Tien minuten na Knuiman was het kistrijder Robert van Pelt die over de streep kwam. Hij is nog maar één etappe verwijdert van winst in het kistklassement, en met ruim anderhalf uur voorsprong op de nummer twee lijkt de eindzege hem niet meer te kunnen ontgaan. Een wederom geweldige prestatie van deze 20-jarige Honda-coureur.
Hoewel Hans Vogels na afloop van de etappe liet weten dat ‘ie het maar een saaie bedoening vond, finishtte hij slechts als 27e, op veertien minuten van Knuiman en op 53 minuten van Despres. Vogels had moeite het laatste checkpoint te vinden, hetgeen ‘m vele minuten tijd kostte. Voor de KTM-rijder lonkt z’n eerste finish en daar kijkt hij enorm naar uit, niettemin omdat hij de beste debutant lijkt te worden, finishend op de 21e plek.
Richard de Groot kwam op anderhalf uur van winaar Despres binnen. Hij lijkt zijn zoveelste opvolgende Dakar-finish te gaan halen en daar kijkt eigenlijk niemand van op. De routinier behaalde in deze twaalfde etappe zijn beste finish van deze rally, op de 53e plek.
Bastiaan Nijen Twilhaar deed er één uur en veertig minuten langer over dan Despres, maar dat bleek een reden te hebben. Twilhaar kwam onderweg allerlei Honda-onderdelen tegen, die uiteindelijk van Joan Barreda Bort bleken te zijn: ‘“Sorry dat ik zo laat bel maar er is iets tussengekomen”. Dat waren de eerste woorden van Bas Nijen Twilhaar toen hij na middernacht het dagelijkse telefoontje pleegde naar Nederland. “Maar het was voor een goed doel. Aan het einde van de proef kwam ik op mijn pad Honda-onderdelen tegen. Ik dacht hier klopt iets niet. Ik zag verder geen motor en geen rijder. Maar bij de finish stond een gehavende Honda van Joan Barreda. De motor liep niet meer. Dat begreep ik wel want zowat de hele kabelboom was doormidden en de voor- en achterkant waren zwaar beschadigd. Die moet een flinke klapper hebben gemaakt. De Honda wilde niet meer starten. Met startkabels van toeschouwers met auto’s werd geprobeerd de motor weer aan de gang te krijgen maar dat lukte niet. Hij vroeg mij of ik hem wilde slepen. Ik heb eigenlijk niet nagedacht en meteen ja gezegd. Wist ik veel dat het 350 km slepen zou gaan worden. Ik had een sleepkabel bij me en heb wel wat ervaring met slepen in Tsjechie. Een sleepkabel om de voetsteun en dan gaan. Barreda wilde dat ik flink gas gaf, het liefst harder dan 100 km/u maar de hele Honda-directie die in drie busjes achter ons aanreed raakte in paniek. Langzaam, langzaam riepen ze. Maar Barreda wilde zo hard mogelijk. De Spanjaard had het niet gemakkelijk want hij moest met een hand sturen en met de andere hand heel het navigatiespul vasthouden. Op een gegeven moment brak de voorkant van de Honda af maar we bleven overeind. De mensen van Honda hebben alle spullen ingeladen en Barreda zat er even helemaal doorheen. Hij heeft me wel honderd keer bedankt, net als de teamleiding van Honda. Alleen Henk Knuiman, later in het bivak, was niet zo blij. Had hem maar laten staan, dat had mij een plaats gescheeld zei hij. Maar ik geloof niet dat Henk het meende. Nadat alles opgeruimd was konden we weer verder met de Honda-directie achter ons aan. Halverwege de verbinding, ik denk na bijna 200 km, was er onderweg een stempelpost. Die waren we in alle consternatie voorbij gereden. Gelukkig kreeg ik het in de gaten. We moesten van de snelweg af en terug naar een tankstation waar die stempelpost was. Ik heb nog helemaal geen straftijd en dat wil ik zo houden. Na ruim vijf uur hebben we samen het bivak gehaald. De mensen van Honda hebben me bedankt en gezegd dat ze morgen nog even langs komen. Ik wacht wel af. Op zich vond ik het een normale daad om iemand te helpen. En het is weer eens wat anders”, zo werd opgetekend door Peter van der Sanden.
Getest: BMW R1200GS
Een icoon en bestseller als de R1200GS verbeteren, is iets waar je heel voorzichtig mee om moet gaan. Teveel verandering is dodelijk, zo hebben talloze voorbeelden uit de motorindustrie ons laten zien. BMW ploeterde vijf jaar lang en het resultaat laat zich aanzien.
WATERGEKOELD
Meest besproken deel van de nieuwe R1200GS is natuurlijk het ‘watergekoelde’ motorblok waar de hele wereld al jaren over heeft lopen speculeren. Toch dekt watergekoeld de lading eigenlijk niet goed. Voorheen kwam 78 % van de koeling voor rekening van de rijwind, de rest door de olie. De heetste punten zoals rond de kleppen en bovenkant van de cilinder, worden nu gericht met vloeistof gekoeld, die daarmee in totaal 35 % van de koeling voor z’n rekening neemt, de rest is nog steeds luchtkoeling. De olie in het blok wordt gewoon nog met de koelribben gekoeld.
CONDITIE
Met het verplaatsen van de inlaat naar de bovenkant van de cilinder en de uitlaat er onder, heeft de GS ineens een stuk meer ruimte achter de cilinder gekregen. Die ruimte werkt in combinatie met een smal frame en een beduidend smallere tank heel goed om ook de wat kleinere motorrijder een stuk meer ruimte te geven om de voeten aan de grond te krijgen.
Het nieuwe blok voelt minstens zo krachtig onderin als het oude, met nog wel een schep extra ook, maar het grootste verschil is de manier waarop hij doorgaat met dat gedrag als de toeren klimmen. Zijn conditie is duidelijk flink vooruit gegaan en de bloktrillingen zijn daarbij beduidend verminderd. Meest opvallend is dat de kantelreactie bij ingetrokken koppeling zo goed als opgeheven is.
De mate van comfort aan boord is uitstekend. Een prettige zithouding, comfortabel doch sportief, en een prima windbescherming. Op lage snelheid is het stuurgedrag zeker en stabiel, daarbij laat hij zich met relatief gemak van richting wijzigen. Loopt de snelheid op, dan merk je helemaal het verschil dat de nieuwe GS maakt. Zonder moeite laat hij zich plat een draaier in leggen en houdt daar secuur en zonder deiningen de gekozen koers aan. De feedback die je daarbij krijgt, geeft veel vertrouwen. Het verschil met de oude GS is duidelijk voelbaar. Die was goed, maar deze is beduidend beter.
CONCLUSIE
Op alle fronten verbeterd, dat is in één woord de nieuwe R1200GS. Hoe kritisch ik er ook naar kijk, ik kan er niets anders van maken. Een prettiger zithouding voor de rijder, meer ruimte ook. Comfortniveau weer enkele tandjes omhoog met de multiverstelbare ruit en idem zadels. Het motorblok opereert zoveel soepeler en bovenal over een veel breder gebied nog krachtiger. Dat alles met een heerlijke gasreactie en gecomplimenteerd met een rauwe, donkere grommende roffel op aardig hoorbaar niveau. Zijn stuurgedrag is naar een hoger plan getild, met een ultrastrak rijwielgedeelte en zelfs mega veerwegen van om en nabij de twintig centimeter doen daar geen afbreuk aan. De bediening is duidelijk en simpel en het is heerlijk dat BMW definitief afgestapt is van die maffe driedubbele knipperlichtbediening. Gaf BMW’s Telelever voorkant ooit nogal gebrek aan gevoel, ook dat lijkt tot het verleden te behoren en de met radiale Brembo’s opgewaardeerde rempartij biedt de R1200GS ook op dat front meer dan voldoende gevoel en daadkracht. Het mag ook allemaal wel, met een op alle fronten beetgepakte machine. Echt alles is nieuw, op de olievuldop na. En dat –eerlijk waar- alleen omdat de nieuwe niet op tijd af was…
Foto’s: Peter Musch
[justified_image_grid ids=18895,18896,18897,18898,18899,18900,18901,18902,18903,18904]
Update: GSX-R600 niet geheel van toneel
Update vrijdag 17 januari 16:00:
Eerder deze week meldden we dat de Suzuki GSX-R600 niet meer leverbaar is in Nederland, een bericht dat bij sommige Supersport liefhebbers voor vraagtekens zorgde. Dit kan gedeeltelijk ontkracht worden. Ten eerste omdat de, zoals wij al berichtten, kentekenloze race-uitvoering gewoon leverbaar blijft. Maar daarnaast geeft importeur Nimag nu ook aan dat diegenen die persé een GSX-R600 op kenteken willen, deze gewoon kan bestellen. Nimag’s beweegreden blijkt dat het gros van de klanten voor een GSX-R750 kiest, niet in de laatste plaats omdat de verkoopprijs van deze 750 scherper is dan 600cc-supersports van andere makelij.
Dat laatste zorgde bij ons voor vraagtekens, maar we zijn even in de prijslijsten gedoken en het blijkt inderdaad waar. De GSX-R750 kost € 12.999, 600cc-supersports:
Yamaha YZF-R6: € 13.699
Triumph Daytona: € 13.190 (R € 14.790)
Honda CBR600RR C-ABS: € 13.999
Kawasaki ZX-6R: € 13.198
Kawasaki ZX-6R 636: € 14.498
Tjeerd Meppelink van Suzuki importeur NIMAG:
“Het feit dat de Suzuki GSX-R600 niet op de 2014 prijslijst staat geeft niet aan dat dit model van het toneel verdwenen is. De GSX-R600 is namelijk nog steeds te koop in race uitvoering zonder kenteken. De beweegreden voor deze wijziging is dat wij merken dat het gros van onze klanten kiest voor de unieke mix van handling en performance van de GSX-R750. Wie overigens toch per se een GSX-R600 met kenteken wil, kan deze gewoon bij ons bestellen.”
[justified_image_grid ids=18906,18907,18908,18909,18910,18911,18912,18913,18914,18915,18916,18917,18918,18919,18920,18921,18922,18923,18924,18925,18926,18927,18928,18929,18930,18931,18932,18933]
