Opvallend en mooi nieuws bereikt ons: Bultaco is officieel terug in de Nederlandse motorwereld. Je weet wel, dat Spaanse motorfietsmerk dat in 1958 werd opgericht door Francisco X. Bultó. Al snel zag de Tralla 101 als eerste Bultaco het levenslicht, gevolgd door veel andere modellen.

Ook in de sport was het merk succesvol met onder andere Barry Sheen, Sammy Miller, Jim Pomeroy, Yrjo Vesterinen, Martin Lampkin, Ramon Torras, Ricardo Tormo en Angel Nieto in de wegrace, motorcross, enduro en trial.

Motoren worden er inmiddels helaas niet meer gemaakt, maar helemaal over is het gelukkig ook niet. Jopa Racing Products meldt namelijk vol trots dat ze vanaf nu Bultaco-helmen kunnen leveren. Sterker nog, ze zijn zelfs importeur voor Nederland, Duitsland en Denemarken. Zoals je mag verwachten zijn het helmen met een knipoog naar het verleden. En betaalbaar, want prijzen lopen van 109,95 tot 139,95 euro.

Surf voor meer informatie naar www.jopa.nl.

Het is tijd voor de exclusieve Britten. In het vorige nummer konden we je melden dat Brough Superior een nieuw model op de markt ging brengen, nu blijkt ook Hesketh een nieuwe machine te hebben ontwikkeld. Paul Sleeman, sinds drie jaar eigenaar van Hesketh Motorcycles, gaat in 2014 namelijk de 24 produceren, die een ode aan de Formule 1-geschiedenis van het merk moet zijn. De modelnaam staat gelijk aan het autonummer waarin James Hunt in 1975 reed. 

Aan boord van de 24 heb je een dikke 56 graden V-twin met 1950 cc. Hoewel het koppel nog niet is vrijgegeven, weten we wel dat ’ie 120 pk’s levert. Niet veel, maar een machine als deze Hesketh 24 moet het vooral van zijn flinke koppel hebben. En dat moet er voldoende uitgehaald kunnen worden, lijkt ons. Ook wil eigenaar Sleeman alleen topmateriaal op de 24 laten monteren, waardoor er gekozen is voor Öhlins-vering, Beringer-remklauwen en BST-wielen van carbonfiber. 

De styling is dus vooral gebaseerd op de Formule 1-geschiedenis van Hesketh en dat is terug te zien in verschillende details. Goed zoeken en je vindt onder meer het circuit van Zandvoort (waar Hunt in 1975 de Grand Prix wist te winnen) terug op de motor, evenals de Schotse en Engelse vlag. De tweewielige ode aan Hunt zal vanaf februari 2014 geleverd gaan worden en Hesketh zal er 24 van maken. Tsja, hoe kan het ook anders.

Toen bij ons het nieuws binnenkwam dat Buell, onder de naam EBR (Erik Buell Racing), terug zou keren, hielden we een slag om de arm. Merken die terugkeren doen dat immers lang niet altijd succesvol, als het hele plan al van de grond wil komen. Hoe anders is dat gelukkig bij Buell. In aanloop naar de lancering maakt de 1190RX zelfs een promotietoer door Europa. In Nederland, België en Engeland hebben geïnteresseerde motorzaken daardoor bijvoorbeeld al kennis kunnen maken met de nieuwe EBR.

Edwin Belonje, directeur EBR Europe: “Frankrijk, Italië en Spanje volgen snel. De serieuze gesprekken zullen begin volgend jaar resulteren in de eerste officiële dealeraanstellingen.” De eerste EBR motorfietsen zijn al vanaf maart 2014 leverbaar.

Maar er is meer goed nieuws! Zoals eerder geschreven zal EBR komend seizoen in het WK Superbike debuteren. Geoff May werd daarbij direct bevestigd als één van de rijders, maar wie de tweede 1190RS-coureur zou worden, bleef lang onduidelijk. Tot nu. Volgens Michael Hill, de man bekend van de interviews na afloop van de SBK-races, is Aaron Yates de gelukkige man. Niet echt een verrassing, want Yates reed – net als May – afgelopen seizoen al op de 1190RS in Amerika.

Met het succes van de BMW S1000RR in ons achterhoofd is de komst van de S1000R eigenlijk geen verrassing. Interessant is ‘ie echter wel, want het is een levendig segment waar ook de concurrentie zich op concentreert. We noemen een KTM 1290 Superduke en de nieuwe Z1000 als recente voorbeelden. Afijn, BMW dingt nu ook mee naar de prijzen, met deze uitgeklede S1000R. Randy van der Wal testte de S en dus pleegden we een belletje, nieuwsgierig als we zijn:

Nou Randy, het is dus gewoon een S1000RR in schaapskleren?

Hm, nee, dat is te makkelijk. De gelijkenissen zijn op bepaalde gebieden zeker groot, rijwielgedeelte en blok bleven voor het grootste deel intact, maar de subtiele aanpassingen laten zich zeker voelen. Zo is de geometrie aangepast en is de 999cc vierpitter uit de RR onthoofd van z’n immense top-end. Dat doet veel met het karakter van deze S1000R. Hoewel aan power geen gebrek (het korte slag blok blijft extreem gretig) is de vermogensafgifte goed te behappen en mooi progressief. Het stuurkarakter is buitengewoon lichtvoetig. Klein detail: de door ons gereden S1000R zat wel vol met (optionele) elektronica zoals DDC en DTC. 

Aha, moet de concurrentie zich ernstig zorgen gaan maken?

Tsja, het is een BMW, dat alleen zal de meeste al zorgen baren. Maar afgezien daarvan stapt de S1000R duidelijk ‘hoog in’ in dit segment. Qua power en elektronica op het niveau van een directe concurrent als Aprilia Tuono V4 APRC, ook al zo’n ex-superbike. Neusjes van de naked-zalm. 

Waar reed je de S1000R eigenlijk?

Mallorca, als er een bestemming op het lijf van dit soort nakeds geschreven is, is het dit eiland. De ruige westkust is een absoluut stuurparadijs. Beschouw het meteen maar als een goede vakantietip.

Wanneer kunnen we je uitgebreide testbevindingen lezen?

In de volgende MOTOR Magazine, tevens de laatste MOTOR oude stijl én Jolink Special, dus gaat dat lezen. 12 december in de winkel.