De GS is al jaren een verkooptopper en wordt dankzij die verkoopcijfers gezien als toonaangevend. Dat heeft een reden. De BMW doet gewoon heel veel goed. Triumph heeft geprobeerd iets te maken dat de GS overtreft, of op z’n minst evenaart. Volgens ons is dat gelukt.

De BMW R1200GS is een doorontwikkeling van een model dat keer op keer is verbeterd. Om daar een compleet nieuw model tegenover te zetten vind ik op z’n zachtst gezegd gewaagd. Toch doen de Engelsen het vol vertrouwen. Op bepaalde punten lijken ze het ook te schoppen tot leider in de competitie der grote allroads. Het blok bijvoorbeeld, is een absolute winnaar. Qua stuurgedrag kan de Tiger mee met de grootsten. Qua neutraliteit scoort-ie echt een tien, de lichtvoetigheid is voor een motor met een rijklaargewicht van 259 kilo dik in orde, maar een scheermes is het niet. Dat hoeft ook niet. Het is natuurlijk ook een groottoerist en heeft op dat vlak dan ook het nodige te bieden. Comfort, welteverstaan

KARAKTER

Punten van kritiek? Ja, met veel zout op allerlei slakken valt er het nodige te bedenken. Maar het feit dat ik het vertroebelende beeld in de spiegels, boven de 4000 toeren per minuut, als echt minpunt beschouw zegt genoeg. Deze Tiger voldoet aan de hoogste standaard en heeft een belangrijke dosis eigen karakter.

Het motorblok bepaalt grotendeels die aangename inborst. Tijdens de eerste kilometers merk ik al dat de driecilinder bij lage toerentallen veel koppel voorhanden heeft. Het blok pakt van onderuit naadloos op en wanneer ik met vijftig kilometer per uur in de zesde versnelling rijdt, blijkt dat geen enkele probleem. De Triumph bouwt z’n vermogen gestaag op en voelt al bij 2500 toeren per minuut echt sterk. Dat zorgt ervoor dat de motor makkelijk te rijden is en je de versnellingsbak weinig hoeft te gebruiken. De bak voelt beter dan we gewoon zijn van de Engelse motorfabrikant. Wanneer ik ’s ochtends vroeg op de Tiger stap, met de rijp nog op het ruitje, laat de neutraalstand zich moeiteloos vinden. Ook de slag van een naar twee, soms een hakerige overgang, is makkelijk en duidelijk.

De Explorer is de eerste Triumph uitgerust met ride-by-wire. De rechtstreekse verbinding tussen gashendel en gasklephuizen ontbreekt; de computer weet de stand van het gashendel en regelt de rest. De gasreactie is direct en vooral in de eerste versnelling is een gedoseerde rechterpols een aanbeveling. Even wennen dus, maar verder wel erg prettig.

NAADLOOS

Het gewicht van de Engelsman is hem aan te voelen. Bijna 260 rijklare kilo’s is niet niks en vooral merkbaar wanneer je ‘m van de zijstandaard haalt of stapvoets rijdt. Vederlicht voelt de allroad geen moment, maar in balans zeer zeker. Van voor tot achter, rechtuit of onder flinke hellingshoek; het klopt altijd. Het moment van insturen tot diepe hellingshoeken geschiedt compleet neutraal en dat geeft erg veel vertrouwen. Omgooiend van links naar rechts merk ik het gemak van de hefboomwerking van het brede stuur en volgt de Triumph exact de lijn die ik voor ogen heb. Flitsend? Nee, maar het komt enigszins in de buurt.

Op de snelweg bewijst de cruisecontrole zijn waarde. Noem het lui en je hebt een punt. Maar lekker is het stiekem toch wel, wanneer je veel woon-werkverkeer op de snelweg rijdt of lange reizen maakt. Ik vind het in Nederland vooral een handige hulp om niet ongemerkt veel te hard te rijden. En juist de Tiger is zo’n fiets, want het blok draait bij 120 kilometer per uur nog net niet de helft van z’n toeren en de windbescherming is van dien aard dat 160 km/h nog lang geen zere nek oplevert.

Qua gebruik op de snelweg heb ik nagenoeg niets aan te merken. Maar juist daardoor ga je zout op elke slak leggen: vanaf 4000 toeren per minuut het vertroebelt het beeld in de spiegels tot een licht vibrerend beeld. Enige trillingen in handvatten, zadel of voetsteps vallen echter niet waar te nemen; de driecilinder lijkt nagenoeg naadloos te lopen.

DOORHENGSTEN

De driecilinderbrom is – net als de gehele motorfiets – onmiskenbaar Triumph,. Omdat de Britten de Tiger duidelijk met de BMW GS als voorbeeld ontwikkelden is het goed dat de driecilinder voor een eigen karakter zorgt. Een karakter dat onderscheidend is en tegelijk enorm functioneel. Het is in mijn ogen dan ook dé troef die Triumph hier uitspeelt. Barstensvol koppel, maar toch opbouwend naar een piek in de hogere toerenregionen. Nooit hunker je bij lage toerentallen naar meer spierballen, maar hengst je de toerentellernaald eens lekker omhoog dan gebeurt er nog wel echt wat.

VOOR WIE

Liefhebbers van toeren met een rechtop zitpositie en een ruig imago. Het blok is voor iedereen.

WINNAAR OF VERLIEZER

De wedstrijd GS vs Explorer is nog even onbeslist. Ze hebben beide hun voor- en nadelen en sterke kanten.

AANKLEDEN

Vind je standaard ook zo kaal? Kiest u maar: mistlampen, 35liter-topkoffer, 62 liter aan zijkoffers, valbeugels, verwarmde handvatten, verwarmd zadel, verhoogde ruit, Garmin-navigatie, aluminium carterbescherming en koplampbescherming.