Extreme vormgeving, extreme toerentallen; de Yamaha YZF-R6 is een buitenbeentje. Aan de extreme kant, welteverstaan. Niets dertien-in-een-dozijn, de R6 heeft een eigen gezicht en karakter. Woohoo! We hebben een ‘Scream Queen!’
Dat de 124 paardekrachten er pas in de laatste toerentallen uitkomen, is al lang bekend. Een nadeel? Op het circuit doorgaans niet. Het middengebied is stroperig, dus is het zaak de toerenteller fier overeind te houden. Veel schakelen dus. Voordeel is wel dat de Yamaha razendsnel in toerental klimt en de toerentellernaald als een gek tekeer gaat. Toch zou de R6 méér pk’s moeten hebben om echt te kunnen profiteren van de gevraagde extreme rijstijl, want met krap 124 pk belandt-ie slechts in de middenmoot. En da’s jammer, als je voornamelijk op straat rijdt… Hoe dan ook, je dient de fiets met het mes tussen de tanden te rijden. De extreem scherpe en agressieve vormgeving is duidelijk een statement naar de berijder. Trek die lijn door en je hebt aan de R6 een goede vriend. Want ook als het op sturen aankomt wordt er een slagvaardige lijn verwacht. Hard insturen, terwijl de motor het nog uitgiert en de uitstekende slipperclutch de achterzijde met groot succes in het gareel houdt. Overduidelijk z’n sterkste kant.
Uitaccelererend wordt er meer corrigerend werk van de berijder verwacht. Van onderuit het blok benutten is er niet bij, dus moet je actief en oplettend het gashendel beroeren. Je onder hellingshoek laten verrassen door een schop onder je kont, komend vanuit het gretig toerendraaiende vooronder, behoort zeker niet tot de aanraders. Waar je op de R6 duidelijk bij je concurrenten aanhaakt bij het inleggen van een bocht, gaan zij er in langlopend werk net zo hard weer vandoor wanneer de gaskraan weer open gaat. In korter werk is het ontbreken van een stuurdemper een enkele keer – altijd onverwacht – een klein gemis. De voorzijde zou zo af en toe best wat demping kunnen gebruiken, zeker in korte knikjes met veel hoogteverschil, waar het voorwiel slechts met grote inspanning aan de grond blijft.
Een tegenvaller, op het circuit, is de rempartij. In de aantekeningen van collega Barry staat het zelfs met dikke letters vermeld: ‘remt niet hard’. Dat is duidelijke taal. Qua aanleggen gaat het nog wel, maar hard doorremmen heeft bij circuitgebruik simpelweg niet de vertraging tot gevolg die je voor ogen hebt. Het gevoel op straat, waar je de remmerij zelfs bij een ‘sportieve’ rijstijl nog niet half belast, is overigens veel beter. Dan voelt het allemaal echt hard aan en remt het ook gewoon stevig door. Voor de straat geldt hetzelfde advies als op het circuit: rijden met het mes tussen de tanden.
En dat is op straat niet altijd gemakkelijk. Wat héét, wanneer het begint te regenen en we met de R6 op pad zijn, is het moeilijk om ‘m nog enigszins de sporen te geven. Een tussenweg lijkt er namelijk niet te bestaan. Óf je bivakkeert in het allesbehalve alerte middengebied, óf je rijdt in de sensationele bovenregionen. Daarbij is de zitpositie ook niet je-van-het, terwijl de windbescherming hetzelfde scoort. Wel is de R6 gewoon een gaaf apparaat, juist doordat de machine het een en ander van je verwacht. Op geen andere 600cc-motor voel je jezelf zó coureur als op de R6. Wat dat betreft eist de Yamaha wel een unieke plek op. Maar bekijk je het rationeel, dan is-ie simpelweg geenszins geschikt voor prettig straatgebruik. Punt uit.
Hard insturen, terwijl de motor het nog uitgiert en de uitstekende slipperclutch de achterzijde met groot succes in het gareel houdt. Overduidelijk z’n sterkste kant.
Gemaakt voor
Liefhebbers van de kleur geel. Dan ben je namelijk lichtelijk manisch, volgens de experts. Rood moet ook je lievelingskleur zijn, want de toerenteller zit érg vaak aan de max!
Motor
Zoals hierboven al gemeld, is het lage- en middengebied echt om te huilen. In het hoge toerengebied lach jij en huilt de machine. Zo mogen we het horen!
Straatvechter
Ga je racen met de R6, dan is bochtenwerk een feestje. Remmen ook hoor, al kun je tijdens circuitdagen nog wel eens lelijk op je neus kijken. Op straat deel je echter rake klappen uit.
