In het weekend van 30 en 31 mei wordt voor de 46e keer de Internationale Ducati Club Race gehouden op het TT Circuit Assen. Er worden meer dan 300 coureurs verwacht. Daarmee is de Ducati Club Race voor wat betreft het aantal deelnemers het grootste jaarlijkse race-evenement in Assen.
De belangrijkste klassen zijn die voor Ducati-rijders. Aan de hand van de motoren waarop men rijdt en de trainingstijden worden de Ducatisti ingedeeld in drie klassen: Stradale voor de snelste vierkleppers, Testastretta voor de overige coureurs met een vierkleps-motorblok en Due Valvole, voor de Ducati’s met twee kleppen per cilinder. Naast deze drie Ducati-klassen komen nog meerdere klassen naar Assen. Dat zijn de Thunderbikes (waarin wordt gereden met Europese en Amerikaanse tweecilinders), de Duitse IG Königsklasse (uitsluitend bestemd voor tweetakten, het type motoren dat tot een jaar of twintig geleden toonaangevend was in de racerij), de Belgian Twin Trophy (een klasse voor tweecilinders van 500 tot 690cc), Euro Singles, Euro Classics en Classics IHRO (drie verschillende categorieën voor veteraan racemotoren) en de Camathias Cup (conventionele zijspannen).
Op zaterdag 30 mei wordt er vanaf 10.00 uur getraind en gekwalificeerd. Iets na vier uur wordt de eerste van vijf wedstrijden gestart. De zondag staat geheel in het teken van races. Het programma van zestien (!) wedstrijden begint om 11.00 uur.
Bezoekers kunnen het rennerskwartier in om de motoren van dichtbij te bekijken en hebben toegang tot alle tribunes en taluds. In het rennerskwartier zijn diverse stands, waar tal van producten worden aangeboden. Ook zijn er meerdere gelegenheden om iets te eten of te drinken.
Elektrisch offroad rijden krijgt er een serieus wapen bij. Het Nederlandse Radian onthulde zonet z’n EXR: een straatlegale, competitieklare elektrische enduro die het klassieke probleem van e-offroad – wachten aan de lader – slim tackelt met een razendsnel wisselbaar accupakket. Daarmee mikt Radian niet alleen op meer performance, maar ook op een toekomst waarin enduro minder lawaai maakt en meer plekken openhoudt voor rijders. Al moeten we er wel nog even op wachten…
De Radian EXR is vanaf nul ontwikkeld als elektrische offroadmotor. De cijfers zijn stevig: 70 pk, een 336 Volt-aandrijflijn en een enorme 1060 Nm koppel aan het achterwiel, direct beschikbaar vanaf stilstand. Schakelen hoeft niet, waardoor je als rijder meer focus overhoudt voor lijnen, grip en techniek. De elektromotor draait door tot 14.000 tpm en via een app kun je het karakter aanpassen, van fel en direct voor technisch werk tot vloeiender voor losse ondergrond.
Blitzwissel accu
De grootste troef is het InfiniPack-batterijsysteem. De accu kan volgens Radian in minder dan 30 seconden zonder gereedschap gewisseld worden. Daarna laad je de lege batterij via het mobiele InfiniDock, terwijl je met een tweede pakket verder rijdt. Standaard krijgt de EXR een 8,6 kWh Endurance-batterij, goed voor 60 tot 115 kilometer offroad-actieradius op racepace, of 1 tot 7 uur rijtijd. Het gewicht komt uit op 125 kg. Later volgt een lichtere 5,8 kWh Sprint-accu, waarmee de motor 113 kg zou wegen.
Slim gebouwd
Ook naast de aandrijving klinkt de EXR serieus. Het aluminium frame is licht, sterk en werkt tegelijk als koelelement voor de aandrijflijn. KYB-vering en Brembo-remmen moeten zorgen voor de juiste hardware op tempo. In het subframe zit Smart Storage, een modulair opbergsysteem voor gereedschap, onderdelen of een on-board lader. Rugzak thuislaten, rijden maar.
Prijs en beschikbaarheid
De Radian EXR is nu te reserveren, maar wordt pas vanaf het vierde kwartaal van 2027 geleverd in Nederland, België en Duitsland. De vanafprijs bedraagt €14.450. Enduro is pas het begin: Radian wil het platform later uitbreiden richting motocross en supermoto. We zijn benieuwd!
Eigenlijk heeft Peter Hickman geen introductie meer nodig. Met veertien zeges en als ronderecordhouder is hij een van de grootste sterren in de rijke geschiedenis van de Isle of Man TT. In 2025 maakte de Brit een angstaanjagende crash mee bij 225 km/u, met zware blessures tot gevolg die nog veel erger hadden kunnen uitpakken. Toch twijfelde de 39-jarige coureur geen moment om terug te keren en is hij dit jaar ‘gewoon’ weer een van de grote favorieten voor één of meerdere overwinningen tijdens de Isle of Man TT. We gingen in gesprek met Hickman: een gepassioneerde en legendarische road racer, maar ook een snelle BSB-winnaar – een echte alleskunner!
Denk je nog vaak aan de crash tijdens de Isle of Man TT in 2025?
“Het voordeel is dat ik er niets meer van weet. Ik was na de crash zo’n zes minuten buiten bewustzijn; dat was voor mij de eerste keer in 25 jaar racen dat dit gebeurde. Ik weet eigenlijk niets meer van die dag. Ik had veel botten gebroken en liep flinke blessures op, maar het had veel erger kunnen aflopen.”
Wat gebeurde er?
“Een beugel die de uitlaat op zijn plek houdt, brak af. Daardoor kwam de uitlaat tegen het achterwiel, waardoor de band klapte. Ik had veel botten gebroken, zo’n vijftien in totaal. Dat waren onder andere mijn rug, ribben, een geklapte long, mijn schouderblad en sleutelbeen. Het was een lange lijst. Voor de botbreuken hoefde ik niet geopereerd te worden, maar wel aan mijn rechterschouder, omdat ik zenuwschade had opgelopen. Mijn botten waren relatief weer snel geheeld, maar het herstel van de zenuwschade kostte veel tijd. Het betrof een belangrijke spier die ervoor zorgt dat je je schouder en arm kunt bewegen. Zeker op een British Superbike zonder elektronisch pakket is het erg zwaar om te rijden. Met een stockmotor gaat het makkelijker.”
Zo zag hij eruit enkele dagen na zijn zware crash tijdens de Isle of Man TT 2025.
Heb je nog een moment getwijfeld om weer op de motor te stappen?
“We weten allemaal wat de risico’s zijn. Mensen vragen: ga je zeker wel weer terug? Of heeft de crash je van gedachten doen veranderen? Maar ik heb geen enkel moment getwijfeld om terug te keren. Ook niet toen ik in het ziekenhuis lag; er is geen moment geweest dat ik dacht om in 2026 niet terug te keren. Het is een risico dat alle rijders al hebben geaccepteerd voordat er een ongeluk gebeurt. Veel coureurs zullen denken: het zal mij niet overkomen. Maar het leven is het leven, het kan iedereen gebeuren. Ik had simpelweg pech met de manier waarop het mij overkwam in 2025, want het was niet mijn fout. Tegelijk heb ik geluk dat ik er nog steeds ben en dat ik van het ongeluk kan herstellen.”
Als je moest kiezen: road racing of British Superbike?
“Haha, ik krijg deze vraag zo vaak. Het is simpel: ik hou er gewoon van om met motoren te racen. Ik kan net zo goed met een motor op een kartbaan rijden en dan heb ik ook plezier. Zeker, de Isle of Man TT, Macau en de North West 200 zijn echt uniek, wat het heel speciaal maakt. Maar in de BSB racen we ook op bijzondere en unieke circuits, zoals Assen, Donington Park, Oulton Park en Cadwell Park. Ik zou de vraag graag beantwoorden, maar dat kan ik simpelweg niet.”
Is de British Superbike een goede voorbereiding voor road racing?
“Ja en nee. Ik ben al bijna mijn hele carrière een ‘short circuit’-racer (op permanente circuits). Ik kan zeker elementen van mijn snelheid in de BSB meenemen en gebruiken tijdens de Isle of Man TT. Mijn persoonlijke mening is dat ik op dat gebied wat winst boek ten opzichte van mijn concurrenten, omdat ik die rauwe en pure snelheid meeneem uit het ‘short circuit racing’. Niet onrespectvol bedoeld naar wie dan ook, maar als je een pure road racer zou laten meedoen in de British Superbike, zou die niet in de top twintig finishen. Het is een compleet andere stijl van racen.”
Kan je als ervaringsdeskundige het verschil in rijstijl wat nader uitleggen?
“Vanuit het perspectief van een fan is het lastig te begrijpen: de Isle of Man TT vergt een ‘langzamere’ rijstijl dan de BSB. De snelheden liggen bij de TT hoger, maar de manier van rijden is rustiger. Wat ik daarmee bedoel: bij de TT zijn de snelheden megahoog (zegt hij met een glimlach). Maar om snel te zijn in een snelle bocht, moet je het juist rustiger doen. Met ‘rustiger’ bedoel ik dat je iets eerder remt, de rem ook weer eerder loslaat en vervolgens vroeg op het gas gaat, zodat je snelheid meeneemt uit de bocht. Daar win je veel tijd. Dat is een relatief eenvoudigere rijstijl dan bijvoorbeeld de Haarbocht in Assen, waar je extreem laat moet remmen, de motor tot stilstand moet zien te krijgen, de voor- en achterkant bijna verliest, hem toch instuurt en zo snel mogelijk weer op het gas gaat. En als je daar vijf meter eerder remt, word je aan de binnenkant ingehaald. Dat is een compleet andere stijl dan bij de TT. Het is ook mogelijk om zo te rijden op de Isle of Man TT, maar dan ben je langzamer. Om een bocht snel te nemen, moet je die juist rustiger aanvliegen, want het draait allemaal om de exit. Wanneer je heel laat remt, ga je ook langzamer de bocht in en verlies je mogelijk wel twee seconden op het volgende rechte stuk.”
1 van 2
De Brit noemt zijn eerste zege in de Senior TT in 2018 zijn mooiste overwinning, toen hij Dean Harrison na ruim anderhalf uur racen met twee seconden verschil versloeg.
Je hebt veel races gewonnen op stratencircuits, maar wat was tot nu toe je beste moment in de BSB?
“In 2021 ging het over het algemeen goed. Ik won twee races en eindigde als vijfde in het British Superbike-kampioenschap. Niet mijn allerbeste eindresultaat, want in 2017 werd ik vierde in de eindstand. Cadwell Park in 2021 was denk ik mijn sterkste weekend. Ik had eigenlijk alle drie de races moeten winnen, maar het werden er twee. In race 3 reed ik constant aan de leiding, behalve in de laatste ronde, waarin ik een momentje had en de zege verloor. Het is wat het is.”
Is Cadwell Park één van je favoriete banen, omdat dit denk ik dicht bij road racing komt?
“Het is zeker één van mijn favoriete banen en het is ook mijn thuiscircuit. Ik woon op zo’n tien minuten van Cadwell Park. Ruim tien jaar geleden heb ik er bijna drie jaar met mijn motorhome gewoond. Ik woonde destijds in dat motorhome om kosten te besparen. Ik huurde gewoon een plek op de paddock, dat was mijn thuis. De sfeer tijdens de BSB op Cadwell Park is geweldig. Het komt het dichtst bij road racing dat je op een circuit kunt krijgen. Het is heel krap en technisch.”
Wat maakt de Isle of Man TT zo’n speciaal evenement?
“Heel veel dingen. Het feit dat het circuit zo lang is, ruim zestig kilometer per ronde. Het is uniek dat je maar één keer per jaar de kans krijgt. Dat is typisch voor road racing: je krijgt één kans, en als je het niet goed doet of het lukt niet, dan moet je weer een jaar wachten op een nieuwe mogelijkheid. Het is het langst bestaande motorsportevenement ter wereld. In 1907 is het begonnen en die enorme historie maakt het speciaal. Het gevoel daar is ook bijzonder; je kunt de spanning en adrenaline in de lucht voelen wanneer je er bent. Zeker op de racedag van de Senior TT, maar eigenlijk gedurende de hele twee weken. Het is een speciale plek om te zijn.”
Is jouw passie voor road racing ontstaan door je vader Dave?
“Mijn vader was ook een road racer. Hij heeft de Manx Grand Prix gewonnen. Daarnaast racete hij ook in de Isle of Man TT en op Grand Prix-niveau. Hij had een korte carrière vanwege een ongeluk en werd daarna monteur en ontwikkelingsengineer. Zo heb ik eigenlijk mijn start kunnen maken, al wilde mijn vader liever niet dat ik zou gaan racen. Toen ik toch begon, zei hij: ‘Je gaat in ieder geval nooit naar de Isle of Man.’ Maar dat is toch een klein beetje anders gelopen, haha… Hij is er nu ‘oké’ mee, maar ik zou niet zeggen dat hij er blij mee is.”
De Mountain Course op de Isle of Man TT is ruim zestig kilometer lang. Ben je ooit verdwaald geraakt of heb je een bocht gemist?
“Voor mijn eerste jaar in 2014 heb ik heel veel tijd en energie in mijn voorbereiding gestoken. Vier maanden lang heb ik ontzettend veel ronden gereden met een auto. Ik vloog naar de Isle of Man, reed daar twee dagen lang alleen maar rondjes en ging vervolgens weer naar huis. Thuis liet ik het bezinken en één of twee weken later ging ik weer terug. Dat heb ik zo’n zeven keer gedaan. Daarbovenop heb ik veel op de PlayStation geoefend en keek ik onboardrondes op tv. En vanaf mijn eerste ronde ben ik nooit de weg kwijtgeraakt of een bocht gemist.”
Om een ronderecord te rijden op de Isle of Man TT moet je een groot hart hebben.
Was het lastig om het circuit onder de knie te krijgen?
“Er waren een aantal secties waar ik moeite had om ze onder de knie te krijgen. Sommige stukken gingen vanaf het begin vrij gemakkelijk, maar voor andere secties moest ik me echt concentreren en had ik bijna de volledige twee weken nodig om me daar comfortabel te voelen op de motor. Ik wist zeker dat ik er bijvoorbeeld vol gas doorheen kon, maar dan moet je dat nog wel daadwerkelijk doen. Bishopscourt is een sectie waar je tussen de bomen rijdt en het is een ontzettend snel stuk. De eerste bocht neem je in de vijfde versnelling, daarna ga je in zesde versnelling naar links, vervolgens weer naar rechts en dan nog een keer in de vijfde versnelling naar rechts. Ik had daar wel twee weken voor nodig om me comfortabel te voelen, omdat het zo precies moet en de bochten zo kort achter elkaar liggen. Ik wist dat het naar links ging, maar om dat ook in je hoofd en gevoel zo laat mogelijk te timen en daar dan voor 110% voor te gaan, dat kostte gewoon wat tijd.”
Het evenement is maar één keer per jaar. Is het dan makkelijk om meteen weer de snelheid te vinden?
“Ja, dat is voor mij geen probleem. Ik sta dan meteen weer ‘aan’. Tijdens mijn eerste jaar in 2014 werd ik de snelste nieuwkomer ooit met een gemiddelde van 129,1 mph (rond de 207 km/u). Dat record heeft acht jaar standgehouden. Een jaar later ging ik direct weer sneller en reed ik in mijn tweede jaar de achtste rondetijd ooit, met een gemiddelde van 131,6 mph.”
Kan je uitleggen waarom je zoveel talent hebt voor road racing?
“Ik heb een aangeboren gevoel voor de motor, dat is een belangrijk aspect. Daarnaast heb ik ook een aangeboren gevoel voor hoe dingen eruitzien. Sommige coureurs rijden en zien vooral het gevaar. Ik zie totaal geen gevaar; ik denk alleen aan de baan, wat ik wil doen en hoe ik dat wil doen. Ik racete al lange tijd voordat ik voor het eerst naar de Isle of Man TT ging, waaronder zo’n tien jaar op 1000cc-motoren. Daardoor voelde ik me heel comfortabel op een Superbike. De motor was voor mij het makkelijke deel, het ging vooral om het circuit. Ik ben bovendien een snelle leerling, dus dat was nooit echt een probleem. Ik weet niet precies waarom ik er goed in ben, maar het lijkt een aangeboren talent om hiermee om te gaan.”
Na de zware crash in 2025, denk je dan dat de eerste ronde in 2026 anders is dan anders?
“Ik denk het niet, maar dat weet je natuurlijk pas zeker wanneer het zover is. Maar ik heb dat gevoel totaal niet. Ik ben in 2024 ook gecrasht en toen was het mijn eigen fout, maar daar heb ik geen enkel moment aan gedacht toen ik in 2025 rondreed. En ik was in 2025 vanaf het eerste moment snel, waarschijnlijk sneller dan ik ooit ben geweest in de training. Dus ik denk niet dat het een probleem zal zijn.”
Je bent ronderecordhouder van de Isle of Man TT met een gemiddelde snelheid van 136,1 mph (219,3 km/u), gereden in 2023. Is dat voor nu je hoogtepunt?
“Nee, totaal niet. Het is leuk om het ronderecord op je naam te hebben staan, maar vanuit rijdersperspectief betekent het niet zo veel. Voor mij draait het alleen om het winnen van races. Als ik kan winnen met een gemiddelde van 110 mph, dan doe ik dat.”
Je won al veertien races tijdens de Isle of Man TT. Wat was je beste race tot nu toe?
“Het is een strijd in mijn hoofd tussen mijn eerste overwinning en mijn eerste zege in de Senior TT. Dat zijn voor mij de twee die er echt uitspringen. De Senior TT (2018) in het bijzonder, vanwege de manier waarop ik die heb gewonnen. Het verschil met Dean Harrison was zo klein: twee seconden na zes ronden over een circuit van zestig kilometer. Dat is een belachelijk klein verschil. Het was een race van 1 uur en 40 minuten, en het verschil was slechts twee seconden. Dat was speciaal.”
Je bent 39 jaar. Heb je er ooit over nagedacht hoe lang je dit nog kunt doen?
“Als je kijkt naar de Isle of Man TT, denk ik dat ik nog wel zo’n tien jaar door kan gaan op een comfortabele manier. En natuurlijk hangt het er ook van af hoelang ik het zelf wil blijven doen en hoelang ik snel kan blijven. John McGuinness en Michael Rutter zijn allebei 54 jaar en racen nog steeds. Maar ik heb geen idee hoelang ik nog in de BSB kan rijden. Dat hangt er echt vanaf hoe snel ik kan blijven. Ik krijg deze vraag vaak en ik moet een beetje voorzichtig zijn in wat ik zeg, want ik rijd al heel lang voor BMW en heb daar een contract. Maar het is ook geen geheim dat de BMW momenteel niet de beste motor op de BSB-grid is. Dus waarom zouden mensen verwachten dat ik kan winnen als niemand wint op deze motor? In feite ben ik de afgelopen jaren altijd de beste BMW-coureur in de BSB geweest. Dus in die zin ben ik de beste BMW-rijder, maar mensen verwachten – zonder goede reden – dat ik kan winnen. ‘Waarom word je twaalfde? Dat is toch slecht?’, zeggen ze dan.”
Is het mogelijk om een 140 mph-ronde te rijden op de Isle of Man?
“Op dit moment niet.”
Wat moet er veranderen om dat mogelijk te maken? Zo’n twintig jaar geleden zeiden mensen waarschijnlijk ook dat een 130 mph-ronde niet mogelijk was.
“Op dat moment was dat inderdaad ook niet mogelijk. Eerlijk gezegd weet ik het niet. Ik denk dat de ontwikkeling van de banden ons daarin op dit moment het meest tegenhoudt. De motor is zeker razendsnel en het is mogelijk om sneller te gaan dan het huidige ronderecord. Ik weet waar ik nog iets kan winnen, als het echt nodig is, maar dan is het nog steeds geen 140 mph-ronde. Dat record is nog echt wel een heel eind weg. Een ronde van 136 mph of 140 mph is een enorm verschil, want we zitten al echt op de limiet te racen. Om dan nog eens bijna veertig seconden te winnen op een ronde van zestig kilometer, dat is een enorme stap.”
1 van 3
De Isle of Man TT levert ieder jaar weer weerzinwekkende beelden op, zoals Hickman hier demonstreert.
Hickman racet daarnaast al 20 jaar (!) in het British Superbike, waarin hij ook drie keer in de top-vijf van het kampioenschap eindigde.
Op zaterdag 30 mei sluiten Serge en Michel een uniek hoofdstuk af: de voltooiing van de vijfjarige MRA Iron Curtain Trail. Een motorreis van ruim 32.000 kilometer langs het voormalige IJzeren Gordijn. De feestelijke afsluiting vindt plaats bij Park Vliegbasis Soesterberg – Shelter 611, een plek met een rijke militaire geschiedenis die prachtig aansluit bij het thema.
Rijd via een mooie route over de Utrechtse Heuvelrug en parkeer je motor pontificaal voor Shelter 611. Bij aankomst staan koffie, thee en iets lekkers klaar. Daarna is er tijd voor gesprekken, verhalen en het bekijken van motoren. Het hoogtepunt: Serge en Michel arriveren na hun laatste etappe van 8.500 kilometer, begeleid – als alles lukt – door een stoet militaire voertuigen.
Binnen geeft Corjan van MyRoute-app een korte blik in de toekomst, gevolgd door Serge met zijn meeslepende terugblik op vijf jaar avontuur. Daarna is het tijd voor hapjes, drankjes en livemuziek vol rock & roll en rockabilly.
Wees erbij! Kom op 30 mei om 13:00 uur naar Shelter 611, Soesterberg. Een historisch moment dat je niet wilt missen. Schrijf je hier in.
Tirol maakt zich op voor een nieuwe verkeersstoring: op 30 mei 2026 zal de A13 Brennerautobahn bij Matrei am Brenner volledig worden afgesloten vanwege een aangekondigde demonstratie. Tussen het tolstation bij Schönberg en de Brennerpas gaat van 11.00 tot 19.00 uur in beide richtingen de slagboom dicht. Voor vrachtverkeer begint de afsluiting al om 9.00 uur.
Ook de B182 Brennerstraße en de L38 Ellbögener Straße worden in dezelfde periode afgesloten voor doorgaand verkeer. Lokale omleidingen zijn er niet, waardoor de omliggende routes zwaar belast zullen raken.
Wie die dag door Tirol wil reizen, doet er verstandig aan het gebied ruim te mijden. Verwacht ernstige verkeersdrukte, niet alleen op 30 mei zelf, maar ook in de dagen ervoor en erna. Na de recente aankondiging van de sluiting van de Fernpassstraße is dit opnieuw een domper voor liefhebbers van de Alpen.
Terwijl Alex Márquez langs de muur vliegt en zo door het oog van de naald kruipt, doen de latere winnaar Fabio Di Giannantonio (49) en Johann Zarco (5) dat ook, als de Ducati van Márquez op de baan uiteenspat.
Tijdens de Grote Prijs van Catalonië kroop de MotoGP door het oog van de naald. Op een turbulent verlopen zondag deden zich meerdere valpartijen voor. De meest angstaanjagende was die van Alex Márquez, die op zaterdag nog de Sprint had weten te winnen. Wonder boven wonder bleven zijn verwondingen beperkt tot botbreuken. Dat gold ook voor Johann Zarco bij een andere val. Na drie starts mocht Fabio Di Giannantonio, die even daarvoor nog alle geluk van de wereld had gehad, zich uiteindelijk de winnaar noemen.
Grote afwezige bij de zesendertigste achtereenvolgende Grand Prix op het Circuit de Barcelona – Catalunya was natuurlijk de in Le Mans geblesseerd geraakte Marc Márquez. Omdat het niet de eerste keer was dat de zevenvoudig MotoGP-wereldkampioen door een blessure een race aan zich voorbij moest laten gaan, hebben we de keren dat hij dat moest doen eens op een rijtje gezet. Voordat Marc Márquez in 2013 aan zijn MotoGP-carrière begon, had hij al een wereldtitel verspeeld omdat hij de laatste twee races van het seizoen door een blessure moest missen. Dat was in 2011 in de Moto2-klasse. Hierdoor ging de titel naar Stefan Bradl. De ellende in de MotoGP begon voor MM93 in de eerste wedstrijd van het seizoen 2020 toen hij als zesvoudig wereldkampioen plus een derde plaats in de eindstand op Jerez zwaar ten val kwam en daarna te snel weer op zijn machine kroop. Met als gevolg dat hij dat jaar niet bij alle races aan de start kon verschijnen. Op 2023 na gebeurde dat laatste van 2020 tot en met dit jaar elk seizoen. In Le Mans 2026 startte Márquez voor de 212e keer in een MotoGP-race. Dat hadden er maximaal 247 kunnen zijn. Met andere woorden: hij miste er tot nu toe 36. In veertien seizoenen koningsklasse kroonde de Spanjaard zichzelf niet alleen zeven keer tot wereldkampioen, hij kwam er ook 335 keer in ten val en miste hierdoor dus ook heel wat wedstrijden.
1 van 5
Terwijl Alex Márquez langs de muur vliegt en zo door het oog van de naald kruipt, doen de latere winnaar Fabio Di Giannantonio (49) en Johann Zarco (5) dat ook, als de Ducati van Márquez op de baan uiteenspat.
Een na alle gebeurtenissen emotionele en beduusde winnaar Fabio Di Giannantonio.
Na de Sprint te hebben gewonnen, was het feest voor Alex Márquez en het Gresini-team.
De eerste van drie starts tijdens de GP van Catalunya met Pedro Acosta aan de leiding.
Niemand gaat zo plat door bocht vijf van het Circuit de Barcelona-Catalunya als Jorge Martin. Maar zes valpartijen in vier dagen was toch wel een beetje te veel plat gaan.
Gestoord?
Alex Márquez, de drie jaar jongere broer van Marc, startte voor het eerst in de MotoGP in 2020 tijdens de GP van Qatar. Sindsdien miste hij vanwege een blessure drie (opeenvolgende) races. Dat was het geval in het seizoen 2023. Zo verscheen de jongste Márquez op het Circuit de Barcelona – Catalunya voor de 117e keer in de koningsklasse aan de start. Hij had goede herinneringen aan de race van verleden jaar. Niet alleen omdat hij hem won, maar vooral ook omdat hij voor het eerst zijn zo succesvolle broer in een rechtstreeks duel wist te verslaan. Omdat die broer dit jaar tijdens hun thuisrace ontbrak, gold Alex helemaal als de grote favoriet.
De slogan die de rechtenhouder van de MotoGP voor deze Grand Prix had bedacht luidde: ‘They call it insane. We call it Sunday.’ Oftewel: ‘Zij noemen het gestoord. Wij noemen het zondag.’ Nou, of het ‘gestoord’ was, daar kon (en kan) over gediscussieerd worden. Dat het niet alledaags was, dat was (en is) zeker het geval. Direct werd al duidelijk dat de omstandigheden waaronder deze GP van Catalonië moest worden verreden, bepaald niet ideaal waren. De coureurs werden geconfronteerd met lage temperaturen en oud asfalt. In combinatie met de beschikbare Michelin-banden leidde dit tot weinig grip. Mede hierdoor zouden er zich over drie dagen maar liefst 22 valpartijen voordoen. Meest prominente rijder die al snel onderuitging, was Jorge Martin. De Aprilia-coureur (in Le Mans nog goed voor twee zeges) deed dat zowel in de eerste vrije als in de tijdtraining. Met als gevolg dat hij zich via Q1 voor Q2 moest zien te plaatsen. Dat lukte. Maar hierin zat het tot nu toe zo succesvolle Aprilia-team niet mee, want in Q2 ging Marco Bezzecchi onderuit. Met als gevolg dat een tegenvallende Martin en de gevallen Bezzecchi pas van de posities negen en twaalf mochten vertrekken. De pole was enigszins verrassend voor Pedro Acosta. De jonge KTM-coureur werd gevolgd door een eveneens verrassend sterke Franco Morbidelli en Alex Márquez. Vervolgens maakte laatstgenoemde zijn status als favoriet helemaal waar. Na een zorgvuldig opgebouwde race wist hij in de slotfase van de Sprint raceleider Acosta te passeren en te winnen. Als derde mocht Fabio Di Giannantonio (Ducati) andermaal het podium beklimmen. Grote verliezer werd het Aprilia-fabrieksteam. Want terwijl Bezzecchi slechts negende werd, ging Martin voor de derde keer in twee dagen onderuit.
Gedacht werd dat laatstgenoemde op zondag wel revanche zou nemen. Maar dat gebeurde niet. Wel zouden er heel veel andere dingen gebeuren. Uiteindelijk zouden er drie starts nodig zijn om de winnaar te kunnen bepalen. Het begon tijdens de, wat later de ‘eerste race’ bleek te zijn. Halverwege die race, die over 24 ronden zou gaan, viel op het lange rechte stuk achter het rennerskwartier (waar de coureurs vol gas rijden) de KTM van de op dat moment leidende Pedro Acosta plotseling stil. De vlak daarachter rijdende Alex Márquez kon zijn landgenoot niet ontwijken en schoot richting de met banden afgeschermde muur. Terwijl zijn machine in tig brokstukken uiteenspatte en op de baan belandde, had Márquez alle geluk van de wereld dat hij niet tegen maar langs de muur vloog. Op hetzelfde moment moesten de daaropvolgende coureurs alle brokstukken zien te ontwijken. Dat lukte met name Fabio Di Giannantonio niet, want hij werd geraakt door het afgebroken voorwiel van Márquez zijn machine. Daardoor kwam de Italiaan ten val. Wel kon hij vervolgens op eigen kracht de pit bereiken. De race was onmiddellijk stilgelegd met de rode vlag. Al snel werd bekendgemaakt dat de verwondingen van Márquez, gezien de omvang van de klap, ‘meevielen’. De Spanjaard was bij bewustzijn en had ‘slechts’ zijn rechtersleutelbeen gebroken en een scheurtje in een rugwervel opgelopen. Aan de eerste breuk werd hij op zondagavond nog met succes geopereerd. Vervolgens kwam het tot een herstart voor een race over dertien ronden. Maar andermaal ging het fout. Dit keer al in de eerste bocht, berucht vanwege de smalle ideale lijn. Johann Zarco verloor er de macht over zijn Honda en vloog samen met Luca Marini en Pecco Bagnaia de grindbak in. Hierbij raakte Zarco’s linkervoet klem in het achterwiel van laatstgenoemde zijn Ducati. Daardoor liep de Fransman gescheurde kniebanden, meniscus en een gebroken kuitbeen op. Andermaal werd de race stilgelegd. Daarna volgde een derde start voor een ‘Sprint’ over twaalf ronden. Ook hierin ging het fout. Want al in de eerste ronde kwamen Raul Fernandez en Jorge Martin met elkaar in aanraking. Met als gevolg dat laatstgenoemde voor de vijfde keer dit weekend onderuitging. De Aprilia-coureurs gaven elkaar de schuld van de crash. Terwijl Pedro Acosta andermaal het veld aanvoerde, hield met name Fabio Di Giannantonio het hoofd heel koel. En dat na wat hem allemaal was overkomen. Met nog drie ronden voor de boeg passeerde de Italiaan de KTM-coureur en pakte zo na Qatar 2023 zijn tweede MotoGP-zege. Heel knap! Nog was voor Acosta niet alle leed geleden. Want nadat hij ook nog was gepasseerd door Joan Mir (Honda) en Fermin Aldeguer (Ducati), werd hij in de laatste bocht als vierde van zijn machine gereden door Ai Ogura (Aprilia).
Door met elkaar in botsing te komen, verspeelden zowel Raul Fernandez (25) als Jorge Martin een mogelijke GP-zege.
Nog niet ten einde
Nadat de finishvlag dan eindelijk was gevallen en de huldiging van de eerste drie coureurs had plaatsgevonden, bleek deze chaotische Grand Prix nog niet ten einde te zijn. Want ruim vier uur na de eerste start werd de uitslag nog eens drastisch gewijzigd. Want buiten het feit dat Ogura vanwege zijn onbezonnen inhaalactie ten opzichte van Acosta een straf van drie seconden kreeg, raakte Mir zijn tweede plaats kwijt, omdat de bandenspanning van zijn Honda niet conform het reglement bleek te zijn. Door een tijdstraf van zestien seconden viel de Spanjaard terug naar de dertiende plaats. Het brons ging zo uiteindelijk naar Pecco Bagnaia. Daarmee vierde Ducati haar eerste 1-2-3-zege van dit seizoen. En dat terwijl er voor het eerst sinds de GP van Maleisië van verleden jaar geen Aprilia-coureur op het podium stond. Ook Alex Rins, Jack Miller, Toprak Razgatlioglu (allen Yamaha) en Raul Fernandez (Aprilia) kregen na de GP-race in Barcelona de eerdergenoemde ‘bandenspanningsstraf’. Bovendien barstte na afloop de discussie omtrent de veiligheid in de MotoGP weer eens los. Feit is dat de mentale druk op de coureurs de laatste jaren door de wijze van kwalificeren, de toevoeging van een Sprint-race op zaterdag en allerlei andere plichtplegingen enorm is toegenomen. De meeste coureurs hebben al eerder aangegeven dat dit alles een beetje te veel van het goede is geworden. Probleem voor hen is echter dat ze niet met één mond spreken. De zogenaamde ‘veiligheidscommissie’ die bij elke Grand Prix op vrijdag bij elkaar komt en waar alle coureurs welkom zijn, wordt door hen steeds vaker geboycot omdat er toch niets zou veranderen. Misschien dat dit na alle gebeurtenissen in Barcelona wel gaat gebeuren. Alleen al het feit dat de rijders bij deze Grand Prix drie keer van start moesten gaan, maakte na afloop veel kritiek los. Ook al omdat het hier twee ernstige ongevallen betrof waarbij twee coureurs per ambulance moesten worden afgevoerd. Als professionals zijn de rijders zich van hun verantwoordelijkheid ten opzichte van het publiek en de diverse andere belanghebbenden bewust. Maar om drie keer binnen bijna een uur van start te moeten gaan, was bij monde van onder andere Acosta, Martin en Bagnaia te veel van het goede. Zeker uit mentaal oogpunt. Bovendien vroegen de rijders zich af waar dan de grens ligt. Zeven keer starten bijvoorbeeld? Nu maar afwachten of die discussie gevoerd gaat worden. Een andere vraag is nu welke van de op dit moment geblesseerde coureurs, dat zijn Marc en Alex Marquez en na de test op maandag na deze GP ook Jorge Martin, wel of niet aan de Grote Prijs van Italië kunnen gaan deelnemen. Johann Zarco doet dat zeker niet. De andere drie hebben nog even de tijd om aan hun herstel te werken, want de zevende GP van dit seizoen vindt van 29 t/m 31 mei plaats op het circuit van Mugello.
Foto’s: ANP, MotoGP.com en teams
MotoGP Catalonië 2026 uitslagen
Evenement: Grand Prix van Catalonië Circuit: Circuit de Barcelona-Catalunya Lengte: 4.747 meter Poleposition: Pedro Acosta (KTM), 1.38,068 min. (gem. 170,9 km/u) Snelste raceronde: Fabio Di Giannantonio (Ducati), 1.39,736 (168,0 km/u)
Sprint Catalonië
1. Alex Márquez (E), Ducati, 20.02,258; 2. Pedro Acosta (E), KTM, +0,041; 3. Fabio Di Giannantonio (I), Ducati, +0,457; 4. Raul Fernandez (E), Aprilia, +2,928; 5. Johann Zarco (F), Honda, +4,764; 6. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +4,894; 7. Franco Morbidelli (I), Ducati, +6,175; 8. Ai Ogura (J), Aprilia, +6,871; 9. Marco Bezzecchi (I), Aprilia, +7,381.
12 ronden = 55,884 KM
Racegemiddelde winnaar: 167,3 km/u
Snelste ronde (2e): A. Márquez, 1.39,209 = 168,9 km/u
Snelste ronde (2e): Di Giannantonio, 1.39,736 = 168,0 km/u
Stand MotoGP na 12 van 44 races
Plaats
Coureur
Punten
1
Marco Bezzecchi, I, Aprilia
142
2
Jorge Martin, E, Aprilia
127
3
Fabio Di Giannantonio, I, Ducati
116
4
Pedro Acosta, E, KTM
92
5
Ai Ogura, J, Aprilia
77
6
Raul Fernandez, E, Aprilia
68
7
Alex Márquez, E, Ducati
67
8
Francesco Bagnaia, I, Ducati
63
9
Marc Márquez, E, Ducati
57
10
Fermin Aldeguer, E, Ducati
47
11
Luca Marini, I, Honda
43
12
Enea Bastianini, I, KTM
39
13
Fabio Quartararo, F, Yamaha
37
14
Brad Binder, ZAF, KTM
37
15
Franco Morbidelli, I, Ducati
36
Winnaar Fabio Di Giannantonio wordt omhelsd door zijn teambaas Valentino Rossi.
Quotes
1 van 4
‘Ik ben in goede handen.’
Dat meldde Alex Márquez (Gresini Ducati) na zijn horrorcrash op zondagavond vanuit het ziekenhuis, waar hij vervolgens aan zijn gebroken rechtersleutelbeen werd geopereerd.
‘Ik wil jullie geruststellen. Uiteindelijk lijkt het meer schrik dan echte schade te zijn.’ De geblesseerd geraakte Johann Zarco (LCR Honda) was in eerste instantie positief. Maar later bleek, dat zijn herstel nog lange tijd gaat duren.
‘Het was een moeilijk weekend. Na een redelijk begin op vrijdag wist ik me niet te verbeteren.’ Marco Bezzecchi (Aprilia), die desalniettemin zijn voorsprong in het WK wist uit te bouwen tot 15 punten.
‘Ik ben blij met mijn overwinning. Maar de echte overwinning is dat iedereen er relatief goed van is afgekomen.’ Fabio Di Giannantonio (VR46 Ducati) na een bewogen zege.
De iconische rode motorfietsen van Ducati mogen natuurlijk niet ontbreken tijdens het grootste outdoor motorevent van Nederland. In het weekend van 30 en 31 mei breekt RIDERS Festival – powered by MOTORbeurs Utrecht los. Hét event voor motorrijders, waar motorrijden centraal staat. Test de nieuwste motoren van de grootste motormerken, waaronder het Italiaanse Ducati.
En ze hebben iets te vieren! Dit jaar bestaat het merk maar liefst 100 jaar. Het merk heeft vanaf 1926 een lange weg afgelegd en al talloze bijzondere machines op de markt gebracht. Enkele van die machines kun jij testen op RIDERS Festival!
Droom je al tijden van een prachtige Streetfighter of juist van de indrukwekkende Multistrada? Dan is dit jouw moment om ‘em uit te proberen! Ga op pad met de nieuwe Multistrada V4 Rally, ontworpen voor comfort en veelzijdigheid met een sportieve twist. Of kies de speelse Hypermotard en laat stiekem de hooligan in je los. Gemaakt voor het domineren van korte bochten stap je gegarandeerd met een grote glimlach af.
De experts bij het merk kunnen je alles vertellen over de historie achter het merk, de technologie achter de machines en de verschillen tussen bijvoorbeeld de ‘normale’, de SP en de Rally varianten van hun machines.
Ontdek de volledige Ducati line-up van testmotoren op RIDERS Festival 2026:
DesertX
Hypermotard V2
Hypermotard V2 SP
Monster
Multistrada V2 S
Multistrada V4 S
Multistrada V4 Rally
Streetfighter V2 S
Inschrijven proefrit(ten)
Met welke ga jij op pad? Meld je nu alvast aan voor een proefrit. Vul het formulier in om deel te nemen aan een RIDERS Festival-proefrit. Het invullen van dit formulier geeft geen garantie op een plek voor een proefrit. Het tijdslot wordt ter plaatse bij het merk toegewezen op basis van beschikbaarheid.
Omdat we iedereen de kans willen geven om een proefrit te maken, meld je je één keer aan en kun je vervolgens maximaal drie proefritten rijden.
Honda zet de laatste puntjes op de i voor modeljaar 2026. Na een reeks updates doorheen het gamma is nu ook de MSX125 Grom aan de beurt. Geen grote technische make-over deze keer, wel drie nieuwe kleurstellingen die de kleine hooligan nog meer uitstraling geven.
Kleine motor, groot karakter
De Honda MSX125 Grom is al jaren een buitenbeentje in de beste betekenis van het woord. Compact, licht, brutaal vormgegeven en vooral gemaakt om plezier te maken. Sinds zijn debuut in 2012 groeide de Grom uit tot een wereldwijd fenomeen, met meer dan 863.000 verkochte exemplaren. Ook in Europa vond de kleine 125 cc-machine al meer dan 50.000 eigenaars.
Voor 2026 krijgt de Grom drie volledig nieuwe kleuren: Pearl Shining Black, Splendid Blue en Gayety Red. Vooral de door HRC geïnspireerde Tricolour-look duwt de Grom nog wat dichter richting paddock-vibes. Denk: pitbike-attitude, maar dan gewoon met kentekenplaat.
Onder het speelse uiterlijk blijft de succesformule overeind. De luchtgekoelde 125 cc eencilinder met vijfversnellingsbak is zuinig, toegankelijk en ideaal voor stadsritten, korte funritten of gewoon om elke verplaatsing minder saai te maken. Honda claimt een verbruik van 1,52 liter/100 km, waardoor de Grom niet alleen leuk, maar ook bijzonder vriendelijk voor je portefeuille blijft.
Ook de uitrusting is volwassen voor zo’n compacte motor. Het LCD-dashboard toont onder meer toerental, versnelling, snelheid, tripmeters, brandstofniveau en klok. De 12 inch wielen, USD-voorvork en IMU-gestuurde schijfremmen zorgen voor vertrouwen en controle, zonder dat de Grom zijn lichte, speelse karakter verliest.
Prijs en beschikbaarheid
De MSX125 Grom is nu reeds verkrijgbaar in z’n nieuwe jasjes, en staat voor 4.799 euro bij de Honda-dealer.
Op 30 en 31 mei is het weer zover. Het leukste motorfeest van het jaar; het RIDERS Festival in Autotron Rosmalen. Dit jaar ‘powered by MOTORbeurs Utrecht’ en met aanwezigheid van veel motorimporteurs.
Het wordt wederom een motorfeest met duizenden motorrijders. Vorig jaar kregen we fantastisch veel hulp en we hopen dat je ons ook dit jaar wilt helpen! Uiteraard bepaal je zelf op welke dag je ons helpt. Het moet vooral ook voor jou een leuke dag worden.
In het verleden zijn er al vele hechte vriendschappen ontstaan tussen onze vrijwilligers en daar zijn we ontzettend trots op. De band die we hebben met onze vrijwilligers gaat dan ook verder dan alleen het werk dat ze voor ons doen. Jullie delen je kennis, enthousiasme en gezelligheid met ons en dat maakt het werken met jullie zo waardevol. Een dag meedraaien op RIDERS Festival is dan ook veel meer dan zomaar een dagje helpen op een schitterend motorevenement.
Functie: voorrijder
Het proefrijden met nieuwe motoren is een belangrijk onderdeel van RIDERS Festival. Alle motormerken zullen met een demovloot aanwezig zijn. De deelnemers aan deze proefritten willen we niet op eigen initiatief de weg op laten gaan. Daarom zijn we op zoek naar ervaren motorrijders, die de gehele dag als voor- of achterrijder op hun eigen motor actief willen zijn. We hebben hiervoor een route in de omgeving van het Autotron uitgezet. Deze krijg je uiteraard als GPX-bestand toegestuurd.
Vanzelfsprekend vergoeden we de brandstofkosten die je tijdens het evenement maakt. De coördinatie van het proefrijden is in handen van Jan Kremers en Roelof Bolt, die hier al jaren ervaring mee hebben.
Zie je het zitten om te helpen en heel veel motorrijders een mooie dag te bezorgen? Meld je dan aan via onderstaand formulier.
Lekker dan. De grote ziener Geels kocht de dorstigste motor ter wereld aan de vooravond van de grootste clash in het Midden-Oosten sinds tijden. Voor ik hem aanschafte dacht ik nog dat het wel mee zou vallen, als ik maar een beetje rustig reed. Maar als er één motor is die niet uitnodigt tot kalm aan doen, is het een Triumph Rocket 3. Met alle gevolgen van dien voor het brandstofverbruik en – zeker bij deze oorlogsprijzen – mijn portemonnee. Dus heb ik gisteren iets heel drastisch gedaan. Iets waardoor ik nu rondloop met een knaller van een schuldgevoel.
Ik heb mijn zwarte troetelmonster inferieure benzine gevoerd.
Flashback naar 2017. Ik rij op de A9 en voel mijn derdehands Honda X11 plotseling even ‘hikken’, net alsof zich een vastloper aankondigt. Nu weet ik niet of een vastloper zich laat aankondigen, en of dat dan zo voelt, maar dit stel ik me erbij voor. Een dag later gebeurt het opnieuw. Ik naar MotoPort Amsterdam. Daar krijg ik een peperduur flesje turboschoonmaakbenzine of iets dergelijks mee om in mijn tank te gooien. De verkoper: ‘This should do the job. Maar wacht eens even, gooi je eigenlijk wel superbenzine in je tank?’
‘Wel met een motor uit 2003. Want jouw blok is niet gemaakt voor de halve groentekraam die ze tegenwoordig bij 95-loodvrij kieperen.’
Sindsdien tank ik dus keurig super, en helemaal met deze kostbare Triumph. Maar dat is gewoon niet leuk meer met de prijzen van nu. Gisteren heb ik het er dus toch op gewaagd. Nu word ik verteerd door spijt.
Daarom bel ik mijn steun en toeverlaat Mike Bruurs, Triumph-dealer te Noord-Scharwoude. Ik verwacht al bijna dat hij zal zeggen: ‘Je hebt wát?! Jammer Geels, dat blok is nu total loss. Ik stuur vanavond wel een busje om hem op te halen. Dan brengt die hem morgen naar de schroothandelaar. Krijg je er vast nog wel 500 euro voor terug.’
Goddank loopt het gesprek anders. ‘Je Rocket doet het op alle twee, maar 98 is wel schoner dan 95, want er zit minder ethanol in,’ legt Mike uit. ‘Je ziet het verschil met het onderhoud: er zit minder vervuiling op de inlaatkleppen en zo. Rubbers, zoals inlaatrubbers, worden ook sneller aangetast door die 95. Die willen nog wel eens loslaten of gaan lekken.’
Drommels, door mijn actie van gisteren heb ik dus mogelijk wel mijn blok schade toegebracht? ‘Valt wel mee,’ klinkt het rustig aan de andere kant van de lijn. ‘We gooien bij je volgende beurt een reiniger in je tank, zodat alles weer mooi schoon wordt. Dan kun je weer gewoon rijden. En wat er niet goed meer is vervangen we.’
Dat klinkt alsof niet morgen de motorpolitie voor mijn deur staat om me op te pakken wegens ernstige verwaarlozing. En toch, hopelijk lezen Jos en Ruben Engbers dit stukje niet. Bij hen in Tubbergen kocht ik vorig jaar mijn prachtbike. Ze weten waar mijn huis staat. Ik hoor de deurbel al overgaan. ‘Zo meneer Geels, jij denkt onze prachtige Triumph Rocket 3R uit 2021 te kunnen mishandelen? Weet je wat wij Twente met zulke mensen doen?!’
Maar nee, de Engbers-clan blijft waar die is, voorspelt Mike. Gelukkig maar. Denkt hij ook dat veel motorrijders in deze barre tijden toch maar voor ‘goedkope’ 95-benzine kiezen? De Triumph-dealer denkt even na. ‘Klanten beginnen er wel over, maar ze zeggen bijna allemaal: “Ik hou het bij 98, want ik ben zuinig op mijn motor.”’
Juist ja. Daarmee zeggen ze impliciet: als je 95 tankt ben je níet zuinig op je motor. Mijn schuldgevoel kicks in again. Beste lezer, doe niet als ik! Want ik ben een barbaar.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
