In het voorjaar van 2026 krijgt de TT van Assen een eigen tijdelijk museum. Op 27 mei 2026 opent het TT pop-up museum in de motorwerkplaats van het TT Instituut van het Drenthe College, direct naast het circuit. De tentoonstelling loopt tot en met 28 juni 2026 en vormt de eerste stap naar een blijvend TT Museum in Assen.
Bezoekers krijgen een inkijk in meer dan een eeuw TT-geschiedenis — van de eerste race in Rolde in 1925 tot de moderne TT met haar campings, festivals en fans. Ontwerpster Eline Kolkman van Studio Maek maakte een expositie van 255 vierkante meter, waarin thema’s als techniek, publiek, vrouwen in de sport en de evolutie van het circuit samenkomen. Blikvanger is een ronde pilaar met een motor erop, waarop 101 jaar TT-geschiedenis wordt verbeeld.
Het project is een samenwerking tussen het Drenthe College, het Drents Museum, de Stichting TT Museum en het TT Circuit Assen. Studenten helpen bij de opbouw en inrichting, terwijl het Drents Museum de museale kwaliteit waarborgt. Volgens stichtingvoorzitter Sandra Hoekman is de opening “een nieuwe kans op iets waar we lang voor hebben gestreden”.
De tijdelijke tentoonstelling dient als opmaat naar een permanent museum, met herbruikbare elementen en een ontwerp dat verwijst naar het circuit zelf.
Suzuki France heeft afgelopen week de GSX-8R Anniversary Edition gepresenteerd. Deze ‘Édition Anniversaire’, waarvan de kleurstelling is geïnspireerd op de 25th Anniversary-editie van de Hayabusa, kost €799 meer dan het standaardmodel. Voor die prijs krijg je het oranje-zwart lakwerk, een USB-poort en een aantal esthetische extra’s. Bovendien blijft deze editie exclusief voor Frankrijk.
De motor zelf is onveranderd. De 776cc paralleltwin, vering, remmen en elektronica blijven identiek aan de reguliere GSX-8R uit 2023. De upgrades – een gerookt windscherm, kleurmatchende zitbekleding en een beschermhoes – zijn puur cosmetisch.
Waarom er exclusief voor Frankrijk is gekozen, blijft onduidelijk. Verantwoordt een kleurstelling en een USB-poort een meerprijs van €799? Dat is een vraag die je alleen zelf kunt beantwoorden.
Recent onderzoek door SWOV heeft inzicht gegeven in motorongevallen in Nederland. Dit rapport, dat 50 motorongevallen in de regio Den Haag bestudeert, legt de focus op verkeerssituaties, gedrag van betrokkenen, en de omstandigheden rondom deze incidenten. Het doel van het onderzoek is de verkeersveiligheid van motorrijders te verbeteren.
Het aantal verkeersdoden onder motorrijders is de afgelopen tien jaar relatief constant gebleven, met jaarlijks tussen de 42 en 56 doden. Dit is zorgwekkend, vooral omdat motorrijders slechts een klein percentage van de totale verkeerskilometers rijden, namelijk 0,5%.
De vijf verschillende ongevalstypen die zijn onderzocht:
1: Motorrijder verliest in bocht de controle over motor, door een glad wegdek 2: Motorrijder remt zichzelf onderuit bij het naderen van een rood verkeerslicht 3: Door zeer hoge snelheid is motorrijder niet in staat om tijdig te reageren 4: Motorrijder botst achterop file of door onverwachte remming op voorganger 5: Motorrijder wordt over het hoofd gezien door een andere weggebruiker
Bij de meerderheid van de ongevallen was een botsing met een andere verkeersdeelnemer de oorzaak, vaak met een personenauto. De studie wijst op verschillende factoren die een rol spelen bij het ontstaan van deze ongevallen, waaronder snelheid, gebrek aan aandacht en verkeersdrukte. Bijna 60% van de ongevallen vond plaats bij daglicht en onder droge omstandigheden, wat aangeeft dat ongevallen vaak plaatsvinden in ogenschijnlijk veilige omstandigheden. Vaak ook het moment dat de meerderheid van de motorrijders op pad is.
Aanbevelingen
Motorongevallen hebben verschillende oorzaken, waardoor één enkele oplossing niet voldoende is. Een combinatie van maatregelen is noodzakelijk om het aantal ernstige en fatale ongevallen te verminderen. De meest effectieve acties volgens het rapport zijn:
Regelmatige controle van het wegdek en de bermen, met aandacht voor de kwaliteit en uitvoering van herstelwerkzaamheden.
Strengere handhaving van snelheidsovertredingen en het negeren van rood licht.
Stimuleren van het gebruik van ABS op motoren door middel van voorlichting en een inruilpremie voor motoren zonder ABS.
Afdwingen van veilige snelheden met fysieke snelheidsremmers zoals verkeersdrempels, plateau’s en asverspringingen, die motorrijders dwingen hun lijn aan te passen.
Binnen de bebouwde kom snelheden begrenzen met behulp van Intelligente Snelheidsassistentie.
Verbeteren van de zichtbaarheid op kruispunten door obstakels te verwijderen of te verplaatsen, bijvoorbeeld door heggen te snoeien en parkeerplaatsen verder van kruispunten te situeren.
Bevorderen van het gebruik van AEBS, FCW en ACC door voorlichting over de voordelen van deze systemen.
Motorrijders aanmoedigen om deel te nemen aan voortgezette rijopleidingen.
In alle rijopleidingen meer aandacht besteden aan inzicht in risico’s, gevaarherkenning en beheersing.
Dit onderzoek toont aan dat er nog veel werk aan de winkel is om de veiligheid van motorrijders op de Nederlandse wegen te waarborgen. Het delen van deze kennis kan helpen om toekomstige ongevallen te voorkomen en de ernst van letsel bij betrokkenen te beperken.
Meer dan 77 jaar WK-wegrace heeft een schatkist aan verhalen opgeleverd. Heldendaden, drama’s en races waarin werkelijk álles misging wat mis kon gaan. Met inmiddels ruim duizend verreden Grands Prix is het dan ook onvermijdelijk dat sommige wedstrijden de geschiedenisboeken ingingen vanwege hun volstrekt onvoorspelbare verloop. In dit tweeluik duiken we in dertig 500cc- en MotoGP-races die zich niets aantrokken van draaiboeken, statistieken of gezond verstand. Compleet? Absoluut niet. Memorabel? Zonder twijfel.
Jack Miller (43) op pole position, met de rest van het veld drie rijen achter hem, terwijl Marc Márquez (93) twee stewards achter zich aan heeft nadat hij zijn motor liet afslaan.
2018 – Grand Prix van Argentinië
Een start voor de geschiedenisboeken
Deze Grand Prix leverde het bijzonderste beeld op de grid aller tijden op. Jack Miller (Ducati) op poleposition met naast en achter hem drie rijen niks, gevolgd door de rest van het MotoGP-veld. De Australiër had een dag eerder op een opdrogende baan op spectaculaire wijze zijn eerste poleposition behaald. Voor de race was hij ook de enige rijder die met slicks op de grid stond. Kort voordat de warm-upronde zou beginnen, werden alle overige motoren naar binnen geduwd, want ze kwamen erachter dat regenbanden niet meer het juiste rubber waren op de opdrogende baan. De start werd uitgesteld, maar om Miller toch het voordeel te geven van zijn juiste bandenkeuze mocht hij dus ruim voor de rest starten. De race werd net zo knotsgek als de startprocedure. Marc Márquez’ motor sloeg af vlak voor de start. Hij duwde hem weer aan en reed een rondje over de grid, maar kreeg daarvoor een drive-through penalty. Na het uitvoeren van zijn straf ging de Repsol Honda-rijder als een wilde stier door het veld, waarbij hij meerdere rijders raakte en aartsrivaal Valentino Rossi zelfs tot crashen bracht. Márquez kreeg daarvoor een tijdstraf van dertig seconden en viel ver terug. Vooraan won Cal Crutchlow verrassend de race.
De rijders – onder aanvoering van Eddie Lawson (1) – hadden de race zelf al geneutraliseerd voordat hier voor de eerste keer de rode vlag werd gezwaaid.
1989 – Grand Prix van België
Een rommeltje
De 500cc-race begon op een droge baan, maar na vijf ronden begon het te regenen. De rijders namen het heft in eigen hand en legden de race stil, behalve Christian Sarron, die doorging en crashte. De regen zette niet door en bij de herstart was het droog, tot Pluvius na drie ronden opnieuw van zich deed spreken. Opnieuw legden de rijders de race stil. Michael Doohan had dit niet in de gaten en knalde achterop John Kocinski. Vervolgens ontstond er een enorme discussie, want was een derde start wel reglementair? De Rijkswacht kon de veiligheid niet garanderen als er niet werd gereden, omdat het publiek tijdens deze duurste Grand Prix van het jaar een race wilde zien. Er werd uiteindelijk gereden op een kletsnatte baan, waar Kevin Schwantz dacht zijn zege te verspelen door in de laatste ronde in leidende positie onderuit te gaan. Pas om 20.30 uur kwam er duidelijkheid: de derde manche was onreglementair en voor niets verreden. Voor de uitslag van de eerste twee manches werden halve WK-punten toegekend. Eddie Lawson (Honda) won voor Kevin Schwantz (Suzuki) en Wayne Rainey (Yamaha).
Max Biaggi (rechts) en naast hem Valentino Rossi moesten als straf vanaf de laatste startplekken vertrekken.
2004 – Grand Prix van Qatar
De klokkenluider van Losail
Tijdens de eerste MotoGP-race op het Losail International Circuit was er bij de startplekken buiten de ideale lijn weinig grip. Het team van Valentino Rossi en ook dat van Max Biaggi kwamen op het idee om daar hun voordeel mee te doen. Hun startplekken waren de avond voorafgaand aan de Grand Prix bewerkt met een scooter, in de hoop beter van de plek te kunnen komen. Sete Gibernau had het zien gebeuren en rapporteerde dit aan de wedstrijdleiding. Het gevolg: Rossi en Biaggi verhuisden naar de laatste startrij. De onderlinge verhoudingen, met name tussen Gibernau en Rossi, kwamen daardoor nog verder op scherp te staan. Gibernau was niet alleen de klokkenluider, maar profiteerde ook optimaal: hij won de eerste MotoGP-race in Qatar en naderde Rossi tot op veertien punten in het wereldkampioenschap, nadat die in zijn opmars onderuit was gegaan. Biaggi werd uiteindelijk nog zesde. Rossi nam vervolgens revanche door de daaropvolgende drie GP’s te winnen en zijn eerste MotoGP-wereldtitel met Yamaha te veroveren. Gibernau zou na deze race in Qatar nooit meer een Grand Prix winnen.
Nadat ze het publiek op de baan hadden ontweken, ging Alex Crivillé in de laatste bocht (4) onderuit en won Michael Doohan (1) alsnog de race.
1996 – Grand Prix van Spanje
Te vroeg gejuicht
De beelden zijn bij veel motorsportfans bekend. In de laatste ronde van de 500cc-race van 1996 in het Spaanse Jerez was het publiek al massaal over de hekken geklommen en stond het letterlijk naast de baan toen Alex Crivillé en Michael Doohan het ‘stadiongedeelte’ in kwamen racen. De reden: Crivillé stond op het punt om zijn Repsol Honda-kopman Doohan te verslaan en de eerste Spaanse winnaar van de Grand Prix van Spanje in de 500cc te worden. Het Spaanse publiek was uitzinnig en zorgde voor een levensgevaarlijk tafereel in de tweede helft van het circuit. Crivillé had praktisch de hele race aan de leiding gereden en Doohan kon amper in zijn achterwiel blijven. Ook in de laatste ronde had de Spanjaard een klein gaatje. Maar juist in de bochten, waar het publiek op de baan en in de grindbak stond, vond Doohan weer de aansluiting. Wat een historische zege had moeten worden, eindigde in een drama. In de laatste bocht deed Doohan een ultieme aanval op zijn teamgenoot en die slaagde. Crivillé probeerde bij het uitkomen van de bocht te counteren, ging te vroeg op het gas en crashte met een flinke highsider. Doohan won en het publiek kon zonder Spaanse zege weer achter de hekken kruipen.
Giacomo Agostini was met zijn MV Agusta in 1971 niet te verslaan.
1971 – Grand Prix van West-Duitsland
Iedereen op twee ronden!
Begin jaren ’70 hadden Giacomo Agostini en de MV Agusta-fabriek nauwelijks tegenstand in de 500cc-klasse. Dat kwam ook doordat de Italiaan in die jaren de enige fabrieksrijder van het hele veld was. Het zorgde ervoor dat Agostini regelmatig met een straatlengte voorsprong zijn races won. Wanneer zijn MV Agusta hem niet in de steek liet – wat in die tijd zelden gebeurde – stond de winnaar eigenlijk vooraf al vast. Sterker nog: soms reed hij de volledige concurrentie op een ronde achterstand. Tijdens de West-Duitse Grand Prix van 1971, verreden op het 6,7 kilometer lange circuit van Hockenheim, maakte Agostini het wel heel bont. De concurrentie finishte op minimaal twee ronden achterstand! Dat had alles te maken met het razendsnelle karakter van het circuit, waar de MV Agusta enorm veel meters kon uitlopen op de concurrentie. Bovendien moesten Agostini’s tegenstanders – rijdend op Japanse privémotoren – een pitstop maken om te tanken. Dit kwam doordat hun motoren te veel brandstof verbruikten om een race vol te houden. Terwijl Agostini de concurrentie declasseerde, werd de strijd om de tweede plaats uitgevochten tussen rijders met gelijkwaardig materiaal. Uiteindelijk wist Rob Bron als best of the rest uit de bus te komen. De Nederlander eindigde op zijn privé-Suzuki als tweede, vóór de Brit Ron Chandler, die uitkwam op een Kawasaki.
De eerste MotoGP Grand Prix zonder publiek en met mondkapjes. Marc Márquez na de kwalificatie in parc fermé, nadat hij de derde tijd heeft geklokt.
2020 – Grand Prix van Spanje
Van ontembaar naar een lijdensweg
Door de coronapandemie start het MotoGP-seizoen 2020 pas op 19 juli, zonder publiek en met mondkapjes in Jerez. Marc Márquez is de grote favoriet, aangezien hij al vier jaar op rij wereldkampioen was geworden. Fabio Quartararo en Maverick Viñales (beiden op Yamaha) gelden als zijn voornaamste uitdagers. Maar Márquez’ grootste vijand blijkt hijzelf. De Repsol Honda-coureur neemt al vroeg de leiding en lijkt weg te rijden, tot het bijna misgaat en hij via een hachelijk moment in de grindbak belandt. Als laatste moet hij aan een indrukwekkende inhaalrace beginnen. Ontembaar snijdt Márquez door het hele veld heen. Aan kop bouwt Quartararo een ruime voorsprong op en wint zijn eerste MotoGP-race. Daarachter knokt Márquez zich, na een fenomenale opmars, terug naar een podiumpositie. Met nog vier ronden te gaan zit hij in het achterwiel van nummer twee Viñales. Die lijkt hij ook te gaan verschalken, tot het in dezelfde bocht opnieuw misgaat. Maar dit keer gaat het flink fout. Márquez wordt van zijn motor geslingerd. De bovenarmblessure die hij daarbij oploopt, zou het begin zijn van een lijdensweg die hem in de drie daaropvolgende seizoenen parten zou blijven spelen.
Kenny Roberts (1) voor Randy Mamola (3) en Jack Middelburg (11).
1981 – Grand Prix van Groot-Brittannië
Heldendaad van een privérijder
Begin jaren ’80 waren de verschillen tussen fabrieks- en privérijders enorm groot. De enige kans voor een privérijder om te winnen, deed zich voor op een (deels) natte baan. Op een droge baan was het uitgesloten dat een privérijder met de overwinning aan de haal ging. Maar tijdens de Britse Grand Prix van 1981 op Silverstone presteerde Jack Middelburg het onmogelijke. Als Suzuki-privérijder won hij de race op een droge baan door fabrieksrijder en drievoudig wereldkampioen Kenny Roberts te verslaan. In de beginfase van de race waren al diverse fabrieksrijders gecrasht. Roberts (Yamaha), Randy Mamola (Suzuki) en Kork Ballington (Kawasaki) voerden het veld aan, terwijl Middelburg daarachter krampachtig aansluiting probeerde te houden. Telkens leek het erop dat Jumping Jack vanwege een gebrek aan topsnelheid moest lossen, totdat het gevecht vooraan weer losbarstte en hij opnieuw kon aanhaken. In de slotfase vielen Ballington en Mamola terug met technische problemen. Roberts leek op weg naar een zekere overwinning en had het nooit voor mogelijk gehouden dat Middelburg hem bij het ingaan van de laatste ronde zou passeren. De Nederlander hield de gedoodverfde favoriet achter zich en behaalde een geniale zege. Het was bovendien de laatste overwinning van een privérijder in de koningsklasse.
Valentino Rossi (46) probeert zich te ontdoen van zijn achtervolgers om de tijdstraf van tien seconden goed te maken.
2003 – Grand Prix van Australië
Rossi tegen de klok
Valentino Rossi was in 2003 ongelooflijk dominant op zijn Repsol Honda. In alle zestien races stond hij op het podium, waaronder negen overwinningen. Hij kwam tien keer als eerste over de finish, maar op Donington Park kreeg hij na afloop van de race een tijdstraf van tien seconden vanwege inhalen onder een gele vlag. Daardoor viel de Italiaan terug naar de derde plaats. Tijdens de voorlaatste race van 2003 op Phillip Island gebeurde dat opnieuw. Rossi haalde Marco Melandri in terwijl er nog geel werd gezwaaid na een crash van Troy Bayliss. Rossi’s voordeel was dat hij de straf dit keer al tijdens de race kreeg, waardoor hij precies wist wat hem te doen stond: tien seconden wegrijden bij de concurrentie. Een getergde VR46 was altijd op zijn best, en dat bewees hij ook in deze situatie. Rossi reed de ene snelle ronde na de andere en liep vijftien seconden uit op nummer twee Loris Capirossi (Ducati). Daardoor won hij ondanks de tijdstraf van tien seconden alsnog de Grand Prix van Australië.
Met slicks racen op een steeds natter wordende baan. De gok van Brad Binder leverde hem een Grand Prix-zege op.
2021 – Grand Prix van Oostenrijk
De gok voor goud
De overwinning in deze MotoGP-race op de Red Bull Ring leek lange tijd te gaan tussen Francesco Bagnaia, Marc Márquez en Fabio Quartararo. Tot het, zo’n vijf ronden voor het einde, begint te druppelen en vervolgens te regenen. Jorge Martin, Joan Mir en Brad Binder haken al snel aan, waardoor er een kopgroep van zes rijders ontstaat. Met nog slechts drie ronden te gaan wordt de regen heviger. De topvijf besluit de pits in te duiken om te wisselen naar hun tweede machine, uitgerust met regenbanden. Maar Binder waagt de gok: hij blijft buiten op slicks. Al glijdend weet hij zijn KTM overeind te houden. Zijn lef wordt beloond, want hij blijft de rijders die naar regenbanden zijn gewisseld ruimschoots voor en wint de Grand Prix van Oostenrijk.
De laatste 500cc-zege van Eddie Lawson en de eerste van Cagiva.
1992 – Grand Prix van Hongarije
Het laatste kunststuk van Lawson
Viervoudig 500cc-wereldkampioen Eddie Lawson was bezig aan zijn laatste seizoen. Hij reed voor Cagiva, het Italiaanse merk dat al jaren op zoek was naar succes in de koningsklasse. In 1992 kwamen ze steeds dichter bij een zege, maar winnen was nog niet gelukt. Bijzondere omstandigheden hielpen Lawson aan zijn laatste overwinning en bezorgden Cagiva de allereerste GP-zege. De race op de Hungaroring werd vanwege regen al vroeg stilgelegd. Bij de herstart vertrokken de meeste rijders op regenbanden, maar Lawson koos voor intermediates. In de openingsfase zakte de Amerikaan als een baksteen terug. Maar toen het droger werd en de baan begon op te drogen, keerde het tij. Eén voor één passeerde Lawson zijn concurrenten, terwijl sommige rijders zelfs de pits indoken om te wisselen naar slicks. In de slotfase ging hij ook voorbij aan leider Doug Chandler en behaalde zo zijn 31e overwinning in de 500cc-klasse. Het laatste kunststukje van Lawson was misschien wel zijn mooiste.
Close finish! Casey Stoner (27) versloeg Ben Spies (11) met 0,015 seconde.
2011 – Grand Prix van Valencia
Stoners slotakkoord
De laatste Grand Prix van 2011 had een zeer trieste lading. Het was de eerste keer dat de MotoGP weer in actie kwam na het tragische overlijden van Marco Simoncelli in Maleisië. Het verloop van de race was ook bijzonder. Casey Stoner (Honda) was al wereldkampioen en lange tijd leek het erop dat hij ook deze laatste race van het seizoen zou winnen, tot het wat begon te regenen. Stoner had niet het vertrouwen, terwijl Ben Spies dat achter hem wel had. De Amerikaanse Yamaha-coureur kwam dichterbij en nam de leiding over toen Stoner drie ronden voor het einde een fout maakte. Spies leek zijn tweede zege van het jaar te gaan behalen, want in de slotronde had hij een seconde voorsprong. Maar Stoner liet in de laatste sectoren zijn genialiteit zien. Hij reed naar Spies toe en kwam beter uit de laatste bocht. Vanuit de slipstream pakte Stoner alsnog de zege met een verschil van 0,015 seconde.
Alex Barros (4) voor Olivier Jacque (19), Valentino Rossi (46), Tohru Ukawa (11) en Max Biaggi (3).
2002 – Grand Prix van Duitsland
Viertakt versus tweetakt
2002 was een bijzonder jaar waarin de nieuwe MotoGP-viertakten samen met de 500cc-tweetaktmotoren op de baan verschenen. De Repsol Honda RC211V-viertakten waren dominant: Valentino Rossi (7x) en Tohru Ukawa (1x) hadden de eerste acht races gewonnen. Tijdens de negende race op de krappe Sachsenring konden de 500cc-tweetakten, met hun hogere bochtensnelheid, zich ineens meten met de viertakten, die over meer koppel en topsnelheid beschikten. Op de eerste startrij stonden zelfs drie 500cc-motoren. In de slotfase van de race reden Oliver Jacque (Yamaha) en Alex Barros (Honda) met hun 500cc-machines zelfs weg bij de MotoGP-motoren van Rossi (Honda) en Max Biaggi (Yamaha). Maar met nog drie ronden te gaan schoof Barros onderuit en nam Jacque mee in zijn valpartij. Zo werd het alsnog een viertaktfeestje, met winnaar Rossi voor Biaggi en Ukawa.
Jack Miller (43) aan de leiding voor Marc Márquez (93).
2016 – Grand Prix van Nederland
Van twijfelgeval naar TT-winnaar
Jack Miller zorgde eind 2014 voor een stunt door rechtstreeks vanuit de Moto3 over te stappen naar de MotoGP. Lange tijd leek die stap te groot, want in zijn eerste anderhalf jaar kwam de Australiër met zijn satelliet-Honda er nauwelijks aan te pas. De TT van Assen in 2016 veranderde veel en vormde misschien wel de basis voor het feit dat Miller nog altijd actief is in de MotoGP. Vanwege een enorme regenbui werd de race stilgelegd en later hervat over twaalf ronden, op een kletsnatte baan. Het werd een ware slijtageslag. Andrea Dovizioso en Valentino Rossi gingen onderuit terwijl ze aan de leiding reden. Ook regenrijders als Cal Crutchlow en Danilo Petrucci vielen uit. Marc Márquez nam de leiding over, met daarachter Miller, die verrassend sterk naar voren was gekomen. De Australiër voelde zich als een vis in het water en had niets te verliezen. Hij ging voorbij aan Márquez, die juist gefocust was op het maximaliseren van zijn punten in de strijd om de wereldtitel. Miller hield het hoofd koel terwijl de baan in rap tempo opdroogde en won vanuit het niets zijn eerste MotoGP-race. Zijn beste resultaat tot dat moment was een tiende plaats. Die overwinning betekende een ommekeer in zijn MotoGP-carrière, want vanaf dat moment werden zijn resultaten geleidelijk beter.
Zo ziet een chaotische start eruit. Hoofdrolspelers: Boet van Dulmen (8), Kenny Roberts (1), Marco Lucchinelli (2), Graham Crosby (6), Randy Mamola (3) en Barry Sheene (7).
1981 – Grand Prix van Nederland
Een start vol chaos
De start van de 500cc-race tijdens deze TT van Assen was één grote chaos. Het leek een volledige regenrace te worden, maar doordat het afscheid van Wil Hartog uitliep, begon de wedstrijd later dan gepland. Daardoor ontstonden er twijfels of regenbanden nog wel de juiste keuze waren. Regerend wereldkampioen Kenny Roberts liet op het laatste moment nog intermediates monteren, maar merkte in de opwarmronde dat er iets niet in orde was: een remblok was verkeerd gemonteerd. Polesitter Roberts zat voorovergebogen naar zijn Yamaha te kijken, terwijl merkgenoot Boet van Dulmen te hulp wilde schieten. In een poging om de start uit te stellen, duwde hij zijn machine vanaf de tweede rij naar voren. Maar de wedstrijdleiding had daar maling aan, want terwijl Van Dulmen schuin voor de grid stond, ging de race alsnog van start. Roberts was uitgeschakeld, net als zijn Yamaha-teamgenoot Barry Sheene, die zijn motor niet aan de praat kreeg. Van Dulmen liep veel achterstand op, maar reed binnen twee ronden naar de leiding. Uiteindelijk was het niet genoeg voor de overwinning. Zijn regenbanden bleken op de opdrogende baan niet opgewassen tegen de intermediates van Marco Lucchinelli (Suzuki), die de race in Assen won.
Alex Barros (9) voor Max Biaggi (6), Norifumi Abe (5), Michael Doohan (1) en Tadayuki Okada (2).
1998 – Grand Prix van Catalonië
Doorrijden tegen beter weten in
Max Biaggi maakte in 1998 een stormachtig debuut in de 500cc. Hij won zelfs de eerste race in Japan. Bij aanvang van de Grand Prix van Catalonië – met nog drie races te gaan – stond Biaggi zelfs aan de leiding in het WK, met vier punten voorsprong op Michael Doohan, die streed voor zijn vijfde wereldtitel op rij. En de Italiaan had zeven punten meer dan Alex Crivillé. De spanning stond er vol op, wat bleek uit het feit dat Biaggi en ook Alex Barros een valse start maakten. Mogelijk verklaarde dat ook waarom polesitter Crivillé slecht van zijn plek kwam en betrokken raakte bij een crash in de eerste bocht. Biaggi en Barros kregen tijdens de race een stop-and-go penalty. Barros voerde zijn straf keurig uit in de pits en zou nog als zevende finishen, maar Biaggi reed aan kop gewoon door, ondanks herhaaldelijke aanwijzingen van de wedstrijdleiding en zijn team. Dat leidde ertoe dat Mad Max na verloop van tijd de zwarte vlag kreeg. Maar ook dit signaal om de race te staken negeerde de Italiaan. Biaggi reed door en kwam als eerste over de finish, maar werd vanwege zijn diskwalificatie niet in de uitslag opgenomen. Met zijn keuze om niet binnen te komen, verspeelde hij zijn kansen op de wereldtitel. Doohan had vanuit de pits de situatie meegekregen en was slim genoeg om te beseffen dat een tweede plaats op de baan voldoende was om te profiteren. Zo kwam zijn vijfde wereldtitel ineens binnen handbereik.
Volgende week dinsdag is het zover: redacteur Ron gaat in Zuid-Europa de gloednieuwe Yamaha R7 van 2026 testen. De straattest begint in Sevilla en leidt naar het nieuwe Circuito do Sol in Portugal, waar ook een circuitsessie op de planning staat. Wat kunnen we allemaal verwachten van deze middenklasse Supersport?
De volledig vernieuwde R7 beschikt over een 6-assige IMU van de R1 en een YCC-T gashendel, waarmee verschillende rijmodi en hulpsystemen zijn te finetunen. Het stijvere chassis, de SpinForged wielen en de volledig instelbare vering maken de motor beter beheersbaar.
Comfort is niet vergeten. De lagere, sportieve zithouding zorgt voor controle zonder het lichaam te forceren. Alles wat onderweg gebeurt, is duidelijk af te lezen op het 5-inch TFT-scherm met connectiviteit en rijdata-analyse via Y-TRAC Rev.
Yamaha belooft een motor die technologie en emotie samenbrengt. We zijn erg benieuwd naar de eerste bevindingen van Ron!
SYM introduceert de ECHS 125, een volledig uitgeruste stadsscooter met een moderne uitstraling en een scherpe prijs van €2.499 rijklaar. Deze scooter is ontworpen voor soepel en veilig rijden in het drukke stadsverkeer en weet prestaties slim te combineren met gebruiksgemak.
De 125cc-motor met EnMIS-systeem levert efficiënte kracht met een laag verbruik. Dankzij de full LED-verlichting en een helder HD-kleurendisplay blijft de bestuurder altijd goed geïnformeerd, ook in het donker. De keyless startfunctie werkt zelfs bij een lage accuspanning — praktisch voor dagelijks gebruik.
Onder het zadel biedt de scooter 37,5 liter bergruimte en een bagagedrager voor een topkoffer. Met ABS, tractiecontrole, adaptieve verlichting en een vlakke vloer zet SYM stevig in op veiligheid en comfort. De zithoogte van 720 millimeter en een USB Type-A 3.0-poort maken het gebruik nog aangenamer.
De ECHS 125 combineert stijl, technologie en praktisch gemak — een ideale partner voor iedereen die moeiteloos en efficiënt door de stad wil bewegen.
Jopa Racing Products is per direct de nieuwe importeur van het Australische merk Albek. Daarmee voegt de distributeur een snelgroeiende speler toe binnen het segment van adventure- en offroad-bagage. De eerste levering is inmiddels binnen en de collectie is direct verkrijgbaar via exclusieve dealers.
Australische functionaliteit
Albek werd in 2017 opgericht in Australië en is ontstaan vanuit een pure passie voor avontuur, reizen en offroad rijden. Het merk ontwikkelt zijn producten volgens een heldere filosofie: maximale functionaliteit, hoge duurzaamheid en een ontwerp zonder onnodige complexiteit. Alles moet werken, onder alle omstandigheden.
De producten worden ontwikkeld door rijders, voor rijders. Dat vertaalt zich in slimme bevestigingssystemen, robuuste materialen en een doordacht, minimalistisch design dat bestand is tegen intensief gebruik. Of het nu gaat om lange reizen, rally’s of offroad weekenden, Albek biedt bagageoplossingen die gebouwd zijn voor het echte werk.
Internationaal heeft Albek zich inmiddels stevig gepositioneerd met samenwerkingen binnen de motorsport, waaronder Triumph Factory Racing. Daarnaast werkt het merk met een brede groep atleten uit onder andere motocross en rally, waaronder Toby Price en Glenn Coldenhoff.
Met de toevoeging van Albek speelt Jopa Racing Products in op de groeiende vraag naar hoogwaardige bagage binnen het adventure- en offroad-segment. De producten zijn per direct beschikbaar en exclusief verkrijgbaar via geselecteerde dealers.
De langverwachte KTM 690 Adventure lijkt eindelijk echt onderweg. Een testmotor is recent gespot en daarmee laait de hoop op een moderne opvolger van de legendarische 640 Adventure weer volop op. Voor avontuurlijke rijders is dat goed nieuws, want KTM lijkt opnieuw te mikken op een lichte, no-nonsense allroad met serieuze offroadambities.
Dakar-vibes
Wat op de zogenaamde ‘spy pics’ meteen opvalt, is de compleet nieuwe voorkant. De motor krijgt een hoge, heldere ruit, een geïntegreerde ledkoplamp en een forse navigatietoren met horizontaal geplaatst TFT-scherm. Bovenaan lijkt zelfs ruimte te zitten voor een roadbookhouder, al is de kans groot dat dat element de productiefase niet haalt. De rest van het kuipwerk lijkt sterk op dat van de huidige 690 Enduro R, maar dan duidelijk aangekleed voor langere ritten.
Onderhuids lijkt KTM vast te houden aan het vertrouwde 692,7 cc LC4-ééncilinderblok. Dat werd recent nog vernieuwd en levert naar verwachting opnieuw zo’n 79 pk en 73 Nm. Daarmee blijft het een van de krachtigste productiesingles op de markt. Precies dat maakt deze motor zo interessant: veel karakter, veel punch en toch de eenvoud waar offroadrijders zo van houden.
Meer brandstof
Ook het chassis lijkt grotendeels bekend terrein. De stalen vakwerkframe, 21 inch voorwiel, 18 inch achterwiel en WP XPlor-vering wijzen op een setup die dicht aanleunt bij de 690 Enduro R. Interessant is vooral dat KTM mogelijk kiest voor een drievoudige tankopstelling, met extra brandstofcapaciteit vooraan en de bekende tank in het subframe achteraan. Dat zou deze 690 Adventure precies die extra actieradius geven waar reizigers en TET-rijders al jaren om vragen.
Schiet ons niet af – dit is een render op basis van de gegevens die we snel door AI hebben laten maken. Qua snuit, kuipwerk, zadel, wielen en demper komt deze render in grote lijnen overeen met de spypics.
De Nederlandse motormarkt zit in de lift. In het eerste kwartaal van dit jaar werden 5.931 nieuwe motoren verkocht – een stijging van 19 procent en een nieuw record. De verkoop van tweedehands motoren daalde licht naar 33.883 stuks, zo blijkt uit cijfers van RDC.
Die groei laat zien dat motorrijden populairder is dan ooit. Het aantal motorrijders tussen de 18 en 25 jaar én de 65-plussers is de afgelopen jaren ongeveer verdubbeld. Jongeren ontdekken de motor niet alleen als hobby, maar ook als praktisch en betaalbaar vervoermiddel voor hun woon-werkverkeer. Tegelijkertijd blijven ouderen langer rijden, en zien we dat deze doelgroep steeds meer opstappers aantrekt.
Over de vraag naar zijn droommotor moet Patrick Van Camp niet lang nadenken. Het is de Suzuki Intruder waar hij momenteel op rondjakkert. De Japanner heeft daarenboven ook veel emotionele waarde, want als eerbetoon liet hij de namen van twee overleden kameraden op de gecustomizede ‘memory bike’ painten.
Patrick heeft doorheen de jaren een bijzondere passie opgebouwd voor oldtimers. Naast zijn V-twin Suzuki spendeert hij veel aandacht aan zijn, op de Kübelwagen uit WO2 geïnspireerde, Volkswagen Type 181. “Met motorrijden begon ik al op jeugdige leeftijd”, getuigt hij trots. “Toch kocht ik pas in 2024 mijn tweede nieuwe motor, een Royal Enfield 650 Shotgun. Toen ik ruim 20 jaar geleden de tweedehands Intruder onder een dikke wolk rook voor het eerst heropstartte, dacht ik meteen: ‘fuck, daar is nog werk aan.’ Gelukkig wist ik toen nog niet dat ik wegens gezondheidsredenen vijf lange jaren nodig zou hebben om het project klaar te krijgen.”
Patrick vertelt: “Reeds voor mijn achttiende reed ik wel eens sluiks een blokje om op de 350 cc Triumph T3 van een nonkel. Na mijn achttiende kreeg ik de CZ 175 waar mijn pa mee reed. Daar heb ik niet lang mee gereden, want voor een jonge gast zat daar veel te weinig ‘pulver’ in. Kort daarop heb ik mijn eerste nieuwe motor aangekocht, een 34 pk sterke Honda CJ360T. Dat was de goedkopere versie van de CB, zonder elektrische starter. Hij werd betaald met de premie die ik ontvangen had bij het ondertekenen van een tweejarig contract bij de Belgische zeemacht. Amper een dag nadat ik de film Easy Rider had gezien begon ik mijn Honda te verchopperen. Bij wijze van experiment werd hij voorzien van een 8 inch overstock vork, een King and Queen chopperzadel en een bij de locale smid vervaardigde sissybar. Daar trok ik met de kameraden mee op reis naar Zuid-Frankrijk. Op mijn veertiende kocht ik al het magazine ‘Easy Rider’. Daar had ik wel een volwassene voor nodig, want er stonden ook blote madammen in. Door met een chopper te rijden wou ik vroeger iets speciaal hebben en dat verlangen is met de jaren nooit weggeëbd. Het aantal moto’s tussen de Honda en mijn huidige Intruder is amper te tellen. Ze werden allen tweedehands aangekocht en kwamen vrijwel onmiddellijk in contact met mijn slijpschijf. Van een Suzuki 500 cc Titan tot een 1000 cc Goldwing. Een indrukwekkende rits Suzuki’s en verbouwde Honda’s, al dan niet voorzien van aftermarket stuur en special paint. Het bleef trouwens niet bij de talloze Japanners, want merktrouw ben ik nooit geweest. Begin de jaren ’80 ben ik naar Engeland verhuisd om aan de slag te gaan in de motorzaak van een kameraad, die gespecialiseerd was in het ombouwen en restaureren van Engelse motoren. Op een gegeven moment had ik in de UK zeven Triumphs in mijn garage staan. Na het spijtige faillissement van de zaak ben ik ginds in een fabriek gaan werken. Heden zijn we nog steeds bevriend en lid van dezelfde chopperclub waar ikzelf al 34 jaar lid van ben.”
1 van 8
OXYDATIE
De Suzuki Intruder stond nog in zijn originele outfit toen Patrick hem ruwweg 20 jaar geleden bij een customizer ging ophalen. “Daar kon ik in de Chopperclub niet mee terecht, want standaard Customs worden er geweerd. Werk aan de winkel dus. Met een ingekort spatbord, aftermarket stuur, forward controls en verwijderde pinkers, vielen de zelf aangebrachte aanpassingen nogal magertjes uit”, geeft hij lachend toe.” Toch schoffelde ik er met de kameraden onder andere mee naar Engeland, Ierland en Schotland. In die periode had ik meerdere Harleys en een Triumph in mijn bezit. Daardoor kwam de Japanner stil te staan. Pas jaren later kwam ik om onverklaarbare reden terug bij de Suzuki terecht, met de bedoeling om hem iets extremer te versleutelen. Op dat moment had ik geen eigen werkplaats ter beschikking, maar voor draai- en freeswerk kon ik gelukkig bij vrienden terecht. Ondertussen had ik met een kameraad uit Engeland, die zelf frames fabriceert, een deal gesloten. Ik zou twee Harleys van mij inruilen tegen een Harley met lange voorvork van hem, aangevuld met een ‘one of a kind’ hardtail frame en roestvrijstalen uitlaten voor mijn 1400 Intruder. Dat het handeltje nogal wat tijd in beslag nam was niet mijn ergste zorg, want in die periode werd ik ernstig ziek. Wegens plaatsgebrek kwam de Suzuki in de schuur van een vriend terecht, waar hij langzamerhand aan oxydatie ten prooi viel.” Na een pijnlijke levertransplantatie kocht Patrick een Fat Bob en een Road King, die met de hoogst gevonden apehanger en de langste fishtale uitlaten tot Chicano bike getransformeerd werd. Op een gegeven moment werden die kolossen echter te zwaar. Zo kwam het dat de aftakelende Intruder opnieuw in zijn gedachten opdook en verhuisd werd naar zijn kameraad Max, die een TIG lasapparaat en grotere werkplaats ter beschikking had.
HULPVAARDIGE VRIENDEN
Gemoedelijk verhaalt Patrick verder hoe hij zijn Suzuki met behulp van een aantal vrienden verbouwde: “Max is in zowat gans motorrijdend Vlaanderen bekend als ‘Onze Makke’. Vroeger sleutelde hij voor een BMW racing team en iedereen kan er dus met zijn technische problemen terecht. Hij hielp me met het draai- en freeswerk, construeerde een nieuwe batterijcover en vernieuwde de elektrische bekabeling. Patrick Luyten monteerde het comfortabele X-Fusion 02RL veersysteem onder het zadel. Van oorsprong is het in feite een voor mountainbikes ontworpen achterschokdemper. De dubbele Suzuki DR650 Mikuni carburateurs zijn afkomstig van Steph, de Engelsman waar ik het frame aan kocht. Dat mijn been er net tussenin past is zuivere mazzel. Omdat de achter mijn been zittende luchtfilter minder lucht vangt, draaide de achterste cilinder aanvankelijk op te veel benzine. De afstelling was geen makkelijke opgave, want bij Bike Parts in Zele hadden ze meerdere runs op de Dynojet testbank nodig. Gelukkig kregen ze het euvel opgelost en op hun grafiek is duidelijk de vermogenswinst ten opzichte van de originele carburateurs te zien. Door het toegenomen koppel en een meute extra pk’s moest de koppeling verzwaard worden. Het benzineverbruik is helaas navenant. Met het bescheiden Peanut tankje kan ik amper iets meer dan 100 km overbruggen. Met het helemaal achteraan geplaatste kraantje kan het laatste druppeltje benzine alsnog opgesoupeerd worden, maar voor de gewetensrust neem ik steeds anderhalve liter reservebrandstof mee. De tankdop is van TC-Bros in Amerika. Diverse accessoires zoals de koplamp en het stuur, lagen al jarenlang op het schap te verstoffen.”
OLDTIMER
Na de laswerken werden de wielen en bij benadering zowat de volledige machine gepoedercoat. “Helaas had ik de stukken voor het afneembare bagagerek vergeten aanlassen. Shit happens”, sakkert Patrick. “Het is een heuglijk foutje waardoor ik thans mijn bagage in een rugzak mag meezeulen. Een deel van de revisie en het werk aan rem- en koppelingssystemen staan op het conto van Gunther, die Dark Hill Motorcycles exploiteert in Scherpenheuvel. Hij was vroeger gespecialiseerd in Intruders en heeft nog stapels onderdelen op stock. Met de geplande zwarte laklaag en bescheiden pinstriping moest het spuitwerk lowbudget blijven. Daar kwam ik later op terug door beroep te doen op het vakmanschap Lukaz van Radical Customz. Hij adviseerde me voor de juiste tinten en bracht de verschillende laklagen aan. De twee namen op het achterspatbord zijn een ultiem eerbetoon aan de twee overleden clubbrothers, Pirre en Totte. Goedhartige gabbers waar je destijds alles mocht aan vragen. Met ‘the best of show’ en ‘best paint’, viel ik op diverse evenementen ondertussen al meerdere keren in de prijzen. De op de benzinetank gepainte tekst ‘Old fart with attitude’, verwijst naar mijzelf. Daar krijg ik veel positieve reacties op en mensen die me kennen beweren dat het perfect bij mij past, een stijlloze oude zeur met streken”, lacht Patrick. “Tja, net als mijn motor hoor ik stilletjes aan thuis in de ‘oldtimer’ categorie, hé!”
Fotografie: Patrick De Muynck
SPECIFICATIES SUZUKI 1400 INTRUDER CHOPPER
Eigenaar en Bouwer
Patrick Van Camp (met hulp van vrienden)
Bouwtijd
5 jaar (wegens gezondheidsredenen)
Motorblok
Merk en Type
Suzuki Intruder
Bouwjaar
1987
Cilinderinhoud
1400 cc
Carburateur
2 x Suzuki DR650
Luchtfilter
Universeel, DNA RO-Serie
Uitlaten
RVS pijp en bochten
Koppeling
Versterkt
Rijwielgedeelte
Merk en Type Frame
Cut em ‘n’ ride, Kent – UK (Steph)
Voorvork
Suzuki Intruder
Balhoofdplaten
Origineel, aangepast voor risers
Voorwiel
Origineel, gepoedercoat
Voorrem
Origineel
Achterwiel
Origineel, gepoedercoat
Achterrem
Origineel
Banden
Shinko Whitewall
Diversen
Koplamp
Oldskool, Louis.de
Stuur
Louis.de, 50’s replica
Spiegels
Lowbudget aankoop
Tellers
T&T
Handvatten
Oldskool, Louis.de
Benzinetank
Sportster, aangepast
Zadel
Motorcycle Storehouse
Voorspatbord
Origineel, aangepast
Achterspatbord
Recyclage, aangepast met slijp-, schuur-, en laswerk
Achterlicht
Vincent replica
Voetsteunen
Aangepaste forwards, onbekend merk
Spuitwerk
Spuiter
Radical Customz, Vichte
Kleur
Candy Red over metal flakes, custom paint en copper leaf lettering
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
