dinsdag 5 mei 2026
Home Blog Pagina 1341

Getest: Mash Seventy Five

0

Wie goed kijkt, ontdekt dat het oorspronkelijke voorbeeld de Suzuki GN125 was. Het blok is namelijk een exacte kloon. Het merk is Frans, maar de motoren worden gebouwd in China en als ze daar iets goed kunnen, is het wel het schaamteloos kopiëren van motorblokken. Zo kom je Honda’s bekende 50cc-viertaktblok uit de Super Cub ondertussen overal tegen in Chinese uitvoering. Betaalbaar en vaak ook gewoon erg betrouwbaar; zo lijkt het ook met de Mash te gaan.

ZIN OM TE RIJDEN
‘Joh, hij heeft gewoon nog een carburateur’, klinkt het nadat een collega klaagt over de beroerde koude start. Een verbaasde blik, gevolgd door het opflippen van het chokehendel. Een druk op de startknop en tevreden brommend komt het blokje moeiteloos tot leven. Fluisterstil en prachtig mooi rond loopt hij, subtiliteit ten top. Stiekem klinkt het wel aandoenlijk. 

Op menig fotolocatie kunnen we soms uren staan met de meest luxe motoren zonder enige andere interesse van langslopend publiek dan een nieuwsgierige blik. Met de Mash is dat anders. Zijn sympathieke aanblik maakt iets los bij mensen en zonder uitzondering klinkt het: ‘Leuk ding, een tweeënhalfje?’ Hij lijkt ook vaak op iets wat iemand vroeger heeft gehad en wat het meest opvalt: mensen krijgen er ter plekke zin in om te gaan motorrijden. Let wel, niet alleen motorrijders, we hoorden menigmaal de wens voorbij komen om het motorrijbewijs te halen. Je mag misschien je schouders ophalen voor een honderdvijfentwintigje en ik zal je misschien niet eens geheel ongelijk geven, maar feit is dat deze motor bij het grote publiek meer loslaat dan ik in jaren heb gezien. Voorwaar een prestatie van formaat!

MET GRAAGTE
Maar met dat uit de weg lijkt het vooroordeel van Chinese rommel ook de prullenbak in te kunnen. De afwerking is eerlijk gezegd best netjes en zoals we al aangaven, loopt het motorblok fluisterstil en ontzettend mooi. De versnellingsbak is soepel en de koppeling grijpt helder aan. Lekker direct op het gas voel je dat het blokje onderin met graagte wil en ook daadwerkelijk gaat, het is alleen even wennen om te merken dat hij in de eerste (korte) versnelling ook vrijwel meteen buiten adem is. In de tweede versnelling gaat het al iets beter en de derde en vierde geven een wat langere ‘gang’ en in het laatste verzet voel je de 11,6 pk (in dit geval lijken de cijfers achter de komma noemenswaardig) en 9 Nm hard werken.

Het blokje trilt vriendelijk en geeft de indruk zijn uiterste best te doen, waardoor de snelheidsbeleving ook groter is. Zestig voelt als tachtig en als we die tachtig dan toch bereiken, is het eventjes wachten tot we bij de honderd zijn; 103 km/h is wat we er maximaal uit wisten te persen, maar je voelt dat er meer in zit. Strenge milieueisen schrijven een piepklein carburateurtje voor, waarmee hij onderin wel lekker koppelrijk aanvoelt, maar bovenin krijgt hij duidelijk ademnood. Scoor voor een paar tientjes een groter exemplaar, monteer een wat minder geknepen uitlaatdemper en je zou zomaar eens richting de 120 km/h kunnen gaan, schatten we.

Snel is hij niet, maar de lol is er niet minder om. De Mash Seventy Five oogt leuk en geeft een heerlijke klassieke rijbeleving. Net als vroeger op de brommer voel je in hobbelige bochten frame en vering werken en de remmerij houdt niet over, maar licht als hij is, blijft het goedmoedig en zelfs vermakelijk. Je bent echt met een motor onderweg die zijn grenzen helder en duidelijk aangeeft, hetgeen hem ontzettend leuk maakt. Je voelt je op een ontzettend laagdrempelige manier in ‘total control.’

Hij is niet supergroot, maar de zithouding is erg comfortabel en de bediening is conventioneel en dus intuïtief. Zodra je die mentale barrière met ‘slechts een 125’je’ onderweg te zijn hebt doorbroken, begin je te genieten van wat hij wél kan en dat is je met de grootste eenvoud door de stad te loodsen, maar ook om je op kleine buitenweggetjes helemaal in de omgeving en het rijden op te laten gaan, terwijl je op een bloedsnelle motor die omgeving vaak vergeet. En dat allemaal voor nog geen drie mille!

Tekst: Tim Dekkers, foto’s: Jacco van de Kuilen

 

[justified_image_grid ids=24073,27074,27001,27075,27076,27077,24076,27078,21943,22070]

Nieuwe MV-vierpitter onderweg?

0

In Varese klinken de geruchten met de dag sterker; een nieuwe viercilinder baant zich een weg door de coulissen, op weg naar de voorgrond. Nu vragen we ons vooral af of we meteen groot, groter, grootst-praktijken krijgen of dat het een Italiaans rustig uitrollen wordt.

Belangrijkste detail aan het gerucht, is de notie dat het om een 1200cc-viercilinder zou gaan en daarbij dat de F4-superbike niet per se vooraan in de rij staat om hier van te profiteren. Logisch ook, in tweevoud. Zo zou een 1200cc-viercilinder F4 niet gehomologeerd kunnen worden voor het WK Superbike, maar ook omdat superbikes simpelweg – weinig tot – geen geld meer in het laatje brengen anno 2017. En 2018 wordt niet anders, zo lijkt het.

Kort om, wie profiteert wel van de komst van een nieuwe vierpits-MV? De liefhebber van de Brutale met name, maar ook een 1200cc Turismo Veloce lijkt op stapel te staan. Het zijn de modellen die MV Agusta momenteel het meest verkoopt en waar ook nog eens goed op verdiend wordt. Zo wil MV na het – in hun ogen ‘eindelijk’ – onder het juk van AMG vandaan kruipen, weer volledig op eigen benen staan.

Wanneer?
Het tijdframe waarin je als Italiaans merk een nieuw modelpresenteert, valt altijd simpel te linken aan de EICMA in Milaan. De grote beurs in november is altijd goed om aandacht op te eisen, maar wellicht dat een modellancering als dit wegvalt tussen al het andere presentatiegeweld. Om die reden klinkt het niet geheel onlogisch dat een MV de conventie links laat liggen en voor een midjaarspresentatie gaat. Gewoon, omdat het kan.

Weten wij meer, dan weten jullie het ook!

Foto: MV Agusta

Triumph groeit tegen de klippen op

0

Hoewel de wereldeconomie groeicijfers laat zien, wordt in motorland nog niet gejubeld. Behalve in Hinckley, waar ze ingetogen het glas heffen. Zoals het Britten betaamd.

De wereldeconomie stijgt met enkele procenten, Nederland laat groeicijfers zien van 3% (vooral vanwege de huizenprijzen). Maar al dat succes verbleekt bij dat van Triumph Motorcycles. Daar hebben ze uitgerekend dat ze van november ‘16 tot november ‘17 een winst hebben behaald van bijna 28 miljoen euro. In dezelfde periode een jaar eerder ‘deed’ Triumph bijna 19 miljoen euro.

Wanneer de bankrekening groeit, wordt er ook meer verkocht. Tot en met juni verkocht Triumph 63.404 motoren. Dat zijn er 7.151 meer dan in juni 2016. Het zijn vooral de Bonnevilles die het goed doen onder motorrijders, met een speciale vermelding voor de Bobber. Die is in Engeland de derde meest verkochte motor.

Een woordvoerder van Triumph zegt: ‘Het zijn economisch gezien uitdagende tijden, met wisselende koersen en een Brexit op komst. Desondanks heeft Triumph sterk geacteerd en blijft het vasthouden en investeren in onderzoek en ontwikkeling, met de nadruk op het verbeteren van bestaande producten.’

De startmotor van Ducati

0

Er was een tijd dat ze bij Ducati met heel andere zaken bezig waren dan met pk’s en gewicht. Radio’s bijvoorbeeld, maar ook carburateurs voor lichte vliegtuigen.

De Tweede Wereldoorlog trok als een bulldozer door Italië. Mensen werden niet gespaard, infrastructuur vernietigd en steden van de kaart geveegd. In dat apocalyptische landschap moesten de overlevers proberen er het beste van te maken. Alras liep de vraag naar goedkoop vervoer de spuigaten uit. Reden genoeg voor de Italiaanse overheid om in de voormalige radiofabriek Societa Scientifica Radio Brevetti Ducati in 1945 lichte motoren en scooters te produceren. En de beroemdste en best verkochte werd de 48cc viertakt Ducati Cucciolo uit 1946.

Het was niet de V4 Panigale die de gedachten prikkelde van motorbouwer Tony Prust van, maar de Ducati Cucciolo. Juist aan deze lichtgewicht kunnen we nog steeds genieten van die adembenemend mooie raspaarden uit Bologna. En dat was genoeg voor Tony om een pijnlijk nauwkeurige replica te bouwen.

Zie meer mooie foto’s in het fotoalbum..

Bron: mixedgrill

Dit kost een TT-kaartje voor de nieuwe Winterdijk-tribune

0

Nadat onlangs de nieuwe Haarbocht-tribune geopend werd, is het nu tijd om de Winterdijk-tribune aan te pakken. Inderdaad, het stuk vanaf de Ramshoek tot aan de Geert Timmer-tribune. Vanaf de nieuwe tribune heb je, afgaand op de presentatievideo van Assen, een fantastisch uitzicht én zit je bovendien ‘ietsje’ comfortabeler dan op de huidige Winterdijk. 

Wil je hier zitten tijdens de komende TT, die vandaag precies over 192 dagen verreden wordt? Een kaartje kost je voor de zondag 94 euro. Ga je drie dagen, dan mag je 124 euro betalen zo blijkt uit de prijslijst die het TT Circuit bekend heeft gemaakt. Wacht niet te lang met bestellen, want inmiddels is bijvoorbeeld de Geert Timmer-tribune al weer uitverkocht en de verwachting is dat ook de andere tribunes snel uitverkocht zullen zijn.

Meer informatie over de vakindeling van zowel de Winterdijk- als de Haarbocht-tribune staat te lezen op de officiële website van het TT Circuit Assen. Online kaartjes kopen, doe je in de webshop van Assen

Overzicht kosten toegangskaarten Dutch TT 2018
– Geert Timmer-tribune €109  (3 dagen €139)
– Hoofdtribune €109  (3 dagen €139)
– Strubben-tribune €97  (3 dagen €127)
– Haarbocht-tribune €95  (3 dagen €125)
– Winterdijk-tribune NIEUW €94  (3 dagen €124)
– TT World-tribune €92  (3 dagen €122)
– Ossebroeken €76 (3 dagen €106)
– Stekkenwal-tribune €64  (3 dagen €94)
– Bult-tribune €64  (3 dagen €94)
– Talud-plaats €46  (3 dagen €76) (jeugd t/m 15 jaar gratis)
– Rolstoel-plateau €46  (3 dagen €76)

– Zaterdag €30 (jeugd t/m 15 jaar gratis)
– Vrijdag €25 (jeugd t/m 15 jaar gratis)
– Vrijdag + zaterdag €45

De nieuwe tribune helemaal gemist? Hieronder een mooie impressie.

TT Motoren nu ook Kawasaki dealer

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

 

TT Motoren in Zwolle gaat 2018 in met een tweede dealerschap, naast Suzuki gaat deze Zwolse motorzaak ook Kawasaki voeren.  De twee Japanse merken zullen zij aan zij in de 2000 m2 grote winkel te komen staan. Eilert van Berkum, directeur TT Motoren: “ Dit voorjaar zijn we verhuisd en de locatie is groot genoeg voor een extra dealerschap. Kawasaki leek ons de beste keuze, op de eerste plaats omdat er in onze regio ruimte is voor een dealer van dit merk, de expertise van Kawasaki is in onze werkplaats al aanwezig en daarnaast zijn het twee merken die prima naast elkaar in een showroom kunnen staan.”

Op 28-29-30 december zijn er bij TT Motoren in Zwolle de introductiedagen van Kawasaki en dat is leuk voor iedere motorliefhebber. Uiteraard zullen de beschikbare Kawasaki modellen aanwezig zijn, de gehaktballen uit de jus zijn gratis en in de kledingshop krijg je 20% korting. Tot ziens in Zwolle!

 

 

 

Nu ook trajectcontrole op N-wegen

0

Het Openbaar Ministerie maakte vandaag nog eens negen N-wegen bekend waar in de loop van 2019 trajectcontrole in werking zal treden. Met de wegen die in juli bekend gemaakt werden staat het totaal op 20 provinciale wegen waar je nog beter op je teller moet gaan letten.

Helemaal uit de lucht komt deze aankondiging niet vallen. Al langer is het een bekend feit dat er meer dodelijke verkeersongevallen op N-wegen plaatsvinden in vergelijking met andere wegen. Daarom is er nu – in nauwe samenwerking met de politie – op basis van het aantal verkeersongevallen, snelheidsovertredingen en andere risicofactoren.

Zoals gezegd worden de systemen vanaf eind 2018 tot aan eind 2019 gefaseerd in werking gesteld waarna camera’s op verschillende punten van het traject met elkaar in verbinding worden gesteld. Goed opletten of je netjes een gemiddelde van 100 of 80 km/u op de onderstaande wegen aanhoudt.

 

Noord-Holland N201 Uithoorn
N205 tussen de N207 en de N232
N9 tussen Burgervlotbrug en St Maartensvlotbrug

   
Zuid-Holland N11 tussen Alphen a/d Rijn en Zoeterwoude-Rijndijk

   
Zeeland N253 Rondweg Sluis
N256 Zeelandbrug

   
Noord-Brabant N261 Tilburg
N639 tussen Chaam en Baarle-Nassau
 


   
Limburg N275 tussen Blerick en Nederweert
N564 Weert en grens België
N277 Ysselsteyn en Zeeland
N270 tussen Venray en Ysselsteyn

   
Gelderland N325 Arnhem (Pleijroute)
N787 tussen Brummen en Eerbeek

   
Utrecht N230 provinciale deel van de Zuilense Ring (Oostelijk gedeelte)
N414 tussen Eembrugge en Bunschoten

   
Flevoland N706 Vogelweg tussen de A27 en Lelystad Airport

   
Overijssel N333 tussen Steenwijk en Blokzijl

   
Friesland N351 tussen Wolvega en Oosterwolde
N381 tussen Drachten en Donkerbroek

Bron: Openbaar Ministerie

Getest: SWM Gran Milano 440

0

Was de terugkeer van ‘seventees’ enduromerk SWM al ronduit verrassend, de komst van de uitermate fris en origineel ogende Gran Milano 440 is minstens zo verbazingwekkend. 

Looks alleen maken de Gran Milano nog niet meteen tot een goede motor. De akoestiek die de dubbele demperset richting trommelvliezen jaagt is prima in orde, onmiskenbaar het solide, stevige hartritme van een eenpitter. Het blok zelf laat zich ondertussen van z’n beste kant zien. Het is een typische eencilinder; onderin wat bonkig, bovenin rap in ademnood, maar daartussenin is iedere klap wel raak. Ruwweg tussen de 2500 en 7000 toeren per minuut is de vierklepper op z’n best. Zeker in stadsverkeer blaft de mono, geholpen door z’n lage gewicht, er lekker vandoor. De straatstenen vliegen je niet om de oren, maar de drang voorwaarts is volwassen genoeg om te spreken van een lekker pittig karakter. Nu zijn er sterkere eenpitters binnen dit genre, voornamelijk uit Oostenrijk, maar daar hangen ook wel overeenkomstige prijskaartjes aan. Bovendien is de vrij eenvoudig opgebouwde Milano (lucht/oliegekoeld, enkele nokkenas) het levende bewijs dat je zowel binnen als buiten de bebouwde kom met 440 cc en 37 pk prima lol kunt beleven. 

Op een doorsnee snelweg wordt het allemaal wat minder plezierig. Natuurlijk, je kunt prima meekomen, aangezien de Milano een kruissnelheid van 120 à 130 km/u wel uit z’n mouw schudt, maar helemaal van harte gaat het dan niet meer. Het voelt alsof je de boel motorisch aardig aan het uitknijpen bent. Bovendien krijg je de toerenteller nu niet meer onder de 5000 tpm, wat inhoudt dat je aardig wat trillingen voor je kiezen krijgt. Goed, een lichte eenpitter en een multibaanssnelweg, dat zal nooit een gelukkig huwelijk worden. Positief bezien: het kán wel. 

Volwassen
Over positief gesproken: aan de pomp is het best lachen met deze SMW. Zelfs bij een vrij pittige rijstijl schopt de Milano het nog tot 22 kilometer op een liter. Tel daar bij op dat de markante tank aardig wat Euro 95 weet te verstouwen (22 liter) en je kopt nog voor het oplichten van het benzinelampje zomaar een actieradius binnen van dik boven de vierhonderd kilometer. Dat is doorgaans enkel voorbehouden aan allroads uit de Adventure-scene. 

Met de tank vol zet de Milano overigens zo’n 170 kilo op de weegschaal en daarmee behoort deze SWM rijklaar tot de vlieggewichten binnen de motor-arena. Dat voel je ook. Je raffelt bochtenwerk af zonder ook maar enige vorm van fysieke inspanning, kwestie van kijken en de bronzen bliksemschicht duikt genadeloos naar de ideale lijn. 

Het veerwerk voelt tijdens dergelijke exercities trouwens behoorlijk solide aan. De demping achter is voor een sportieve rijstijl aan de wat behoudende kant, wat af en toe resulteert in wat deining, maar verder gaan de duimen toch vooral omhoog. De eveneens volledig instelbare, 47 millimeter dikke upside-down voorpartij toont niet alleen volwassen, maar voelt ook zo. Mooi solide, veel feedback. Dezelfde loftrompet mag ook aan de lippen zodra we de rempartij aan het werk zetten. Een vinger aan de Brembo/Braking-combinatie is genoeg om de eenpitter fluitend, maar vooral overtuigend, af te stoppen. Daar kunnen types als een SV650, CB500 of ER6 een klein puntje aan zuigen, niet alleen in looks, maar juist ook in gevoel. 

FRIS IN ALLES
Met de deur in huis dan maar. Zonder twijfel is deze Gran Milano een van de leukste nieuwkomers van de laatste tijd, misschien wel de laatste jaren. Alles is fris aan deze machine; van de merknaam en de looks tot de volledige rijbeleving. Het is knap van een jong bedrijf als SWM dat het een dermate sympathieke machine aan de man/vrouw weet te brengen, voor een al even sympathieke 6690 euro. Inclusief twee jaar garantie. Er bekruipt je geen moment het gevoel op een budget-bike rond te rijden, integendeel. Slaakt deze Italiaans/Chinese creatie dan nog ergens een valse noot? Ja, ABS laat nog op zich wachten en het inzetgebied is misschien wat beperkt, maar dat laatste geldt eigenlijk voor alle lichte eenpitters. Lange snelwegexpedities mijd je bij voorkeur. Als de bakmodificatie doet wat het moet doen, zou de Gran Milano toch relatief probleemloos z’n weg moeten kunnen vinden naar het potentiële kopersgilde. Aan de prijs mag het niet liggen. En aan de machine zelf ook niet. 

Tekst: Randy van der Wal, foto’s: Jacco van de Kuilen

 

[justified_image_grid ids=27057,27058,27059,27060,27061,27062,27063,27064,27065,27066,27067]

Nieuwe kentekenserie voor oldtimer motoren

0

NM-00-01. Het zegt je waarschijnlijk niets. Tot je weet dat het RDW is gestart met de uitgifte van een nieuwe kentekenserie voor oldtimers. Het gaat daarbij om motoren ouder dan 1 januari 1973. De nieuwe kentekenserie bestaat uit twee letters, twee cijfers en nog een keer twee cijfers. Het eerste kenteken dat is uitgegeven is NM-00-01.

De vorige reeks heeft de RDW 17 jaar uit gegeven en de nieuwe kentekenreeks gaat naar verwachting ook weer ongeveer 17 jaar mee. Het is overigens de derde combinatie van het Nederlandse kenteken voor oldtimer motorfietsen, sinds de invoering in 1988.

De dijken blijven ons bezig houden

0

Door het hoge water is het op dit moment fantastisch om langs de rivieren te rijden. Inderdaad, over die veel besproken dijken. Want zelfs in de winter blijven die dijken de gemoederen bezig houden. Of beter gezegd, de gemeente Lingewaard in dit geval.

Sinds begin dit jaar zijn de dijken in die gemeente afgesloten voor motorrijders in het weekenden en op feestdagen. Een besluit dat volgens KNMV en MAG is genomen op basis van emoties en niet op gegronde redenen of degelijk onderzoek.

En daarin staan de MAG en KNMV niet alleen, want van de hoorcommissie en de handhaving kregen ze zelfs de bevestiging dat het besluit onvoldoende onderbouwd was en ook niet door de politie gehandhaafd kan worden. Niet zo heel vreemd als je weet dat de motorrijder maar vier procent van de totale voertuigbewegingen uitmaakt.

En dus ging het naar de rechtbank van Arnhem waar de zaak gisteren diende. Binnen zes weken weten we meer.

Foto: ANP