Een echte vent denkt er ontelbare malen per dag aan. Ik vaker. Ik schuw daarbij – het moet maar eens gezegd – het gebruik van boekjes niet. Wat heet: ik verslind ze. Tot mijn schande moet ik bekennen dat zelfs twee dikke harige mannen op televisie bij mij lustopwekkend werken. Wie mocht denken dat ik door dit alles aan mezelf twijfel heeft het mis. Ik twijfel wel, maar niet aan mezelf. Eerder twijfel ik aan alle mensen die ’s winters besluiten hun motorfiets op stal te zetten. Hoe hou je dat vol? Hoe vaak moet je dan dagelijks wel niet aan motorrijden denken? Heb je überhaupt tijd voor andere gedachten?

Toen het woord sabbatical nog niet was uitgevonden, maakte ik een lange reis door Zuidoost-Azië. Het is niet te beschrijven hoeveel moois ik zag en hoe goed en zorgeloos het leven was. Toch ging er iets knagen. Iets wat niet verdween door het drinken van een biertje tijdens de zoveelste gouden zonsondergang op een paradijselijk eiland, of het aanschouwen van het volgende wereldwonder. Dus vond ik me in Hongkong plotseling terug in een speelhal op een speelgoedmotorfiets om een racespelletje te spelen. Na het inwerpen van een paar lokale dollars bevredigde ik eindelijk mijn motorarmoede. Dat mijn motorisch gestoorde vriendin me versloeg is een blijvend smetje, maar verder was het een heerlijke ervaring om weer te ‘rijden’.

Als ik op Youtube filmpjes kijk – bijvoorbeeld als inspiratiebron voor een reis naar Marokko – van motoren in het woestijnzand, wil ik direct. Als ik vanuit een auto een motorfiets na een korte polsbeweging snoeihard zie wegscheuren, smacht ik. Als ik reisverhalen lees, wil ik. En die twee harige mannen waar ik het eerder over had zijn de Hairy Bikers, twee ruig ogende motorrijders die op de BBC hun liefde voor motoren en koken combineren. Dat ruige is overigens optisch bedrog, want hun gezamenlijke optreden is van een ontwapenend Bassie & Adriaan-niveau. Hoe noemen ze dat soort bikers ook alweer? Rambi’s? Het uiterlijk van Rambo, maar van binnen een Bambi. Maar goed, ik kijk graag naar dit zwaarlijvige knuffeltuig, puur en alleen omdat ze motor rijden. En dat wil ik.

Hoe gekmakend moet het verlangen naar motorrijden zijn als de liefde voor de technische staat van de motorfiets groter is dan de liefde voor het motorrijden? Hoe vul je de gapende leegte in als je lijf en leden niet bloot wilt stellen aan kou en jouw geliefde tweewieler niet aan pekel? Kan iemand me dat gewoon eens uitleggen?

Vanochtend reed ik in de spits over de A2. Ik zie je verveeld wegkijken en hoor je gapen bij het idee aan dit saaie en overvolle stukje asfalt, maar het was schitterend. Onvoorstelbaar, zover durf ik zelfs te gaan. De opkomende zon kleurde dreigende wolkenpartijen buitenaards mooi oranje. Alsof Steven Spielberg helemaal los was gegaan met special effects op de hemel boven Abcoude. Ja, met de sneeuw nog op de weilanden was het koud, maar zoiets wil je toch niet missen. Ik in ieder geval niet. Ik wil. Altijd.

Vandaag is dan Blue Monday; de dag die psychologen aangewezen hebben als de meest deprimerende dag van het jaar. Schijnbaar is het een combinatie van winters weer en lagere temperaturen (check!), dat het stof is gaan liggen en de omvang van de financiële krater genaamd ‘december’ duidelijk wordt (check!), je fier aan je goede voornemens begonnen was, maar dat die nu alweer lijken te mislukken (check!), en dat het ook nog eens een maandag is (dubbelcheck!).

Al die dingen opgeteld en goede kans dat je je inderdaad wat bleu voelt, maar er is niets dat een paar nostalgische Grand Prix- en World Superbike-plaatjes niet kunnen verhelpen. Normaal gesproken zegt men dan ‘met opgeheven kin’ weer verder gaan. Wij gaan liever met opgeheven voorwiel deze Blue Monday te lijf!

_{Foto’s: 2snap}

[justified_image_grid ids=23106,23107,23108,23109,23110,23111,23112,23113]

Honda kwam met de Honda VTR1000 – voor intimi de RC51 – op de proppen om Ducati het leven zuur te maken in het Superbike WK. Het is inmiddels alweer 16 jaar geleden dat de SP1, zoals de eerst uitvoering door het leven ging, gepresenteerd werd. Een gereviseerde SP2 was zelfs nog beter, maar met de komst van de CBR1000RR waren de dagen van de VTR1000 geteld.

Gelukkig is daar PRAËM, dat Honda het werk uit handen neemt en een SP3 produceerde. Op de EICMA afgelopen november konden we de machine al met eigen ogen aanschouwen, maar het hoeft niet bij kijken te blijven, want veilingshuis Bonhams mag de PRAËM SP3 veilen. Je kunt dus gewoon eigenaar worden van dit absolute pareltje van een one-off! We sommen even op waar je op biedt, mocht je zover komen. 

Het ontwerp komt van Sylvain Berneron en zijn broer Florent, en al zeggen die namen je niets, de eerst werkte ooit als ontwerper voor BMW en de tweede zat in de ruimtevaart techniek. Samen startten ze Holographic Hammer, een ontwerpstudio die met name op internet overladen wordt met lof. Dus een geprezen ontwerp krijg je om te beginnen.

Vervolgens is het bodywork geen koolstofvezel, geen plaat aluminium, geen polyester en zelfs geen ABS. De gehele body is opgetrokken uit roestvaststalen draad wat over een framepje gespannen is. Waanzinnig om te zien! Verder is de SP3 volgehangen met de chiqueste performance onderdelen die de gebroeders Berneron te pakken konden krijgen. Zoals een volledig zwart geanodiseerde Öhlins FGR voorvork, eveens zwarte Brembo monoblock-klauwen en machtige carbon Rotobox wielen.

Het is overigens niet enkel show, er is ook voldoende go. Het vermogen is mede dank zij een op maat gemaakt uitlaatsysteem opgeschroefd tot ongeveer 165 pk, zo’n dertig meer dan het origineel, en ook in praktische zin is de RC51 SP3 beter dan zijn geestelijk voorgangers. Zo is de handgemaakte tank compacter omwille van gewichtsbesparing en er is zelfs een klein euvel van het origineel aangepakt; de achterste cilinder had in het verleden nog wel eens koelingsproblemen. Dat is nu opgelost door een inkeping het kuipwerk dat extra lucht langs het kritieke punt geleidt. Toch handig, ervaring met aerodynamica uit de lucht- en ruimtevaart!

Hoe dan ook, je koopt iets heel exclusiefs. En het ziet er nog eens geweldig uit ook. De PRAËM RC51 SP3 moet tussen de 95.000 en 145.000 euro opleveren, dus wellicht toch tijd om die tweede hypotheek aan te vragen. 

Meer details over PRAËM, klik! En de veilingdetails vind je hier. Happy bidding! 

[justified_image_grid ids=23072,23073,23074,23075,23076,23077,23078,23079,23080,23081,23082,23083]