Continental tracks. Met deze schitterende benaming typeren Britse motorracers de meeste Europese circuits. Denk aan bijvoorbeeld Magny-Cours, Aragon of Barcelona. Stuk voor stuk veilig en op plekken zeker ook uitdagend, maar overduidelijk geen Cadwell Park, Oulton Park of Knockhill. Toch hebben zelfs deze oer-Britse circuits een overtreffende trap dankzij onder andere de Mountain Course op het Eiland van Man, The Triangle van de North West 200 of het Ulster GP Dundrod Circuit. 

Om nog maar te zwijgen van de fietspaden waarop het Ierse wegracekampioenschap verreden wordt. Iedere raceliefhebber moet een keer zo’n wedstrijd gezien hebben. Niet op YouTube, maar in het echt! Alleen die prijs om er te komen… De North West is per vliegtuig nog wel te doen, Man is met twee overtochten al een dure én serieuze onderneming en dat geldt ook voor de meeste andere stratenraces. 

Maar gelukkig is er een zeer betaalbare oplossing dankzij het International Road Racing Championship (IRRC)! De organisatie is in handen van de Nederlandse Hamove uit Hengelo, Frohburger Dreieck (Duitsland) and K.V. Ostend MotorSport (België). Nog belangrijker dan de betaalbare kant, is misschien wel dat dankzij het IRRC de toekomst van stratencircuits gewaarborgd is. Steeds meer nationale kampioenschappen blijven weg van deze banen en als er al gereden wordt, blijven veel rijders weg. Terecht of niet, het zorgt voor kleine startvelden en dat verkoopt bepaald niet aan sponsors en toeschouwers. 

Met races op de bloedsnelle Varsselring in Hengelo en voor het eerst op Circuit Paalgraven in Oss heb je vanaf 2014 al twee kansen in eigen land om het IRRC te zien. Wie echter de unieke straatracesfeer wil meemaken, doet er goed aan op 26 en 27 juli ‘af te zakken’ naar het Belgische Chimay, tegen de Franse grens op nog geen 300 kilometer van Utrecht. Het Circuit de Chimay wordt namelijk niet zomaar ‘Het Man van Europa’ genoemd. Waanzin in het drievoudig kwadraat, vooral omdat je op veel plekken centimeters van het circuit staat. De bocht bij de autogarage en vooral die bij de veearts, het kan net, maar eigenlijk net niet en juist dat maakt het zo waanzinnig fascinerend, zoals in onderstaande filmpjes mooi duidelijk wordt.

Ook de Noordzee Omloop in Oostende, waar dwars door de haven gereden wordt en coureurs zomaar kunnen blijven hangen in dranghekken, is meer dan de moeite waard. Om nog maar te zwijgen van de Duitse Frohburger Dreieck. Het seizoen wordt afgesloten in Ho?ice, Tsjechië. De baan aldaar luistert naar de schitterende naam Circuit 300 curves of Gustav Havel. Meer hoeven we niet te zeggen…

Kalender 2014
3 en 4 mei – Hengelo Gelderland
8 en 9 juni – Oss
21 en 22 juni – Oostende (België)
26 en 27 juli – Chimay (België)
9 en 10 augustus – Ho?ice (Tsjechië) 
27 en 28 september – Frohburg (Duitsland)

Extra leuk is dat het International Road Racing Championship zeer toegankelijk is. Een zeer betaalbaar kaartje geeft je toegang tot alles, ook het rennerskwartier. Parkeren kan vaak op een meter of vijftig van het circuit. Doordat het aantal Nederlandse deelnemers traditioneel erg hoog is, jé kans om eindelijk coureurs te vragen waarom ze willen, of beter gezegd durven te rijden op bijvoorbeeld Hengelo of Chimay. We kunnen je nu al garanderen dat je verschrikkelijk gave antwoorden krijgt. Antwoorden die je zeker niet verwacht had. 

In 2012 werd Branko Srdanov kampioen in deze klasse, door de Duitser Didier Grams te verslaan. Bijzonder, want in 2009, 2010 en 2011 werd Grams slechts twee keer verslagen. Het mag dan ook geen verrassing heten dat na de zware crash van Srdanov er afgelopen jaar geen maat stond op Grams. Al dient de schitterende zege van Virgil-Amber Bloemhard op Hengelo zeker vermeld te worden. Srdanov is er in 2014 gelukkig weer bij. Iedereen kijkt daarom uit naar de strijd tussen de Zwollenaar en Grams. Spektakel geregardeerd! 

Surf voor meer informatie naar www.irrc.eu. Op deze site kun je filmpjes bekijken van alle circuits. Alleen dat is al meer dan de moeite waard. 

Als geen ander weet Eric Verhoef hoe moeilijk het is om de Dakar Rally te rijden. De Veldhovenaar reed maar liefst tien keer de zwaarste race ter wereld (beste klassering in 1998, elfde plaats) en volgt het evenement op de voet. Terwijl de motorklasse weer van start gaat voor de tweede week, blikt Verhoef via de meest interessante rijders terug op de afgelopen zes etappes van de 2014-editie.

Marc Coma – ‘Hij zoekt de juiste momenten op. Continu voorin te vinden en slaat in de zwaarste etappe toe. Door die sluwe tactiek staat ie nu redelijk ruim aan kop. Als hij niet te maken krijgt met technische problemen en de kop erbij houdt, dan is het kat in het bakkie voor Coma. Maar ja, dat is een gewaagde uitspraak in de Dakar Rally. Tot het laatste moment kan er zomaar iets gebeuren, waardoor je uit de rally ligt of flink veel tijd verliest.’ 

Joan Barreda – ‘Hij is gewoon de snelste rijder van het veld en ik vind het knap wat ie laat zien. Een jongen die kleur geeft aan de wedstrijd. Hij mag dan een totaal andere stijl hebben dan bijvoorbeeld een Coma, maar toch staat Barreda nu zeer goed in het klassement. Zijn teamgenoten hebben technische pech gekend en dat had ik eigenlijk niet verwacht. Honda pakt het toch altijd gedegen en serieus aan. Ik denk dat ze gewoon wat meer in Zuid-Amerika hadden moeten testen. De hitte, de omstandigheden, dat is toch weer wat anders dan waar ze die motor afgelopen jaar getest hebben. Erg jammer, want de potentie is aanwezig, zeker met toprijders als een Barreda, Rodrigues en Goncalves.’ 

Cyril Despres – ‘Die is gewoon uitgeschakeld voor de eindzege, dat weet ie zelf ook. Ik vind het ook knap van de organisatie dat ze hem gewoon een uur tijdstraf durven te geven voor het missen van een waypoint. Dat is namelijk ook wel eens anders geweest, maar ze zijn nu wel consequent. Maar goed, Despres is nog steeds een man om rekening mee te houden wat betreft etappezeges. Ik denk dat ie vooral wil laten zien dat ie ook op een Yamaha enorm snel kan zijn.’  

Alain Duclos – ‘Dat is toch wel de verrassing, evenals zijn teamgenoot Juan Pedrero Garcia. Om eerlijk te zijn, dat had niemand echt verwacht. Sherco heeft gewoon al twee etappes gewonnen, petje af. Met Alain heb ik nog gereden en hij heeft zich goed ontwikkeld. Dat komt er nu uit, snelheid en ervaring. Hopelijk kan ie in de tweede week mee blijven draaien in de top, dat zou leuk zijn voor hem.’

Frans Verhoeven – ‘Ik kan het geen tegenvaller noemen, maar het is wel zonde dat Frans er al zo snel uit lag. Maar goed, Verhoeven zien we volgend jaar wel weer terug. Die gaat niet met pensioen na zo’n nare rally. Er zijn trouwens al behoorlijk wat fabrieksrijders naar huis, maar dat komt ook door het niveau. Dat ligt nu enorm hoog en dan gaat iedereen toch net even wat meer risico’s nemen, ook de toprijders. Faria eruit, vorig jaar tweede. Smaakmaker Lopez, naar huis. Dat zegt voldoende.’   

Henk Knuiman – ‘Het blijft mooi om te zien, Knuiman is echt op en top professioneel. Henk is een slimme rijder en overschat zichzelf nooit. Hoewel hij goed door de eerste week is gekomen, weet hij dat ie nog lang niet bij de finish is. Ook al heb je ‘m dan al negen keer uitgereden, er komt nog een tweede zware week aan. Knuiman weet dat als geen ander.’ 

Robert van Pelt – ‘Veel rijders hadden flinke navigatieproblemen in die vijfde etappe en Robert niet. Daardoor rijdt ie een mooie uitslag en gewoon enorm verdiend. Als het zoeken wordt, dan komt Van Pelt bovendrijven. Het is echt knap wat hij laat zien, want het is een jong binkie hé. Op die leeftijd er al zo goed voor staan, mooi om te zien. Hij heeft het spelletje snel doorgekregen.’

Hans Vogels – ‘Hans zelf zegt heel eerlijk dat ie de snelheid wel heeft, maar nog niet de ervaring. Dat is ook de waarheid. Gelukkig leert hij nu tijdens de rally snel en daar kan ie wellicht al in de tweede week profijt van hebben. Net als Robert is dit Nederlands nieuwe lichting, de wisseling van de wacht zit eraan te komen. Henk en Frans zijn niet meer de jongste rijders, dus het is goed om te zien dat de jonge gasten nu al goed voorin mee kunnen doen.’  

Verwachting tweede week – ‘Het is tot nu toe een super mooie rally. Ook goed om te zien dat er meerdere merken in de top meedraaien, wat dat betreft heeft ASO (organisator van de Dakar Rally, red.) er goed aan gedaan om sinds een paar jaar het 450 cc-reglement te hanteren. Dat zorgt ervoor dat alle fabrikanten weer interesse hebben in de Dakar. De top-drie bestaat nu uit drie verschillende merken en die mannen hebben allemaal nog hun waterdrager erbij zitten. KTM zit op schema en Marc Coma is in staat om de klus te klaren. Man met ervaring en snelheid, alleen het blijft een raar en moeilijk spelletje, de Dakar. Mechanische pech of een enkel foutje en de race kan zomaar weer geheel open liggen. Sowieso gaat het nog een spannende tweede week worden, waar Coma wel als grote kanshebber aan gaat beginnen.’

Dat de BMW R1200GS de boeken in gaat als best verkochte motorfiets in 2012, te Nederland, mag geen verrassing heten. Binnen Nederland heeft de GS een grote fanschare die zelfs zonder proefrit de stap waagden. Maar dat er zelfs 486 zijn verkocht, 242 meer als nummer 2 NC700X, dat is wel héél veel. Het bevestigt wederom de reputatie die de GS heeft en houdt: motorminnend Nederland lijkt de machine zonder enig wantrouwen te zien als beste koop. 

Des te opvallender is het als je de kostprijs van een BMW R1200GS bekijkt. Geheel kaal kost ‘ie € 17.301. Ja, dat lees je goed. Kleed je ‘m lekker aan dan kost ‘ie om en nabij de € 19.000. Voor de BMW-rijder mag het kennelijk wat kosten, en het is dan ook niet voor niets dat de BMW R1200RT, met z’n kale prijs van € 19.401, op plek 4 van best verkochte modellen staat. Hierbij moeten we wel opmerken dat een deel van de 182 verkochte units naar de politie gaat, maar toch.

En als je het dan toch over dure modellen hebt: de BMW K1600 ging 128 keer over de toonbank. De goedkoopste K1600 kost € 24.551! Vermenigvuldig dat met 128 en de conclusie luidt dat er in Nederland het afgelopen jaar voor € 3.142.528 aan K1600 werd gekocht. Allemachtig, het bizarre is dat de K1600 in 2013 helemaal geen echt nieuw model meer was, dit in tegenstelling tot de R1200GS. Maargoed: ruim drie miljoen euro aan K1600GT, Nederland zit kennelijk te wachten op dure en luxe motoren, toch?

Nou, nee. Zeker niet als je de lijst van 10 verkochte motoren bekijkt. Naast de R1200GS en R1200RT vinden we de Honda NC700X, Suzuki V-Strom 650, Triumph Street Triple, BMW F700GS, Triumph Tiger 800, KTM 125 Duke, Piaggio GTS300 en Kawasaki Z800. Allemaal motoren, met alle respect, uit het ‘midden en kleine segment’. Zeker de Honda NC-serie staat garant voor de vraag naar budgettair verantwoorde modellen. Als je de cijfers van de NC700S en NC700X namelijk bij elkaar op zou tellen, kom je uit op 345 verkochte NC’s. Naast dat de NC gewoon een heel goede motor is, zegt het ook wel wat over de vraag naar zuinige en relatief goedkope motoren.

Het is vreemd dat BMW wél de dure modellen weet te slijten, maar de andere zware en duurdere toer- en allroadmodellen niet worden verkocht. Want alle fabrikanten hebben best vergelijkbare modellen in hun gamma. Kijk bijvoorbeeld naar de concurrenten van de GS: de Yamaha Super Ténéré, de Ducati Multistrada, de Kawasaki Versys, de Honda Crosstourer, etcetera. De hoogst genoteerde van dit rijtje is nog de Multistrada, met 97 stuks. Vreemd, want hoewel de GS echt wel een goede motorfiets is, is het nou ook weer niet zo dat de concurrentie geheel in het niet valt bij de BMW. 

Nee, het is kennelijk óók de reputatie die speelt in de hoofden van de BMW-rijders, een vertrouwd nest, en zelfs een ‘wij-gevoel’, die de verkopen zo in de kaart speelt. Veel andere fabrikanten springen van de hak op de tak om modellen als de GS na te maken, waardoor herkenning en het ‘vertrouwde gevoel’ ontbreekt. BMW is door de jaren heen consistent en staat ook nog eens te boek als betrouwbaar. Toch zijn motormerken zoals Honda en Yamaha minstens zo betrouwbaar. Maarja, waarom zou je ooit een proefrit op een andere allroad maken als je al sinds jaar en dag vol tevredenheid op een GS rondrijdt? En die GS elke vijf jaar weer inruilt op een nieuw exemplaar? Wie het weet, mag het zeggen… Feit is en blijft dat BMW als enige de duurdere modellen aan de man weet te brengen, jaar in – jaar uit. En in 2014? Waarschijnlijk gaat het gewoon zo door.