Filmmakers Jean-Paul Maas en Nick Janssen kunnen het nog altijd niet geloven. Hun motorcross-documentaire Living for the weekend trok namelijk volle bioscoopzalen, in zowel Nederland als België. Dat hadden ze enigszins wel verwacht, maar dat ze extra voorstellingen en zalen moesten regelen, dat verraste het duo compleet. Uiteindelijk zagen zo’n zestienduizend mensen Living for the weekend op het witte doek. De docu komt nu op dvd, maar wij zijn vooral benieuwd hoe Jean-Paul Maas de afgelopen maanden heeft beleefd. Een kort interview met één van de filmmakers van Living for the weekend.
Jullie eigen film in de bioscoop, met heuse première. Dat moet natuurlijk enorm gaaf zijn.
‘Het is echt onwerkelijk. Je hebt natuurlijk wel een beeld hoe het allemaal zal zijn, maar het bleek allemaal nog mooier te zijn. De première in Den Bosch bijvoorbeeld, fantastisch. Ik kwam daar om half zeven aan en de straat voor de bioscoop stond gewoon zwart van de mensen.’
Wel een klein smetje tijdens de première. Jeffrey Herlings verscheen niet op de rode loper, die zat al in de zaal. Teleurgestelde fans, neem ik aan.
‘Jeffrey had het die dag erg druk gehad en ik denk dat hij daar best wat stress van ondervond. Zijn hoofd stond er niet na om via de rode loper naar binnen te gaan. Natuurlijk vond ik het jammer, maar even goede vrienden. Het is uiteindelijk zijn eigen keuze.’
Na de première zijn jullie door heel Nederland en België gaan toeren, van bioscoop naar bioscoop. Overal goed gevulde zalen. Had je dat verwacht?
‘Het heeft mijn verwachtingen flink overtroffen. Sommige mensen hebben de film gewoon twee keer in de bioscoop bekeken, om nog meer mee te krijgen van de documentaire. Het gebeurde ook regelmatig dat we een extra voorstelling moesten inlasten. Ik ben echt wel wat gewend, aangezien ik meer evenementen organiseer, maar dit had ik echt niet durven dromen.’
Je moet vast vele reacties op de film hebben ontvangen. Welke staat je het meest bij?
‘Een meisje van 26 vertelde me dat ze op sommige momenten tijdens de film tranen in de ogen had staan. En dat terwijl ze helemaal niets met de motorcross had, per toeval was ze naar deze film gegaan. Dat doet me veel, als je dus via het witte doek iemand kan raken, die ook nog eens een leek is op motorcrossgebied. Ik denk dat we soms niet helemaal beseffen wat we gedaan hebben door het maken van deze documentaire.’
Het kost nogal wat om zo’n film te produceren. Levert het jullie financieel nog iets op?
‘De dvd moet het verschil gaan maken, alleen is het daarbij weer moeilijk in te schatten hoe goed die verkocht gaat worden. We hebben er uiteraard nog wat extra materiaal aan toegevoegd en hopen dat we financieel nu iets aan de film kunnen gaan verdienen. Tot nu toe zijn we vooral de kosten aan het dekken geweest.’
De dvd Living for the weekend is nu te verkrijgen via www.livingfortheweekend.mx voor € 24,95.
Foto: Huub Munsters
De motorfiets werd gestript tot aan de basis zodat alleen de ruige boxer in zijn meest pure vorm overbleef. Vervolgens werd het beste van het beste gebruikt om als vanouds een volbloed racer neer te zetten. Carbon, titanium, de duurste Brembo’s, high-end vering van Wilbers, een uniek titanium uitlaatsysteem van Akrapovic en ga zo nog maar even door. Rijklaar weegt ‘ie 189 kg (168 droog) en het motorblok levert naast 150 pk en 130 Nm tonnen karakter, waar een vierpitter alleen maar van kan dromen.
Maar de drie verzamelde strafpunten – ook hiermee stond de wereldkampioen in dit ‘klassement’ bovenaan – is Marquez alweer kwijt omdat die vervielen na de laatste GP van 2013 op Valencia. Vanaf komend seizoen blijven punten echter 365 dagen staan, waardoor een bestraffing bij de openings-GP net zoveel invloed heeft als tijdens de seizoensafsluiter. Aannemelijk is dat ook bij een overstap naar een andere klassen de punten blijven staan, zeker nu vanaf komend seizoen in het WK Superbike-kampioenschap met een vergelijkbaar systeem gereden gaat worden. 
Motor Magazine overweegt om Bennie en Gijs Jolink een vaste aanstelling aan te bieden, want enkele dagen na het verschijnen van MOTOR Magazine 25/26 (waarvan de Achterhoekers gasthoofdredacteur zijn), blijkt het nummer al in veel winkels uitverkocht. ’n Goede zaak voor de makers, maar lezers die achter het uitverkochte schap vissen zullen minder blij zijn. Maar geen paniek, dankzij het internet heb je je exemplaar in een handomdraai in huis. 
We zien echter wel dat zowel tank als zadel sterk overeenkomen met die van de historische Scrambler, maar dat Ducati nog twijfelt over de uitlaatdemper. Die zou, met het oog op het historische model, laag en lang moeten zijn, maar dat is moeilijk te combineren met de huidige maatstaven van grondspeling en gewichtsbesparing. Toch is de uitlaat, zoals op het rijdende testmodel gemonteerd, nog niet af en houdt Ducati nog een slag om de arm. Hetzelfde geldt voor de wielen. Want een spaakwiel voor, en een gietwiel achter? Ook daar lijkt Ducati nog te moeten kiezen.
Vreemd is dit niet, want gedurende de twintig jaar dat het Britse merk motoren bouwde, werden er maar drieduizend stuks geproduceerd waarvan het merendeel in puin werd gereden. Niet in de laatste plaats omdat Brough tijdens die jaren nagenoeg onafgebroken wereldrecordhouder van het snelheidsrecord voor motorfietsen was. Mede daardoor kochten in de jaren ’30 alle wereldsterren van die tijd een eigen SS100. Groothertogen en keizers reden niet langer enkel te paard, maar waagden voor hun plezier ook af en toe hun leven op zo’n SS100. De bekendste eigenaar is zonder twijfel Thomas Edward Lawrence (foto) geweest, de legendarische Britse kolonel die uiteindelijk wereldfaam verwierf door de verfilming van zijn leven: Lawrence of Arabia. Hij stierf uiteindelijk in het motorharnas op, jawel, zijn Brough Superior SS100.
