Hij oogt in elk geval anders, al is hij nog altijd zeer herkenbaar als Burgman. Suzuki heeft vastgehouden aan de imposante auto-achtige styling. Dat geeft hem een volslanke uitstraling. De wulpse rondingen van het vorige model werden geheel in de geest van deze tijd strakker gemaakt, waardoor hij wat gespierder oogt. De olijke bolle koplampen werden wat strenger, maar het bleven er twee. Er kwamen zelfs nog twee ledlampen bij, een stukje onder de koplampunits in de kuip, voor een zo mogelijk nóg betere zichtbaarheid overdag. De rest van de carrosserie onderging een vergelijkbare cosmetische behandeling en achterop zien we ook twee stevige units voor de achterlichten. Ook erg auto-achtig. Het toppunt van auto-imitatie zijn wel de spiegels, die groot (fijn!) en breed zijn. Zo breed, dat de Burgman een blauwe knop op de linker stuurhelft zitten waarmee je ze laat inklappen. Op het breedste punt meet een Burgman 650 niet minder dan 81 cm.
Burgman. Het klinkt ons Nederlandstaligen misschien wat ongewenst in de oren, maar deze naam is al meer dan tien jaar onlosmakelijk verbonden aan het fenomeen motorscooter. De zwaarste en meest luxueuze versie de Burgman 650 is vernieuwd. Niet elk onderdeel, maar het is wel een grondige opfrisbeurt geweest. De totale lengte van 2,26 meter en de wielbasis van 1585 mm doen vrezen dat het best wel eens wringen kon worden in de bochten. Al die lengte heeft overigens wel een heel groot voordeel: je kunt voortreffelijk met z’n tweeën reizen en onder je kont zit een buddy waar nog best een boel in gaat. In ieder geval twee integraalhelmen. En die bagageruimte is nog verlicht ook. En nu we dan toch bagageruimte aan het inventariseren zijn, tellen we meteen maar even de rest van de mogelijkheden. Bij je knieën een groot afsluitbaar vak, waar ook een 12v-aansluiting inzit (handig voor navigatie of telefoonlader!). En achter het stuur nog twee kleinere, diepe bakjes die niet afsluitbaar zijn.
De traploze automaat heeft een keur aan bedieningsmogelijkheden. Laten we zeggen dat de standaard ‘drive’ is. Hij zal dan een overbrenging kiezen die zo ideaal mogelijk is voor het brandstofverbruik. Lekker laag in de toeren, en bij accelereren niet meteen het onderste uit de kan. Beetje gezapig, misschien, of gewoon rustig. Druk je de grijze ‘power’-knop met je rechterduim in, dan laat hij een gunstiger verbruik varen, maar dan zit er plots stukken meer pit in de paralleltwin. Op de weg maakt de Burgman een goede indruk. Hij laat zich lekker de bochten indrukken en houdt goed koers. Hij blijft je vertrouwen houden, maar op snelheid zit hij tegen het vage aan. Voor een tweewieler met de wielbasis van een trein valt het niet tegen. Sportieve motorscooters zoals de BMW C600 of Yamaha T-Max tappen op dit soort wegen uit een ander vaatje en zijn vanwege hun betere geometrie veel sportiever te rijden.
De nieuwe Burgman 650 is er maar in één uitvoering, de Executive. En dat betekent dat hij goed in de spullen zit met handvatverwarming, zadelverwarming (voor en achter), elektrische verstelbaar windscherm, een boordcomputertje en een rugsteun voor de passagier. Hij kost € 11.999.
