Het antwoord is simpel: ja, dat is te veel om de Ninja volgend jaar in te zetten in, bijvoorbeeld, het WSS-kampioenschap. Daar gaat drievoudige supersportkampioen Kenan Sofuoglu dit jaar met de titel aan de haal. Op, jawel: de huidige ZX-6R. Kawasaki’s antwoord is dan ook simpel. Ze gaan volgend jaar gewoon met de ‘oude’ ZX-6R verder racen. Zo simpel kan het soms zijn.
Maar waarom dan toch die 36 extra cc’s? Het is een slimme truc van de Japanners die daar al eerder gebruik van hebben gemaakt. Want van 2002 tot 2006 was de ZX-6R qua ook al een maatje te groot voor de concurrentie. Het voordeel tekent zich uit op de vermogensbank, een dikker middengebied wordt dan met meer gemak gecreëerd. Maar meest indrukwekkend is de cafépraat: de ZX-6R 636 levert 131 pk! 131… Even ter vergelijk: de Yamaha YZF-R6 piekt op 124 pk.
Goed, het voordeel van de 36 extra cc’s mag duidelijk zijn. Wat zien we nog meer op de Kawasaki? Elektronica, veel elektronica. ABS, tractiecontrole en keuze tussen verschillende motormappings behoren tot de mogelijkheden. Geheel anno 2013 dus. Kijken we even rond naar de concurrentie in dit supersportsegment dan neemt Kawasaki nu echt duidelijk afstand. Er is nog geen supersport dat ABS of tractiecontrole aan boord heeft! Deze Ninja kan nu met recht een kleine ZX-10R genoemd worden vanwege de rijke uitrusting.
Kleine voetnoot plaatsen we wel bij de tractiecontrole; het is niet echt een systeem dat je op het circuit naar een hoger niveau zal tillen. De rijder kan kiezen uit drie standen en dat zou anno 2013 best iets spannender mogen. Het ABS daarentegen lijkt een erg modern systeem. Natuurlijk meet het de draaisnelheid van het voor- en achterwiel, maar het analyseert ook de gasstand, het motortoerental, de bediening van de koppeling en de ingeschakelde versnelling. Oké, dat klinkt misschien niet zo spectaculair, maar het houdt wel in dat het een ‘slimme’ ABS is dat toegepitst lijkt op sportief gebruik. Of het net zo goed is als de meest moderne ABS-systemen (we noemen BMW en Ducati), dat zal nog moeten blijken. Het ABS op de ZX-10R was bij de introductie erg goed, maar is door de ontwikkelingen bij de concurrenten toch ook alweer licht gedateerd.
Qua rijwielgedeelte zien we niet heel veel nieuws. De SFF-BP-voorvork van Showa is een doorontwikkeling op de BPF-vork die de huidige ZX-R6 aan boord heeft. Verder spreekt Kawasaki over een ‘verbeterde veerafstelling’, wat vooral zal inhouden dat de standaardinstellingen zijn verbeterd. En voor wie nog denkt dat alleen Brembo monoblock-remklauwen maakt: Nissin verzorgt de monoblocks van deze Ninja. En gezien de ZX-6R al een ijzersterke remmer is schept dat toch wel hoge verwachtingen.
Opvallend is dat Kawaski rept over een toegevoegde slipperclutch. Pardon? Die heeft ook het huidige model aan boord. Wel lijkt de koppeling aangepast, maar dan vooral verbeterd op gebruiksgemak. De koppelingsveren zijn lichter uitgevoerd, waardoor het gevoel in het remhendel vanzelfsprekend ook lichter zal zijn.
Ook het dashboard is onder handen genomen, maar in de basis nog altijd gelijk aan het huidige model. Dus ja: met versnellingsindicator. Dat zijn pluspunten! Pluspunten zijn er ook voor het nieuwe design. Oké, over smaak valt te twisten, maar het is nog altijd onmiskenbaar een ZX-6R maar dan nog nét iets scherper. En die nieuwe uitlaat mag er ook wezen. Alhoewel, dat zwart maakt het weinig spectaculair.
Wat de Kawa precies gaat kosten is helaas nog niet bekend.
