Op zaterdag 17 maart 2012 gaat het cursusseizoen van KNMV rijopleidingen weer van start. Goed nieuws is dat de cursusprijzen gelijk blijven aan die van 2011. De namen van de rijopleidingen zijn wel iets gewijzigd ten opzichte van afgelopen seizoen. Zo gaan de VRO-1, VRO-2 en VRO-3 voortaan door het leven als VRO, VRO plus en VRO sportief. Inhoudelijk verandert er echter niets aan de rijopleidingen. Op www.knmv.nl/rijopleidingen/cursusaanbod staat alle informatie en het complete cursusaanbod.
Selectie NSF100 Championship bekend!
Selectie NSF100 Championship 2012
Michiel de Boer, 14 – Grootebroek
Bobby Bos, 13 – Klazienaveen
Noah Bronkhorst, 12 – Maasland
Finn de Bruin, 11 – Julianadorp
Jeffrey Buis, 10 – Steenwijkerwold
Alain Carree, 13 – Woubrugge
Sven Grenink, 10 – Klazienaveen
Bart van der Helm, 14 – Rijswijk
Maurice Karsijns, 14 – Leek
Sander Kroeze, 10 – Mussel
William Maasse, 13 – Lunteren
Pascal Manuels, 13 – Heinenoord
Kevin Mijwaart, 12 – Almere
Frank Nieman, 13 – Staphorst
Joep Overbeeke, 12 – Ooltgensplaat
Max van Schoonhoven, 13 – Kamperland
Robert Schotman, 13 – Dordrecht
Mike Slings, 13 – Wouwse Plantage
Dario Snel, 13 – Huizen
Walid Soppe, 12 – Coevorden
Victor Steeman, 11 – Lathum
Djim Ulrich, 12 – Sliedrecht
Henk Vos, 12 – Haarlem
Foto: NSF100 Championship
Getest > Honda CBR600RR
Supersporters heb je in alle soorten en maten. Van sprinters die knallen op de honderd meter tot beresterke triatleten. Sommige die-hards voltooien de ‘Iron Man’ wel twintig (!) keer achter elkaar. Beschikt de Honda over stayerskwaliteiten in weer en wind, of houdt hij het kort en krachtig?
Het mag dan € 1000 kosten en de nodige extra kilo’s wegen, het ABS-systeem van Honda is nog altijd een waardevolle toevoeging. Het gevleugelde merk is zelfs een trendsetter, want in 2016 moeten alle motorfietsen binnen de EU voorzien zijn van ABS. Zelfs op het circuit doet de remhulp niets dan goeds en draagt het voor de amateurracer enkel bij aan lagere rondetijden. En dat hebben we gemerkt op Mettet, een circuit waar je voortdurend in de remmen moet. Vol vertrouwend op het remsysteem anker je elke keer even hard en weet je al na enkele ronden je uiterste rempunten te bepalen. Dáár scoort de CBR600RR punten mee.

Als je met de Honda wilt winnen, moet je het dus slim spelen. In langzame eersteversnellingsbochten is het de aangename vermogensopbouw die voordeel oplevert. Dat wordt echter weer teniet gedaan door de versnellingsbak, die bij rood aanlopende toerentallen vooral van de eerste naar de tweede versnelling erg ruw te werk gaat wanneer je opschakelt zonder koppeling. De bak hakt erin, met onbalans in het rijwielgedeelte als gevolg. De bijzonder soepele gasreactie, die bij lage toerentallen echt heerlijk geraffineerd is, kan dat maar ten dele goedmaken.

Ook met terugschakelen is een beetje concentratie vereist. De Honda heeft geen slipperclutch, waardoor we op hoog tempo vaak insturen met een hevig dweilende achterkant. Dat is meer een kwestie van gewenning, want als je met beleid terugschakelt en je gashand aanpast red je het wel, maar toch…
Het rijwielgedeelte zelf voelt wel gewoon goed en maakt diepe indruk qua stabiliteit. Qua insturen en omgooien zou iets meer lichtvoetigheid welkom zijn, want de CBR voelt dan te massief. De elektronische stuurdemper is echter een groot pluspunt wanneer het echt pittig wordt. Je ziet ‘m niet, maar hij doet z’n werk meer dan uitstekend. In de weerzinwekkende chicane op Mettet bijvoorbeeld, waar je echt een paar meter naar beneden duikt. Tijdens deze snelle kantwisselingen voelt het dan ook volledig vertrouwd wanneer je het gas er weer vol op zet en de voorkant licht wordt; dat komt wel goed.

Zaken die zowel op straat als op het circuit tegenvallen zijn de windbescherming en de ontbrekende versnellingsindicator. Alhoewel dat laatste deels wordt gecompenseerd door de aanwezige brandstofindicator. Ook ontbreekt het op de Honda aan beleving, zowel qua geluid als qua design. Alleen de zeer fraaie achterbrug kan ons echt bekoren. Al is het natuurlijk aan smaak onderhevig of je het vele plastic wel of niet mooi vindt. Maar dat het ontwerp enigszins gedateerd begint te worden, staat buiten kijf. De bijzonder frisse kleurstelling van ons circuitexemplaar weet echter wel goed te verbergen dat de CBR al jaren niet meer vernieuwd is.
Veel punten op de openbare weg worden er natuurlijk gescoord door het ABS-systeem. Echt top en op straat zorgt het voor rust en veiligheid. Hetzelfde geldt voor het gemak waarmee de CBR zich in de rondte laat sturen. Alles voelt vertrouwd en ronduit makkelijk. Het snelle omgooien waarmee de Honda op het circuit minder aanvoelt, speelt ‘m op straat nauwelijks parten.

Wanneer we aan het eind van de test door regen en onweer rijden, en de straat verraderlijk glad wordt, voelen we ons helemaal thuis op de flink geprijsde Honda: € 14.499 mét ABS, duizend euro meer dan het ABS-loze model. Het gemak van de fiets is in combinatie met het ABS bijzonder geschikt voor onze regenachtige ‘speciale omstandigheden’. Voor een supersportrijder die door weer en wind rijdt, lijkt de CBR een ideale optie. Wanneer volgt de concurrentie nou eens met zo’n remsysteem?
Veel punten op de openbare weg worden er natuurlijk gescoord door het ABS-systeem. Echt top en op straat zorgt het voor rust en veiligheid.
Gemaakt voor
Types die graag lekker uitwaaien. De windbescherming is op de Honda namelijk allesbehalve royaal. Pluspunt: als je stevig doorrijdt, neemt de winddruk de belasting op je polsen weg.
Motor
De CBR600RR moet het meer hebben van zijn handelbaarheid dan van zijn gretigheid. Het motorblok doet zijn werk prima, maar tot 6000 toeren lijkt het een beetje ingedut. Pas vanaf 7000 toeren begint de power echt zoden aan de dijk te zetten. Het eindschot valt een beetje tegen.
Voorzichtige trendsetter
In het wereldje van de supersports is de CBR nog altijd de enige met een gecombineerd rem- en ABS-systeem. Daarmee loopt Honda geheel uit de maat, maar scoort het wel al jaren punten.
Bekijk hier de technische gegevens (en die van 10.000 andere motoren!)
Bijzonder eerbetoon Simoncelli
Op dit moment vindt de eerste MotoGP-testdag van 2012 plaats op Sepang. Het circuit dat sinds 23 oktober 2011 niet meer dezelfde omloop is. Op die dag verongelukte Simoncelli nadat hij viel en Colin Edwards en Valentino Rossi hem niet meer konden ontwijken.
Voor het eerst sinds die dramatische dag in oktober is het MotoGP-circus terug op Sepang. En dat zorgt voor moeilijke momenten. Zo kwamen Rossi en Edwards weer voorbij de bocht, bocht nummer 11. Maar ook voor de Honda-teamleden zijn het zware momenten, zoals op bijgevoegde foto te zien is.
Foto: Twitter-account Honda
Boek Impact gepresenteerd!
Ruim twee jaar geleden werd de motorsportcarrière van Joey Litjens ruw verstoord. Op donderdag 21 mei 2009 ging het op stratencircuit de Varsselring in Hengelo (Gelderland) finaal mis. De jonge coureur klapte op hoge snelheid tegen een boom aan en liep zware zenuwschade in zijn rechterarm op. Artsen vrezen dat hij met één functionele arm moet gaan leren leven, maar daar wil Joey niets van weten. De voormalige GP-rijder knokt voor wat hij waard is en boekt verbazingwekkende resultaten.
Impact vertelt het verhaal van een 21-jarige topsporter die al op vroege leeftijd zijn droom, de top in de mondiale wegracewereld behalen, los moet laten. Samen met auteur Jarno van Osch beleeft Joey Litjens nogmaals de mooie, maar heftige racejaren die hij kende. De Limburgse coureur blikt terug op de periode dat hij onverslaanbaar is in de Aprilia Junior Cup, de Europese weg bewandelt om uiteindelijk te kunnen strijden om felbegeerde WK-punten, succesvol opkrabbelt in de EK Superstock 600 en uiteindelijk zijn carrière ziet stranden door een zware crash. In Impact gaat Joey in op de mentale strijd die hij jaren heeft moeten leveren om topsport te bedrijven en nu wederom voert om een ‘nieuw’ leven op te bouwen.
Titel: Impact – de crash die Joey Litjens’ leven veranderde
Auteur: Jarno van Osch
Aantal pagina’s: 240
Type boek: pocketuitgave met kleurenfoto’s
ISBN: 978 90 809601 9 0
Prijs: 17,50 euro
Uitgever: Mastix Press
Internet: www.impact.mastixpress.nl
Foto: Guus van Goethem
Audio > Toeschouwers gewond UPDATE
UPDATE 31-1-2012
Het is inmiddels twee dagen na het crossongeluk en langzaam maar zeker wordt er meer duidelijk. In diverse mediaberichten werd gesuggereerd dat de motor van de gevallen rijder in het publiek was gereden. Dat is niet het geval, aldus de KNMV.
De rijder verloor de macht over het stuur, waarna zijn motor bovenop een bouwhek belandde dat daar door de organisatie was geplaatst. De rijder is daar nog overheen geschoten, waarna hij helaas enkele toeschouwers heeft geraakt die daarbij verwondingen opliepen. Twee van hen werden naar het ziekenhuis afgevoerd en de wedstrijden werden afgelast. De verwondingen van beide toeschouwers, die zich aanvankelijk ernstig lieten aanzien, bleken later mee te vallen en bestonden onder meer uit een hersenschudding en flink wat blauwe plekken.
De MAC SEV organiseert deze indoorwedstrijden op hetzelfde circuit al meer dan 20 jaar. Het circuit was voor aanvang van het evenement gekeurd en voldeed volledig aan de veiligheidsnormen. Wel zal de KNMV onderzoeken of de veiligheidseisen, na de evaluatie van dit ongeval, wellicht nog aangescherpt dienen te worden.
BERICHT 30-1-2012
Een motorcrosser is zondagmiddag tijdens een indoorcross in een manege in Lochem het publiek ingereden. Daardoor raakten twee mannen gewond. Volgens een woordvoerster van de politie vloog de bestuurder van de motor rond 15.30 uur uit de bocht. De gewonden in het publiek zijn een 21-jarige man uit Lochem en een 22-jarige man uit Didam. De crosser zelf bleef ongedeerd.
De 22-jarige was er met hoofdletsel het ernstigst aan toe. Voor hem kwam zelfs de traumaheli. Maar omdat de verwondingen minder zwaar bleken, is hij uiteindelijk met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Ook de ander moest naar het ziekenhuis.
De cross, in een manege aan de Koedijk, werd na het ongeval afgelast. De politie onderzoekt nog wat er precies is gebeurd. Wrang is dat de huidige editie vrijwel zeker de laatste zal zijn in manege De Luchte, aldus De Gelderlander. Aan de Koedijk komt woningbouw en de manege zal worden gesloopt.
Bron en foto: ANP
Ducati is historisch en cultureel erfgoed
Wat velen al lang weten, is nu officieel bevestigd. Het Italiaanse ministerie van Cultureel Erfgoed en Activiteiten heeft verklaard dat het historisch archief en het museum van Ducati zich mogen voegen tot de lijst ‘Historisch Erfgoed’. Het archief en het museum wordt beheerd en verzorgd door de Ducati Foundation, waar Gianluigi Mengoli de voorzitter van is. Bijna alle credits gaan echter naar Livio Lodi, de wereldberoemde conservator van het museum.
Meer informatie over een fabrieks- en museumbezoek is te vinden op www.ducati.com/company/visit_us/index.do.
Help Cok van den Heuvel! UPDATE
UPDATE 30-1-2012
Het is inmiddels bijna twee weken na de brand bij Cok van den Heuvel maar nog altijd stromen de steunbetuigingen binnen. Marcus Kingma kwam met een wel heel bijzondere bijdrage, zoals je mag verwachten van hem, in de vorm van een mooie film. Ga er even rustig voor zitten…
BERICHT 20-1-2012
Help Cok van den Heuvel. Met deze dringende oproep hopen wij de pechvogel uit Tiel een beetje de goede richting op te helpen. Daarbij hebben we jullie hulp nodig. Hard nodig. Plunder je zolder, kijk nog een keer in de garage of loop je kledingkast kritisch door. Want Van den Heuvel kan veel, heel veel gebruiken.
“Gereedschap en bruggen om een werkplaatsje te kunnen inrichten voor vijf jongens en een paar oude motorfietsen waar ze aan kunnen sleutelen. Liefst een stel oude crossers en wat onderdelen, zodat ik de jongeren zo af en toe eens mee naar de crossbaan kan nemen. Dat was ook een project waar ik net aan begonnen was. Motor- en crosskleding is ook erg welkom. Ik hoop dat er mensen zijn die hun hand over het hart strijken, want we zijn niet rijk. Als je één emmer hebt en tien branden te blussen, moet je er negen laten gaan.”
Kun jij Van den Heuvel en de jongeren helpen? Stuur dan snel een mail naar redactie@www.motor.nl (onder vermelding van ‘Ik help Cok van den Heuvel’). Wij brengen je dan in contact met Cok.
Getest > Honda CBR600F
In hun overlevingsdrift bedienen dieren zich van vreemde praktijken. Zo lijken sommige ongevaarlijke diersoorten sprekend op levensgevaarlijke exemplaren. Roofdieren laten het daardoor wel uit hun hoofd ze te verslinden. De Honda CBR600F doet hetzelfde, hij oogt hardcore, maar is een lief beestje. Of vergissen we ons?
De biologie heeft een naam voor het fenomeen waarbij dieren zich het jasje aanmeten van een gevaarlijke variant: mimicry. Sommige weerloze vliegen zien er door hun geel/zwarte tooi bijvoorbeeld uit als dodelijke wespen. Dat werkt in de praktijk meer levensverlengend dan het afsluiten van een levensverzekering. Honda zet ons met de CBR600F op het eerste gezicht ook een beest van een motor voor. Je zou zweren dat het een racer is, maar in de basis is het een vermomde (hoe toepasselijk) Hornet. Is dit een vermomd aaibaar beestje of steekt hij wel degelijk?

De Honda CBR600F begon zijn leven als naked bike, om vervolgens een flinke metamorfose door te maken. Het eindresultaat oogt niet alsof er haastig een kuip aan is geplakt, maar als een mooi, racy, geheel. Honda Nederland deed er nog een schepje bovenop en gaf de testmotor onder meer wielstriping mee, een uitlaatdemper van Akrapovic, een hugger in kleur, een duoseatcover en verschillende carbonlook stickers. Het ziet er prachtig uit, maar om eerlijk te zijn hadden we liever een duidelijk afleesbaar display gewild.

Onbewust ga je toch twijfelen: 600cc, viercilinder, sportief voorkomen, dat moet gewoon een supersport zijn. Eenmaal in het zadel weet je wel beter. De zithouding is weliswaar sportief, maar de stuurhelften staan gerieflijk boven in plaats van onder de kroonplaat en de benen maken een aangename hoek als ze op de met rubber beklede stepjes staan. Het is weer eens zo ver, we zijn weer thuis in het zadel van een Honda. Ook hier neemt de CBR600F je bij de neus, want de funfactor is groot. De fiets voelt licht en compact en dat gevoel houdt aan als je ermee op pad gaat. Vanaf de eerste meters gaat het insturen superlicht. Als kers op de taart kun je bovendien de uitgaande demping aan voor- en achterzijde aanpassen. De CBR600F staat standaard behoorlijk straf afgesteld en dat voel je bij obstakels als verkeersdrempels. Het draagt wel bij aan een strak stuurgedrag, een kwaliteit die ook is te danken aan het stijve aluminium ruggengraatframe.

Geheel in tegenspraak met het cliché-beeld van het rationele motormerk, schermt Honda nu eens met emotie. Het is niet alleen het krachtige eindschot dat het ’m doet, het lage gewicht werpt ook zijn vruchten af. Van 7000 tot 12.000 tpm trekt het blok er flink aan en laat het zijn race-genen zien. De sportieve zithouding sluit daarbij mooi aan. Innerlijk en uiterlijk zijn wat dat betreft prima met elkaar in overeenstemming. Het eerste aangrijpen van de remmen gebeurt fel en zonder veel handkracht. Toch durf je zonder schroom het anker uit te gooien, want het voelt allemaal vertrouwd. Bij doorremmen vertragen de Nissins krachtig en het gevoel in de hendel is duidelijk en helder. Dat is voor een groot deel toe te schrijven aan het prima functionerende C-ABS, een elektronische beschermengel waarmee je met veel gevoel een motor kunt afstoppen, omdat het de remkracht over voor- en achterwiel verdeelt.

De Honda overtuigt met zijn motorische prestaties, stuurkwaliteiten en uitstraling. Het totaalplaatje van de allrounder klopt. Het klopt zelfs zo goed, dat de zeshonderd het zich kan permitteren om als roofdier door het leven te gaan. Ook al is het geen supersporter, dankzij zijn prestaties kan hij een aardig plaagstootje uitdelen aan de écht gevaarlijke types.
Het is weer eens zo ver, we zijn weer thuis in het zadel van een Honda.
Gemaakt voor
Controlfreaks. Deze allemansvriend brengt je exact op de plek waar je wilde uitkomen en naar keek. Het maakt niet uit of het om lange snelle bochten gaat, of korte langzame. In beide gevallen rondt hij ze licht en tegelijk nauwkeurig. Je voelt je één met de machine.
Motor
Niet alleen het merk, maar ook het blok heeft vleugels. Ondanks zijn kleine longinhoud legt de CBR600F 102 pk bij 12.000 tpm en 64 Nm bij 10.500 tpm in de schaal. Voor de lol en de ervaring jaag je ’m lekker hoog in de toeren.
Tegen de stroom in
Het optionele getinte ruitje reikt iets hoger dan het originele scherm, maar dat heb je echt niet nodig. Het hoofd geniet standaard al van een turbulentievrije bries, met de borstpartij in het aangename vacuüm achter het ruitje en de schouders lekker in de wind. Niks meer aan doen.
Nieuwe KTM Adventure gespot
Na onder andere Triumph zet ook KTM de aanval op het verkoopsucces van de BMW R1200GS (Adventure) in. Volgend jaar komt het Oostenrijkse merk volgens onze Engelse collega´s van Motor Cycle News met een nieuwe Adventure. De 1290cc V-twin moet een maximaal vermogen hebben van rond de 130 pk, zo´n twintig meer dan die van de huidige GS.
De nieuwe KTM werd gespot door een lezer op de Canarische Eilanden. Volgens die lezer, luisterend naar de naam Colin Crewther, was de Adventure vrij provisorisch in elkaar geknutseld. Daarnaast hing er vanzelfsprekend allemaal meetapparatuur aan.
Normaal is het altijd maar de vraag wat het verhaal achter de foto is. In dit geval is dat gelukkig zeer duidelijk want KTM productmanager Jorg Schuller liet Motor Cycle News het volgende weten: “Dit is inderdaad één van onze prototypes. We werken aan veel nieuwe modellen en daarvan is deze Adventure er eentje. In 2013 komen inderdaad twee nieuwe Adventure’s op de markt.”
Bekijk hier de foto’s. Meer nieuws volgt snel maar ga er maar vanuit dat er ook een soort van KTM Adventure ‘Adventure’, zoals de GS Adventure, op de markt komt.
Foto: KTM












