In februari 2024 werden er 1.508 motoren geregistreerd, wat een opvallende stijging van 25% betekent ten opzichte van februari 2023, toen er slechts 1.205 motoren werden geregistreerd. Deze toename in verkoopcijfers weerspiegelt de groeiende interesse en vraag naar motoren.
Tot nu toe dit jaar zijn er al 2.479 motoren geregistreerd, wat een stijging van 12,8% betekent in vergelijking met dezelfde periode vorig jaar, toen er slechts 2.197 registraties waren. Deze cijfers zijn gebaseerd op officiële gegevens van Koninklijke RAI Vereniging, BOVAG en RDC.
De best verkochte merken in februari 2024 waren Kawasaki (270 registraties, goed voor een marktaandeel van 17,9%), Yamaha (236 registraties, goed voor een marktaandeel van 15,6%), BMW (231 registraties, goed voor een marktaandeel van 15,3%), Honda (213 registraties, goed voor een marktaandeel van 14,1%) en Suzuki (97 registraties, goed voor een marktaandeel van 6,4%).
Wat betreft de modellen was de Yamaha MT-07 het meest populair met 73 registraties en een marktaandeel van 4,8%. Op de tweede plaats stond de BMW R1250 GS met 72 registraties en ook een marktaandeel van 4,8%. De derde plaats werd ingenomen door de BMW R1300 GS met 60 registraties en een marktaandeel van 4%. De Kawasaki Z 900 volgt op de vierde plaats met 55 registraties en een marktaandeel van 3,6%, terwijl de Kawasaki Z 650 op de vijfde plaats staat met 42 registraties en een marktaandeel van 2,8%.
Ik had beloofd in deze aflevering over de instellingen van de Garmin Zumo in te gaan op kaartlagen. Ga ik ook wel iets over zeggen, maar ik moet echt even prioriteit geven aan een ander thema: winterslaap. Eenvoudigweg omdat veel lezers hier tegenaan kunnen lopen dit voorjaar.
Want, tja. Vroeger had je motor-GPS eigenlijk nooit winterslaap. Dan ging het apparaat immers gewoon mee in de auto. Maar tegenwoordig hebben we in de auto bijna allemaal vast ingebouwde navigatie, en anders rijden we vaak op Google Maps of zo. Met andere woorden: anders dan vroeger ligt je Zumo of TomTom Rider in de wintermaanden meestal in de la om er pas in het vroege voorjaar weer uit te komen. Eerst even opladen dus.
In de basis is dat totaal geen probleem. Behalve voor de Garmin Zumo XT en XT2. Daarbij kan het voorkomen dat je je toestel niet meer gestart krijgt; zelfs niet na een hele nacht aan de lader. Of dat hij wel opstart, even het Garmin logo laat zien, dan weer zwart, dan weer acht of twaalf seconden het logo, dan weer zwart, en zo verder.
De oorzaak is dat, bij gebrek aan een druppellader, de accu na een paar maanden echt helemaal leeg is. Vanuit die situatie heeft het toestel een zwaardere lader nodig dan standaard. Ik heb een tijd gedacht dat een telefoonlader van 2A voldoende was, maar de grens lijkt net iets hoger te liggen. Lastig om precies vast te stellen. Wat echter in ieder geval werkt is de motorsteun. Daarom, advies: eenmaal uit de winterslaap: zet het toestel een paar uur op de motorsteun. Zorg uiteraard dat daar spanning op staat. Heb echt geduld daarbij. Zelfs als je ziet dat hij na een uur nog steeds in die ‘logo-loop’ zit en je het gevoel hebt dat het apparaat stuk is: geduld. Kijk een paar uur later opnieuw.
Ik heb laatst voor het eerst meegemaakt dat ik een XT2 van een klant echt niet meer aan de praat kreeg en uiteindelijk heb vervangen voor een nieuwe; het probleemgeval naar Garmin gestuurd. Met verzoek om dat apparaat echt vasthoudend te onderzoeken en me te laten weten als ze tóch een trucje vonden om het op te lossen. Paar dagen later belde mijn contact heel attent om te melden dat het tóch gelukt was. Ook hij had bijna de moed opgegeven en het toestel tóch nog een paar uur extra laten laden. En ja hoor: daarmee tóch opgelost!
Maarrrr…. Vooral bij de XT2 kan de oorzaak ook zitten in een firmwarefout. En dan kan het zelfs voorkomen dat het toestel met volle accu tóch in die logo-loop terecht komt. De enige oplossing is dan om het toestel een á twee dagen met rust te laten, zodat hij eerst echt helemaal leeg is. En vervolgens het eerder besproken lange opladen op de motorsteun.
Is dat allemaal gelukt en heb je het gebruikelijke menuscherm in beeld: zorg dan dat je eerst controleert of de firmware up-to-date is. Dat kan zowel via WiFi als via Garmin Express. Het zou knap vervelend zijn als je tijdens je vakantie bovengenoemd probleem tegenkomt. De meest recente firmware voorkomt dat. Op moment van schrijven is de meest recente versie 4.50.
1 van 4
Kaartlagen
Gelukkig: toch nog wat ruimte om het te hebben over kaartlagen en kaartweergave.
Eerst die laatste: ga naar instellingen (wieltje rechtsonder) en kies ‘kaartweergave’. Je ziet: standaard staat de kaartweergave op 3D. Da’s fraaier dan 2D maar, advies: rij eens een dagje met ‘koers boven’ en ‘noord boven’. Met ‘koers boven’ heb je meer gevoel bij de vorm van de weg en kun je beter anticiperen op bochten. Bij ‘noord boven’ heb je meer gevoel bij waar je bent en hoe je rijdt. Wel zul je af en toe even in je hoofd moeten ‘schakelen’ of je nu links of rechts moet.
Het kaartdetail kun je het best op normaal houden. Meer detail maakt, zeker in combi met een topo-kaart, de schermopbouw te langzaam (valt wel mee, maar ik ben erg ongeduldig). Bovendien levert ‘meer’ voor mij (meestal) geen relevante extra informatie. Instelling op ‘minder’ vind ik juist weer té beperkt. Heb in de gaten dat je bij dat instelmenu rechts meteen het effect van je instelling ziet. Daarbij kun je ook in- en uitzoomen en de kaart verschuiven. Je ziet dan precies het effect van de gekozen instelling. Zoek de verschillen!
1 van 3
TIP: werk je met de kaartlaag ‘populaire paden’ dan is instelling op ‘meer’ juist weer heel zinvol – zie verderop.
Het kaartthema staat standaard op Nederland. Maar dat is een beetje onzin, die landnaam. Andere landkeuzes leveren een iets andere kleurinstelling op, wat je mooier vindt is persoonlijk. Zelf vind ik Frankrijk en Oostenrijk net wat fraaier dan Nederland. Ook hier geldt: je ziet op de kaart rechts meteen het effect. Je kúnt ook eigen kleurenschema’s maken, maar daar kom ik op een ander moment op terug.
1 van 2
De volgende optie die je ziet is ‘kaartlagen’. Maar er is ook een andere manier om die instellingen te bereiken, en die vind ik zelf makkelijker. Ga naar je kaartscherm en schuif met je vinger iets over de kaart. Je ziet rechtsboven een knop met drie ‘laagjes’ verschijnen’. Vervolgens een ‘snelmenu’ met de optie ‘meer lagen’. Die laatste leidt naar hetzelfde scherm als je via instellingen.
Zoals we kennen van Garmin: je krijgt een hoop opties. Advies: zet ze eerst allemaal uit en vervolgens één voor één weer aan en kijk wat er gebeurt. Doe dit vooral niet onderweg, maar op je gemak achter je bureau.
In de volgende aflevering ga ik hier alsnog nader op in, maar alvast een paar suggesties om uit te proberen:
Zet de topo-kaart aan en uit en kijk wat prettiger werkt. Zelf vind ik topo alleen relevant als je allroad wilt rijden. Over Birdseye had ik het de vorige keer al. Geldt eigenlijk hetzelfde voor.
Maar wat ik zeker wél aan zou zetten is de ‘populaire paden’. Dat werkt vooral lekker als je, zoals ik, vaak op de bonnefooi op zoek gaat naar mooie wegen. Als je deze laag aanzet dan zie je blauwe lijnen op de kaart. Dat zijn wegen die veel voorkomen in motorroutes en daarom leuker dan gemiddeld.
TIP: kaart op noord boven, kaartdetail op ‘meer’. Geen route activeren maar gewoon gaan rijden. Nu en dan een blik op de kaart en de blauwe lijnen opzoeken.
Volgende aflevering gaan we leuke dingen doen met ‘verzamelingen’ als kaartlaag.
Het concept van Honda is ontworpen om de airbag uit het achterste gedeelte van de tank te activeren, waarbij de airbag zich om de rijder heen wikkelt en vervolgens loskomt, zodat wanneer de rijder van de motor loskomt, de airbag meegaat.
Motorrijders hebben vaak een ambivalente houding ten opzichte van veiligheid. Hoewel we allemaal erkennen dat motorrijden inherent risico’s met zich meebrengt, worden ideeën om deze gevaren te verminderen vaak met argwaan bekeken. Echter, Honda is momenteel bezig met de ontwikkeling van een nieuw airbagsysteem dat wel eens baanbrekend zou kunnen zijn – het verminderen van letsel bij een crash zonder enige druk op de berijder om zijn of haar gewoontes te veranderen.
Net als ABS en tractiecontrole behoren airbags tot die veiligheidsvoorzieningen die in auto’s voor het eerst werden geïntroduceerd en nu discreet aanwezig zijn. In tegenstelling tot veiligheidsmaatregelen waarbij de gebruiker actief betrokken moet zijn, zoals autogordels of motorhelmen, nemen we er zonder bij na te denken aan dat auto-airbags aanwezig zijn totdat we ze daadwerkelijk nodig hebben.
Helaas is zo’n soort airbag nog geen werkelijkheid voor motorfietsen. Hoewel er motorkleding met ingebouwde airbags verkrijgbaar is, dicteert Murphy’s wet dat je juist op de dag dat je besluit deze niet te dragen, deze noodzakelijk zullen zijn. Als alternatief heeft Honda sinds 2007 Gold Wings uitgerust met ingebouwde airbags, maar dit systeem werkt specifiek voor grote touringmotorfietsen en is nog niet aangepast voor meer gangbare motorfietsen. Vorig jaar hebben we Honda’s eerste octrooi gezien dat een nieuw type airbag illustreert, welke beide problemen oplost. Nu heeft het bedrijf meer gedetailleerde documentatie ingediend over hetzelfde systeem, wat aantoont dat het nog in ontwikkeling is en verfijnd wordt voor mogelijke toekomstige productie.
Het voorgestelde airbag systeem zou zich om de romp van de rijder wikkelen.
Het idee is om een onzichtbare airbag te creëren, vergelijkbaar met die in auto’s. Echter, wanneer geactiveerd, functioneert deze als een draagbare airbag in plaats van de huidige ‘auto-airbag’ die momenteel wordt gebruikt in de Gold Wing. De nieuwe airbag bevindt zich onder een afdekking – zie illustratie – in het achterste gedeelte van de brandstoftank van de motorfiets. De airbag zal opblazen wanneer een versnellingssensor een impact detecteert. Tot nu toe lijkt dit systeem op een conventionele airbag, maar er zijn twee belangrijke verschillen.
Een nadere blik op de vorm van de airbag.
Het eerste verschil betreft de vorm van de airbag. In plaats van een ballonvormig ontwerp heeft de ‘Honda-airbag’ een W-vorm. De buitenste delen strekken zich uit tot onder de armen van de berijder terwijl het centrale gedeelte tegen de borst rust. Terwijl de airbag zich vult met lucht, wikkelt deze zich om de berijder heen en houdt hem of haar vast, vergelijkbaar met een reddingsvest.
Beschermende airbagjas
Het tweede verschil is dat nadat de airbag is opgeblazen, deze loskomt van de motorfiets terwijl de twee inflators zich afsluiten om de druk te behouden. Dit gebeurt allemaal in een fractie van een seconde, zodra een impact wordt gedetecteerd en voordat de berijder loskomt van de motorfiets. Hierdoor blijft de airbag om de berijder gewikkeld bij een val en is deze niet verbonden aan de motorfiets. Het resultaat is vergelijkbaar met het dragen van een beschermende airbagjas.
Een Gold Wing met airbag is beschikbaar sinds 2007.
Het meest recente octrooi van Honda betreft het scheidingsmechanisme, waaruit blijkt hoe de airbag loskomt zodra de druk gelijk is aan die in de twee inflators. Het ontwerp moet relatief eenvoudig zijn, niet alleen om kosten laag te houden, maar ook voor betrouwbaarheid. Meerdere elektronische of bewegende onderdelen garanderen immers geen probleemloze werking na jarenlange inactiviteit van de airbag.
Zoals gebruikelijk bij technische octrooien kunnen we nauwelijks aangeven wanneer dit concept daadwerkelijk in productie zal gaan. Echter, gezien Honda al meerdere octrooien heeft ingediend gerelateerd aan dit concept, kan men niet anders dan concluderen dat dit een serieus R&D-project is. De potentiële voordelen zijn enorm en gezien Honda’s doelstelling om dodelijke ongevallen met hun motorfietsen of auto’s tegen 2050 uit te bannen – binnen slechts 26 jaar – is het logisch dat hier prioriteit aan wordt gegeven. Bovendien zijn er ook commerciële voordelen: een motorfiets die aantoonbaar veiliger is dan andere zal veel interesse wekken, met name bij nieuwe motorrijders die wellicht twijfelen over de overstap naar twee wielen.
De LS2 Bolton is waterdicht en geschikt voor tussenseizoenen en milde winters. Gemaakt van drielaags softshell-materiaal, biedt deze jas waterdichtheid en windbestendigheid, waardoor hij ideaal is voor slecht weer. De afneembare protectie op schouders en ellebogen zorgt ervoor dat de rijder veilig blijft volgens de EN1621-1:2012 norm op CE Level 1. Optioneel kan er ook een rugprotector (LS2 851 Level 2) worden toegevoegd en is de jas voorbereid voor een borstprotector. De jas is verkrijgbaar in zowel dames- als herenversies.
De LS2 Bolton-jas heeft een lichtgewicht ontwerp en is voorzien van een afneembare thermische voering, capuchon en waterdichte ritssluiting aan de voorkant. Dit maakt de jas comfortabel en functioneel. Daarnaast bevat de jas handige details zoals een borstzak aan de voorkant, zijzakken en reflecterende strips voor optimale zichtbaarheid in alle omstandigheden. Het ontwerp speelt ook een belangrijke rol met zijn ingetogen stedelijke uitstraling die perfect past bij het lichaam van de rijder.
De LS2 Bolton waterdichte jas is verkrijgbaar in zwart en diverse maten, variërend van S tot 5XL voor heren en XS tot 5XL voor dames, tegen een adviesprijs van €149,-.
Hoewel ik de Raalter-tijd van MOTO73 helaas niet (bewust) meegemaakt heb, kom ik er om een of andere reden telkens weer terecht en altijd met een leuke reden. Ooit omdat collega Luc er woonde, later vanwege een redactie-uitje in het American Motorcycle Museum en afgelopen najaar vanwege de MOTO73 50 Jaar Rally. Onder het motto ‘het is een best eind sturen, maar dan heb je ook wat’ belandde ik er begin dit jaar wéér! Voor waar Raalte ooit wereldberoemd om was. Juistum, de beroemde Raalte Races. Iedereen reed er in die tijd. Natuurlijk vanwege het startgeld en omdat de meesten vanwege de TT in Assen toch al in de buurt waren, maar ook omdat het winnen van Raalte het verschrikkelijk goed deed op je CV. Vertaal vooral dat laatste naar 2024 en je realiseert je direct dat er heel veel veranderd is.
Tijdens de Classic Race Demonstratie Luttenbergring – 15 juni – en tijdens het vijfdaagse oogstfeest de Stoppelhaene – eind augustus – wordt met een waanzinnige foto-expositie stilgestaan bij de fantastische racegeschiedenis in Raalte. Initiatiefnemer hiervan is Rob Aa, een man die zo enthousiast kan praten over de Raalte Races dat je het evenement per seconde meer gaat missen. Ik vermoed dat zijn enthousiasme zelfs de NEFOM kan bekeren tot wegraceliefhebbers, maar da’s voor een andere keer. Eerst die expositie tot een goed einde brengen en daarvoor heeft Rob Aa onze hulp hard nodig. Rob is op zoek naar verhalen, foto’s, posters, verslagen, krantenberichten en programmaboekjes uit de periode van de jaren 60 tot jaren 90. Letterlijk alles over de Raalte Races is waardevol en kan bijdragen aan het creëren van een prachtige collectie. Dus duik in je archieven, scan alles in en stuur het voor 15 april op naar ram.historie@outlook.com. Voor meer informatie kun je bellen naar 0572-366 127. Je krijgt dan contact met initiatiefnemer Rob en alleen dat is al de moeite waard!
Het duurt niet lang meer voor de Honda CB1000 Hornet binnenkort officieel wordt gelanceerd. In Japan welteverstaan, Europa laat nog op zich wachten. Maar omdat dit model een kernplatform is, zullen er in de zeer nabije toekomst meerdere, afgeleide modellen verschijnen. En er is al informatie opgedoken over een cross-over tourer met een avontuurlijk karakter.
Met de introductie van de Yamaha Tracer 9 GT+, voorzien van Adaptive Cruise Control en Brake Assist Unified Brake, de Suzuki GSX-S1000GX met elektronisch gestuurde ophanging en de Kawasaki Versys 1000 SE met elektronisch gestuurde ophanging en aangedreven door het Ninja 1000SX-blok, lijkt de line-up voor cross-over tourers in de 1000cc-klasse compleet te zijn. Lijkt, want wie missen we?
Op dit moment heeft alleen Honda z’n kaarten nog niet op tafel gelegd en fans zullen ongetwijfeld gespannen afwachten. Maar maak je geen zorgen! Het ziet ernaar uit dat de cross-over tourer CB1000 Type X of CB1000NX – laten we ‘m zo maar even noemen -, gebaseerd op de streetfighter CB1000 Hornet met CBR1000RR-blok, naar verwachting in 2025 zijn opwachting zal maken.
Hoewel details zoals het design nog niet bekend zijn, wordt voorspeld dat de X/NX het blok en het frame deelt met de Hornet. Of beide worden licht aangepast natuurlijk. De focus ligt met name op de uitrusting. 1000cc cross-overs van andere fabrikanten zijn voorzien van diverse technologieën, zoals tractiecontrole, rijmodi en elektronische ophanging en fungeren als vitrines voor geavanceerde high-tech functies zoals Adaptive Cruise Control.
Maar Honda lijkt af te wijken van deze trend en kiest voor een meer standaard benadering door het gebruik van elektronische controlesystemen te beperken. Dit biedt natuurlijk voordelen op het gebied van prijsstelling. Een andere onbekende variabele is de prijs-prestatieverhouding. Het SC77-blok van de Fireblade levert met z’n 192 pk indrukwekkende prestaties, maar dat zal in de X/NX worden teruggeschroefd naar zo’n 150 pk. En dan laat je als cross-over van je spreken in dit belangrijke segment. Overigens is de foto een door software gegenereerd beeld.
De tijden veranderen dankzij steeds strengere milieuregels en druk van belangengroepen. Zelfs in de wereld van het motorracen, de laatste vesting van petrolheads die conventies negeren, wordt er groener gereden. BMW Motorrad speelt hierop in en introduceert een nieuwe synthetische brandstof voor het jaar 2024. Deze brandstof is bedoeld voor gebruik in het WorldSBK-kampioenschap om te voldoen aan de nieuwe regels binnen die serie.
De nieuwe efuel is het resultaat van een gezamenlijk project tussen BMW Motorrad Motorsport en NORDOEL. De aankondiging van deze nieuwe brandstof werd gedaan in april 2023; sindsdien hebben BMW en hun partners hard gewerkt en vervolgens tests uitgevoerd op het circuit. Het eerste gebruik van de brandstof op het circuit (die RacE-Fuel WSBK R40-A wordt genoemd) vond deze winter plaats in januari, op Portimão en Jerez.
Dit zegt BMW over de brandstof, voordat deze voor het eerst verscheen bij een WSB-race:
‘Tijdens de tests in Zuid-Europa hebben het ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team, Bonovo action BMW Racing Team en het BMW Motorrad WorldSBK Test Team de efficiëntie en prestaties van de alternatieve brandstof voor motorsport geoptimaliseerd. De concurrentiekracht en het gebruiksgemak van de regeneratieve brandstof RacE-Fuel WSBK R40-A, met minimaal 40% niet-fossiele inhoud zoals voorgeschreven door de FIM-regels voor 2024, werden bevestigd. Hiermee wordt RacE-Fuel WSBK R40-A de eerste regeneratieve brandstof op basis van MtG (Methanol-to-Gasoline). Het ontwikkelingswerk gaat door om inzichten uit eerdere experimenten te verdiepen en mogelijke optimalisatiegebieden te identificeren.’
Natuurlijk is BMW niet de enige OEM die efuel gebruikt in het WorldSBK-kampioenschap dit jaar – iedereen rijdt op synthetische brandstof dankzij de nieuwe FIM-regelgeving.
Gedurende de 50-jarige geschiedenis van MOTO73 hebben we duizenden motorfietsen aangekondigd, besproken en getest. We hebben een breed scala aan typen behandeld, waaronder praktisch alles met een kenteken: cruisers, tourmotoren (sport/luxe/traditioneel), sportmotoren, standaardmodellen, adventure motoren, dual-sports, caféracers, klassiekers, scooters, trikes, elektrische motorfietsen en sommige die moeilijk te categoriseren zijn. Hier zijn negen motorfietsen die het verloop van de tweewielergeschiedenis volgens ons mede hebben veranderd.
1. 1975 Honda GL1000 Gold Wing
We hebben een zwak voor de Gold Wing omdat deze niet zo heel lang na het begin van MOTO73 werd geïntroduceerd. Met zijn cardanaandrijving en vloeistofgekoelde motor is de Wing in de afgelopen 49 jaar geëvolueerd van een naakte high-performance machine tot een luxe tourmotor, van vier naar zes cilinders en van een inhoud van 1000cc naar 1833cc. De eerste dresser-versie maakte aftermarket onderdelen voor kuipen en zadeltassen vrijwel overbodig, en latere versies introduceerden de eerste motorfiets-airbag en waren verkrijgbaar met Honda’s automatische Dual Clutch Transmission.
De R 80 G/S was de eerste motorfiets die zowel op de weg comfort en prestaties als daadwerkelijke offroad capaciteiten bood, en zijn luchtgekoelde boxer-motor en cardanaandrijving gaan terug tot BMW’s eerste productiemotorfiets, de R 32 uit 1923. Tussen 1981 en 1985 behaalde de G/S (het schuine streepje werd later weggelaten) vier overwinningen in de slopende Paris-Dakar Rally. De GS werd het bestverkochte model van BMW en in het kader van het honderdjarig bestaan van BMW Motorrad werd een volledig nieuwe R 1300 GS onthuld.
3. 1984 Harley-Davidson FXST Softail
In 1983 verkeerde Harley-Davidson in diepe problemen. Hun oude Shovelhead-motor had zijn tijd gehad, dus introduceerde het merk een nieuwe Evolution-motor met een inhoud van 80ci, een luchtgekoelde V-twin motor met een hoek van 45 graden, aluminium koppen en talloze verbeteringen. Hij werd aangeboden in verschillende modellen uit ’84, waaronder de nieuwe custom-look Softail, die een klassiek hardtail-frame leek te hebben maar dubbele schokdempers verborg onder de motor. Deze Evolution-motor redde het bedrijf en de Softail was een enorm succes, wat de weg vrijmaakte voor het Harley-Davidson-imperium van de jaren 90 en daarna.
4. 1986 Suzuki GSX-R750
Voordat de Gixxer verscheen, was een ‘sportmotor’ een standaardmotorfiets waarvan de eigenaar motoraanpassingen, een lager stuur en upgrades aan vering en remmen had toegevoegd, alles in een uitputtende en dure poging om vermogen en handling te verbeteren. Met zijn oliegekoelde vier-in-lijn en aluminium frame was de lichtgewicht GSX-R750 direct klaar voor het circuit. De GSX-R ontketende de sportmotoroorlog tussen de vier grote Japanse merken, en modellen met inhoud van 600cc, 750 cc en 1000 cc verkochten als warme broodjes en wonnen talloze kampioenschappen.
5. 1990 Honda ST1100
In 1990 zette Honda de gedurfde stap om een speciaal ontworpen sport-tourer te introduceren met een volledige kuip, geïntegreerde carrosserie, afneembare koffers en cardanaandrijving. Zijn vloeistofgekoelde V-viercilinder was specifiek voor dit model ontwikkeld. De Pan stond bekend om zijn comfortabele vering, comfortabele zitpositie en enorme brandstoftank van 28 liter. De ST1100 was een groot succes en stond aan de wieg van de sport-touring klasse.
6. 1993 Ducati M900
Bekend om exotische, verfijnde motorfietsen die races winnen en harten stelen; de Ducati Monster is een van de meest geliefde modellen. Met eenvoud als uitgangspunt zei ontwerper Miguel Galluzzi: ‘Alles wat je nodig hebt is een zadel, tank, motor, twee wielen en een stuur.’ De M900 (bijgenaamd Monster) had een stalen vakwerkframe, een luchtgekoelde 904cc L-twin motor, een gebogen stuur en een ronde koplamp. Het was direct een hit en leverde talloze Monster-modellen op en werd het icoon van hoe een naked bike eruit zou moeten zien.
7. 2001 Triumph Bonneville
Weinig motorfietsen zijn zo iconisch als de Triumph Bonneville. Voor het eerst geïntroduceerd in 1959 en vernoemd naar de beroemde zoutvlaktes in Utah waar Triumph een wereldrecord vestigde, werd de Bonneville geadverteerd als ‘de snelste productiemotorfiets die er is’ en werd enorm populair in het Verenigd Koninkrijk en Amerika. Nadat Triumph begin jaren 80 failliet ging, werd het merk nieuw leven ingeblazen door John Bloor en midden jaren 90 opnieuw gelanceerd. Maar pas in 2001 werd de moderne Bonneville geboren, met een perfecte mix van retro stijl en moderne techniek.
De FZ1 bood prestaties vergelijkbaar met die van literklasse sportmotoren in een comfortabel pakket dat geschikt was voor dagelijks woon-werkverkeer, bochtenwerk op binnenwegen, sport-touring of trackdays. Afgeleid van de machtige YZF-R1 had zijn 998cc-vier-cilinder-in-lijn een aangepaste afstemming voor meer koppel bij lage toeren, maar leverde nog steeds 120 pk aan het achterwiel. De FZ1 legde de basis voor krachtige en qua zithouding praktische sportmotoren zoals de Aprilia Tuono, BMW S 1000 RR en KTM Super Duke. De FZ1 uit 2006 leeft voort in de Yamaha MT-10.
9. 2014 KTM 1190 Adventure
Afgeleid van KTM’s Dakar Rally-winnende LC8 950R waren de 950/990 Adventure-modellen van KTM tussen 2003 en 2013 de meest offroad georiënteerde grote adventure motoren op de markt. In 2014 lanceerde KTM de 1190 Adventure, die sportmotorprestaties op straatniveau bood terwijl hij nog steeds zeer capabel was in het terrein. Zijn LC8 V-twin leverde maar liefst 150 pk, en zijn state-of-the-art elektronica omvatte niet alleen rijmodi, tractiecontrole en elektronisch geregelde vering, maar ook ’s werelds eerste hellingshoekgerelateerde ABS-systeem, waarmee het tijdperk van high-tech adventure motoren werd ingeluid.
Indian Motorcycle werkt naar verluidt aan een nieuwe versie van het PowerPlus-blok dat momenteel wordt gebruikt in de Challenger- en Pursuit-modellen. Deze nieuwe versie zou vloeistofgekoeld zijn, wat uniek is voor Indian. Interessant genoeg zou deze motor ook beschikbaar worden voor de Chieftain- en Roadmaster-modellen. De lancering van deze modellen wordt verwacht in 2025.
Interne documenten van Indian bevestigen deze berichten. Er wordt gesproken over de Chieftain PowerPlus- en Roadmaster PowerPlus-modellen met een cilinderinhoud van 1834 cc. Dit nieuwe blok zal naast de huidige 1768cc-PowerPlus gebruikt worden in de Pursuit- en Challenger-modellen. Er zullen vier uitvoeringen beschikbaar zijn: basis, Dark Horse, Elite/Limited Edition en Limited.
Het is nog niet duidelijk of alle Chieftain PowerPlus- en Roadmaster PowerPlus-modellen gebruik zullen maken van de grotere motor, of dat dit alleen voor bepaalde modellen geldt. Met deze twee nieuwe PowerPlus-modellen komt het totaal aantal vloeistofgekoelde tourmotoren van Indian op vier.
Voor zij die liever een luchtgekoeld blok hebben, blijven de Roadmaster en Chieftain met Thunderstroke 116-blok in ieder geval tot 2025 verkrijgbaar. De vloeistofgekoelde versies zullen worden onderscheiden door toevoeging van ‘PowerPlus’ in hun specificaties.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
