Dit jaar reist de Kawasaki Promo Tour weer door het land om je kennis te laten maken met Kawasaki’s. Met maar liefst achttien verschillende modellen zou het wel eens de grootste motorroadshow van de Benelux kunnen zijn. Met 28 officiële Kawasaki dealers verspreid over het hele land, is de kans groot dat de Kawasaki Promo Tour 2024 ook bij jou in de buurt aanlegt.
Welke modellen?
Als je ooit wel eens op een Kawasaki wilde proefrijden is dit je kans. Voor elk type motorrijder is er model waar hij/zij zich op thuisvoelt. Kawasaki zet zelfs z’n 2024-modellen in, zoals de Nieuwe Ninja ZX-4RR, Ninja ZX-6R, Z500, Ninja 500 en Eliminator 500. Naast de nieuwe modellen voor 2024 kun je ook proefritten reserveren op uitvoeringen voor dit jaar van bestaande modellen. Denk aan de populaire naked bike Z900, avontuurlijke Versys-modellen, stijlvolle Retro-modellen of één van onze indrukwekkende Supercharged-modellen. Ook A2-rijders hebben keuze uit 4 verschillende motoren. Hieronder vind je een lijst met beschikbare modellen.
Hoe werkt het?
Bekijk de kalender op www.kawasakipromotour.nl en ontdek wanneer de Promo Tour bij een officiële Kawasaki dealer bij je in de buurt is. Reserveer vervolgens online je proefrit op het gewenste tijdstip. Op veel weekenden is de Tour op twee plaatsen tegelijk aanwezig.
Harley-Davidson heeft iets speciaals voor jullie in petto: de Tobacco Fade Enthusiast Motorcycle Collection. Deze gloednieuwe gelimiteerde serie combineert motorrijden met liefde voor muziek. Geïnspireerd door de legendarische Sunburst-lakafwerking van elektrische gitaren uit de jaren 60, brengt deze collectie een ode aan rock ‘n’ roll en zijn iconische instrumenten. Het is een eerbetoon aan de unieke samensmelting van motoren en muziek, beide symbool staand voor vrijheid en expressie.
Nu even serieus, deze collectie is echt bijzonder. De Tobacco Fade Enthusiast Motorcycle Collection bestaat uit drie exclusieve modellen: de Low Rider ST, Ultra Limited en Tri Glide Ultra. Elk model heeft een beperkte oplage. Maar wat deze collectie echt speciaal maakt, zijn niet alleen het kleurenschema en de details die rockmuziek vastleggen, maar ook het unieke karakter dat elke motor uitstraalt.
1 van 2
Enthusiast
Low Rider ST
Laten we beginnen met de Low Rider ST, met een mix van West-Coast-stijl en prestaties. Met zijn strakke design en krachtige Milwaukee-Eight 117 is dit model ideaal zowel in de stad als tijdens lange ritten. Met twee koffers en een vaste kuip die je beschermt tegen wind, combineert deze motor comfort en functionaliteit op z’n Amerikaans.
1 van 2
Enthusiast
Ultra Limited
Is ultiem comfort meer je ding? Dan is de Ultra Limited jouw match made in heaven! Met zijn klassieke Batwing-kuip, hoogwaardig infotainment- en audiosysteem en uitgebreide bagagemogelijkheden biedt dit model luxe zonder compromissen te sluiten op het gebied van rijervaring. Wie zegt dat lange afstanden niet comfortabel kunnen zijn?
1 van 2
Enthusiast
Tri Glide Ultra
Tot slot, voor de liefhebbers van driewielers is er de Tri Glide Ultra, een trikel voor lange tochten. Met een Batwing-kuip, ruime bagageruimte en supercomfortabel zadel inclusief rug- en armleuningen voor de passagier, stelt dit model nieuwe normen op het gebied van comfort en stijl.
Maar wacht, er is meer! Elk model in de Tobacco Fade Enthusiast Motorcycle Collection heeft exclusieve details die echt het verschil maken. Denk aan de premium Tobacco Fade-lakafwerking, het tankembleem geïnspireerd op vinylalbums en het gestileerde gitaarplectrum-logo op het voorspatbord.
Harley-Davidson bewijst keer op keer dat hun motorfietsen meer zijn dan alleen een vervoersmiddel; ze vertegenwoordigen een levensgevoel vol vrijheid, individualiteit en liefde voor muziek. Als je interesse hebt in een van deze gelimiteerde modellen, moet je snel handelen. Zet die helm op en rock the road!
Herinner je je de Harley-Davidson Hydra-Glide nog? Waarschijnlijk niet, aangezien de oorspronkelijke productie liep van 1949 tot 1957. Maar Harley-Davidson heeft besloten om de naam terug te brengen en we krijgen nu een nieuwe Hydra-Glide, een model in de Icons-serie voor 2024.
De oorspronkelijke Hydra-Glide onderscheidde zich door zijn hydraulische voorvork, in plaats van het oude ontwerp met een starre voorvork – het was een technologische stap vooruit. De nieuwe Hydra-Glide is geen technologische update; het is een moderne Softail die eruitziet als een old-school machine en daarmee het 75-jarig jubileum van de originele Hydra-Glide viert.
1 van 3
Volgens Harley-Davidson’s PR:
‘De Hydra-Glide Revival is afgewerkt in speciale Redline Red-lak met een Birch White-paneel aan de zijkanten van de brandstoftank, dezelfde vormgeving als op modellen uit 1956. Details zijn onder andere chromen “Harley-Davidson V”-tankemblemen geïnspireerd door tankemblemen uit 1955-56 en “Hydra-Glide”-emblemen op het spatbord. De gelimiteerde “Hydra-Glide Revival” is genummerd op het balhoofd en een grafische afbeelding van de Icons Motorcycle Collection op het achterspatbord identificeren dit model als een limited-editie van 1.750 stuks wereldwijd.’
Bijkomende stijlkenmerken zijn instrumentgrafieken geïnspireerd op die van de snelheidsmeter uit 1954-55. De tweekleurige, 53,3 cm hoge afneembare voorruit heeft een onderste gedeelte in Redline Red dat qua kleur overeenkomt. Een chromen ronde luchtfilterkap en chromen stalen spaakwielen dragen bij aan de nostalgische uitstraling. Voor- en achterspatbordversiering, valbeugel, vorkhoezen, aandrijflijn en uitlaat zijn afgewerkt in glanzend chroom.
Een solozadel is afgewerkt met een franje en versierde lederen boordsel, witte biezen en rode contraststiksels, en een chromen rail voor een nostalgische uitstraling. Een bijpassende zwarte lederen tankriem is versierd met studs en een concho. Lederen en vinyl zadeltassen zijn gedetailleerd met chromen concho’s met acryl rode middenstukken, chromen studs en leren franje, witte biezen en rode contraststiksels. De zadeltassen zijn waterbestendig, hebben sloten voor beveiliging en een vaste voering zodat ze seizoen na seizoen hun vorm behouden.
De originele Hydra-Glide was het laatste hardtail-model van Harley-Davidson; natuurlijk heeft de nieuwe versie een softail-achtervering gekregen. Het blok van de Hydra-Glide is de Milwaukee Eight 114, met een Screamin’ Eagle High-Flow luchtfilterkit. Dat betekent dat hij naar verwachting 161 Nm koppel levert. De prijs van deze klassieke verschijning: vanaf €39.995.
Een eenvoudig en geniaal systeem voor de afstelling van de voetsteunen maakt deel uit van BMW’s octrooiaanvraag en zou mogelijk te zien kunnen zijn op toekomstige modellen. Gewoonlijk werd dit aspect historisch gezien afgehandeld met schroeven en bouten, een nogal saaie praktijk die soms (ook door luiheid van sommige gebruikers) niet erg nauwkeurig was. Dankzij dit systeem zou dit kunnen veranderen, althans gedeeltelijk.
In deze uitvoering behoudt de voetsteun zijn natuurlijke scharnierpunt waardoor het naar boven kan klappen zoals elke andere voetsteun. Maar uit de tekeningen blijkt dat er een verlenging aanwezig is. Dit is een pen die zich aan de binnenkant van de voetsteun bevindt. Deze kan zichzelf vastzetten in een van de uitsparingen in een vertande gleuf. De rest wordt gedaan door de schuifregelaar die ervoor zorgt dat de hele voetsteun naar voren of achteren kan schuiven.
Op deze manier lijkt het echt gemakkelijk om de gewenste positie van de voetsteun te kunnen vinden, een beetje zoals bij het afstellen van de positie van een autostoel. Hoewel het waarschijnlijk is dat de schuifregelaar, indien schuin geplaatst, ook in hoogte versteld kan worden, is het echter niet mogelijk om de positie volledig vrij aan te passen.
Desalniettemin lijkt dit systeem een uitstekende compromis te zijn. We zullen zien of dit zal worden voortgezet, maar het is opmerkelijk dat dit systeem zo eenvoudig en geniaal is en het is interessant om te bedenken dat niemand hier eerder aan heeft gedacht.
Geweldige motorroutes in het achterland, feest direct aan het Bodenmeer: de zuidwestelijke hoek van de Zwabische Alpen heeft beide te bieden.
‘Tussen Stockach en Messkirch kun je op kleine, rustige wegen geweldig motorrijden. En natuurlijk is de Höchsten absoluut top, Mamma Mia. Maar blijf weg van de hotspots aan het Bodenmeer, die zijn erg druk.’ Tips van een vriend uit het Zwarte Woud, voor wie het zuidwesten van de Zwabische Alpen als uitgebreid jachtgebied fungeert wanneer hij even wil ontsnappen aan de dagelijkse stress met zijn R nineT. Zo gezegd, zo gedaan. Vooral omdat bij het voorbereiden van dit artikel sowieso geen kamers beschikbaar waren tegen redelijke prijzen direct aan het Bodenmeer, dus belandden Gerd en ik min of meer op de tweede rij, in Hotel Krone in Pfullendorf. Wat een geluk.
Maar laten we eerst tenminste onze tenen eens onderdompelen in ‘de Zwabische Zee’, al is het symbolisch. Een ideale plek daarvoor is op de noordwestelijke punt van het Bodenmeer, bij Überlinger See, bij Strandbad Bodman. Een paradijs. Fluweelgroen gazon bezaaid met kleurrijke handdoeken en parasols, witte zeilen op turquoiseblauw water met lichte rimpelingen, watertemperatuur 20 graden. Het voelt minstens twee keer zo warm aan, als je vandaag alleen maar als toeschouwer langs de kant staat, dan helpt het beste klimaatmembraan niet. Zweten en weg. Beter om de watertemperatuur van de Indian FTR 1200 Rally weer op peil te brengen.
1 van 6
Loslopende honden
Langs alomtegenwoordige boomgaarden met ‘in de zon gebaad’ fruit van het Bodenmeer – de ronde rode appels zien eruit als Duitsers met zonnebrand in Rimini – rijden we eerst naar Bodman-Ludwigshafen, vervolgens op een bergweg bezaaid met weelderige haarspeldbochten – dat nomen est omen is -, omhoog naar Bonndorf. Très bon! En wie let er dan op het handgeschilderde bordje ‘geluidswerende maatregelen’? Dat kan nauwelijks verwijzen naar het stille ploppen van gevallen fruit aan de kant van de weg. Tenminste laat de Indian zich niet kennen als herrieschopper en laat zijn 123 pk los zonder puberaal gekrijs. En hij verrast telkens weer met een spontane versnelling uit het lage toerentalbereik. De pret wordt alleen getemd door korte stops om op de kaart schaal 1:100.000 naar ‘witte’ wegen te zoeken, het zout in de Zwabische-Alpen-soep. En die smaakt lekker! In plaats van oververhitting bij het strandbad voelen we een aangenaam briesje terwijl we tussen Winterlingen en Ursaul door de zomerwind rijden, langs weiden en velden onder witte wolkjes aan de hemelsblauwe lucht, op een smal – nou ja – asfaltgrijs wegdek. Wie verdwaalt in dit fijnmazige netwerk, belandt bijna bij Zoznegg bij ‘Vrij rondlopende honden op het erf’, of komt uit bij een buurtschap van drie boerderijen dat dienstdeed als achtergrond voor de jaren 50, maar waar geen zonnepanelen op het dak te zien zijn. Verder gaat de route een kort stukje naar Roth met wit grind dat zou kunnen verleiden om de Pirelli Scorpions van de Rally te laten driften. Maar wie wil hier nou zo ruw tekeergaan.
‘Hartelijk welkom in de Badische Geniewinkel”, begroet Meßkirch zijn gasten op een reclamebord. Oeps, een mutatie van Badense zelfpromotie ‘We kunnen alles. Behalve Hoogduits’? Maakt niet uit. En zelfs als de Badense hoek met zijn renaissanceslot, barokkerk en middeleeuws kloosterproject Campus Galli tegenwoordig ook Aziatische specialiteiten en kebab to go kan bieden, kiezen we voor een tussenstop in klassiek burgerlijke sfeer bij bakkerij Neher; en we stellen het bezoek aan het Oldtimer Museum in de remise van het kasteel uit tot een andere keer. Een mijlpaal in de motorwereld moet hoe dan ook even worden begroet in Wald, waar een maagdelijke 1000cc-Gold Wing uit 1976 in een verwaarloosde etalage op kopers wacht. En wat wacht er op ons aan sprookjesachtige motorroutes? Nou, na de afslag bij Gasthaus Süßlöchle naar Rothenlachen, bijvoorbeeld de achtbaan van Kalkhofen naar beneden richting Mahlspürer Aach. Langs het riviertje tot Owingen ontspannen door een vallei cruisen die je ogen weer voorziet van talloze appels. Aan sommige oude bomen hangen ze als druiventrossen, wie zou ze allemaal moeizaam moeten plukken? Iets verderop worden ze gekoesterd en verzorgd zoals druiventrossen aan wijnstokken, beschermd door netten zodat de bloesems niet bevriezen en deuken krijgen van hagel, wat ze vrijwel onverkoopbaar maakt. Ach, als we toch net zo zorgzaam met mensen in tentenkampen voor vluchtelingen zouden omgaan. Maar we dwalen af – en uiteindelijk belanden we dan toch in Überlingen, een van de hotspots in de regio.
Zoveel mogelijk langs de oevers van het Bodenmeer tuffen is nu het devies. En ondanks alle reserves: eigenlijk is het voormalig vrije Rijksstadje Überlingen met zijn mix van geschiedenis en bedrijvigheid echt leuk en nodigt uit om te blijven. Dat ziet niet iedereen overal zo, vooral Martin Walser, schrijver en vooraanstaand Duits intellectueel, aan ‘de Bodenseereiter’. De fontein, te midden van andere grotesk gevormde figuren, karikaturiseert de beroemde schrijver die hier zijn thuis had, met schaatsen hoog op een paard zittend. Walser was niet blij bij de onthulling van het monument – en hij heeft daarna zelfs van kapper gewisseld, ‘zodat ik er niet meer langs hoef te komen.’ De interessante achtergrond van dit verhaal is online te vinden.
Het is maar een paar gasstoten en sprongen in gedachten naar de volgende mooie plekken. Bij Nußdorf baadt de bedevaartskerk Birnau in het gouden avondlicht, in Unteruhldingen trekt het Pfahlbaumuseum met zijn vondsten en reconstructies uit het bronzen en stenen tijdperk jaarlijks honderdduizenden bezoekers aan als een magneet. Omdat het museum al gesloten is, blijft alleen het uitzicht op de hutten in het pasteloranje schemerlicht over, samen met een paar eenden en een eenzame supper op zijn surfplank. Not so bad – of zoals ze in Berlijn zeggen: Romantiek, ik hoor je wel aankomen. En mijn maag knort. Die wordt onder het beschutte bladerdak van paardenkastanjes en platanen op het terras van Hotel Seehof met succes en heerlijkheid gestild voordat vervolgens de kleine maar fijne LED-koplamp van de Indian zich bewijst als perfecte gids op weg terug naar ons hoofdkwartier voor deze tour, Hotel Krone in Pfullendorf.
Test van zelfbeheersing
Vier keer bimbam voor het volle uur, vijf keer doonngg voor vijf uur: ’s ochtends slaat de kerkklok van Pfullendorf 17 keer met alle kracht ‘Wakker worden’. Wat volgens een besluit van de gemeenteraad ook zo moet blijven. En heeft al gezorgd voor wat kerkopzeggingen. En verder? ‘Romantische hoekjes, speelse gevels en kabbelende fonteinen’ – dat is hoe dit knusse vakwerkstadje zich terecht promoot, met een historisch centrum dat één geheel vormt. Trouwens: tuinman Herbert Moser is al vroeg onderweg op zijn Fendt-trekker met watertank, één hand aan het stuur, in de andere een gieter waarmee hij de bloembakken in de steegjes van de oude stad water geeft. Ook wij hebben na het ontbijt weer dorst en hebben onze dorstlesser nodig, net als onze motorfietsen.
Schwäblishausen, Ettisweiler en Krauchenwies; Mottschieß, Lausheim en Magenbuch. Beetje bij beetje tekenen de gele plaatsnaamborden zich duidelijker af in de ochtendnevel. Tussendoor komt er ook wel eens een klimop omrankte roestbruine Schlüter-trekker tevoorschijn als tuindecoratie, soms een eindeloos lange rechte weg als test van zelfbeheersing; daar waar slechts 100 km/u is toegestaan gaat het plotseling makkelijk naar 193, totdat de snelheidsbegrenzer van de Indian het vrolijke rondzwieren afremt. Maar er zijn ook plaatsen waar je vrijwillig even kunt stilstaan voor een paar minuten contemplatie: ‘In jouw bescherming, o redder der wereld, verleen ons genade op veld en akker’, staat op het kruis naast een maisveld bij Ostrach. Het tegenovergestelde is te vinden aan de Andelsbach bij Hahnennest, waarop een kunstig gesneden duivelsdraak met zijn klauwen het kruis vastgrijpt.
Je zou best wat gevoeliger kunnen zijn voor de vering van de Rally, ook al lijkt de motorfiets perfect geschikt voor slechte wegcondities zoals in het Deggenhauser Tal. Of dit ‘Liefdesdal’ zijn poëtische bijnaam dankt aan het lieflijke landschap of aan de mooie meisjes: hoe dan ook, het is een alternatief voor de spectaculaire route over de Höchsten en de Gehrenberg met zijn uitkijktoren, waar we echter alleen kort stoppen en meteen weer doorstarten om via Markdorf op de Deutsche Alleenstraße richting Meersburg te rijden. Pfft, niets voor liefhebbers van eenzaamheid want daar ‘rijd je niet alleen’. In Ittendorf gaan we juist weg van de B33 en naar Kippenhausen. Een korte pauze – behalve voor Roemeense seizoensarbeiders die hier in hoog tempo appels plukken -, tot we uiteindelijk in Immenstaat de weg zijn beloop laten, Bodensee-Radweg en de e-bike-boom zij bedankt.
Ondanks alle drukte zijn er zelfs direct aan het Bodenmeer plekken van stilte, althans van relatieve stilte. Bijvoorbeeld in Meersburg tegenover de veerboot naar Konstanz, waar je alleen gezelschap hebt van kleurrijke figuren op een sculptuur van het kunstenaarsechtpaar Stragapede terwijl je over het water tuurt. Ciao Zwabische Zee, Hallo Hinterland. Dus op goddelijk gekromd terrein langs de bedevaartskerk van Baitenhausen, vervolgens bij Schiggendorf een paar zwierige ererondjes door de velden om de fraaie Indiase verenpracht goed te laten wapperen; daarna, na een korte tussenstop bij Internat Schloss Salem, lekker bochtenwerk van Leutstetten naar boven richting Heiligenberg. En net op tijd aankomen in Pfullendorf, waar de keuken in Deutschen Kaiser – intussen omgedoopt tot Kupferschmid en vlak naast de Narrenbrunnen – zelfs open is tot 22 uur op vrijdagavond. Specialiteit van het huis: verse ‘Seelen’ uit de oven, een typisch Zwabisch gebak. En ook al zouden we onze ziel nooit aan zakelijke Zwaben verkopen: ze kan wel degelijk groeien in ons hart als motorliefhebber, die zuidwestelijke Zwabische Alpen.
1 van 6
Tekst en foto’s: Klaus H. Daams
Reisinfo
AANKOMST: Vanuit Rotterdam is het ongeveer 700 kilometer rijden naar Pfullendorf, via Venlo, Keulen, Karlsruhe en Stuttgart.
ACCOMMODATIE: Hotel Krone in Pfullendorf – www.hotel-krone.de – is een monumentaal vakwerkhuis uit de 17e eeuw met comfortabele kamers in het pittoreske oude stadscentrum. Als wake-up call worden vroege klokslagen van de kerken gebruikt, zodat je de geweldige motorroutes in de omgeving niet mist.
GASTRONOMIE: Vooral sfeervol dineren kan bij Hotel Seehof – www.hotel-seehof.com – in Unteruhldingen, vlakbij het Pfahlbaumuseum, op het gezellige terras.
ACTIVITEITEN: Als je al aan het Bodenmeer bent, ook wel bekend als de Zwabische Zee’, waarom dan niet alleen aan maar ook in het water zijn? Daarvoor zijn de diverse strandbaden perfect geschikt. Een daarvan ligt meteen aan het begin van deze tour, namelijk Strandbad Bodman – www.strandbad-bodman.de.
Zero Motorcycles is bezig met een ‘nep’ koppeling voor hun elektrische motorfietsen. Ja, je hoort het goed, een nep-koppeling! Maar voordat je nu denkt dat dit gewoon een truc is om nostalgische rijders te plezieren die niet zonder een koppeling kunnen, laten we eens verder kijken.
Kymco was de eerste die met het idee kwam om een elektronisch gesimuleerde koppeling en versnellingsbak toe te voegen aan hun elektrische tweewielers. En nu lijkt het erop dat Zero Motorcycles dezelfde gedachtegang volgt. Ze hebben zelfs een octrooiaanvraag ingediend voor hun eigen nep-koppelingshendel. Deze hendel regelt het koppel en de regeneratieve remmen om het gevoel en de controle van een traditionele motorfietskoppeling na te bootsen.
Je vraagt je misschien af waarom ze zich bezighouden met deze nep-koppeling. Welnu, de koppeling op een motorfiets is meer dan alleen maar een schakelaar om de aandrijving in- of uit te schakelen. Het voegt elegantie toe aan het rijden en geeft extra controle. Of het nu gaat om soepel optrekken of samenwerken met schakelmomenten voor extra remkracht, de koppeling speelt een belangrijke rol in het rijproces.
Net als Kymco erkent ook Zero dus de subtiele controle die een koppeling biedt. Hun nieuwe octrooi toont hoe ze van plan zijn om de linkerhand van de rijder te gebruiken als constante controle voor het instelbare koppel en de regeneratieve remwerking van hun elektrische motoren. Het ziet eruit als een normale koppelingshendel en zal verbonden worden met de besturingselektronica, terwijl het vertrouwde feedback aan de rijder geeft.
1 van 3
En hier is het leuke gedeelte: hoewel je niet echt een reeks koppelingsplaten bedient om de transmissie in- of uit te schakelen, zullen de resultaten toch vertrouwd aanvoelen. Het patent legt uit dat het hendel slipgevoelens kan nabootsen, vergelijkbaar met een traditionele motorfietskoppeling. Dus zelfs zonder echte platen voelt het alsof je nog steeds die klassieke koppelingsbediening hebt.
Wij zijn benieuwd naar hoe dit zich zal ontwikkelen op het gebied van elektrische motorfietsen. Het belooft in ieder geval interessant te worden! En wie weet, misschien komt er binnenkort een dag waarop we nostalgische rijders kunnen zien genieten van het gevoel van een ouderwetse koppeling op hun hypermoderne elektrische motorfietsen.
In 2025 is het bijna driekwart eeuw geleden dat Harley-Davidson besloot om hydraulische, telescopische voorvorken (in plaats van springer-units) te gebruiken voor hun Hydra-Glide uit modeljaar 1950.
Terwijl de Hydra-Glide nog wel een hardtail had, weten we – haast – zeker dat Harley voor het nieuwe model wel zal kiezen voor een geveerde achterkant.
Wat weten we tot nu toe?
Uit documentatie die bij de California Air Resources Board (CARB) is ingeleverd, blijkt dat de Executive Order valt onder ‘MY2025 Highway Motorcycles’. Dit suggereert dat Harley-Davidson zich richt op 2025 met deze nieuwe Hydra-Glide.
We weten ook dat de Hydra-Glide Revival van 2025 een upgrade zal krijgen ten opzichte van de oorspronkelijke motor, die bestond uit een OHV V-twin met 55 pk en Schebler-carburateur (via Hagerty). In plaats daarvan zal Harley de nieuwe Hydra-Glide uitrusten met het ongeëvenaarde Milwaukee-Eight 114 hart, dat momenteel wordt gebruikt in Harley’s Heritage Classic 114 en Street Bob 114.
Het model zou perfect aansluiten bij het esthetische streven van Harley wanneer ze een ‘Icon’-model lanceren. Dat wiordt ook ondersteund door Zwitserse homologatiedocumenten, waaruit blijkt dat we daadwerkelijk een Hydra-Glide Revival uit de ‘Icons Collection’ van 2025 kunnen verwachten.
Op basis van de documenten heeft deze motorfiets hetzelfde gewicht als de Heritage Classic 114, wat betekent dat we voor de motor met een inhoud van 1868 cc kunnen rekenen op een geschatte 94 pk en 161 Nm koppel voor wat speels plezier.
De organisatie van de 38ste editie van MOTORbeurs Utrecht 2024 is erg tevreden met het succes van dit jaar. Met bijna 88.000 bezoekers was het een drukbezochte beurs waar motorliefhebbers hun hart konden ophalen. Meer dan 280 exposanten zorgden voor een inspirerende ervaring, met onder andere stuntshows, motorclubs en een breed scala aan kleding, accessoires en tweedehandsmotoren.
Rachel Jankowsky, de beursmanager van MOTORbeurs Utrecht 2024, benadrukt dat motorrijden steeds populairder wordt, vooral onder jongeren. Ze verwijst naar recent onderzoek van BOVAG en RAI Vereniging, waaruit blijkt dat het aantal geregistreerde motoren in 2023 een recordhoogte heeft bereikt sinds het jaar 2000. Deze groeiende interesse was ook duidelijk merkbaar tijdens de beursdagen in Utrecht.
Een opvallend aspect van MOTORbeurs Utrecht was de aanwezigheid van bijna alle importeurs van gerenommeerde motormerken. Dit was lang geleden dat ze allemaal tegelijkertijd aanwezig waren op de beurs. De importeurs bundelden hun krachten onder het motto ‘All Brands United’, om gezamenlijk de aandacht op motorfietsen te vestigen. Martijn van Eikenhorst, sectiemanager Motoren bij RAI Vereniging, benadrukt het belang ervan in een tijd waarin de populariteit van motorfietsen blijft groeien.
Motorliefhebbers kwamen in groten getale naar Jaarbeurs om de meer dan 280 exposanten te bezoeken, verspreid over zes beurshallen. MOTORbeurs Utrecht 2024 had een gevarieerd programma met stuntarena’s, de bekende steile wand, vertegenwoordiging van 29 motormerken en nog veel meer. Een bezoeker verwoordde het als volgt: ‘MOTORbeurs Utrecht was weer zoals vroeger. Het was fantastisch, overzichtelijk en eindelijk waren de grote merken weer aanwezig. Er waren ook genoeg stands voor kleding, gereedschap en vermaak.’
Noteer alvast in je agenda: MOTORbeurs Utrecht 2025 zal plaatsvinden van donderdag 20 tot en met 23 februari in Koninklijke Jaarbeurs.
De eigenzinnige KTM Duke bestaat dertig jaar en dat moet gevierd worden. Wie daarbij denkt aan bierpompende Oostenrijkers in Tirolerlook en billengeklets van jewelste heeft het mis. Want feesten, dat zien ze bij KTM (gelukkig) net iets anders. ‘Feest is rijden en rijden is feest’ zou zomaar boven de fabriekspoort kunnen hangen. Rijden op de mooiste slingerwegen aan de Spaanse Riviera en het circuit van Almeria bijvoorbeeld. Voor de gelegenheid met twee vernieuwde Dukes en de nieuwe Duke 990!
Testomstandigheden
Afwisselend zonnig en bewolkt
Temperatuur
Tussen 14 en 24 graden
Testlocatie
Almeria, Spanje
Tel je dertig jaar terug in de tijd dan kom je uit in 1994. Een periode waarin customs en supersportmotoren immens populair zijn. In de sport is Supermoto aan een stevige opmars bezig. Met omgebouwde crossmotoren wordt geracet op circuits die voor de helft bestaan uit verhard en de andere helft uit een soort crossomloop. Vooral in de zuidelijke landen is deze spectaculaire sport immens populair. KTM produceert op dat moment uitsluitend enduro’s en crossmotoren. Door de populariteit van Supermoto zien ze bij KTM echter mogelijkheden. Het bedrijf, dat in 1992 veranderde van eigenaar, moet en wil groeien om de overname financieel te kunnen verteren. Met een machine die geschikt is voor de weg zou KTM een veel breder publiek aanspreken. En dus beginnen een éénmansteam en designer Gerald Kiska aan de ontwikkeling van wat de eerste Duke zou worden. Eerst heette de machine ‘The Duke’, wat een verwijzing was naar de legendarische racer Geoff Duke. Pas later werd het Duke. Met de KTM 620 Enduro en z’n in die tijd hypermoderne en betrouwbare LC4-blok had KTM een perfecte basis. Het blok leverde in de eerste Duke 55 pk bij 7.000 tpm. Dat vermogen gecombineerd met een laag gewicht en flitsende stuureigenschappen maakten van de eerste Duke een regelrechte revelatie. Het design met een dubbele koplamp en hoekige lijnen was radicaal en scherp. Het was toen niet te voorspellen dat deze designtaal dertig jaar later nog steeds zou weerkeren in elke nieuwe Duke. Ondertussen produceert KTM een hele familie aan Dukes, met cilinderinhouden van 125 cc tot bijna 1400 cc en vermogens tussen 15 pk en 190 pk.
We starten het verjaardagsfeestje met een testrit op de vernieuwde 390 Duke. Een compacte en superhandige machine die door KTM grondig werd opgefrist. Met onder meer een aangepast frame, verbeterde en instelbare vering, een fraai 5-inch TFT-dashboard en tal van detailverbeteringen veranderde er veel, maar de herkenbaarheid is 100% behouden. Dat geldt ook voor de licht agressieve zitpositie. Door het nieuwe, uit aluminium gegoten achterframe én door de decentrale plaatsing van de achterschokbreker kon de zadelhoogte tot 820 mm verlaagd worden waardoor de machine nog toegankelijker wordt. Maar het zadel zelf zorgt meteen voor een kleine domper op de feestvreugde. Het is namelijk te kort, waardoor de achterste rand van het zadel duidelijk en hinderlijk voelbaar is. Daar moet nog even naar gekeken worden KTM!
Een korte druk op de startknop brengt de ééncilinder tot leven. De nieuwe uitlaatdemper produceert een herkenbaar geluid. Het nieuwe dashboard is mooi en de weergave duidelijk. Met het nieuwe, vierkante schakelcluster op de linker stuurhelft navigeer je erg handig door de logisch opgebouwde menu’s. Het elektronicapakket van de nieuwe Duke is uniek in zijn klasse. Want behalve volledige connectiviteit (met turn-by-turn navigatie) beschik je over drie rijmodi (Street, Rain en Track). De nieuwe track-modus herbergt ook een launchcontrol-functie die je desgewenst met 7.000 tpm uit de startblokken doet schieten. En kies je voor de trackmodus, dan verandert de hele setup van het dashboard en krijgen toerenteller, laptimer en versnellingsindicator een prominente plaats. En dat allemaal op een 390cc-eéncilinder. Mooi.
Langere wielbasis
We starten de rit in de Street-modus, waarbij het blokje alle 44 pk’s met veel enthousiasme ter beschikking stelt. Het wordt meteen duidelijk dat KTM de afstelling van de geïnjecteerde éénpitter verder geoptimaliseerd heeft, want de vermogensopbouw verloopt mooier en aangenamer dan bij het uitgaande model. Onderin is er voldoende vermogen om rustig rond te tokkelen (ideaal bij stadsverkeer), maar bij een draai aan het gas reageert de motor opvallend moedig en met veel overtuiging. Trillen doet de eéncilinder wel. De trillingen zijn niet echt hinderlijk, maar wel aanwezig. Geholpen door de beter schakelende zesbak zit er best veel gang in deze kleine KTM. Kies je voor de Track-modus dan hangt de motor net iets giftiger aan het gas waardoor de éénpitter sportiever aanvoelt. Voor de openbare weg is de Street-modus echter beter en aangenamer. Op motorisch vlak is er dus duidelijk een stap voorwaarts gezet. Maar de ingrepen aan het rijwielgedeelte zorgen voor een echte meerwaarde ten opzichte van het vorige model. Door de iets langere wielbasis en de aanzienlijk betere WP Apex-veerelementen voelt de Duke stabieler aan. Zowel vooraan als achteraan zijn de veervoorspanning en de uitgaande demping nu vijfvoudig instelbaar (vier klikken = vijf standen) en dat is een meerwaarde. Met een paar weldoordachte klikjes pas je de Duke aan aan je gewicht en/of rijstijl. Door de lichtere wielen blijft het stuurgedrag ondanks de iets langere wielbasis flitsend, zoals het hoort bij een Duke. Op het mooie traject langs de Spaanse kust kwamen ook de verbeterde remmen duidelijk aan bod. De nieuwe radiaal gemonteerde vierzuigerremklauw met grotere zuigers, gecombineerd met de enkele 320mm-schijf zorgen voor veel en goed te doseren remvermogen. Zoek je de grenzen op, dan zijn er het standaard bochten-ABS én het Supermoto ABS voor veilig en opwindend rijplezier. Bij aankomst noteerden we een keurig verbruik van 1 op 27, wat in combinatie met de 15 liter tank voor een behoorlijke actieradius zorgt. Helaas stelden we eveneens bij aankomst vast dat de bekleding van het zadel opvallend veel kreuken vertoonde en dus eigenlijk na één rit al versleten leek.
1 van 5
Conclusie KTM 390 Duke
Met een prijs van €7.150 krijg je best veel waar voor je geld. De uitrusting van de 390 Duke ging er behoorlijk op vooruit en de ingrepen aan het rijwielgedeelte geven de machine een volwassener rijgedrag. De nieuwe Duke komt er in een oranje en een blauwe versie en staat heel binnenkort bij je dealer.
Pluspunten KTM 390 Duke
Volwassen look
Best veel vermogen
Remmen
Minpunten KTM 390 Duke
Vorm zadel
Kwaliteit bekleding zadel
Trillingen
KTM 390 Duke
PRIJZEN
Nederland
€ 7.150
België
€ 6.699
ALGEMEEN
Drooggewicht
149 kg
tankinhoud
13,4 l
wielbasis
1.357 mm
zithoogte
820 mm
balhoofdhoek
25°
naloop
95 mm
KTM 1390 Super Duke R: Naked voor Beasty Boys
Op de tweede dag van het Duke-feest brengt KTM de zware kanonnen in stelling. Eerst rijden we met de vernieuwde 1390 Super Duke R op het circuit. Later op de dag is het de beurt aan de nieuwe 990 Duke. De weersvoorspellingen zijn slecht, maar het geluk staat aan onze kant. Het circuit ligt er zo goed als droog bij en na een korte technische briefing kunnen we de baan op. Tijdens die briefing leren we dat de 1390 Super Duke R voor 60% bestaat uit nieuwe onderdelen. Het belangrijkste nieuws komt voor rekening van de motor. Die levert dankzij een aanpassing aan de nokkenas-technologie en een iets grotere cilinderinhoud niet minder dan 190 pk bij 10.000 tpm en een monsterkoppel van liefst 145 Nm bij 8.000 tpm. Dat is 10 pk en 5 Nm meer dan bij het uitgaande model. Met de optionele Akrapovič-uitlaat kom je aan 200 pk… En dat voor een tweecilinder naked!
Al na de eerste ronden op het technisch moeilijke circuit van Almeria wordt de keuze voor de bijnaam The Beast weer heel duidelijk. Wat een power. Over het hele toerenbereik is de KTM sterk, heel sterk. De snelheid waarmee het vermogen wordt opgebouwd is indrukwekkend. Met de (helaas) optionele quickshifter vlieg je door de versnellingen en gaat de KTM er als een bezetene vandoor. De overgang van het ene nokprofiel naar het andere voel je slechts heel beperkt, gewoon omdat het blok zo snel in de toeren klimt. De afstelling van het blok baarde de ingenieurs best wat zorgen, gewoon omdat het vermogen bij de overgang van het ene nokprofiel naar het andere er zo brutaal inkwam. Het was voormalig GP-ster en KTM-testrijder Jeremy McWilliams die het prototype vergeleek met een 500cc GP-racer en er op aandrong de vermogensopbouw rustiger te laten verlopen. Dat is dus gelukt, maar toch ben je maar wat blij dat The Beast een heel arsenaal aan elektronische hulpmiddelen aan boord heeft. Uiteraard zijn er de gebruikelijke rijmodi en een tienvoudig instelbare tractiecontrole. Nieuw is de setting voor de wheeliecontrole. Die is nu heel eenvoudig in vijf stappen instelbaar, waarbij telkens een mooi icoontje van een wheeliënde Duke op het dashboard verschijnt. In de optionele Track-modus kan je de wheeliecontrole volledig uitschakelen en heb je ook de beschikking over een telemetriesysteem dat onder meer je bochtenhoek, de opgewekte G-krachten en een laptimer toont.
In de eerste sessie gebruiken we onze tijd vooral om het circuit te (her)verkennen en de nagelnieuwe Michelin Power GP-banden op te ruwen. Die bandenkeuze leverde meteen een gewichtsbesparing op van maar liefst 1,2 kg! De zitpositie werd slechts minimaal veranderd, maar de tank is dan weer helemaal nieuw waardoor de Duke toch weer net iets anders aanvoelt. De tank werd groter (+1,5 liter) maar het zijn vooral de vlakke zijkanten van de tank die voor een veel beter contact met de machine zorgen. De agressieve rechtop zitpositie is en blijft vreemd wanneer je met de Super Duke het circuit opgaat. Vooral op de rechte stukken krijg je het zonder enige beschutting behoorlijk te verduren. Op het rechte eind perste de KTM er vlot snelheden uit van meer dan 240 km/u en dat voel je echt wel aan je nekspieren. Die zijn amper in staat om de bewegingen van je helm onder controle te houden. En veel tijd om te rusten is er niet, want The Beast knalt je in hoog tempo van de ene bocht naar de andere. De combinatie van fantastische remmen en de zeer fijn werkende elektronica maken wel dat je echt hard kan gaan zonder dat je het gevoel krijgt risico’s te nemen. Dat zegt heel veel over de ontzettend efficiënte werking van de elektronica. Gaandeweg de vier sessies die we mochten rijden, werden de instellingen van zowel de vering als de tractiecontrole verhoogd en dat zorgde ervoor dat de KTM zich meer en meer liet voelen. In die zin dat bijvoorbeeld de achterband het steeds zwaarder te verduren kreeg en er daardoor hier en daar wat onrust ontstond. Gecontroleerde onrust weliswaar, want hoewel je bijvoorbeeld bij het uitaccelereren van een bocht best wel merkte dat de achterband kleine stapjes opzij zette, werd het nooit angstwekkend. En dat terwijl er steeds sneller gereden werd. En het mooie was dat je alle mogelijke instellingen ook heel fijn kan bijregelen en steeds weer verrast wordt door de impact ervan tijdens het rijden. Wil je écht de promofoto’s en filmpjes van KTM nabootsen, opteer dan zeker voor de optionele rijmodi Performance en Track. Zeker wanneer je de Track-modus activeert verandert de Duke van een wegmotor in een racer. Je krijgt dan de scherpste gasrespons en via de tienvoudig instelbare slipcontrole en de vijfvoudig instelbare wheeliecontrole bepaal jij hoe gortig het er op het feestje aan toe gaat. Dat KTM het kunstje van de elektronica beheerst merk je vooral aan het subtiele ingrijpen van het systeem. Echt knap!
De 1390 Super Duke is beschikbaar in de ‘standaard’ R-versie en de wat duurdere Evo. Die beschikt over de nieuwste versie van de semi-actieve WP-vering met voorgeprogrammeerde instellingen die de vering bijsturen in functie van de rijmodi en tractiecontrole. Maar de vering is ook volledig instelbaar vanaf het dashboard en ook dat werkt uitzonderlijk efficiënt. Tijdens de vierde en laatste sessie ga ik de baan op met een Evo en neem de tijd om wat te experimenteren met de vering. De invloed ervan op het rijgedrag van de KTM is overweldigend. Zeker wanneer je de extremen opzoekt. Dan verandert de KTM van een sportieve naked bike in een vlijmscherp wapen. Hard, meedogenloos maar hyper efficiënt. Wat een ding!
Vier circuitsessies geven je natuurlijk slechts een indruk van waar de nieuwe Super Duke toe in staat is. Maar die indruk is wel eensluidend positief. Het is een overweldigende machine die tot veel meer in staat is dan je van een naked bike verwacht. Allicht zal niet iedereen fan zijn van het bijzondere design. Met name de eigenzinnige vorm van de koplamp zorgt voor verdeeldheid. Maar als je er eens mee gereden hebt, dan neem je die vreemde koplamp er probleemloos bij en zijn het de technische verfijndheid en de daaraan gelinkte prestaties die ook van deze nieuwe Super Duke weer een begeerlijk stuk techniek maken.
1 van 4
Conclusie KTM 1390 Super Duke R
Met een prijs van €25.170 voor de basisversie is de Super Duke niet goedkoop. Bovendien moet er voor een aantal elektronicapakketten (o.a. de rijmodi Track en Performance) worden bijbetaald. Hetzelfde geldt voor een quickshifter en dat is best verrassend. Je koopt met de Super Duke echter de snelste en sterkste tweecilinder naked die er bestaat en dat maakt veel, zo niet alles goed.
Pluspunten KTM 1390 Super Duke R
Bulkt van vermogen
Goede elektronica
Minpunten KTM 1390 Super Duke R
Design vraagt gewenning
Quickshifter niet standaard
KTM 1390 Super Duke R (EVO)
PRIJZEN
Nederland
€ 25.170 (€27.910)
België
€ 22.199 (€ 24.199)
ALGEMEEN
Drooggewicht
200,5 kg (200 kg)
tankinhoud
17,5 l
wielbasis
1.491 mm
zithoogte
834 mm
balhoofdhoek
24,7°
naloop
101 mm
KTM 990 Duke: Groter en beter?
Als laatste is het de beurt aan de nieuwe 990 Duke. Die komt in het gamma mooi tussen de 790 Duke en de nieuwe 1390 Duke R. Hierdoor verdwijnt de 890 Duke uit het gamma. Met een topvermogen van 123 pk bij 9.500 tpm en een maximum koppel van 103 Nm bij 6.750 tpm richt deze nieuweling zijn kogels duidelijk op de hogere middenklasse van de naked bikes. Machines als de Honda Hornet 1000, de Kawasaki Z900 of de Ducati Monster zijn alvast gewaarschuwd. Omdat de stap van een 790cc- naar een 990cc-paralleltwin behoorlijk groot is, ontwikkelde KTM de machine eigenlijk vanaf de grond af: 90% van deze machine is dan ook nieuw. De basis bleef natuurlijk de gekende paralleltwin. Met een aangepaste boring en slag, een agressiever profiel van de nokkenassen, een grotere radiator en een nieuwe uitlaat produceert het blok 18 pk meer dan de 790. En dat is tijdens deze eerste kennismaking ook meteen merkbaar. De 990 speelt duidelijk in een andere klasse dan de 790. Over het hele toerenbereik is er veel vermogen voorhanden. Ook bij lagere toerentallen – een beetje het zwakke punt van de 790 – levert de 990 ruim voldoende vermogen en naarmate het toerental stijgt voel je de twin heel mooi en lineair sterker worden. Omdat het maximum koppel al bij 6.750 tpm wordt bereikt, word je zelden verleid om de twin tot tegen de toerenbegrenzer te rijden. De zitpositie is fantastisch. Het stuur staat opvallend dicht bij je. Voor wie daar niet zo van houdt is het fijn te weten dat zowel de positie van het stuur als de afstand tot de berijder instelbaar zijn. Hetzelfde geldt voor de kwalitatief hoogstaande rem- en koppelingshendels. Gecombineerd met een fijn zadel vindt dus allicht iedereen wel een aangename rijpositie op de nieuwste Duke. Het is opvallend hoe smal en compact de machine aanvoelt. De nieuwe tank zorgt net als bij de Super Duke voor veel contact, waardoor je heel goed voelt hoe de machine zich gedraagt.
Het feestje rondom de 990 Duke is echter van heel korte duur. Regen en mist gooien roet in het eten. De wegen zijn spiegelglad en de fotografen zijn niet in staat om hun werk te doen. De organisatie besluit dat het onder deze omstandigheden echt niet veilig is om de machine te testen en besluit de test te staken. Met als resultaat dat we zonder foto’s en met slechts een hele korte eerste kennismaking van de 990 Duke huiswaarts keren. Hoe kort onze kennismaking met deze nieuwste KTM ook was, de eerste indruk is alvast positief. Het blok heeft een zeer aangenaam karakter, de zitpositie is uitstekend en de regenmodus van de tractiecontrole werkt uitstekend… Alle andere bevindingen houd je dus van ons tegoed. Zodra we de 990 Duke in eigen land aan de tand kunnen voelen, zullen we je hierover uitvoerig berichten.
Na deze (zeer) korte eerste kennismaking kunnen we wel besluiten dat de nieuwe KTM 990 Duke een mooie aanvulling is van het gamma en het gat tussen de 790 en de nieuwe 1390 perfect opvult. Wat ons het meest verbaasde is dat deze Duke, in tegenstelling tot wat zijn agressieve lijnen laten vermoeden, eigenlijk een allemansvriend is. Zelfs op spiegelgladde wegen. Door het goed afgestelde rijwielgedeelte, de fijne remmen en de knappe prestaties van de motor kan er gevlamd worden. Dat staat vast. Maar die goede basiseigenschappen maken deze Duke ook geschikt voor de wat minder ervaren motorrijder, die net wat meer wil en samen met zijn Duke wil groeien in de edele kunst van het motorrijden. Je zult dan wel €16.890 moeten neertellen en een keuze maken tussen de oranje en zwarte versie. Moeilijk is het dus niet.
De Benelli TRK 552 is de opvolger van de populaire TRK 502 en belooft een evolutie te zijn in het avontuurlijke motorsegment. Uitgelekte foto’s van de TRK 552 deze maand (februari) hebben veel enthousiasme gecreëerd bij fans van Benelli en avontuurlijke rijders over de hele wereld. De TRK 552 is alleen beschikbaar voor de Chinese markt en zal vooralsnog niet beschikbaar komen voor Europa.
Op het eerste gezicht lijkt de TRK 552 sterk op zijn voorganger, met dezelfde LED-koplampen en handbeschermers die zorgen voor een robuust en avontuurlijk design. In het vooronder is er echter wel iets veranderd. De vernieuwde 549cc-tweecilinder-in-lijn brengt traditie en innovatie samen. Met een vermogen tot wel 61 pk (45 kW) bij 8.500 tpm en een koppel van 55 Nm bij 6.000 tpm, biedt deze motor levendige prestaties op zowel verharde als onverharde wegen.
Naast het krachtige vermogen heeft de TRK 552 ook verbeteringen in rijeigenschappen en uitrusting te bieden. Een nieuw ontwerp van de aluminium achterbrug vervangt de vorige stalen buisconstructie, terwijl verstelbare vering zorgen voor een betere rijervaring. Het remsysteem maakt gebruik van J.Juan-remklauwen, met dubbele schijfremmen vooraan en een enkele schijfrem achteraan.
Wat betreft moderne gemakken, is de TRK 552 uitgerust met volledige LED-verlichting en een volledig digitaal dashboard met smartphone-connectiviteit. Voor comfort tijdens lange ritten zijn er verwarmbare handvatten en zadels, evenals handige details zoals waterdichte USB-poorten.
Hoewel de exacte prijzen nog niet bekend zijn, kunnen we op basis van het huidige prijsbereik van TRK 502-modellen verwachten dat de TRK 552 en TRK 552X rond de €8.000 zal liggen. Dit benadrukt de focus van Benelli op toegankelijke kwaliteit en avontuur voor iedereen.
Al met al is de Benelli TRK 552 klaar om het hart van avontuurlijke motorliefhebbers te veroveren. Met een combinatie van traditie en innovatie is deze motor geschikt voor zowel beginners als ervaren avonturiers.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
