Yamaha heeft onlangs een nieuwe octrooiaanvraag ingediend die aanzienlijke innovaties onthult in het ontwerp van elektrische crossmotoren. De focus ligt met name op de transmissie om de grip te verbeteren en het koppel te vergroten zodat de e-crosser zich nog meer gedraagt als een ‘normale’ crossmotor.
De ervaring met de trial-motor TY-E, waarmee Yamaha soortgelijke uitdagingen is aangegaan om meer direct koppel en betere controle voor de rijders te bieden, lijkt nu ook naar de crossmotor te worden overgebracht. Op basis van deze octrooiaanvraag lijkt Yamaha innovatieve oplossingen te verkennen om extra koppel te leveren wanneer dat nodig is.
1 van 2
Een van de belangrijkste innovaties is de integratie van een torsiedemper in de transmissie. Dit apparaat, bestaande uit twee rotors verbonden door veren, fungeert als een energieopslagsysteem en biedt een korte extra boost aan het achterwiel bij situaties waar een snelle acceleratie gewenst is.
Dit zou een opmerkelijke verandering zijn ten opzichte van de traditionele configuratie met vliegwiel en koppeling die wordt gebruikt op de TY-E. Het doel is om het gevoel in het gashendel te verbeteren en optimale prestaties te leveren zonder overmatige afmetingen en gewicht aan de aandrijflijn toe te voegen. De octrooitekeningen suggereren mogelijke ontwikkelingen in het ontwerp van toekomstige elektrische crossmotoren van Yamaha en we kunnen ook speculeren over het gebruik van een monocoque carbon frame vergelijkbaar met dat van de TY-E.
Harley-Davidson Italië heeft een webserie gemaakt met als hoofdrolspeler de Dakar-coureur Joan Pedrero. De serie volgt zijn deelname aan de Africa Eco Race op een Harley-Davidson Pan America 1250TM, de eerste reis-enduro van Harley-Davidson. Fans van Harley zullen ongetwijfeld kunnen genieten van dit raceverhaal.
De webserie documenteert alle ins & outs van de race in vijf afleveringen, waarbij Pedrero wordt gevolgd van Monaco naar Lac Rose in Dakar. Natuurlijk zijn we dan ook getuige van de extreme capaciteiten van de Pan America 1250 en hoe deze het avontuurlijke DNA belichaamt waarvan Harley-Davidson zegt dat het een integraal onderdeel van ze is.
De serie stelt je in staat om achter de schermen van het avontuur te kijken, inclusief hoe Pedrero zich heeft voorbereid op de competitie en hoe de Pan America 1250 zich gedroeg in de woestijn. Pedrero overtrof de verwachtingen en wist de ware capaciteiten van de motorfiets aan te tonen. Deelname van Harley-Davidson aan de race bevestigde het potentieel en betrouwbaarheid van de Pan America 1250TM.
Benieuwd naar de webserie? Klik gewoon opharley-davidson.it/ecorace. Het zijn mooie plaatjes, alleen doet die verrekte ondertiteling het niet.
Brabus is een naam die al sinds eind jaren zeventig synoniem staat voor aangepaste Mercedessen, maar maakte in 2022 de overstap naar tweewielers met de Brabus 1300 R. Ze hebben gemerkt dat er genoeg klanten bereid zijn om hoge prijzen te betalen voor een Brabus-motorfiets. Nu heeft het bedrijf drie merknaamaanvragen ingediend voor nieuwe modellen van de Brabus 1400 R, wat in feite bevestigt dat hun samenwerking met KTM wordt uitgebreid met meer Super Duke-gebaseerde motorfietsen.
De oorspronkelijke Brabus 1300 R was gebaseerd op de KTM 1290 Super Duke Evo en adopteerde ongewijzigd het blok en chassis, terwijl het werd gehuld in een kenmerkende stijl met onder andere een ronde koplamp geleend van Husqvarna. De eerste generatie werd in een beperkte oplage van 154 motoren geproduceerd (77 in rood en 77 in zwart) om de oprichting van het bedrijf in 1977 te vieren. Ondanks de prijs van zo’n 45.000 euro – en geen prestatievoordeel ten opzichte van de toen zo’n 26.000 euro kostende Super Duke Evo waarop het was gebaseerd, waren alle 154 exemplaren binnen twee minuten na opening van het bestelformulier verkocht.
Niet verrassend voegde Brabus vervolgens een tweede generatie versie van de motorfiets toe, namelijk de ‘1300 R Edition 23’, waarvan de productie werd verhoogd tot 290 stuks. Opnieuw werden deze gelijk verdeeld tussen twee kleuren, Superblack en Stealth Gray, en er waren aanpassingen aan het ontwerp, waaronder een nieuwe koplampkap en luchtinlaten. Opnieuw waren ze snel uitverkocht, en kort daarna lanceerde Brabus de derde versie: de ‘1300 R Masterpiece Edition’. Deze was exclusiever met slechts 50 exemplaren (25 witte en 25 zwarte), en Brabus beloofde dat dit de laatste in de reeks zou zijn.
Nu is de KTM 1290 Super Duke vervangen door de 1390 Super Duke voor 2024. Dit biedt dus ruimte voor Brabus om opnieuw een lijn motorfietsen te produceren rond het 1350cc-LC8 V-twin blok van het nieuwe model. Met een shiftcam-stijl variabele kleptiming- en liftsysteem levert de nieuwe motor naar verluidt 190 pk bij 10.000 toeren per minuut en 145 Nm bij 8.000 toeren per minuut, tegenover respectievelijk 177 pk en 139 Nm.
Drie merknaamaanvragen
Deze motor, samen met het nieuwste chassis, ophanging en remmen van de Super Duke Evo, zal naar verwachting dienen als basis voor de nieuwe generatie Brabus-motorfietsen. De tot nu toe ingediende drie merknaamaanvragen suggereren dat Brabus mogelijk weer denkt aan het aanbieden van drie aparte series. De eerste merknaamregistratie is voor de naam ‘Brabus 1300 R Rocket’. Rocket is een titel die Brabus al toepast op sommige van zijn gelimiteerde, high-end Mercedes-auto’s, dus het is logisch om deze te verbinden met zowel tweewielers als vierwielers. We hebben al gezien met de Ducati Streetfighter Lamborghini en Diavel for Bentley limited-edition motoren dat er vraag is bij verzamelaars om motorfietsen te kopen die passen bij hun luxe auto’s. Maar het is niet moeilijk voor te stellen dat Triumph, dat al motorfietsen verkoopt onder de naam Rocket, bezwaar zou maken tegen de plannen van Brabus om een Rocket uit te brengen. We zullen moeten afwachten of de merknaamaanvraag wordt goedgekeurd.
De tweede merknaamaanvraag betreft de term ‘Brabus 1400 R Signature’. Ook hier gebruikt Brabus al de term Signature voor hun bestaande producten, maar dan voor hun assortiment exclusieve boten in plaats van auto’s.
Ten slotte is er, tenminste voor nu, de merknaamaanvraag voor de titel ‘Brabus 1400 Tailor Made’. De naam Tailor Made verwijst terug naar het verleden van Brabus toen ze in 2010 een reeks dure aangepaste versies van de Smart ForTwo produceerden onder dezelfde merknaam.
Uit onderzoek blijkt dat Roemenië het meest gevaarlijke Europese land is om in te rijden. Servië en Bulgarije volgen als tweede en derde. In Noorwegen, Zweden en het Verenigd Koninkrijk zijn de wegen het veiligst.
Dit blijkt uit een onderzoek waarin de meest recente gegevens van de European Transport Safety Council zijn geanalyseerd. Daaruit blijkt dat Roemenië het gevaarlijkste land is om in te rijden. Het Europese land telde in 2022 namelijk 85,81 verkeersslachtoffers per miljoen inwoners. Dit is echter wel een daling van 10,26 procent ten opzichte van 2012, toen er 95,62 slachtoffers per miljoen inwoners werden geregistreerd.
Rang
Land
Verkeersdoden per mio inwoners (2012)
Verkeersdoden per mio inwoners (2022)
plus/min
1
Roemenië
95,62
85,81
-10,26%
2
Servië
95,01
82,65
-13,01%
3
Bulgarije
82,62
77,64
-6,02%
4
Kroatië
91,91
71,20
-22,53%
5
Portugal
68,11
62,30
-8,53%
6
Griekenland
87,51
60,71
-30,63%
7
Letland
86,69
60,24
-30,65%
7
Luxemburg
64,78
55,78
-13,89%
9
Hongarije
60,76
55,22
-9,12%
10
Italië
61,71
53,70
-12,97%
Bron:European Transport Safety Council en Eurostat
Servië staat op de tweede plaats met 82,65 verkeersslachtoffers per miljoen inwoners, Bulgarije neemt de derde plaats in met een totaal van 77,64 slachtoffers. Beide landen laten ook een daling zien van het totale aantal verkeersslachtoffers ten opzichte van 2012. In Servië is een daling van 13,01 procent geregistreerd, terwijl dit percentage voor Bulgarije op 6,02 procent ligt.
Noorwegen blijkt statistisch gezien het veiligste Europese land om in te rijden. Het land telde in 2022 slechts 21,38 verkeersslachtoffers per één miljoen inwoners. Daarnaast is er ten opzichte van 2012 een daling van 26,48 procent te zien.
Rang
Land
Verkeersdoden per mio inwoners (2012)
Verkeersdoden per mio inwoners (2022)
plus/min
1
Noorwegen
29,08
21,38
26,48%
2
Zweden
30,05
21,72
27,72%
3
VK
28,61
25,89
9,51%
4
Denemarken
29,93
26,22
12,40%
5
Zwitserland
42,62
27,58
35,29%
6
Ierland
35,57
30,83
13,33%
7
Duitsland
44,00
33,35
24,20%
8
Finland
47,21
34,43
27,07%
9
Israël
37,82
36,61
3,20%
10
Spanje
41,19
37,08
9,98%
Bron:European Transport Safety Council en Eurostat
Buurland Zweden volgt Noorwegen op als het op één na veiligste Europese land, met slechts 21,72 verkeersslachtoffers per miljoen inwoners. Op de derde plaats staat het Verenigd Koninkrijk met een aantal van 25,89.
De Moto Guzzi Stelvio is terug van weggeweest, waarmee de Italianen opnieuw het heftige strijdtoneel van de allroads betreden. We reden in Alméria de Spaanse Stelviopas omhoog, of de Spaanse tegenhanger van de moeder aller bergpassen, omdat die nu eenmaal beter rijdt dan het Italiaanse origineel en proberen uit te vogelen of de 2024 Moto Guzzi Stelvio met pasmunt betaalt ten opzichte van de concurrentie.
Wat een begin van het nieuwe seizoen voor Kay de Wolf. Hij won de GP van Argentinië en gaat als klassementsleider naar de tweede GP. In de MXGP eindigden drie Nederlanders in de top-tien.
Het is altijd weer even afwachten hoe de krachtsverhoudingen liggen bij aanvang van een nieuw seizoen. Er zijn weliswaar enkele internationale wedstrijden verreden, maar die zeggen niet alles. Niet iedereen rijdt er voluit en geen enkele cross kent een bezetting gelijk aan die van een Grand Prix. Bij de openings-GP in het Argentijnse Villa La Angostura was Liam Everts er in de MX2 niet bij, omdat hij herstellende is van een gebroken duim. Verder waren alle opponenten van De Wolf er wel. Hij begon op zaterdag goed aan het weekend door in de kwalificatierace tweede te worden achter zijn Husqvarna-teamgenoot Lucas Coenen.
Voor de tweede keer won Kay de Wolf een GP, links Simon Längenfelder, rechts Mikkel Haarup, die Triumph meteen een podiumplaats schonk.
Winst als verrassing
In de eerste manche pakte Coenen kopstart, maar al in de eerste ronde schoof zijn voorwiel weg en kwam hij hard ten val. Met een uiterst pijnlijke pols zocht de Belg het rennerskwartier op. De Wolf zat er goed bij, was vijfde bij de eerste doorkomst en wist zich op te werken naar de derde plaats. In de laatste bocht wist hij zich nog langs Thibault Benistant te wurmen en werd zodoende tweede achter Simon Längenfelder.
Na een intensieve behandeling door een fysiotherapeut was Coenen in staat in de tweede manche van start te gaan. Daarin bleek hij voluit te kunnen gaan en leidde zelfs in de slotfase. Maar met de finishvlag in zicht kwam hij ten val en eindigde als derde. De Wolf bezette lang de vierde plaats, maar door een sterk slot aan het eind van de manche klom hij op naar de tweede plaats, die ook tot zijn eigen verrassing zelfs nog tot de winst leidde en hem de GP-zege opleverde en de leiding in de WK-stand. De Wolf: ‘Het is mooi om nu de rode leidersplaat op mijn motor te hebben, maar dat zegt in deze fase van het kampioenschap nog niet veel, omdat er nog veel wedstrijden komen. In het begin van het weekend liep alles nog niet naar wens, maar ik wist me steeds te verbeteren. Tijdens de wintertraining heb ik me gefocust op het lang achter elkaar doorrijden met een sprint op het eind van de sessie. Dat heeft zich nu uitbetaald met het winnen van de GP.’
Rick Elzinga zat nog maar drie weken op de motor. Geen ideale voorbereiding op een nieuw seizoen. Desondanks wist hij in beide manches met een tiende en een negende plaats goed te scoren. Jens Walvoort, die voor KTM SB Racing aan alle GP’s gaat meedoen, scoorde in beide manches met een 19e en een 20e plaats. Kay Karssemakers moest zijn terugkeer in de GP’s noodgedwongen uitstellen. Goed hersteld van een sleutelbeenbreuk in december liep hij recent een blessure aan zijn borstbeen op.
Triumph kan terugkijken op een geslaagd debuut in de MX2, met de derde plaats voor Mikkel Haarup achter De Wolf en Simon Längenfelder. Andrea Adamo (dit jaar opnieuw met nummer 80 en niet met nummer 1, waar hij als wereldkampioen mee mag rijden) verkeert nog niet in de vorm van afgelopen jaar en bleef steken op de achtste en vijfde plaats.
Jorge Prado begon prima aan de verdediging van zijn wereldtitel.
Sterke start Prado
De Nederlanders deden het aardig in de MXGP, maar konden zich niet bemoeien met de strijd om de hoogste klasseringen. Jeffrey Herlings scoorde uiteindelijk de meeste punten en staat na de eerste GP op de zevende plaats, gevolgd door Glenn Coldenhoff en Calvin Vlaanderen. Lars van Berkel was na de Enduro del Verano van het WK-zandrace in Argentinië gebleven en kwam tot vijf WK-punten.
De winst was voor wereldkampioen Jorge Prado (die in tegenstelling tot Adamo wel met nummer 1 rijdt). Met hem stonden de voormalige wereldkampioenen Romain Febvre en Tom Gajser op het erepodium. Opvallend was het sterke rijden van Pauls Jonass.
Voor de beide Belgen verliep de eerste manche van de MXGP-klasse rampzalig. Brent van Doninck (afgelopen jaar langdurig uitgeschakeld vanwege een heup uit de kom) brak een bovenbeen, terwijl MXGP-debutant Jago Geerts met een gebroken sleutelbeen en elleboog huiswaarts keerde.
Mash heeft weer iets geweldigs voor avontuurlijke rijders! Maak kennis met de splinternieuwe Mash B-Side 500. Deze retro schoonheid maakte tijdens Motorbeurs Utrecht al veel indruk met zijn stijlvolle looks en aantrekkelijke prijs. En laten we het niet vergeten – de technologie van deze motor is helemaal up-to-date, inclusief de krachtige vloeistofgekoelde tweecilinder.
Met een 54 pk sterke tweecilinder en een benzinetank van maar liefst 18 liter, biedt de Mash B-Side 500 een comfortabele actieradius. Of je nu graag het platteland verkent of lange reizen maakt, deze combinatie is er klaar voor. En niet alleen voor jou, maar ook voor twee passagiers – er is genoeg ruimte!
Wat deze Mash-motorcombinatie zo speciaal maakt, is dat hij niet alleen meer vermogen biedt dan zijn voorgangers, maar ook nog eens die aantrekkelijke retro look behoudt waar Mash om bekend staat. Robuust en toch stijlvol – precies wat zijspanliefhebbers willen. En dat tegen een onverslaanbare prijs.
Je kunt de Mash B-Side 500 vanaf medio april 2024 vinden bij de Mash-dealers voor €14.499,-. Hij wordt toegevoegd aan het leveringsprogramma naast de Mash Black Side.
Acteur Chris Hemsworth, vertolker van onder andere Thor, geeft ons via social media een voorproefje van de wilde wereld van ‘Furiosa’, het volgende hoofdstuk in de Mad Max-saga. Sommigen zullen zijn apocalyptische look opmerken, maar wij zijn vooral gecharmeerd door zijn chopper met radiale motor…
De release van ‘Furiosa’ komt steeds dichterbij, het nieuwe hoofdstuk in George Miller’s Mad Max-saga, dat eind mei in de bioscoop wordt verwacht. De film vertelt het verhaal van de oorsprong van een krijger, gespeeld door Anya Taylor-Joyce. Maar zoals we weten – en verwachten – weet Miller naast het bedenken van een dystopische toekomst ook altijd onze fantasie als motor- en een beetje autoliefhebbers te prikkelen met absurde voertuigen die met waanzinnige snelheden door meedogenloze woestijnen scheuren. En ook deze keer beginnen onze verwachtingen te groeien, gezien wat Chris Hemsworth, een van de belangrijkste acteurs in ‘Furiosa’, op sociale media heeft gepost.
De Thor-acteur heeft een foto gedeeld vanaf de set en terwijl velen de lange onverzorgde baard en slordige look van zijn personage, schurk Dementus, hebben opgemerkt, werden wij aangetrokken door de indrukwekkende chopper die hij bestuurt. Niet zozeer om zijn vormen, maar wel om de stermotor die in het midden is gemonteerd, wat doet denken aan lang vervlogen tijden van gevechtsvliegtuigen, die chaos en vernietiging veroorzaakten.
Het proces om zo’n voertuig te creëren moet zeker een titanische onderneming zijn geweest voor Miller’s voertuigbouwers. Maar stel je eens voor dat je in die verlaten woestijn staat en zo’n metalen monster moet bouwen. Van de bescherming van de radiale cilinders tot de transmissie, elk detail van deze chopper lijkt met zorg en aandacht te zijn gemaakt, althans op basis van deze foto. We weten ook dat George Miller geen grappen maakt als het op voertuigen aankomt en dat elk voertuig in de cultfilm Mad Max: Fury Road ook echt reed, dus we verwachten hetzelfde van deze ‘radiale chopper’, die naar we hopen – maar waar we zeker van zijn – niet alleen een esthetische rol zal hebben.
Op dit punt kunnen we echter niet anders dan ons afvragen hoe zo’n motor klinkt. En we zouden ook graag willen weten wie de vaardige hand is achter dit monster.
We denken te weten van welke hand deze custum is: JRL Cycles. De custom waarop Chris Helmworth zo trots zit kwam rond 2010 als Lucky 7 ter wereld. De motor werd gebouwd om deel te nemen aan het AMD World Championship of Custom Bike Building.
De Lucky 7 heeft een Rotec stermotor met zeven cilinders, de R2800. Als je op zoek bent naar nog meer vermogen, kun je bij JRL een negencilindermotor van 36000 cc bestellen.
Het frame van de Lucky 7 werd gemaakt door Twisted Choppers. Latere frames werden door Michael Prugh gefabriceerd. Hij werd bekend door het ontwerpen van de Lowlife- en Hardlife-frames voor Independent Cycle.
We zijn in Portugal op de rollercoaster van Portimao voor niet alleen de nieuwe Honda CBR600RR, maar ook de vernieuwde CBR1000RR-R Fireblade SP staat op het programma. In tegenstelling tot de 600 konden we de 1000 wél rijden met slicks en op een compleet droge baan. Een behoorlijke gemoedsrust, met 218 pk onder je bibberende billen…
Motor.nl: Laat me raden, je bent helemaal bekaf na zo’n 1.000cc superbike op Portimao?
Gijs Gilis: “Zo erg is het ook niet, maar ik voel toch spieren waarvan ik dacht dat ze al even uit mijn lichaam verdwenen waren. Zo’n superbike bedwingen is uiteraard niet niks, en het vele hoogteverschil van Portimao maakt het allemaal nog extra fysiek zwaar. Maar… wel helemaal geweldig hoor. Wat een machine! Wat een circuit! Sensationeel op alle mogelijke manieren.”
Is de nieuwe Fireblade veel veranderd ten opzichte van de 2023-versie?
“Qua uiterlijk niet meteen, maar onderhuids zijn er behoorlijk veel wijzigingen doorgevoerd. We gaan ze hier niet allemaal noemen, omdat het er onnoemelijk veel zijn, maar we vermelden wel de belangrijkste dingen. Zo is het motorblok 600 g lichter geworden door lichtere onderdelen, en het aluminium frame 1 kg door extra holtes en ‘weggeschraapte’ stukken.”
Dat klinkt… gevaarlijk.
“Nee hoor, maak je geen zorgen. De stijfheid is er nog steeds. Het is gewoon wat overtollig gewicht dat weg kon. Belangrijker is Torque Split Control. Een nieuw systeem waarbij twee motoren gebruikt worden om de gaskleppen van de vier cilinders aan te sturen. Het voordeel daarvan is een beter gasgevoel en een sterkere acceleratie. Bovendien maakt, door dat systeem, de motor bij bepaalde toerentallen een heel typisch geluid. Alsof er een limiter in gang schiet, zonder dat dat daadwerkelijk gebeurt, uiteraard.”
“Niet zozeer vreemd, eerder heel agressief. Je hebt nog steeds het hoogtoerige viercilinder-in-lijngeluid, maar dat wordt nu dus vergezeld door deze specifieke sound. Verder is de elektronica van de Fireblade op vrijwel alle punten licht aangepast en verfijnd. En – die mogen we zeker niet vergeten, want ze zijn oh zo belangrijk – nieuwe winglets!”
Mja, die zien er gelukkig niet al te extreem uit en ze zijn bovendien mooi weggewerkt.
“Klopt. De Fireblade is een bijzonder knappe motor, mede dankzij het niet al te hard uitsteken van die winglets. Hij is laag, gedrongen en ziet er super-agressief uit. Tijdens het rijden krijg je te maken met zoveel krachten, maar wat ons is bijgebleven is de sterkte van het motorblok – ook in het middengebied, de finesse van de elektronica en de uitmuntende stabiliteit onder het remmen. Na het recht stuk van Portimao duik je naar onder en moet je vol remmen aan 285 km/u. De Fireblade bewoog nauwelijks en liet het kinderspel lijken. Wat ook te danken is aan de nieuwe Öhlins-vering die voor het eerst gebruikt wordt op een productiemotor en werkt met…”
Sorry, je tijd zit erop. Dat systeem leg je ons maar uit in de Eerste Test. Fijne avond!
Wat leven we toch in geweldige tijden. Nadat collega Jelle begin deze week met de Kawasaki Ninja ZX-6R op pad ging, was het deze keer de beurt aan Gijs Gilis om de nieuwe Honda CBR600RR aan de tand te voelen. De supersports zijn helemaal terug, en daar kunnen we alleen maar blij om zijn. We bellen Gijs na zijn circuitdag op Portimão, onder twijfelachtige weersomstandigheden.
Oei. Toch geen regen gehad zeker?
We hebben superveel geluk gehad. Tot de ochtend vielen er nog buien, maar toen wij op het circuit arriveerden stopte het gelukkig met regenen en begon de baan op te drogen door de vele wind en zo nu en dan zonneschijn. We hebben alle sessies wel met regenbanden gereden, omdat het nog veel te nat en glad was voor slicks. Desondanks hebben we een goede eerste indruk gekregen van de nieuwe CBR600RR.
Vertel er alles over. Alles!
Alles niet, daarvoor moet je de Eerste Test lezen die weldra online komt én in MOTO73 #5 staat. Maar we waren eigenlijk best wel tevreden met die natte baan. Het versterkte alleen maar hoe makkelijk die CBR te rijden is. Zo’n soepel motorblok, zulke zachte versnellingswissels (met quickshifter) en zo’n comfortabele remwerking. Het klinkt nu wel als een heel softe motor, wat het helemaal niet is, maar het gemak waarmee je ermee over circuit kunt rijden is bijzonder.
Is het wel nog steeds een hoogtoerige supersport zoals we ze kennen?
Jazeker! Het motorblok is vrijwel ongewijzigd overgenomen van de laatste 2017-versie. Op alle mogelijke manieren zijn motoronderdelen wel lichter en sterker gemaakt, terwijl de uitlaat stevig herwerkt is om het geheel EU5+ gehomologeerd te krijgen. En kijk eens naar die centrale uitlaat onder de kont van de CBR. Geweldig, toch!
Hij ziet er inderdaad mooi uit. De voorzijde is ook heel stoer geworden.
Absoluut. Maar niet alleen aan de buitenkant is hij mooi, ook binnenin is er een grote nieuwigheid die voor de grootste verandering zorgt. De CBR600RR krijgt namelijk de 6-assige IMU van de Fireblade. Die regeleenheid, die alle elektronica aanstuurt, zorgt ervoor dat de CBR600RR nu vol elektronica uitgerust kan worden, van in negen niveaus instelbare tractiecontrole tot rear lift control, bochten-ABS, slip & assist-koppeling en een quickshifter die in beide richtingen werkt. Een waar genot dus.
Maar waarom brengt Honda nu de CBR600RR weer op de markt?
Heel simpel. Er is voldoende vraag naar om de stap te wagen. Honda zegt zelf dat het gat tussen de CBR650R en CBR1000RR-R te groot is. Dat klopt, plus de 600 is nu EU5+ gekeurd, dus de supersport leeft weer bij Honda. We hebben hem hoog in toeren laten janken, zoals het hoort, zodat heel Portugal het heeft gehoord.
Een beetje overdrijven ben je nog niet verleerd. Doe je wel een beetje kalm aan?
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
