maandag 4 mei 2026
Home Blog Pagina 410

Historische overwinning voor TVS Racing in Dakar Rally 2024

0

TVS Racing Factory-racer Harith Noah schrijft geschiedenis; eerste Dakar-winnaar uit India.

TVS Motor Company, de eerste Indiase fabrikant die meedoet aan de Dakar Rally, heeft samen met TVS Racing Factory Racer Harith Noah geschiedenis geschreven. Noah was de eerste Dakar-winnaar – in de Rally 2-klasse – eindigde op de 11e plaats in het algemeen klassement. Dat was een grote sprong voorwaarts ten opzichte van zijn vorige beste prestatie, namelijk de 20e plaats.

TVS Racing is een pionier in het bevorderen van de racecultuur in India en heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van de TVS Apache-serie door middel van het ‘Track to Road’-filosofie. De TVS Apache blijft een van de snelst groeiende sportmotoren en geniet wereldwijd vertrouwen onder klanten in 82 landen.

Harith Noah

Harith Noah, teamrijder van TVS Racing Factory, zei: ‘Ik ben buitengewoon blij dat ik als 11e over de finishlijn ben gekomen tijdens de laatste etappe van de Dakar Rally 2024. Het hoofddoel was om de finish te halen en daar hebben mijn team en ik ons op voorbereid. Mijn intentie was om elke dag consistent te rijden, kilometer na kilometer binnen een uur af te leggen. De eerste week begon traag zoals verwacht, maar vanaf de tweede week voelde ik me steeds beter op de motor en begon ik mezelf uit te dagen wanneer ik me comfortabel voelde, terwijl ik gemakkelijk door verschillende terreinen navigeerde. Ik verraste mezelf in etappe 10 met een vijfde plaats overall en reed gedurende die etappe zelfs een bepaalde periode vooraan. Desondanks ben ik ontzettend blij hier te zijn en deze categorie als eerste overall gewonnen te hebben. Ondanks dat ik halverwege de rally ziek werd, heb ik ervoor gezorgd dat ik op de been bleef en zoals altijd is het een enorm geluk om hier aan de finishlijn te staan.”

2024 Dakar Rally: Overwinning, gevaar en rampspoed in ’s werelds zwaarste race

Meneer Vimal Sumbly, Hoofd – Business, Premium, zei: ‘TVS Racing heeft een belangrijke rol gespeeld bij het bevorderen van motorsport in India en zich toegewijd aan het wereldwijd ondersteunen van talent. Bij TVSM is het ons doel en onze missie om jonge racers te ondersteunen en de racesport democratisch te maken. We zijn ontzettend trots op Harith voor zijn vastberadenheid en doorzettingsvermogen tijdens alle etappes van de rally. Dit is een mijlpaalprestatie voor India en Harith is een inspiratiebron geworden voor jongeren om zich bezig te houden met motorsport. Zijn prestaties weerspiegelen echt het harde werk, toewijding en training die hij, evenals het team, hebben geleverd om zo’n prestatie te behalen. Het was een genot om hem deze moeilijkste rally van Dakar dit jaar te zien trotseren.’

Dit is de Ducati GP23 van Marc Márquez!

0

De Ducati GP23 van Gresini Racing én Marc Márquez – en zijn jongere broer Alex – zijn bekend. Dit zijn de kleuren die je tijdens de MotoGP in Qatar in de gasten moet houden. De hoofdsponsor ontbreekt nog en het ontwerp lijkt op dat van 2023.

Bij Cocoricò in Riccione werden de doeken opgetrokken, die de Ducati Gresini Racing-racers van Marc Márquez en zijn broer Alex verborgen hielden. Velen hadden meer ruimte voor Red Bull verwacht op de kuipen van de Gresini-motoren, maar een echte hoofdsponsor ontbreekt nog op de kuipen.

Marc Márquez favoriet bij bookmakers voor MotoGP-kampioenschap 2024

Krijgt Harley-Davidson Road Glide ST een CVO-versie?

0

De Harley-Davidson Road Glide ST wordt een CVO-model volgens gelekte informatie uit de onderdelencatalogus van het merk. Het nieuwe model, dat naar verwachting dit jaar zal worden uitgebracht, krijgt de naam CVO Road Glide ST. Dit betekent dat de sportieve toermotor van Harley-Davidson wordt opgewaardeerd tot een exclusieve CVO-variant. De motor blijft waarschijnlijk de krachtige 117-ci (1923 cc) motor behouden, die meer dan 100 pk levert. Voor wie nog meer vermogen wil, is er een tuning-kit beschikbaar waarmee bijna 120 pk kan worden bereikt.

Harley-Davidson werkt aan een Pan America CVO

In de Amerikaanse accessoirecatalogus worden enkele nieuwe onderdelen vermeld voor de CVO Road Glide ST, waaronder een zadelcover van carbon. Het is interessant om te zien dat Harley-Davidson dit relatief jonge, maar succesvolle ST-model naar het prestigieuze CVO-niveau tilt. In 2022 introduceerde het merk al de Road Glide ST en Street Glide ST met langere veerwegen en de krachtige 117-ci motor.

Op dit moment wordt de Harley-Davidson Road Glide ST aangedreven door de Milwaukee Eight V-twin motor met een cilinderinhoud van 1923 cc, een maximum koppel van 168 Nm en 103 pk. Er is echter ook een grotere motor beschikbaar met een cilinderinhoud van 1977 cc (121 cubic inch), variabele klepbediening, 185 Nm en 117 pk, die momenteel gebruikt wordt in zowel de CVO Road Glide als Street Glide modellen. Het is nog niet bekend welke van deze twee motoren het nieuwe ST-model onder het CVO-label zal krijgen.

Tuning-kit

Voor zowel de nieuwe 121-ci motor als de bekende 117-ci motor wordt er een tuning-kit aangeboden in de catalogi. Deze kit bestaat uit een nieuwe nokkenas, tuimelaarstangen en hydraulische lifters, waardoor beide motoren aanzienlijk sterker worden vanaf 4.000 tpm. Harley-Davidson beweert dat dit resulteert in een vermogenswinst van 21 procent, wat zou betekenen dat de 117-ci motor wordt opgewaardeerd naar 125 pk. Het is echter belangrijk op te merken dat deze tuning-kit specifiek vermeld staat als fabrieksaccessoire voor de nieuwe CVO Road Glide ST.

Al met al blijkt uit de gelekte informatie dat Harley-Davidson werkt aan een CVO-variant van de Road Glide ST en dat er mogelijk ook een Street Glide ST zal volgen. Meer details worden verwacht op 24 januari.

Uitgelekt! Benelli 902 S

0
Benelli 902 S

Een Chinese autoriteit heeft informatie en een afbeelding vrijgegeven van de Benelli 902 S, een naked bike die sterk lijkt op de Benelli 752 S. Maar het model heeft een grotere cilinderinhoud en krachtigere eigenschappen.

De Benelli 902 S vertoont veel visuele overeenkomsten met de bekende 752 S. Van het zwarte buisvormige spaceframe tot de ovale koplamp en taps toelopende spiegels zijn de ontwerpelementen bijna identiek. Ook de verhoudingen van de tank en achterzijde, evenals de gouden voorvorkbuizen, vertonen een opvallende gelijkenis met die van de 752 S. Beide motoren hebben bovendien een wielbasis van 1.460 millimeter.

De voor- en achterbanden lijken hetzelfde te zijn – respectievelijk 120/70 ZR17 en 180/55 ZR17. Bovendien lijken de volledig LED-verlichting, kleurendisplay van het dashboard, Marzocchi-schokdempers, Brembo-remklauwen en tweekanaals ABS ongewijzigd ten opzichte van het momenteel verkrijgbare topmodel 752 S.

Benelli Tornado 400 verwacht in Europa

Het belangrijkste onderscheidende kenmerk ligt in de vergrote cilinderinhoud van 904 cc, een aanzienlijke upgrade ten opzichte van de vorige 754 cc. Deze nieuwe tweecilinderlijnmotor is te vinden in de Benelli 902 S. Op basis van de specificaties zou dit moeten leiden tot een aanzienlijke toename van het vermogen, naar schatting rond de 105 pk in vergelijking met zijn vorige output van 76 pk.

De Benelli 902 S zal een topsnelheid halen van 225 km/u, een verbetering ten opzichte van zijn vorige limiet van 190 km/u. Het is echter onzeker of dit model tractiecontrole zal hebben, aangezien de 752 S dit niet had.

De Benelli 902 S heeft enkele wijzigingen ondergaan, waaronder het gewicht. Specifiek weegt hij nu 220 kilogram met een volle tank, terwijl zijn voorganger, de 752 S, zwaarder was met 232 kilo. Bovendien is het maximale laadvermogen voor de 902 S iets lager met 160 kilogram in vergelijking met het toegestane laadvermogen van 174 kilogram voor de 752 S.

De resterende onzekerheden draaien om de mogelijkheid dat de Benelli 902 S de 752 S vervangt of aanvult, en wanneer precies deze verandering zal plaatsvinden. Een prangende vraag blijft: wat wordt de prijs? De lancering van deze nieuwe naked bike van Benelli staat gepland voor 2024 en zal beschikken over een krachtige 105 pk, hoewel details op dit moment nog beperkt zijn.

Benelli 902 S

BMW R 18 One Eight ‘C’ debuteert tijdens Motor Bike Expo in Verona

0

Paul Yaffe van Bagger Nation onthulde afgelopen weekeinde op de Motor Bike Expo in Verona (19-21 januari 2024) zijn nieuwste creatie: de BMW R 18 One Eight ‘C’, gebouwd op een BMW R 18 Transcontinental. Deze custom combineert hot-rod alure en blijft zo authentiek mogelijk aan het merk BMW, en voegt zich bij Yaffe’s uitgebreide lijst van custom motoren.

Custom BMW R 18 B Heavy Duty is lust voor het oog

Yaffe is goed bekend in de wereld van de customs. Zijn motoren verschijnen over de hele wereld op verschillende motorshows, meetings en evenementen, en hij heeft erkenningen ontvangen zoals drie ‘World’s Most Beautiful Motorcycle’-awards van de Oakland Roadster Show en twee ‘Builder of the Year’- en drie ‘Trendsetter of the Year’-awards van Easyriders Magazine. Hij werd ook in 2015 opgenomen in de Sturgis Hall of Fame.

Om vertrouwd te raken met de R 18 Transcontinental, reed Yaffe een kleine 10.000 km op de BMW voordat hij aan het project begon. De BMW R 18 Transcontinental werd geïntroduceerd voor het jaar 2022 als een luxe toervariant van het cruiserplatform van BMW, de R 18. Het heeft dezelfde 1802cc ‘Big Boxer’ als andere R 18-versies. De Transcontinental wordt geleverd met een kuip gemonteerd op het stuur, een duozadel, vergrendelbare harde zijkoffers en een topkoffer met geïntegreerde ruggesteun – alles wat nodig is om kilometers te malren.

Het doel van Yaffe met deze custom was om een bagger te creëren met grote wielen, waarbij zoveel mogelijk originele BMW-onderdelen behouden bleven. Het opvallende 26 x 5.5-inch voorwiel werd op maat gemaakt en uit massief aluminium gesneden, en de custom voorband is 180 mm breed. Om het grote voorwiel onder te brengen, werd het frame verlengd en gekanteld.

De batwing-kuip van de R 18 werd in verschillende stukken gesneden en opnieuw gestructureerd, en het stalen voorspatbord werd helemaal opnieuw gemaakt. De motorfiets heeft ook een spoiler die de radiator verbergt en de ruimte tussen de kuip en de brandstoftank afsluit. Ook zijn er Yaffe Monkey Bars toegevoegd.

BMW-componenten

Om zoveel mogelijk BMW-componenten op de motorfiets te behouden, heeft het team van Yaffe de koffersluitingen en luidsprekers behouden, maar wel nieuwe ‘skins’ toegevoegd die zorgen voor een gestrekte uitstraling. Het team heeft ook het originele achterspatbord verlengd door een tweede R 18 spatbord te maken.

Yaffe heeft de originele achterlichten van de R 18 behouden en ze in handgemaakte panelen geplaatst. Hij heeft ook ruimte gemaakt voor een nummerplaat in het spatbord en heeft de zijpanelen verlengd zodat ze een groter oppervlak bedekken en naar de koffers toe vloeien.

BMW R 1250 GS Adventure: nu als Ultimate Edition

De R 18 One Eight ‘C’ is voorzien van luchtvering met een luchttank en verdeelsysteem ontworpen door Yaffe. Een frame onder de koffers biedt ruimte voor componenten van de luchtvering. Het doel van het team met de uitlaatdempers was om ‘het kenmerkende BMW-gevoel’ van het ontwerp te behouden. Ze hebben de klassieke Boxer-uitlaten behouden, de katalysatoren verwijderd en een geperforeerd dempersysteem geïnstalleerd. Ze hebben ook een driedelige demper en een brede open megafon uitlaat gemonteerd voor een klassiek hot-rod geluid.

Elegantie en eenvoud

De focus op het uiterlijk van de motorfiets lag op elegantie en eenvoud. ‘We hebben hard gewerkt om alle gefabriceerde carrosseriepanelen te perfectioneren en alles tot een glasachtige afwerking te slijpen”’ aldus het team van Bagger Nation. Painter Hector Martinez heeft het glanzend zwarte lakwerk aangebracht voor een tijdloze uitstraling, en Guys Upholstery heeft het oxblood rode zadel en het dash-console gemaakt. Martinez heeft de kleur van de remklauwen afgestemd op het zadel.

2024 Dakar Rally: Overwinning, gevaar en rampspoed in ’s werelds zwaarste race

0

Voor de tweede keer in de geschiedenis wint Ricky Brabec van Monster Energy Honda de Dakar. De Amerikaan wist deze prestigieuze race ook in 2020 te winnen.

Deze keer voltooide de 32-jarige Brabec het bijna 8.000 km lange parcours met 12 etappes in 51 uur, 30 minuten en acht seconden. Brabec’s teamgenoot Adrien Van Beveren vergezelde hem op het podium door als derde te finishen, slechts 12 minuten en 25 seconden achter de winnende tijd.

Tussen deze Honda sandwich wist Ross Branch van Hero MotoCorp een tweede plaats te bemachtigen, minder dan 11 minuten achter Brabec. Deze tweede plaats is niet alleen de beste prestatie van Branch in de Dakar Rally, het betekent ook dat Hero MotoCorp het eerste Indiase merk is dat op het podium staat in deze woestijnrace.

Maar de uiteindelijke uitslagen kenden ook teleurstellingen. KTM, geregeld een sterke speler in dit jaarlijkse evenement, had geen antwoord op Honda’s dominantie. De snelste Red Bull KTM, bestuurd door tweevoudig Dakar-winnaar Kevin Benavides, finishte meer dan 38 minuten achter de winnaar. Desalniettemin bereikten veel KTM-gesteunde rijders de finishlijn. Dat gold niet voor alle rijders.

Marc Márquez favoriet bij bookmakers voor MotoGP-kampioenschap 2024

’s Werelds zwaarste race

Van zandduinen tot rotsachtige heuvels, de vijfde editie van de in Saudi-Arabië gehouden Dakar Rally kende zijn aandeel aan gevaren. Een van deze secties werd het toneel van een racebeëindigend ongeval voor Francisco José Gómez Pallas. Als deelnemer aan Mission 1000 (een klasse waarin volledig elektrische, volledig waterstof- en hybride-aangedreven voertuigen zijn toegestaan), bestuurde de in Venezuela geboren coureur een ‘100% handgemaakt elektrisch prototype’ door enkele van ’s werelds ruigste terreinen.

Volgens Pallas had zijn vriend Joan Puid de racemachine ‘gebaseerd op geometrieën van toonaangevende motorfietsen uit de Dakar.’ Het ontwerp bleek, zoals te zien was vanuit de rally-ondersteuningshelikopter, niet bestand tegen de Dakar. Op het ene moment manoeuvreert Pallas nog over een met rotsen bezaaid pad, het volgende moment splijt zijn motorfiets onder hem in tweeën.

De doormidden gespleten motorfiets katapulteert vervolgens de rijder over het stuur, waarna ze samen tot stilstand komen. Gelukkig kon Pallas weglopen van het incident, maar dit crashmoment tijdens etappe 11 betekende wel abrupt het einde van zijn zevende Dakar-deelname. Het is belangrijk om op te merken dat niet alle slachtoffers van crashes het geluk hebben om de Dakar levend te verlaten.

Op 7 januari raakte de Spaanse rijder Carles Falcón betrokken bij een ongeval tijdens de 463 kilometer lange tweede etappe. Hij liep fracturen op aan zijn C2-wervel, ribben, linkerpols en sleutelbeen. Medische hulpverleners hebben Falcón ter plaatse gereanimeerd voordat hij per helikopter naar het Al Duwadimi-ziekenhuis werd gevlogen, waar hij acht dagen in kritieke toestand verbleef. Op 15 januari maakte het TwinTrail Racing Team bekend dat Falcón overleed als gevolg van hersenoedeem (zwelling van de hersenen).

In een Instagram-bericht verklaarde het team: ‘Carles was een vrolijke persoon, altijd actief, die alles wat hij deed met passie beleefde, vooral motorrijden. Hij heeft ons verlaten terwijl hij iets deed wat zijn droom was, racen in de Dakar.’

Hoewel het overlijden van Falcón een schaduw wierp over het bivak en rallyrijders wereldwijd, toonde de 46e editie van de Dakar Rally nog steeds miraculeuze staaltjes engineering, rijvaardigheid en competitieve spirit. Het is die mix van gevaar en glorie die rijders en fans elk jaar weer terug laat komen.

Countdown naar 75 jaar MotoGP: duurzaamheid en nieuwe kleuren

0
MotoGP 2024

De countdown naar de seizoensopener in Qatar is begonnen. Het historische 75e seizoen van MotoGP begint 8 maart op Lusail International Circuit.

In de aanloop naar het seizoen komt het eerste grote nieuws van Gresini Racing MotoGP. Het team presenteert namelijk op 20 januari als eerste hun kleuren voor 2024. Dezelfde kleuren zullen worden gedragen door hun topcoureurs Marc Marquez en Alex Marquez. Er zijn tal van transfers voor 2024, waaronder het toevoegen van nieuw talent Pedro Acosta, bij het GASGAS Factory Racing Tech3-team. Daarnaast krijgen we ook voor het eerst de racekleuren zien van het nieuwe Trackhouse Racing MotoGP-team. Onlangs is het volledige schema van de presentaties bekendgemaakt, met Gresini als eerste aan de beurt en Prima Pramac als afsluiter.

MotoGP concessiesysteem uitgelegd: hoe de geschiedenis zich herhaalt, maar nu ten voordele van Honda en Yamaha

De actie op het circuit en de pre-seizoensessies begint met het Sepang Shakedown van 1 tot 3 februari. Dit seizoen wordt het nog interessanter, omdat Honda en Yamaha hun vaste coureurs kunnen inzetten om te testen, naast de nieuwkomers en fabriekstesters. In het geval van Honda omvat dit ook het Independent LCR Team: nieuwkomer Johann Zarco (CASTROL Honda LCR) en de ervaren Takaaki Nakagami (IDEMITSU Honda LCR).

Duurzaamheid

Er breekt verder ook een meer duurzaam tijdperk voor de sport aan: vanaf 2024 moet brandstof voor alle Grand Prix-klassen minimaal 40 procent niet-fossiele oorsprong hebben. Dit werd voor het eerst aangekondigd in 2021 en 2024 is slechts de eerste stap. Tegen 2027 moet alle brandstof in alle Grand Prix-klassen 100 procent van niet-fossiele oorsprong zijn. Elke fabrikant in de MotoGP-klasse heeft verder met zijn leverancier samengewerkt om hun eigen brandstof te ontwikkelen. Daarentegen krijgen Moto2 en Moto3 hun brandstof van de officiële brandstofleverancier PETRONAS.

Na de Shakedown onthult Monster Energy Yamaha MotoGP zijn kleurenschema voor 2024. Hierbij zal Alex Rins naast regerend kampioen Fabio Quartararo aan de start verschijnen dit seizoen. De Sepang Test verwelkomt vervolgens het volledige deelnemersveld voor de eerste keer dit seizoen op het circuit. Daarbij horen drie volledige testdagen, van 6 tot 8 februari. Vervolgens is het tijd voor de onthullingen van Red Bull KTM Factory Racing, Repsol Honda Team, Honda LCR en Aprilia Racing. Daarna volgen er nog twee testdagen – dit keer op het Lusail International Circuit voor de Qatar Test. Tot slot is Prima Pramac aan de beurt voordat het seizoen in al zijn glorie losbarst.

De 5 meest schokkende designfoutjes in de motorindustrie

2
Designfoutjes

Net zoals niet elk filmscript geheid een Oscar oplevert, en niet elk schrijfsel in aanmerking komt voor een Pulitzer, is niet elk ontwerp een garantie voor succes. Door de geschiedenis van de motorindustrie heen zijn er wel vaker design-elementen opgedoken die aanvankelijk misschien briljant of uniek leken, maar uiteindelijk toch beter op de overeenkomstige tekentafel waren blijven kleven. Wij hebben er enkele opmerkelijke voor je uitgezocht – uit de vermoedelijk vele honderden.

De opkomst en ondergang van de Nederlandse Motorsport Bond (NMB)

Honda CBX550F: als trommel vermomde schijfremmen

Waarom makkelijk doen als moeilijk ook kan? Een vraag die Honda zich geheid heeft gesteld toen het halfweg de jaren 80 z’n CBX550F op de bühne duwde. Die bijzondere machine kwam er in een naakte en halfgekuipte (II) versie, pronkte met een luchtgekoelde 572,5cc-vierpitter, een bijzonder uitlaatsysteem en… een set als trommelrem vermomde schijfremmen aan de voorzijde. Aangezien remblokjes niet bepaald goed presteerden bij regenweer, had Honda er een ‘dakje’ omheen gebouwd om elke vorm van vocht buiten te houden. Wat prima werkte als Brave Hendrik er een ommetje mee reed, maar héél snel tegen z’n limieten aanbotste als de snelheid de hoogte in ging. Het afdekkapje – met kleine ventilatiegaten – zorgde er immers voor dat de hitte niet goed werd afgevoerd, wat op zijn beurt een garantie was op fading, een sponzig gevoel in het remhendel en bijbehorende wanprestaties van het remsysteem. Als klapper op de vuurpijl was ‘even snel de remblokjes wisselen’ een intensief en duur klusje op de onderhoudsfactuur.

Megola: vijfcilinder stermotor in het voorwiel

We gokken dat je zelden een meer opvallende verschijning hebt gezien dan de Megola die de Duitser Fritz Cockerell tussen 1921 en 1925 bouwde. De complexe tweewieler pakte ver voor z’n tijd uit met voor- en achtervering, droeg de benzine in het frame (en een hulptankje naast de voorvork), maar had vooral een radiaal gemonteerde 640 cc, 14 pk sterke vijfcilinder stermotor die rechtstreeks op de as van het voorwiel was gebouwd. Op de betrouwbaarheid viel weinig af te dingen, en door z’n plaatsing viel er maar weinig mechanisch verlies in de overbrenging te noteren – maar er waren ook flinke problemen mee. Het blok had immers geen versnellingsbak, koppeling of neutraal, dus uitschakelen was de enige optie als het gevaarte tot een (tijdelijke) halt diende te komen. Het hoeft weinig betoog dat ook de gewichtsverdeling door het blok op de vooras verre van optimaal was, remmen voor een enorme druk op datzelfde wiel zorgde en sturen met de inwerkende gyroscopische krachten vooraan meer dan een doorsnee portie overtuiging en armspieren vereiste.

Designfoutjes

Ducati 916: zelfmoordstand

Blasfemie! Heiligschennis! We horen de Ducatisti in gedachten al luidop briesen bij het lezen van de eerste twee woorden in de titel. Een designfout? Op de Ducati 916? We zijn bang van wel. Want hoewel de 916 goed dertig jaar na z’n lancering nog steeds als het absolute summum van design en ontwikkeling te boek staat, en voor nijpend tekort aan broekruimte zorgt bij quasi elke motorliefhebber – waaronder ondergetekende –  was er over één onderdeel minder goed nagedacht in Borgo Panigale. In een poging z’n tijd vooruit te zijn, had het team van Massimo Tamburini immers ook een automatisch terugklappende zijstandaard voorzien op de nieuwkomer. Een handigheidje voor wie zou vergeten om ‘m in te klappen bij vertrek (er was geen dodemansfunctie gekoppeld aan het in- of uitklappen), maar vooral voer voor nachtmerries voor beginnende of onoplettende rijders. De zijstandaard was immers voorzien van een trigger-happy veersysteem, dat de jiffy automatisch liet inklappen zodra het gewicht er heel even van af werd gehaald. Per ongeluk tegen je stuur of clip-ons aanlopen, een flinke windstoot of verstrooid zijn was voldoende voor een pijnlijke flankduik van je peperdure machine. En een onophoudelijke bron van inkomsten voor de Ducati-dealer, die zelden meer linkerspiegels of -kuipwerk heeft verkocht dan destijds… Ondanks de klachtenregen bleef de liefkozend genaamde ‘suicide stand’ tot het jaar 2000 standaard op elke Ducati gemonteerd. Met de komst van de Monsters met brandstofinjectie – de IE’s – verdween het onding in de plooien van de geschiedenis.

Triumph Sprung hub: achtervering in de naaf van het achterwiel

In het rijtje ‘gek of geniaal?’ vinden we zowel de Triumph Sprung Hub – ofwel geveerde naaf – als diens bedenker Edward Turner terug. In een poging een stijlvolle én goedkope achtervering te ontwerpen voor de Britten, had hij zich eind de jaren 30 laten inspireren door de vaste landingsgestellen van de Dowty Gloster Gladiator, een gevechtsvliegtuig. Op die basis bedacht hij een soort plunjerophanging met een veer boven en eentje onder de achteras, waardoor er ongeveer 2 inches (+- 5 cm) aan veerweg ontstond. De Sprung Hub bleef mede daardoor zo klein dat hij in de naaf van het achterwiel paste en dus niks veranderde aan de strakke lijnen van de motor. Bovendien kon de achtervering ook makkelijk ingebouwd worden in oudere modellen een met star frame, en de productie was bijzonder goedkoop – geen overbodige luxe net na een Wereldoorlog

Door diezelfde oorlog was de productie van het systeem evenwel zo ver vooruitgeschoven op de agenda dat het al gedateerd was toen het eindelijk op de markt kwam (de McCandless-broers hadden hun swingarm-ophanging klaar). Bovendien was het notoir oncomfortabel (en schoot het dus z’n doel voorbij), was het door de veren onder enorme spanning ronduit gevaarlijk bij werkzaamheden (het kreeg als eerste onderdeel af fabriek een waarschuwende tekst voor ernstig letsel opgespeld), én het Head of Development destijds, Frank Baker, noemde de Sprung Hub ‘potentieel levensgevaarlijk op snelheid’… De uiteindelijke korte productierun zorgt er dan wel weer voor dat zo’n Triumph met Sprung Hub zeer begeerd wordt door verzamelaars.

Cannondale MX400: algemene ramp

‘Schoenmaker, blijf bij je leest.’ Had de Amerikaanse fietsenbouwer Cannondale dat spreekwoord iets meer ter harte genomen, dan had het in 2003 geen bescherming tegen schuldeisers moeten vragen. Dat zit zo: eind de jaren negentig wild het prestigieuze fietsenmerk de ‘beste crossmotor ooit’ bouwen. Daarvoor had het 20 miljoen dollar klaar liggen en een waslijst aan indrukwekkende technologische hoogstandjes. Van een zelf ontwikkelde viertaktmotor met injectie en een omgekeerde cilinder, over een elektrische starter (zonder kickstart), luchttoevoer via een opengewerkt balhoofd en een ‘cassetteversnellingsbak’ die makkelijk gewisseld kon worden. Wat op papier een absolute gamechanger was, bleek in werkelijkheid een regelrechte ramp: het van Honda gekochte frame was veel te slap (en werd door de Japanners zelf gedumpt), eenmaal warmgedraaid startte de motor niet meer via de elektrische starter (en moest er dus geduwd worden), de injectie was een ramp, de luchttoevoer door het balhoofd bleek lang niet voldoende om het blok te voeden, de uitlaat te kort om voldoende te kunnen tunen, rijders liepen brandwonden op door het frame aan te raken waar te hete olie doorheen circuleerde, de vering was vooraan veel te slap voor de vrij zware MX400, en de gewichtverdeling was bedenkelijk. De hele operatie kostte de Amerikanen uiteindelijk vier (4!) keer meer dan begroot en zorgde bijna voor een faillissement.

Test 2024 Kawasaki KX450: Factory Feeling

0
Test 2024 Kawasaki KX450

Test 2024 Kawasaki KX450. Laten we beginnen met het hart van de motor. Net als bij de rest van de KX-serie is het blok volledig opnieuw ontworpen. De brandstof wordt nu met minder weerstand naar de cilinder gevoerd dankzij een vernieuwde brandstofpomp met een druk van maar liefst 350 kPa (in vergelijking met 300 kPa in 2023). De lucht stroomt nu veel rechter door de inlaatkamer en heeft een betere airflow gekregen. Deze verbeterde, snellere luchtstroom zorgt voor betere prestaties bij elk toerental, zowel bij lage toeren als bij hoge toeren.

Tekst: Nicky Kenis

Hoewel we in 2024 met iets minder pk’s moeten werken, is dit absoluut geen minpunt voor de KX450. We merkten dat er veel aandacht is besteed aan het bruikbare vermogen. Dit voel je al bij lage toeren, waarbij je minder snel het idee krijgt dat het blok hapert. De KX450 levert soepel een breed koppel af, wat ideaal is voor rijders die graag schakellui rijden. Zelfs op hogere toeren is er nog steeds veel koppel beschikbaar, waardoor je langer vol gas kunt geven zonder op te hoeven schakelen. De Kawasaki heeft een brede powerband en het vermogen bouwt soepel op, zonder agressief te zijn. Toch ontbreekt het de 450cc-motor nergens aan kracht. De 2024 KX450 is een perfect voorbeeld van bruikbare kracht. Romain Febvre liet de mogelijkheden van de Kawasaki vorige seizoen al overtuigend zien. Dit maakt de KX450 tot een motor die geschikt is voor iedereen: veel kracht, maar nooit verrassende of (te) agressieve reacties. Dit resulteert ook in minder vermoeidheid voor de rijder en een betere controle over de motorfiets.

Dankzij de centrale plaatsing van de uitlaat loopt deze aan de binnenkant van het frame, waardoor er geen hitteschild meer nodig is. Dit zorgt voor verhoogde veiligheid en vermindert de kans om tijdens het starten of bij het neerzetten van je benen langs de motor een BBQ-geur op te snuiven.

Mappings 

Laten we nog even teruggaan naar het vermogen van de motor. De 2024 Kawasaki KX450 wordt geleverd met twee standaard mappings die je links op het stuur kunt kiezen: Standaard en Mild. Naast deze voorgeprogrammeerde mappings kun je zelf aanpassingen maken via de Kawasaki Rideology App om de motor af te stemmen op jouw rijstijl of behoeften op het circuit. Je kunt bijvoorbeeld de brandstoftoevoer verhogen na het installeren van een nieuwe uitlaat. Daarnaast kun je met de app ook de onderhoudsintervallen volgen en raadplegen, zodat je geen enkele olieverversing mist.

Chassis

Het aluminium frame heeft verschillende aanpassingen ondergaan. Het bevestigingspunt van de achterveer is lager geplaatst om ruimte te maken voor de inlaatbox van de motor. Hierdoor is de achtervering 32 mm korter, maar functioneert ie nog steeds foutloos.

Voor de uitlaat, die nu centraal en recht uit het motorblok komt, heeft Kawasaki het neerwaartse Y-stuk van het frame met 125 mm verhoogd. Dit betekent dat het frame met minimale aanpassingen ook geschikt is voor een tweetaktmotor. Een droom die werkelijkheid kan worden…

Aanpasbare ergonomie

De ergonomie van de motor kun je aanpassen. De voetsteunen kun je 5 mm lager plaatsen en het stuur kun je in vier verschillende standen zetten. Er zijn twee gaten in de bovenste kroonplaat waarmee je je houding nog verder kunt afstellen op basis van je persoonlijke wensen. Ook de positie van de stuurbeugels kun je aanpassen om ze dichter bij of verder van elkaar te plaatsen.

Door de combinatie van het chassis en het blok is de KX450 zeer wendbaar, met veel gevoel in het voorwiel en veel grip. Hij weegt droog 108 kg, iets meer dan de gemiddelde 450cc-motor, maar tijdens de test merkten we niets van dat gewicht. Vooraan heeft de
Kawasaki-crosser nieuwe Brembo-remmen, terwijl achteraan Nissins zijn gebruikt.

Zacht en stevig

De Showa-voorvork heeft een nieuwe afstelling gekregen op basis van feedback van Febvre en andere rijders, waardoor de KX450 geschikt is voor een breed scala aan circuits. Tijdens het rijden op Rocco’s Ranch bij Barcelona voelden we direct hoe goed deze voorvork alle hobbels absorbeert zonder het gevoel van veercomfort te verliezen. De standaardafstelling voelt comfortabel zacht en tegelijkertijd stevig en stabiel aan. Met slechts een paar klikken in de hardere richting kun je de demping aanpassen om landingen van sprongen beter op te vangen. Dit is natuurlijk persoonlijk, snellere rijders willen misschien nog meer inkomende demping, terwijl amateurrijders de standaardafstelling misschien te stug vinden. Belangrijk is dat de ophanging standaard goed afgesteld staat en dat kleine aanpassingen meteen een bruikbare afstelling opleveren voor iedereen.

De crossmotor is ook slanker dan het vorige model en dat merk je. Het vernieuwde plastic heeft ook als voordeel dat het luchtfilter zonder gereedschap toegankelijk is. Met een simpele klik kun je het paneel verwijderen en kun je het filter eruit schuiven zonder dat je een schroef hoeft los te draaien. Handig en slim ontworpen.

Wat Kawasaki ook goed heeft gedaan, is het vervangen van de harde, zwarte handvatten door ODI-grips die je eenvoudig kunt demonteren en monteren. Een eenvoudige, maar geslaagde upgrade voor het contactpunt tussen machine en rijder.

2024 Kawasaki KX450

Tractiecontrole

Voor nog meer controle op het circuit heeft Kawasaki voor het eerst Kawasaki Traction Control (KTRC) geïntroduceerd, die je met een simpele druk op de knop kunt activeren. Er is voorzien in twee standen, afhankelijk van de situatie op het circuit en de gekozen mapping. We hebben deze instellingen uitgebreid getest op Rocco’s Ranch. Het is geweldig hoe eenvoudig en effectief tractiecontrole het verschil kan maken tussen het verkennen van de omgeving of je ideale rijlijn vasthouden. Vooral wanneer het circuit glad is, zoals tijdens onze eerste twee sessies waarin er net wat regen was gevallen. De tractiecontrole gaf ons vertrouwen om vol gas te gaan op een glad circuit, waardoor we harder reden dan we voor mogelijk hadden gehouden. Het werkt dus echt goed.

Test 2022 Stark Varg: gamechanger?

Starthulp

Laten we ook niet vergeten dat er een starthulp beschikbaar is! Met een module links op het stuur kun je de launch control activeren door twee knoppen tegelijkertijd in te drukken. Hiermee wordt een aparte mapping geactiveerd die ervoor zorgt dat je efficiënt kunt starten wanneer extra tractie nodig is bij het starthek. Hierdoor wordt overmatig doorslippen van het achterwiel beperkt en de tractie geoptimaliseerd. De samenwerking tussen KTRC, ontsteking en de juiste hoeveelheid brandstof zorgt ervoor dat je optimaal kunt starten bij het vallen van het starthek tot aan de eerste bocht.

Dag en nacht 

We hebben met de 2024 Kawasaki KX450 zowel overdag als ‘s nachts gereden op Rocco’s Ranch. Denk nou niet meteen dat er ook een enduro-versie van de Kawasaki bestaat met verlichting; er was gewoon verlichting aanwezig langs de baan. Normaal gesproken zeggen ‘ze’ dat je ‘s nachts sneller rijdt omdat obstakels minder zichtbaar zijn, maar met de nieuwe KX450 reden we zowel overdag als in het donker even snel. Dit komt door het uitstekende frame, de uitstekende ophanging en het blok dat iedereen optimaal kan benutten. Dit is geen wilde motor die je moet zien te temmen, maar een crossmotor die dankzij slimme ontwikkelingen zeer beheersbaar is en het beste in elke rijder naar boven haalt. Het zou goed mogelijk kunnen zijn dat Kawasaki erin geslaagd is om met de 2024 KX450 de kwaliteiten van een fabrieksmotor te transplanteren in een productiemodel. Dat moet voor de vele amateur-crossers toch tot betere wedstrijdresultaten moeten leiden.

Conclusie test 2024 Kawasaki KX450

De 2024 Kawasaki KX450 biedt met zijn bruikbaar vermogen een soepel accelererende crossmotor. Het centraal geplaatste uitlaatsysteem draagt bij aan de veiligheid en vermindert warmteoverdracht. Het aluminium frame zorgt voor wendbaarheid en uitstekende grip, terwijl de aanpasbare ergonomie en gemakkelijke toegang tot de luchtfilter het gebruiksgemak vergroten. Met standaardmappings en aanpassingsmogelijkheden via de Rideology App, evenals toevoeging van Kawasaki Traction Control, biedt de KX450 meer controle op het circuit. Al met al is de Kawasaki 2024 KX450 een veelzijdige en goed afgeronde keuze voor motorcrossers die zowel prestaties als gebruiksgemak nastreven.

Prijzen

Nederland€ 10.249,-
België€ 10.249,-
2024 Kawasaki KX450

Wunderlich presenteert ULTIMA-conceptmotor

0
Wunderlich ULTIMA

Wunderlich heeft zijn nieuwste concept, de ULTIMA, gepresenteerd. Het accessoire-bedrijf heeft hiervoor een R 1300 GS als basis genomen.

De ULTIMA springt zeker in het oog. De motor heeft namelijk een LED-matrix koplamp met de CLEAR-koplampbeschermer en de heldere MICOFLOOTER extra verlichting. Daarnaast heeft de fiets een ruigere uitstraling, door de speciale ULTIMATE motor- en tankbeschermers, gemaakt van roestvrij staal. Ook zijn er een radiateurbeschermer en injectiesysteemcovers op de cilinders terug te vinden. Het belangrijkste accent wordt echter gevormd door de AKTIVKOMFORT-rijders- en passagiersstoelen en de ULTIMATE motorbescherming in neon geel.

Wunderlich stuurmoffen: warm in winterkou

Het FLOWJET-windscherm en het ontwerp van de CLICK BAG 6 tanktas maken het concept van de ULTIMA compleet. Voor degenen die de avontuurlijke genen van hun R 1300 GS nog meer willen benadrukken, is het mogelijk om de AKTIVKOMFORT-solo-zitting te combineren met de Wunderlich passagierszadeldrager. Het enige wat je hoeft te doen is de AKTIVKOMFORT-passagierszitting te vervangen door de passagierszadeldrager.

Met de ULTIMA introduceert Wunderlich voor het eerst de ULTIMATE Protection-componenten voor Adventure Riding. De ULTIMA staat verder op METZELER Karoo 4-banden.