vrijdag 3 april 2026
Home Blog Pagina 532

WorldSBK Australië en Indonesië: zware crash Michael van der Mark

0
WorldSBK Australië en Indonesië: zware crash Michael van der Mark

Michael van der Mark haalde het maximale uit zijn BMW-pakket tijdens de World Superbike-openingsronden in Australië en Indonesië. De Nederlander was sterk in de duels en behaalde een zesde plek als beste resultaat, maar ging uiteindelijk na een flinke highsider in de afsluitende race met twee gebroken vingers naar huis. Alvaro Bautista won vijf van de zes races.

Fotografie: 2Snap, WorldSBK en teams

Michael van der Mark bevestigde op Phillip Island dat hij weer volledig fit is door zijn BMW-merkgenoten Scott Redding, Loris Baz en Garrett Gerloff constant voor te blijven. Maar toch was de Rotterdammer niet tevreden, want de BMW M 1000 RR kon niet mee met de top van het veld. In Race 1 was de baan nat. Condities waarin Van der Mark altijd sterk is. Vanaf een twaalfde startplek kwam de Nederlander razendsnel naar voren. Misschien wel iets te snel. In de tweede ronde ging Michael onderuit. ‘Het was mijn eigen fout. Ik ging iets te vroeg op het gas’, verklaarde hij na afloop.

WorldSBK 2023 voorbeschouwing: Michael van der Mark over Bautista, Razgatlioglu en Rea

Oude Van der Mark

Zondag was het droog en stuurde Michael naar een tiende plaats in de Superpole Race. Ook in Race 2 leek er een top-10-klassering in te zitten, maar kreeg hij in de slotfase te kampen met een gripproblemen. Van der Mark zakte terug en finishte – als beste BMW-rijder – op een twaalfde plaats. ‘Onze tempo is goed, maar we moeten nu nog een manier zien te vinden om onze banden beter te managen.’
Het bleek gelukkig een incident te zijn, want een week later in Indonesië reed Michael in de slotronde van Race 1 nog zijn beste rondetijd. De oude Van der Mark was terug; strijdlustig en sterk in duels. Na een geweldige inhaalrace reed hij van een veertiende naar een zesde plaats. Zijn beste race en resultaat na zijn blessureleed in 2022. ‘Het was 21 ronden genieten’, klonk het enthousiast na afloop.
Een dag later werd de Nederlander achtste in de Superpole Race. In Race 2 streed Michael voor de negende plaats, totdat hij de achterkant verloor. De Nederlander werd met een gigantische highsider van de motor geslingerd. Philipp Oettl kon zijn motor niet ontwijken en kwam ook ten val. Dit heftige moment leverde een rode vlag op. Gelukkig konden beide rijders te voet het incident verlaten. Wel brak Michael twee vingers in zijn linkerhand, maar het had veel erger kunnen aflopen! Gelukkig is er tijd om te herstellen, want de volgende ronde in Assen staat pas voor over ruim anderhalve maand gepland. Zijn snelheid is goed en dat gaat hopelijk in Assen – en anders later in het seizoen – nog mooie momenten opleveren.

Alvaro Bautista (1) was niet te volgen. Zelfs niet door Toprak Razgatlioglu (54).

Bautista (bijna) niet te kloppen

Regerend wereldkampioen Bautista won driemaal overtuigend op Phillip Island. Opvallend sterk was Andrea Locatelli, die als nummer twee in het klassement Australië verliet. Dat had ook zijn teammaat Toprak Razgatlioglu kunnen zijn. Hij werd tweemaal derde, maar werd in Race 2 meegenomen in een crash van Alex Lowes.
En Jonathan Rea? Die speelde, gezien zijn status, slechts een bijrol. In de natte Race 1 werd hij, ondanks een kapotte quickshifter, nog tweede. Op een droge baan bleek Kawasaki – wanneer de grip minder werd – in de problemen te zitten. Rea werd slechts zevende en achtste op zondag. Het bleek geen incident. In Mandalika viel Rea – net als teammaat Lowes – ver terug in Race 1 en kwam hij slechts als negende over de finish. ‘Er zijn fundamentele dingen die niet werken’, klonk Rea bezorgd. Bautista won opnieuw voor Razgatlioglu.
In de Superpole Race begon Rea agressief. De zesvoudig kampioen ging stevig voorbij Bautista. De Spanjaard raakte daardoor van de ideale lijn op het vuile deel van de baan en kwam ten val. Razgatlioglu won. Rea werd vierde achter Locatelli en Lowes. In Race 2 ging Rea onderuit, terwijl hij zich nog maar net in de top-5 kon handhaven. Bautista sloeg na zijn crash terug met zijn vijfde zege uit zes races. Razgatlioglu hield de schade beperkt met opnieuw een tweede plaats, maar staat al wel 37 punten achter op Bautista. En komen Rea en Kawasaki nog terug aan de top? Het TT Circuit Assen – waar Rea al zeventien keer won – gaat ongetwijfeld antwoord geven op die vraag. Op 21 tot en met 23 april is het zover!

‘Gelukkig ben ik redelijk oké, het zijn maar kleine breuken in mijn vingers.’ Michael van der Mark na afloop van zijn zware crash.

RONDE 1 – AUSTRALIË

Circuit: Phillip Island
Lengte: 4.445 km
Superpole: Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha, 1.29,400
Snelste ronde: Dominique Aegerter (CH), Yamaha, 1.30,374 (Superpole Race)

Uitslag Race 1

1. Alvaro Bautista (E), Ducati;
2. Jonathan Rea (GB), Kawasaki;
3. Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha;
4. Andrea Locatelli (I), Yamaha;
5. Axel Bassani (I), Ducati;
6. Iker Lecuona (E), Honda;
7. Xavi Vierge (E), Honda;
8. Danilo Petrucci (I), Ducati;
9. Scott Redding (GB), BMW;
10. Garrett Gerloff (USA), BMW.
DNF: Michael van der Mark (NL), BMW.

Uitslag Superpole Race

1. Alvaro Bautista (E), Ducati;
2. Michael Ruben Rinaldi (I), Ducati;
3. Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha;
4. Alex Lowes (GB), Kawasaki;
5. Andrea Locatelli (I), Yamaha;
6. Philipp Oettl (DE), Ducati;
7. Jonathan Rea (GB), Kawasaki;
8. Iker Lecuona (E), Honda;
9. Axel Bassani (I), Ducati;
10. Michael van der Mark (NL), BMW.

Uitslag Race 2

1. Alvaro Bautista (E), Ducati;
2. Michael Ruben Rinaldi (I), Ducati;
3. Andrea Locatelli (I), Yamaha;
4. Axel Bassani (I), Ducati;
5. Philipp Oettl (DE), Ducati;
6. Iker Lecuona (E), Honda;
7. Dominique Aegerter (CH), Yamaha;
8. Jonathan Rea (GB), Kawasaki;
9. Danilo Petrucci (I), Ducati;
10. Remy Gardner (AU), Yamaha;
12. Michael van der Mark (NL), BMW.

RONDE 2 – INDONESIË

Circuit: Pertamina Mandalika International Street Circuit
Lengte: 4.300 km
Superpole: Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha, 1.32,037
Snelste raceronde: Jonathan Rea (GB), Kawasaki, 1.32,225 (Superpole Race)

Uitslag Race 1

1. Alvaro Bautista (E), Ducati;
2. Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha;
3. Andrea Locatelli (I), Yamaha;
4. Axel Bassani (I), Ducati;
5. Danilo Petrucci (I), Ducati;
6. Michael van der Mark (NL), BMW;
7. Xavi Vierge (E), Honda;
8. Dominique Aegerter (CH), Yamaha;
9. Jonathan Rea (GB), Kawasaki;
10. Alex Lowes (GB), Kawasaki.

Uitslag Superpole Race

1. Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha;
2. Andrea Locatelli (I), Yamaha;
3. Alex Lowes (GB) Kawasaki;
4. Jonathan Rea (GB), Kawasaki;
5. Axel Bassani (I), Ducati;
6. Xavi Vierge (E), Honda;
7. Michael Ruben Rinaldi (I), Ducati;
8. Michael van der Mark (NL), BMW;
9. Scott Redding (GB), BMW;
10. Danilo Petrucci (I), Ducati.

Uitslag Race 2

1. Alvaro Bautista (E), Ducati;
2. Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha;
3. Xavi Vierge (E), Honda;
4. Michael Ruben Rinaldi (I), Ducati;
5. Andrea Locatelli (I), Yamaha;
6. Danilo Petrucci (I), Ducati;
7. Remy Gardner (AU), Yamaha;
8. Axel Bassani (I), Yamaha;
9. Iker Lecuona (E), Honda;
10. Scott Redding (GB), BMW.
DNF: Michael van der Mark (NL), BMW.

Stand WorldSBK na 6 races

PositieNaamFabrikantPunten
1.Alvaro Bautista (E)Ducati112
2.Toprak Razgatlioglu (TR)Yamaha75
3.Andrea Locatelli (I)Yamaha70
4.Axel Bassani (I)Ducati51
5.Michael Ruben RinaldiDucati47
6.Jonathan ReaKawasaki44
7.Xavi ViergeHonda43
8.Danilo PetrucciDucati36
9.Iker Lecuona (E)Honda33
10.Dominique Aegerter (CH)Yamaha24
11.Philipp Oettl (DE)Ducati23
12.Alex Lowes (GB)Kawasaki22
13.Remy Gardner (AU)Yamaha19
14.Scott Redding (GB)BMW17
15.Michael van der Mark (NL)BMW16
16.Garrett Gerloff (USA)BMW15
17.Loris Baz (FR)BMW6
Alvaro Bautista.

Vergelijkingstest Honda NC750X vs. Kawasaki Versys 650: budget-toeristen

1
Honda NC750X vs. Kawasaki Versys 650

In tijden van krap bij kas zijn worden voordelige motoren met maximaal waar-voor-je-geld logischerwijs populairder. En dus nodigden we twee opgewaardeerde bekenden in dit segment uit in onze teststal: de Honda NC750X en Kawasaki Versys 650. Is dit een gelijkwaardig duel?

Tekst en fotografie: MotorradNews

Onze motorhobby behoort tot de meest veelzijdige vrijetijdsbestedingen: reizen, dagelijks vervoer, plezierritjes en sociale contacten op treffens of gewoon onderweg. En als we het hebben over motoren als die in deze test, dan zijn ze vaak ook gewoon heel praktisch, hetzij als file-ontwijkend woon-werk-vervoer of om in de stad vlak voor je bestemming kunnen parkeren.

Maar hoe dieper we in de wereld van praktische motoren duiken, hoe kritischer we ook naar de kosten kijken. Natuurlijk, iemand die een bloedsnelle superbike voor circuitdagen koopt, kijkt niet op een paar euro meer. Die gaat voor de ultieme kick en heeft allang geaccepteerd dat het geen goedkope hobby is. Maar de NC750X en Versys 650 zetten rijplezier en nuchter verstand meer op gelijke hoogte qua belangrijkheid. En laten we wel wezen: wie na de aanschaf van een nieuwe motor nog geld over heeft voor zes weken vakantie, die heeft niet echt op plezier bespaard…

Motorblokken en rijplezier

Paralleltwins vormen in deze vermogensklasse het optimale compromis tussen een nette motorloop, laag benzineverbruik en dito productiekosten. Wat dat betreft zijn de ingenieurs van Honda en Kawasaki het eens, maar de uitvoering verschilt behoorlijk, om te beginnen met de stand van de cilinders. Bij de Kawasaki staan de cilinders bijna rechtop; de klassieke motorconstructie. Het geeft een korte bouw en veel vrijheid bij de positionering van het blok in het frame. Dat is ook een voordeel als je het blok in heel verschillende modelvarianten wilt gebruiken.

Honda heeft de cilinders van het NC750-blok veel verder voorover gekanteld. Dat maakt het motorblok langer, maar biedt ook wat voordelen. Het zwaartepunt ligt lager, wat voor meer toeristische motoren gunstig kan zijn qua handelbaarheid. Maar er is ook een heel praktisch voordeel: er ontstaat ruimte voor een bagagevak boven het blok, in wat eruitziet als de benzinetank.

Dubbeltest: Honda NC750X DCT vs. Kawasaki Versys 650 Tourer

Een ander wezenlijk verschil zit in de gebruikte krukassen; de Kawasaki heeft een 180°-krukas, de Honda een 270°-krukas. De Kawasaki loopt daardoor met een meer blafferige roffel (180°-540°), de Honda als een 90°-V-twin (270°-450°). Maar het belangrijkste verschil tussen deze twee paralleltwins zit in de combinatie van cilinderinhoud, koppelverloop en het vereiste topvermogen. Kawasaki heeft met een opgegeven 67 pk uit 649 cc een gangbare waarde in de 650-tweecilinderklasse; het karakter is relatief hoogtoerig, met een laat piekend koppel.

Honda houdt zich verre van een pk-wedloop, met een zeer bescheiden 58 pk, volgens opgave, uit 745 cc! Het NC750-blok heeft een voor motorfietsen ongebruikelijke langeslag-configuratie, zij het iets minder nadrukkelijk dan bij de 700 het geval was. Het blok is namelijk afgeleid van een automotor; simpel gezegd is het een halve Honda Jazz 1.3-motor met een 4 millimeter grotere boring. Het resultaat is een bullige koppelcurve met een vroeg maximum: 69 Nm bij 4.750 tpm en het genoemde maximum vermogen al bij 6.750 tpm. Dit alles maakt een lange gearing mogelijk, ontspannen lage toerentallen en vooral een laag verbruik: op onze verbruiktestronde reden we 1 op 25,6! Een uitstekende waarde, die als je bewust zuinig gaat rijden zelfs nog te verbeteren is.

Qua prestaties moet de NC750X het natuurlijk afleggen tegen de circa 10 pk sterkere Versys 650. Of toch niet? De veelbesproken DCT-bak van de Honda is in elk geval zeer geschikt om de wat lome twin bij een draai aan het gas sterker te doen aanvoelen, door automatisch op te schakelen.

Dit is ook te zien aan de acceleratiemeting in de zesde versnelling: die moet eigenlijk een inhaalactie in de hoogste versnelling zonder terugschakelen simuleren, dus gewoon door een dot gas. Natuurlijk schakelt de DCT-bak hier meteen twee versnellingen terug, waardoor de NC750X er een stuk vlotter vandoor gaat. Maar als je de bak in ‘Manual’ zet, kun je wel degelijk in de zesde versnelling meten – en dan heeft de NC geen kans tegen de Versys. DCT is overigens niet standaard, deze versie kost 1.000 euro extra. En weegt 10 kilo meer, dus iets om over na te denken bij aanschaf. Wie veel in stadsverkeer rijdt, heeft er waarschijnlijk het meest aan.

Stad, land- en snelweg

In de stad voelen beide motoren zich opperbest. Opvallend: afgelopen jaar heeft Honda de veerwegen van de NC750X ingekort tot een magere 120 millimeter voor en achter. Daarmee is de zithoogte tot 800 mm. Dat is fijn voor kortere rijders, maar het bevestigt samen met de 17-inch-wielen nog eens het gebrek aan terreincapaciteiten van de X, die desondanks op de Honda-website bij de adventure-motoren is ingedeeld. Wie toch niet het terrein in wil, die zal daar niet om malen.  Anderzijds worden crossover-motoren juist ook vanwege hun royale veerwegen graag gebruikt voor hectisch stadsverkeer, waar je klinkers, tramrails, putdeksels en stoepranden op je pad vindt.

Test 2023 Suzuki V-Strom 1050DE: de eerste indrukken vanuit Griekenland

Wat dat betreft heeft de Versys 650 – ook op 17-inch-gietwielen – toch net iets meer allroadkarakter. Je hebt voor 150 en achter 145 millimeter veerweg, bij een behoorlijke zithoogte van 845 mm. Maar beide motoren voelen zich zonder twijfel het beste op secundaire wegen. En als je echt enthousiast gas gaat geven, dan heeft de Kawasaki de overhand. Dan is het extra vermogen bovenin goed merkbaar, waarbij laat remmen en vroeg op het gas gaan de Versys ook beter ligt. Zijn levendige 649cc-twin laat zich graag uitwringen op hoge toerentallen, terwijl het Honda-blok zeer vroeg in de toerenbegrenzer loopt.

Op de snelweg gaat alles ook vooral gemakkelijk. Boven de 130 km/u trekt het Honda-langeslagblok geen woeste sprints meer, maar hij blijft dapper vaart maken. Maar zijn op zuinigheid gemaakte lange gearing doet hem echter wat lui aanvoelen. De Kawasaki voelt dynamischer aan, maar de verschillen blijven tot aan gangbare kruissnelheden beperkt.

Toeren en dagelijks verkeer

Op de lange afstand heeft de Kawasaki dankzij zijn imposante 21-liter-tank een actieradius van 456 kilometer, de (nog) zuinigere Honda komt met slechts 14,1 liter nog altijd 361 kilometer ver. Het bagagevak in de ‘benzinetank’ is in de praktijk enorm handig, je hebt geen tanktas meer nodig. De werkelijke benzinetank zit onder het zadel, met de vulopening aan de achterkant. Dat is eigenlijk heel praktisch, maar met een vastgesnoerde bagagerol achterop wordt het tanken lastig. Ook hieraan zie je dat Honda de prioriteit meer heeft gelegd op woon-werkverkeer en alledaags gebruik; voor lange reizen heeft hij wat nadelen. Dat geldt ook voor de verstelling van de veervoorspanning van de achterschokdemper. Bij belading met passagier en/of bagage moet je bij de Honda op je knieën en met de klassieke haaksleutel aan de slag. Tip: draag handschoenen, dan doet het niet zo’n pijn als de sleutel eraf schiet.

Voor uitgebreider bagagetransport is de Versys beter geschikt. Af-fabriek is hij al voorbereid op koffers en hij heeft een handig hydraulisch handstelwiel voor het aanpassen van de veervoorspanning achter. Ook is de in vier hoogtes verstelbare ruit van de Versys wat royaler bemeten, wat niet alleen de snelwegreis naar je vakantiebestemming comfortabeler maakt.

Conclusie Honda NC750X vs. Kawasaki Versys 650

Ongeveer hetzelfde doel, maar op zeer verschillende manieren uitgevoerd. Honda kiest met de NC750X duidelijk voor waar-voor-je-geld en laat pracht en praal achterwege. Daarbij is de NC750X ook duidelijk gemaakt op praktisch nut en stadsverkeer. Lange reizen doet hij met gemak, maar met slechts 75% enthousiasme.

Kawasaki heeft de Versys 650 niet alleen een hipper uiterlijk gegeven, maar ook een TFT-kleurendashboard met smartphoneconnectiviteit en meer klassieke reiskwaliteiten. De grotere zithoogte is voor rijders vanaf 1m80 een aangenaam pluspunt.

Scoreboard

Honda NC750XKawasaki Versys 650
Motorblok● ● ● ● ●● ● ● ● ●
Prestaties● ● ●● ● ● ●
Verbruik● ● ● ● ●● ● ● ●
Rijwielgedeelte● ● ● ●● ● ● ●
Remmen● ● ● ●● ● ● ●
ABS● ● ● ● ●● ● ●
Comfort● ● ● ●● ● ● ●
Afwerking● ● ● ●● ● ● ●
Uitrusting● ● ●● ● ● ●
Praktijk● ● ● ● ●● ● ● ● ●
Prijs● ● ● ● ●● ● ● ●
Honda NC750X vs. Kawasaki Versys 650

50 Jaar MOTO73: stress op afsluitmaandag

1
50 jaar MOTO73

Als je een editie van MOTO73 van een halve eeuw geleden vergelijkt met dat van nu, zie je dat de opmaak sterk is veranderd. Het blad ziet er nu stukken mooier uit. Digitalisering van het werkproces heeft daarin een belangrijke rol gespeeld. Maar hoe maakten we vroeger MOTO73 eigenlijk?

Fotografie: ANP en Jan Boer

50 jaar MOTO73: fantastische voorjaarstrips naar de Daytona Speedweek in Florida

Lange tijd werden de verhalen in MOTO73 met een typemachine geschreven. De vellen getypte tekst gingen dan naar de zetterij, waar zetters de tekst nabootsten met loden letters die stuk voor stuk in een mal werden geplaatst. Dat was een bewerkelijke en tijdrovende klus. De eerste printers betekenden een enorme vooruitgang. Omgeschoolde zetters typten de aangeleverde tekst rechtstreeks in een zetmachine, die het op papier én op kolombreedte printte. Met die kolombrede vellen tekst ging de opmaker van MOTO73 aan het werk. De tekstkolommen werden aan de achterzijde van lijm voorzien en binnen het stramien van het blad in een pagina geplakt. Eerst werd alle tekst geplakt, zodat we goed konden zien hoeveel ruimte er voor de foto’s overbleef. Daarna werd de kolommen tekst in de juiste lengte versneden en opnieuw op een pagina geplakt waarop ruimte werd vrijgehouden voor de foto’s. Je merkt al dat het opmaken van een pagina vaak een heel priegelwerk was.

In de beginjaren werd alle tekst op een typemachine geschreven. Foto: ANP.

Fotorolletjes ontwikkelen

Sluitmaandag – de maandag in de week dat de nieuwe MOTO73 naar de abonnees wordt verstuurd – is nog steeds topdrukte op de redactie. Dat was vijftig jaar geleden niet anders. Alle schrijvende redacteuren en vaak ook freelancers waren dan te vinden op de redactie in Raalte. Die hadden het nog gemakkelijk vergeleken met de collega die de filmrolletjes moest ontwikkelen. Die werden in sets van acht ontwikkeld in de fototank. Waren het er meer dan acht, dan baalde je want dan moest er nog een ronde worden gemaakt. Als de films waren ontwikkeld en gedroogd, kon je de foto’s uitkiezen die bij het artikel konden. Die werden dan afgedrukt en naar de vormgever gebracht. Hij bepaalde welke foto’s bij het artikel kwamen. Als dat achter de rug was, ging het hele spul linea recta naar de drukkerij waar foto’s en geplakte pagina werd geprepareerd voor de drukpers. In een druk raceweekend was het altijd weer een hele kunst om alles op tijd klaar te hebben. Voor kleurenfoto’s, waarmee MOTO73 zich onderscheidde, werden altijd diafilms – nooit kleurenfilms – gebruikt. Het ontwikkelen ervan gebeurde op zondagmorgen, ‘s middags werd het beeld geselecteerd waarna het lithobedrijf de geselecteerde dia’s op maandagmorgen scande. Daarom gebeurde het nooit dat MOTO73 in kleur verslag deed van een op zondag gehouden wedstrijd. Alleen de TT kreeg een kleurverslag, omdat die altijd op zaterdag werd verreden.

Met een loep werden de negatieven bekeken op een lichtbak.

Nachtwerk

Verslaggevers die in het weekend naar een wedstrijd waren geweest, moesten op tijd in Raalte zijn, want daar schreven ze het verhaal en werden de fotorolletjes ontwikkeld. Vaak stond je voor de keuze of je met de auto naar de races ging of met her vliegtuig. Vliegen gaat veel sneller, maar dan kwam je maandag nagenoeg altijd laat op kantoor. Zeker als de vlucht niet op zondagavond plaatsvond. Op de redactie maakte je je verslag, want in het vliegtuig nam je geen typemachine mee. Hooguit zette je wat op papier, wat de basis kon zijn voor je verslag. Na een cross-GP in Tsjechoslowakije reed ik geregeld de hele nacht door. Ik probeerde wel vaak iemand mee te nemen, zodat je het rijden kon afwisselen om tussendoor een beetje te rusten. Het is gelukkig altijd goed gegaan, maar risicovol was het wel. Met enig geluk was ik ’s morgens rond vijf uur thuis en kon dan nog een paar uur slapen. Maar ik ging ook vaak rechtstreeks naar de redactie.

Wanneer je op zondagavond nog het vliegtuig kon nemen, moest je soms net voor het eind van de wedstrijd weg. Dan maakte je een afspraak met een buitenlandse collega, die je maandagmorgen vanaf kantoor belde met een draaischijftelefoon voor informatie van de laatste race en de uitslagen.

50 Jaar MOTO73: terugblik op de beginjaren

De keren dat ik in Daytona was, moest ik voor het eind van de 200-mijlsrace op zondag al naar Orlando voor de vlucht naar New York en Schiphol. Vanwege de veiligheid mocht je niet overal langs de baan fotograferen. De organisatie had wel zelf fotografen langs het circuit. Bijvoorbeeld bij de start. Zelf een startfoto was onmogelijk. Dus werd het filmpje van de fotograaf na de start meteen ontwikkeld en de foto’s afgedrukt. Kort voor vertrek nam ik de startfoto’s in ontvangst. Terug op kantoor belde ik een Engelse medewerker voor de uitslag en informatie over het laatste deel van de race.

Medewerkers die naar Raalte konden komen, of kleinere verslagen maakten, belden hun verhaal door terwijl een redacteur de tekst uittikte. Buitenlandse medewerkers belde je op sluitmaandag ook op. Voor de foto werd dan het archief geraadpleegd. Bij voorkeur werd een foto met een enigszins neutrale achtergrond gekozen, zodat niet direct opviel dat de foto niet bij die wedstrijd was gemaakt.

Met de Olivetti M10 was het voor het eerst mogelijk een geschreven tekst door te seinen.

Digitalisering

Een hele vooruitgang was de fax. Voor wie niet weet wat een fax is: zie het als een kopieerapparaat, waarbij de kopie via een telefoonlijn werd verstuurd naar een andere fax, waar de kopie werd afgedrukt op thermisch papier. In het begin stonden faxen uitsluitend op postkantoren. Als een tekst per fax binnenkwam, belde het potkantoor in Raalte iemand van de redactie. Tegen betaling van tien gulden (€ 4,50) nam je de tekst dan in ontvangst. Het duurde best lang voordat de fax – want duur – ingeburgerd raakte.

Met de Olivetti M10 –  de tweede helft van de jaren tachtig – maakten we een voorzichtig begin met digitalisering. Het apparaat was niet meer dan een toetsenbord met een klein beeldscherm (goed voor acht regels van elk 40 tekens) en een beperkt geheugen om tekst op te slaan. De M10 was zwaar, onhandig, maar toch draagbaar. Op een hotelkamer kon je ermee werken en als het verhaal af was, verstuurde je de tekst via een telefoonlijn met behulp van een akoestisch modem dat je om een telefoonhoorn klemde. Dat ging niet altijd zonder problemen, maar het lukte nagenoeg altijd.

Alles digitaal

De digitalisering van de fotografie liet nog heel lang op zich wachten. De eerste digitale camera, rond 2000, heeft de fotografie ingrijpend veranderd. Niet alleen kon je een foto direct op een klein schermpje achter op de camera bekijken en later na het inladen van de foto’s op het scherm van je laptop, ook kon je veel meer foto’s maken. Was je voorheen beperkt tot hooguit vier of vijf rolletjes van 36 opnamen elk, nu kon je onbeperkt foto’s schieten, waardoor er veel meer te kiezen viel. Tekst schrijven en foto’s kiezen doen we nu na afloop van de wedstrijd. Als een dolle naar de redactie te rijden, is er niet meer bij. We werken tegenwoordig ook veel meer vanuit huis en vergaderen vaak via Teams. De gezellige drukte op sluitmaandag, het getik op de typemachines; het is verdwenen. Maar net als toen kijken wij nog steeds uit naar het eindresultaat dat op donderdag bij de abonnees in de brievenbus valt.

Meteen nadat je nu de foto’s hebt gemaakt kun je ze bekijken op het scherm van je laptop, zoals hier de tweede val van Fabio Quartararo tijdens de TT van afgelopen jaar.

Harley presenteert Screamin’ Eagle 135ci Stage IV Crate-motorblok

0

Tientallen miljoenen dollars en ontelbare manuren besteedt Harley-Davidson aan de King of the Baggers-races (KotB). Niets van die middelen gaat verloren, want de Motor Company pakte de KotB-winst in 2021 en herhaalde dat bijna in 2022. De vruchten van het werk van het raceteam gaan ook verder dan het circuit, met ingenieurs en ontwerpers die door de race ontwikkelde onderdelen maken voor de straatmotoren.

Harley-Davidson Strap Tank uit 1908 op veiling verkocht voor 785.000 euro

Nu brengt Harley nog meer KotB-prestaties op de markt met het Screamin’ Eagle 135ci Stage IV-motorblok. De nieuwe Milwaukee-Eight V-twin is voorzien van hetzelfde 68mm-gasklephuis en CNC-bewerkte inlaatspruitstuk dat oorspronkelijk is ontworpen voor de KotB Road Glide Special – coureurs Kyle en Travis Wyman. Screamin’ Eagle Extreme CNC-cilinderkoppen, krachtige klepveren en een SE8-517 high-lift nokkenas maken optimaal gebruik van het grotere volume van 2.212 cc van de V-twin. Het blok levert een koppel van 193,9 Nm (bij 3.500 tpm) en 130 pk (bij 5.500 tpm) – allemaal aan het achterwiel.

Dat vermogen overtreft de grootste productiemotor van Harley0Davidson, de Milwaukee-Eight 117, met 28 procent op het gebied van koppel en 41 procent op het gebied van vermogen. Harley-Davidson adviseert de Stage IV Milwaukee-Eight te combineren met de Screamin’ Eagle Ventilator Extreme Air Cleaner en Screamin’ Eagle Street Cannon-dempers om deze vermogenscijfers te halen.

De Screamin Eagle 135ci Stage IV Performance Crate Engine kost $7.999,95 (zo’n € 7.500,-) en wordt geleverd in zwart of chroom. Het blok is geschikt voor Touring-modellen van 2021 en later (geen Trikes). Het merk biedt de motor ook aan in lucht/oliegekoelde en dubbelgekoelde uitvoeringen.

Om de emissies en de naleving van de garantie te behouden, vereist de installatie ook ECM-herkalibratie met de Screamin’ Eagle Pro Street Tuner. Natuurlijk laat 135 Stage IV badging op de cilinderkoppen en timer cover iedereen weten dat je Harley-Davidson profiteert van KotB-prestaties.

Husqvarna Norden 901 Expedition klaar voor de wereld

0

Husqvarna Motorcycles heeft de Norden 901 Expedition onthuld, een krachtige, nieuwe toermotor die is ontworpen om grenzeloos de wereld te kunnen verkennen. Met premium vering en belangrijke reiscomponenten kun je grenzeloze avonturen over de hele wereld beleven met maximaal comfort.

Offroad-vering WP XPLOR

De Norden 901 Expedition is voorzien van een nieuwe off-road georiënteerde WP XPLOR vering met 240 mm veerweg voor en achter. Met deze hoogwaardige, volledig instelbare vering kun je de de compressie, rebound en preload aanpassen voor een gepersonaliseerde setup die past bij je behoeften. Met deze vering kan de Norden 901 Expedition het ruigste terrein aan.

Maximaal rijcomfort

Voor maximaal rijcomfort op langeafstandsavonturen is de Norden 901 Expedition uitgerust met tal van technische extra’s. De verstelbare handvatverwarming en het verwarmde zadel zorgen voor warmte tijdens vroege ritten en bij lage temperaturen. Daarnaast biedt het nieuwe touring-windscherm meer bescherming tegen de elementen. Met de af-fbriek gemonteerde kofferset kan het avontuur meteen beginnen als je je motor ophaalt bij de dealer. De praktische bagageoplossing biedt tot 36 liter opbergruimte en past perfect bij de motor.

Krachtig blok en connectiviteit

De Norden 901 Expedition wordt aangedreven door de bekende paralleltwin met een cilinderinhoud van 889 cc, die 105 pk en 100 Nm koppel produceert. De veelzijdige motor is ondergebracht in een stalen buizenframe en zorgt voor een uitstekende wendbaarheid en een uitstekende feedback naar de rijder. Bovendien beschikt de Norden 901 over een Connectivity Unit waarmee je downloadbare kaarten, TURN-BY-TURN Plus-navigatie en real-time verkeersinformatie kunt bekijken.

Husqvarna Norden 901 wint 2022 Good Design Award in Japan

Technische highlights

Andere technische hoogstandjes van de Norden 901 Expedition zijn vier selecteerbare rijmodi, een state-of-the-art uitschakelbaar bochten-ABS met offroad-modus, hellingshoekafhankelijke motortractiecontrole met negen niveaus van instelbare achterwielslip (Explorer-modus), een PAS-koppeling, tubeless spaakwielen met off-road maten en Pirelli Scorpion Rally STR-banden voor maximale onroad en offroad-prestaties, en een grote 19-liter brandstoftank voor een actieradius tot 400 km. De Norden 901 Expedition kan je verder aanpassen met een uitgebreide reeks technische accessoires voor extra bescherming, prestaties of visuele accenten.

Wanneer te koop?

De Norden 901 Expedition 2023 is naar verwachting al in het vroege voorjaar – er wordt al gesproken van deze maand – verkrijgbaar zijn bij erkende Husqvarna-dealers. De beschikbaarheid kan per land verschillen. De prijs wordt nog bekend gemaakt, maar die zal rond de 18-20.000 euro liggen.

Ergonomiepakket voor een voordeelprijs

0

Een cool uiterlijk? Ontspannen zitpositie? Speelse handling? Volledige controle? Het kan ook met een klein budget!

Het toverwoord is Saito. Dit is de naam van het accessoiremerk in het Louis-assortiment met de extra gunstige prijs-kwaliteitverhouding.

Ruim je schuur op met de nieuwe Bike Mover van Rothewald

Nieuw bij Louis is het aluminium stuur van Saito in het typische superbike-formaat met een ‘spanwijdte’ van 76 cm. Het onderdeel past op vrijwel alle naked-bikes of retro’s met een standaard stuurklem van 22 mm en kost slechts 34,99 euro inclusief ABE.

De zesvoudig verstelbare hendels voor rem en koppeling passen perfect bij elkaar. Ze hebben ook ABE en zijn beschikbaar voor vele modellen motorfietsen. Deze onderdelen zijn verkrijgbaar voor 39,99 euro per stuk in plaats van 59,99 euro.

Yamaha Ténéré 700 Extreme en Explore Edition voor Duitsland, Frankrijk en Italië

0
Yamaha opnieuw twee nieuwe modellen toe aan de succesvolle Ténéré-serie: de Ténéré 700 Extreme Edition en de Ténéré 700 Explore Edition

De Yamaha Ténéré heeft zich sinds zijn introductie in 2019 gevestigd als een middenklasse adventure bike en is met meer dan 40.000 verkochte exemplaren een bestseller in Europa. De Yamaha staat bekend om zijn CP2-motor met 690 cc en zijn veelzijdige chassis met premium veerelementen. Nu voegt Yamaha opnieuw twee nieuwe modellen toe aan de succesvolle Ténéré-serie: de Ténéré 700 Extreme Edition en de Ténéré 700 Explore Edition.

Ténéré 700 Extreme Edition: een echte off-roader

De Ténéré 700 Extreme Edition is ontworpen voor veeleisende rijders die op zoek zijn naar maximaal rijplezier, zelfs in ongunstige omstandigheden. Om op elk moment een voorspelbaar gedrag en een soepel rijgedrag te garanderen, is de Ténéré 700 Extreme Edition uitgerust met volledig instelbare KYB-vering, met 20 mm meer veerweg voor en achter. De vork is voorzien van een sterke Kashima-coating. De veervoorspanning en de ingaande/teruggaande demping kunnen individueel worden aangepast aan de rijstijl en het terrein. Tot de standaarduitrusting van de Ténéré 700 Extreme Edition behoren titanium voetsteunen, een aluminium radiatorbeschermer, een kettinggeleider, een hoog enduro-voorspatbord en een rallyzadel.

Specs Ténéré 700 Extreme Edition

  • Volledig verstelbare 43 mm KYB-voorvork met Kashima-coating met 230 mm veerweg (20 mm meer dan de Ténéré 700)
  • Volledig verstelbare KYB-schokdemper met reservoir achteraan, met 220 mm veerweg (20 mm meer dan op de Ténéré 700)
  • 260 mm bodemvrijheid (20 mm meer dan bij de Ténéré 700)
  • 5 inch (12,7 cm) TFT-scherm met connectiviteit, drie lay-outs en optionele Rally Raid-roadbook-schermweergave
  • Lichtgewicht en gripvaste titanium voetsteunen met 35% meer oppervlakte (in vergelijking met de Ténéré 700)
  • Vlak zadel uit één stuk met 20 mm extra vulling voor een zithoogte van 910 mm
  • In kleur aangepaste hoog voorspatbord
  • Aluminium radiatorbeschermer en kettinggeleider

Ténéré 700 Explore Edition: meer comfort en toer

De nieuwe Ténéré 700 Explore Edition is ontworpen voor wie de wereld achter de horizon wil verkennen. Met een lagere zithoogte van 860 mm (15 mm minder dan bij de Ténéré 700) en een verbeterd comfort biedt de Ténéré 700 Explore Edition een betere toerervaring. De herziene KYB-veerelementen voor en achter hebben 20 mm minder veerweg dan bij de Ténéré 700 om de zithoogte te verlagen. Tegelijkertijd zorgen de licht verhoogde veerwegen voor en achter voor een veilig rijgedrag, zelfs bij volle belading. Het windscherm van de Ténéré 700 Explore Edition is hoger en breder dan dat van de standaardversie en beslaat een 50% groter oppervlak om het rijcomfort te verhogen.

Specs Ténéré 700 Explore Edition

  • 43 mm KYB-voorvork met 190 mm veerweg (20 mm minder dan op de Ténéré 700)
  • Handmatig verstelbare achterschokdemper met 180 mm veerweg (20 mm minder dan bij de Ténéré 700)
  • Zithoogte van slechts 860 mm voor gemakkelijker grondcontact en betere controle (15 mm minder dan bij de Ténéré 700)
  • 50% groter windscherm voor betere windbescherming
  • Standaard gemonteerde zijkoffers
  • Yamaha originele accessoires: aluminium koffers of zachte tassen (meerprijs)
  • Quick Shift-systeem

Prijzen en beschikbaarheid

De Ténéré 700 Extreme Edition en de Ténéré 700 Explore Edition zijn uitsluitend verkrijgbaar in Duitsland, Frankrijk en Italië. Beide modellen zijn naar verwachting verkrijgbaar in april 2023.

Kleuren

De Ténéré 700 Extreme Edition en de Ténéré 700 Explore Edition zijn verkrijgbaar in de kleuren Icon Blue en Tech Kamo.

Yamaha Experience Days: welke wereld kies jij?

Voormalig TT-winnaar en MotoGP Legend Randy Mamola naar Classic GP Assen

0
Randy Mamola

Voormalig TT-winnaar en ‘MotoGP Legend’ Randy Mamola komt in actie tijdens de Classic GP Assen die van 8 tot en met 10 september aanstaande wordt verreden op het TT-circuit Assen. De Amerikaan, 4-voudig vicekampioen in de 500cc-klasse van het wereldkampioenschap motorwegrace, wordt er herenigd met zijn Suzuki uit 1981. 

Trouwe TT-gangers weten ze feilloos op te noemen; de ‘publiekslievelingen’ die met een spectaculaire rijstijl en veel interactie met de fans een bezoek aan de TT-races onvergetelijk maakten. In de jaren ’80 viel Randy Mamola op dankzij zijn spectaculaire rijstijl én zijn grappen en grollen. De beelden van Mamola die in de bocht zó ver naast de motorfiets hing dat zijn voet aan de andere zijde niet langer op de voetsteun rustte, maar ergens in het luchtledige hing; van zijn ‘rodeorit’ waarbij hij hangend naast de motor probeert een ‘crash’ te voorkomen; of van zijn polonaise voor de hoofdtribune van de TT met het lokale blaasorkest vlak voor de start, staan bij menig motorsportfan op het netvlies gebrand. 

MotoGP Legend Kevin Schwantz keert terug op TT-circuit tijdens Classic GP Assen

Favoriet op Assen

In 1981 kwam Mamola, 21 jaren jong en met 4 overwinningen achter zijn naam, op de Heron Suzuki met startnummer 3 als één van de favorieten naar Assen. Maar door een spectaculaire crash in de regen zag de Suzuki-coureur de eindstreep niet. Boet van Dulmen reed lange tijd aan de leiding en werd uiteindelijk tweede achter de Italiaan Marco Lucchinelli; Willem Zoet en Jack Middelburg kwamen als vierde en vijfde over de meet.

Mamola behaalde zijn eerste WK-punten in de ‘koningsklasse’ van de motorsport, de 500cc, op het TT-circuit in 1979. Al tijdens zijn tweede TT in 1980 zette hij de snelste ronde op Assen, onderweg naar een keurige top 5-klassering. Van 1980 tot en met 1992 finishte de Amerikaan op Assen maar liefst 7 keer bij de beste 5 van de wereld. Hij won de Dutch TT in 1984 en 1985, werd tweede in 1986 en mocht in 1987 als derde het podium beklimmen. In 1992, tijdens zijn laatste TT, finisht hij na lange tijd weer in de top 5 om de race erna in Hongarije zijn allerlaatste podiumklassering te behalen. 

Bij zijn afscheid in 1992 staat de teller op 13 overwinningen en 57 podiumklasseringen. Hij wordt vier maal vicekampioen, vaker dan welke coureur dan ook in de geschiedenis van het wereldkampioenschap. In 2018 wordt Randy Mamola als ‘MotoGP Legend’ geëerd. 

Classic GP Assen 8 – 10 september

Legendarische Formule 1-bolides, klassieke ‘touring cars’, iconische sportwagens en onvergetelijke Grand Prix motoren zijn van 8 tot en met 10 september te bewonderen in de ‘Cathedral of Speed’ tijdens de Classic GP op het TT Circuit Assen. Kaarten zijn verkrijgbaar vanaf 15 Euro voor de vrijdag, 30 Euro voor de zaterdag of zondag, tot 49,50 Euro voor een weekendkaart. 

Voor meer info: www.classicgp-assen.com.

MrGPS: Hoe bereid ik m’n navigatie goed voor op een motortocht?

0

Hoe weet je dat het voorjaar wordt? De meesten zullen het hebben over dat de dagen langer worden, dat de vogels weer fluiten en dat de zon warmer voelt. Als MrGPS merk ik het aan mijn mailbox, die vol loopt met praktische vragen rond de voorbereiding van de voorjaars- of de zomervakantie. Een zo’n vraag is afkomstig van Jac, die in juni met z’n vrouw naar Umbrië gaat, de Honda Africa Twin gaat op de aanhanger mee.

Illustraties: Hans Vaessen

Jac heeft via het al eerder door mij genoemde ontouritalia.nl een reis geboekt en krijgt nu van verhuurder Robert een zip-bestand met daarin een hoop gpx-bestanden… Hij heeft een Garmin Zümo XT en vraagt zich af wat hij precies met de gpx-bestanden moet doen. Het zal je, zeker als je een beginnend gps-gebruiker bent, misschien bekend voorkomen.

MrGPS: Gaat een navigatie dan nooit stuk?

Thuis aan de slag

Als iemand me een dergelijke vraag stelt, dan gaat het meestal om iemand met relatief weinig gps-ervaring. Ik begin dan altijd met het advies om vooral eerst thuis te oefenen met het apparaat. Zeker, zo’n vakantie is een mooie gelegenheid om je apparaat te leren kennen. Maar het komt wel eens voor dat dit niet zonder slag of stoot gaat. Heeft je vrouw weer een chagrijnige vent of, erger, zit je onderweg meer op het scherm te turen dan op de weg te letten.

Stop je Garmin of TomTom dus niet vers uit de doos in je reisbagage in de verwachting dat je daar straks alle tijd voor hebt. Ga er thuis mee aan de slag. Dat betekent echt niet dat je eerst alle updates van toestel- en kaartsoftware moet installeren, maar ik weet dat je dat toch doet. Nou…, doe dat dan in ieder geval niet de dag voor vertrek; laat staan op je vakantieadres. Beetje slechte WiFi en je zit straks helemaal zonder kaarten.

Het is belangrijk dat je ervoor zorg dat je rijdt met het apparaat. Wen aan de aanwijzingen. Bekijk de opties van de knoppen op het toestel. Schakel herberekenen uit en kijk hoe dat gaat. Maak een korte route in je eigen omgeving en vertaal die naar een track. Laat ’m (in geval van een Zümo) projecteren op de kaart en probeer, zonder verder actieve route, gewoon het lijntje te volgen. Doe hetzelfde mét een actieve route. Wijk bewust af en kijk wat het apparaat doet. Gaat het een keer mis, zeg dan niet ‘pokkeding’ maar zoek naar waarom het mis ging. Dan kan je straks, in Umbrië, zeggen: ‘Hahaha! Dat heb ik eerder meegemaakt, maar ik weet het trucje’.

Zip-bestand

Enfin, terug naar de bestanden van Jac. Een zip-bestand moet eerst uitgepakt worden en kan vervolgens tot wel honderden deelbestanden bevatten. Het is ook altijd anders. In dit geval zie ik zestien gpx-bestanden.

Totaal is het meer dan 4.000 kilometer route, in lengte oplopend van 85 tot 434 kilometer. Normaal zie je dat niet meteen, maar nu wel omdat de maker de lengte heeft opgenomen in de routenaam. Handig. Ook zie ik een mapje ‘onroad tracks’ staan. Daarin vind ik gpx-bestanden met dezelfde naam. Ik begrijp de verwarring van Jac. Welke moet ik nou gebruiken? Tsja, had Robert gezegd, ik ga wél uit van enige basiskennis.

Wat Robert heeft gedaan, is luisteren naar MrGPS. Mijn advies aan touroperators en aanverwante organisaties is altijd: bied een route aan als track en zet dan elke track in een apart gpx-bestand. Dat is precies de inhoud van de map ‘on road tracks’. Robert heeft het echter extra goed willen doen en in de hoofddirectory exact dezelfde routes geplaatst, maar dan per gpx zowel de track als de route. Want ja, er zijn ook mensen die bijvoorbeeld zo’n route thuis nog willen bewerken. Als je het weet, is het zo simpel, maar je moet het wel eerst weten. Uiteindelijk kom je er het gemakkelijkst achter door, zoals in de vorige editie beschreven, de inhoud van de gpx in Basecamp te bekijken.

Eén op één overzetten

Het handige van zo’n gpx-bestand met louter een track is dat je die gewoon één op één zowel naar Garmin als TomTom over kunt zetten. Het gemakkelijkst gaat dit via Windows Verkenner, en dat is ook wat ik de beginner adviseer. Via cloud of smartphone komt later wel. Heb je een Zümo, dan kun je ook gemakkelijk binnen Basecamp de track naar je toestel verslepen. Is ook een prima optie.

Maarrrr… Ga ik nu echt goed kijken en open ik alle gpx-bestanden in Basecamp, dan zie ik het volgende.

Je ziet onderdaan een lijst met afwijkende naam. Klik ik daarop, dan zie ik in die ene gpx álle tracks staan!

Dat is enorm gemakkelijk, maar daardoor kun je volstaan met het overzetten van alleen dat gpx- bestand en vervolgens kun je die routes één voor één binnen je toestel importeren. Bijvoorbeeld door de lijst naar de Zümo te slepen.

Vervolgens werkt het bij Garmin en bij TomTom net iets anders. Uitgaand van Jac, ga ik uit van de Zümo XT. Je gaat naar apps en sporen, en je ziet de hele lijst.

Kies je track en kies via de sleutel linksboven voor converteer naar reis. Even later staat-ie in de reisplanner. Voor een set als deze, ben je met de XT in een kwartiertje klaar. Heb je een ouder type, dan ben je met 4.000 kilometer aan routes een kleine twee uur onderweg.

Met een TomTom Rider gaat het het snelst, maar zul je, als delen van de route niet over officiële wegen lopen (en dat is bij deze set zo, dat zie je aan afbeelding 9), bij sommige routes tegen problemen aanlopen. Het is niet anders. Bij Garmin zeg je gewoon ‘nee’. En anders heb je je ‘toon op kaart’ nog.

Andere vraag van Jac was: hoe verwijder je al die routes weer? Begrijp ik. Want op basis van de toegezonden zip zouden alle routes er vier keer in staan! Gelukkig is verwijderen gemakkelijk. Zowel bij de reisplanner als de sporen: druk op de sleutel rechtsboven, kies voor ‘verwijder’ en dan ‘verwijder alles’.

Nu is je apparaat weer schoon en kun je opnieuw van voor af aan beginnen. Dat is mooi: oefenen, oefenen, oefenen tot het kinderspel is! Ik wens Jac en jullie allen, een goede reis!