woensdag 27 mei 2026
Home Blog Pagina 646

Vergelijkingstest Benelli Leoncino 800, CFMoto 700 CL-X, Kawasaki Z650RS en Yamaha XSR700

Door
Redactie
-
1
Benelli Leoncino 800, CFMoto 700 CL-X, Kawasaki Z650RS en Yamaha XSR700

Middenklassers met stijl: in de concurrentiestrijd ‘Japan’ versus ‘Verre Oosten’, vertoont China een steile leercurve. Zelfs gerenommeerde westerse leveranciers zijn niet langer taboe voor de staatscommunisten. Kan Japan standhouden?

Betaalbaar motorrijden en er tegelijk goed uitzien. Dit is in het kort de formule voor het succes van de middenklasse retro’s. De mix van stijlen is gericht op de goede oude tijd, maar staat ook open voor nieuwe zaken – zoals tft-displays of led-koplampen.

Benelli Leoncino 800.
CFMoto 700 CL-X.
Kawasaki Z650RS
Yamaha XSR700.

In de test nemen twee Japanse motorfietsen het op tegen twee Chinese. Oeps, dat was in één korte zin drie onwaarheden: de Yamaha XSR700 komt van de productielijn bij MBK in Frankrijk, de Z650RS wordt in Thailand gemaakt volgens Kawasaki-kwaliteitseisen, de Benelli Leoncino 800 wordt volgens de homepage van de fabrikant in Italië ontwikkeld en alleen in China geassembleerd. Alleen de CFMoto 700 CL-X beschouwt zichzelf als een echt Chinees product. Maar de lijst van buitenlandse leveranciers is indrukwekkend lang.

Multitest: KTM Super Adventure 1290 S vs. Suzuki V-Strom 1050 XT vs. Yamaha Ténéré 700

Design & Imago

De Kawasaki Z650RS gaat er zonder twijfel met de prijs Meest Klassieke Model vandoor. De authentieke lijn tussen tank en zadel, nostalgische ronde klokken, zelfs de niet zo mooie jaren zeventig spiegels blijven dicht bij het historische model. Natuurlijk, het motorblok en het frame-concept zijn van vandaag, maar de consistente uitvoering verdient een dikke vette pluim voor de ijver die is verricht.

De XSR700 is geïnspireerd op de nog steeds groeiende golf van custom bikes, heeft geen historische naamgenoot en is dus volledig vrij in zijn ontwerp. Het feit dat de brandstoftank eigenlijk een plastic motorkap is, kun je de ontwerpers daarom vergeven. En dat geldt ook voor de gedigitaliseerde cockpit.

De Benelli is minder nostalgisch. De Italiaanse designsnit is meteen te zien, hij doet een beetje denken aan stijlvolle koffiekannen en andere begerenswaardige lifestyle-producten. De Leoncino is na het omdraaien van de contactsleutel even schattig als hip en laat zien dat dit model vooral bedoeld is om de jongere generatie ‘digital natives’ aan te spreken.

CFMoto 700 CL-X.

Minder aangenaam is het vrij gedurfde ontwerp van CFMoto. De Ducati Diavel-stijl achterpartij, bijvoorbeeld, lijkt een beetje gekopieerd. Het hoge stuur doet denken aan chopper-experimenten van de jaren tachtig. Ook zijn er tal van decoratieve elementen, waardoor het allemaal net een beetje te veel van het goede lijkt.

Motorblok & dynamiek

De gemene deler is dat alle vier voorzien zijn van een tweecilinder. Dit zorgt voor een knor met een sterk karakter en een aangename grom uit de uitlaat. Het Kawasaki-blok levert het minste vermogen. Maar omdat de Z650RS ook de lichtste motorfiets van het stel is, voelt hij toch heel levendig en helemaal niet traag aan. De Z-motor is een waar genoegen om mee te rijden, dankzij de goed uitgebalanceerde overbrenging en de uitstekende gasrespons.

De Yamaha XSR700 maakt gebruik van het bekende CP2-blok, dat ook andere Yamaha’s aandrijft en terecht wordt beschouwd als de krachtigste motor in zijn klasse. Oké, dat kan nu veranderen, want de gemeten 75 pk en 67 Nm zijn nu genoeg voor een plaatsje in het middenveld.

Desondanks is de twin bij alle toerentallen in opperbeste stemming, toont hij uithoudingsvermogen in het lagere toerengebied en heeft hij haast in hogere regionen. Het is een sportmotor die het ook rustig aan kan doen. De prestaties van de XSR zijn respectabel, maar de zesde versnelling is aanzienlijk langer dan die van zijn concurrenten. Dat komt het resultaat van de acceleratiemeting niet ten goede, maar rijdt uiterst aangenaam op de snelweg.

Met een voor deze klasse forse cilinderinhoud van exact 754 cc proclameert de Benelli zijn volwaardige ‘800’ in de modelaanduiding. Benelli beschrijft de krachtbron als een afstammeling van de wat raspige originele Benelli 1130cc-triples die meer dan een decennium geleden nog van de productielijnen in Italië rolden.

Stoere jongen: de strakke schokdemper is het meest geschikt voor veel belading.
Benelli Leoncino 800

Met maar liefst 78 pk komt de zelfverzekerd ronkende twin goed uit de startblokken. Zijn grootste probleem is echter de machtige 230 kilo afgetankt gewicht die het blok geacht wordt te versnellen. Dat is 46 kilo meer dan de Kawasaki moet verplaatsen. Met dat in gedachten zijn de prestaties helemaal niet slecht, maar je moet je niet al te zeer laten misleiden door de al te optimistische snelheidsmeter, die duidelijk overdrijft.

De CFMoto-tweecilinder was echt een raadsel voor het testteam. Met een opgegeven 70 pk in het kentekenbewijs, duwt hij een bijna ongelooflijke 85 pk op de testbank. Maar niet bij elke meting en af en toe verslikte-ie zich.

Het maximumkoppel ligt ook ver boven de fabrieksopgave, maar dat is slechts 500 toeren voor het maximumvermogen – een typisch kenmerk voor een sportief blok. Eerste gedachte: de testmotor was uitgerust met scherpe race-nokkenassen, maar zijn de inspuit- en ontstekingscurve daar helaas niet op afgestemd. Wat natuurlijk totaal onmogelijk is. Ook slaagt de CL-X er ook niet in om de indrukwekkende prestaties op de testbank te vertalen naar superieure rijprestaties. De motorfiets eindigt op dit punt in het middenveld.

Rijwielgedeelte, rijeigenschappen & remmen

Laten we beginnen met de enorme Benelli. 230 kilo volgetankt zorgt voor een uitgesproken big-bike gevoel; de Benelli-designers moeten een dutje hebben gedaan tijdens de cursus hoe je lichte constructies moet ontwerpen.

De 50mm-vorkpoten van de voorvork zijn meer een optische gimmick, dan dat ze technisch nuttig zijn. Er wordt zelfs gevreesd voor een verhoogd losbreekkoppel, de kracht die nodig is om de voorvork – sturen dus! – om z’n as te verdraaien. Het instelbereik van de achterschokdemper loopt van ‘strak’ tot ‘hard’ – voor een berijder van 90 kilo. Lichte rijders moeten op hun tanden bijten. Natuurlijk blijft er dan wel ruimte over voor als er iemand achterop zit, tenminste als dat de bedoeling is.

Het remsysteem lijkt ook inconsistent. De dubbele voorschijf vergt veel handkracht, is moeilijk te bedienen en heeft een hard drukpunt bij de hendel. Diagnose: de rempomp is te groot.

CFMoto doet het niet per se beter. Met 206 kilo is de 700 CL-X lichter dan de Benelli, maar de vering is duidelijk ontworpen voor comfort. Dit is niet ongebruikelijk voor motorfietsen uit Azië: gemiddeld rijden daar lichtere rijders over slechtere wegen, dus dan zo’n vering past het wel. Van de achterschokdemper kan de veervoorspanning worden afgesteld, maar dat is eerder theoretisch, want het is echt een klus voor in de werkplaats.

Dubbeltest Husqvarna Norden 901 vs. Honda Africa Twin: De kloof gedicht?

Aan de voorzijde van de 700 CL-X zet een eenzame schijfrem van J.Juan zich schrap tegen de voorwaarts duwende beweging van de massa erachter. Dat doet het heel goed, tenzij het serieus wordt. Op de ABS-test zijn vijf volledige remmanoeuvres vanaf 100 km/u standaard. Na de vierde, volledige remming werd de hendel helemaal naar het handvat getrokken en kleurde de remschijf blauw – een duidelijk geval van oververhitting. Dat is jammer, want het door Conti geleverde ABS stempelde op de testbaan echte droomwaarden af.

De Kawasaki Z650RS is ook verwend met comfortvering, die net goed genoeg is voor sportief rijden in je eentje en de twee zwevende remklauwen zijn meer van het defensieve soort. Maar dit alles past heel goed in het lichtgewicht feel-good concept. Daarbij is de Kawasaki toch al te sierlijk voor lange ritjes achter het stuur.

De Yamaha XSR700 heeft de meest sportieve geest. Bij het nemen van bochten profiteert hij van zijn afstamming van de lichtvoetige MT-07, het chassis is scherp, de remmen stabiel en precies. Het is geen comfortabele motor, maar eerder een sportfiets in een maatpak.

Zoals het ooit was: de Kawasaki Z650RS brengt de jaren zeventig weer tot leven.
Kawasaki Z650RS.

Prijs & afschrijving

De CFMoto is de beste manier om te zien waartoe China in staat is. Wat de afwerking betreft, kunnen de Chinezen de Japanse motoren vrij goed bijbenen, en de keuze voor bekende leveranciers is niet langer een probleem. Op het gebied van design kiezen ze in China echter voor andere wegen. En daar moet je van houden.

De aanpassing aan de Aziatische wegen gaat gepaard met min of meer duidelijke hiaten in de perfectie. Maar met de algemeen stijgende standaard stijgen ook de prijzen van Chinese producten. De 700 CL-X is ongeveer 1.500 euro goedkoper dan de Z650RS of de XSR700, en heeft in directe vergelijking nog steeds te lijden onder tuning- en ontwerpfouten. Wat het dealernetwerk, de levering van reserveonderdelen en de waarschijnlijke verkoopwaarde betreft, ben je met de gevestigde fabrikanten – nog steeds – een stuk beter af.

Benelli neemt een tussenpositie in. Het merk ziet zichzelf als een Italiaanse motorfiets die gewoon in het buitenland in elkaar is gezet. Benelli heeft dit standpunt in Italië goed te gelde kunnen maken, want daar verkopen de Chinese Benelli’s zeer goed.

Objectief gezien vertoont de Leoncino minder hiaten in zijn perfectie dan de CFMoto, maar de Leoncino 800 komt nog steeds niet in de buurt van de superieure verfijning van Kawasaki en Yamaha. Met 9.599 euro is de Benelli zelfs duurder dan de Kawasaki en de Yamaha.

Mijlpaal: de Yamaha-twin heeft zich bewezen als duuratleet.
Sportief: de strakke XSR-schokdemper werkt ook met een hefboomsysteem.
Yamaha XSR700.

Conclusie vergelijkingstest Benelli Leoncino 800, CFMoto 700 CL-X, Kawasaki Z650RS en Yamaha XSR700

China is aan een inhaalslag bezig, wat helaas ook aan de prijs is te zien. Het klassieke argument voor een Chinese motor is altijd het verleidelijke financiële voordeel geweest. Maar China trapt momenteel ook op het gaspedaal wat betreft vakmanschap en onderdelenkeuze, en daarom zijn de CFMoto 700 CL-X en Benelli Leoncino 800 niet langer tegen spotprijzen verkrijgbaar. Kawasaki en Yamaha vechten terug met cleane tuning en uitgekiende detailoplossingen en kunnen hun prijs nog steeds heel goed rechtvaardigen.

Scoreboard

Benelli Leoncino 800CFMoto 700 CL-XKawasaki Z650RSYamaha XSR 700
Motor***************
Prestaties***************
Brandstofverbruik**************
Rijwielgedeelte*************
Remmen****************
ABS***************
Comfort***************
Afwerking****************
Uitrusting**************
Dagelijks gebruik*******************
Prijs****************

Verkoopdirecteur Indian Motorcycle bevestigt elektrificatiestrategie

Door
Redactie
-
0

Tot nu toe hebben nog maar weinig ‘oude’ motormerken hun zinnen gezet op de markt voor premium elektrische motorfietsen. Maar het tij zou snel kunnen keren. Harley-Davidson was de eerste met de LiveWire. En Triumph onthulde onlangs het TE-01 prototype en Ducati liet de V21L MotoE-racer zien. Naarmate meer fabrikanten nieuwe technologieën en platforms op het gebied van EV blijven ontwikkelen, neemt de druk toe op fabrikanten die achterblijven op de concurrentie.

Een van die merken is Indian Motorcycle. Het Italiaanse magazine Motociclismo sprak onlangs met Boguslaw Dawiec, Europees verkoopdirecteur van Indian, over de toekomstplannen. Terwijl het interview zich concentreerde op de positie van de nieuwe Indian Pursuit binnen het grand tourer-landschap, spraken ze ook over het potentiële debuut van het bedrijf in de ontluikende elektrische strijd.

Indian Motorcycle: stijlvolle FTR Stealth Gray Special Edition

‘Elektrificatie is een van de belangrijkste kortetermijndoelen voor de motorfietsindustrie, en we hebben ook onze strategie, maar op dit moment kan ik niet meer zeggen,’ plaagde Dawiec.

Tot nu toe heeft Indian alleen zijn teen in de elektrische markt gestoken met de eFTR Jr en de Super 73-aangedreven eFTR Hooligan 1.2 e-bike. De eerste is uitsluitend gericht op jongeren, terwijl de tweede zowel kinderen als volwassenen aanspreekt, maar het merk heeft deze inspanningen tot nu toe nog niet omgezet in een volwaardige elektrische motorfiets die geschikt is voor op de weg. Ondertussen heeft de grootste rivaal van Indian, Harley-Davidson, zijn elektrische paradepaardje uitgebracht, de LiveWire, alvorens zich op de elektrische fietsenmarkt te begeven met zijn Serial 1-fiets.

Hoewel de twee OEM’s de elektrische transitie verschillend benaderen, strijden ze nog steeds om hetzelfde stuk van de Amerikaanse V-twin-taart. Nu de omzet van Polaris (het moederbedrijf van Indian) de laatste tijd terugloopt, lijkt het erop dat het bedrijf zich vooral richt op zijn concurrentiepositie in die markt.

‘In de afgelopen zeven jaar hebben we zeven platforms gecreëerd met zeventien verschillende motorfietsen. Dat was een enorme inspanning, en dus willen we nu proberen de vruchten van al dit werk te plukken door ons op deze modellen te richten,’ legt Dawiec uit. ‘Zeker, als je het mij persoonlijk vraagt, denk ik dat we binnenkort aan wat nieuws moeten denken, maar voor nu zijn we op zoek naar stabiliteit om marktpercentages te winnen in de segmenten waarin we momenteel aanwezig zijn.’

De introductie van de FTR 1200, Challenger en Pursuit bewijst dat Indian niet tevreden is met het spelen van de tweede viool. Aan de andere kant, als het niet snel begint met de ontwikkeling van elektrische motorfietsen, zal het een inhaalslag moeten maken ten opzichte van Harley-Davidson.

Ook in Canada laat de ‘Wij zijn tegen Motorlawaai’-club zich horen

Door
Redactie
-
1

Canada… oneindige bossen, lispelende beken, overweldigende natuur… Genoeg ruimte waarin je je kunt laten gelden zonder anderen overlast te bezorgen. Dacht je. Ook daar is de club die zich tegen motorherrie keert actief. De laatste maanden was het er relatief stil, maar in Edmonton werpt een gemeenteraadslid – Michael Janz – op de boetes te verhogen tot zo’n 7.500 euro. Een ander discussiestuk: moet het huidige maximum van 85 decibel niet verlaagd worden tot 74, net als in Europa? Ander ideetje: straten, wegen en hele wijken afsluiten voor motorfietsen. Want uit de petitie van Janz is duidelijk dat zijn kruistocht vooral motorfietsen betreft. Overigens zijn de activiteiten van de antilawaailobby in Edmoton niet nieuw. De eerste geluiden konden we al in 2014 horen.

Kennelijk zijn motorrijders – enorme generalisatie! – in staat wereldwijd bewoners het bloed onder de nagels te trekken.

Waarom we ‘Te luid Geluid Is Uit’ bloedserieus moeten nemen

Tesla Model M Concept: fabelachtige café-racer of niet?

Door
Redactie
-
1

De Tesla Model M, een grafisch concept van de hand van ontwerper Victor Rodriguez Gómez, heeft op het web veel succes geoogst wegens de uitgesproken futuristische benadering van het café-racerconcept, dat zo “scherp” is dat het de verbeelding van motorrijders wereldwijd prikkelt.

Om zijn visie op een elektrische motorfiets van Tesla – de elektrische autogigant bij uitstek, die overigens niets met dit project te maken heeft – gestalte te geven, heeft Gómez gestreefd naar een zo perfect mogelijke mix tussen klassieke en moderne lijnen, waarbij hij zich verder heeft laten inspireren door de veelbesproken Cybertruck van de Texaanse fabrikant.

Voormalig NASA- en Tesla-werknemer creëert concept voor elektrische offroad

Ondanks een naar voren gerichte rijpositie is het model in theorie ontworpen voor een stedelijk publiek, dat zich vooral in de stad verplaatst, maar tegelijkertijd niet schroomt om af en toe een uitstapje te maken naar het buiengebied. Ruimtebesparende keuzes zoals intrekbare handgrepen en voetsteunen en een elektrische jiffy moet je dan ook in dit licht bezien.

De ‘futuristische’ geest van deze mogelijke Tesla-motorfiets komt tot uiting in verschillende designelementen die – net als bij de producten van Tesla – bedoeld zijn om op te vallen als supercool, zoals de full-ledlichtclusters, het verfijnde digitale instrumentarium, de wielen zonder wielen, de slanke achterbrug en het bijzonder verzorgde zwarte zadel met rode biezen.

Voor de Tesla Model M ontwierp Víctor Rodríguez Gómez ook een afneembare rugzak in de traditionele tankpositie, waarmee gebruikers hun persoonlijke bezittingen kunnen meenemen zodra ze uit het zadel stappen en die een eigen batterij heeft om de verlichting en het multimediasysteem van stroom te voorzien. De motorfiets heeft ook een start/stop-systeem en is uitgerust met een antidiefstalmechanisme.

Zero DSR/X is een nieuwe adventure motorfiets en geen DSR met extra’s

Door
Redactie
-
0

Het is al een tijdje algemeen bekend dat Zero bezig is met de ontwikkeling van een nieuw model, genaamd de DSR/X. Technische informatie over de motorfiets ontbrak tot voor kort. Daar is nu verandering in gekomen, want het model heeft eindelijk een typegoedkeuring gekregen voor verkoop in Europa.

De modelnaam DSR/X klinkt alsof er gewoon een revisie plaatsvindt van de bestaande DSR, die het dichtst in de buurt komt van een adventure bike, met name in de Black Forest-uitvoering met koffers en windscherm. Maar het blijkt dat de DSR/X meer weg heeft van een volledig nieuw model. Het zou voor Zero gemakkelijk zijn geweest om de bestaande DSR Black Forest op te warmen voor zijn volgende avonturenmotor. Maar de verwachtingen op het gebied van elektrische fietsen gaan snel; het vermogen en de actieradius van de oude Black Forest zouden in het niet vallen bij die van Energica’s nieuwe Experia, die 102 pk en een actieradius van 225 km tussen twee oplaadbeurten claimt. Zero lijkt te zijn teruggekeerd naar de tekentafel voor de DSR/X en heeft een aantal van zijn nieuwste componenten en technologieën samengevoegd om een meer levensvatbare machine te creëren.

De Zero DSR/X wordt zeker geen DSR met extra’s. Op de foto de Black Forrest-uitvoering van de DSR.

Uit de typegoedkeuring blijkt dat de DSR/X in drie versies wordt aangeboden, elk met een andere batterijconfiguratie. Het basismodel krijgt Zero’s ZF14.4 pack, zoals gebruikt in de bestaande DSR en de goedkoopste versie van de SR/F. Zoals de naam al suggereert, is dit een 14,4kW-batterij, en volgens de goedkeuringen geeft het de motor een bereik van 147 kilometer tussen oplaadbeurten, getest volgens de ISO 13064-1:2012-normen, die een specifieke rijcyclus voorschrijven met de meest energie-intensieve motorinstelling.

De volgende optie is een DSR/X met het ZF15.6 batterijpakket, waarmee de actieradius wordt uitgebreid tot 161 kilometer. Aan de top van de lijn staat de ZF17.3, die gebruik maakt van de grootste batterij-opties van Zero voor een bereik van 172 kilometer. Bedenk dat, zoals bij elke elektrische fiets, de actieradius afhankelijk is van het gebruik, en dat bij lagere snelheden veel meer kilometers kunnen worden afgelegd tussen oplaadbeurten. De opgegeven cijfers zijn ook zonder opties als de Power Tank, die een extra batterij toevoegt om de actieradius verder te vergroten.

Marathonmotor: Zero SR met een ton op de teller

Wat de prestaties betreft, is DSR/X goed voor een nominaal vermogen van 40 kW (53,6 pk) op te geven, wat hetzelfde zou zijn als de SR/F. Vergeet niet dat het kilowattcijfer dat op de typegoedkeuring wordt gebruikt, betrekking heeft op het ‘continu’ nominaal vermogen; dat is het vermogen dat onbeperkt kan worden gehandhaafd zonder oververhitting, en niet op een absolute piek. Voor kortere perioden is de motor van de SR/F goed voor een geclaimde 110 pk, dus hetzelfde zal waarschijnlijk ook gelden voor de DSR/X. De bestaande DSR, daarentegen, heeft Zero’s minder krachtige motor, goed voor 22 kW (30 pk) continu met een absolute piek van 70 pk.

De DSR/X lijkt ook aanzienlijk zwaarder te zijn dan de andere modellen van Zero. In de typegoedkeuring wordt het gewicht zonder batterij aangegeven in plaats van in rijklare toestand, maar volgens dezelfde meting is hij 30 kilo zwaarder dan de SR/F. Met hetzelfde accupakket betekent dit dat we een rijklaargewicht van ongeveer 256 kilo kunnen verwachten. Da’s behoorlijk fors, maar niet veel meer dan veel bestaande adventure bikes die op benzine rijden.

Die extra massa gaat gepaard met grotere afmetingen dan bij andere modellen. De wielbasis van de DSR/X is 1.424 mm, tegenover 1.450 mm bij de SR/F. De breedte is 914 mm, ongeveer 102 mm breder dan de SR/F in zijn smalste vorm, en kan oplopen tot 991 mm. Dit suggereert dat er opties zijn in termen van breedte van het stuur of koffers die de totale breedte van de motorfiets veranderen. De hoogte is ook variabel, wat mogelijk duidt op een verstelbaar scherm, met een laagste stand van 1.397 mm en een hoogste stand van 1.549 mm.

Al met al belooft de DSR/X een compleet nieuwe motorfiets te worden, waarmee Zero zich op een markt begeeft waar het nu nog niet mee concurreert. Of kopers van adventure bikes al klaar zijn voor een elektrische optie, met alle obstakels die daarbij komen kijken, valt nog te bezien. Maar met een groeiend aantal landen die plannen hebben om de verkoop van nieuwe voertuigen met verbrandingsmotor te verbieden, zou Zero zich wel eens op kunnen maken voor een belangrijk voordeel ten opzichte van de gevestigde orde in de komende jaren.

Creatief met Honda: Custom Honda CMX500 en CMX1100 Rebels

Door
Marien Cahuzak
-
0

Zoek op Google naar ‘creatief met’ en je komt vooral heel veel kurk tegen, gevolgd door wol en hout. Maar geen Honda en dat is eigenlijk heel bizar als je naar deze exclusieve Rebels uit Spanje, Portugal, Italië, Frankrijk en Groot-Brittannië kijkt.

Fotografie: Honda

Motoveiga

Gebouwd door: Motoveiga – Braga (Portugal)

  • Geïnspireerd op de pracht van zestiende-eeuwse Spaanse harnassen
  • Bijzonder afgewerkte koplampbehuizing en koppelingsbescherming
  • Handgeschilderde benzinetank
  • Vance & Hines-einddemper
  • Speciaal lederen zadel

Lucy

Gebouwd door: Honda – Garonda (Portugal)

  • Uniek goud-witte kleurschema (komt ook terug in de whitewallbanden op gouden velgen)
  • Handgeschilderd Rebel-logo op de benzinetank
  • Ook geïnspireerd op de klassieke CB175, zie onder andere de verbeterde achterophanging, de nieuwe radiateurgrille en de Vance & Hines-einddemper

Geboren klassiekers: Honda NS400R

5Four Honda Rebel Street

Gebouwd door: Guy Willison – 5Four Motorcycles (Verenigd Koninkrijk)

  • Geïnspireerd op lichtgewicht flattrack straatmotoren
  • Opvallend ivoor en candy red kleurschema van Pro Kustoms
  • Veel handgemaakte details, zoals een gepolijste onderzijde van het zadel, handvatten uit Braziliaans hardhout, een racing-achterzijde en roestvrijstalen nummerplaathouder, compleet met door rally geïnspireerde koplamp
  • Ttitanium Racefit Urban Growler-uitlaat

Maanboard

Gebouwd door: MAAN – Motocicli Audaci (Sardinië)

  • Sand Racers uit de jaren dertig vormden overduidelijk de inspiratie
  • Volledig heropgebouwde voorophanging
  • 19-inch spaakwielen
  • Volledig roestvrijstalen uitlaatsysteem
  • Candy en bladgouden kleurschema op benzinetank en de op maat gemaakte achterzijde
  • Stuur-risers
  • Nieuw lederen zadel

Akaimoto

Gebouwd door: Akaimoto – Barcelona (Spanje)

  • De inspiratie van sportmotoren uit het verleden en van Honda’s eigen Neo Sports Café-gamma
  • Hoger geplaatste benzinetank
  • Eigen kleurschema van designer Chopinart
  • Clip-on Kalex-stuur
  • Op maat gemaakte korte einddemper

Mikuniguro

Gebouwd door: Ikono Motorbike – Madrid (Spanje)

  • Naam afkomstig van het paard van Samoerai-generaal Honda Tadakatsu. Het krijgspaard raakte nooit gewond in de strijd, zo wil de legende
  • Samenwerking tussen Nomade Cycle en de ontwerpstudio Dave Design (bekend van het ontwerp van de helmen van HRC-rijders Mark Marquéz en Pol Esparargo)
  • Geïnspireerd op Honda D-Type, de brat style en de Japanse Bobbertrend
  • Vance & Hines-demper
  • Verbeterde voor- en achterophanging
  • Stuur-risers
  • Mini led-achterlicht en -richtingaanwijzers
  • Vorkbuishoezen

Wilco combineert passies voor motoren en miniatuurbouw: ‘Alles is mogelijk’

Mallorca Moto

Gebouwd door: Mallorca Moto – Mallorca (Spanje)

  • Groene metallic wrapping met matzwarte en witte details
  • Neerwaarts gerichte ronde spiegels
  • Aangepaste CB300R-einddemper
  • Vorkbuishoezen
  • Achterlicht onder het zadel
  • Zadel met diamantpatroon

The Sport

Gebouwd door: FCR Original – Chauvigny (Frankrijk)

  • Gemodificeerde swingarm geeft ruimte om twee Öhlins-achterschokbrekers te monteren
  • Voorspatbord 25 mm lager
  • Groter stuur (voor meer hefboom)
  • Snelheidsmeter op bovenste kroonplaat
  • ‘Koetswerk’ via een 3D-scan (bestaat uit een op maat gemaakt polyester-carbon benzinetank, met aluminium benzinedop)
  • Alcantara zadel met ingebedde ledverlichting
  • Handgemaakte voetsteunen
  • Rood-zwarte kleur en details ode aan de klassieke Honda-stijl
  • FCR Original-uitlaat

The Bobber

Gebouwd door: FCR Original – Chauvigny (Frankrijk)

  • Swingarm en ophanging zijn onveranderd, wel 25 mm verlaagd
  • Op maat gemaakte zwarte spaakwielen zijn uitgerust met dikke Bridgestone-banden
  • Speciaal aluminium stuur
  • Lederen zadel met geperforeerde lederen stroken
  • Simplistisch aluminium voorspatbord met Mirrachrome-afwerking
  • Geverfde koplampbehuizing
  • Mini-Baters FCR Original LED-richtingaanwijzers
  • Net als de CMX Sport op maat gemaakte polyester-carbon benzinetank via 3D-scan

Honda CMX Rebel Waves

Gebouwd door: FCR Original – Chauvigny (Frankrijk)

  • Het derde lid uit de ‘familie’
  • Geïnspireerd op Wheels and Waves-festival en Californische spirit
  • Aangepaste achterophanging, stuur, richtingaanwijzers, voorste spatbord, uitlaat, tank en bagagerek
  • Wit-blauw kleurschema in wave-motief op benzinetank

En de winnaar is…

Dat is nog even wachten, want pas eind augustus weten we welke van deze tien creaties de mooiste is. Stemmen kan via www.hondacustoms.com. Nadat je elke bike een ‘duimpje omhoog’ of ‘duimpje omlaag’ hebt gegeven, kun je ook een wallpaper van je favoriete motor downloaden, voor mobiel en voor desktop.

Het British Motor Museum opent Triumph Daytona-expositie

Door
Redactie
-
0

Het British Motor Museum heeft officieel zijn eerste speciale motorfiets-expositie onthuld, met niets minder dan Triumphs iconische Daytona 675 in de hoofdrol.

De tentoonstelling toont in totaal 16 motorfietsen, van ‘Buddy Elmore’s historische Daytona 200 winnaar uit 1966, tot de allereerste officiële Moto2-motorfiets met Dorna Sports-licentie, de Daytona Moto2 765 Limited Edition. Maar de pret houdt daar niet op.

Frankrijk verzet zich met succes tegen invoering APK voor motorfietsen

‘Dit zal de eerste van vele zoals deze zijn,’ zegt Paul Stroud, Chief Commercial Officer van Triumph, enthousiast. ‘Potentieel zullen we van de gelegenheid gebruik maken om andere verhalen te vertellen en andere exposities te maken in onze Triumph Factory Visitor Experience in Hinckley.’

De eerste expositie in het British Motor Museum loopt tot oktober. Het is tot nu toe ’s werelds grootste eerbetoon aan de 675. De tentoonstelling is inbegrepen bij de normale toegang tot het museum en de tentoonstelling.

Kunt je niet naar de tentoonstelling komen? Geen probleem – het hoofd Customer Experience van Triumph zegt dat de volgende collectie kort na sluiting van deze collectie zal worden gepresenteerd, met een expositie die in het teken zal staan van Triumphs 120-jarig jubileum. Deze staat gepland voor november.

Moto Morini introduceert de Seiemmezzo STR & SCR

Door
Redactie
-
0

Moto Morini brengt de SEIEMMEZZO-familie op de markt, de langverwachte reeks van veelzijdige en betrouwbare wegmotoren uit het Italiaanse Trivolzio. De SEIEMMEZZO zal vanaf september te koop zijn in twee versies, de STR (Street), voor de liefhebbers van loepzuivere nakedbikes, en de SCR (Scrambler), bedoeld voor zij die ook van originaliteit en elegant design willen genieten tijdens hun rit.

Twee gelijkaardige modellen, maar toch zeer verschillend van karakter, verenigd door dezelfde naam, SEIEMMEZZO. Een unieke familie, bestemd voor de pure motorrijders, die een leuke en straatlegale machine willen, om hen te vergezellen tijdens dagelijkse ritjes en op motorreizen.

‘Motorblok gekopieerd? Hoe kom je erbij!’ Zontes in z’n wiek geschoten

Gekenmerkt door hun exclusieve en klassieke design, onderscheiden de SEIEMMEZZO’s zich met hun persoonlijkheid van de eenheidsworst in dit segment. Dankzij hun eenvoudige en harmonieuze looks zullen ze ook de dwarsliggers weten te overtuigen. De hoekige lijnen zorgen voor een strak en tijdloos design, zonder in te boeten op een precieze, echte en dynamische rijstijl.

De STR, een echte naked, wordt gekenmerkt door de voor het segment typische rijpositie, met behoud van een harmonieus uiterlijk en gemakkelijk te hanteren afmetingen – zoals de 16-liter tank en een comfortabele zithouding voor zowel de bestuurder als de passagier.

De SCR heeft een avontuurlijker karakter en is een modieuze straatmotor, ontworpen voor liefhebbers van vintage lijnen. Hij valt op door zijn hoge spatbord, het koplampkuipje, zijn lederkleurige zadel en zijn goudkleurige vork. De tank, waar eveneens 16 liter in past, zorgt mee voor een uitgesproken en authentieke scrambler-look, en garandeert een ruime autonomie.

Op technisch vlak grijpt Moto Morini voor beide motorfietsen terug naar z’n trouwe leveranciers. Zo kiest het merk voor een Brembo-remsysteem – een garantie op veilig afremmen – en de Pirelli-banden, essentieel om van elk type route te genieten. Het frame is, zoals altijd, een stevige stalen constructie, die de aluminium achterbrug ondersteunt.

De velgen – 18 inch vooraan en 17 achteraan – zijn in beide gevallen tubeless, met een verschillend uiterlijk en verschillende technologie voor de twee versies: de SCR is uitgerust met stevige spaakwielen, de STR biedt een lichtere versie in aluminiumlegering. Het 18” voorwiel en de verstelbare 43mm voorvork, zijn gekozen om een maximale wegligging te garanderen, waardoor de motoren geschikt zijn voor zowel ruw terrein in de stad als op bergpassen. Oneffenheden in de weg kunnen met een gerust hart worden getrotseerd. De volledige Kayaba-ophanging, is instelbaar.

Het goed gevormde en comfortabele zadel, met een zadelhoogte van amper 810mm, biedt samen met het design van de tank de perfecte ergonomie voor rijders van alle maten en gewichten. Ook voor de passagier, overigens. Rijders zullen ook bijzonder blij zijn met de positie van het stuur. Dat is breed en staat niet te dicht bij het bovenlichaam van de rijder op de SCR, terwijl het stuur op de STR net een sportiever gevoel garandeert.

Het tft-kleurenscherm van 5”, dat je met verlichte knoppen op het stuur bedient, informeert de rijder volledig en duidelijk. Zelfs in omstandigheden waarbij de zichtbaarheid te wensen overlaat. Met het geïntegreerde Bluetooth-communicatiesysteem kunt u tegelijkertijd een telefoon en twee audiosets bedienen – en dat alles zonder uw ogen van de weg te halen.

De standaarduitrusting wordt gecompleteerd door volledige LED-koplampen die de SEIEMMEZZO identificeren als een kwaliteitsproduct door zijn kenmerken en aandacht voor detail, zowel op functioneel als esthetisch vlak.

De motoren worden op de markt gebracht in de standaardversie of in een beperkte 35 kW-variant (voor houders van een A2-rijbewijs). Dat vermogen wordt geleverd door een zeer betrouwbare, makkelijke en leuke motor. Eentje met een laag verbruik ook, en bijgevolg perfect voor al wie op zoek is naar een trouwe en onvermoeibare partner.

Met aantrekkelijke en comfortabele motoren, zowel voor uitstapjes in de stad als voor weekends buiten de stad, is de SEIEMMEZZO line-up voorbestemd om een hoofdrolspeler te worden bij de middenklasse wegmotoren.

Moto Morini SEIEMMEZZO STR

Moto Morini SEIEMMEZZO SCR

MXGP: afkoelen in Lommel

Door
Jan Boer
-
0
Afkoelen in Lommel

Crossen op het zwaarste zandcircuit ter wereld bij een temperatuur van rond de 30 graden vergde veel van de rijders tijdens de Grand Prix in Lommel. Kay de Wolf (links) en Roan van de Moosdijk van het MX2-fabrieksteam van Husqvarna hadden een prima manier gevonden om het oververhitte lichaam weer op een normale temperatuur te krijgen: ze stapten in een bad met koud water, waaraan een ruime hoeveelheid ijsblokjes werd toegevoegd.

Fotografie: Jan Boer

VIDEO – Quartararo vs. Hamilton: kop aan kop bij het jetsurfen

Door
Redactie
-
0

Het is vakantietijd. Fabio Quartararo en Lewis Hamilton vinden elkaar buiten het circuit. Zelfs in de golven zijn beide coureurs strijdbaar en geven ze de show niet op.

1...645646647...2.022Pagina 646 van 2.022

© Copyright Motor.NL Media Company