In samenwerking met Jopa Racing Products mag Motor.NL een toffe Rusty Stitches denim motorjas (m/v) én een motorhelm weggeven. De motorjas is een Carl Thomas (m) of Dolly (v) uit de 2022-collectie van Rusty Stitches. Ook de Fonzie motorhelm, verkrijgbaar in drie verschillende kleurstellingen, is uit de 2022-collectie.
Wil jij kans maken op één van deze prachtige prijzen? Het enige wat jij hiervoor moet doen is Rusty Stitches volgen op Instagram én twee vrienden taggen in deze Instagram-post.
Hahntennjoch en het Namlostal – klassieke kandidaten voor topklasseringen in de Tiroler Motorwegencompetitie. Niet zo prominent, maar ook best oké: Het Tannheimertal, de Gaicht-pas en drie meren voor verkoelend zwemplezier.
Wat een start! Als welkom, vlak achter de Duitse grens bij de Ammersattel, krijgen we eerst een heerlijke kronkelweg voor de wielen. Daarna volgt een vrij milde, niet al te scherpe cocktail van bochten om de slag te pakken te krijgen, aangereikt via een mooi, smal weggetje door het bos, bedekt met smetteloos asfalt zonder middenstrepen. Om te voorkomen dat je dat hele menu wat al te haastig door zou slikken is het hele parcours gelardeerd met borden, die waarschuwen voor modderstromen (voor laagland-Tirolers: aard- en puinverschuivingen) en overstekend wild.
Deutsche Alpenstrasse: Mooie wegen & strakke bochten
Welkom in Oostenrijk, Hallo Tirol. Later kunnen we nog oneindig discussiëren over de 95 dB(A)-grens. Maar eerst afkoelen bij de Plansee, waar een motortreffen en een strandbuffet samen met een afgelegen oeverweide een perfect decor vormen voor een eerste pitstop. Mijn bijrijder Simon, die werkt bij de wereldwijde Touroperator Edelweiss, heeft ook een kleine pauze. Op het hoofdkantoor in Tirol wachten ze op het einde van de Corona-beperkingen. Wanneer dat precies zal zijn, weet natuurlijk niemand. Maar volgens Wikipedia heeft de Plansee een stabiele ‘oligotrofe toestand dankzij een laag zweefalg-gehalte, waardoor het zicht tot 15 meter diep reikt’. Oh lala. Een paradijs voor vissers, duikers en zwemmers. Maar ook om gewoon te chillen onder een schaduwrijke boom. Als een Noorse fjord nestelt het meer zich tussen de beboste hellingen van de Zwieselberg en Spießberg, geflankeerd door de kronkelende oeverweg. Bochtige wending voor Kawasaki en Co. Na ruim zes kilometer is het voorlopig uit met de pret en krijgen we een soort stoffige douche in Bad Kreckelmoos, waar de gigantische bouwplaats van de hardmetaalfabrikant Ceratizit alleen aantrekkelijk is voor graafmachinechauffeurs en motorcrossers.
Erover doorzagen helpt niet en omrijden is geen optie: de Fernpass kan, als belangrijke noord-zuidverbinding, echt vervelend zijn, met bijna eindeloze rijen voertuigen. Het enige dat helpt is geduld – en de wetenschap dat het achter de blikkerige horizon weer mooi wordt. Dus in Reutte zwichten voor het onvermijdelijke, de 179 naar Imst. De ruïnes van kasteel Ehrenberg, het centrum van wat ooit een van de belangrijkste vestingwerken in Midden-Europa was, begroeten je van ver. Ongeveer 16 kilometer verder slaan we af naar Leermoos. Maar wat is er daar met het weer aan de hand? Grijszwarte wolken onttrekken zelfs de Zugspitse aan het zicht, de stortregens drijven ons onder een carport op het kerkplein. De hemelsluizen zijn nog maar net weer gesloten, als de zon de kleuren in je gezicht laat exploderen. In de naburige stad Biberwier maken we een korte stop in Gasthof Goldener Löwe, mijn comfortabele verblijf hier voor twee dagen, voordat de 179 weer roept. Net voor de 1.215 meter hoge top van de Fernpass slaan we rechtsaf naar het Restaurant Zugspitzblick. Nomen est omen. Op de parkeerplaats vindt een kleurrijk rendez-vous van de reismenigte plaats. Sommigen nemen selfies met Duitslands hoogste, anderen, zoals camperpiloot Reiner uit Tecklenburg, die met zijn dochters naar Ötztal wil, hebben meer oog voor de kleindochter van ‘de dochter van Frankenstein’. Geen wonder, want zoals zo vaak blijken de pensionado’s oude motorrijders te zijn die, zoals in dit geval, nog een Bandit 1250 in huis hebben en die daarom nieuwsgierig de Kawasaki Z900RS bekijken.
Zo trekt de karavaan weer verder. Bergaf wellicht wat minder sloom, aangezien remmende vrachtwagens toch een beetje ‘sneller’ zijn dan hun collega’s, die bergopwaarts zwoegen. Maar nu hebben we even genoeg van de slakkengang. In plaats daarvan werken we wat zoets naar binnen. Dat doen we in Imst, in banketbakkerij Regensburger, een calorietempel tegenover de Johanneskerk in de Kramergasse. Ook de camera komt daar niets tekort: 150 gekleurde paraplu’s zweven hoog als kunstwerk tussen de huizen, het mooiste voer voor de geheugenkaart. Twee andere attracties voor adrenalinejunkies: de Alpine Coaster in Hoch-Imst, de meest spectaculaire zomerrodelbaan van Tirol; daarnaast kun je ook op de Inn door de Imst-kloof raften (verschillende aanbieders, ook te combineren met de Ötztaler Alpen Tour). Maar wij zijn hier voor iets anders. De Hahntennjoch. Halleluja. Een hoogmis voor alle liefhebbers van bergwegen. Ook al worden we steeds meer als melaatsen beschouwd en behandeld. Oké, dat was niet helemaal politiek correct. Omgekeerd geldt echter hetzelfde. En zoals een Tiroolse herbergier, die niet genoemd wil worden uit bezorgdheid over zijn reputatie in het dorp, dat nu grotendeels tegen motorrijders is, het zo treffend verwoordde: ‘Ik vind het verbod op te luide motoren belachelijk, in plaats daarvan moet de industrie gestraft worden! Maar er moet natuurlijk wel iets gebeuren.’ Maar goed: we werden tijdens onze toertocht niet eenmaal gecontroleerd, we waren echter ook niet in een weekend onderweg, wanneer het veel drukker is.
Nu gaan we echt rijden. De ongeveer 30 kilometer lange route, die het Inntal met het Lechtal verbindt, loopt van Imst naar Elmen. Op de oostelijke helling kleeft de kronkelende weg aan de ruige, rotsachtige klippen hoog boven het Salvesental. Op de top van de pas is deze woensdag niet veel te beleven, alleen het geluidsniveau van een groep ouderen, dat verdacht dicht in de buurt van de toegestane 95 dB(A) komt. Logo, Italianen, die luidkeels hun vreugde uitschreeuwen bij het veroveren van de 1.894 meter hoge Hahntennjoch, op racemachines met spieraandrijving, die ze zwoegend van Venetië over de Alpen naar München werken. Respect! Op de westhelling is het daarna puur genieten van opwindende mix van hairpins en doorlopende bochten. Daarbij prachtige panorama’s op het dal en op de bergen, zoals de Bockkarspitze en de Pottschallkopf. Steeds weer witte verf-ringen op het asfalt, als hulpmiddel bij het oriënteren, zodat je in de bochten je hoofd ver genoeg weghoudt van het tegemoetkomende verkeer. Voor het geval de maag begint te knorren: De Gasthof zur Gemütlichkeit in Bschlabs, na Pfafflar en de afslag naar links richting Boden, doet zijn naam eer aan. Op dit gezellige tussendoortje volgt het laatste stukje bergafwaarts, letterlijk als slaapmutsje, totdat we de 198 tegenkomen, rechts afslaan en voor de afwisseling rechtdoor rijden door het Lechtal.
Tenerife op de motor: Hoog boven zee
Wie vol verwachting naar het creatief ontworpen, direct naast de hoofdweg in Elmen gelegen Cafe Driftwood trekt, zal de actuele commentaren op internet achteraf begrijpen: ‘Onvriendelijker kan het niet’, ‘Zo kun je een bedrijf ook kapotmaken!’, ‘Schandalig’ Nou, Waard Karsten heeft genoeg van Tirol, sluit binnenkort zijn winkel en emigreert dan naar Spanje. De ingenieurs en wegenbouwers die de weg door het Namlostal hebben aangelegd – niet het naamloze dal maar het dal waarin het plaatsje ligt dat Namlos heet -, hebben echter perfect werk geleverd. Het is alsof ze vooral de motorrijders daarbij een plezier wilden doen. Van Stanzach tot Bichelbach 27 zijn het even ingenieus als afwisselende kilometers. Geen nare, knijpende bochten, in plaats daarvan mooie vloeiende bochten van de fijnste soort. Wauw! Terwijl ik nog goede herinneringen heb aan de apfelstrudel met ijs op het terras van het Restaurant Cafe Mirabell in Berwang van een eerdere rondleiding, raadt Simon het Restaurant Rimmlstube in Rimmen aan, omdat ze daar Tiroolse specialiteiten hebben die niet overal te vinden zijn op de menustandaard.
En wat staat er na het Namlostal nog meer op onze to-drive lijst? De Tannheim-vallei. Via de 179 en Reutte rijden we terug het Lechtal in naar Weißenbach, waar we van de 198 afslaan naar de 199 naar de Gaicht-pas. Een bord belooft ‘kronkelende bergweg’ – iets dat je graag onder de wielen laat doorrollen. Aanvankelijk zijn er drie haarspeldbochten en de weg schuurt langs enkele rotswanden voordat het landschap breder en weidser wordt. Achter een heuveltje doemt opeens een glinsterende watervlakte op: de Haldensee. Goed geschikt om te zwemmen, de geparkeerde motor blijft altijd in het zicht. Maar Simon heeft nog een tip: achter de zeven bochten ligt een meer dat duizend keer mooier is dan dit. Laten we gaan. Naar de Vilsalpsee. De toegang via Tannheim is van 10.00 tot 17.00 uur afgesloten voor motorvoertuigen. Dus ’s morgens voor dag en dauw de bergen in voor een zwemdag, met veel rust en ruimte om te relaxen – of laat in de middag komen en moedig in de echt fantastische bergbadkuip met stromend koud water springen. Dan nog een paar afscheidskilometers via Schattwald naar de Oberjochpas op de grens naar de Allgäu, waar onze modeltocht door de Lechtaler Alpen eindigt.
Omhoog naar de Zugspitze, die ook gemakkelijk te bereiken is vanuit Oostenrijk, met de kabelbaan vanuit Ehrwald – of, voor fitte mensen met klimervaring, vanaf de Duitse kant vanuit Hammersbach door het Höllental.
Hotel Gasthof zum Goldenen Löwen in Biberwier. De humoristische hospita Daniela Seeger, die affiniteit heeft met motoren, heeft zelf een BMW K1300R – maar mag daar ‘dankzij’ een geluidsniveau van 98 dB(A) bij de stationaire test in Tirol niet meer mee rijden. Tweepersoonskamer met ontbijt vanaf 100 euro, halfpension 15 euro extra. www.hotel-loewe.at.
Aan de westkant van de Hahntennjoch in Bschlabs doet de huiselijke Gasthof zur Gemütlichkeit zijn naam eer aan. Zonneterras met zicht op de uivormige dorpskerk en op passerende collega’s.
VOGE stelde op EICMA een pak nieuwigheden voor waarvan de 500AC en de 500DSX intussen ook al bij de dealer staan.
De 500AC is de tweede telg van de eigenzinnige “Advanced Classic”-familie. De 500AC wordt aangedreven door de 471cc parallel-twin, KYB levert de veerelementen en Nissin heeft gezorgd voor een remsysteem met twee 298 mm remschijven vooraan en een enkele schijf van 240 mm aan de achterzijde. Rond de 17” lichtmetalen velgen vinden we een vooraan een 120/70 band en achteraan een 160/60. Ook beschikt ie over een full color TFT dashboard met Bluetooth connectiviteit én bandenspanningsmeter. En met een zithoogte van 795 mm, een drooggewicht van zo’n 185 kg en een tankinhoud van 19 liter schuilt achter dat leuke smoeltje ook gewoon een hele toegankelijke en praktische motorfiets. De 500AC is beschikbaar in zwart en grijs.
Prijzen (alle kosten inbegrepen):
Test 2021 Voge 650 DSX: Strike the pose
Bij Voge breidt de DS-familie zich met de komst van de VOGE 500DSX. Net als de 500DS, die al langer in het gamma zit, combineert deze motorfiets veelzijdigheid aan betrouwbaarheid en rijplezier. En met de knappe spaakvelgen (19 inch vooraan en 17 inch aan de achterkant) en Metzeler Tourance banden voegt de 500DSX daar een avontuurlijke toets aan toe. De 500DSX biedt, onder andere dankzij het koppelrijke en soepele tweecilinder motorblok, zowel vertrouwen als prestaties aan de avonturier in ons. Deze toermotor kan ook bogen op een uitstekend comfort en topcomponenten, essentiële kenmerken voor kilometervreters.
Standaard uitrusting: BOSCH injectiesysteem, Nissin remmen, KYB veerelementen, LED verlichting, USB-aansluiting, verstelbaar windscherm, bagagerek, full color TFT dashboard met Bluetooth connectiviteit, een versnellingsindicator en bandenspanningsmeter.
De 500DSX is beschikbaar in zwart en rood. Indien je kiest voor de LX-versie krijg je er een knappe aluminium kofferset bovenop, bestaande uit een topcase met zijkoffers, voor een meerprijs van 800 euro.
Prijzen (alle kosten inbegrepen):
Hier hebben we lang naar uitgekeken: de CFMoto 800 Sport staat eind deze maand eindelijk bij de dealer.
De jarenlange en hechte samenwerking tussen CFMoto en KTM is tot hiertoe vooral operationeel geweest, maar met de 800MT stelt CFMoto zonder twijfel één van zijn kroonjuwelen voor. De van KTM afkomstige 799cc paralleltwin met 95 pk is verpakt in een stijlvol pakket dat bol staat van technische flair.
De 800MT Sport is standaard al heel rijkelijk uitgerust met onder andere volledig instelbare KYB-vering, valbeugels met mistlampen, een zeven-inch TFT-scherm met Bluetooth-connectiviteit, cruise control, adaptatieve LED verlichting en LED richtingaanwijzers met uitdooffunctie, een slipperkoppeling, bochten-ABS en een verstelbaar scherm.
CFMoto 800MT komt in twee versies
En de 800MT Touring doet daar nog een schepje bovenop. Wat dacht je van spaakvelgen, een quickshifter, carterbescherming, handkappen en een verwarmd zadel & handvatten ?
Voor beide versies is ook alvast een optionele kofferset te verkrijgen.
| Kleuren | Prijs BE (all in) | Prijs NL (all in) | Beschikbaarheid | |
| 800MT Sport | Blauw Zwart | 10.999 € | 12.499 € | Eind februari |
| 800MT Touring | Blauw | 12.599 € | 14.099 € | April (tbc) |
| Kofferset | Aluminium | 1.099 € | 1.099 € | Eind februari |
| Zijkoffers | Aluminium | 780 € | 780 € | Eind februari |
| Topcase | Aluminium | 440 € | 440 € | Eind februari |
Meer info over deze modellen staan op cfmotobenelux.nl
Afgelopen week presenteerde Brabus zijn eerste motorfiets op basis van de KTM 1290 Super Duke. De motorfiets was in slechts een minuut en 55 seconden uitverkocht.
Slechts 77 stuks van de Brabus 1300 R limited edition werden aangeboden in Magma Red en 77 stuks in Signature Black. De voorverkoop begon op 14 februari om 15.00 uur en was al na één minuut en 55 seconden afgelopen.
Radarsystemen zijn de norm geworden in de autowereld, terwijl die voor motorfietsen nog in de kinderschoenen staat. De ontwikkelingen gaan echter zeer snel en er is een Israëlisch systeem op de markt gekomen dat topprestaties belooft.
Tot voor kort leken radarsystemen op motorfietsen om de veiligheid te verhogen science fiction, maar het afgelopen jaar zijn ze op een aantal modellen verschenen: Ducati, BMW, KTM en Kawasaki hebben standaard het door Bosch ontwikkelde systeem, Triumph 1200 GT Explorer en Rally Explorer hebben het Continental systeem en onlangs heeft het Israëlische Vayyar-systeem, dat naar het schijnt door Piaggio wordtovergenomen, zijn intrede gedaan.
Deze laatste schijnt over avant-gardistische kenmerken te beschikken – de fabrikant noemt het ‘4D’ – die uiterst interessante prestaties garanderen: hij gebruikt veel meer antennes dan een klassieke radar – tot 48, in vergelijking met de 7 die gewoonlijk worden gebruikt – en door middel van Doppler-analyse (de meting van de vervorming van de weerkaatste radargolven als gevolg van beweging) kan het de relatieve snelheid bepalen van de voorwerpen die zijn detecteert. Het gezichtsveld van Vayyar-radars is aanzienlijk breder dan de radarkegel van conventionele systemen – 170° zowel horizontaal als verticaal – en dit betekent een grotere dekking, wat zeer nuttig is bij het naderen van bijvoorbeeld bochten. Met één Vayyar voor en één achter krijgt je 340° dekking, dus bijna helemaal rondom.
Bovendien claimen de Israëli’s een veel groter bereik dan de Bosch, waardoor zij objecten op een afstand van 300 meter kunnen detecteren, terwijl het Duitse apparaat stopt bij 160 meter. Dit is zeer belangrijk, want als de radar wordt gebruikt in geautomatiseerde noodremsystemen, betekent eerder ingrijpen minder abrupt en dus minder gevaarlijk remmen. Het Vayyar-systeem ondersteunt ook dodehoekdetectie, hulp bij het veranderen van rijstrook, adaptieve cruisecontrol, waarschuwing voor botsing voor en achter en remassistentie. Dit alles, zo wijzen de Israëli’s er nogmaals op, tegen dezelfde prijs als concurrerende radars.
Volgens berichten in zowel Japanse als Europese motormagazines staat Honda op het punt de machtige viercilinder naked CB1100, die vorig jaar met pensioen werd gestuurd, te vervangen door een nieuw model, de Hawk. Dat zou een retro-gestileerde motorfiets met tophalf moeten worden die wordt aangedreven door de 1.084cc-paralleltwin van de nieuwste Africa Twin 2022.
De reden voor deze vervanging houdt, zoals te raden valt, verband met de steeds strenger wordende emissievoorschriften. Dat was voor de Tokio gevestigde reus de reden afstand te nemen van zijn klassieke luchtgekoelde lijn viercilinder en zich voor te bereiden om er binnenkort helemaal mee te stoppen, althans voor grote motoren.
Marathonmotor: Honda CB900F Hornet
Volgens geruchten uit Japan (met name van het tijdschrift Young Machine, dat ook de renderings in dit bericht heeft gemaakt), zou de Honda Hawk – als dit de echte naam is – ook binnen betrekkelijk korte tijd aan de wereld worden getoond: er zijn een paar belangrijke motorshows die in de komende maand maart in het Land van de Rijzende Zon zullen plaatsvinden en de Hawk zou Honda’s blikvanger kunnen zijn voor een of meer van deze evenementen. Als dat het geval is, mag men er zeker van uitgaan dat de motorfiets tussen de lente en de zomer bij de Europese dealers zal staan.
Workhorse Speed Shop heeft zijn nieuwste custom creatie onthuld – de FTR AMA, de eerste van twee langverwachte Indian FTR builds door Brice Hennebert.
Brice Hennebert staat bekend om zijn unieke creaties en heeft al twee versies van Appaloosa – de Indian Scout gebaseerde sprintracer – onder zijn meritus staan. Brice kreeg de opdracht om twee zeer speciale FTR’s te bouwen voor twee broers, de Black Swan en de FTR AMA.
Terwijl Black Swan nog onthuld moet worden, vroeg de ene broer om een tweede build voor zijn broer. Het resultaat is de FTR AMA, een heldere en imposante motorfiets met een hardcore jaren ’80 randje.
Brice Hennebert – Workhorse Speed Shop
‘De opdracht was vrij open, iets kleurrijks en zo scherp als een oorlogstank. De enige beperking was dat de lak geïnspireerd moest zijn op de Martini Racing livery. Na wat onderzoek en brainstormen met mezelf, baseerde ik de look op AMA SBK-racers uit de jaren 80 en de rally-auto’s uit dezelfde tijd. De belangrijkste invloeden waren de Lancia Delta HF gemengd met Bol d’Or 750’s en wat muscle bike DNA.’
Brice begon begin februari 2021 aan zijn klus en zijn eerste beslissing was om een rechtopstaande rijpositie te behouden, door het originele stuur te gebruiken. Zo bleef hij dicht bij de originele FTR. Maar na die beslissing zou er heel wat gaan veranderen.
Brice Hennebert – Workhorse Speed Shop
‘Black Swan was een kleivormig ontwerp, maar voor deze motor besloot ik een andere richting in te slaan wat betreft het ontwerpproces. Ik heb een direct CAD-ontwerp gebruikt, gebaseerd op een 3D-scan van het FTR-chassis. Vervolgens zijn alle carrosseriedelen 3D-geprint en versterkt met koolstofvezel.’
De 3D-geprinte ‘kuip’ herbergt een PiAA-raceverlichting en ondersteunt de Setrab-oliekoeler eronder. Achter de voorplaat zit het originele dashboard van de nieuwe Indian Chief, een ontwerp dat meer in de retro racesfeer past, maar met alle opties van een moderne machine, zoals connectiviteit en USB.
De geprinte module waarin het zadel en het achterlicht zijn verwerkt, is tevens de accuhouder. De accu is naar achteren verplaatst als knipoog naar de endurancemotoren. Het zadel is bekleed met zacht geborsteld leer door Jeroen van Silver Machine, een vaste medewerker, en het achterlicht is aangepast voor gebruik met LED’s.
Om plaats te bieden aan de luchtfilters werd de inlaat opnieuw ontworpen en 3D-geprint, terwijl er twee aluminium benzinetanks werden gefabriceerd die passen bij de nieuwe carrosserie. De twee aluminium tanks zijn met elkaar verbonden via AN10-connectoren en hebben een inhoud die overeenkomt met de 14 liter van de originele motorfiets.
Zoals in vorige aflevering al aangekondigd, doen we een rondje langs de belangrijkste portals voor het vinden van de mooiste routes. Na TomTom Road Trips is het nu de beurt aan de van origine Vlaamse website routeyou.com.
De naam RouteYou is deels afgeleid van YouTube. RouteYou beoogt voor routes te zijn wat YouTube voor video is. Dat lukt ze heel aardig, want de site telt inmiddels meer dan 18 miljoen gebruikers en meer dan 5 miljoen routes! Dat zijn overigens zeker niet alleen motorroutes, maar ook heel veel wandel- en fietsroutes. Je vindt er zelfs routes specifiek voor de 4×4, schaatsen, paardrijden tot steproutes aan toe! Hoeveel motorroutes er precies op RouteYou staan is onduidelijk, maar het zijn er echt heel erg veel. Alleen in Nederland al meer dan duizend!
MrGPS: Hoe zet je een route uit MRA naar de Garmin Zümo XT?
Aanvankelijk vond ik routeyou.com onnodig ingewikkeld en te technocratisch van opzet. Je ziet dat wel vaker: dat programmeurs iets aanbieden omdat het kan of om te laten zien hoe goed ze kunnen programmeren. Ze verliezen daarbij dan de gebruiker uit het oog en de site biedt juist te veel mogelijkheden. De site heeft afgelopen jaar echter een ingrijpend re-design doorgemaakt en werkt nu veel plezieriger. RouteYou is gratis te gebruiken, maar er zijn ook betaalde opties, bijvoorbeeld om te voorkomen dat je advertenties in beeld krijgt. Uiteraard kun je ook je eigen routes uploaden.
Vooral in de situatie waarbij je van tevoren al weet waar je ongeveer naartoe gaat en specifiek in die regio een route zoekt, is de site erg gemakkelijk. Op de homepage zie je meteen twee opties: zoek een route of plan een route. Over de planner (ook aanbevolen) heb ik het al eerder gehad, dus ik beperk me nu tot de routecollectie. Je klikt op ‘zoek een route’ of op ‘ontdek een route’. Op de volgende pagina klik je op het motortje (derde van links) en zie je verschillende opties.
In tegenstelling tot vele andere routesites kun je hier ook kiezen voor offroadroutes. Een veelgehoorde wens, die zeker in combinatie met een Garmin goed is te doen. Hoewel: de eerste keer dat ik daar naar zocht kwam ik een 1.369 kilometer lange route tegen van een gebruiker met de naam ‘goldwingman’. Toen vroeg ik me toch een beetje af of die route wel in de juiste categorie stond…
Maar goed, laten we kiezen voor de toermotorroute. Vervolgens zie je op de kaart rechts meteen icoontjes staan. Dat is niet de volledige collectie: als je verder uitgezoomd bent, zie je alleen een selectie uit de routes. Wat je ziet, kun je op twee manieren beïnvloeden. Kies voor sorteervolgorde.
Je kunt bijvoorbeeld laten sorteren op ‘score’ of ‘meest bekeken’. Ik kies zelf het liefst voor ‘meest recente’, dat maakt de kans dat er fouten in zitten minder groot. Dat zegt nog niets over de kwaliteit van de route, maar daarvoor gebruik ik een andere optie: rechts van het motor-icoontje zie je de optie ‘filter’.
Vervolgens kun je hier zelf een score instellen. Ik kies meestal (maar zeker niet altijd) voor vier of vijf sterren. Je zou denken dat die score voortkomt uit waardering van gebruikers. Dat klopt deels ook wel, maar als je goed kijkt zie je dat de 4- en 5-sterrenroutes ook vaak routes zijn van ‘professionele routemakers’. Niets mis mee, zeker niet als ze recent zijn.
Bovendien kun je hier ook de lengte van de route aangeven. Daar ligt wel een puntje van kritiek: de bovengrens ligt bij 200 kilometer, danwel oneindig. Zoek je een route van 300 kilometer, dan krijg je dus feitelijk alle lengten te zien, inclusief meerdaagse tochten.
Heb je je filters ingesteld, dan kun je gaan in- en uitzoomen op de kaart, of in het invulveld een plaatsnaam invullen. Een regio mag ook. Vervolgens zie je links een opsomming van routes, inclusief de gevonden lengte. Ga je er op staan, dan zie je de route op de kaart weergegeven.
Je kunt ook over de icoontjes op de kaart gaan en je ziet de rode routelijnen voorbij vliegen. Ook een mooie manier als je geen rondrit zoekt, maar bijvoorbeeld etappes om naar Zuid-Europa te rijden. Ik kies voor een rit door de Eifel en zie vervolgens niet alleen de route, maar ook het hoogteprofiel.
Bovendien is de route automatisch voorzien van bezienswaardigheden onderweg.
Als je de route downloadt als gpx-bestand staat daarin niet alleen de track van de route, maar ook de waypoints van de bezienswaardigheden (POI’s). Daar heb je bij een track niet zoveel aan, maar als je in de voorbereiding denkt ‘goh, dat is leuk om even te kijken’, kun je ze, mits je een Garmin hebt, wel op je scherm laten tonen en afzonderlijk als waypoint oproepen. Die POI’s staan op zich los van de route zelf en komen uit een afzonderlijke database. Die bevat een berg aan informatie over de hele wereld. Ook als je zelf een route plant in RouteYou, kun je die POI’s automatisch laten toevoegen, desgewenst kun je ook categorieën selecteren.
Heb je je route eenmaal gevonden, dan kies je voor downloaden en zet je je track op de bekende wijze in je toestel.
Ook in het hierboven besproken filter kun je van tevoren thema’s selecteren, zoals bijvoorbeeld ‘geschiedenis’ om aan te geven dat je langs meer historische POI’s wilt rijden. Je kunt als thema zelfs kiezen voor ‘bier’. Tsja, RouteYou is natuurlijk wel een Vlaamse site…
Yamaha heeft de Tenere 700 herzien om met een andere variatie op de lichtgewicht ADV te komen. Nu krijgen we de Tenere 700 World Raid, een motor die klaar lijkt te zijn voor rallywedstrijden, maar ook voor lange afstand reizen.
Voor alle duidelijkheid: de World Raid is geen volwaardige Dakar-motor (en zou daar ook niet legaal zijn, want de Dakar-regels beperken machines tot 450 cc of minder). In plaats daarvan is hij bedoeld voor de enthousiastelingen die af-fabriek een adventure bike willen met een hogere specificatie, die geschikt is voor het zwaardere terreinwerk.
Dus, wat is er geüpgraded? Misschien wel de grootste update is de 26-liter dubbele brandstoftank, die lager om de motor zit dan de tank van de standaard T7. Yamaha zegt dat de World Raid een actieradius van 500 kilometer per tank heeft, afhankelijk van de rijomstandigheden, en dat het gedeelde ontwerp voorkomt dat de brandstof gaat klotsen en een negatieve invloed heeft op het rijgedrag.
Er is ook een nieuwe voorvork en schokdemper, met 20 mm meer veerweg voor en achter. De KYB-voorvork heeft een instelbare veervoorspanning en Yamaha zegt dat het binnenwerk lichter is gemaakt om het rijgedrag te verbeteren. Wat de schokdemper betreft, is er een extern reservoir om cavitatie – luchtbellen in de olie – te voorkomen en het aluminium huis zou de warmte beter afvoeren.
Specs en prijzen 2022 Yamaha MT-10 en MT-10 SP
De elektronische voorzieningen zijn ook bijgewerkt om offroad-vriendelijker te zijn. Yamaha heeft de World Raid uitgerust met een ABS-systeem met drie standen; er is de gebruikelijke standaard ABS-stand, met antiblokkeerremmen op het voorwiel en achterwiel. Een tweede stand biedt ABS op het voorwiel en het achterwiel zonder antiblokkeerremmen. Er is een derde stand zonder ABS voor of achter. Yamaha zegt dat het eenvoudig is om de motorfiets terug te schakelen naar standaard ABS voor en achter met een knop, of de motorfiets nu rijdt of niet.
Er is ook een nieuw 5-inch TFT-scherm met drie lay-outs, waaronder een rally-stijl modus die het moet laten functioneren als een race tripmeter: Het Explorer-scherm heeft een modern digitaal ontwerp dat alle belangrijke rijgegevens van de machine weergeeft in een eigentijdse en gemakkelijk af te lezen stijl. Het Street-scherm heeft een toerenteller met een ronde wijzerplaat en naald die een meer conventionele look uit het analoge tijdperk geven, en het Raid-scherm is geïnspireerd op een typisch rallyroadbook en heeft twee onafhankelijke countdown tripmeters die de rijder in staat stellen om de afstand tot het volgende waypoint te zien.
Rond het motorblok is een nieuwe metalen crashbar gemonteerd, en een nieuw radiatorrooster, waarvan we denken dat het bedoeld is voor superieure offroad-bescherming. Yamaha heeft ook een nieuwe set offroad-stijl voetsteunen met verwijderbare rubberen inzetstukken voor comfort.
© Copyright Motor.NL Media Company
