Ik ben geen Zeloot. Niet iemand die stijfkoppig blijft hameren op al die voordelen van een elektrische motor. Die met een rode kop wegloopt wanneer het grootste nadeel ter sprake komen: range anxiety, oftewel laadangst. Voor velen is dat toch de Achilleshiel. Zet je je daar overheen, dan heb je een motor die bol staat van pure pret, actie en snelheid. Dollen in stilte: Welkom in de Stiltedome. In dit geval met de Harley-Davidson LiveWire.
Potverdikke, ik rij nog maar net op de snelweg naar Arnhem en ben al vier kilometer van mijn actieradius kwijt. Dat gaat hard. Té hard, want zo haal ik mijn woonstede nooit. De Harley-Davidson-dealer beloofde dat er genoeg pep in de accu van de LiveWire zat om de afstand van 129 kilometer te kunnen overbruggen. Met 104 km/u op de klok rij ik halsstarrig verder. Ik zal het toch wel halen? Mijn vertrouwen in de dealer is groot.
Gebiologeerd
Al kilometers staar ik gebiologeerd naar het display, waarvan je de hoek kunt verdraaien. Dat herbergt veel functies die je met een joystick op deze LiveWire rechts op het stuur kunt inschakelen. Je kunt kijken hoeveel energie je regenereert wanneer je afremt. Je kunt je smartphone pairen om te bellen en te navigeren. Voor het navigeren heb je overigens de H-D app nodig en die werkt simpel en goed.
Op het beeldscherm kun je ook de accucapaciteit gekoppeld aan de actieradius zien. Daar zit ik dus naar te staren: de accucapaciteit garandeert nog 68 kilometer. Dat wordt heel krap, want ik heb nog een kleine 60 te gaan. En op de snelweg verdwijnen de kilometers op het beeldscherm sneller dan de daadwerkelijk afgelegde afstand. En dat bij een snelheid van krap 100 km/u! Ter hoogte van de afslag Heerde heb ik het niet meer. Koortsachtig denk ik na. Ik moet wat verzinnen… accu’s sparen… langzamer rijden. Ik ga binnendoor!
Slaapverwekkend
Op de snelweg is het dus snel gedaan met de Harley-Davidson LiveWire. Dat eindeloze rijden in een slaapverwekkend tempo voelt hoe dan ook slecht op een motor. Gelukkig zit er een cruise control op, maar dan nog: 100 km/u….pffft.. Op een motor als de LiveWire wil je de adrenaline voelen bruisen, de rebel uithangen, je jong voelen en gekke dingen doen. Dat doe je niet op de snelweg, dat doe je op de binnendoorwegen! Daar ontpopt de LiveWire zich als de betere botoxbehandeling voor de 60+ motorrijder. Draai aan het gas en laat de riemaandrijving er tot knappen toe aan trekken. Je gaat er als de gesmeerde bliksem vandoor, zo hard dat de rimpels in je voorhoofd vanzelf gladtrekken. Op het beeldscherm vliegt de snelheid voorbij als de tienden van een seconde op een stopwatch. Maar pas op voor insecten en houd het vizier gesloten. De LiveWire is een naked, waarvan het ‘kuipje’ alleen je torso uit de wind houdt.
Gulzige achtcilinder
De Harley-Davidson LiveWire is in alles ook wel een Amerikaanse motor. Bruut, eerlijk en ontiegelijk lekker. Net zo schaamteloos mooi als de centerfold die zonder reserve haar lichaam toont. Dat zwarte accupakket in het aluminium vakwerkframe met die kloeke koelribben. De in aluminium gegoten aandrijving eronder doet vermoeden dat er een gulzige achtcilinder gasguzzler staat te gorgelen in plaats van een klimaatsparende elektromotor. De LiveWire is een musclebike, een powercruiser waar ze alleen in Amerika patent op hebben. Brede schouders, smalle heupen. Een fitboy van Venice Beach. De LiveWire is strak en glad en weet ook z’n rauwe randjes goed te verbergen. Zoals de voeding naar de richtingaanwijzer. Zitten netjes in een kabelhoes. Alleen het laatste stukje ontbreekt waardoor de draadjes open en bloot liggen. Wat doet dat na drie winters? Of is de LiveWire vooral een zomermotor?
Stukjes rubber
Als je gaat spelen, kun je kiezen uit vier standaard blokinstellingen: leaf, rain, road en sport. De eerste is het zuinigst, de laatste het snelst. En die kies je natuurlijk, want dan gebeurt het. Wat een acceleratie! Met je kin op de tank als in je jongste jaren naar 184 km/u. Harder gaat niet, maar dat vertellen we natuurlijk niet verder. De Michelin Scorcher Sport op de achtervelg is niet zo blij met dat voortdurend accelereren. Die laat stukjes gevulkaniseerd rubber achter op de Hesselterweg… De band is in opdracht van Harley-Davidson door Michelin op maat zijn gemaakt. Overigens kun je een duopassagier meenemen, maar langdurig lekker zit ‘ie niet achterop. En ook dan gaat het niet harder dan 184 km/u.
Contact verloren
De LiveWire is een gewichtige klant. In het begin stuntel je nog wat met die 251 kilo. De elektrische Harley lijkt wat topzwaar door het hoog opgestapelde accupakket onder de tank. Het is dan ook een motor waarop je moet werken. Met je benen druk uitoefenen op de steps en met je knieën duwen tegen de tank. Heb je de Harley-Davidson LiveWire door wil ‘ie in een bocht niet meer naar buiten lopen. Dan leg je ‘m op z’n kant en volgt ‘ie gewillig het door jou gekozen spoor.
Soms lijkt het wel of de slanke achterzijde van de LiveWire niet thuis geeft. Alsof het voorwiel dat het meeste gewicht lijkt te dragen, het contact met het achterwiel kwijt is. Dan is het net of je op een wiel rijdt. Zeker is dat je met de Harley enthousiast kunt sturen. Misschien is de LiveWire wel de best sturende Harley ooit! En als het te hard gaat, heb je de beschikking over een set uitstekende Brembo Monoblocks.
Wie nu nog durft te beweren dat een Harley niet remt…
Zadelpijn
Het opladen van de accu’s is wel een dingetje. Het vullen van leeg naar vol duurt met de stekker in het stopcontact minstens een uur of tien. Prima als je de LiveWire pas de volgende dag weer nodig hebt. Moet je op en neer naar een afspraak en is de afstand meer dan 130 kilometer, dan moet je langs het snellaadstation. Da’s niet zo goedkoop als thuis. Een lege ‘tank’ vullen bij Fastned kost je zo’n negen euro, thuis vier. Snelladen mag je overigens maar eens in de drie keer laden doen. En vergeet na het laden niet de oplaadkabel keurig in de krappe ruimte onder het zadel op te rollen. Ter overweging en om meer begrip te krijgen voor de LiveWire en de actieradius te krijgen. De LiveWire gedraagt zich als de kleinste Sportster. Die komt op een volle tank van acht en nog wat liter niet zo heel veel verder. En daar hoor je niemand over klagen… De eerlijkheid gebied te zeggen dat je na zo’n 100 kilometer rijden op de LiveWire ook wel zin hebt in een pauze. Dan laat het harde zadel zich voelen als een brandmerk, waarvan de randen ook nog eens in je dijbenen snijden.
Conclusie
Actieradius, hard zadel, oplaadtijden… het zal allemaal wat. Bedenk dat conventionele motoren behoorlijk aan kritiek onderhevig zijn. Meer en meer mensen ergeren zich aan de herrie. Wat is er dan mooier dan dollen en spelen in bijna volslagen stilte? Ben je niet zo’n speels type maar meer een toerrijder. Dat kan de LiveWire ook heel goed. In de schemering door een Nationaal Park. Bijzondere ervaring. Hou het tempo laag, dan neemt de actieradius toe. Eenmaal uitgespeeld of uitgetoerd steek je de stekker in het stopcontact en zo’n tien uur later is het weer feest. Toegang tot dat feestje kost je zo’n vier euro stroom. Dat is een prettige bijkomstigheid waar het natuurlijk niet om gaat. De techniek, de kracht maar ook de rauwe schoonheid. Dat alles maakt de LiveWire onbetaalbaar. In figuurlijke zin, maar ook letterlijk: slechts weinigen zullen 34.000 euro aftikken voor een LiveWire. Daar kun je je druk over maken, maar weet ook dat slechts weinigen zich een Ford Mustang Shelby GT 500 kunnen veroorloven. Of de LiveWire de wereld een stukje schoner maakt? Z’n carbo-footprint zal ongetwijfeld enorm zijn. Maar de LiveWire is wel de stilste Harley-Davidson ooit gebouwd. Welkom in de Stiltedome
