zaterdag 23 mei 2026
Home Blog Pagina 1007

Wil jij net als onze redacteuren de nieuwste motorfietsen testen?

0
MotorNL testzomer

Wil jij net als onze redacteuren de nieuwste motorfietsen testen? En op MOTOR.nl vertellen hoe de test verliep? Schrijf je dan snel in voor de MotorNL Testzomer. Al vanaf € 75,- per dag is het mogelijk om op pad te gaan met jouw droommotor! Bovendien krijgen alle deelnemers na afloop als herinnering een leuke goodiebag.

Diverse motoren staan deze zomer voor je klaar in onze Garage29, het MotorNL-hoofdkwartier aan de Korte Noorderweg 29 in Hilversum. Ga je voor een BMW R1250GS Adventure, een KTM 390 Adventure of toch een Triumph Tiger 900GT? De keuze is aan jou!

A2-motoren zijn beschikbaar voor slechts € 75,- per dag. Motorrijders met een volledig rijbewijs kunnen kiezen uit een motor tot 1000 cc (€ 90,- per dag) of voor motoren met meer dan 1000 cc (€ 125,- per dag). De eerste 200 kilometer zijn ‘vrij’, daarna geldt een kilometerprijs van € 0,25 per extra gereden kilometer.

Je kunt de motor vanaf 10.00 uur bij ons in Hilversum ophalen. Je wordt uiteraard warm ontvangen met een kop koffie of thee en natuurlijk iets lekkers daarbij. Om je alvast een beetje op weg te helpen, krijg je de keuze uit drie voorgeprogrammeerde routes die we zorgvuldig voor jullie hebben samengesteld. Vanzelfsprekend mag je ook zelf een route rijden.

Rond 16.00 uur verwachten we je weer terug in Hilversum, zodat we tijd hebben voor je testrelaas en het maken van een foto.

We hopen je snel in onze Garage29 te mogen verwelkomen!

Win het Motorboek Nederland van Jan Dirk Onrust

2
motorboek nederland jan dirk onrust

Met de zomervakantie in aantocht is het tijd om je bibliotheek op orde te brengen. Voor tijdens een motorvakantie, voor aan het strand of wellicht voor in de achtertuin. Het maakt niet uit, zolang ‘Motorboek Nederland. Dertig spannende motortochten’ er maar bij zit. Wij hebben deze nieuwste creatie van Jan Dirk Onrust al gelezen en verklappen niets. Alleen dat het echt meer dan de moeite waard is.

Uiteraard kun je dit boek à € 22,95 bij de bekende verkooppunten – zowel on- als offline – kopen, maar ben je echt slim, doe je eerst mee aan de mail-en-win, die wij in samenwerking met Uitgeverij ANWB speciaal voor al onze abonnees hebben. In totaal mogen wij drie boeken weggeven. Het enige dat je hoeft te doen, is het formulier in te vullen onderaan de pagina.

Nog geen abonnee, maar wil je wel kans maken? Geen stress! Klik hier en je hebt zo een abonnement te pakken. Dat kan al vanaf € 2,99 per maand.

Het boek in het kort

Nederland telt honderdduizenden motorrijders en mag je dus oprecht een motorland noemen. Het is echter niet alleen een land met prachtige wegen en vergezichten, maar ook een land met veel lagen en spannende verhalen. Dat vind je terug in deze dertig bijzondere motorroutes. Jan Dirk rijdt over wegen van de Romeinen, over een route van Napoleon en de route van een kaart uit 1816. Ook laat hij zien hoe de Atlantikwall de kust heeft veranderd. Of waar de aller stilste wegen liggen. Ook wordt het spoor van de wolf gevolgd en staat er een rit in vlak over de grens naar een gat waarin dertien dorpen verdwenen. Kortom: spanning alom!

Geen velden gevonden.

Live MotoGP dit weekeinde bij Eurosport

0

Het MotoGP-seizoen gaat dit weekend eindelijk van start met de GP van Spanje op het circuit van Jerez.Kan Marc Marquez zijn wereldtitel verdedigen? Hij heeft de “coronapauze” gebruikt om volledig te herstellen van zijn schouderblessure. Wie zal zijn grootste uitdager zijn? Fabio Quartararo – de grote belofte in de MotoGP – wellicht? Of kan Valentino Rossi in zijn laatste seizoen bij het fabrieksteam van Yamaha nog een keer vlammen? En wat kunnen de Ducatis en Suzukis? We kunnen speculeren, maar de echte antwoorden op deze vragen worden de komende maanden duidelijk, waarin de MotoGP weer helemaal terug is en te volgen op Eurosport.

De Moto3-, Moto2- en uiteraard de MotoGP-races zijn zondag live te zien, maar vanaf vrijdag en zaterdag kun je al terecht bij Eurosport voor de vrije trainingen en kwalificaties. Voor racefans die helemaal niets willen missen, zijn alle sessies in Jerez met bonusstreams en zonder onderbrekingen te volgen via de Eurosport Player. Het commentaar komt ook dit seizoen weer van Frank Weeink en Peter Bom bij de MotoGP en Diederick de Vries en Patrick van den Goorbergh bij de Moto2 en Moto3.  Het bomvolle programma voor het komende seizoen ziet er als volgt uit: 

Datum GP                                   Circuit
17-19 juli                     Spanje                            Circuito de Jerez-Ángel Nieto 
24-26 juli                     Andalusië                      Circuito de Jerez-Ángel Nieto 
07-09 augustus          Tsjechië                          Automotodrom Brno 
14-16 augustus          Oostenrijk                      Red Bull Ring-Spielberg 
21-23 augustus          Steiermark                     Red Bull Ring-Spielberg 
11-13 september       San Marino                   World Circuit Marco Simoncelli 
18-20 september       Emilia-Romagna           World Circuit Marco Simoncelli 
25-27 september       Catalonië                        Barcelona – Catalunya 
09-11 oktober            Frankrijk                        Le Mans 
16-18 oktober            Aragón                            MotorLand Aragón 
23-25 oktober            Teruel                              MotorLand Aragón 
06-08 november        Europe Comunitat        Valenciana-Ricardo Tormo 
13-15 november       Valenciana Comunitat  Valenciana-Ricardo Tormo 

Het uitzendschema voor de MotoGP van Spanje:

Vrijdag 17/07

08:55 uur | Moto3 – vrije training 1 
09:45 uur | MotoGP – vrije training 1
10:45 uur | Moto2 – vrije training 1
13:10 uur | Moto3 – vrije training 2
14:00 uur | MotoGP – vrije training 2
15:00 uur | Moto2 – vrije training 2 

Zaterdag 18/07

08:55 uur | Moto3 – vrije training 3 
09:45 uur | MotoGP – vrije training 3 
10:45 uur | Moto2 – vrije trainin 3
12:30 uur | Moto3 – Kwalificaties 
13:30 uur | MotoGP – vrije training 4 & Kwalificaties
15:00 uur | Moto2 – Kwalificaties 

Zondag 19/07

08:15 uur | Warm Ups
10:30 uur | Introductie
11:00 uur | Moto3 Race
12:00 uur | RW Racing team update
12:30 uur | Moto2 Race
13:15 uur | Voorbeschouwing MotoGP
14:00 uur | MotoGP Race 

De Moto Guzzi Galletto is een geweldig hybride concept

0

Styling is subjectief, maar ken je een beter uitziende scooter dan deze? Moto Guzzi had al eerder een Galetto – Italiaans voor Haantje. Dat reed 70 jaar geleden rond. Opvallend aan deze scooter: het reserverwiel dat voor de stuurinrichting zat geschroefd. Zo’n 70-ste verjaardag laat je niet zonder ‘een momentje’ passeren. Dus besloot industrieel ontwerper Samuele Dell’Oro om de scooter voor deze gelegenheid opnieuw voor te stellen als een hybride of elektrische scooter.

Het resultaat is een mix van retro-styling en moderne technologie die absoluut elegant en eerlijk gezegd adembenemend is. Dit is de best uitziende scooter die we in lange tijd hebben gezien. Voor de aandrijving is de Vespa Elettrica X gebruikt. Die heeft een vierliter brandstoftank. De inhoud wordt gebruikt om een generator op gang te houden. Dit maakt het mogelijk om kleinere lithium-ion accu’s te hebben dan veel andere elektrische scooters.

De Moto Guzzi Galleto zou iets meer dan vijf pk hebben een bereik van 200 kilometer. Het accupakket is een kleine met 4kWh. Het opladen daarvan vergt vier uur. De Moto Guzzi heeft het chassis van de Piaggio Beverly. De wielen van de scooter zijn 16-inch voorwiel en 14-inch achterwiel.

Waarom Claudio Domenicali van Ducati misschien wel de coolste CEO is

0
Claudio Domenicali

Claudio Domenicali werd nog geen jaar nadat Audi zich bij Ducati inkocht in 2012 aangesteld als directeur. Maar het was allesbehalve een Duitse Audi-marionet. In plaats daarvan een volbloed Ducatist en ras-Italiaan – en misschien wel de coolste CEO die er is.

Domenicali’s promotie tot opperhoofd van de Ducati Motor Holding lag al even in lijn der verwachting. Geboren in 1965 in Bentivoglio, net buiten Bologna, studeerde Domenicali in 1991 als ingenieur af aan de universiteit van Bologna. Alsof het niet minder dan logisch was, ging hij direct bij Ducati aan de slag. Een goed begin is het halve werk, dus Domenicali werd projectleider en wel van het project dat zou leiden tot de Ducati Supermono. Beginnersgeluk? Dacht het niet.

Als eerste projectje bij je nieuwe baas. Niet verkeerd.

Drie jaar nadat hij bij Ducati begon, had Domenicali zich opgewerkt tot hoofd design. In 1997 was hij inmiddels zelfs al opgeklommen tot adjunct-technisch directeur, maar zelfs daar hield bleef het niet bij. In 1999 nam Ducati namelijk het heft in eigen handen wat racen betreft. Ducati Corse werd opgericht. Aan het roer – je raadt het; Claudio Domenicali. Motoren en ermee racen zat Domenicali zoals het een beetje Italiaan betaamt al jong in het bloed. Dus alleen al het feit dat hij aan de wieg stond van een vrachtlading WSBK-overwinningen en -titels, het Ducati MotoGP-project en de aanzet gaf tot de 1098, Hypermotard, Multistrada, Diavel en de Panigale geeft de beste man an sich al een extra beetje cool.

Domenicali staat erop dat hij alle motoren rijdt voor de klant dat doet.

Maar er is meer. Claudio Domenicali is sinds zijn aanstelling als drukbezet CEO uiteraard iets minder direct betrokken bij de motoren zelf, zou je denken. Maar dan zit je er wel naast. Domenicali staat er namelijk op dat hij alle motoren rijdt voor de klant dat doet. Als CEO daar de tijd voor maken, laat zien dat er hart voor de zaak is – passie! Lekker cliché Italiaans, wellicht. Toch is het waar. Al zouden wij ook zeker wel tijd maken om – nog eens – met de Ducati Superleggera V4 op Mugello te rijden… Domenicali idem dito.

Toen een zeer gelukkige Belg onlangs de allereerste Ducati Superleggera V4 – nummer 001/500 – in ontvangst wilde nemen, diende de CEO zijn aanvraag voor een proefrit op de Superleggera V4 in.

De Ducati-topman sloot aan bij MotorNL-testredacteur Nick Enghardt en in totaal slechts zeven andere journalisten uit Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, het VK, Italië en Spanje. Na de perstests vertrok hij samen met Ducati’s eigen testcoureur Alessandro Valia voor een sessie rond het verder verlaten circuit van Mugello. Domenicali moest wel. Hij had namelijk direct na dat hyper-exclusieve proefritje op de Ducati-fabriek in Bologna afgesproken die allereerste – de 001/500 – af te leveren.

Passie. Lekker cliché Italiaans, wellicht. Toch is het waar.

Domenicali
Blijkbaar vindt Domenicali zichzelf op Sid uit Ice Age lijken. Dan heb je wel humor!

Dat een CEO van een motorfiets-fabrikant als Ducati – opgegroeid met en binnen het bedrijf – nog altijd zo nauw betrokken is, is knap. Om dan ook nog het hoofd zo stevig op de schouders hebben; dan ben je gewoon cool. Humor heeft ‘ie ook, trouwens. Zich zeer bewust van zijn opvallende verschijning, rijdt Claudio Domenicali met een afbeelding van het karakter Sid uit de animatiefilm Ice Age achterop zijn helm. Om vervolgens op serieus tempo een paar rondjes te sparren met Valia.

Dat kan gewoon.

Met de motor op avontuur in eigen land? Nu gratis pechservice!

0
KNMV website

Avonturier, forens, snelheidsduivel of cruiser, de motor staat voor geluk en vrijheid. Van je eerste lessen, het behalen van je rijbewijs, je eerste motor, een training op het circuit of een roadtrip door Amerika, de KNMV is er voor jou. Nederlands grootste motorrijdersclub komt op voor jouw belangen, biedt hoogwaardige trainingen en opleidingen, een verzekering op maat, exclusieve deals, meet-ups, toertochten, informatie en veel inspiratie.

Word nu lid voor slechts €20 en profiteer nu voor de rest van het jaar van gratis pechservice, 24/7 én tot aan je voordeur! Klik hier voor meer informatie

Voor elke rijder. De juiste route

Bij de KNMV houden we van motoren. We zijn er voor motorsporters -van cross, wegrace, trial tot grasbaan- voor motorrijders, -bezitters, -fanaten en -liefhebbers. Daarom bieden we alle handvatten, skills, informatie en inspiratie om jou, op welke route dan ook, goed op weg te helpen. Niet alleen met 24/7 pechhulp in Nederland, maar ook met onze Riders Academy, leuke en goede deals en bijv. vier keer per jaar het ledenmagazine GRIP.

Van het moment dat erover denkt je motorrijbewijs te halen, tot de dag dat je je helm aan de wilgen hangt, de KNMV is er voor jou. Een motorleven lang.

Je rijbewijs

Het geluid van de motor, de geur van benzine, de sensatie van snelheid, het gevoel van vrijheid, die ene filmheld die een onuitwisbare indruk maakte; wat de aanleiding ook is, dat motorrijbewijs moet er komen. Je motorrijbewijs halen doe je bij een betrouwbare rijschool met gepassioneerde rijinstructeurs. Instructeurs die van motorrijden houden en je met hun ruime ervaring klaarstomen voor het avontuur. Speciaal hiervoor leiden wij KGI’ers op: KNMV-gediplomeerde motorrij-instructeurs. KGI’ers hebben hart voor de motor. Het zijn motorrij-instructeurs die hun aanvullende motor- en bromfietsvakopleiding hebben en elk jaar worden bijgeschoold. 

De weg op

Voordat je op pad kan met je (nieuwe)motor, moet je nog een ding regelen: een motorverzekering. Als motorrijdersclub hebben we onze eigen verzekeringstak: KNMV Verzekeringen – waar je als lid direct korting op krijgt. Rij je, zoals veel motorrijders, niet in de wintermaanden? Extra korting. Trek je erop uit naar het buitenland? Wij geven je tips over de mooiste tochten.

Nog beter rijden

Remmen, op het juiste moment insturen, lekker op snelheid er doorheen rollen en dan het gas weer opentrekken. Er gaat niets boven het rijden van de perfecte bocht. Als motorrijders weten we hoe lastig dit is. Net als we allemaal weleens hebben ervaren dat andere weggebruikers ons niet goed zien in het verkeer en we daardoor in gevaarlijke situaties zijn terechtgekomen. Speciaal daarvoor hebben we de Riders Academy opgericht, waar je verschillende trainingen en voortgezette rijopleidingen (VRO’s) kunt volgen.

In kleine groepen gaan we een dag de weg of het circuit op. Geen leraar voor de groep, maar een trainer die net zoveel van motorrijden houdt als jij. Samen maken we er een mooie dag van en je gaat als een betere motorrijder naar huis.

Samen sterk

Weggetjes die worden afgesloten voor motorrijders, klachten over (geluids)overlast, nieuwe wetten en verkeersregels die motorrijders aangaan, wij vinden er wat van en laten ons krachtig horen. Als grootste motorrijdersclub van Nederland komen we op voor jouw belangen en schuiven we regelmatig aan bij de overheid, politieke partijen en zelfs in Brussel. Samen maken wij Nederland tot een plek waar motorrijders gerespecteerd worden.

Informatie & inspiratie

Motorrijder ben je 24 uur per dag. Voor de uren dat je niet op de motor ziet biedt de KNMV relevante informatie, routes en volop inspiratie in ons ledenmagazine GRIP en op ons onlineplatform motorrijders.nl.

Waar moet je op letten als je je eerste (tweedehands)motor koopt. Welke kleding heb je nodig? Ga je voor een traditioneel leren pak? Of kies je voor een hippe motorspijkerbroek die speciaal voor motorrijden ontwikkeld is? Welke klussen aan je motor kun je makkelijk zelf doen? Waar vind je de beste motorhotels en verborgen routes? Ontdek Nederland, Europa en de wereld op zijn mooist met de tofste reisverhalen en routes. Je leest het in GRIP of op motorrijders.nl.

Join the club!

Word ook lid van de KNMV. Ga naar knmv.nl/lidmaatschap en meld je nu aan voor slechts €20!

MoHo – Motorfietshotels: Omdat het leven gevierd moet worden!

0
MoHo-Motorrad-Hotels

Eindelijk kan de zomer écht beginnen. En bij een echte zomer hoort een motortrip naar de Alpen of verder. De 54 MoHo-Motorfietshotels zijn de ideale uitvalsbasis voor de mooiste tochten in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië, Slovenië en Kroatië. De MoHo-gas(t)heren zijn zelf hartstochtelijke motorrijders en weten precies wat er nodig is voor een perfecte motorfietsvakantie. Voor tips moet je bij hen zijn; de kennen de bergpassen, uitzichten, bezienswaardigheden en koffiestops die van je motortrip een onvergetelijke ervaring maken. Meer weten? Klik dan hier.

Om van een motorvakantie ook een ontspannen vakantie te maken bieden de MoHo-Motorfietshotels oplossingen als de Test Ride Company, Fly, Rail & Drive, de Motorfiets- & Autotrein of de MoHo-Toerplanner. Meer weten? Klik hier.

Test MV Agusta Brutale 1000RR

0
MV Agusta Brutale 1000RR

Met de aankondiging van de MV Agusta de Brutale 1000 Serie Oro, leek een grote MV-nakedbike verder buiten bereik dan ooit. Maar MV Agusta denkt aan de gewone man. In minder exclusieve vorm is de Brutale zonder Oro maar met de toevoeging RR 15.000 euro minder duur. Voor dat verschil koop je er zelfs nog een Brutale 800 bij, maar ook voor 34.389 euro geldt de gewetensvraag: is de MV Agusta Brutale 1000RR goedkoop duurkoop?

Waarom rijden we hem?

Je zou bijna vergeten dat MV Agusta ooit als eerste de hypernaked-invasie aftrapte. Dit is de ‘gewone’ MV Agusta Brutale 1000RR, die afstamt van de Brutale 1000 Serie Oro. Is dit wellicht het duurste instap-model ooit?

MV Agusta is heel erg goed in het Italiaans zijn. IJdelheid is ze in Varese niet vreemd, chauvinisme evenmin en flamboyance ook niet. De Brutale was ooit MV Agusta’s eenvoudige maar beeldschone antwoord op de Ducati Monster. Ook het restjes kun je heel mooie motoren bouwen. Als er een ding zeker is, is dat elk detail aan de Brutale 1000RR gewikt en gewogen is.

Zoals bij eigenlijk alle MV Agusta-modellen zul je nooit vergeten dat ze heel speciaal zijn. Dat gevoel bespeelt MV Agusta heel slim en dat benadrukken ze overdadig met de 1000RR, die wel heel erg het stempel ‘Dit is bijzonder’ draagt. Elk apart deeltje draagt het Meccanica Verghera-insigne. Tot en met de rubber mofjes om de stekkertjes aan toe. Het mag dan de elektronische vering van Öhlins zijn, maar het stekkertje wordt afgedekt met een MV-gemerkt rubbertje. Zou het originele Zweedse rubbertje ook zo waardeloos op de stekker passen? Dat je heel trots bent op je product is één, maar het moet geen reden tot snoeven  worden. Daar houden we in Noord-Europa niet zo van.

MV Agusta Brutale 1000RR

Eerste test Ducati Superleggera V4 2020

Overdaad

Bij al die borstklopperij blijft het niet. Waar het uiterlijk van de naked-lijn van MV altijd al gekenmerkt werd door vooral een groot en aanwezig motorblok, is dat nu niet anders. En daar houden we wel van. Wat het bodywork betreft, zijn de basiselementen in de vorm van een haast onzichtbaar subtiel kontje, een ranke tank en een ronde koplamp nog aanwezig. Het achterwiel is uiteraard enkelzijdig opgehangen. Het gaat er hier alleen om hoe MV Agusta die basiselementen gerangschikt heeft. Picasso schilderde ook portretten, maar anatomisch correct was dat niet altijd. Zo moet je de Brutale 1000RR ook zien, met zijn vloeiende vleugels en de overdaad aan carbon. Maar ook het viertal RVS-uitlaatdempers, het industrieel gemonteerde dashboard en de nóg stilistischer ronde koplamp. Het kontje is haast onzichtbaar omdat het eigenlijk alleen uit gaten bestaat. Het is kunst. Begrijpen doe je het niet, maar het werkt wel. Der een staat erbij te stuiteren van genot, de ander wendt z’n hoofd af en onderdrukt beschaafd braakneigingen.

MV Agusta Brutale 1000RR

Artistieke vorm

Mooiste voorbeeld van hoe de artistieke vorm met functie samengaat, is het zadel. Wat heet zadel, we hebben het over met stukjes geperforeerd leer bekleed schuim. Prachtig gestikt ziet het er exclusief uit. Alleen maakt het de Brutale 1000RR gek genoeg niet laagdrempeliger. Het nodigt niet per se uit op te stappen. Dat terwijl MV juist inzette op een bereikbaarder rijbeleving en dus sowieso een toegankelijker insteek. Desondanks zit het opvallend goed. Sportief wel, al komt dat nog veel meer door het gebruik van losse stuurhelften. Qua kniehoek staan de voetsteunen niet eens zo hoog, maar de afstand tot het zadel is wel wat kort. Een bijzondere zithouding, zoals het een beetje MV betaamt.

TestlocatieNiet stiekem doordeweeks op de Lekdijk. Echt niet.
OmstandighedenZo’n lekker zwoele zomers namiddag
Temperatuur23 graden met een wolkje of wat
Totaal testkilometers100
BijzonderhedenVoor wie van aandacht houdt, de MV trekt het.

Juist niet serieus

De communicatieafdeling van MV Agusta is vergeten het memo naar de rest van de fabriek te sturen. Rijbeleving en toegankelijkheid, daar ging het toch om? De startmotor is alleen al agressief, met een hoogtoerig gejank waarbij de toerenteller zelfs al tot 1000 tpm uitslaat. De brute grom van een ontwakende 998cc zestienklepper volgt snel. Omdat het blok iets voorover gekanteld in het frame hangt, ligt het inlaatkanaal direct onder de rijder. Die hoort het inlaat zo nog bruter naar lucht happen dan het gereutel waarmee de vier pijpen lucht uitspuwen. De allereerste meters verlopen dan ook met gepaste marge, al wekt de 1000RR ondanks zijn idioot beperkte draaicirkel een betrouwbare indruk in het kort afdraaien. De quickshifter veegt gemakkelijk van verzet tot verzet en wanneer je de koppeling wel nodig hebt, is die zelfs gewoon goed te doseren. Dat is op zich al een overwinning voor een MV Agusta. De gasreactie is eveneens behoorlijk goed voor elkaar. Het is enkel een klein beetje abrupt bij het allereerste openen van gasschuif. Maar vanaf dat punt werkt het gas het vlekkeloos. Tot zo’n 7.000 tpm kun je zo’n beetje alle situaties in het verkeer het hoofd bieden. Je voelt het vermogen mee klimmen met het toerental. Daardoor is de Brutale nog goed te beteugelen. Bij het passeren van de 7.000 a 8.000 tpm krijg je sterk indruk dat er nog heel wat serieuze MV Brutale-genen van de partij zijn. En tegen de 11.000 tpm perst het blok alle 208 paardenkrachten via de ketting naar het achterwiel.

MV Agusta Brutale 1000RR
Ik wil eigenlijk klagen over hoe hard, glimmend en goedkoop het rode plastic knopje oogt. Hé, er is wel cruise control.
MV Agusta Brutale 1000RR
Alsof ze een iPad op de tank gemonteerd hebben. Ziet er trouwens ook zo strak uit en werkt best oké!

Ware aard

Pak je deze Brutale 1000RR aan zoals eerdere Brutales, dan zou je denken dat snelheid de ware waard onthult. Een ingebakken eigenschap van de sportieve MV Brutale is namelijk dat het pas echt werkt als je serieus tempo maakt. Die wetenschap snijdt hout, ook bij de 1000RR. Alleen in tegenstelling tot zijn voorgangers, laat deze Brutale zich ook prima sturen wanneer het rijbewijs niet constant in gevaar is. De geijkte Brembo Stylema-klauwen zijn gemonteerd aan de eveneens welbekende elektronisch gestuurde Öhlins-poten, met een schokdemper van dezelfde firma aan de achterzijde. Die combinatie heeft zich meermalen bewezen en tilt de rijbeleving van de Brutale 1000RR naar een hoger niveau. Het opzwepende viercilinderblok, met die heerlijke inlaathuil, laat je geen genoegen nemen met slechts enkele duizenden toeren per minuut. Het kan, maar je wil altijd meer. Op de remmen en het rijwielgedeelte kun je altijd rekenen, waarbij de onconventionele zithouding toch eigenlijk wel haast perfect lijkt. Die Brembo-remklauwen laten zich van hun beste kan zien en vertragen met veel gevoel. Of het nou om een beetje bijremmen gaat of hard ankeren. Bij lagere snelheden merk je wel dat de standaard instelling van de vering wat aan de harde kant is. Die instelling geeft de berijder wel veel vertrouwen, omdat grip oneindig veel aanwezig lijkt te zijn. In een vlaag van industriële vormgeving, monteerde MV het grote TFT-dashboard op een gefreesde aluminium beugel. Zelfs de bedrading duikt vol in het zicht via een voor dat doel geplaatst carbon tunneltje de tankkap in. MV Agusta kiest er bewust voor om iets heel simpels extreem anders te doen. Tja, exclusiviteit ontbeert deze MV niet. Totaal niet.

MV Agusta Brutale 1000RR
Het supergave enkelzijdig opgehangen achterwiel, met de rode bies als sportieve impuls.
Met dit soort dempers en het geluid dat ze produceren heb je geen vervangingsdemper meer nodig!
MV Agusta Brutale 1000RR
Hoogtoerig, krachtig en indrukwekkend. Oh en alles wat carbon kan zijn is carbon.
Het kan wel.

Uitstraling die de prijs heiligt

Alleen die prijs. Wie is bereid zoveel te betalen? De Serie Oro is een op voorhand uitverkochte Limited Edition, met een uitstraling die de prijs heiligt. Tenminste voor wie bijna 50.000 euro kan missen. Dan nog belanden dit soort speciale MV’s – en het zijn er veel – vaak in een schuur met een doek erover. Dan zijn het ineens kunstwerken of verzamelobjecten. Dat zal met de Brutale 1000RR minder snel gebeuren. Een prijs van 34.389 euro – een modaal jaarsalaris – nodigt toch meer uit om erop te rijden. Natuurlijk is er ruimte om de Brutale 1000RR nog exclusiever te maken. Zet er een set carbon wielen van BST onder zoals onder de Serie Oro. Die kosten ‘slechts’ 3.500 euro. Of plunder je portemonnee door het Arrow-uitlaatsysteem van de Oro. Hoewel, voor het geluid hoef je het niet te doen. Ook de Brutale 1000 klinkt net zo briljant.

De MV Agusta Brutale 1000RR is vooral een meer benaderbare Brutale geworden. Nog altijd bruut, nog altijd opvallend en nog altijd bloedsnel. Maar waar bij eerdere Brutales van je verwacht werd hard te werken en het gas openhouden verslavende noodzaak was, is de 1000RR veel verfijnder. Zeg maar een Brutale met manieren. De ergonomie is nog steeds beduidend anders en qua uiterlijk is het juist de minst behouden Brutale die MV ooit van de band liet rollen. Toch zit dat als een pijnbank ogende gespleten zadel opvallend goed. De gelijkenis met een fietszadel doemt niet voor niets op. Het op het eerste gezicht lomp gemonteerde dashboard, blijkt in de praktijk heel erg doordacht.

De keuze is gedaan omwille van het design en het werkt ook nog. Zo omschrijf je de Brutale 1000RR eigenlijk ook het best. Waar Brutale altijd stond voor een bloedmooi, bloedsnel en ‘interessant’ rijkarakter, kiest MV Agusta er nu voor de formule overboord te gooien. Mooi is ‘ie nog steeds, maar meer op een kunstzinnige manier, flamboyanter ook. Bloedsnel is de RR, alleen is het rijwielgedeelte nu zo goed voor elkaar dat ermee rijden echt prioriteit krijgt. Alles werkt dan ook in je voordeel: de elektronica, remmen en elektronische vering, zelfs de zithouding. De Brutale rijdt goed van rustig tot rap en niet meer alleen wanneer het gas tegen de stuit staat. Een Brutale was altijd extreem, maar de MV Agusta Brutale 1000RR biedt nu echt iets voor de motorrijder, eentje met diepe zakken weliswaar, die een MV Brutale wil. Het excuus om een dikke MV-naked links te laten liggen omdat het extreme rijkarakter je niet bevalt, gaat niet meer op.

Laat het maar aan MV over om van een voetsteun een design feature te maken.
MV Agusta Brutale 1000RR

1. Dergelijke kentekenplaathouders zijn nog altijd niet supermooi, maar het kontje ermee bevuilen kan natuurlijk ook niet. 2. Over dat kontje gesproken… Je bijrijder moet wel dapper zijn. De zit is hoog, klein en veel houvast heb je niet. 3. Dat, en de bijrijderssteunen zetten de knieën ook onder een flinke hoek. 4. Waanzinnig hoe de wirwar van lijnen tijdens rijden een perfect klemvlak voor de knieën geeft. Vorm én functie. 5. De spiegels zijn dan weer minder functie en meer vorm. 6. Vleugels heeft ‘ie, maar heel subtiele. Of wellicht is het contrast door alle extravagante details wat minder groot.

Conclusie

De nieuwe MV Agusta Brutale 1000RR is een lustobject zoals het een MV betaamt. Toch is er iets anders. Met de 1000RR Brutale krijg je meer motorfiets dan ooit te voren. Geen Brutale hiervoor was zo compleet als deze Brutale 1000RR. Alle elektronica die je kunt bedenken inclusief cruise control. Maar ook een enorm en kraakhelder TFT-dashboard en een voorgeprogrammeerde gekkigheid als launch control. Het blok heeft een goed te doseren gasreactie, op een heel klein hikje na. Het is wel indrukwekkend en krachtiger. Daarmee is de kous af voor het blok. Het rijwielgedeelte heeft MV Agusta perfect voor elkaar. Strak sturen bij elke snelheid en veel vertrouwen als je echt gas gaat geven. De remmen zijn eveneens van topniveau. Eigenlijk kun je enkel over het uiterlijk twisten. Is het mooi, is het te? Voor beide valt iets te zeggen. Een MV Agusta Brutale 1000RR zal nooit de bestverkochte motorfiets worden. Daar is ‘ie simpelweg te duur voor. Toch is het voor die paar geluksvogels goed te weten dat de nieuwe MV Agusta 1000RR Brutale niet alleen maar bruut en exclusief is; je kunt er ook briljant mee sturen!

MV Agusta Brutale 1000RR
Geloof maar dat het veel beter zit dan je zou denken. Echt hoor!

MOTO73 editie #14 2020

0
Moto73 editie 14 2020

MOTO73 editie #14 is uit en ligt nu in de winkel.

Wil je hem online bestellen als losse editie? klik hier. GRATIS thuisbezorgd!

Indian Challenger vs. Harley Road King Special

Indian knaagt met zijn Challenger nadrukkelijk aan de stoelpoten van Harley-Davidson, maar de Road Glide Special is een van de beste paarden van stal. Hoe het afloopt?

Norton 750 Commando met twee gezichten

Twee motoren voor de prijs van één. De Norton van Rob Menger is aan de rechterkant als nieuw gerestaureerd. Aan de linkerkant is niets gedaan. Verslag van een bijzondere restauratie.

Toevalstreffer Ducati Sport 1000

De zeldzaamheid van de Ducati Sport 1000 valt direct op in de showroom. Deze Sportclassic is nu een gewilde klassieker, waarvoor stevig in de buidel moet worden getast. We kunnen de verleiding niet weerstaan en nemen de rode schoonheid mee voor een ritje.

Route- en reistips Nederland, Duitsland en België

Toerspecialist Jan Kruithof is in zijn archief van mooie routes gedoken en heeft er vier pareltjes uitgekozen in Nederland, Duitsland en België. Verder geven de redacteuren hun reistip voor 2020. Kortom: we kunnen weer op pad deze zomer.

E-mountainbiken met Kay de Wolf

Het leek zo’n goed idee, een middagje e-mountainbiken met crosstalent Kay de Wolf. Het wordt afzien voor Marien Cahuzak, want Kay is op zijn Husqvarna na amper twee bochten uit het zicht verdwenen. Het wordt een informatieve dag…

Marathonmotor – Yamaha XJR1300

Joop Sanders werd in 2006 de trotse eigenaar van een bijna nieuwe Yamaha XJR1300. Na ruim 118.000 kilometer bevalt de betrouwbare lobbes hem nog steeds goed.

Lezerstest Kawasaki Versys 1000SE

Test MV Agusta Brutale 1000RR

EN VERDER

  • Motorleven van Oscar Faase
  • Column Boudewijn Geels
  • Reistip Ad
  • Reistip Eddie
  • Reistip Jan
  • Reistip Nick
  • Update Sportkalender
  • OW Cup Assen
  • Terug naar 2000 – eerste 500cc-zege Valentino Rossi
  • Analyse – overstap Michael van der Mark naar BMW
  • Sebastiaan Jonkers, de data-analist van Bo
  • De Terugblik – Michael van der Mark

Norton 750 Commando met twee gezichten

0
Norton 750 Commando

Deze Norton 750 Commando lijkt rechtstreeks onder een mestvaalt vandaan getrokken. Als je hem van de linkerkant benadert althans. Aan de rechterzijde is de gerestaureerde Norton als nieuw. Twee motoren voor de prijs van een. Bovendien goed voor tientallen mooie verhalen.

‘Rob levert altijd half werk, grappen mijn vrienden regelmatig. Dat heb ik dit keer letterlijk genomen’, vertelt Rob Menger. Zijn Norton Commando heeft twee totaal verschillende gezichten omdat zijn eigenaar niet kon kiezen en iets aparts neer wilde zetten. Het resulteert in een motorfiets die aan een kant oogt als “barnfind” en aan de andere zijde als een showroommodel. De motor zegt overigens niets over Menger zelf. De inwoner van Assendelft heeft geen twee kanten die worden weerspiegeld in zijn Norton 750 Commando. Integendeel: Menger is recht voor zijn raap en goed voor een stroom aan heerlijke verhalen.

750 Commando
750 Commando

Circus menger

Het is suf om een verhaal in chronologische volgorde te vertellen, maar Mengers eerste motorfietservaring is te geinig om niet mee af te trappen. Veertig jaar geleden oud kocht hij een CZ175. Vader Menger zag de bui hangen, die vreesde zijn zoon op te moeten halen van het politiebureau. Daarom moest Rob de motorfiets eerst eigenhandig opknappen. Dat zou hem – wist vader zeker – minimaal tot zijn achttiende bezig houden. ‘Maar wat doet een veertienjarige sleutelaar als zijn vader en moeder een dagje van huis zijn? Ik stookte de kachel lekker hoog op en spoot de motor in de woonkamer.’ Op de vraag welke kleur grijnst Menger slechts. ‘Zwart’, luidt het voorspelbare antwoord. Het duurde nog jaren voordat alle verfresten uit huis waren weggepoetst.

BSA Gold Star BB34 GS (1953) – Mijlpaal

We zijn ondertussen tientallen jaren verder en de schuren van Menger herbergen tegenwoordig negen motoren. De motorfiets is een blijvertje gebleken en dat geldt ook voor de humor. Menger is geen alledaagse motorrijder en zijn opmerkelijke motoren illustreren dat. Wat te denken van een Harley-Davidson met een jasje van wasknijpers? Of een MZ-pekelfiets met stuurmoffen en zijkoffers van jerrycans?

De Suzuki GS750 met zijspan is ook al zo’n dankbaar onderwerp om op los te gaan. Het huidige span is een kart met spikes in de banden om te scheuren op ijs. Een passagier zit dus in het stoeltje van de kart. Het kan altijd erger: eerder stond er een plastic kinderspeelhuisje als zijspanbak. Zie je jezelf al zitten? Een tijdje moest de passagier plaats nemen in een roeibootje. Inclusief buitenboordmotor. Op het dak van de schuur ligt een tiptank – een brandstoftank van een straaljager – te wachten om omgetoverd te worden tot span. ‘Komt dat zien, komt dat zien: Circus Menger is weer in de stad!’

Oerendhard

De humor is nooit weg in huize Menger. Zelfspot evenmin. Toen Menger vroeger als motorgeile twintiger motorbladen doorspitte, draaide zijn maag zich om bij het zien van gedrochten als een cilinderkoploze MZ en de spuuglelijke Honda CX500. ‘Die ga ik dus never nooit rijden’, beloofde hij zichzelf plechtig. ‘Tot niet veel later de twee lelijkste motoren ooit gebroederlijk naast elkaar in mijn garage stonden’, grijnst Menger. De MZ kreeg later nog een zijspan om wintertreffens te kunnen bezoeken. ‘Dan is het duizend kilometer volgas heen en duizend kilometer volgas terug. Het ding is goed voor maximaal tachtig kilometer per uur en een verbruik van 1:8. Kun je dus eigenlijk net zo goed met een dikke Amerikaan gaan.’

De Norton 750 Commando is al 32 jaar in het bezit van Menger. Dertig jaar verhuisde hij van schuur naar schuur zonder dat er iets mee gebeurde. Waarom koop je in hemelsnaam een motorfiets als je hem toch niet gebruikt? ‘Een vriend had destijds een BSA en het leek me leuk om net als in het liedje een keer samen oerendhard op pad te gaan. Alleen heet die vriend geen Bertus, maar Ad en ik Rob. Die gezamenlijke rit kwam er dan ook nooit. Los van de verkeerde namen was er ook nog zoiets als een huwelijk en meer van dat soort dingen.’

750 Commando

Het opknappen van de Norton – of toch op zijn minst de helft – kwam na drie decennia in een stroomversnelling toen vriendin Janet bij het zien van alle motoren uitriep: ‘Weg met die troep!’ Menger is er als de kippen bij om uit te leggen dat zijn vriendin een geintje maakte. ‘Janet was een lachebek en een feestbeest van de bovenste plank.’ De vriendenkring verbasterde een gezegde met daarin een hoofdrol voor een appel en een boom speciaal voor haar tot: “Janet valt nooit ver van de bar.” Afgelopen winter overleed ze aan alvleesklierkanker en het verlies is voelbaar in huis. Mengers meissie is niet meer.

Wikken en wegen

Door Janets grapje ging Menger nadenken over het opknappen van de Norton 750 Commando in Interstate (politie)-uitvoering. Dat laatste zie je terug aan de grotere benzinetank en twee claxons naast de tank. De 73’er werd voor 2200 gulden van een collega gekocht. ‘Een redelijke prijs voor een incomplete motorfiets die er niet al te best uit zag. Het was al een lelijk ding toen ik hem kocht. Hij was overgespoten met een spuitbus.’

Het denkproces was een tijd van wikken en wegen. Menger wilde iets aparts doen. ‘In showroomstaat is hij een van de vele. Als deze Norton in concoursstaat was geweest had jij hier ook niet gestaan. Toch? Ik heb nog even een ratbike overwogen, maar dat gaat tegen mijn principes in. Daarvoor is zo’n Commando toch te mooi.’

Uiteindelijk koos Menger voor een motor met twee gezichten. De halve restauratie is overigens geen excuus voor half werk. Menger kan spuiten, is een begenadigd plaatwerker en laat uiterst bescheiden doorschemeren dat hij vrij handig is.

Dat was nodig ook, want Menger maakte het zichzelf niet makkelijk. Een motor ‘half’ doen levert paradoxaal veel meer werk op. ‘Dat was de grote verrassing van dit project. Ik heb kilometers afplaktape gebruikt. Alleen al de spaken zijn stuk voor stuk vier keer afgeplakt. De uren die alleen al in de wielen zitten, zijn niet te tellen.’ Menger is er ook de man niet naar om de uren daadwerkelijk bij te houden. Die geniet van avonden prutsen in de schuur.

750 Commando

Heerlijk smerig resultaat

Je kunt Menger voor de voeten werpen dat hij de ‘goede kant’ van de Norton niet in originele staat bracht. Het chroom van 1973 heeft gemakshalve plaats gemaakt voor zwart. ‘Anders was het technisch wel een erg grote uitdaging geworden. Natuurlijk kun je delen opchromen, maar dat is erg bewerkelijk.’

Zelfs de vieze kant van de Norton 750 Commando vroeg om aandacht. ‘Qua smerigheid heb ik wel wat moeten bijwerken. Als je met de motor bezig bent, maak je onderdelen van de vieze linkerkant toch ongewild schoon. De oplossing is simpel: meng wat tectyl met opgeveegd stof en het resultaat is geweldig.’

Net als de zwarte lak is ook de achterrem niet origineel. Met de nodige schroom bekent Menger dat schakelen met rechts lastig was. ‘Blijkbaar ben ik te oud om te wennen aan rechts schakelen, dat heb ik omgedraaid met de achterrem. Ik mag dan wel een Indian hebben met het gashendel links, maar dit was even te ingewikkeld.’

Het leuke aan de Norton 750 Commando met het dubbele uiterlijk is dat hij diep van binnen zelf ook wel weet hoe het zit. Het onderhoud aan de motor stelde niet veel voor. Het gebruikelijke onderhoud en het vervangen van olie en filters was genoeg. De tweecilinder loopt mooi rond, maar een heel enkele keer wil de uitlaat een pluimpje rook produceren. Drie keer raden welke uitlaat af en toe blauwe rook uitbraakt. Het is inderdaad niet de gerestaureerde rechter, maar de vieze linkerzijde.

Hallo Bartje, het lijkt me het meest logisch om bij deze opmerkelijke motorfiets steeds een setje foto’s te plaatsen. Een foto van de vieze en een foto van de propere kant. Verzin ik er later wel bijschriften bij indien nodig. De foto’s zeggen namelijk best veel. Net zoals jij dus: jij zegt ook altijd veel. Maar alleen krasse uitspraken en altijd relevant. En immer uitgesproken met heldere doch klare stem. Waarbij een gezond mens wel moet weg zwijmelen.