Ook in Japan is het alle hens aan dek. Vanwege COVID-19 zijn de 36e Osaka Motorcycle Show en de 47e Tokyo Motorcycle Show geannuleerd. Zowel Suzuki als Honda hadden een grote stand in gedachten op beide beurzen.
Gelukkig weigeren Honda en Suzuki bij de pakken neer te zitten. Nieuws is nieuws en als je het dan toch niet live kunt laten zien, dan maar virtueel.
Suzuki laat z’n Japanse nieuws zien via hun twitter-account.
Honda Japan heeft op hun website een photobooth ingericht.
Wikken en wegen, wikken en wegen; het valt niet mee om de ultieme voorganger te vinden van de Ténéré 700. Is het de eencilinder-XT600Z Ténéré of toch de tweecilinder-XTZ750 Super Ténéré? Vanwege het avontuurlijke karakter valt de keuze op de eerste.
Als de Ténéré 700 afgelopen jaar als een verrassing kwam, heb je onder een steen geleefd. Productierijp ogende prototypen effenden de afgelopen jaren het pad voor de Yamaha. Het was wel een verrassing dat het eindresultaat zo weinig van de prototypen afwijkt en hoe onwaarschijnlijk veelzijdig de motor is. Zonder problemen slikt hij allerlei soorten ondergrond en het ‘all’ in allroad staat er niet voor de show.
De XTZ750 Super Ténéré stond ook zijn mannetje op Afrikaanse ongebaande paden, maar dan wel met een uitzonderlijk talent als Stéphane Peterhansel in het zadel. Iedere weekendrijder – zelfs een begenadigde – is beter af met de handelbare Ténéré 600. Daarom staan in deze aflevering van Oud & Nieuw de eencilinder-XT600Z Ténéré tegenover de tweecilinder-Ténéré 700. Ze staan nader tot elkaar dan de 700- en 750-allroad-twins van Yamaha.
Het is onvoorstelbaar dat de XT600Z Ténéré al bijna veertig jaar oud is. De tijd heeft amper vat op hem, terwijl het eerste model al in 1983 het levenslicht zag. Natuurlijk zitten onze ogen niet in ons achterhoofd en zien we zaken als een trommelrem, luchtkoeling, een telescoopvork en een dashboard dat uit twee analoge tellers bestaat. Bekijk je de 600 niet als verzameling onderdelen, maar als een homogeen geheel, dan oogt dat geheel nog altijd modern en tijdloos stoer. Andere iconen van de eerste generatie allroads met mammoetbenzinetank hebben dat ook. De Suzuki DR650 Dakar en Honda XL600LM zijn net zo tijdloos. Het is dat pure, in uiterlijk en daad, dat de Ténéré 700 ook weer de motorwereld in pompt.
Wie de technische specificaties van een hedendaagse motorfiets bestudeert, heeft hopelijk geleerd voor IT’er. Zelfs een instapmodel heeft al 1001 vormen van ‘control’: wheelie control, traction control, launch control, cruisecontrol en weet ik veel welke vormen van control allemaal. De Ténéré 700 heeft er nul. Zelfs het wettelijk verplichte ABS is uitschakelbaar tijdens het offroad-speelkwartier.
Natuurlijk ontbreekt ook elke vorm van elektronica op de Ténéré 600. Sterker nog: zelfs dat handige knopje om de eencilinder elektrisch te starten ontbreekt. Kickstarten is het devies en dat weerhield heel wat potentiële kopers van de daadwerkelijke aankoop. Pas bij de XT600E in 1990 monteerde Yamaha een startmotor. Het zal eigenaar Jos Bourgondien worst wezen. Met een welgemikte en ogenschijnlijke gemakkelijke lel trapt hij zijn trotse bezit keer op keer aan.
Deze XT600Z Ténéré staat ook wel bekend als de 34L. Die code verwijst naar de inhoud van de immense benzinetank, die nog altijd een blikvanger is. Het verleidde MOTO73 om het een ‘motorfiets met een zwembad erop’ te noemen. De benzinekraan onder ‘het zwembad’ doseert de brandstof richting de dubbele carburateurs met een diameter van 27 millimeter. Het blok is geen doorontwikkeling van klassieker XT500, maar van anonieme tussenpaus XT550. Het blok ontpopt zich tot een pareltje met voor een eencilinder keurige manieren. Bonkerig en onwillig is de eencilinder niet, wel soepel, lekker krachtig onderin en in het middengebied en mechanisch stil.
Zelfs met zulke goede rapportcijfers maakt de Ténéré 700 gehakt van zijn voorvader. Het tweecilindertje staat voor het beste wat de huidige motorwereld ons te bieden heeft. Het loopt soepel, krachtig en smeuïg en hoewel bij een lineaire vermogensafgifte saaiheid op de loer ligt, grijpt het je volledig bij de kladden. De eencilinder van de 600 verliest de strijd niet omdat hij slecht is, maar omdat de twin van de 700 krankzinnig goed is. Beide Yamaha’s bewijzen dat het niet om een extreme bak vermogen draait, maar het is toch lekker dat de 700 over 74 pk beschikt, waar het bij de 600 bij 45 pk ophoudt. Oké, de eencilinder is flink wat kilo’s lichter, maar dat motorische verschil maak je niet zo maar goed. Toch lijken de twee blokken – hoe verschillend ook – best op elkaar. Ze geven beide het vermogen zo mooi af dat je op een trial-nonstop nog uit de voeten kunt.
Of je op een nonstop beter af bent op de nieuwe of op de oude is voer voor discussie. De oude is lichter, maar de nieuwe heeft de ergonomie beter voor elkaar. Daarop sta je ontspannen op de voetsteunen, alsof je op een pure enduro onderweg bent. Op de 34L drukt de tank je benen wat uit elkaar op technische passages. Bovendien rust er door al die liters peut automatisch flink wat gewicht op het voorwiel. Juist in mul terrein wil je dat niet. Toch is de zithouding van de 600 verre van verouderd. Alles zit precies waar je het verwacht en het is prima kilometers vreten. Het bredere zadel verslaat qua comfort zelfs het smalle exemplaar van de 700.
Het typeert de XT600Z Ténéré dat hij de 700 kan bijbenen en zoals bij het zadel zelfs verslaat. De mono kan de kleinzoon van de twin zijn, maar hij heeft zijn avontuurlijke genen succesvol doorgegeven en is tegelijk jong gebleven. Dit duo kan letterlijk de wereld aan en iedereen weet dat de hele wereld niet alleen over uitdagende offroadroutes voert, maar ook over saai asfalt. De Yamaha’s weten niet alleen raad met alle vormen van ondergrond, maar ze transformeren ze ook nog eens allemaal in een feestje. Beide motoren grossieren in pure pret tijdens dagelijkse ritten, maar ze hebben ook de capaciteiten om het routinematige woon-werkverkeer om te zetten in de avontuurlijke reis van je leven.
De cultstatus van de Ténéré XT600Z voel je in de portemonnee. Motorzaken weten dat de vraag het aanbod overstijgt en daarom zijn de Yamaha’s allang niet meer voor een appel en een ei te koop. Particulier ben je nog het best af, maar zelfs op websites als Speurders en Marktplaats bieden geïnteresseerden grif. Normaal betalen ze daar het liefst minder dan de oudijzerprijs. Voor € 1.700,- heb je een particuliere 1986-machine, maar bij een motorzaak loopt dat op tot € 3.950,- voor een 1989-exemplaar met 45.000 kilometer op de teller.
Ténérés hebben het imago de hele wereld fluitend rond te rijden, maar toch loont het om een occasion op een paar zaken kritisch te bekijken. Als je een echte 34L wilt kopen, let dan op de volgende zaken: de oliekoeler aan de linkerzijde, het motorbloknummer dat begint met 34L en op de cilinderkop en de onderkant van de buddy staat ook 34L. Twijfel je over de echtheid, informeer dan bij Jos Bourgondien. Deze Ténéré-kenner heeft bovendien een schuur vol onderdelen en motoren. Vooral het plasticwerk is amper te krijgen en daarom gaat het voor goudgeld van de hand. De wielen zijn sterk, maar corrosiegevoelig. Het stalen frame is te lassen en zorgt dus niet voor problemen. Het motorblok wordt vaak vervangen door een 2 KF-blok (gewone XT600 uit 1988).
Corona of niet, de nieuwe MOTO73 ligt vanaf vrijdag in de winkel. Met onder andere een vergelijkingstest die tegen het waanzinnige aanzit, een nieuwe motor op de Nederlandse markt en interviews met Marcel Duinker en Jasper Iwema! In deze nieuwe editie van MOTO73:
Nick Enghardt gaat op zoek naar de motor met de beste balans tussen zin en waanzin. Te kiezen valt tussen twee sportieve toerders: de Kawasaki H2SX SE+ en de KTM 1290 Super Duke GT.
We zetten de Yamaha Ténéré 700 tegen de veertig jaar oude XT600Z Ténéré. Die laatste oogt nog altijd modern en tijdloos stoer. Toch maakt de 700 gehakt van zijn voorganger, ondervindt Ad van de Wiel.
Het Chinese CFMoto heeft in tien jaar tijd een lijn van 150- tot 650cc-motoren opgebouwd. Nu komt het merk ook naar Nederland. Ad van de Wiel rijdt op drie 650cc-modellen en constateert dat de Chinezen absoluut stappen voorwaarts hebben gemaakt.
Nick Enghardt pakt dit keer het vervangen van remvloeistof aan. Heel moeilijk is het niet, maar een beetje opletten is het wel.
Bijna 165.000 kilometer staat er op de teller van de Yamaha XS650SE. Eigenaar Fried Anepool gebruikt de motor voor dagelijks gebruik. Hij is gek van het XS650-model en heeft er nog veel meer in zijn garage staan. Die zijn in showroomstaat.
Michiel van Dam gaat op een gastromotortoer door Kroatië en Bosnië-Herzegovina. In het spoor van het houtskoolvuur, waarop het vlees gegaard wordt.
Jasper Iwema beleefde zijn beste seizoen ooit op het ijs. Voor het eerst plaatste hij zich op eigen kracht voor de GP-serie. Nu gooit de coronacrisis roet in het eten. Gert Bos gaat met hem in gesprek.
EN VERDER
SPORT
Het zijn rare tijden. En juist dan is het mooi te zien dat met de verbondenheid onder motorrijders altijd een oplossing gevonden wordt. Zo ook bij MotoPort Veldhoven, waar gisteren afscheid genomen werd van oud-collega, en vriend van het bedrijf, Tiny Senders.
Senders overleed vorige week op 78-jarige leeftijd en door de huidige RIVM-maatregelen worden ook uitvaarten flink beperkt in het toegestane aantal bezoekers. Ook samenscholen is uit den boze, maar met streng nageleefde regels en gepaste afstand wist men bij MotoPort Veldhoven toch een motorrijders-vaarwel op te zetten. ‘Ik denk dat we 30, of misschien net 35 man bij elkaar hadden’, vertelt initiatiefnemer en MotoPort Veldhoven-eigenaar Wiecher Joosse. ‘Even was ik bang dat het er misschien te veel zouden worden…’. Samen begeleidden de oud-collega’s, de vrienden en bovenal motorrijders Senders naar het crematorium.
Tiny Senders was voor vaste klanten van MotoPort Veldhoven simpelweg ‘de man met de rolstoel’, aangezien Senders nog regelmatig aankwam bij zijn oude collega’s. ‘Altijd op eigen kracht – zich laten duwen wilde hij niet. Hij legde hele afstanden af zo’, legt Joosse uit. ‘En altijd opgewekt!’
Joosse vervolgt door een bloemlezing over Senders af te steken, met dingen waar ‘de man met de rolstoel’ in alle bescheidenheid zelf niet zomaar over zou beginnen. Senders had zich na een motorongeluk om laten scholen tot motorfietstechnicus en werkte daarna bij meerdere motorzaken in de Kempen, waaronder dus MotoPort Veldhoven. ‘Tiny was motorcoureur; zo belandde in de rolstoel. Bij een eerdere NMB Wegrace was het niet gelopen zoals Tiny wilde tussen hem en Piet van de Wal. Tiny moest en zou die dag Van de Wal voorbij steken, en dat ging niet helemaal goed’, legt Joosse uit.
‘Dat hij geracet heeft, vertelde hij echt niet zomaar. Dat hij in 1976 aan de Paralympics in Toronto meedeed ook niet! Hij heeft een lading prijzen gewonnen, joh… Hij was gaan handboogschieten na het ongeluk en niet onaardig ook dus’, lacht Joosse met een zucht. ‘Tiny was gewoon altijd oprecht geïnteresseerd en opgewekt. Hij wilde eigenlijk zelfs nog een feest geven dat hij vijftig jaar in een rolstoel zat. Volgens hem konden niet velen zeggen dat vijftig jaar vol te houden; dat was volgens Tiny een feestje waard.’
Zo blijkt maar dat dat gebroederlijke onder motorrijders niet zomaar vergaat in roerige tijden als deze.
Foto’s: Eindhovens Dagblad en MotoPort Veldhoven
Hoe hou je al die raceliefhebbers te vriend nu de een na de andere MotoGP door COVID-19 wordt uitgesteld? Dorna, organisator van alle MotoGP’s, brak hierover z’n hoofd. En kwam met een superoplossing: virtueel racen.
Op zondag 29 maart strijden de beste coureurs in de MotoGP met elkaar. Maverick Viñales, Fabio Quartararo, Alex Rins en Marc Marquez hebben zich ingeschreven voor de virtuele MotoGP op Mugello. Die race kun je zien met de officiële MotoGP-videogame. De race start om 15.00 uur.
Daarnaast stelt Dorna haar video-database open voor iedereen. Alle inhoud van MotoGP.com is gratis voor iedereen die zich inschrijft. Liefhebbers uit Frankrijk en Italië zijn om contractuele redenen uitgesloten. Maar die restrictie kun je omzeilen met een VPN-verbinding. Log je gewoon in via Nederland, virtueel…
Als je je gratis inschrijft op de videopas, krijg je toegang tot alle gereden races en documentaires in het MotoGP.com-archief. Je kunt de races vanuit verschillende camerastandpunten bekijken, zelfs vanuit een helikopter.
De alles-is-gratis-actie eindigt tot de eerste MotoGP van dit seizoen van start gast, wanneer dat ook is.
Door het schrappen van alle rijexamens vanwege het coronavirus zitten de examinatoren van het Centraal Bureau Rijvaardigheid (CBR) tijdelijk thuis. Om zich toch nuttig te maken, halen ze vrijwillig boodschappen voor ouderen.
Het moet even wennen zijn voor de dames en heren van het CBR dat ze voorlopig nog wel even thuis zitten. Met het doen van boodschappen voor senioren vullen ze hun tijd toch nog een beetje nuttig in. Het is een gezamenlijke actie van het CBR en de Algemene Nederlandse Bond voor Ouderen (ANBO).
Als senioren zelf geen boodschappen kunnen of durven halen, dan kunnen ze zich melden bij het ANBO. Die zoekt contact met het CBR en die kiest weer een examinator die in de buurt woont van de bejaarde. De examinator neemt contact op met de senior om tot een boodschappenlijstje te komen. Als hij/zij die aflevert legitimeert de examinator zich met een CBR-pas. Bejaarden rekenen cash af of via een betaalverzoek.
IJsland, in 1989 was ik er voor het eerst. Het vulkaaneiland maakte zo’n onuitwisbare indruk op me dat ik zeker wist dat ik nog wel eens terug zou komen. Eerdaags ga ik voor de achttiende keer. Ik heb IJsland in mijn hart gesloten en lange tijd piekerde ik of ik niet zou verkassen.
Als ik aan IJsland denk, schieten tientallen verhalen door mijn hoofd. Vaak grappig, soms over gruwelijke mislukkingen. Zoals die Honda die nog voor de Kjöllur de bocht miste en in een lavaveld terecht kwam. Binnen een paar seconden veranderde de glimmende TransAlp in een hoop uiteengereten plastic en staal. IJsland kan onbarmhartig zijn, een loeder van een eiland. Depressies met dagenlange regenval zijn nog het minst grote probleem. Het is de verraderlijke wind, die na een bocht plotseling kan aanwakkeren tot orkaankracht. Die motoren oppakt en meters verder neer kwakt. Als daar dan een bergwand staat of helling ligt, heb je gewoon pech. Je kunt er niets tegen doen. Dat heb je ook als je besluit de uitdaging van je leven aan te gaan: hákarl, gefermenteerde Groenlandse haai. Na de braakneigingen opwekkende hap en slik blijkt dat je allergisch bent voor ammoniak. Je kunt er niets aan doen, je had het nooit kunnen weten. Wie lebbert er nou aan het ammoniakflesje in het aanrechtkastje?
Lees ook: De favoriete bestemming van Ad
Toch maar een grappige, die gruwelijk fout had kunnen aflopen. In het pikkedonker op weg naar het middelpunt van IJsland. We hebben het koud en zien de Laugafell-hut liggen. Een snelstromende rivier scheidt ons van de warmte. Iemand moet meten hoe diep de doorwading is. Dat doe je doorgaans te voet. Maar niemand wil vanwege de kou. Op hoop van zegen probeert de Suzuki de overkant te bereiken. Kansloos, de wilde stroom grijpt ’m bij de lurven, de Suzuki verdwijnt onder water, duikt meters verder weer op. De motorrijder drijft er achteraan. Paniek. Ondanks de doodsangst geen noodkreet, maar een zacht help. Een mededeling, meer niet. Of beneveld door de kou. Tot diep in de nacht bezig geweest de motor weer aan de praat te krijgen.
Maar het wordt vaak laat op IJsland. Bij de Askja vulkaan luisteren mijn kameraad en ik naar de sneeuw die zachtjes over het tentdoek ritselt. Een fles whisky onder handbereik. De bijtende alcohol maakt de tongen soepel. We praten honderduit. Over het heelal, wereldvrede en ouder worden. Tot de fles leeg is en we alleen nog maar koeterwaals uitslaken. Buiten is het te koud om te pissen, maar zelden voelde vriendschap zo warm.
Dat is echt een dingetje op IJsland: warmte. Weg 1 was nog volledig onverhard en we werden al dagenlang geteisterd door hevige regenval. Mijn kleding had allang de geest gegeven, mijn helm was nog waterdicht. Tot op het bot verkleumd. Mijn kameraad reed in een Jeep-achtig vehikel. De verwarming op heet in T-shirt achter het stuur. Telkens als ik in arremoede naar ’m keek, wiste hij met zijn linkerhand het denkbeeldige zweet van z’n voorhoofd. Het is die humor die me naar de eindbestemming bracht, waar de koffie geurde in een hotel vol Koreaanse vissersmannen.
Jan Kruithof
Mediawissellaar en specialist Slingerweggetjes
Favoriete toerfiets: Moto Guzzi V850 California GT
Met een bereik van ongeveer 160 kilometer is de elektrische Harley-Davidson LiveWire zeker niet je eerste keuze om lange afstanden mee af te leggen. Er zijn motoren die daar meer geschikt voor zijn. Maar dat weerhoudt sommige motorrijders er niet van om het toch te proberen. Daarbij laat je zien dat je begaan bent met het milieu, hoewel sommigen daar een kanttekening bij plaatsen. Dat weerhield de Zwitser Michel von Tell er niet van om binnen 24 uur de langste afstand af te leggen op een LiveWire. Het begin van een nieuw wereldrecord is daarmee opgestart.
Hoeveel von Tell heeft afgelegd, weten we niet exact omdat Harley-Davidson de gegevens nog niet heeft verstrekt. Maar Elektroauto-News meldt dat von Tell op 11 maart is gestart in Zürich en 24 uur (23 uur en 48 minuten om precies te zijn) later Stuttgart heeft bereikt.
De recordpoging bracht hem door Liechtenstein, Oostenrijk en Duitsland. De afgelegde afstand was 1722 km. Da’s fors meer dan de 1316 km die zeven rijders om beurten op een Zero SR in 24 uur op een gesloten circuit hebben afgelegd. Elektroauto-News meldt dat hij 199,6 kilometer aflegde op zijn eerste lading. Als je dat doorrekent kom je op ongeveer negen stops om de LiveWire op te laden. De schatting is wel afhankelijk of von Tell in 40 minuten de accu’s tot 80% oplaadde of dat hij een vol uur pauzeerde om de accu’s 100% op te laden.
Heeft zo’n recordpoging enige betekenis behalve dat het curieus is? Wat ons betreft wel. Met de juiste mindset – regelmatig pauzeren om op te laden – hoef je niet bang te zijn dat je je accu’s leegrijdt. Hoewel je je wel afvraagt wat er zou zijn gebeurd als von Tell bij een oplaadstation aankwam dat al in gebruik was. Zou hij dan ook zo ver zijn gekomen? Hoe dan ook, het is een indrukwekkende afstand, niet in de laatste plaats omdat je achterwerk gedurende zo’n lange trip geheid zich geheid laat voelen.
Op het platform van BVA Auctions staan enkele bijzondere motorfietsen en brommers in de veiling. Het aanbod bestaat onder andere uit waanzinnige Ducati’s, Yamaha’s en Kawasaki’s maar ook uit een Van Veen Kreidler in wedstrijd-uitvoering. Ja, echt!
Op zaterdag 4 april 2020 kunnen liefhebbers alles bezichtigen tijdens de kijkdag van 10:00 tot 16:00 uur aan de de Roysloot 12C in Rijnsburg. Vanwege het strenge ‘deurbeleid’ om verspreiding van het coronavirus verder te voorkomen, is vooraf aanmelden voor de kijkdag verplicht. Dit kan makkelijk en snel via de website.
De volledige lijst met motoren is te vinden op www.bva-auctions.com/auction/index/45596. De online veiling sluit op 14 april haar virtuele deuren.
