Eerst indruk vanaf de EICMA in Milaan van de BMW F 900 R.
Lees hier meer over de F 900 R
Een eerste kijk op de Kawasaki Z H2 2020. De super hypernaked van Kawasaki.
Lees hier alles over de Kawasaki Z H2
Husqvarna heeft z’n vertrouwen voor een goed raceseizoen 2020 gegeven aan het Max Racing Team. Het team, eigendom van Max Biaggi, staat onder leiding van de ervaren Duitse ex-coureur Peter Öttl. Het team zet Romano Fenati en Alonso Lopez in om de nieuwe Husqvarna FR 250 GP naar grote hoogte te sturen. Het MotoGP-seizoen 2020 start op 8 maart in Qatar.
‘Over het nieuws gesproken’, zegt Stefan Pierer, CEO van KTM AG, ‘We kijken echt uit naar de terugkeer van Husqvarna Motorcycles in de MotoGP. De Moto3-klasse is het perfecte platform om Husqvarna onder de aandacht te brengen. Dat zagen we ook al in de seizoenen 2014 en 2015. Husqvarna Motorcycles breidt zich steeds verder uit in de richting van hoogpresterende straatmotoren. We zijn er dan ook van overtuigd dat de extra aandacht die het racen in de Moto3 Husqvarna gaat helpen om de groei van het merk voor vele jaren te behouden.’
Pit Beirer, directeur van KTM/Husqvarna Motorcycles, voegt hieraan toe: ‘We zijn erg enthousiast om het merk Husqvarna Motorcycles terug te kunnen brengen naar de wegraces en het Moto3-wereldkampioenschap. De Moto3 is een uitstekend platform om nieuw Grand Prix-talent te koesteren. De klasse vertegenwoordigt de eerste trede in de MotoGP-wereldkampioenschapswedstrijd als het gaat om de ontwikkeling van het rijderspotentieel. Met de deskundige en ervaren combinatie van Max Biaggi en Peter Öttl komen de coureurs Fenati en Lopez tot nog grotere bloei. Beide coureurs zijn meer dan goed in staat zijn om uitdagingen aan te gaan én voor overwinningen te gaan. En we kijken natuurlijk ook echt uit naar wat het Max Racing-team in het 2020-seizoen kan betekenen voor de Husqvarna FR 250 GP.’
Biaggi, de eigenaar van het Max Racing Team: ‘Ik ben blij dat Husqvarna Motorcycles ons team heeft gekozen om ondersteuning te bieden met hun terugkeer naar de internationale wegrace. Husqvarna’s terugkeer naar de Moto3 is een bijzonder en uniek moment. Daar ben ik persoonlijk erg trots op. Iedereen in het team kijkt uit naar 2020. We geloven dat we met de steun van Husqvarna Motorcycles geweldige dingen kunnen bereiken. Onze twee rijders zijn allebei zeer gemotiveerd. Met Romano Fenati en Alonso Lopez hebben we één ervaren en één jonge renner, maar beide kunnen goede resultaten leveren. We zullen onze coureurs alles geven wat we kunnen om hen in staat te stellen hun ware potentieel te tonen.’
En Peter Öttl, de Max Racing Team Manager, zegt: ‘Ook ik ben trots dat ik met Husqvarna Motorcycles in het Moto3-wereldkampioenschap ga werken. Na mijn actieve racecarrière heb ik op de Husqvarna Offroad Racing Department gewerkt, dus het is voor mij heel bijzonder om in 2020 nog een hoofdstuk met het merk te openen. We hebben al bijna 10 jaar een nauwe relatie en dit project is opnieuw een blijk van vertrouwen. Het is ook een enorme verantwoordelijkheid voor ons team. Met de ondertekening van Romano Fenati en Alonso Lopez zetten we twee veelbelovende rijders op de Husqvarna FR 250 GP. Fenati is een van de meest succesvolle Moto3-rijders van de afgelopen jaren en dat heeft hij al bewezen met 11 GP-overwinningen. Wij zijn ervan overtuigd dat hij de potentie heeft om meteen voor het podium te gaan. Met Alonso Lopez vertrouwen we op een jonge rijder – hij is pas 17, maar heeft al twee jaar ervaring in het FIM-wereldkampioenschap. Tijdens de laatste races heeft hij geweldige prestaties geleverd en we zijn ervan overtuigd dat hij zich in ons team zal ontwikkelen en verbeteren. Ik ben meer dan tevreden over ons team. Met een ervaren rijder en een jong talent met heel veel potentie in het Moto3 FIM-wereldkampioenschap kijken we uit naar een zeer positief 2020-seizoen.’
Geen persberichten, geen posts op social media en geen schimmige video’s. Niets van dat alles. Sterker nog: als je niet op je qui vive was, zou je zo voorbij zijn gelopen aan de Tuareg 660.
Dat Aprilia grote plannen heeft met het nieuwe tweecilinder 660-blok dat simpel gezegd het voorste deel is van het vermaarde V4-blok. En een lichte echt avontuurlijke adventure, het type motor dat het in dit tijdsgewricht zo goed doet – zie Husqvarna, zie KTM, zie Yamaha, zie BMW etc. – is dan ook geen verrassing. Eind jaren ’80 (vdve) had Aprilia al eens de 600cc eencilinder Tuareg met de toevoeging Wind in het assortiment staan.

De afgelopen dagen ging al onze aandacht natuurlijk uit naar de grote merken. Kleine, minder belangrijke introducties lieten we omwille van de tijdsdruk aan ons voorbij gaan.
Nu kunnen we Royal Enfield niet beschouwen als een klein merk. Het Indiase merk met Brits DNA produceert aantallen waar menig – zo niet alle – westers merk een puntje aan kan zuigen. En Royal Enfield timmert behoorlijk aan de weg om hun afzetgebied te vergroten. Modellen als de Himalayan, 650 Continental GT en de Interceptor 650 spreken tot de verbeelding. Op de EICMA introduceerde Royal Enfield de Flat Track, een concept die in samenwerking met Harris Performance is ontwikkeld.
Dat er op basis van het nieuwe 650cc blok en het frame van de Continental GT/Interceptor nog meer fraais te ontdekken, bewijst deze Flat Track. De tweecilinder heeft omwille van het karakter van een flat track wel een iets grotere boring. Ook het frame werd aangepast. In plaats van een enkele buis onder het (S&S) zadel, tref je er nu twee aan. De Flat Track heeft een gelast stalen buizenframe, waarvan de balhoofdhoek en de scharnierhoogte van de achterbrug aangepast kunnen worden. In de flat track gaat het immers om zoveel mogelijk tractie. De Flat Track is uitgerust met Öhlins/Harriss-vorken en een hoogwaardige Öhlins TTX36 monoshock achter, 19-inch RSD-velgen waarop Dunlop DTR-banden zijn gelegd.
Of er ooit een productieversie van de Flat Track komt, is zeer de vraag. Optimistisch zijn we wel, gelet op het feit dat het een rijdend exemplaar betreft dat op de EICMA stond.
Husqvarna scherpt voor 2020 zowel de Vitpilen 401 en Vitpilen 701 aan. Op het eerste gezicht zijn het vooral nieuwe kleuren, maar er is meer aan de hand.
Ten eerste de Vitpilen 401, die voor het nieuwe jaar een ruimer zadel krijgt, zodat ook de bijrijder er nu fatsoenlijk op past. Een prima plan, aangezien de doelgroep van de 401 jong is en de motor waarschijnlijk elke dag gebruikt. En dus ook voor elke situatie. Bijrijders komen dan net wat vaker voor.
De grotere van de twee Vitpilen-modellen krijgt spaakwielen, wat het uiterlijk meteen een heel stuk stoerder maakt. Verder zijn een groot aantal details nu niet langer uit gegoten maar gefreesd lichtmetaal. Een luxe-impuls noemen we dat, waarvan akte.
De technische basis van beide modellen verandert niet veel. Zo legt de Vitpilen 701 nog altijd een vederlichte 158 kilo – rijklaar, exclusief brandstof – in de schaal. Daar tegenover staat de dikke LC4 eenpitter, die met 74 pk en 72 Nm koppel voor de aandrijving zorgt.
De kleinere 401 doet het net als voorheen nog met de 373cc eencilinder, die men leende uit de KTM 390 Duke. Kortom, 44 pk en 37 Nm koppel op tap. Het gewicht van de 401 is logischerwijs ook haast onmeetbaar laag, met slechts 152 kg – ook weer, rijklaar exclusief de brandstof.
Verder zijn de kleuren voor beide modellen 2020 nieuw, met een kekke blauwe kleur – geleend, dan wel gestolen, van de het Aero Concept dat ons nog altijd onthouden wordt – voor de Vitpilen 701. De Vitpilen 401 krijgt een chique zilvergrijze lakkleur met bronzen accenten.
Foto’s: Husqvarna
Voor modeljaar 2020 frist Husqvarna de Supermoto 701 op. Deze straatlegale supermotard is nog altijd een belangrijke machine voor het Zweedse merk, en dat blijkt.
De Supermoto 701 was namelijk de machine die Husqvarna terug de straatmotorfietsenmarkt in leidde. Om die mijlpaal te vieren werd de 701 niet zo zeer compleet vernieuwd, maar wel flink aangepakt. Hellingshoek-afhankelijke ABS en tractieregeling maken hun intrede, evenals nieuwe rijmodi en de quickshifter is nu standaard. Het ABS is voor het betere supermoto-werk uiteraard nog altijd uitschakelbaar.

De krachtbron is nog altijd de bekende 692cc eencilinder, die met 74 pk bij 8.000 tpm en 73.5 Nm bij 6.500 tpm meer dan voldoende gang zo moeten produceren.
Omdat de Enduro 701 en de Supermoto 701 – het zijn immers broertjes – qua uiterlijk wel heel erg op elkaar lijken, heeft Husqvarna beide modellen een beetje uit elkaar getrokken. Hoofdmoot van die scheiding zit hem in de nieuwe kleurstelling, die bij de 701 beduidend minder blauw heeft en daardoor iets stoerder dan wel serieuzer oogt.
Foto’s: Husqvarna
Eencilinder-enduro’s; zoals het hoort. Husqvarna weet er alles van en behalve dat de Enduro 701 vernieuwd is, komt er ook een Enduro 701 LR bij.
Zo krijgt de Husqvarna 701 Enduro een reeks aan updates, waarvan het merendeel van elektronische aard is, trouwens. Hellingshoekafhankelijke ABS en tractieregeling maken hun intrede, evenals nieuwe rijmodi en de quickshifter is nu standaard. Het ABS is voor offroad-gebruik uiteraard nog altijd uitschakelbaar.
De krachtbron is nog steeds de bekende 692cc eencilinder, die met 74 pk bij 8.000 tpm en 73.5 Nm bij 6.500 tpm meer dan voldoende gang zo moeten produceren.
Verder heeft men het bodywork verder verfijnd, waarbij de zelfdragende kunststof kont nog altijd twee taken vervult. Zowel jouw zitvlak huisvesten als de brandstofvoorraad. Dat biedt Husqvarna de ruimte om de flanken van de Enduro 701 – waar normaliter de tank zit – beter ergonomisch vorm te geven. Controle is alles en daar komt een groot deel van die controle uit voort.
Op de nieuwe Husqvarna 701 Enduro LR – staat voor Long Range – is de kont niet de enige plek waar je benzine kunt laten. Ook daar waar de tank normaal zit, heb je nu ruimte voor brandstof. Die tweede tank schroeft de totale benzinevoorraad met 12 liter op naar 25 liter. Long range, zeer zeker.
Qua kleurstelling heeft Husqvarna haar best gedaan de Enduro 701 – en dus de LR – meer onderscheidend te maken ten opzichte van de Supermoto 701, die eenzelfde basis deelt. Nog altijd voeren gele en blauwe tinten de boventoon, knipogend naar de Zweedse vlag.
Overigens komt er uitgebreide collectie bagage-opties voor zowel de gewone Enduro 701 alsmede de Enduro 701 LR.
Foto’s: Husqvarna
Volg je het nieuws uit motorland niet zo op de voet als wij dat doen, dan leest dit artikel misschien als bizarre fictie. Wees gerust, knijp jezelf even: dit is geen fake news. Kawasaki Europe heeft het al in 2017 failliet verklaarde Bimota gekocht. Samen gaan de twee merken nu motoren bouwen. De eerste vrucht van die constructie is er al en heet de Bimota Tesi H2.
Ongeveer een maand geleden kwamen de eerste geruchten naar buiten dat Kawasaki zeer geïnteresseerd zou zijn in het Italiaanse Bimota. Toen zorgde een zogenaamde ‘letter of intent’ voor de nodige reuring.

Kijk even naar bovenstaand vergelijk. Tussen de fases van concept en productie zit zichtbaar een enorme stap in het design. Je zou het haast een andere motorfiets noemen. Toch zijn de meest karakteristieke componenten nagenoeg onveranderd van concept naar product. Om maar te beginnen bij de naafbesturing. Dat schreeuwt natuurlijk Bimota Tesi. En als we het dan over iets schreeuwends hebben noemen we dan ook maar meteen de gillende supercharger van de Kawasaki Ninja H2. De handen worden dan ook symbolisch ineen geslagen met de naam Bimota Tesi H2.
Het is moeilijk om over het interne van de Tesi H2 op dit punt te spreken, aangezien specificaties nog niet bekend zijn gemaakt. Wat uit de foto’s (onderaan de pagina zie je ze allemaal) in ieder geval kunnen vaststellen is dat het er sterk op lijkt dat de Tesi H2 een gewone Kawasaki Ninja H2 is met het beroemde Bimota-uiterlijk. De twee modellen hebben namelijk nagenoeg dezelfde opbouw. Hetzelfde motorblok, zelfde uitlaatsysteem, zelfde rempartij aan de voorzijde, ja zelfs dezelfde spiegels als ook hetzelfde dashboard en hetzelfde achterlichtje worden op de Tesi H2 gebruikt. De achterzijde wordt afgeveerd door elektronisch aangestuurde schokdempers van Öhlins, wat je als grootste afwijking kan zien.
De luchtinlaat van de supercharger is volledig in koolstofvezel uitgevoerd. Opmerkelijk, want op de Kawasaki Ninja H2 was deze pertinent van aluminium gemaakt om één reden: warmte. Met een aluminium inlaattraject zou de temperatuur stabieler blijven wat beter is voor de luchttoevoer. Hoe kouder lucht is, hoe compacter het namelijk is en dus hoe meer er in één teug de supercharger ingeleid kan worden.
Zodra we meer weten, weet jij het ook!
Het is overigens niet de eerste keer dat Bimota en Kawasaki in één adem genoemd kunnen worden. ‘Sinds den beginnen’ – in 1973 – maakte Bimota motoren waarbij gebruik werd gemaakt van de motorblokken van andere fabrikanten. De eerste was de viercilinder uit een Honda CB750. Dat werd dan ook de HB1 genoemd of wel de HondaBimota1. Er volgden er nog een rits.
In 1978 start de KB-lijn, waarbij het blok van een Kawasaki Z1000 ingezet wordt als drijvende kracht. Volgens de overlevering zijn er daar 827 van gebouwd tot 1982. In 1981 wordt er al begonnen aan de KB2 waarvan er 177 worden geproduceerd tot 1984. In 1983 volgt de laatste door Kawasaki aangedreven Bimota. De KB3 is tot 1985 in productie en kent 122 exemplaren.
Kijk hieronder voor meer foto’s van de Bimota Tesi H2 in onze fotogallerij.














Foto’s: Bimota
Waar wij allemaal rekenden op een Husqvarna 701 Vitpilen Aero in productievorm, kregen we de Norden 901. Geen productiemodel, maar wel een verdraaid bijzondere ontwerpstudie op basis van het nieuwe 890cc LC8c-blok.
Dit is een avonturen-machine zoals we nog niet eerder zagen. Behalve de looks, is vooral de insteek en timing heel bijzonder. Dat KTM – moederbedrijf van Husqvarna – op enig moment met een nieuwe middenklasse-allroad komt, nu ze de 790 Duke een grotere broer hebben gegeven, staat buiten kijf. Dat die 890-tweecilinder nu eerst getoond wordt in een allroad van dochterfirma Husqvarna is zacht gezegd opvallend.
Al heeft de Norden 901 Concept geen bijzondere zakelijke constructies nodig om opvallend te zijn. Kijk maar eens goed; dit ding meen het. De ver naar beneden doorlopende brandstoftanks verraden dat de basis terug te leiden is naar de KTM 790 Adventure R. Logisch, aangezien die nieuwe 890cc tweepitter in de 890 Duke R een doorontwikkeling is van de 790 LC8c-krachtbron. Die zal zonder veel poespas prima in een Adventure R-rijwielgedeelte gehangen kunnen worden.
Alleen is Husqvarna het merk van de eigenwijze vooruitstrevendheid, als we de van oorsprong Zweedse firma erop moeten geloven. Zodoende loopt het uiterlijk van de Norden 901 feilloos in de pas wat die ethos betreft. Het lijnenspel is alles behalve conventioneel, terwijl het tegelijkertijd moderne aspecten verweeft met historisch verantwoorde elementen.

Zo is de koplamp geen agressief exemplaar en scherp gelijnd. In plaats daarvan is het een ronde eenheid met leds voor de lichtopbrengst. Het bodywork is verder veel minder hoekig dan allroads anno nu veelal zijn – je zou het haast als organisch omschrijven. Door de bank genomen trekken de lijnen je linea recta richting Noord-Afrika in de jaren tachtig; de klassieke Le Dakar-vibe is niet te miskennen.
Deels komt die eighties-stijl ook door de remschijf-kappen, die toentertijd helemaal in waren. Het zit hem in de details. Over details gesproken; zet die geweldig dikke upside-down telescoopvork – uiteraard van de firma WP – maar uit het hoofd. Dat is puur concept-materiaal, zij het wel heel lekker concept-materiaal.
Hoe immens gaaf de Husqvarna 901 Norden Concept ook is, is het nog altijd dat; een concept. Het is een interessepeiling, zoals de Vitpilen en Svartpilen dat ook ooit waren. Die beide kregen we, in zowel een 401- alsmede een 701-incarnatie. De 701 Vitpilen Aero, daarentegen; daar wachten we nog altijd op. Online dook al eens een Vitpilen-achtige Super Duke R op, om er vervolgens niets meer van te vernemen.
We zeggen daarmee niet dat deze Norden 901 Concept nooit het productiestadium halen zal, maar we willen wel het enthousiasme matigen. Let wel; wij zitten ook gezamenlijk in puur ontzag naar de foto’s te gapen. Of dat iets uitmaakt, is de vraag.
Enige wat voor nu even uitmaakt is dat we kunnen zeggen ‘Gelukkig hebben we de foto’s nog’. Wie weet durft Husqvarna het aan, wie weet moeten we daarvoor eerst een KTM 890 Adventure krijgen. Als dat noodzakelijk is, doen we het daarmee.
Dit zijn het soort ontwerp-studies waar je geduld voor opbrengt. Gelukkig wordt dat engelengeduld aanboren een stuk makkelijker, aangezien Husqvarna met bovengenoemde Vitpilen- en Svartpilen-productiemachines bijna eng dichtbij de originele ontwerpstudies wist te blijven. Dat belooft wel iets voor een eventuele productie-Husqvarna 901 Norden.
Wordt vervolgd. Geheid!
Foto’s: Husqvarna