Yamaha heeft de smaak van driewielers te pakken, want zie hier de MW-Vision. Dit is, om misverstanden te voorkomen, nog een conceptmodel maar wel eentje die er behoorlijk productierijp uit ziet. Het zal ons dan ook niets verbazen als Yamaha met dit studie-exemplaar de reacties van het publiek wil ontdekken om met die feedback er voor 2021 een productiemodel van te maken. Diezelfde weg bewandelden ze bij de nieuwe Tricity 300.
Het is overigens geen Tricity 300 met een dakkie erop. De MW-Vision gaat vooral op het gebied van communicatie tussen machine en mens een stuk verder. Geluid en licht moeten zelfs voor een geheel nieuwe mobiliteitservaring gaan zorgen, aldus Yamaha. Ze spreken zelfs over een fusie tussen robots en mobiliteitstechnologieën die vervolgens aansluiten bij menselijke gevoeligheden.
Lees die zin twee keer, drie keer of van ons part 651 keer, snappen ga je het echt niet. Het wachten op de oplossing kan helaas nog wel even op zich laten wachten. Wij vermoeden namelijk dat pas tijdens de Tokio Motor Show 2020 het antwoord komt.
Riders Vision voert zowel het importeurs- als
dealerschap van diverse elektrische merken. In de afvaardiging naar onze MotorScooter
Testdag kozen zij niet alleen voor de Kumpan-motorscooter, maar ook voor de
merken Nuuk en Evoke. Merken die focussen op wat voor de scooterrijder
interessant is: gebruiksgemak en het zo typische ‘lekker luie rijden’. Het team
van Riders Vision stond gedurende deze dag klaar om de reacties van onze lezers
te noteren. Onze lezers hadden namelijk een behoorlijke primeur te pakken,
gezien de pre-productiemodellen die voor het eerst te rijden waren. De merken
van Riders Vision zijn nog vol in ontwikkeling, net zoals het dealernetwerk
waarvoor momenteel naar uitbreiding wordt gezocht.
Zullen we maar beginnen met de Kumpan? Of Kumpan
Electric, zoals de naam eigenlijk voluit luidt. Het Duitse merk heeft een behoorlijke
historie met elektrische scooters en de 1954 Ri Sport is op vele fronten een
vooruitstrevende machine. ‘Prototyp 08’ stond er op de kuip van de scooter
waarmee onze lezers vandaag reden, en dat geeft de al gerijpte fase van
ontwikkeling aan: de 1954 zal in het voorjaar van 2020 leverbaar zijn in Nederland.
De modellen van Nuuk zijn al uitgerijpt en sinds deze zomer te koop. Het Spaanse merk is een onderneming van Rieju en Bosch. In de basis is een Nuuk een echt werkpaard, voornamelijk geschikt voor het stadsverkeer. Met standaard twee accu’s aan boord is de actieradius zo’n honderd kilometer, maar je kunt er ook voor kiezen om zes accu’s mee te nemen en driehonderd kilometer van huis te rijden.
Ook de modellen van Evoke zijn al te koop, maar het gaat dan wel om een pre-order. Het Chinese merk met Europese oorsprong zet met de Urban Classic een betaalbare elektrische motor neer waarvan onze lezers met twee pre-productiemodellen konden rijden. Een primeur in Nederland, waarvan de basis nog wel de nodigde fine-tuning behoeft.
Met een maximumsnelheid van 110 kilometer per uur is de
Nuuk meer dan vlot genoeg voor de stad, waarop de Spanjaard z’n meeste pijlen
richt. Deze Urban-uitvoering is de basis, waarop de Tracker en de Cargo zijn
gebaseerd. Het stalen buizenframe en centraal geplaatste accupakket springen in
het oog.
Grovere en plattere banden en ietwat andere kleuren onderscheiden de Tracker van de Urban. Qua rijwielgedeelte en aandrijving zijn alle Nuuks gelijk, dus herhalen we de specificaties van de Urban.
Bij deze Cargo ontbreekt het duozadeltje dat tevens als ruggensteuntje kan dienen, maar je krijgt er wel een topkoffer van formaat voor terug! Van pizzadozen tot een vakantie-uitrusting, alles kan er in. Al gokken wij dat de Cargo toch vooral voor die eerste lading wordt gebruikt…
Moderne snufjes genoeg aan boord van de 1954. De scooter
is keyless, en als je wegloopt van de scooter gaat het stuur automatisch op
slot. Het accupakket onder het zadel is makkelijk uit te breiden en
uitneembaar. Daarmee dus ook verwisselbaar en bovendien te traceren via GPS.
Met een touchscreen-dashboard open je bovendien het zadel.
De Evoke is nog volop in ontwikkeling en draait als niet-scooter als pre-productiemodel mee op onze MotorScooter Testdag. Met een topsnelheid van 130 kilometer per uur en 150 kilometer actieradius een volwassen verschijning, al laat de motor qua afwerking en doorontwikkeling nog de nodige opties open.
Wat vinden onze lezers van deze motorscooters?
Dirk de Jonge – Over de Nuuk Urban
‘Verrassend dat ik er goed op kan zitten: ik ben bijna twee meter en kan prima een plekje vinden op de Nuuk. En er zit een achteruit op, geweldig leuk. Ook het kunnen kiezen uit de verschillende rijmodi vind ik een plus. Op de “Boost” knalt het vermogen er heel hard in. Dat is spectaculair, maar ook wel opletten geblazen. Verder is-ie wendbaar en licht. Ik ben zelf een allroad gewend, en dan zit het gewicht nu mooi laag in het frame. De grote wielen dragen bij aan het gyroscopisch effect, waardoor hij heel stabiel aanvoelt. De remmen vond ik ook echt prima en het frame is stijf genoeg. Het ziet er allemaal wat iel uit, maar zo voelt hij zeker niet. Als ik hem zelf zou kopen: alleen voor in de stad en korte stukken. Voor langdurig snelwegwerk is de Nuuk gewoon niet geschikt. De actieradius kan ook wel wat ruimer, ik vond de meter hard teruglopen. Leuk detail: de duozit kan worden opgeklapt als leuning voor de rijder. Heb je een ruggensteuntje, superhandig.’
Nuuk Urban
Marcel Terhorst – Over de Nuuk Tracker
‘Geweldig leuk! Hij ziet er heel leuk uit en de rijbeleving valt me alles mee. Het is wel wennen aan de voorkant. Het is net alsof al het gewicht op het voorwiel zit. Ook is het wennen aan de regeneratie, die komt er naar mijn beleving te hard in. De rijmodi zijn een leuk detail, maar als je een beetje vooruit wilt, kun je “normaal” wel overslaan en gauw overschakelen naar “Boost”. Eenmaal gewend aan het gewicht kun je er prima bochtjes mee maken. Voor mij is de Tracker in “Boost” snel genoeg, hoewel we er niet de snelweg mee zijn opgegaan. De vormgeving vind ik geslaagd. Leuk, apart en uitnodigend. Een machine als dit is in de stad echt op z’n plek. Wel viel me op dat de actieradius heel beperkt is. De route was 25 kilometer en aan het einde was-ie voor meer dan de helft leeg. Ik rijd zelf een 150cc-scooter van Honda met eindeloze actieradius, daar houd ik voorlopig nog even aan vast. De wegligging is echt goed, vering wel wat stug, net alsof er te weinig veerweg is. Wel wat zwaar, maar dat is een kwestie van wennen.’
Ron Schuurmans – Over de Kumpan 1954 Ri Sport
‘Voor het eerst dat ik een elektrische motor heb gereden! Ik heb wel een elektrische fiets, maar dit is natuurlijk wel wat anders. Mijn ervaring: een beetje “mixed emotions”. In de basis vind ik het leuk rijden. Maar zou ik hem kopen? Nee, daarvoor is het product voor mij nog niet volwaardig genoeg. De acceleratie tot 50 km/u is prima, tot 80 acceptabel, maar daarna is er weinig meer te beleven. En soms viel de power ineens weg. Langsrichels vindt-ie niet echt prettig. Ook op witte lijnen wordt de Kumpan wat zoekerig. Hij rijdt echter wel lekker comfortabel. Maar voor nu geen optie. Ik wil ooit nog eens naar de Noordkaap; dat ga je niet redden met deze actieradius. Voor stadsritten is het wel een prima oplossing. De remmen vond ik niet overtuigend, ze zijn moeilijk te doseren en de regeneratie komt er nogal stevig in. Daar valt nog wel wat te winnen.’
Evert Ulrich – Over de Evoke Urban Classic
‘Wat een makkelijk rijdende motorfiets, zeg. Dit is de eerste keer dat ik op een elektrische motor zit. Een bijzondere ervaring. Wel reageert hij laat op het gas en omdat het een pre-productiemodel betreft, zijn er nogal wat slordigheden. Zo viel tijdens het rijden het scherm ineens uit. Op slecht wegdek veert hij niet fijn, voor mij is de vering te hard afgesteld. Ook wegrijden vanuit stilstand verloopt wat schokkerig. Eenmaal aan de rol rijdt hij wel weer heel soepel. Als scooterrijder moet ik wel even wennen aan het feit dat ik weer vol in de wind zit. De Evoke is natuurlijk een lichte motorfiets zonder kappen en kuipen. Ik maak zelf heel veel kilometers, dus voor mij is elektrisch nu nog geen optie. Het rijden op zich is me niet tegengevallen, maar hij moet nog wel doorontwikkeld worden.’
Kawasaki weet van geen ophouden. Hypernakeds, retro’s en wie weet wat er nog meer aan zit te komen: het is nagelnieuw of het is zwaar onder handen genomen. En op de Tokyo motorshow rolt dan zomaar een juweeltje onder het doek vandaan.
De motor die in Tokio werd onthuld, is een 249 cc, viercilinder, vloeistofgekoelde machine. Met DOHC met 16 kleppen en een trellisframe dat niet zo heel veel afwijkt van dat van de Ninja 650. De voorvorken zijn Showa Separate Function Big Piston Forks met een horizontaal gemonteerde schokdemper aan de achterzijde. De radiaal geplaatste remmen zijn van Kawasaki zelf.
De nieuwe motor zit bomvol techniek die je normaal gesproken alleen op de grotere sportmotoren van Kawasaki ziet, zoals power modes, een quickshifter en tractiecontrole. Helaas de specificaties van de motor nog onbekend. En of de motor naar Europa komt is nog maar zeer de vraag. En als dat gebeurt, wordt eerst de Aziatische markt bediend. Maar een juweel is het.
Het blijft voor de echte Ducati-purist wennen, die V4. Voor deze groep Ducatisti is er gelukkig goed nieuws met de komst van de Ducati Panigale V2, inderdaad aangedreven door de V2 Superquadro met een inhoud van 955cc. Of moeten we de oude Panigale 959 zeggen? Nee, want de V2 is veel meer dan de Panigale 959.
Zo valt direct op dat het kuipwerk veel meer op de V4 lijkt en zien we een prachtige enkelzijdige achterbrug plus een nieuw ontworpen uitlaat. Bovendien heeft de V2 hetzelfde elektronicapakket als de V4.
Ondanks dat het blok nu aan de strengere Euro5-regels voldoet, is het vermogen toch toegenomen met 5 pk (155 pk @ 10.750 tpm) en is het koppel gestegen met 2 Nm (104 Nm @ 9.000 tpm). Om dat allemaal een beetje onder controle te houden, kun je kiezen uit drie rijmodi: race, sport en straat. De voorvering is een Showa BPF met een veerweg van 43 mm terwijl je aan de achterkant een volledig instelbare Sachs vindt. Het drooggewicht van de kleinere Superbike bedraagt exact 200 kilogram.
Opvallend genoeg wordt er met geen woord gesproken over een S-versie. Of die er komt, is nu nog onduidelijk maar wellicht weten we op de EICMA, waar MotorNL ook op volle oorlogssterkte present zal zijn, meer.
Men neemt een Panigale V4 en haalt daar – heel kort door de bocht – het kuipwerk vanaf en zet er een hoger en breder stuur op. Wat je krijgt als je dit door Ducati zelf laat doen? Een Streetfighter V4S met een 1100 cc Desmosedici Stradale-blok, goed voor 208 pk bij 12.750 toeren per minuut en een drooggewicht van 178 kilo (180 kilo bij de gewone Streetfighter V4). Rijklaar is het gewicht 199 kg voor de S en 201 kg voor de gewone versie. Het maximale koppel bedraagt 123 Nm bij 11.500 toeren per minuut.
Inderdaad, hier kon je echt nog maar een paar geleden op je gemak een WK Superbike-wedstrijd mee winnen. Ducati noemt het de Fight Formula en dat snappen we wel, zeker als je weet dat er standaard MotoGP-achtige wings op zitten en je kijkt naar het zeer uitgebreide elektronicapakket dat we al kennen van de Panigale V4. Met rijmodus, power modes, bochten-ABS EVO, traction control EVO 2, wheelie control EVO, slide control, motorrem control EVO, Ducati’s power launch en een quickshifter. Hoppa, wat een lijst waarbij we vergeten te zeggen dat de remmerij natuurlijk van Brembo is.
Toch kan het altijd gekker, want wanneer je een full-race Ducati Performance-uitlaat van Akrapovič laat monteren stijgt het vermogen zelfs naar een waanzinnige 220 pk. Ja, we hebben het hier nog steeds over een naked. O ja, met die uitlaat neemt het gewicht ook nog eens af met zes kilo.
Nog even terug naar de vleugels. Die moeten bij 270 kilometer per uur zorgen voor een downforce van 28 kilogram en dat lukt enkel doordat Ducati Corse, de raceafdeling, zich er mee bemoeide. Meteen een mooi voorbeeld dat ontwikkelingen in de racewereld nog altijd hun weg weten te vinden naar de straat.
Wij verwachten overigens dat je die 28 kilogram aan druk ook echt nodig hebt om de voorkant een beetje onder controle te houden, want de pk-gewicht verhouding is waanzinnig. Daarnaast geven vleugels je natuurlijk ook stabiliteit bij het aanremmen.
Zoals al te lezen was, is er natuurlijk een S-versie, met Marchesini-velgen en elektronisch geregelde Öhlins-vering (43 mm NIX30-voorvork en TTX36 monoshock achter) en stuurdemper.
Het meest opvallende aan de nieuwe Streetfighter is misschien wel dat Ducati claimt dat die ondanks al het geweld een comfortabele zithouding heeft. Wij kunnen niet wachten dat te testen, samen met de rest natuurlijk.
Kawasaki lanceert de meest radicale, technisch geavanceerde en krachtigste Z ooit: maak kennis met de Z H2. De 998 cc zware vier-in-lijn met compressor is goed voor – hou je letterlijk en figuurlijk goed vast – 200 pk en 137 Nm.
Walst over concurrentie Kawasaki heeft een reputatie opgebouwd als het om woeste motoren gaat en met deze Z H2 bevestigt het dat nog maar eens keer. Met 200 pk walst het over gerenommeerde naakte spierbundels als de KTM 1290 Super Duke R (174 pk), Aprilia Tuono V4 Factory (175 pk) of Yamaha’s MT10 (160 pk) heen. Om al het brute vermogen te beteugelen beschikt de groene naked natuurlijk over de nodige elektronische hulpmiddelen. De Z H2 beschikt onder meer over: tractiecontrole, intelligent antiblokkeersysteem, cornering management, selecteerbare rijmodi en wheelie control.
Trellis frame Het lijkt alle hens aan dek bij de Z H2, maar volgens Kawasaki maakt de allround beheersbaarheid hem toegankelijk voor een breder publiek. Voor het rijwielgedeelte grijpt Kawasaki terug op het vertrouwde Trellis- buizenframe. Brembo M4 remmen en een Showa BPF voorvork maken het rijwielgedeelte af. De Z H2 heeft rondom LED verlichting, een TFT-scherm, quickshifter en cruise control. Dankzij Bluetooth connectiviteit en de Rideology App kan je als rijder communiceren met je machine. Zo blijf je – via het scherm van een smartphone – op de hoogte van de rit- en motorinformatie. De Z H2 staat medio februari 2020 in de showroom in drie verschillende kleurcombinaties.
Ultieme Z Toen de vier-in-lijn met compressor in 2015 zijn opwachting maakte in de spectaculaire H2 konden we nooit vermoeden dat het ooit een naked zou aandrijven. In de H2R leverde het volgens opgave nota bene meer dan driehonderd pk. (lees hier de test of kijk de video hier) Het maakt de Kawasaki Z H2 in een klap het vlaggenschip van de Z-reeks.
Nadat in 2018 de GoldWing helemaal op de schop ging, zijn er voor komend jaar toch een aantal updates meldt Honda ons zojuist. De belangrijkste is dat het DCT-systeem op de GoldWing verbeterd is, om de wendbaarheid op lage snelheid te verbeteren. Met kortere versnellingsratio’s om het eventuele schokken te verminderen terwijl op hogere snelheden de ratio’s juist zijn vergroot om overmatig hoge toeren tegen te gaan. Daarnaast is ook het injectiesysteem verbeterd wat eveneens moet bijdragen aan gemakkelijker rijden op lage snelheden.
Wandel modus
Het nieuwe GoldWing DCT-systeem biedt verder een wandel modus (1,8 km per uur) en een achteruit (1,2 km per uur), te bedienen vanop het stuur. De hoofdas heeft een dubbele buizenstructuur met de buitenste hoofdas (die verbonden is aan de even versnellingen) gelinkt aan de binnen as via een ketting op de tandwielen van de tegen-as. Deze structuur geeft de buitenste hoofdas de rol van de achteruit vrijloop as. Het resultaat is volgens Honda een licht achteruit mechanisme met een compacte structuur.
Wanneer je de ‘Wandel modus’ activeert, worden beide koppelingen gebruikt; om achteruit te rijden met koppeling 1 en om vooruit te rijden met koppeling 2. Je hoeft niet te schakelen en het Throttle by Wire systeem controleert de snelheid en het toerental, zodat je soepel kunt manoeuvreren.
Zelf afsluitend
In 2020 krijgen de ‘Touring’ modellen LED mistlampen als standaarduitrusting. Het onderste deel van de koplamp gebruikt 5 gepolierde optische lenzen aan beide kanten, zodat er een juweel-oog illusie gewerkt wordt rijden met stadslicht. Als je het groot licht opzet krijg je een stereoscopische indruk.
De richtingaanwijzers zijn zelf afsluitend en bevinden zich in de spiegels. Het systeem controleert de snelheid van het voor- en achterwiel en beslist wanneer de aanwijzers uit mogen. De GoldWing Touring-versies genieten bovendien van vernieuwde ophanging en grotere handvatten voor de passagier, om zo het comfort over lange afstanden nog verder te verbeteren.
Nog meer
Ook de cruise control is verder door ontwikkeld. De snelheid die je kiest is afleesbaar links onderaan op de snelheidsmeter. Het Throttle by Wire systeem zorgt voor een veel soepeler rijgedrag met de cruise control. Met name voor het bergop rijden. Op de manuele versies wordt de cruise control uitgeschakeld wanneer de koppeling, rem of gashendel gebruikt wordt. In de manuele modus op de DCT-versies zal de Gold Wing na een vertraging terug keren naar de ingestelde cruise control snelheid met een bijbehorend schakelpatroon.
Als laatste, de nieuwe Matte Ballistic Black Metallic Gold Wing Bagger mét DCT, krijgt gezelschap van een Pearl Glare White Gold Wing Touring Deluxe.
Ellermeyer is al jaren hét adres voor unieke scooter- en motorzadels.
Een uniek eigen custom zadel maken de vakmensen van Ellermeyer helemaal naar jouw wens. Helemaal zoals jij dat wilt! Een bestaand zadel kunnen we meer comfort geven met een gelpack of zadelverwaming. Vele motorrijders rijden al heerlijk comfortabel heel Europa door. Een gelpack heb je al vanaf € 215,- en klaar-terwijl-u-wacht, als je van te voren een afspraak maakt. De specialisten van Ellermeyer, sinds 1946, zijn verder internationaal toonaangevend op het gebied van restauratie van auto-interieurs, boten en interieurs.
Professioneel, duurzaam, betrouwbaar en volgens afspraak tegen een scherpe prijs. Bekijk hier een mooie video van de making-off van een motorzadel. Nog meer informatie en voorbeelden vind je ook op motorzadels.nlof bel 088- 336 00 33.
Ellermeyer is ook te vinden op Bigtwin Bikeshow & Expo in Houten op 1-2-3 november, stand E-020.
In december staat de vernieuwde W800 in het metallic Dark Green in de showroom. Naast de W800 Street en W800 Café leunt de nieuwkomer het meest tegen het origineel W1 aan.
Negentig procent vernieuwd De nieuwe W800 heeft op het eerste gezicht veel overeenkomsten met zijn voorganger uit 2016, maar is volgens Kawasaki voor negentig procent vernieuwd. Om aan alle wettelijke eisen te voldoen heeft hij – net als de Street en Café overigens – een nieuw rijwielgedeelte, schijfremmen voor en achter, rondom LED verlichting en een slipper-koppeling. Wil je weten hoe dat klinkt en rijdt? Bekijk dan hier de video van de test van de W800 Street en Café in Japan.
Geen prijs bekend Blikvanger in de W800 is net als voorheen het 35 kW sterke, luchtgekoelde 773cc motorblok met koningsas. Verder bleven ook het tijdloze design, de vele verchroomde en gepolijste onderdelen, analoge tellerpartij, de klassiek ogende dubbele uitlaat, dubbele achter schokdemper en authentieke spaakwielen bewaard. Kawasaki heeft nog geen prijs bekend gemaakt voor de W800, maar voor een Street betaal je momenteel € 10.699 en voor een Café € 11.499.
Waar veel fabrikanten nog niets een uitgediscussieerd zijn over wel of niet een driewieler, heeft Yamaha tijdens de Tokio Motor Show een nieuwe Tricity gepresenteerd. Heel onverwachts komt dit nieuws overigens niet, want in 2018 zagen we al het 3CT-prototype en de nieuwe Tricity 300 wijkt daar – behalve de naam – niet zo heel gek veel vanaf.
Blue Core
Zoals je mag verwachten, is tijdens de ontwikkeling van deze 300 veel gebruikt gemaakt van de kennis die opgedaan werd bij de productie van de Tricity 125 en de Niken-serie. De nieuwe driewieler is uitgerust met een Blue Core-motorblok, waarbij de nadruk ligt op brandstofefficiëntie en een lage emissie-uitstoot. Niet zo gek als je weet dat je de Tricity 125 en Niken vooral in grote steden tegenkomt waar steeds strengere milieueisen aan vervoersmiddelen worden gesteld. Daar kun je maar beter goed op voorbereid zijn.
Voor de gemiddelde MOTOR.nl-lezer zal het verder niet zo interessant zijn dat je de nieuwe 300 ook met het rijbewijs B mag rijden, maar we melden het toch maar even want iedereen heeft wel een vriend zonder rijbewijs A.
De Tricity 300 wordt leverbaar in de kleuren Tech Kamo, Nimbus Grey en Matt Grey.
Meer details – waaronder hopelijk de prijs – worden tijdens de EICMA bekend gemaakt. Op 4 november om 11.30 uur wanneer we heel precies zijn.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
