vrijdag 24 april 2026
Home Blog Pagina 1148

Dit is de Ducati Panigale V4 25°Anniversario 916

Door
Marien Cahuzak
-
0
Carl Fogarty, met links de de Panigale V4 25°Anniversario 916.
Carl Fogarty, met links de de Panigale V4 25°Anniversario 916.

Oh, wat ben je mooi. Oh, wat ben je mooi. Het is alsof Sugar Lee Hooper ooit dit lied schreef voor de Panigale V4 25°Anniversario 916, de nieuwste gelimiteerde motor van Ducati. Slechts 500 zullen er gebouwd worden, zoals we eerder al schreven… Ja, waarschijnlijk is ‘ie inderdaad op dit moment al zo goed als uitverkocht, maar dat mag de pret niet drukken.

V4R

Aan de basis ligt de V4S, waarbij een aantal spullen van de V4R geleend zijn, zoals onderdelen van het frame. Samen met gesmede magnesiumwielen, een titanium Akrapovič en heel veel Ducati Performance-onderdelen is het duidelijk niet zomaar een V4.

Carl Fogarty

De speciale Ducati Panigale V4 werd onthuld door Carl Fogarty en dat is niet zo gek. Met de 916 (en de doorontwikkelde opvolgers) won hij 43 wedstrijden. In totaal wist de 916-serie overigens 120 wedstrijden te winnen in het WK Superbike, acht constructeurstitels te pakken en zes rijderstitels te behalen. Vier van die rijderstitels waren er voor inderdaad Fogarty.

Carlin Dunne

Nummer 5 wordt overigens geveild voor Carlin Dunne, de Ducati-coureur die tijdens de Pikes Peak International Hillclimb om het leven kwam op een Streetfighter V4-prototype.

Oktober 2019

De Ducati Panigale V4 25° Anniversario 916 staat vanaf oktober 2019 bij de dealers en kent een vanafprijs van rond de 41.900 euro. Let wel, dit is nog zonder alle belastingen en heffingen. Later zal duidelijk zijn wat de prijs in Nederland is.

Burgermeester verbiedt alle motoren in zijn stad

Door
Maikel Sneek
-
0
Motorverbod Addis Abeba

Wat doe je als criminelen vaak motoren gebruiken bij berovingen en tasjesroof? Dan weer je simpelweg alle motoren uit jouw miljoenenstad.

Burgemeester Takela Uma van Addis Abeba – hoofdstad van Ethiopië – is niet van de loze beloftes. Zelfs ogenschijnlijke onhaalbare en krankzinnige beloftes maakt hij waar. De burgervader heeft werkelijk alle motoren in zijn stad verboden. Hij maakte de maatregel twee weken geleden bekend zodat iedereen veertien dagen de tijd had om vervangend vervoer te regelen. Hoe het sinds het ingaan van de maatregel met de misdaadcijfers is gesteld, is nog niet bekend.

Geen afhaalpizza
De burgermeester maakt een uitzondering voor mensen die hun motorfiets voor zakelijke doeleinden gebruiken. Toch raakt het verbod bedrijven wel degelijk, sommige bezorgdiensten hebben hun werkzaamheden noodgedwongen moeten staken. Die afhaalpizza kun je in Addis Abeba dus wel op je buik schrijven. Ook – illegale – motortaxi’s hebben een probleem, maar het zijn de gewone motorrijders die vooral de klos zijn. Die kunnen nu net als de rest achteraan in files aanschuiven in de verstopte Afrikaanse stad. Overigens heeft Nigeria al veel eerder de motorfiets compleet in de ban gedaan in sommige steden.

5 tips voor rijden in de hitte – deel 1

Door
Redactie
-
2

Ja hoor, daar gaan we weer. Vanaf morgen is het hitteplan weer van kracht omdat hittegolf nummero drie van 2019 zich aandient. Nu vinden wij het hitteplan zelf altijd een beetje overdreven, maar feit is dat warmte rare dingen met een mens – en zeker een motorrijder – kan doen. Daarom toch nog maar een keer onderstaande tips. Iets met een gewaarschuwd mens telt voor twee…

1. KLEDING
Je zou denken dat het voor zich spreekt, maar motorkleding is voor velen plots geen must meer wanneer het zonnetje zich laat zien. We begrijpen het ergens verdraaid goed, want motorkleding is over het algemeen behoorlijk warm – in een leren motorpak in de volle zon rijden, kun je vergelijken met in je Adams of Eva’s kostuum in de zon gaan staan; dat is heet.
Alleen geeft dat zinderende asfalt niet alleen extra grip aan het rubber onder de motor, maar ook aan je huid wanneer het ermee in contact komt. Kort om; weersta de verleiding en kleed je goed aan. En ‘goed’ kun je op meer dan één manier interpreteren. Veiligheid voor wanneer het dan toch tot een onfortuinlijke val komt, staat op de eerste plaats, maar voorkomen is beter dan genezen.
Zowat iedere motorkledingfabrikant heeft anno 2018 doorwaaijasjes en broeken met ventilatie. Als je koel weet te bleven op de motor, behoud je je concentratie beter en verklein je de kans op brokken. Dat koeler tegelijkertijd ook comfortabeler is, is in dezen even bijzaak.

2. HANDSCHOENEN
Deze tip kan onder kleding geschaard worden, maar verdient een beetje extra aandacht. Het lijkt namelijk het eerste dat de motorrijder uittrekt wanneer de thermometer de 25 graden passeert. Als je net als wij de kriebels krijgt van een motorrijder die met een ontblote hand terugzwaait, hoeven we je niets meer wijs te maken, maar voor diegene die het normaal vindt hebben we een vraag: waar verdien jij je brood mee? Geheid met werk waarbij functionerende handen en vingers een pré zijn. Waarom ontdoe je je handen dan van die laatste verdedigingslinie omwille van wat verkoeling?
Ook wat handschoenen betreft zijn er tientallen – al dan niet honderden – mogelijke koelere alternatieven. Dunner materiaal en ventilatie zijn nooit een bevordering van de absolute veiligheid, maar hier geldt vooral beter iets dan niets.

3. KOELING
Heb je een motorfiets met veel windbescherming? Fijn, hé! Vooral wanneer het niet gigantisch heet is. Met temperaturen zoals nu is het eerder een vloek dan een zegen. Bekijk je ruit, wind-deflectors of andere rijwind blokkerende delen eens goed. Veelal zijn er mogelijkheden ze – tijdelijk – te verwijderen. Vaak wordt een motorfiets er niet knapper op, maar nood breekt wet. Rijwind is en blijft bewegende warme lucht zo warm als het nu is, maar nogmaals; beter iets dan niets.
Overigens kun je die rijwind wel inzetten in samenwerking met een koelvest. Die dompel je onder in water, waarna rijwind dat vocht doet verdampen, wat je helpt koel te blijven. Goede kans dat dergelijke vesten juist nu in de aanbieding zijn bij je dealer, want die spelen natuurlijk ook in op het warme weer.

4. HELM
De ene helm ventileert beter dan de andere, maar het hoofd – letterlijk – koel houden is met dit weer een must. Zorg dan ook dat alle ventilatie die je hebt benut wordt. Alle schuifjes open dus.
Ook een donker vizier, zonnevizier of zonnebril zijn aan te raden. Zo geef je je ogen rust en houd je overzicht tussen automobilisten die het waarschijnlijk ook warm hebben en dus rare fratsen uit (kunnen) halen.

5. JEZELF
Belangrijker dan welk stukje passieve veiligheid – kleding, handschoenen, helm – ook is de actieve veiligheid. Drink veel water. Dat is het devies. Zeker wanneer je langer op pad bent is de verleiding groot nog net wat verder te rijden om bij je bestemming te komen en dan is een plaspauze misschien niet waar je op zit te wachten. In dit geval is een plaspauze juist de perfecte gelegenheid even wat schaduw op te zoeken en opnieuw vocht tot je te nemen. Zo koel je af en ben je weer een beetje fris voor het komende stuk.
Denk ook aan zonnebrand, want de over het algemeen koelere motorjeans, doorwaaijasjes en zomerhandschoenen zijn vaak wat korter dan je vier-seizoenen-pak. Die ontblote huid verbrandt voor je er erg in hebt, omdat de rijwind de hitte de brandende zon verbloemt.

Foto: ANP

Dit is de BMW F850GS in 2020 Trophy-kleurstelling

Door
Eddie de Vries
-
1

Op ons hoofdkwartier in Hilversum werd gisteren het doek getrokken van de 2020 F850GS Trophy-editie. Je-weet-wel, de GS waarmee volgend jaar de BMW GS Trophy in Nieuw-Zeeland wordt gereden.

Het was het vierkoppige Team NL dat gisteren uit handen van Tom Crooijmans en Niels van Egmond van BMW Group Nederland, de nieuwe GS overhandigd kreeg. Qua kleurstelling en uitrusting precies gelijkend aan de modellen waarmee in Nieuw-Zeeland wordt gereden, om een optimale training mogelijk te maken. Met een goudgele bies over de motor, gelardeerd met de nodige logo’s en de vlag van Nieuw-Zeeland staat de GS chique op z’n gouden wielen. Al zal dat chique er wel gauw afgaan, zogauw Team NL de training begint.

En die training, die zal niet lang op zich laten wachten. Jaap van Hofwegen, Xavier Tobé, Peet Gerards en namens Motor.NL Eddie de Vries zijn gebrand op een goed resultaat in Nieuw-Zeeland en wil het gehele internationale deelnemersveld laten zien dat het menens is: Nederland doet niet zomaar voor het eerst mee, Nederland gaat voor een topklassering.

We stellen Team NL nog even aan je voor. Van links naar rechts:

Jaap van Hofwegen

Jaap is de weloverwogen tacticus van Team NL. Bewees dat door zich met één nipt puntje voorsprong op de nummer vier te kwalificeren in het team. Bewaart de rust, heeft het overzicht en laat zich niet opjagen. Reed onlangs nog de Gibraltar Race op z’n R1200GS Adventure en deed dat bepaald niet onverdienstelijk.

Xavier Tobé

Met z’n 22 jaar oud de Benjamin, maar wel eentje die van wanten weet. Liet tijdens de kwalificatie zien hard en zuiver te kunnen rijden en verraste in de Gibraltar Race vriend en vijand door doodleuk voorin mee te rijden. Won zelfs een stage op z’n R1200GS Adventure, finishte 9 overall en 4e in z’n klassement.

Peet Gerards

Liet tijdens de kwalificatie in Wales zien over de beste motorbeheersing te beschikken. Pakte dankzij z’n riante trial- en crosservaring ruim de winst. Heeft een enorm motiverend vermogen en mag dan ook gerust als captain van het team gezien worden.

Eddie de Vries

Gaat als hoofdredacteur van Motor.NL, MOTO73 en Promotor Magazine mee om verslag te doen van de Trophy én de voorbereiding, en maakt in Nieuw-Zeeland wezenlijk deel uit van het team. Deze ‘hobby-crosser met kroegconditie’, zoals hij het zelf noemt, heeft grootse trainingsplannen: ‘De komende vijf maanden ga ik elk bospad in Nederland rijden, heen en terug.’

BMW X7 Pick-up

Door
Redactie
-
0
bmw x7 pickup

Als je dan toch zo nodig een motorfiets achterop een auto wilt vervoeren, kun je het maar beter in stijl doen volgens BMW. De BMW X7 Pick-up is de blikvanger tijdens de BMW Motorrad Days.

Hol nog niet direct naar de BMW-dealer om de hoek met een chequeboek in je handen want van dit karretje bestaat er maar een. Gelukkig is het geen computertekening, maar een wagen van eerlijk staal, carbon en teakhout gebaseerd op de X7. De prestaties liegen er niet om. Waar het bij de F850GS ophoudt bij 95 pk perst deze auto er 340 pk uit. De wagen heeft een tien centimeter langere carrosserie, maar weegt toch tweehonderd kilo minder dan het origineel door het gebruik van carbon. De laadruimte is 140 cm lang of 200 cm met een open laadklep . Lang genoeg om de toch niet misselijke F850GS probleemloos een plekje te geven. Daarbij is het ook makkelijk dat de wagen door ‘zijn hoeven kan
zakken’ door de in hoogte verstelbare luchtvering.

Groener dan gedacht

Twaalf BMW-medewerkers hebben tien maanden nodig gehad om deze wagen te bouwen. Het is geen statisch showmodel, maar je kunt er zo de weg mee op en af. De Tanzanite-Blue (what’s in a name) gespoten wagen is ondanks het dikke blok onder de motorklep groener dan gedacht. BMW redde namelijk een oude testauto van de schroothoop en bouwde hem tot dit showmodel. Samen met de F850GS achterop moet hij je naar de meest afgelegen plekken ter wereld kunnen brengen.

Leo Hoogendijk: ‘Ghana op een regeringsfiets’

Door
Jan Kruithof
-
0

Een keer per jaar trekt Leo Hoogendijk er alleen op uit. Op de motor, twee weken. Een geweldige ervaring, zo zegt hij. Omdat je alleen jezelf hebt om mee te praten en je zelf kunt beslissen of je doorrijdt of stopt. Zo heeft hij ondertussen heel wat van Europa gezien. Tijd om verder te kijken.

Tekst Mark Litjens, foto’s Andrew Walkinshaw

“Een van mijn collega’s komt uit Ghana en gaat regelmatig terug naar zijn familie. Hij rijdt zelf geen motor, maar hij heeft mij wel enthousiast gekregen voor een rondje Ghana. Dit land is nog sterk verdeeld in stammen en hij komt uit een van de machtige stammen rond de hoofdstad Accra. Het zijn de mensen die in de regering zitten. Zo kreeg ik dus een motor die officieel door die regering was geregeld. Een Yamaha R6! Niet echt het model wat je zoekt als je verwacht over zandpaden en modderwegen te moeten rijden. Vonden ze maar raar dat ik die motor afsloeg. Is toch sportief en snel? Kwamen ze vervolgens met een Kawa LTD op de proppen. Nou ja, daar durfde ik het wel op.

“Overigens vonden ze het daar sowieso raar. Wie gaat er nu op de motor door Ghana rijden? Een gesprekje met het hoofd van politie en binnenlandse veiligheid was daarom gewenst. Overigens een kennis van mijn collega. Na een paar vragen sloeg de stemming om en vonden ze het een prima plan. Ook als stimulans voor het toerisme, dat zich vooral aan de kust afspeelt in superdure hotels. Ik kreeg een brief en een pasje van hem mee om te laten zien als ik in de problemen kwam.

Back-up

“Mijn collega bleef in Accra als soort van back-up. Gelukkig. Ik was op alles voorbereid, toch blijft het bizar. Het cultuurverschil is enorm, ik was helemaal alleen en had vaak geen idee waar ik aan toe ben. Of waar je bent. De hartelijkheid van de mensen is echter enorm. Ze helpen waar ze kunnen, ook al kennen ze je niet. Vinden ze zelfs bijzonder, zo’n man alleen op z’n motor. Ik heb vaak teruggedacht aan dat moment op het Hofplein in Rotterdam, vorig jaar. Ik kreeg een lekke band en ging daar onderuit. Midden op die drukke rotonde. Niemand die een hand toestak. Sterker nog, er werd geclaxonneerd of ik niet een beetje haast kon maken. Dat kan ook anders: ben ik net onderweg in Ghana, krijg ik motorpech. Op minimaal 15 km van de bewoonde wereld. Lopen dus. Stopt er een taxi met een politieagent er in die zegt ‘kom, gaan we een monteur zoeken. Stap maar in.’ Dit soort dingen. Geweldig.

“Na reparatie ging het verder. Naar mijn doel: Lake Volta, het grootste waterbekken ter wereld. Ik wilde eigenlijk nog noordelijker, maar dat was niet te doen in twee weken. Ik heb nu 2.500 kilometer gereden en dat op soms hele slechte wegen. Een keer heb ik een waypoint gemist, maar volgens mijn Garmin leek het toch goed te gaan. Beetje zoeken, maar er is niet veel herkenbaars om je op te richten. Komen er ineens twee Ghanezen uit de bosjes, met van die flinke kapmessen in de hand. Wegwezen dus. Later bedenk ik mij dat het gewoon boeren zijn. Met hun gereedschap. Net op tijd, want ik kom er weer twee tegen. Of ik mee wilde gaan naar hun chief. Nou, zal wel. Na een lange weg komen we ineens in zo’n typisch Afrikaans dorp, met van die lemen hutten met rieten daken. Wat een onthaal. Ik mocht op het plastic stoeltje zitten. Want niet mee-eten is geen optie daar. Bushmeat. Gebakken sprinkhanen en zo. Best lekker.

Nooit van gehoord

“Na het eten vraag ik of ze mij de weg kunnen wijzen naar Begoro, zo’n 25 kilometer verderop. Hadden ze nog nooit van gehoord. Maar een paar stamleden willen mij wel naar de grote weg leiden. Dwars door de bossen, het was ondertussen al donker, rennen twee van die mannen voor mij en mijn motor uit. Vijf kilometer lang. Schitterend. Daarna pikt de Garmin het snel weer op en kwam ik aan in mijn hotel, dat een jaar of 100 geleden best wel een mooie plek moet zijn geweest.

“De volgende dag begeeft mijn motor het opnieuw. Spanningsregelaar stuk, niet bestand tegen al het stof. Hulp is moeilijk te vinden, dus vraag ik mijn collega in Accra om raad. Hij stuurt twee monteurs die drie dagen bezig zijn geweest. Zonder resultaat. Wegslepen is de enige optie. En dat gaat in Ghana als volgt: je neemt een taxi, hangt er 20 meter touw aan en bindt daar de motor aan vast. Vervolgens gaat een van de monteurs op de motor zitten en begint het slepen. 25 km zandweg, vol kuilen en gaten. In een zo’n kuil remt de taxi enorm af en geeft vervolgens gas om er uit te klimmen. Dat werkt natuurlijk niet. De motor valt om, sleurt 20 meter over de weg, voetsteunen en spiegels er af en komt tot stilstand in een geul. Was overigens geen reden om op te houden. Touw werd ingekort tot vijf meter en toen we iets later op iets betere wegen terecht kwamen, trok de taxi door tot zo’n 100 km/u. Inderdaad, met de motor er achter.

Scheepscontainers

“Ik had geen idee meer waar ik was. Ondertussen waren de monteurs met de motor weg. Ook mijn jas en helm waren verdwenen. Die kwamen gelukkig later weer terecht. Lag allemaal nog in de taxi en werd netjes teruggebracht. Samen met een Kawa 125 cc enduro. Eenvoudig ding, maar prima voor de omstandigheden. Maar wel met een kleine tank. Ik had ooit een reserve-jerrycan, maar die is ergens achtergebleven. Duwen dus. Kom ik bij een afslag die een beetje naar beneden loopt waardoor ik kan uitrollen. Onderaan ligt een winkelcentrumpje, gebouwd van scheepscontainers. Dat zie je daar overal. In een van die containers neem ik wat te drinken en vraag ik waar de dichtstbijzijnde benzinepomp is. Blijkt op twee uur lopen te liggen. Maak er met de motor aan de hand maar een halve dag van. Tja. Springt de vrouw van het barretje ineens midden op de weg en houdt een taxi aan. Zegt ze dat ik de chauffeur geld moet geven, omgerekend zo’n vijf euro, dan gaat hij wel benzine halen. En verdomd. Na een tijdje komt hij terug met benzine.

“Uiteindelijk kom ik bij het meer. Een grote krater met een tolweg naar beneden. Daar ligt een lodge aan het water. Mijn overnachtingsplek. Het is zo heet en droog daar dat alle begroeiing langs de weg in de fik staat. Bij de lodge aangekomen bedenk ik mij dat ik geen foto heb genomen van all die vuurtjes, dus nog even terug. Net op tijd klaar, want het vuur heeft bijna mijn jerrycan te pakken. Aan de eigenaar van de lodge vraag ik wat er gebeurt als het vuur te dichtbij komt. Eenvoudig: gaan ze gewoon in het meer zitten. Het vuur gaat vanzelf een keer uit. Blussen doen ze niet. Dat merk ik ook als ik de volgende dag weer naar boven rijd. Alles is verkoold, hele dorpen zelfs. Bizar.

Go west

“Van het meer rij ik naar het westen, waar het regenwoud ligt. Hier heb ik tussen de boomtoppen gelopen over touwbruggen op 25 meter hoogte. Overweldigend. Net zoals de enige coffeeshop in Ghana. Waar ze geen koffie verkochten. Maar dat begreep ik toch wel als Nederlander…

“Terug naar het zuiden, de vakantie zit er tenslotte bijna op. In Cape Coast neem ik de tijd om iets meer te weten te komen over de slavernij. Van hieruit zijn, ook door Nederland, ooit veel slaven verhandeld en daar vind je nog van alles over. Van hieruit loopt een asfaltweg naar Accra, maar ik koos er voor om binnendoor te gaan. Word ik aangehouden door de politie omdat ik geen kentekenplaat heb. Nooit gehad ook. Maar mijn smoes dat ik hem net heb verloren en aan het zoeken ben, werkt hier niet. Meekomen, arrestatie. Kan twee weken duren voordat de rechter een uitspraak doet. Dus haal ik de brief tevoorschijn die ik had gekregen van de binnenlandse veiligheidsman. Dat werkte. Ik kon meteen gaan. Ik wist toch wel dat het een grapje was…

“Vlak voor Accra ben ik de weg kwijt. Kijk een beetje rond en zie ineens een bord dat de weg wijst naar Accra, naar de Feyenoord Academie! Nou, duidelijker kun je het niet hebben. Ik wist weer waar ik naar toe moest.”

Leo Hoogendijk is processoperator bij een oliebedrijf in de Rotterdamse haven. Hij rijdt zo’n 15.000 km per jaar op zijn Suzuki V-Strom en heeft tussen werk en rijden door tijd gevonden om een boek te schrijven: Ghana per motor. Wie het volledige verhaal wilt lezen, met veel foto’s, kan het boek bestellen via blurb.com.

Prototypes: Aprilia 1000 Blue Marlin

Door
Nick Enghardt
-
0

Net zoals jij en ik soms de fantasie de vrije loop laten, doen fabrikanten dat ook wel eens. Sommige prototypes zijn mooi, andere uitdagend. Helaas halen dergelijke ontwerpstudies niet altijd de productiefase. We blikken in deze rubriek terug op de meest spraakmakende prototypes die in de ijskast verdwenen.

Tijdens de EICMA in Milaan in 2001 kwam Aprilia met het prototype van de 1000 Blue Marlin. De basis is een oude bekende van Aprilia, aangezien de aandrijving verzorgd wordt door het zestig graden v-twin-blok dat we al kenden uit de RSV Mille, dat gebouwd werd door de firma Rotax. Niet alleen het blok van de Blue Marlin kwam van een externe partij, ook de styling werd buiten de deur gedaan.

Aprilia werkte voor de Blue Marlin namelijk samen met het Franse Boxer Design. Dat designbureau is momenteel vooral druk met het herboren Brough-Superior en diens hyper-exclusieve SS100. Voor het ontwerp liet Boxer Design zich inspireren door de caféracers van weleer, met een puristische doch sportieve insteek.

Het frame is een minimalistisch twinspar-type en de trellisvakwerk-achterbrug is opgetrokken uit aluminium om het geheel licht te houden. Zelfs de excentrische kettingspanning is pure luxueuze klasse. Qua afmontage heeft Aprilia eveneens koste noch moeite gespaard. Zo heeft men rondom volledig instelbaar Öhlins-veringsmateriaal gemonteerd en ook op de remmen remmen is niet bespaard met kwalitatief hoogwaardige Brembo’s.

Doodzonde

Opvallend genoeg zijn caféracers tegenwoordig het hipste van het hipste. In 2001, daarentegen, wilde niemand er iets van weten. Vraag het Ducati maar, die in 2003 de Sport Classic-serie toonde, om ze vervolgens aan de straatstenen niet kwijt te raken.

Waarschijnlijk ergens dus maar beter ook dat Aprilia de Blue Marlin nooit in productie genomen heeft. Terwijl, als je de motor nu toch weer eens ziet, het evengoed doodzonde is.

Foto’s: Aprilia

Bouw je eigen HD Fat Boy met LEGO

Door
Nick Enghardt
-
0

We zijn er toch allemaal groot mee geworden, toch? LEGO; je weet wel die Deense speelblokjes die je eindeloos bouwplezier boden toen je klein was – en misschien nog wel – en waar je absoluut niet op wilt gaan staan. LEGO komt nu met een 1.023-delige Harley-Davidson Fat Boy.

Zowel de ontwerpafdeling van LEGO als die van Harley-Davidson heeft zich uit de figuurlijke naad gewerkt om te zorgen dat het eindresultaat klikt – zowel letterlijk als figuurlijk. “We hebben ieder moertje en ieder boutje van de motor bekeken, tot en met het allerkleinste detail. Samen met het team van LEGO hebben we al die details samen kunnen brengen in een model.  Zodoende vieren we het merk dat voor velen van ons bij Harley-Davidson van jongs af aan geïnspireerd heeft’, verteld Harley’s Styling & Design-vice president Brad Richards. ‘Natuurlijk heeft LEGO mij ook al jong bij de creatieve kladden gevat!’

LEGO Harley-Davidson Fat Boy

Trots

Ook bij LEGO is men trots op het eindresultaat, zo laat LEGO Group Design Master Mike Psiaki weten. “Deze Harley-Davidson tot leven brengen was echt heel spannend. Het model omvat alles wat Harleys iconisch in ontwerp en geavanceerd in techniek maakt. Je wordt tijdens het bouwen onderdeel van de ervaring en als resultaat heb je dan een collector’s item wat Harley-Davidson fans en LEGO-liefhebbers van alle leeftijden aan zal spreken.’

“Bringing this Harley-Davidson motorcycle to life in brick form is incredibly exciting,” said Mike Psiaki, Design Master at LEGO Group. “The model truly captures the iconic design, advanced engineering and attention to detail of this iconic motorcycle, offering an immersive building experience and a unique collector’s item for Harley-Davidson enthusiasts and LEGO fans of all ages.”

Het LEGO Harley-Davidson Fat Boy-model gaat vanaf 17 juli aanstaande tot 1 augustus in beperkte oplage in de verkoop via de officiële LEGO-webshop.

Foto’s: LEGO/Harley-Davidson

Test: Honda CB500X

Door
Nick Enghardt
-
0

Feest bij Honda: de familie is uitgebreid met een heuse drieling in de A2-generatie: drie varianten van de CB500. Vandaag concentreren we ons op de avontuurlijkste van het stel; de CB500X. Is minimaal allroad ook maximaal avontuur?

We trappen even af met een algemeen kennismakingsrondje want de avontuurlijke kleine, 500 cc A2-twin komt zoals gezegd niet in zijn eentje, maar wordt vergezeld door de naakte CB500R en de wat sportievere en volledig gekuipte CBR500R. Die delen, om de productiekosten overzichtelijk te houden, een groot aantal gezamenlijke onderdelen, waaronder uiteraard frame en blok.

Op die eerste twee machines komen we later nog terug, eerst rijden we met de kleine avonturier, die zich onderscheidt van zijn zusjes door de montage van een 19 inch voorwiel, langere veerwegen, de montage van speciaal ontwikkelde Dunlop Trailsmart Mixtrail-banden, een iets grotere tank, verstelbaar windscherm en natuurlijk langere veerwegen. Voor alledrie geldt overigens dat de staande, 180 graden 500 cc twin wat is opgefrist, waarbij Honda verklaart dat het vermogen tussen 3.000 en 7.000 toeren met vier procent is gestegen. Het topvermogen blijft uiteraard begrensd op 35 kW om binnen de grenzen van het A2-rijbewijs te blijven.

Dubbelloops eindpijp

Een vriendelijke allrounder voor een relatief aangename prijs; dát was het uitgangspunt bij de ontwikkeling van de nieuwe ‘X’. En geloofwaardig ook, want de maker van de Africa Twin kan zich niet veroorloven om een al te slap aftreksel te presenteren, al was het alleen maar omdat Grote Broer (goed, da’s persoonlijk, maar toch) er van alle serieuze allroads qua looks met kop en schouders bovenuit steekt. Het doet daarom deugd om te zien dat de CB500X zich in ieder geval qua uiterlijk niet hoeft te schamen. Hier staat een heel fraaie machine, waarbij niet bezuinigd is op details. Genoeg gekeken en vergeleken; tijd om het achterland en die eindeloze bochten van Tenerife te vereren met een bezoek. Hoe gedraagt de kleine Adventure zich als het gaat om Groots Toeren?

Allround toerkarakter

Dat begint met een goede zitpositie. Die is, zeker als je niet hoger bent dan 1,85 meter, heel aangenaam. De kniehoek is behoorlijk ruim, zonder meteen de grondspeling in gevaar te brengen want hij staat tenslotte lekker hoog op de poten. Het zadel is eigenlijk precies goed, loopt niet te steil af naar beneden en het stuur is lekker hoog en valt als vanzelf in de handen. De staande twin sluit vervolgens heel goed aan bij het allround toerkarakter van de ‘X’. Onderin pakt hij heel makkelijk op en verder is hij over hele toerengebied krachtig genoeg om je lekker aan de gang te houden.

Bij flinke stijgingspercentages dien je echter wel hoog in de toeren te blijven en is het soms een beetje teleurstellend dat er niet ‘meer’ in zit. Maar ja, 35 kW en geen greintje meer, zo schrijft de wet voor in A2-land. Die 180-graden krukas levert daarbij overigens een heel fruitig en plezierig geroffel af bij de uitlaat en dat past naadloos bij de rest van het karakter van de motor.

MotorNL test: Honda CB500X

Buitenspelen mogelijk

Ook het rijwielgedeelte is echt prima voor elkaar, ondanks het feit dat Honda wat zuinig is geweest met het uitdelen van electronica en instelmogelijkheden. De 500X voelt, ook bij stevig bochtenwerk, nergens zenuwachtig of onrustig aan, ook als het wegdek her en der wat acné vertoont. Licht, stabiel, voorspelbaar en betrouwbaar, je hebt eigenlijk nooit het gevoel dat het wegcontact achter de feiten aanloopt en dat geeft je voldoende vertrouwen om vrij te kunnen genieten van die fikse bodemvrijheid.

Dat is mede te danken aan de bandenkeuze, die op het asfalt getuigen van veel absorberend vermogen en zelfs op het gravel behoorlijk verbazen met de hoeveelheid geleverde grip. Datzelfde geldt voor de remmen. Natuurlijk klinkt een enkele 310 mm schijf met tweezuigerremklauw heden ten dage bepaald niet overbemeten, maar de rem laat zich heel mooi doseren en vertraagt als een malle. Overigens helemaal-modern-Honda: als je heel hard in de ankers gaat, knippert het remlicht als een malle. Emergency Brake Light. Fijne waarschuwing voor je achterliggers.

Een allroad, ook een kleine variant als de CB500X, slijt uiteraard het grootste gedeelte van zijn leven op het verhard, maar om te bewijzen dat hij niet vies is van een stukje offroad, zoeken we wat lekker stoffige achterafpaden op met een stevig assortiment kuilen en keien. De CB doet het allemaal gedwee, zet hem in z’n twee en geniet van dat lekkere bullige draaikarakter. Forensen, dijkjes pakken of een full-blown wereldreis: de kleine allroad kan het allemaal, mits je bereid bent om € 8.158 euro bij de dealer achter te laten.

Tekst: Jaap van der Sar
Foto’s: Honda

Vacature: Motor.NL zoekt een chauffeur

Door
Eddie de Vries
-
0

Alle motortesten die je in MOTO73 ziet, worden door de redactie zelf gemaakt. Alle vergelijkingstesten worden in Nederland gereden, iets dat een behoorlijke logistieke klus met zich mee brengt. Alle testmotoren moeten immers naar de redactie gebracht worden en daarna weer weggebracht. En dat zijn er per jaar meer dan tweehonderd! Tel daarbij ook nog her en der een rij-klusje voor Classic & Retro, Promotor Magazine en Motor.NL en je weet genoeg: de Renault Master van onze redactie staat niet veel stil!

Voor deze logistiek zijn we nu op zoek naar een nieuwe chauffeur. Het liefst iemand die in de buurt van Hilversum woont, op oproepbasis beschikbaar is en zowel handig als uiterst voorzichtig is met motoren. De Renault Master beschikt over een inrij-plaat en de nodige hulpmiddelen om de motoren goed vast te zetten. Je wordt per uur betaald.

Update 17 juli 2019: We zijn werkelijk overspoeld met reacties, waarvoor dank! Bij deze is de inschrijving gesloten. Iedereen die heeft gereageerd, krijgt vandaag een reactie.

1...1.1471.1481.149...2.004Pagina 1.148 van 2.004

© Copyright Motor.NL Media Company