Foto: 2Snap

Een legende. Zo kun je John Surtees zeker noemen. De enige man die ooit kampioen werd in zowel de hoogste auto- als motorsportklasse. Sommige mensen zullen de naam Surtees echter kennen van het gelijknamige Formule 1-team dat in de jaren zeventig actief was in de sport. Vandaag liet zijn familie op Facebook weten dat de drieëntachtigjarige vanmiddag vredig heen is gegaan na een kort ziekbed. In februari werd hij in het ziekenhuis opgenomen voor zijn ademhalingsproblemen.

Surtees reed van 1952 tot 1960 op zowel de 350, als de 500cc (toen de koningskasse) motoren. In totaal reed hij 49 GP’s waarvan hij er 38 wist te winnen. Op Assen won hij liefst zes maal. Na zijn carrière op de motor, ging Surtees over naar de auto’s. Van 1960 tot en met 1972 reed hij 112 wedstrijden in de Formule 1-klasse. Met Ferrari werd hij zelfs kampioen in 1964, waarmee hij tot op de dag van vandaag de enige man is die in zowel de auto- als motorsport de kampioenstitel wist te grijpen.

John Surtees was de vader van Henry Surtees, die op 18-jarige leeftijd tragisch verongelukte tijdens een Formule 2-wedstrijd.

Ondanks zijn respectabele leeftijd is de familie in diepe rouw om het verlies. Wanneer John Surtees begraven wordt is nog niet bekend.

Er zijn duizenden zaken die er echt toe doen in deze knotsgekke wereld, maar ik kies voor het meest lullige ergernisje dat er bestaat. Durf het bijna niet te zeggen, krijg het amper uit mijns strot, maar mag ik mijn gal spuwen over… kettingspray?

Zo, het hoge woord lijkt eruit, maar het wordt tot mijn spijt allemaal nog iets erger. Zelfs binnen het smeren van een ketting heb je allerlei gradaties van ergernis. Van milde bedenking tot blinde woede. Wederom kies ik niet voor een groot essentieel probleem, maar voor het meest onbeduidende deelprobleempje. Geen onvertogen woord over de noodzaak om elke driehonderd kilometer en ketting te voorzien van nieuw vet. Zelfs geen wanklank dat het bij regen nog geregelder moet. Misschien verwacht je een tirade over kettingonderhoud bij motoren zonder middenbok, maar ook dat neem ik voor lief.

Hoe onbeduidend ook, ik erger me werkelijk groen en geel aan fabrikanten die verdorie niet eens in staat zijn om een knappe verpakking te maken voor hun producten. Wat heb je aan het meest geavanceerde vet als het overal zit, behalve op de kettng? Het lijkt me overbodig om die vraag te beantwoorden. Waarom staan de schappen dan vol met spuitbussen kettingvet zonder handig spuittuitje? Kost dat plastic slangetje echt zo veel dat het er niet af kan, of smeerden die vetboeren nooit zelf een ketting? Het moet dat laatste zijn, gezien alle amateuristische snertverpakkingen. Je verlangt bijna terug naar de tijd dat je een ketting uitkookte op het fornuis van je moeder. Al denken moeders daar per definitie anders over; die missen die walmende vetlucht namelijk geen seconde.

Dat allerlei onderdelen van een motorfiets onder het kettingvet komen te zitten, is vervelend genoeg, maar het kan altijd erger. Veel spuitbussen zijn zo ontworpen dat ze een deel van de inhoud standaard over je handen spuiten. De hoeveelheid vet die de bus uitbraakt, is te veel voor het spuitmondje en de rest van het plakkerige spul vindt een plek op je vingers. Even een geriatrische dooddoener van stal halen: we schieten raketten naar de maan (naar Mars ondertussen), maar een spuitbus is blijkbaar hogere ‘rocket science’. Dat kan toch niet? Als fabrikanten zich vanaf nu gaan schamen voor hun hopeloos verpakte producten en de intentie uitspreken ze te willen verbeteren, beloof ik ook mijn leven te beteren. Voortaan laat ik me niet langer afleiden door kleine ergernissen, enkel door belangrijke. Daarom beter laat dan nooit: “Vrede op aarde. En veel wijsheid voor kettingvetproducten.”

Foto: Harley-Davidson

Kort geleden schreven we over het plan van Harley-Davidson om 50 nieuwe modellen op de markt te brengen binnen vijf jaar. Lang hoefde we niet te wachten op de eerste van deze serie, de Road King Special. Vandaag maken we kennis met nummer 2: de Street Rod 750.

Volgens Harley-Davidson is de Street Rod: ” gemaakt voor in de stad, terwijl hij ook op de open weg een opwindende rijervaring biedt.” Dat komt onder meer door het ‘Revolution X’-motorblok . De Street 750 – waar de Street Rod zijn basis van leent – heeft dat blok ook maar niet in deze gekietelde uitvoering. Meer koppel in het middengebied maar ook meer vermogen bij hoge toeren. Harde cijfers zijn nog niet bekend, maar we weten in ieder geval dat er 8% meer koppel is dan de 59 Nm die het standaardblok produceert.

Qua opbouw zijn er ook wat verschillen. Vooral het korte kontje springt in het oog. Verder staat het dragsterstuur iets scherper (was 32 is nu 27), is de wielbasis ingekort en zit je ietsjes hoger. Ook liggen er dikkere banden op het nieuwe model. In de standaard zwarte uitvoering zal de Street Rod 9.900 euro kosten. Wil je een andere kleur lak, dan komt daar 310 euro bij.

Beeld: Guus van Goethem

Een SBK-wedstrijd is voor alle betrokken partijen een spannende aangelegenheid. Coureurs proberen zich voor de start te concentreren op hun taak, fans willen hun favoriete rijder een spectaculaire race zien rijden en teams willen zoveel mogelijk punten pakken voor het klassement. Voor de familie van een coureur is de ervaring echter heel anders. Zij willen hem of haar het liefst weer heelhuids over de streep zien komen. Om die ervaring eens mee te maken, keken we samen met Juliette Penthum – moeder van Michael van der Mark – thuis voor de buis naar de wedstrijd op het circuit van Phillip Island. Een rollercoaster van emoties.

Tijdens de start kan Juliette zich het niet opbrengen om naar het televisiescherm te kijken, “als er iets ergs gebeurt, is het bijna altijd wanneer het veld nog dicht bij elkaar zit”. Wanneer de wedstrijd in volle gang is worden we op een doordringende toon gevraagd of we nog koffie lusten. Nee durven we niet te zeggen, om zo de adempauze die Juliette nodig heeft niet te verpesten.

Lees het hele verhaal in MOTO73 nummer 6.

Verder lees je in de nieuwste editie onder meer:

Techniek Alles over de evolutie van remmen.

Test Rijden we met de Kawasaki Versys 650 Special Edition.

Achtergrond Bekijken we welke politieke partijen motorrijders een warm hart toedragen – en welke absoluut niet.

Dat en nog veel meer lees je in de nieuwste MOTO73, vanaf vandaag verkrijgbaar in de winkel of natuurlijk los te bestellen.

Foto: ANP

Het heeft even geduurd, maar vanaf vandaag zijn er geen obstakels meer om de snelheidslimiet te verhogen op de A2 tussen Vinkeveen en Maarssen. In beide richtingen zal tussen 19:00 en 06:00 130 km/u gereden mogen worden, buiten die tijden geldt een limiet van 100 km/u. De Raad van State verklaarde vandaag dat de bezwaren die werden aangetekend tegen de snelheidsverhoging ongegrond zijn. 

Het besluit van vandaag beëindigd een hoofdpijndossier van het ministerie van Infrastructuur en Millieu. Al sinds 2012 stuit het plan om het traject tussen Vinkeveen en Maarssen in de avond en nacht te veranderen naar 130-zone op veel weerstand. Zo spanden een aantal inwoners van Maarssen samen met de gemeentes De Ronde Venen en Stichtse Vecht een rechtzaak aan. Redenen die werden aangevoerd waren onder andere dat minister Schultz een uitgebreider onderzoek had moeten doen naar de effecten op natuur en milieu voordat een verkeersbesluit genomen kon worden. De zaak werd afgewezen en een paar maanden later nog eens toen de partijen in hoger beroep gingen. Nu het ook door de Raad van State is afgewezen rest er geen verdere mogelijkheid om in hoger beroep te gaan.

Het lijkt erop dat het ministerie deze uitsproek al voelde aankomen omdat vorige maand al werd gemeld – in antwoord op kamervragen -dat vanaf volgend jaar ook overdag de snelheidslimiet naar 130 wordt opgeschroefd. Voordat die maatregel ingevoerd kan worden moet er wel eerst een stillere laag asfalt worden aangebracht.