Yamaha nodigde ons uit voor de XSR900 introductie op Fuertaventura, wij stuurden Randy van der Wal. Vanmiddag hoorden we hem uit over het hoe en wat op dat Canarische Eiland. ‘What happens on Fuertaventura stays on Fuertaventura’, dat mocht ‘ie willen!
En wat voor eerste indruk gaf die XSR900 nog?
Nou, het concept is natuurlijk hetzelfde als de XSR700, maar op uiterlijk vlak klopt deze gewoon beter. Alles is beter in verhouding en het oogt minder als een verbouwde MT dan de 700. Dit is echt een eigen model. Vooruit, die basisideeën zijn wel gelijk, natuurlijk. De tank met makkelijk te verwijderen zijkappen, een afneembaar subframe; allemaal zaken die het makkelijk maken de XSR eigen te maken. Tank en zadel maken de zit wel een beetje anders dan op de MT09. De tank is bijvoorbeeld wat langer, dus je zit wat meer in een aanvalshouding.
Leuk dat het er mooi uitziet, maar het moet ook rijden, toch?
Dat doet ‘ie, hoor! Het motorblok is ongewijzigd ten opzichte van de MT09, dus koppel zat. En al is de gasreactie nog wel wat happerig, het is wel beter dan voorheen. De A staat nog steeds voor agressief en in de B-stand is het nog immer wat vertraagd. De ‘Standard’ gasstand is prima. O, en nu blijft ‘ie gewoon op de gekozen stand staan als je het contact weer aanzet!
Het sturen zelf is niet zo frivool als op de XSR700, dat is meer een speelfiets dan deze. De XSR900 is wat dat betreft een stuk meer motor en geeft veel vertrouwen. Niet dat het een zwaargewicht is, maar een vederwicht is hij ook niet. Maar ondanks dat blijft het wel een fijne stuurfiets, die zicht lekker lui laat rijden, maar op het achterwiel zetten lukt ook best. Dat blok is gewoon fenomenaal.
Yamaha heeft trouwens ook wel uitgepakt, hoor. Slipperclutch zit er nu op en ook tractieregeling maakt het leven net even wat aangenamer, al bemoeit de traction control in standje 2 wel heel erg. Gaat een beetje ten koste van de speelsheid.
Die Speed Block-kleurenstelling, is dat nou zo mooi als het lijkt op de foto’s?
Ja, dat is gewoon vet. Dat is zo verbonden met de geschiedenis van Yamaha. Scheelt ook dat de afwerking van de XSR900 goed voor elkaar is, echt top.
Kost wel driehonderd euro extra, dat 60th Anniversary-geel. Is dat het waard?
Nou ja… ja, het ziet er wel echt heel netjes uit!
Wat waren dat trouwens nog voor vakantiekiekjes met die flat tracker?
Yamaha had ons ook nog een middagje flat track-les aangeboden met verbouwde SR400’tjes, en dat sla je niet af natuurlijk! Was zo’n Italiaan die een flat track-school heeft ergens in Italië. Je weet al dat het een drama wordt wanneer het er veel te gemakkelijk uitziet. Dat bleek wel toen ik bezweet en toch wel teleurgesteld afstapte.
Ondanks dat het een supergave ervaring is, valt het niet mee te zoeken naar grip aan de achter- én voorkant. Snap wel dat die circuitracers dit doen om hun voertuigbeheersing op te krikken, want als je het ergens nodig hebt, is het met flat track wel…
“Laat maar… ik snap er toch niets van.”
[justified_image_grid ids=23233,23234,23235,23236,23237,23238,23239,23240,23241,23242,23243,23244,23245,23246,23247,23248,23249,23250,23251,23252,23253,23254,23255,23256]
