Download ‘m, deze TT Tribunegids en zet hem op je smartphone of tablet. Hij is onmisbaar als je een plekje langs het circuit hebt gevonden en af en toe even de draad kwijt bent. En zelfs als je de races via tv of internet kijkt, is het een handige gids. Boeiend zijn ook de gegevens over het circuit die we op een rijtje hebben gezet, zodat ook het Drentse asfalt geen geheimen meer voor je heeft. Jorge Lorenzo wordt speciaal voor deze gids geïnterviewd en hij geeft zijn visie op de baan waaraan hij zeer wisselende herinneringen heeft. Mooie races toegewenst! Klik hier om te downloaden.

Neem je geen smartphone of tablet mee? Hij zit ook in MOTO73 13, die nu in de winkel ligt!

Filerijden. Het is een sport. Ik tegen de rest. Ik tegen de make-up-bijwerkende-secretaresse, de bellende kantoorklerk en de opgefokte Sjonnie die plóts het gaatje op de linkerrijbaan ziet. 

Zo ook afgelopen week, donderdagavond. Op een dichtgeslibde A1 rij ik huiswaarts, op m’n dooie gemakje. Geheel in de filemodus staan m’n vijf zintuigen op scherp en schat ik elke verkeersdeelnemer in. Op een bepaald moment wordt het routine, maar het is en blijft zaak om elk gaatje, elke slaapkop en elke driftkikker op tijd te signaleren. Kán een automobilist naar rechts of links, dan moet je er als motorrijder op vertrouwen dát -ie het doet. Zelfs wanneer je al naast z’n portier rijdt.

Zoals altijd heb ik het meeste vertrouwen in de vrachtwagenchauffeurs. Professionele chauffeurs die toch over de nodige kwaliteiten moeten beschikken om die 16,5 meter vracht door het Nederlandse verkeersnet te loodsen. Wanneer ik tussen de file door naast een vrachtwagen rij voel ik me dan ook altijd behoorlijk veilig. Ze maken geen onverwachte stuurmanoeuvres en wanneer ze je zien, maken ze bijna altijd extra ruimte. Maar nog fijner is de wetenschap dat de automobilist links naast je vaak ver van de vrachtwagen wil staan, het rijpad hierdoor groot is en er bovendien op rechts geen gaten vallen waar de automobilist in kan duiken. 

Aan dat vertrouwde gevoel kwam afgelopen donderdag helaas een einde. Bij Amersfoort wordt de rechterrijbaan geheel gevuld door een lint vrachtwagens en gevoed door het vertrouwen en de ruime afstand tussen auto’s en vrachtwagens rij ik in een aangenaam constant tempo door de file. Ik zet de radio van de Honda F6B nog een tikkie harder, open m’n vizier een stukje en dan… zwaait plots de deur van de vrachtwagen naast me open. Ja hoor, de chauffeur besluit even z’n benen te strekken buiten de cabine. Ik grijp naar de voorrem, het ABS regelt m’n remkracht en de 385 kilogram (exclusief mij) komen nipt, héél nipt, vlak voor de vrachtwagendeur tot stilstand. De chauffeur heeft ogen als lichtende sterren en nog voordat ik een voetje aan de grond zet bulder ik al achtentachtig scheldwoorden in zijn richting: @#*&($%*)@$%(@!!!!!! 

Schadevrij, maar me nog niet beseffend dat ik str*ntmazzel heb gehad, parkeer ik de Honda op z’n jiffy en vraag de chauffeur waar -ie in godsnaam mee bezig is. Het antwoord klinkt Pools, maar het zou ook Roemeens of Bulgaars kunnen zijn. Z’n gezicht staat nog in een geschrokken plooi en z’n lichaamstaal en handgebaren maken duidelijk dat de beste man waarschijnlijk nog meer is geschrokken dan ikzelf.

Afijn. Geluk moet je soms hebben en een goede rempartij is ook wel zo fijn. Een wijze les, dus? Nou ja, niet in de zin van dat ik nu bij het langsrijden van elke vrachtwagendeur plat op de motor ga liggen. Maar wel een bevestiging van dat filerijden niets anders is dan een soort Russische roulette. Hoe goed je ook je best doet om het lijf heel te houden, je bent en blijft deels afhankelijk van de grillen van je medeweggebruiker. En dus moet je soms geluk hebben, want anticiperen op een vrachtwagenchauffeur die z’n deur open doet? Dat is best lastig!

Gas Gas vernieuwt voor 2015 hun 125, 250 en 300cc tweetakt enduro motoren. Het Spaanse merk legt in hun gamma vooral de nadruk op de EC 125, die onder meer een nieuwe cilinder, uitlaat, andere mappings en zadel krijgt. Verder krijgt de 125, net als ook 250 en 300, een simpeler vestelbare uitlaatklep. Op die manier kan iedere rijder zelf het motorkarakter naar eigen voorkeur aanpassen.

Ook heeft Gas Gas voor alle modellen de startmotor vernieuwd. Die is compacter en lichter dan vorige modellen. Het is natuurlijk altijd een overweging om voor wel of geen e-start te gaan, maar het is in sommige situaties gewoon erg handig. Overigens biedt Gas Gas het elektrische startsysteem ook aan als kit voor oudere modellen.

De viertakt-modellen staan in een minder fel voetlicht voor het nieuwe modeljaar. De grote aanpassingen blijven daar beperkt tot een andere uitlaatbocht en demper. Verder zijn er wat kleine updates voor het frame, de carburatie en bijvoorbeeld een nieuw kickstartrubber.

Nou ja, het zijn eigenlijk niet de praktijken van Van der Mark, maar van de tachtigjarige Frans van Leeuwen. Onder diens vleugels traint Michael zich een weg naar de wereldtop. En daarvoor wordt geen gebruik gemaakt van superdeluxe sportscholen vol personal trainers en computerapparatuur, maar van zware touwen, verzwaarde autobanden en sportschoenen uit 1979 met daaronder twee kilogram oud ijzer.

Die verzwaarde trainingsschoenen (foto boven) zijn bedoeld om de buikspieren van Michael optimaal te trainen. ‘Hangend met zijn armen in twee spanbanden, moet hij een keer of vijftien z’n knieën naar z’n borst brengen. Loodzwaar. Maar voor Frans niet zwaar genoeg, want Michael moet ook nog de speciale sportschoenen uit 1979 aan. Speciaal zijn ze omdat beide schoenen twee kilogram gewicht onder de zool hebben, uiteraard bedacht, ontworpen en gemaakt zelf door Frans zelf’, zo lezen we in de nieuwste MOTO73.

In het gehele artikel legt Van Leeuwen uit waarom hij coureurs liever in z’n schuurtje en de frisse buitenlucht traint, dan in de sportschool. ‘Die jongens worden echt net zo moe van het slaan met een grote voorhamer op zo’n dikke trekkerband als van een apparaat dat duizenden euro’s kost. Het gaat om het resultaat. Heel simpel’, aldus Frans.

Het verhaal, geschreven door Marien Cahuzak, geeft een mooi kijkje in de wereld van Neerlands grootste motorcoureur van 2014. De foto’s spreken tot de verbeelding en één ding wordt overduidelijk: Van der Mark wordt op ouderwetse compleet afgebeuld, met maar één doel: winnen, winnen en nog eens winnen! Het nummer is hier te bestellen.

Een festivalterrein lijkt de minst geschikte ondergrond bedenkelijk voor rolstoelgebruikers, en het terrein van de Zwarte Cross is daarin natuurlijk geen uitzondering. Sterker nog, een festival gecombineerd met een cross lijkt de ergste combinatie mogelijk.

De organisatie van de Zwarte Cross heeft daarom nu een oplossing; rolstoelduwers. Dat naar aanleiding van een reactie van een rolstoelduwende vriend verleden jaar. “Vorig jaar was een bezoeker zo moe na een dag duwen dat hij zelf een week in een rolstoel moest zitten om weer recht te trekken”, aldus festivaldirectrice tante Rikie. “Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn van een weekend plezier maken, dus daar hebben we iets aan proberen te doen!” 

De organistatie van het Zwarte Cross festival stelt per dag twee duw-crews ter beschikking, die tussen 12.00 en 20.00 uur een vriendengroep vergezellen als aandrijving van de rolstoel. Rolstoelers die zelf een relaxed festivaldagje willen beleven of hun vrienden graag willen bedanken voor hun jarenlange kameraadschap kunnen een e-mail met motivatie sturen naar info@zwartecross.nl o.v.v. ‘Zwarte Cross duw-crew’. Onder de inzendingen verloot de organisatie vervolgens zes duw-crews.