vrijdag 22 mei 2026
Home Blog Pagina 1624

Aliant Lithium-Ion accu’s, YLP’series

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Om het gehele programma aan te vullen introduceert Aliant een nieuwe modellen reeks, de YLP-series. Deze reeks komt onder de X-series, om de consument de keuze te geven tussen betaalbare goede lithium-ion accu (YLP) of de beste keuze voor extreme omstandigheden (X-series).

De YLP’s hebben andere lithium-ion cellen daardoor zijn ze compacter en lichter, vergeleken met de X-series en zelfs de meest compacte accu’s in zijn klasse!

Een 14Ah Aliant (YLP14) met afmetingen 114x69x90 (lxbxh) weegt maar slechts 760 gram en tovert daar een bewonderingswaardige CA waarde van 490A uit. Het YLP gamma bestaat uit 7 varianten en loopt van 5Ah tot 24Ah. De accu’s hebben 2 jaar garantie.

Prijs
De adviesverkoopprijs is vanaf € 116,50 inclusief BTW. Kijk voor onze dealers op www.hocoparts.com. Check ook eens www.facebook.com/hocopartsnews, de Facebook pagina van Hoco Parts. ‘Like’ deze pagina en blijf op de hoogte van het laatste nieuws!

Tweetakt uitgerookt?

0

‘Tweetakt nog grotere vervuiler dan gedacht’ kopt de Volkskrant. En alsof de toon daarmee niet genoeg is gezet, gaat het daarna verder met: ‘De tweetaktscooter is een nog grotere vuilspuiter dan gedacht. Scooters met dit ouderwetse type motor – herkenbaar aan het knetterende geluid – zijn tot duizenden malen vuiler dan een moderne bestelbus. Een ban op tweetakt zou in stedelijke gebieden lokaal tot een enorme verbetering van de luchtkwaliteit kunnen leiden.’

Goed, hier worden de brommers genoemd, maar de tweetakt in zijn algemeenheid, omvat ook motorfietsen en zelfs auto’s (Trabant bijvoorbeeld). En dus voelt dit bericht als een schop in het kruis. Nee hè, niet weer dat beschuldigende groene vingertje met een onnozele schijnheiligheid vanaf een elektrische scooter waarvan de uitstoot ergens ver weg in een kolengestookte elektriciteitscentrale plaatsvindt.

Wat is nu het punt? Volgens onderzoek is een tweetaktscooter 20 tot 2.700 keer vuiler dan een bestelbus. Lekker exact, daar houden we van. In het artikel wordt gemeld dat in Nederland ongeveer een miljoen brommers rijden, waarvan het aantal tweetakten onbekend is, omdat dit niet wordt geregistreerd. Vijf procent daarvan rijdt in Amsterdam en naar schatting heeft 26 tot 44 procent daarvan een tweetaktmotor. Nogmaals, dit is niet geregistreerd. De hoofdstedelijke GroenLinks-fractie heeft vorig jaar al gevraagd de tweetakt in de ban te doen om de luchtkwaliteit te verbeteren, wat in ieder geval bij de BOVAG niet goed ontvangen is, maar het plan wordt nu dus weer aangezwengeld. En waarom? Omdat in enkele Chinese steden de luchtkwaliteit zo ontzettend verbeterd is na een verbod op tweetakten, dat de vervuiling met driekwart afnam.
Je kunt jezelf afvragen in hoeverre dit representatief is. Ten eerste rijdt zelfs iedere voetganger daar op een gare tweetakt van drie generaties oud en is zowat alles wat daar rijdt tweetakt. Bovendien zijn er in die dichtbevolkte steden nog eens tig keer zoveel mensen in de weer  en uitstoot was daar sowieso nooit een issue, dus als ze iedereen verplicht hadden moderne tweetakt te kopen, had je het ook enorm gemerkt.

Die paar tweetaktjes in Nederland, doen die het nu allemaal? Laat één keer een vliegtuig opstijgen en je hebt alle brommers hier voor een jaar vrijgesteld van schuld! Kom op zeg, moet je daar nu zo moeilijk over doen? Bovendien is het spul hier vaak goed onderhouden en keurig schoon en zuinig afgesteld. Dat doe je vanzelf wel met de huidige benzineprijzen.

Zoals gezegd, het gaat vooralsnog over brommers, maar voor je het weet zijn de motorfietsen het mikpunt van een groene vinger die met de rug van de hand tegen het voorhoofd en wegdraaiende ogen flauw valt bij het opsnuiven ven een zweempje blauwe lucht uit de liefdevol gekoesterde Kawa H2 Mach IV van de buurman. Zorgwekkend…

Bleeker bouwt Lawson replica’s

0

Nu eens geen replica vanuit een of ander ver land, maar gewoon eentje van nuchtere Hollandse bodem en bovendien akelig natuurgetrouw. Geïnspireerd door de afbeelding van Lawsons FZ750 racer op de achterkant van een Japans boekje, kreeg John Bleeker –van Bleeker Motoren in Hoorn- de kriebels en besloot een replica te bouwen van de machine van zijn jeugdheld.

Op zoek naar een Yamaha FZ750, tevens zijn eerste sportieve motorfiets destijds op zijn achttiende, struikelde John, zoals wel meer motorliefhebbers dat plachten te doen. Opkrabbelend na zijn val, stond hij ineens te midden van zes FZ750’s in zijn garage. Hoe die daar nu waren gekomen…

Het plan is nu om er eerst eentje voor zichzelf op te bouwen. Het blok wordt vergroot naar 911 cc (bovenkant van een FZ1000) met kitzuigers en meer van die leukigheid. Een fabrieks YEC uitlaatsysteem van € 4.000,- ligt klaar, alsmede een achterbrug van € 5.000,-, een rij Keihin flatslide carburateurs. Prestaties liggen geschat rond de 120/130 pk. Klinkt behoorlijk begeerlijk niet?

‘Het plan is er eerst eentje voor mezelf op te bouwen. Dat was namelijk de oorspronkelijke insteek. Daarna zie ik wel of er belangstelling voor is en kan ik er nog vijf op bestelling bouwen.’ De prijs zal rond de € 12.000,- liggen en gezien de exotische onderdelen die gebruikt worden om de replica zo natuurgetrouw mogelijk te maken (eigenlijk bijna echt!), valt dat nog best mee.

Informatie: www.bleekermotoren.nl

Daar is -ie dan: de R25

0

Weet je nog, toen Yamaha in Tokio de R25 presenteerde? Yamaha heeft erg lang geheimzinnig gedaan en alle spy-films, zorgvuldig gelekte foto’s en andere marketing-trucjes wakkerden de verwachtingen flink aan.

Daar is nu een einde aan gekomen. De R25 is gepresenteerd in Indonesië, en gezien we een Indonesisch persbericht via Google Translate hebben vertaald om de specificaties en andere bijzonderheden te achterhalen, lijkt de R25 nauwelijks Europese plannen te hebben.

Yamaha heeft de R25 de bijnaam ‘Baby-M1’ gegeven. Ze stellen dan ook dat het design is gebaseerd op de M1 van Lorenzo en Rossi. De krachtbron is een 250cc paralleltwin, met dubbel bovenliggende nokkenassen en acht kleppen per cilinder. 36 pk, een telescoopvork en een enkele remschijf vooraan zijn eveneens weinig verrassend. Ter vergelijk: een Kawasaki Ninja 300 heeft 39 pk, en ook een telescoopvork en een enkele remschijf. Het surplus van 3 pk is makkelijk te verklaren door de grotere cilinderinhoud van 296cc t.o.v. de 250cc van de R25.

Wat we hier aan hebben? Niet zoveel, of het nieuws dat de R25 naar Europa komt moet nog komen. Dán hoor je het natuurlijk direct van ons. Mocht dat niet zo zijn, dan is het R25-boek op MOTOR.nl gesloten.

Bultaco brengt elektromotor

0

Het gaat goed met de merknaam Bultaco. Zagen we vorig jaar al helmen van het Spaanse merk, nu zijn in Londen twee nieuwe Bultaco-motorfietsen gepresenteerd.

Het is het resultaat van een Bultaco-revival, doordat de merknaam is verkocht aan vijf ondernemers die het motormerk nieuw leven inblazen. Onder deze vijf stuwende krachten zijn oud-managers van de Piaggio-groep, BMW Motorrad en de huidige directeur van Magna-Steyr; een Oostenrijkse autofabrikant- en ontwikkelaar die onder meer voor Aston Martin, Audi en BMW produceren en ontwikkelt. Na een helmenlijn vinden ze het nu dus tijd voor het echte werk.

De twee modellen, eigenlijk nog prototypes, zijn de Rapitan Sport (in album de twee foto’s links) en de ‘gewone’ Rapitan. In wezen dezelfde motoren, met 53 pk aan topvermogen en 124 Nm aan koppel, maar qua uiterlijk en rijwielgedeelte van elkaar verschillend.

De actieradius van de riemaangedreven Rapitan is vrij beperkt. Immers, met 180 kilometer als maximale actieradius loopt Bultaco een klein beetje achter de feiten aan. Toch heeft Bultaco grootste plannen, en de echte productie moet al in 2015 van start gaan. Uiteindelijk willen ze duizenden Rapitans bouwen, waarvan er al 1500 eind 2015 klaar moeten zijn. Helaas is er nog geen richtprijs bekend.

 

[justified_image_grid ids=20042,20043,20044]

Dit was het GP-weekend op Le Mans

0

MotoGP – Marquez knokt door 
Het blijft records regenen, helemaal als Marc Marquez zijn huidige vorm door blijft zetten. Ditmaal ging hij de boeken in als de jongste winnaar van vijf races achter elkaar, een record dat hij wist af te pakken van Giacomo Agostini. Hij zit nog in de lente van zijn carrière, maar de huidige MotoGP-wereldkampioen lijkt ook zo’n groot icoon te gaan worden. Dat liet hij andermaal zien in de race op Le Mans. Met een nieuw ronderecord reed de Spanjaard naar de pole position en het leek weer een herhaling te gaan worden van wat hij liet zien in de afgelopen wedstrijden. Niets was echter minder waar, want Marquez moest flink aan de bak om zijn vijfde zege van het seizoen te grijpen. De Honda-coureur kwam in de beginfase namelijk klem te zitten op de tiende plek, na een bijna-botsing met zijn ‘concurrent’ (kun je hem zo eigenlijk nog wel noemen?) Jorge Lorenzo. Dat deed hem flink terugzakken, na toch al geen geweldige start te hebben gemaakt. Het zorgde er in ieder geval voor dat de wedstrijd zeer interessant werd, want nu konden enkele coureurs aan de kop proberen weg te komen. Andrea Dovizioso kon even de leiding nemen, maar had niet de snelheid om zich los te wrikken van de rest. Valentino Rossi kon dat wel, maar het gat met Stefan Bradl en de verrassende Pol Espargaró werd nooit groot. 

Inmiddels was Marquez bezig met een inhaalslag en dat ligt hem wel. Misschien maakt hij daarom stiekem ook wat foutjes in het begin van de race, om zo wat spanning voor zichzelf te brengen. In hetzelfde tempo probeerde Jorge Lorenzo eveneens naar voren te komen, maar dat lukte de Yamaha-coureur niet helemaal. Hij kwam vast te zitten op plaats zes en het betekende wederom een flinke nederlaag voor de titelkandidaat, die dat nu al niet meer blijkt te zijn.

Door de tegenvallende prestaties van Lorenzo en ook landgenoot Dani Pedrosa (vijfde) ontstonden er ineens podiumkansen voor enkele jonge goden, zoals Stefan Bradl en Pol Espargaró. Het duo aan Moto2-kampioenen moesten echter een ‘man on a mission’ voor zich dulden. Alvaro Bautista kende een vervelende start van het 2014-seizoen (drie nul-scores in de eerste drie races), maar is op de weg terug. Na zijn zesde plek op Jerez had de Honda Gresini-coureur nu zicht op het podium en dat was voor hem voldoende motivatie om daadwerkelijk als derde over de streep te komen, achter Marquez en Rossi. Het was een enorme opluchting voor de man uit Talavera de la Reina en vierde zijn derde plek daarom ook als een overwinning. Zijn prestatie mag sowieso knap genoemd worden, want Bautista is de enige man op een RC213V die rijdt met Showa-vering in plaats van Öhlins. Het lijkt erop dat de combinatie nu goed samen kan werken en het dus tijd is om te oogsten, zoals Bautista dat op Le Mans dus deed. Iemand die juist veel pech kende, was Colin Edwards. In de laatste paar ronden had de op afscheidstournee zijnde Amerikaan kans om zowel Hiroshi Aoyama als Yonny Hernandez nog te grijpen en alsnog dertiende te worden, maar Edwards moest uiteindelijk zijn Yamaha over de streep duwen. Resultaat: de zeventiende plaats. Probleem: running out of fuel… Iets wat zowel voor de motor als Edwards zelf geldt.

Moto2 – Icerabbit on fire
Lang leek Simone Corsi voor een verrassing te kunnen gaan zorgen. De Italiaan reed een behoorlijke poos aan kop, maar in de achttiende ronde sloeg Mika Kallio, de winnaar van Jerez, genadeloos toe. De Fin had duidelijk nog een versnelling over en zette een eindspurt in. Corsi had daar geen antwoord op en moest zodoende de race afsluiten op plek twee. De NGM Forward Racing-coureur zal daar zeker niet ontevreden mee zijn geweest, want het zorgde na dertien wedstrijden ervoor dat Corsi weer eens het podium mocht beklimmen. Achter zijn rug was klassementsleider Esteve ‘Tito’ Rabat lang in gevecht met Luis Salom en Jonas Folger. De Spanjaard kon uiteindelijk wel de laatste podiumplaats pakken, waardoor hij nog altijd een voorsprong, zij het minimaal, verdedigt op Kallio. De overwinning van de Fin zorgde er overigens voor dat vier van de vijf verreden races nu zijn gewonnen door het Marc VDS Racing Team. Een knappe prestatie van de Belgische equipe. De enige race die zij niet wonnen, werd in Argentinië op naam van Maverick Viñales gezet. De Moto3-wereldkampioen had nu echter op Le Mans moeite om te strijden voor de laatste podiumplek en moest die dan ook laten schieten, ten faveure van Tito Rabat. De Pons-coureur deed echter wel laten zien dat hij over vechtersmentaliteit beschikt, want hoewel het allemaal niet gemakkelijk verliep, versloeg hij uiteindelijk wel zijn teamgenoot Salom en Folger. Hoewel een zesde plek een zeer knap resultaat voor de Duitser is, moet hij haast wel teleurgesteld het Franse circuit hebben verlaten. Folger was namelijk het gehele weekend snel en mocht van pole position starten. Helaas kwam het er dus niet uit tijdens de race.    

Moto3 – Jack is back
De dag begon gelijk goed voor het Franse publiek. Zij kregen namelijk een knotsgekke Moto3-race voorgeschoteld. Het nodige ellebogenwerk werd ook ditmaal niet geschuwd en het zorgde voor spektakel. Efren Vazquez, hoe kan het ook anders, was eigenlijk continu betrokken bij de opstootjes. Halverwege de race tikte hij na een inschattingsfout het achterwiel van Alex Marquez aan, waarbij de twee Spanjaarden wonder boven wonder rechtop bleven zitten op hun Honda’s. Vazquez, de snelste man in de trainingen, zakte daardoor flink terug in de grote kopgroep, maar was vastbesloten om terug te komen. De comeback leek te slagen, mede gepusht door het feit dat Vazquez nu eindelijk zijn eerste GP kon gaan winnen. De Honda-coureur van Racing Team Germany kwam ook weer aan de leiding te liggen, maar ging uiteindelijk in de fout. In de laatste ronde ging hij samen met Jack Miller de bocht in en kwam daardoor wederom in aanraking met een andere coureur, ditmaal dus Miller. De Australiër liet zich echter niet weg zetten en kon zijn ideale lijn behouden, Vazquez juist niet. Hij moest na de touche een zeer wijde lijn pakken en kwam daardoor in het gedrang te zitten, waar gestreden werd om plek vijf. Miller hield uiteindelijk de leiding in het krappe laatste gedeelte van het circuit en kon zodoende de race winnen. Een knappe prestatie, aangezien de KTM-coureur en leider in het kampioenschap er tijdens de wedstrijd niet geweldig uit zag, met hier en daar wat ontsnappingen aan een highsider. De beloning, de derde zege van het jaar, was daardoor waarschijnlijk extra zoet. Met hem mochten Alex Rins en Isaac Viñales naar het podium. Voor de neef van Maverick betekende het zijn debuut op het GP-ereschavot. Efren Vazquez moest uiteindelijk genoegen nemen met de zesde plaats, een positie die hem uiteraard flink teleurstelde. Dat reageerde hij af op racewinnaar Jack Miller door hem vlak na de finish opnieuw een beuk te geven. En wederom zat Vazquez fout.     

Het Nederlandse duo in de Moto3, Scott Deroue en Bryan Schouten, kenden wederom geen gemakkelijk weekend. De twee debutanten waren ver verwijderd van WK-punten, maar probeerden alsnog een plekje in de top-twintig te veroveren. Dat lukte Schouten, met een negentiende plaats. Deroue moest halverwege de race de pits opzoeken vanwege een loszittend dashboard en kwam daardoor met een ronde achterstaand binnen als 25e. De volgende stop waar de enige twee Hollandse Grand Prix-coureurs opnieuw kansen hebben om WK-punten te scoren, is Mugello. In het weekend van 31 mei en 1 juni gaat daar het GP-geweld losbarsten.  

Fotografie 2Snap

Voor uitslagen ga je naar www.motogp.com.  

‘Wij kunnen niet op vakantie’

0

Wie dacht dat Nederland alleen in de wegrace en motorcross zeer talentvol is vertegenwoordigd, heeft het mis. Goed mis zelfs. De pas zestienjarige Jaimie van Sikkelerus en de slechts negentienjarige Devon Vermeulen staan aan de vooravond van hun grote doorbraak in het Supermoto. KTM-rijder Van Sikkelerus gaat daarbij voor top-3 in het sterk bezette Duitse kampioenschap, TM-fabriekscoureur Vermeulen richt zich zelfs op de Europese titel in zonder twijfel ’s werelds onbekendste spektakelsport. 

Hoewel Jaimie en Devon tot de top in Nederland behoren, kunnen ze er absoluut niet van leven. Sterker nog, er moet heel veel geld bij in een seizoen en dat is in een sport die relatief onbekend is niet eenvoudig. Zo gaat de familie Sikkelerus niet op vakantie… Jaimie: ‘Mijn KTM’s kosten per stuk zo’n 20.000 euro. Tel daar zeker nog 20.000 euro aan andere kosten bij op… Je hebt het dan over twee dikke jaarsalarissen.’ 

Voor Vermeulen ligt het iets ingewikkelder qua prijs, iets simpeler qua kosten: ‘Ik weet niet wat mijn TM’s precies kosten, want het zijn fabrieksmotoren, maar ik gok dat ze nog wel iets duurder zijn dan de twee van Jaimie. Je hebt dus behoorlijk veel en trouwe sponsors nodig. Gelukkig hebben Jaimie en ik die en kunnen we ons ook richten op een maatschappelijke carrière. Ik ben lerend automonteur en werk daarvoor vier dagen in de garage en zit nog één dag op school.’ 

Binnen het ONK past zo’n werkweek natuurlijk perfect, maar wat als Vermeulen internationaal rijdt? ‘Als ik op maandagmorgen een vroege vlucht heb, ga ik niet naar huis maar direct door naar het werk. Je moet niet zeuren als je deze sport doet. Gelukkig komt mijn baas ook uit de Supermoto-wereld, anders was het natuurlijk niet mogelijk.’ 

Het verhaal van Jaimie is ook hierin bijna gelijk, ware het niet dat hij lerend motorfietsmonteur is. ‘Daardoor kan ik ook vrij gemakkelijk het werk combineren met het racen. Mijn collega’s kennen de bijzondere motorwereld namelijk allemaal. Het hebben van een andere baan is eigenlijk niet eens mogelijk.’ 

Het gehele interview met Jaimie van Sikkelerus en Devon Vermeulen vind je in MOTOR Magazine, die sinds donderdag in de winkels ligt. Daarin lees je onder andere waarom Jaimie nadat hij zijn rug, borstbeen en oogkas brak, toch weer durfde te gaan rijden en hoe je met een paar simpele technieken net zo kunt driften als de twee jonge talenten.

Fotografie: Guus van Goethem

Opinie: Arme Leon

0

Autodromo Internationale Enzo e Dino Ferrari di Imola. Spreek het drie keer, spreek het tien, spreek het van mij part driehonderd keer uit. Mooier wordt de naam van een circuit echt niet. Italiaanser ook niet zou je zeggen. De link met Nederland is dankzij vooral de successen van Jonathan Rea echter groot. Maar zo bizar als afgelopen weekeinde werd het nooit. Bij zowel Superbike als Supersport. Wie vooraf had voorspeld dat na Imola in beide WK-klasse een Pata Honda-rijder aan de leiding zou staan, had serieus geld kunnen verdienen. Of met twee mannen in van die witte jassen mee gemoeten… Ook na de successen van Assen.

De dubbel in de Supersport-divisie kwam waarschijnlijk nog het minst onverwacht. Geïnspireerd door Van der Marks thuiszege op het TT Circuit, reed Lorenzo Zanetti op Imola anders dan anders. Hij zou zegevieren. Punt. Dat hij daarvoor uiteindelijk hulp nodig had van Kenan Sofuoglu, maakte het feest er niet minder om. Dat gold vanzelfsprekend ook voor de tweede plaats van Van der Mark, op het circuit dat zo’n beetje onderaan bungelt op zijn lijstje ‘favorieten’. 

 

Qua WK-punten staat de Rotterdammer gelijk met Florian Marino, maar dat komt voornamelijk doordat de Fransman op Phillip Island wel rechtop bleef. Van der Mark is momenteel sneller, stabieler en dus beter. Marino komt echter, net als Van der Mark én Sofuoglu én Zanetti, bij de Ten Kate’s vandaan en weet dus wat het is om in een topteam op topniveau te rijden. Alleen dat presteren wilde nog niet vlotten. Met Andrew Pitt, tweevoudig WK Supersport-kampioen voor Ten Kate, als begeleider in het Team Kawasaki Intermoto Ponyexpres zit het voor Marino  ook op dat gebied ineens goed. 

Dat het een bijzonder Supersport-seizoen gaat worden, staat na Imola echt vast. Maar of Van der Mark, Zanetti en Marino gaan uitmaken wie kampioen wordt, is nog steeds de vraag. Als Sofuoglu een voetballer was geweest, had hij namelijk voor Duitsland gespeeld…

Het WK Superbike-succes van Rea laat perfect zien dat ook in de topsport geduld, vertrouwen en lange termijn denken wel kan lonen en dat maakte afgelopen zondag nog mooier voor mij. Eindelijk een keer geen paniekmanagement. Hoe makkelijk was het geweest om na een paar lastige seizoenen, vanaf nul te beginnen. Zeker na Jerez 2013, het SBK-dieptepunt van Ten Kate. Iedereen schreeuwde om nieuwe rijders. Met nieuwe teamleden. Ronald en Gerrit ten Kate deden het gelukkig niet. Men zocht en vond elektronicaspecialist Massimo Neri. Verder werd er niet of nauwelijks ingegrepen. Ook Honda bleef kalm. Zelfs Pata, dat van het eerste jaar veel meer verwacht had qua succes én aandacht, toonde begrip. Dat Rea uitgerekend in de achtertuin van de chipsfabrikant won, moet voorbestemd zijn. Dat Rea en Ten Kate ineens heel veel vrienden hebben, zal niemand verbazen. 

Toch moest ik tijdens de huldiging van de tweede SBK-manche vooral aan Leon Haslam denken. Hij was opnieuw de enige van de vier Pata’s die niet presteerde. Wat hij en het team ook doen, het lukt niet, het wil niet. De laatste keer dat ik Haslam uitgebreid sprak, was op Aragon in 2013. Samen met mijn vader interviewde ik Leon en Ron over racen, familie en gevaar. Elke ronde van Leon is Ron bang dat er iets met zijn zoon gebeurt en dat is met twee verongelukte broers meer dan te begrijpen. Toch helpt hij zijn zoon sneller te maken. Waarom? Omdat er niets anders dan racen is voor de familie Haslam.  

Ook later op die memorabele Pata-zondag dacht ik aan Leon. Hij moet vanuit zijn camper de aankondiging van zijn drie teamleden tijdens de persconferentie, slechts een paar honderd meter verder, gehoord hebben. Of stond ie net onder de douche? Je zou het haast willen. 

Donington Park, het Donington Park van Leon en z’n vader Ron, komt er aan.  

Ik hoop op een wonder. 

Suzuki vernieuwt de RM-Z450

0

Volgens Suzuki is de nieuwe RM-Z450 een directe spin-off van competitiemachines van topcrossers zoals Clement Desalle, Kevin Strijbos en James Stewart, die op de hoogste podia de RM-Z450 verder en verder ontwikkelen. 

De belangrijkste nieuwe feature is de ‘Suzuki Holeshot Assist control’, S-HAC gedoopt. In simpel nederlands noemen we het startcontrole, als is ‘launch-control’ wellicht meer ingeburgerd. Het systeem kent twee verschillende modi, één voor modderige en natte omstandigheden, de ander is agressiever en dus geschikt voor een startterrein met meer grip.

Het systeem controleert de slip van het achterwiel door de ontsteking te vertragen, en schakelt 1,2 seconde (startterrein met grip) of 4,5 seconden (natte omstandigheden) na de start uit. Óf wanneer je de derde versnelling bereikt (startterrein met grip) of vierde versnelling (natte omstandigheden). Natuurlijk is het systeem ook gewoon uit te schakelen.

Ook nieuw is de Showa SFF-AIR-voorvork. De RMZ  had afgelopen jaren ook al de SFF van Showa, dus die met gescheiden vorkpoten: vering in de één, demping in de ander. De SFF-AIR is hier een doorontwikkeling van, met in de rechtervork (demping) een binnen- en buitenkamer, die beide met een eigen volume aan olie dempen. Deze kamers zijn nu qua lucht- en olie-volume naar eigen voorkeur aan te passen. 

Ook heeft Suzuki het frame aangepast, waardoor het gewicht van dit frame met 4% is gezakt. Daarnaast is de kickstarter langer geworden en moet het starten nu makkelijker gaan, mede doordat het decompressiesysteem is verbeterd. Suzuki stelt ook dat het koelsysteem is verbeterd, door het koeltraject te veranderen en een nieuwe waterpomp. Als laatste is de versnellingsbak soepeler en meer trefzeker. Tenminste, dat is wat Suzuki zegt. We geloven ze op hun blauwe ogen!

Kawasaki zoekt Marketing & PR Coördinator

0

Dit is een persbericht, opgesteld door de importeur of fabrikant van het product of een organisatie of vereniging. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Winnen op het circuit en winnen op straat, dat is wat de medewerkers bij Kawasaki drijft! Om ons commerciële succes in de Benelux verder uit te bouwen zijn we op zoek naar een gedreven marketeer voor de Belgische markt. Kawasaki Motors Benelux zoekt een:

Marketing & PR Coördinator met ‘groen bloed’

Werkend vanuit ons Benelux kantoor in Hoofddorp, Nederland ben je verantwoordelijk voor onder andere de perscontacten, print en digitale advertising, CRM, de markt- en marketinganalyses, nationale beurzen en evenementen. 

Minimale functie-eisen;

Een afgeronde marketing opleiding op Bachelor niveau 

– Rond 2 tot 4 jaar werkervaring binnen marketing

– Vloeiend Frans- en Nederlandstalig in woord en geschrift

– Een enorme passie voor motoren en vanzelfsprekend in het bezit van het motorrijbewijs

– Redelijke mate van technische (motor)kennis

– Flexibel, stressbestendig en geen 9 tot 5 mentaliteit

– Bereidheid te verhuizen naar de regio Amsterdam

Wij bieden; 

– Werken in een gepassioneerd en gedreven team

– Werken in een dynamische en internationale werkomgeving

– Een marktconform salaris met extralegale voordelen (laptop, smartphone, etc.)

– Een verhuisregeling

– Veel eigen verantwoordelijkheid

– De mogelijkheid je verder te ontwikkelen 

Toe aan een uitdagende stap in je carrière? Solliciteer dan (motivatiebrief en CV, liefst met foto) uiterlijk voor 1 juli 2014, per mail via marketeer@kawasaki.eu ter attentie van Saskia Kehrer, HR department. Vragen kun je ook via dit mailadres stellen of telefonisch op +31 23 5670500. Het heeft geen zin te solliciteren indien je niet voldoet aan de functie-eisen.

 Acquisitie naar aanleiding van deze advertentie wordt niet op prijs gesteld.