Van alle dikke allroads heeft de nieuwe V-Strom 1000 veruit het laagste prijskaartje. Dertien mille kost de V-twin en hij is elke cent waard. Het knappe van de V-Strom 1000 is dat hij enkele onmogelijk te lijmen zaken combineert. Het is een wendbare motorfiets voor speelse rijders. Tegelijk is het een stabiele motor voor forenzen en groottoeristen. Het motorblok weet ook beide groepen voor zich in te nemen. Het is geen raket, maar hij levert voldoende bruikbaar vermogen. Door zijn lage gewicht (228 kilo) en beperkt aantal pk’s komt hij niet bedreigend over. Jammer dat Suzuki ons hier zo lang op liet wachten.
De oude DL1000 verdween vijf jaar geleden uit het leverprogramma omdat hij onmogelijk kon voldoen aan de emissie-eisen. Met benzine-injectie slecht Suzuki die milieukaap dit keer wel. Voor een schonere verbranding voegt de V-Strom zuurstof toe aan de uitlaatgassen en herbergen de hertekende cilinderkoppen elk een extra (iridium) bougie.
Suzuki doet overduidelijk niet mee in de race om het meeste vermogen. Zet voor de lol het vermogen van een V-Strom eens af tegen de KTM Adventure. In beide gevallen een V-Twin, maar de Japanner produceert 101 pk en 103 Nm en de Oostenrijker doet 150 pk en 125 Nm. Bulken van de paardjes en koppel doet de V-Strom 1000 dus niet, maar het maximale vermogen komt wel vrij in het gebied waar je in 95 procent van de gevallen rijdt. Bij een lage 4000 toeren piekt het koppel al met 103 Nm. De V-Strom voelt het prettigst tussen de vier- en zesduizend toeren. Vanaf 2000 tpm het gas er vol op zetten, levert geen bokkend blok op, maar een soepel accelererende motorfiets.
In de eerste twee versnellingen reageert de motor helemaal onderin wat fel op het gas. Verder is de gasreactie net als de rest van het blok uiterst soepel. Dat heeft wel een keerzijde: bovenin het toerengebied gebeurt er weinig. Wie kickt op een knallend eindschot is bij de V-Strom 1000 aan het verkeerde adres. Gaat het allemaal iets te enthousiast dan grijpt de tractiecontrole in. Dit is de eerste productiefiets van Suzuki waarop het systeem zit, maar het werkt direct de eerste keer goed.
Het comfort aan boord is prima. De knieën maken een lekkere ruime hoek en de voetsteunen staan ver genoeg naar achter om de zit niet al te passief te maken. Over het ruime zadel hoor je ook geen onvertogen woord. Het ingenieus te verstellen windscherm doet het zijn werk goed. Borst en schouders blijven gevrijwaard van rijwind, nek en hoofd zitten wel in de wind. Op legale snelheden is die windstroom vrij van turbulenties.
De standaardinstelling van de veerelementen is stevig zonder dat het oncomfortabel aanvoelt. Bij het opwarmen voelt het wat stug aan, maar dat betaalt zich uit in een strakke fiets als de snelheid omhoog gaat. Hoewel niemand de behoefte voelde om iets aan de vering aan te passen, kan het wel. De 43mm dikke upsd-vork is volledig instelbaar. Met een makkelijk bereikbare draaiknop stel je de veervoorspanning van de achterdemper eenvoudig bij.
Een stel prima remmen – de remklauwen aan de voorzijde komen uit de GSX R-1000 van 2009 –maken de V-Strom 1000 af.
[justified_image_grid ids=19203,19204,19205,19206,19207,19208,19209,19210,19211,19212,19213,19214,19215,19216,19217,19218,19219]
