Onder felle zonnestralen werd op 26 mei de derde race van de Talent Cup 600 verreden. Na een zeer spannende strijd in de kopgroep, bleek Tommy Sentges de sterkste. Vanaf het moment dat het rode licht doofde, was het Terrel Bivens die de koppositie een paar ronden vast kon houden. Daarna zakt hij langzaam af naar achteren. Tommy Sentges, die vanaf een vijfde startplek moest komen, en Mick Jansen lieten zich deze kans niet ontlopen en bemachtigden de eerste twee plaatsen. Mick: “Ik heb de ziekte van Pfeiffer gehad, dat is net een week over. Daarom was mijn conditie echt belabberd. Gelukkig merkte ik vandaag dat het een stuk beter ging dan ik had verwacht. Maar Tommy bleek net iets beter in zijn ritme te zitten dan ik.”

En daarmee zegt de Yamaha-coureur niets te weinig. Afgezien van het feit dat Tommy de hete adem van Mick af en toe flink in zijn nek voelde, hield de rijder uit Schiedam zijn eerste plek hardnekkig vast. “De race ging echt super goed. Dat had ik niet verwacht, want tijdens mijn trainingen miste ik het vertrouwen door een verkeerde afstelling van de vering. Gelukkig heeft het team dat kunnen verhelpen. Ik heb mijn eigen race gereden en niet achterom gekeken. Ik heb niet eens naar het pitbord gekeken dat mijn monteur omhoog hield, want daar word ik alleen maar zenuwachtig van!”, vertelt de winnaar van de Talent Cup 600-wedstrijd.

Achter de koplopers ontstond ook een strijd. Terrel Bivens, Ricardo van Duijn en Jaco Boonen vochten om de laatste podiumplek. Met nog zo’n drie ronden te gaan, liet Jaco een gat vallen terwijl Ricardo een tandje bijzette. Dit wierp zijn vruchten af. Ricardo, ook wel ‘The Dune’ genoemd, wist Terrel voorbij te gaan en hield dit vast tot de finish. “Ik was helemaal vergeten waar ik moest staan op het podium. Zo lang geleden is het alweer!”, laat de Yamaha-rijder na de race weten. “Tijdens de kwalificaties voelde de motor goed aan, waardoor ik al snel een tweede tijd te pakken had. Helaas verloor ik in de tweede kwalifcatie mijn lens. Ik zag amper wat, moest de pits in en bleef daarom op de tweede plaats steken. De start van de race was niet super. Ik lag lange tijd vierde, totdat ik Terrel zag afzakken. Toen heb ik alles op alles gezet. Het was vallen of de derde plek halen. En dat laatste is gelukt. Gelukkig!”

Terwijl de spanning in de kopgroep te snijden was, reden de coureurs achter hen een constante race. De jonge kerels zaten qua tijd redelijk dicht bij elkaar, maar niemand kon aansluiting bij een voorganger vinden. Moederziel alleen reden de achterblijvers hun wedstrijd uit, vastbesloten om de volgende race op 16 juni de kopgroep terug te pakken. De gratis Set Pirelli Banden ging dit keer naar Mervyn Verploegen.