Op hoog niveau staat de BMW R1200GS Adventure zeker. Afgelopen jaar werden er zelfs meer van verkocht dan van de ‘gewone’ R1200GS. Hoog tijd om te ontdekken wat deze motor zo bijzonder maakt. Spring achterop en ontdek het mee!

De BMW GS-serie ademt al dertig jaar avontuur en dat vertaalt zich in een onstuitbare opmars op de (inter)nationale podia. Deze hoogpoters vlogen zelfs in crisisjaar 2011 nog als warme kaiserbroodjes over de toonbank. Wat is toch het geheim van de dikke tweecilinder met het markante uiterlijk? Je kunt er een complete studie van maken om het geheim van de best verkopende BMW te achterhalen, maar je kunt ook een proefritje maken en sneller het antwoord vinden.

De GS is gewoon een goed ding dat alles doet wat jij wilt. Het brede stuur in je handen geeft direct een gevoel van macht en beheersing. Wij verdenken BMW ervan het stuur bewust een centimetertje te breed te maken vanwege het machtige gevoel dat het de bestuurder geeft. ‘Wie doet mij wat’, denk je al snel met de ferme rekstok in de knuisten. Met een smaller stuur verander je net zo gemakkelijk van richting, maar dit voelt zo lekker stoer. Ook bij het uitlaatgeluid rijst het vermoeden dat de marketingafdeling een forse vinger in de pap heeft gehad. In theorie heb je niets aan de geweldige brul die uit de uitlaatpijp ontsnapt, maar in de praktijk is het een heerlijke ervaring. Het ploffen in de uitlaat bij gas afsluiten, is de ultieme vorm van klantenbinding.

Pure groottoerist
Naast het heerlijke motorische concert doet ook het uitstekende zadel een duit in het zakje. Vanuit het stevige en brede kussen bekijk je de wereld – op een zithoogte van 890 mm – letterlijk vanaf grote hoogte. De linkerhand kan blijvend omhoog om tegemoetkomende GS’en te begroeten. Zolang je met je benen bij de grond komt, beschik je op de BMW over een bovenste beste zithouding. De tank bevat 33 liter sap, maar toch spreidt hij je benen niet oncomfortabel ver uit elkaar.

Het ruitje maakt het rijcomfort af; het zet bovenlijf en schouders uit de wind, terwijl de helm juist zonder turbulentie in de wind zit. Vanuit zo’n prettige werkplek is het lastig om pijnpunten te vinden. In plaats van de boxer kritisch te analyseren, droom je weg van een weekje Pyreneeën. De eerste honderden kilometers maal je probleemloos weg op de snelweg, met de GS in de rol van pure groottoerist. De eerste tank brengt je zo’n vier- à vijfhonderd kilometer verder en dan is het tijd voor de provinciale weg. De GS werpt direct zijn vermomming van groottoerist af en verruilt die voor een lichtvoetige bochtenpikker. De vering gaat met een druk op de ESA-knop van Soft naar Sport en dan mogen de bochten zich aaneenrijgen. Als de tweede tankbeurt zich aandient, is het hooggebergte al in zicht.

Belgische knol
Tegen die tijd ben je helemaal vergroeid met de GS en kent hij gevoelsmatig geen zwaktes. Alleen wanneer je net vanaf een andere motorfiets overstapt, voelt de hele fiets nogal ‘rubberig’ aan. Vooral de verbinding tussen stuur en voorvork komt daardoor wat vaag over. Als je op zoek bent naar een snaarstrakke motorfiets, kun je beter verder zoeken. Want ook lastwisselingen gaan als een golf door de hele motor. Toch staat de elasticiteit bochtenplezier niet in de weg. De forse afmetingen zetten je eerst op het verkeerde been, maar de BMW verslindt bochten, zowel lang als kort. De balans is zo goed, de stuuruitslag zo gigantisch en het zwaartepunt zo laag dat je een trial-nonstop ongestraft denkt te kunnen nemen.

Je draait de kolos vederlicht op een postzegel. Alsof je met een mountainbike op stap bent, in plaats van met een gemotoriseerde globetrotter. Het ‘verdampen’ van kilo’s bij minimale snelheden is het zoveelste bewijs dat drie decennia fijnslijpen z’n vruchten afwerpt. Als je naast de Adventure staat, geeft die – mede door zijn schofthoogte – het idee van een mastodont, maar zodra je een metertje duwt, blijkt het een lichtvoetige gazelle. Het blok kent, geheel in stijl, eveneens twee gezichten. Het alom aanwezige koppel doet denken aan een Belgisch trekpaard, bij doortrekken echter heb je plots de associatie van een katachtige.

Je draait de kolos vederlicht op een postzegel. Alsof je met een mountainbike op stap bent, in plaats van met een gemotoriseerde globetrotter.

Gemaakt voor
Dromers. Wil jij nog eens tijdens een sabbatical de wereld ontdekken? Of ga je liever wat bergpassen bedwingen? Met een GS Adventure begint het feest al in de schuur. Krukje d’r naast, biertje erbij en genieten maar. Hoef je geen meter voor te rijden!

Motor
BMW heeft het luchtgekoelde boxerconcept tot in de puntjes verfijnd. Had de oer-GS nog kleppendeksels van peperkoek, tegenwoordig doorstaan ze een kernooorlog en schuilen er liefst vier kleppen en twee bougies per cilinder onder. ‘Geleend’, van de HP2 Sport. Hulde! En dat geluid…

Pretpakketten
Waarom BMW dat brede stuur erop heeft gezet? Voor de accessoires natuurlijk! Geintje, al kun je je een slag in de rondte kopen. Een bloemlezing: Integral ABS, Enduro ASC (Automatic Stability Control), Enduro ESA (Electronic Suspension Adjustment), verwarmde handvatten… enzovoort.

Bekijk hier de technische gegevens (en die van 10.000 andere motoren!)

Na de beheerste waanzin van gisteren is het nu tijd voor Duitse degelijkheid in de vorm van een manusje van alles. Je weet wel, zo’n alleskunner die op en naast de weg moeiteloos z’n mannetje staat. Hoog tijd voor de BMW F800GS.

Iedereen kent er wel een, zo’n handige doe-het-zelver. Welke klus er ook geklaard moet worden, deze buurman, vader, oom of kennis van een kennis draait er zijn hand niet voor om. Handig die gasten. Nu zijn er onder de motoren ook van die alleskunners die op en naast de weg moeiteloos hun mannetje staan. De BMW F800GS beschikt over lange veerwegen en ook het allroad-uiterlijk is dik in orde met de karakteristieke snavel die hij heeft geleend van zijn grote broer, de R1200GS.

Deze handige jongen produceert een vermogen van 85 pk, terwijl de rijklare massa van de BMW 207 kilo bedraagt. Dat is behoorlijk zwaar, maar hij verloochent zijn typeaanduiding ‘Gelände Straße’ geen moment. Het voelt alsof je de fiets moeiteloos in een flinke off-roadproef zou kunnen storten. Tijd om de daad bij het woord te voegen!

Jonge hond
De driehoek van zadel, stuur en steps klopt bij de BMW als een bus. Je zit met het bovenlichaam een beetje voorover en die aanvallende zithouding past goed bij het avontuurlijke karakter van de paralleltwin. Om het speelse imago nog wat kracht bij te zetten, zou je nog een paar effectieve handkappen uit de accessoirelijn kunnen monteren, tegen wind of takken, of stenen. Je kunt het zo gek maken als je zelf wilt. De gasreactie is op zijn minst scherp en de motor reageert acuut als een jonge hond die continu aan de lijn loopt te rukken.

De motor toert supersnel op en vervolgens ook weer af, alsof er maar weinig massa aan de krukas draait. Het hyperactieve gevoel wordt versterkt door de geringe demping van de voorvork, waardoor de motorfiets aan de voorkant beweeglijk reageert op het gas. Buiten deze directheid om is de tweepitter wel goed te beteugelen, op deellast blijft de motor keurig lopen en zo kun je ook als de snelheid laag ligt zonder interventie van de koppeling blijven rijden. Geef je de BMW de ruimte en de sporen, dan merk je dat ook meteen aan alle zintuigen. Vanuit de standaard uitlaatpijp begint het vervaarlijk te brullen en in het blok wordt alle hens aan dek gehesen.

Van het padje
De BMW stuurt vrij neutraal en zeker licht, maar de voorvork gooit roet in het eten als je stevig aanremt voor een bocht. De motor duikt dan diep in de veren en daardoor is er al zoveel beweging in de motor, dat de balans op dat moment aanzienlijk afneemt. Eenmaal in de bocht gaat het prima en zo kun je toch heel behoorlijk rondkomen. Op ontdekkingstocht langs de sluizenroute bij IJmuiden vinden we tot onze aangename verrassing een gortdroge zandafgraving.

Deze is zeven dagen in de week in gebruik als crossterrein voor jan en alleman. Wie zijn wij om de GS zo’n pleziertje te misgunnen? Wil je het terrein in, dan moet je flink aan het werk. Uit het zadel dus. De stahouding op de voetsteps van de F800GS is gelukkig prima, al is het stuur net iets te laag, waardoor je een beetje voorover leunt. De BMW beschikt over behoorlijk wat vermogen, maar door de felle gasreactie is het nog best lastig om de tractie aan het achterwiel te controleren. Hierdoor ga je maar zo dwarser dan voorzien.

Met het zweet gutsend op alle denkbare plaatsen – het is immers aardig judoën om de ruim tweehonderd kilo in het zand voortdurend in een controlerende houdgreep te houden – landen we iets later op een terrasje in het nog uitgestorven Wijk aan Zee, waar de schoorstenen van de Hoogovens in een onwerkelijk contrast staan met een langgerekte fraaie kustlijn.

Vanuit de standaard uitlaatpijp begint het vervaarlijk te brullen en in het blok wordt alle hens aan dek gehesen.

Gemaakt voor
Zandhazen. Of zandhappers, als ze het niet zo goed kunnen. Je komt met een beetje oefening nog een heel eind in het terrein en het ziet er lekker avontuurlijk uit, alsof je op wereldreis gaat.

Motor
De paralleltwin heeft totaal geen moeite om snelheid op te bouwen, want de machinekamer produceert voldoende vermogen om de motor tot boven de 200 km/h voort te sleuren. Het blok trilt dan alleen behoorlijk irritant. Letterlijk, want je krijgt er een houten kont van. En gevoelloze handen.

Stierennek
Bij de BMW wordt de wind niet genoeg omhoog geleid, zodat de werveling precies op de helm terechtkomt bij rijders langer dan 1.80 m. Hierdoor is de nek voortdurend de klos om het hoofd stil te houden en dat ga je na verloop van tijd toch merken.

Bekijk hier de technische gegevens (en die van 10.000 andere motoren!)