zondag 5 april 2026
Home Blog Pagina 382

Test 2024 BMW F 900 GS: van saaie mus naar speelvogel

0
2024 BMW F 900 GS

De strijd in de middenklasse is momenteel bikkelhard. Dat geldt niet alleen voor naked bikes en sportmotoren, maar zeker ook voor adventures. Het segment groeit aan populariteit, dus de concurrentie wordt groter en beter. BMW had met de F 850 GS een prima motor in deze klasse, maar daar was dan ook alles mee gezegd. Hij blonk nergens echt in uit, was niet bepaald sexy en miste karakter. De 2024 BMW F 900 GS moet dus heel wat goedmaken…

Hij knalt wel meteen op je netvlies, zo’n F 900 GS in het Sao Paulo Yellow of Passion Yellow. Strakker, afgetrainder, magerder, atletischer. Het verschil met zijn voorganger is behoorlijk groot. Het design is nu meer gefocust, meer offroadgericht, lichter. Naar onze mening een stuk geslaagder ook Adventure motoren zijn zelden mooi, daarvoor zijn ze te functioneel gebouwd, maar de F 900 GS kun je wel zeker een mooie machine noemen. Het algemene design is wat minder typisch BMW – oftewel atypisch van andere merken. De koplamp kan op iedere adventure motor passen en het windscherm is vreemd gebogen aan de bovenkant. Maar achteraan zie je de grootste verandering ten opzichte van de F 850 GS. Daar is de 900 namelijk een stuk smaller geworden. Zoals bij vele BMW’s ontbreekt een fysiek achterlicht, maar nemen de multifunctionele knipperlichten die taak voor zich. Het zadel krijgt drie rode horizontale strepen voor de extra touch. Of wat dacht je van het rode frame op de gele motor, het witte op de GS Trophy en het zwarte op de zwarte kleurstelling? En zie je die knappe Akrapovič-uitlaat? Zit er standaard op. Lekker, toch?

Test 2024 Triumph Tiger 900 Rally Pro en GT Pro: broederstrijd

Het resultaat van onder andere zijn afgeslankte lijf, lichtgewicht uitlaat, nieuwe benzinetank en lichtere accu is een gewichtsbesparing van maar liefst veertien kilo. Dat is behoorlijk wat. Tel daar nog zijn tien pk sterkere paralleltwin, die de GS leent van de F 900 R/XR, bij op en je komt uit op 105 pk, 93 Nm en 219 kg rijklaar. Dat zijn waardes waar je al eens mee thuis mag komen, zeker voor het middensegment.

Kermisattractie

Onze testdag is opgedeeld in twee delen: ’s ochtends rijden we op de weg (met straatbanden), ’s middags offroad (met offroadbanden). Het tempo zit er meteen goed in als we al na vijf minuten op een bergpas zitten. Geen tijd om op te warmen of alle menu’s eens rustig door te lopen, want alle concentratie is vereist om hier niet meteen een ravijn in te duiken. Wat meteen opvalt: het stuurkarakter van de GS. Waar de 850 eerder het gevoel gaf een bocht in te vallen, is de nieuwe een stuk neutraler en voorspelbaarder. Hij stuurt mooier in, trekt stabieler uit een bocht en laat zich op hellingshoek eenvoudiger corrigeren. Dat allemaal met een 21-inch voorwiel. Zijn stuurkarakter geeft vertrouwen, al heel snel, en is speels, wat ook te danken is aan het brede stuur en de zachte afstelling van de vering. Die duikt in en veert uit alsof het een kermisattractie is, maar zonder dat het gevaarlijk wordt of zelfs onnatuurlijk aanvoelt. Integendeel, het voelt fantastisch aan! Ga in de derde versnelling agressief op het gas en je maakt zonder problemen een powerwheelie. Dat is dan ook weer te danken aan het tandwiel achteraan dat groter is geworden, waardoor het vermogen agressiever wordt overgebracht. Het nieuwe motorblok is duidelijk sterker in lage toeren. Er zit meer pit in, meer punch. De F 900 GS wordt er een levendige machine van, in tegenstelling tot de veel bravere vermogensafgifte van zijn voorganger.

Beste compromis

We naderen de lunchstop, en dus ook meteen het einde van de wegrit met de F 900 GS. Toch zijn er nog een paar dingen die ons zijn opgevallen, positief én negatief. Laten we met die laatste beginnen. Het zadel ziet er dan wel mooi uit, het is wel behoorlijk hard en smal. Na een ochtend bochten pikken – en dus niet continu rechtdoor rijden zonder te verzitten – voelden we het aan onze billen. Geen dramatisch slecht zitcomfort, maar wel des adventures sportief hard. Ook de windbescherming is niet om over te snoeven, maar ja, wat wil je met zo’n kort ruitje? Uiteraard bestaan daar optionele oplossingen voor, maar dan verdwijnt wel de sportieve look. Positief zijn – des BMW’s – de remmen. Die bijten hard, nauwkeurig en geven een groot gevoel van actieve veiligheid. Ook de optionele quickshifter doet het voor een samenwerking met een tweecilinder best goed, zelfs in lage versnellingen. Een absolute meerwaarde dus. Zoals we het eveneens kennen van BMW, weet je wat je kan verwachten van de verschillende rijmodi. Rain gebruik je in de – je raadt het nooit – regen, Road is het beste compromis en Dynamic voor als het wat sportiever mag. In vele gevallen is die sportstand té agressief op het gas, waardoor je weer onbalans krijgt, maar in dit geval geeft Dynamic nog wat extra scherpte zonder dat het polsneukerij wordt.

2024 BMW F 900 GS

Geen krimp, wel kramp

Offroadtijd! Daar is een GS uiteindelijk voor gemaakt. Al helemaal deze 2024 BMW F 900 GS. We rijden niet langer met de gele versie, maar switchen naar een GS Trophy. Die krijgt niet alleen het bekende BMW wit/rood/blauw, maar ook een extra motorbescherming, getint windscherm en handkappen. We hopen die laatste vandaag wel in nieuwstaat te houden, want er staat een uitdagend parcours op ons te wachten. Komt het net goed uit dat de testmotor ook nog voorzien is van een Enduro Pro Pack met onder andere Showa-voorvering en ZF Sachs-achtervering die specifiek op offroadgebruik zijn afgesteld. Metzeler Karoo 4-noppenbanden maken het plaatje af.

In tegenstelling tot vanochtend, beginnen we rustig aan over wat brede gravelwegen om een goed gevoel met F 900 GS te krijgen. Niet dat het nu een andere motor is, maar andere banden en vering maken wel een groot verschil. Waar ik met mijn 1m90 al meteen tevreden over ben, is de staande positie. Drie dingen helpen daarbij: het feit dat het een Europese motor is, want die zijn meestal beter voorzien op de lengte van Europese motorrijders, het brede stuur en de voetsteunen die meer naar achteren en onder je geplaatst zijn ten opzichte van de F 850 GS. Met andere woorden, ik voel me hier prima op.

Het terrein wordt na enkele kilometers wat uitdagender, met smallere en vooral steilere paden, voorzichtige sprongetjes en dikkere stenen. Toch geeft de GS geen krimp. Hij trekt overal moeiteloos doorheen, blijft uiterst stabiel en geeft vooral goede feedback over hoe hard hij aan het werk is. Bij mij voorlopig ook geen krimp, maar na een halfuur rijden wel een kramp, in mijn rechterhand. Het gevoel is compleet weg en we stoppen net op tijd om die even los te gooien. Wat de oorzaak is, weet ik meteen; ik pak het stuur te stevig vast. En ik ben duidelijk niet de enige, want andere journalisten in onze groep doen hetzelfde. Ontspannender rijden is de boodschap dus.

Bijna onthoofd

Makkelijker gezegd dan gedaan, want het terrein wordt er niet makkelijker op. Steile beklimmingen waar sommigen zelfs voor passen, diep zand en nauwe doorgangen in de hoogte én breedte. Zo moesten we oppassen ons hoofd niet te verliezen voor een laaghangende tak, en moesten we enkele kilometers verder tot op de centimeter precies sturen door een diepe, smalle geul. Uitdagend werk, dat zeker, of je nu een offroad-expert bent of een beginner. En de BMW? Die lacht erom. Zonder van kleur te verschieten en zonder twijfel trekt hij overal doorheen en laat hij je een betere rijder voelen dan je misschien wel bent. De F 900 GS is makkelijk te manoeuvreren, precies te plaatsen en hangt heerlijk aan het gas. Drie eigenschappen die leiden tot offroadsucces. Je durft er meer mee dan je denkt aan te kunnen. Hij geeft je dat nodige vertrouwen. Op zo’n moment verander je van de Enduro-rijmodus, met offroad-tractiecontrole en offroad-ABS, naar Enduro Pro, zonder tractiecontrole en alleen ABS vooraan. En dan barst het feest pas echt los. Ik moest zelfs mijn handen niet meer losgooien, want het krampachtige gevoel was helemaal verdwenen.

Test BMW R 1250 GS vs. BMW R 1300 GS: generatieclash

Conclusie test 2024 BMW F 900 GS

Waar de F 850 GS eerder een saaie mus was, is de nieuwe F 900 GS een echte speelvogel geworden. De vermageringskuur (-14 kg) en spieropbouw (+10 pk) werpen duidelijk hun vruchten af. Hij ziet er niet alleen een stuk aantrekkelijker en sportiever uit, hij rijdt ook zo. Ondanks zijn beperkingen op de weg – 21-inch voorwiel, hoge bouw, zachte vering, hard zadel – voelt hij er zich prima thuis. De F 900 GS stuurt fijn en trefzeker, zonder het rijplezier uit het oog te verliezen. Verlaat je de geasfalteerde wegen, dan staat hij je bij op alle moeilijke obstakels die je onderweg tegenkomt. Hij sleurt je als het ware op en over die berg, zonder moeite en vol vertrouwen. Maar er zijn twee obstakels waar de F 900 GS meer moeite mee zal hebben. De concurrentie van de vele andere middenklasse adventures, met fantastische motoren als de KTM Adventures, Yamaha Ténéré, Honda Africa Twin, Suzuki V-Strom… En als dat nog niet moeilijk genoeg is, kijkt er iemand met een strenge blik mee over zijn schouders: R 1300 GS. Die stoot je niet zomaar van zijn troon.

Specificatie 2024 BMW F 900 GS Details
Type vloeistofgekoelde twee-in-lijn
Cilinderinhoud 895 cc
Boring x slag 86 x 77 mm
Compressieverhouding 13,1:1
Koppeling natte multiplaat, A&S-koppeling
Transmissie zesbak
Eindoverbrenging ketting
Maximaal vermogen 105 pk (77 kW) @ 8.500 tpm
Maximaal koppel 93 Nm @ 6.750 tpm
Motor 3 rijmodi, cruisecontrol
Rijwielgedeelte ABS Pro, tractiecontrole
Frame stalen brugframe
Vering voor 43 mm UPSD
Stelmogelijkheden voor volledig instelbaar
Vering achter monoshock
Stelmogelijkheden achter veervoorspanning en uitgaande demping
Veerweg v/a 230/215 mm
Rem voor twee 305mm schijf met tweezuigerklauw
Rem achter een 265mm schijf met enkelzuigerklauw
Banden v/a 90/90-R21, 150/70-R17
Prijzen Nederland € 16.950
Prijzen België € 14.450
Rijklaargewicht 219 kg
Tankinhoud 14,5 l
Wielbasis 1.590 mm
Zithoogte 870 mm
Balhoofdhoek 28°
Naloop 119,8 mm

MotoGP-test Maleisië 2024: een nieuwe start, en hoe!

0
MotoGP-test Maleisië

Traditioneel vond het begin van het MotoGP-seizoen plaats met de testdagen in Maleisië. En hoe! In de eerste plaats waren alle ogen gericht op Marc Márquez vanwege diens sensationele overstap van Honda naar Ducati en op MotoGP-rookie, tevens regerend Moto2-wereldkampioen, Pedro Acosta (GasGas). Beide Spanjaarden lieten bij hun nieuwe start onmiddellijk zien waartoe ze in staat zijn. Maar het waren Pecco Bagnaia en Ducati, die direct aangaven dat zij ook dit jaar de te kloppen wereldkampioenen zijn.

Uniek Dunlop-tijdperk in Grand Prix ten einde

Natuurlijk drong zich een vergelijk op met datgene wat er exact twintig jaar geleden tijdens de MotoGP-test op het Sepang International Circuit gebeurde. Dat was het veelbesproken debuut van Valentino Rossi op Yamaha. Daarvoor had de Italiaan het almachtige Honda verlaten. Omdat dit nou niet bepaald op een harmonieuze manier was gegaan, kreeg de superster van zijn vroegere werkgever pas toestemming om na de afloop van zijn contract, dat liep tot en met 31 december 2003, de M1 van de grote concurrent te testen. Omdat Yamaha komend uit een diep dal de weg omhoog weer moest zien te vinden, werd daarvoor door de Japanners alles in het werk gesteld. Omgeven door een legertje technici had Rossi tijdens zijn eerste kennismaking met Yamaha maar liefst drie totaal verschillende machines tot zijn beschikking. Hiervan moest hij er uiteindelijk één kiezen om die vervolgens samen met de Yamaha-technici verder te ontwikkelen. De afloop van deze enorme opgave is bekend. De Italiaan won ruim twee maanden later in Zuid-Afrika niet alleen de openings-GP van 2004, hij en Yamaha werden ook wereldkampioen.

Een vliegende start voor Marc Marquez op de Gresini Ducati GP23.

Het eerste ‘grote’ optreden van zesvoudig MotoGP-wereldkampioen Marc Márquez (alle titels behaald met Honda) op Ducati verliep in tegenstelling tot dat van Rossi na een wisseling van merk wat rustiger. Omdat Márquez en Honda na een samenwerkingsverband van maar liefst elf jaar wel op een goede manier uit elkaar waren gegaan, kreeg de Spaanse coureur van zijn Japanse werkgever toestemming om zijn nieuwe machine direct al na de laatste GP van 2023 te testen. Tijdens zijn eerste, ééndaagse kennismaking met de Desmosedici GP23 op het circuit van Valencia liet MM93 direct zien ook met deze machine hard te kunnen gaan. Grote vraag was nu wat hij ermee op Sepang, wat een heel andere baan is en ook zeker niet zijn favoriete, zou gaan presteren. In tegenstelling tot de vorige keren met Honda, moest Marc zich alleen maar concentreren op het rijden en hoefde hij geen nieuwe onderdelen te testen. Als de machine van de nummers één, twee en drie van de titelstrijd van vorig jaar had deze Ducati zich al bewezen. Natuurlijk moest de oudste van de twee Márquez-broers er wel aan wennen. Dat gold ook voor het Gresini-team onder de technische leiding van Frankie Carchedi, de Brit met Italiaanse roots, die in 2020 bij Suzuki met Joan Mir MotoGP-wereldkampioen werd. Een team met een totaal andere (Italiaanse) cultuur en dat ook veel kleiner is dan dat Márquez tot nu toe bij Repsol Honda gewend was.

Niet vlekkeloos

De start van de combinatie Marc Márquez/Ducati in Sepang verliep bepaald niet vlekkeloos. Maar liefst vier keer lieten zijn twee beschikbare machines hem op de eerste dag door een (klein) technisch euvel vroegtijdig in de steek. En dat terwijl zoiets vorig jaar geen enkele keer was gebeurd. Bovendien kwam Márquez één keer op onschuldige wijze ten val. Het deed de Ducati-nieuwkomer duidelijk goed dat de grote technische baas van het Italiaanse merk, Gigi Dall’Igna, onmiddellijk kwam informeren waarom bepaalde zaken niet zo liepen als ze zouden moeten lopen. Om de verloren rijtijd goed te maken legde Márquez op de tweede dag maar liefst 72 ronden af. Ter vergelijking: een GP duurt op dit circuit twintig ronden… Samen met broer Alex, tevens zijn nieuwe teamgenoot, werd ook een Sprint-afstand gesimuleerd. Dit verliep allemaal naar (snelle) wens. Zo ook het rijden van één heel snelle ronde. Een ronde, die gezien de te behalen startplaats, steeds belangrijker is geworden. Op de laatste van de drie testdagen leidde dit ertoe dat Alex uiteindelijk de vierde tijd realiseerde en Marc de zesde (1.57,270). Met dit resultaat waren de beide Gresini-rijders dik tevreden. Maar de oudste van de twee drukte de gestelde hoge verwachtingen gelijk de kop in door te verklaren dat hij nog lang niet op het niveau van de drie snelste Ducati-coureurs, Pecco Bagnaia, Jorge Martin en Enea Bastianini, zit omdat zij veel meer ervaring met het rijden op een Desmosedici hebben. Veel insiders en ook collega’s van Marc Márquez (met Jorge Martin voorop) zijn echter van mening dat de achtvoudig wereldkampioen al tijdens de openings-GP in Qatar tot de favorieten behoort en dat zelfs een overwinning van hem niet moet worden uitgesloten.

De eerdergenoemde drie Ducati GP24-coureurs doken samen met Alex Márquez (GP23) op Sepang trouwens onder de magische grens van 1.57.00. Daarmee bevestigend dat de nieuwste uitvoering van de Desmosedici nog beter is dan hij al was. Uiteindelijk was Bagnaia met een absoluut nieuw ronderecord van 1.56,682 de allersnelste. De regerend wereldkampioen, die weer eens rustig, relaxed en vastberaden overkwam, was dan ook een gelukkig man. Dat was ook Bagnaia’s grootste concurrent van afgelopen seizoen, Jorge Martin. En ook tweede Ducati-fabriekscoureur Enea Bastianini was tevreden. De enige Ducati-rijder die tegenviel was Marco Bezzecchi. De nummer drie van afgelopen seizoen had duidelijk aanpassingsproblemen met de GP23 en realiseerde pas de vijftiende tijd. Franco Morbidelli moest deze test aan zich voorbij laten gaan nadat hij in Portimão met een straat-Ducati ten val was gekomen.

Imponerend

Niet alleen Marc Márquez imponeerde bij zijn nieuwe start. Dat deed ook Pedro Acosta. De pas 19-jarige Spanjaard legde in zes dagen maar liefst 273 ronden op het 5,543 km lange circuit af. Of te wel 1.513 kilometer! En dat was aan zijn beblaarde handen te zien! Op twee kleine schuivertjes na maakte de GasGas-coureur geen enkele fout en realiseerde uiteindelijk een knappe negende rondetijd op 0,683 seconde van Bagnaia. Het scheelde een haar of Acosta was de snelste man van de Pierer Mobility Group (KTM en GasGas) geweest. In een poging om de toch veel meer ervaren Brad Binder (uiteindelijk zevende) die plaats afhandig te maken, kwam de jonge en onbevangen Spanjaard slechts 0,038 seconde te kort. Acosta imponeerde niet alleen door zijn rijden, maar ook door de manier waarop hij communiceerde met zijn technici. Alsof hij al jaren met een MotoGP-machine in de weer was! Het lijkt dan ook slechts een kwestie van tijd dat Acosta de eerste coureur wordt die na de Moto3- en Moto2-wereldtitel ook die in de MotoGP verovert. Tot nu toe lukte het alleen Phil Read, Valentino Rossi en Marc Márquez om wereldkampioen in de drie belangrijkste soloklassen te worden. Het ligt echter niet voor de hand dat Pedro Acosta zich dit seizoen al in dit rijtje gaat scharen. Daarvoor ontbreekt het hem aan ervaring en is het peil van de MotoGP dermate hoger geworden toen Marc Márquez in zijn debuutjaar (2013) direct de titel pakte. Wat KTM betreft is het nu de vraag of met de doorontwikkelde RC16 definitief de aansluiting met Ducati kan worden bewerkstelligd. En dan met name met Brad Binder aan de clip-ons. De samenwerking met Red Bull Advanced Technologies (F1) leverde ook bij deze test de nodige aerodynamische nieuwtjes op. Het meest in het oog springend was een vleugel op het voorspatbord van de KTM.

Een gewijzigde motor, uitlaatsysteem en aero-pakket voor de Ducati GP24.

Volop nieuwe aerodynamica

Ook Aprilia testte weer volop nieuwe aerodynamica. Bij de RS-GP verdween de vleugel op het zitje. Er voor terug kwam een zitje dat achter meer downforce moet creëren. Met Marco de Luca, die eerder voor Ferrari werkte, heeft Aprilia een zeer kundig aerodynamicaexpert in huis. De vraag is alleen of er niet te veel zaken getest moeten gaan worden. Wel was Aleix Espargaró enthousiast over de nieuwste Aprilia, waarmee hij de vijfde tijd wist te realiseren. Maar de Spanjaard gaf tevens aan dat de machine meer vermogen moet krijgen om de Ducati’s het leven echt zuur te gaan maken. In tegenstelling tot zijn teamgenoot wist Maverick Viñales nog niet echt zijn draai op de 2024-Aprilia te vinden. Dat gold ook voor Miguel Oliveira van het nieuwe Trackhouse Aprilia-team van manager Wilco Zeelenberg, die in de ervaren Davide Brivio (in het verleden wereldkampioen met Yamaha en Suzuki) verrassend een nieuwe teambaas krijgt. Al met al moet het Amerikaanse satellietteam Aprilia in de breedte sterker maken.

MotoGP-test Sepang, Maleisië: uniek kijkje achter de schermen

Dat laatste zou Yamaha ook graag willen, maar het heeft met Fabio Quartararo en nieuwkomer Alex Rins slechts twee rijders op de grid. Net als twintig jaar geleden toen Valentino Rossi kwam, begint het Japanse merk aan een seizoen na een jaar waarin geen enkele GP-zege werd geboekt. Om terug aan de top te komen werden twee belangrijke Italiaanse technici bij Ducati weggehaald. Het gaat om aerodynamicaspecialist Marco Nicotra en Massimo Bartolini, die als eerste niet-Japanner de functie van technisch directeur bij Yamaha bekleedt. De Italiaan moet voor een agressievere aanpak tijdens de GP-weekenden gaan zorgen. Bovendien is er een samenwerkingsverband aangegaan met de Italiaanse race- en sportautofabrikant Dallara. De eerste indrukken van de 2024-M1 waren bemoedigend. Het nieuwe, mede door Luca Marmorini (ook een Italiaan), ontwikkelde motorblok (nog steeds een vier-in-lijn) bleek een stuk sneller te zijn dan het vorige exemplaar. Op het gebied van de aerodynamica gaat Yamaha nog niet zo extreem te werk als de Europese merken. Quartararo (elfde tijd) toonde zich verheugd met alle wijzigingen/versterkingen, maar gaf aan dat het realiseren van één snelle ronde nog steeds erg moeilijk gaat. Een groot voordeel voor het Japanse merk is dat het door het nieuwe concessiesysteem het hele seizoen op alle gebieden mag blijven testen en veranderen. De enige limiet is het aantal banden.

Dat geldt ook voor Honda. Ook na het opstappen van sterrijder Marc Márquez is de reorganisatie binnen de raceafdeling van ’s werelds grootste motorfietsfabrikant doorgegaan. In Sepang was een groot aantal nieuwe en veelal jonge Japanse ingenieurs aanwezig. Opvallend is ook de komst van Alex Baumgärtel als parttime adviseur. De Duitser is medeoprichter van framebouwer Kalex, de Duitse firma die al jaren nagenoeg het hele Moto2-veld van frames voorziet. Baumgärtel construeerde afgelopen seizoen al een frame voor de Honda RC213V. Naast zijn functie bij HRC gaat hij ook door met het produceren van Kalex-frames.

Dat het Honda nu echt menens is, bleek uit deze test. Want er was geen enkele ‘oude’ machine te bekennen. Alle vier coureurs hadden de beschikking over twee compleet nieuw geconstrueerde machines, die niet alleen langer maar ook lager zijn dan het vorige model. Ook zijn er meer aerodynamische aspecten waar te nemen. Het rijdersduo Joan Mir (tiende tijd op 0,692 seconde van Bagnaia) en nieuwkomer Luca Marini toonde zich gematigd optimistisch. Dat er echter nog veel werk te verzetten is, mag duidelijk zijn. Opvallend is ook de kleurstelling van de 2024-machines van het Repsol Honda-team. In het dertigste jaar van de samenwerking prijkt de naam van de Japanse motorfietsfabrikant groter op de kuip dan die van de Spaanse energiegigant. Die wijziging heeft ongetwijfeld te maken met het vertrek van Marc Márquez. Mede daarom is ook Red Bull van de kuipen van de Honda’s verdwenen. Misschien dat er voortaan ook beter over het Honda Repsol-team kan worden gesproken.

Foto’s: Henk Keulemans

Eerste conclusie

De eerste conclusie van het 76e GP-seizoen is dat Ducati nog steeds domineert. Dat KTM en Aprilia er alles aan doen om (nog) dichterbij te komen, terwijl Honda en Yamaha misschien wel nog meer werk verzetten om weer deel uit te gaan maken van de absolute top. Maar voordat het seizoen op 9 maart in Qatar van start gaat, heeft er op 19 en 20 februari nog een test op het circuit van Lusail plaatsgevonden.

Fotobijschriften:

Studenten Koning Willem I College domineren Europacup voor tweewielers

0
Koning Willem I College

Op vrijdag 16 en zaterdag 17 februari 2024 vonden in Münster (DL) de Europese finales plaats van dé vakwedstrijden voor tweewielers: Motortechniek en Fietstechniek. Europese mbo-studenten voerden tijdens de wedstrijden opdrachten uit die zij in de dagelijkse praktijk als bbl-studenten ook tegenkomen. Zo werd bepaald welke studenten zich beste Motorfietstechnicus en beste Fietstechnicus van Europa mogen noemen.

Studenten van het Koning Willem I College Sem van Voorden (21) en Sebastiaan Steemers (21) haalden respectievelijk de eerste en tweede plaats bij de wedstrijd van Motorfietstechniek. Zij namen het op tegen mbo-studenten uit Polen, Tsjechië, Duitsland, Denemarken, Frankrijk en Zwitserland.

Honda-patent wil zijwind elimineren

Sem, die zich nu beste mbo Motorfietstechnicus van Europa mag noemen: “Ik was wel zenuwachtig van te voren. Je weet niet welke opdracht je moet doen, hoe het gaat lopen, of hoe goed de studenten uit de andere landen zijn. Toen ik eenmaal bezig was, viel die spanning weg en had ik mijn focus op de opdrachten die ik moest uitvoeren. De opdrachten waren niet heel moeilijk, maar de tijdsdruk was heel hoog, waardoor het toch pittig was. Al met al een heel leuke ervaring!”

Tom Stroop (18) en Rowan Wijfje (21) deden mee in de finale voor Fietstechnicus. Ondanks dat zij een mooie prestatie leverden, vielen zij net buiten de prijzen. Voor alle deelnemende studenten was het een zowel op technisch als persoonlijk vlak een erg leuke en leerzame ervaring.

De Whitelock Tinker Toy: Monstermotor staat te koop

0
Whitelock Tinker Toy

Een Kawasaki met maar liefst 48 cilinders staat te koop. Dit buitensporige voertuig houdt het wereldrecord voor de meeste cilinders ter wereld. Het heet de Whitelock Tinker Toy en wordt geveild op 21 april in Stafford.

Motorrijders staan bekend om hun inventiviteit en soms zelfs waanzinnige stunts. Maar het zijn vooral de extravagante voertuigen die veel aandacht trekken: de langste motor, de grootste, de hoogste…

Simon Whitelock is een expert op dit gebied en heeft dus het record voor de motor met het grootste aantal cilinders. Zijn creatie, de Tinker Toy, werd voor het eerst aan het grote publiek getoond in 2003 en staat nog steeds trots vermeld in het Guinness World Records.

Om deze unieke creatie tot leven te brengen, heeft Whitelock een complexe constructie gemaakt van maar liefst 16 driecilinders van de Kawasaki KH250. Deze blokken zijn gerangschikt in zes rijen van acht, wat resulteert in een totaal van 48 cilinders met een capaciteit van 4200 cc. Opmerkelijk genoeg heeft deze bijzondere tweetaktmotor zelfs nog een extra negenenveertigste motor van slechts 125 cc als starter.

Zeldzame Ducati 125cc Mike Hailwood racer uit 1960 gaat naar de veiling

Onwaarschijnlijk

Theoretisch gezien zou deze monsterlijke motor 512 pk kunnen leveren, omdat elke motor oorspronkelijk goed is voor 32 pk. Echter lijkt dit in werkelijkheid zeer onwaarschijnlijk gezien de omvang en het gewicht van het voertuig. Whitelock heeft dan ook een op maat gemaakt verstevigd frame en een voorvork van een Goldwing moeten gebruiken.

Wat misschien nog wel het meest verbazingwekkende is, is dat de Tinker Toy legaal op de wegen in het Verenigd Koninkrijk mag rijden.

En nu, nu de motor met 48 cilinders van Whitelock weer in het nieuws is, wordt deze geveild tijdens de lenteveiling van Bonhams op 21 april in Stafford. De Tinker Toy heeft naar schatting een waarde tussen de 47.000 en 70.000 euro. Dus als je geïnteresseerd bent en lange armen (letterlijk) hebt, houd dan deze veiling goed in de gaten!

Eerste indruk 2024 Moto Guzzi Stelvio: meer allroad

0
2024 Moto Guzzi Stelvio
2024 Moto Guzzi Stelvio

Pieter Ryckaert reed in Almeria met de 2024 Moto Guzzi Stelvio en liet z’n dos cerveza’s even staan om z’n eerste indrukken mee te geven.

Motorn.NL: De Moto Guzzi Stelvio is gloednieuw, correct?

Pieter Ryckaert: Absoluut. Met dien verstande dat het blok is afgeleid van de Mandello, met dezelfde 115 pk en 104 NM aan koppel, enkel de versnellingsbak is wat geoptimaliseerd voor een allroad. Maar daarnaast is hij helemaal nieuw. Het frame is stijver, de achterbrug met cardan ook. Met het oog op allroad gebruik.

Wat is er met de vorige Stelvio gebeurd, vragen we ons spontaan af?

Dat deed ik ook, dus vroeg ik het aan wat Guzzi-mensen hier in Almeria. Blijkt dat die de milieunormen niet kon volgen en ze waren te druk bezig met andere modellen. Dat is een antwoord dat ten voeten uit Guzzi is. “We waren te druk bezig met wat anders en zijn de Stelvio vergeten doorontwikkelen.

Test 2024 Honda CRF1100L Africa Twin Adventure Sports: avonturier of GT?

Hoe rijdt de nieuwe dan?

Wel, best goed. Typisch Guzzi erg veel koppel onderin, goed om in vierde versnelling bij minder dan 1.200 toeren vanaf een rotonde weg te raken zonder bokken. Bij 7.000 is de fut eruit, maar tot dan is het best geestig. Qua sturen moet je wennen aan het ‘vallen’ in de bocht, maar eens je daaraan gewend bent kan je het ten volle benutten en de Stelvio stevig de bocht in gooien. Er zit wat onbalans tussen de Sachs voorveer die vrij zacht staat afgeveerd en de stevige KYB achterveer. Collega’s hadden daar soms wat last van, maar ik vond het niet storend. Enkel bij hard aanremmen durfde de achterkant wat te gaan zoeken, maar verder erg fijn gereden hier op de Spaanse Stelvio.

Spaanse Stelvio? Qué?

Ja, er is hier een bergweg die ze de Spaanse Stelvio noemen. Maar hij rijdt een stuk vlotter dan dat onding bij Bormio. Zelfs de Italiaanse voorrijder gaf dat grif toe. Het was uitleven op de Spaanse Stelvio met de Italiaanse Moto Guzzi Stelvio, zeg maar.

Aanrader dus, die Stelvio?

De Spaanse zeker.

De Italiaanse niet dan?

Het is een Guzzi. Dat betekent dat je een motor krijgt die door mensenhanden is gemaakt. En dan krijg je dingen als carterdelen die danig van kleur verschillen. Als je ‘m in eerste trapt sta je meteen ene halve meter verder en het FFS radarsysteem dat erop zit moet je waarschuwen voor een aanrijding, maar doet dat met een knipperlichtje dat nauwelijks waarneembaar is voor het menselijke oog en een piepje dat met de grens van het ultrasone flirt. Er zijn een heleboel van die kleine dingetjes. Maar het is een Guzzi en die vergeef je alles.

Waarom dan wel?

Omdat ik steeds vrolijk word van Guzzi’s. Bekijk het zo. Ik heb thuis een kater rondlopen die constant eten pikt, heel het huis vol korrels sproeit als hij de kattebak gebruikt en omdat hij deuren kan openen komt hij me te pas en te onpas wakker maken. Maar het is zo’n vrolijk, sympathiek beest dat ik er onmogelijk boos op kan worden. De Guzzi Stelvio roept bij mij exact dezelfde sympathie op. Je sakkert. Een hele hoop af, maar toch rij ik er breed glimlachend mee rond.

We snappen het, denken we…

Een Guzzi snap je of je snapt ‘m niet. Het is een motor voor kattenliefhebbers. Zoiets.

En wat als je geen kattenliefhebber bent?

Dan zijn er alternatieven als de Ducati Multistrada V2 en de Honda Africa TWin Adventure Sport. De 2024 Moto Guzzi Stelvio is net wat goedkoper af standaard, maar dan zit er ook weinig op qua opties. Die opties zijn trouwens allemaal stuk voor stuk verkrijgbaar. Je moet niks met packs gaan klooien of opties gaan leasen. Zoals ik al zei: Guzzi is een geweldig sympathiek merk en de Stelvio is daarvan een uitstekende exponent.

Wat is de volgende kleur van de Yamaha XSR900 GP?

0

De nieuwe Yamaha XSR900 GP, die afgelopen herfst werd onthuld, bracht een golf van nostalgie teweeg bij de fans van jaren 80 replica’s. Het combineert het uiterlijk van de eerste generatie TZR met het iconische Marlboro-kleurenschema. Hoewel Yamaha heeft bevestigd dat de 2024-versie binnnkort wordt gelanceerd, kunnen we er zeker van zijn dat er nog meer kleuren zullen volgen na het succes van het Marlboro-ontwerp. Laten we eens raden naar de kleurstelling van het 2025-model, nog voor het 2024-model wordt uitgebracht!

Gerucht: Yamaha R9 vervangt Yamaha R6

De XSR900 GP debuteerde vorig jaar en trok veel aandacht (misschien hebben wij daar ook aan bijgedragen?). Gebaseerd op de sportieve naked MT-09 roept dit model herinneringen op aan jaren 80 Grand Prix-machines, met een kuip dat speciaal is ontworpen met aparte handvatten en steunen. Het is werkelijk een eerbetoon aan die tijd.

In Europa zal de XSR900 GP binnenkort worden uitgebracht, samen met twee hoofdkleuren: Legend Red (oftewel Marlboro) en grijs. Maar laten we eens kijken naar de ‘volgende’ kleur. Yamaha heeft een rijke geschiedenis van legendarische raceteamkleuren, en de absolute favoriet is natuurlijk die ene! Dus, de voorspelling voor het XSR900GP-model van 2025 is een prachtige blauwe Sonote-kleur. In Photoshop hebben we er al een gemaakt. Het ziet er absoluut geweldig uit!

Het model is geïnspireerd op de legendarische YZR500-racer, die werd gereden door Christian Sarron. Aangezien de naked versie van de XSR900 al bekend staat om deze kleur, past het perfect bij dit GP-model met kuipwerk. Het lijkt wel alsof het altijd al zo bedoeld was! Hoeveel motorrijders zouden deze motor graag willen hebben? In Frankrijk – toch al, een belangrijk ‘Yamaha-land’ – wordt deze een hit.

Let op: Dit is slechts een fantasievoorspelling. De motor op de foto bestaat niet! Excuses als we je in verwarring hebben gebracht.

Lars van Berkel derde tijdens zandrace Le Touquet – wereldtoppers

0
Lars van Berkel derde tijdens zandrace Le Touquet - wereldtoppers

De zandrace op het strand van het Noord-Franse Le Touquet ligt de Nederlanders altijd goed. Geen wonder, want Nederlandse crossers groeien op in het zand en voelen zich daar altijd uitstekend thuis. In de editie van dit jaar kwamen de Nederlanders opnieuw goed voor de dag. Werd er in het verleden ook door de duinen gereden, tegenwoordig bevindt het hele parcours zich op het strand. Daar was een route van dertien kilometer uitgezet. De race ging over drie uur. Winnaar Todd Kellett legde in dat tijdsbestek vijftien ronden af. Een jaar eerder won de Brit ook al en hij verzekerde zich in 2023 van de toen nieuw ingestelde FIM Sand Races World Cup.

Kellett leidde vanaf de tweede ronde met een voorsprong van dertien seconden op Lars van Berkel. De Brit stond de eerste plaats niet meer af. In de voorlaatste ronde ging Van Berkel onderuit, waardoor hij terugzakte naar de derde plaats achter de Fransman Cyril Genot. Op de finish zat Van Berkel slechts dertien seconden achter Genot. Kellett had tweeëneenhalf minuut eerder de finish al bereikt. Bijna zeven minuten na Van Berkel kwam Brian Bogers als vierde binnen. Bogers was de laatste rijder die net als de winnaar vijftien ronden reed. De eerste met een ronde achterstand was Jeremy Knuiman, die vijfde werd. Yentel Martens kwam ongelukkig ten val en brak een nekwervel.

Voorbereiden op Argentinië

In tegenstelling tot de MotoGP gaat de MXGP van Argentinië wel door. In het weekend van 9 en 10 maart wordt in Patagonië de eerste MXGP van 2024 verreden. Als voorbereiding konden de eerste internationale wedstrijden van dit jaar rekenen op de deelname van tal van GP-toppers. In het Spaanse Talavera zegevierde Lucas Coenen in beide races van de MX2. Cas Valk werd tweemaal zevende. Op dezelfde dag werd er ook op Sardinië gereden op het circuit van Riola Sardo, de baan waar in het eerste weekend van april de Italiaanse MXGP wordt gehouden. Tim Gajser won beide manches van de MX1. Met een derde en tweede plaats ging de tweede plaats naar Maxime Renaux voor Romain Febvre (tweede en vierde). Glenn Coldenhoff kwam in zijn wedstrijddebuut op Fantic tot een zesde en derde plaats, goed voor de vierde plaats totaal. Jens Walvoort finishte als zevende in de eerste manche van de MX2. In de 125cc werd Gyan Doensen eerste en derde en eindigde Dani Heitink als tiende en elfde.

WorldSBK 2024 voorbeschouwing: invloed nieuwe gewichtsregel en BMW-offensief

Een week later werd gereden in het Italiaanse Mantova. Daar waren het de bekende namen in de MX1 die voorin eindigen. Tim Gajser won de eerste manche voor Ruben Fernandez en Romain Febvre. In de tweede manche zegevierde Febvre voor Gajser en Jeremy Seewer. In de MX2 werden de races gewonnen door Liam Everts en Andrea Adamo. Doensen won beide manches van de 125cc. De wedstrijden van Riola Sardo en Mantova vormden samen het internationale kampioenschap van Italië. De titels gingen naar Gajser (MX1), Simon Längenfelder (MX2) en Doensen (125cc).

In het Franse Sommières zegevierde Seewer in beide manches van de MX1, telkens voor Febvre en Pauls Jonass. In de MX2 werden de manches gewonnen door Everts en Thibault Benistant. De Superfinale werd een prooi voor Febvre.

Voordat de GP-rijders naar Zuid-Amerika vliegen kunnen ze eerstkomend weekend nog rijden in het Franse Lacapelle Marival en het Britse Hawkstone Park. Op 3 maart komen tal van toppers naar Lierop. Tot deelnemers behoort ook Jeffrey Herlings. Ook top van dames komt naar Lierop.

Glenn Coldenhoff begon het seizoen met een vierde plaats in Riola Sardo. Fotocredit: Fantic.

NIWA Motoren exclusief dealer van Krämer Motorcycles in Nederland

0
NIWA Motoren exclusief dealer van Krämer Motorcycles

NIWA Motoren is verheugd om aan te kondigen dat het exclusief dealer is geworden van Krämer Motorcycles in Nederland. Deze toevoeging aan het bestaande merkenaanbod van NIWA Motoren, waaronder KTM, Kawasaki en Suzuki, zal zeker motorliefhebbers aanspreken. Het nieuwste model van Krämer, de 890 GP-2RR, belooft indruk te maken met zijn krachtige prestaties en wendbaarheid.

De Krämer 890 GP-2RR wordt toegevoegd aan het assortiment naast de unieke Krämer 890 GP-2R die vorig jaar werd verworven. Met slechts 125 eenheden wereldwijd beschikbaar, biedt de Krämer GP2-890RR een onvergetelijke race-ervaring.

Dit is er allemaal te beleven en ervaren tijdens MOTORbeurs Utrecht 2024

Met functies zoals tractiecontrole, wheelie-controle en verbeterde aerodynamica, gecombineerd met een krachtige 889cc parallel-twin motor van KTM, zet de Krämer GP2-890RR nieuwe standaarden voor supersportmotorfietsen. Het innovatieve ontwerp en lichtgewicht frame maken deze motorfiets ideaal voor circuitrijden.

Wil je als eerste kennismaken met de Krämer 890 GP-2RR? Bezoek dan NIWA Motoren op stand nummer 10.A40 tijdens de MOTORbeurs Utrecht. We nodigen alle bezoekers uit om deze nieuwe aanwinst van dichtbij te bekijken. Mis deze kans niet!

CFMOTO pakt uit op de Motorbeurs in Utrecht

0

Nog nooit was het modellenaanbod bij CFMOTO zo groot! Met maar liefst vijf 450cc modellen betreden ze de Benelux en pakken ze groots uit op de Motorbeurs in Utrecht. Absolute topper is de nieuwe 450NK. Deze naked zal vanaf nu in de prijslijst staan voor €6.999,-. Zijn gekuipte broer, de 450SR S met ’n enkelzijdige achterbrug en Superbike looks kost €7.999,-. Instappen in het race segment doe je trouwens al voor €7.399,- met de 450SR. Meer van het “laid back” en cruizen? Dan kan je niet om de 450CL-C heen. Niet alleen qua looks maar ook qua prijs. Voor €7.299,- is elke ride easy! Last but not least en de avonturiers weten het allang. De nieuwe 450MT gaat voor €7.799,- vele werelden bij elkaar brengen. Uiteraard hebben al deze CFMOTO 450cc modellen 5 jaar garantie standaard!

CFMoto 1250NK bijna klaar voor productie

450NK
450SR
450SR S
450CL-C
450MT
€6.999,-
€7.399,-
€7.999,-
€7.299,-
€7.799,- 

Naast deze 450cc 35kW A2 modellen wil CFMOTO nog meer mannelijke en vrouwelijke motorrijders enthousiasmeren om op de motor te stappen. Of dat nu is voor de dagelijkse woon-werkverkeer kilometers of de ontspannende ritten naar bekende en onbekende bestemmingen. De vernieuwde 700MT draait er zijn hand niet voor om. Meer cc’s, meer vermogen en koppel, vernieuwd bodywork, 5” TFT dashboard met standaard USB type A en C zorgen niet alleen voor optimaal gebruiksgemak maar ook voor veel fantastische kilometers. En dan vergeten we nog bijna te vermelden dat hij instelbare vering heeft en een grote benzinetank van maar liefst 18 liter. De 700MT zal worden geïntroduceerd voor €7.799,- en als extra voor de maand februari en maart doet CFMOTO voor slechts 1 Euro er een set zijkoffers bij. Als dat geen uitpakker is! Oh ja, deze 700MT is ook beschikbaar in A2 versie! Ook voor alle 800MT modellen is er een actie. Vanaf nu tot en met 31 maart 2024 krijg je 50% korting op een 3-delig kofferset (€ 750,- i.p.v. € 1.500,-) bij aanschaf van een 800MT Sport, Touring of Explore. 

Benieuwd naar de nieuwe 2024 modellen? De 700MT, 450NK en 450SR S staan reeds bij de officiële CFMOTO dealers. De 450MT en de 450CL-C kan men, net als de 800MT Explore en 800NK Advanced, zien op de Motorbeurs in Utrecht van 21 tot en met 25 februari in hal 7 van de Jaarbeurshallen.

Honda-patent wil zijwind elimineren

0

Honda heeft haar assortiment aan rijhulpassistentiesystemen uitgebreid met speciale functies om zijwindproblemen aan te pakken. Dit is onderdeel van Honda’s grote inspanning om de veiligheid en rijervaring te verbeteren door middel van techniek.

In een recent patent beschrijft Honda een systeem dat zich richt op het minimaliseren van de invloed van zijwind. Het systeem maakt gebruik van algoritmen die gebaseerd zijn op gegevens van verschillende sensoren, zodat de motorfiets stabiel blijft. Door de rijbaan virtueel op te delen in subbanen kan het systeem nauwkeurige correcties maken om de motorfiets op koers te houden.

BMW patenteert beweegbare vleugels: nieuwe grens voor aerodynamica

De kern van dit systeem is een servo-ondersteunde stuurunit die zich bevindt tussen een actieve stuurdemper en een autonoom besturingssysteem. Dit apparaat, gemonteerd achter het balhoofd, maakt ‘gestuurd sturen’ mogelijk via een eenvoudig arm- en verbindingsmechanisme dat wordt aangestuurd door een boordcomputer. De computer verwerkt informatie van verschillende sensoren om de intenties van de bestuurder te begrijpen en dienovereenkomstig te handelen.

Naast windcompensatie werkt Honda ook aan een haptisch feedbacksysteem dat via trillingen in het stuur feedback aan de bestuurder geeft. Deze technologie maakt gebruik van variërende vibratiepatronen om waarschuwingen en aanwijzingen over te brengen, zoals bekend is uit videogames. Vooral bij het op koers blijven en het bewaken van de dode hoek kan deze feedback nuttig zijn.

Het integreren van rijhulpassistentiesystemen in motorfietsen roept uitdagingen op met betrekking tot de balans tussen technologische ondersteuning en behoud van rijdynamiek. Terwijl vergelijkbare systemen al gangbaar zijn in auto’s, moet er zorgvuldig worden afgewogen hoe deze toegepast kunnen worden op motorfietsen zonder negatieve invloed op de motorfietsbediening.

Samenvattend laat Honda met haar ontwikkelingen op het gebied van rijassistentiesystemen zien dat ze zich actief bezighoudt met het verbeteren van veiligheid en rijervaring op motorfietsen. Door technologieën voor zijwindcompensatie en haptische feedback te introduceren, brengt Honda nieuwe impulsen binnen de motorbranche.