dinsdag 5 mei 2026
Home Blog Pagina 385

Een kritische blik op vier motorjeans met AAA-certificering

0

Motorjeans zijn populair. Geen wonder. Ze bieden looks, comfort, gebruiksgemak én veiligheid, zeker als je voor een model met een AAA-certificering gaat. We bekeken vier van zulke broeken van dichtbij.

Tekst: MAG redactie

Motorjeans zitten lekker op de motor, en naast de motor beweeg je je een stuk makkelijker dan in een broek met motorbroek eroverheen. Het is ook minder warm dan die combinatie. Op vakantie heb je aan één broek genoeg voor op de motor en op koudere avonden ernaast.Bovendien kom je met motorjeans minder als motorrijder binnen, wat ideaal is als je ook voor werk onderweg bent. En als je voor een model met drie A’tjes gaat, koop je een broek die je huid bij een gesimuleerde glijpartij met 110 km/u op de Darmstadt-testmachine minstens vier volle seconden moet beschermen.

Happen

Helaas betekent dat niet dat je bij een val met die snelheid altijd tegen glijschade beschermd bent. Ga je bijvoorbeeld op een ruwer wegdek onderuit, dan kan zo’n broek het eerder begeven. En zijn spijkerbroeken sterker dan hun leren tegenhangers? Dat wordt nogal eens geclaimd – maar er gaat niemand met motorjeans het circuit op, al was het omdat leer minder hapt en dus beter glijdt.

V.l.n.r. Rev’it Newmont, PMJ Deux, Rokkertech Straight, Pando Moto Boss Dyn.

Verschillen

De verschillen tussen de vier broeken uit dit verhaal zijn groot. Dat begint al met hun  gewicht. Zo weegt de PMJ Deux zonder protectie 800 gram, hetzelfde als een Levi’s 501, en legt de Rev’it Newmont LF een ruime 1400 gram in de schaal. Hoe zit dat? De Deux is gemaakt van een enkele laag T-Tex Pro, een mix van denim en Twaron. Die Kevlar-variant van Nederlandse bodem is aan de binnenzijde van de broek herkenbaar aan de gele kleur. De A en AA-jeans van het Italiaanse bedrijf zijn daar minder geel, simpelweg omdat er minder Twaron in de stof zit.

Rev’it: dubbellaags met reflectiestrip; PMJ: Twaron-geel, Coolmax op de dijen; Rokkertech: enkellaags met protectorpocket; Pando moto: dubbellaags met reflectiestrip.

In de was

De Rev’it Newmont is zoveel zwaarder door het dikkere materiaal en het tweelaags ontwerp. Het 540-grams (16 oz)* cordura van de buitenstof is aanzienlijk stugger dan het 240-grams (7 oz) T-Tex Pro van PMJ. Vooral in de broekband is dat voelbaar. Na drie, vier wasbeurten gaat de Rev’it wel al wat soepeler aanvoelen. Zoals bij de meeste actuele tweelaags broeken zit de extra laag van de Newmont niet door de hele broek (dat zou ’m heel warm maken), maar alleen op knieën, kont en heupen. Rev’it gebruikt hiervoor PWR|Shield, een eigen materiaalnaam. Net als het materiaal van de broek is ook de stof voor de steekzakken van het stevige soort.

De extra versteviging op de kont is bij Pando Moto (uiterst rechts) duidelijk langer dan bij Rev’it (uiterst links).

Nederland

Net als de Newmont is de Pando Moto Boss Dyn een tweelaags broek met Cordura buitenmateriaal. Voor die buitenkant is een lichtere (400-grams/12 oz)* variant gekozen, die op zichzelf al goed is voor twee A’tjes. Van stugheid is geen sprake. Voor de extra laag op de valgevoelige delen gebruikt Pando Moto materiaal met de naam Balistex, een stof waar de in Nederland ontwikkelde (alweer!) vezel UHMWPE in verwerkt is. Anders dan Rev’it kiest Pando Moto ervoor om deze laag op de kont verder naar beneden door te laten lopen en het onderaan vast te zetten, iets wat volgens Rev’it niet noodzakelijk zou zijn.

Armalith

Rokker kiest bij z’n Rokkertech Straight AAA voor Armalith, ofwel katoen waar UHMWPE in verweven is, zonder extra materiaal op de valgevoelige delen. Dat levert net als bij het Italiaanse PMJ een broek die draagt als een gewone spijkerboek, waarbij de Rokker de zwaarste van de twee is. Opvallend is dat de tweelaags Boss Dyn bij het dragen nauwelijks zwaarder aanvoelt.

Rokkertech gebruikt enkellaags Armalith.

Model

Zowel de PMJ Deux als de Pando Moto Boss Dyn vallen in de categorie skinny, terwijl de Rev’it Newmont en de Rokkertech Straight rechte modellen zijn. Draag je je broek graag over je laarzen, dan moet je dus bij die laatste twee zijn. Probleem bij de Newmont is dat de dikke stof niet makkelijk over je laarzen valt en er al evenmin makkelijk in te stoppen is. De Straight is aan de onderkant iets wijder, en door de dunnere, soepelere stof valt hij ook beter over je laars. Dat heeft één nadeel: de kans dat je met je voeten naar voren onderuit gaat is misschien niet groot, maar in voorkomende gevallen zou de stof van de Straight tot kniehoogte op kunnen opstropen. Je onderbenen zijn dan dus niet beschermd. Is een broek té wijd, dan blijft ook de protectie niet op z’n plek zitten. Daar lijkt bij deze broek geen sprake van.

Alleen de relatief wijde Rokkertech Straight heeft een knoopsluiting.

Schoenen en leggings

Tegelijkertijd: met laarzen over je broek zie je er al snel als motorrijder uit, wat pleit voor een pijp over je laars heen. Als alternatief is er natuurlijk de motorschoen. Prima te combineren met nauwe en wijde pijpen, maar bij die laatste wel met het risico dat er daar met warmer weer ongenode gasten naar binnen vliegen. Bij kouder weer zijn wijdere pijpen met schoenen vervelend omdat er kou binnenkomt. Een legging houdt veel tegen. Ook onder een skinny, natuurlijk. Nadeel van een skinny-broek met een legging is wel dat je die combinatie niet zo makkelijk uittrekt – zeker als het spul na een regenrit compleet doorweekt is.  

Om door omslag

Alle vier de broeken hadden lengtemaat 32, waarbij er drie duidelijk langer waren dan de op een gebruikelijke 32 gesneden Pando Moto. Dat ze er ook bij dat merk rekening mee houden dat je je pijpen wilt omslaan, is te zien aan de reflectiestrips aan de binnenzijde van de buitennaden. De Newmont heeft die strips ook, zoals de foto’s laten zien. Tip: met die omgeslagen pijp loop je minimaal risico dat je achter je steppie blijft haken als je je voet erop wilt zitten – en dan sla je dus zelf ook om.

De reflectiestrip van Rev’it.

Level 1

Heup- en knieprotectie is verplichte kost bij AAA-broeken. Bij jeans zijn dit meestal de lichtere level 1 protectoren: de meeste motorrijders kopen geen spijkerbroek om dikkere, minder flexibele level 2 protectoren in te dragen. Ook ons kwartet had uitsluitend level 1 protectie. Mocht je willen experimenteren met andere protectoren, kies dan modellen die perfect in de pockets passen.

Dikker

Knieprotectoren zijn vrijwel altijd op twee of meer hoogten te plaatsen. Bij de Rokkertech Straight kan dat heel eenvoudig traploos. Rokker en Pando Moto kiezen bij deze broeken voor de soepele matjes van Sas-Tec, waarbij Rokker de voorkeur geeft aan de iets lichtere, geperforeerde Air-uitvoering. Alle vier de protectoren hebben bij deze broeken dezelfde maat. Bij de heupen geldt die maat als type B, bij de knieën als type A. Rev’it en PMJ hebben bij de knieën een grotere type B-protector geplaatst. Rev’it gebruikt de eigen, opengewerkte Seesmarts die zo soepel zijn dat ze wel eens dubbel willen slaan. PMJ kiest als enige voor wat dikkere ImpacTec protectoren, die je bij het dragen toch niet of nauwelijks ziet.

De gebruikte protectoren: v.l.n.r. Sas-Tec, Sas-Tec Air, Seesmart en ImpacTec.

Koel

De broeken uit dit artikel zijn nadrukkelijk voorbeelden. Al deze merken maken ook andere modellen, met een laagje meer of juist minder, iets dunner of juist met een zwaardere stof voor extra bescherming maar ook extra gewicht. Voor hoe warm of koel ze zijn maakte dat allemaal maar weinig uit: ik droeg alle vier de broeken ook bij 5-10° C. Achter een brede tank en met een goede legging is dat zeker op kortere ritten goed te doen. Als het warmer wordt is een iets wijdere broek fijner dan een skinny, qua ventilatie.

PMJ geeft je er een leren riem bij.

Dames

Verder probeert elk merk zich natuurlijk te onderscheiden van de rest. Hier zie je dat met de duidelijke reflectiestrips van de Rev’it, details zoals de sleutelring van Pando Moto (het bedrijf begon als bovenbuurman van een Harley-dealer!) of de vrolijke gele zakken en de leren riem van de PMJ Deux, en het meegeleverde T-shirt plus rugzakdraagtas van Rokker. De hogere prijs van laatstgenoemde zit ‘m onder meer in het gebruik van duurdere materialen, aldus de fabrikant. Binnen het kwartet merken uit dit verhaal onderscheidt PMJ zich door op dit moment als enige ook AAA-broeken voor in damesmodellen te maken.

De HD-erfenis van Pando Moto.

AAAAAA!

Waar vrijwel alle leveranciers het over eens zijn, is dat de indeling in de drie klassen A, AA en AAA eigenlijk te beperkt is. Veel motorjeans zouden makkelijk in aanmerking kunnen komen voor vier of meer A’s, maar die klasseringen bestaan niet. Nog niet, want naar verluidt wordt er wel aan gewerkt. Het zou kiezen mogelijk iets makkelijker maken. Iets, inderdaad – want er zijn nog altijd broeken met twee A’s die het in vergelijkingstests winnen van modellen die er drie hebben. Moet je daar iets mee? Misschien, als het om concrete modellen gaat. Maar in het algemeen zouden we voor die drie A’s gaan, met plenty keuze in looks, modellen, veiligheid, comfort en prijs. Die CE-markering krijg je niet cadeau, als fabrikant. En als je je broeken minder goed maakt dan de normering vereist, praat zich dat snel genoeg rond.

Heel in het kort:

  • PMJ Deux (€ 259,95)
    Extreem licht, met leren riem, Coolmax gaas op dijen
  • Rev’it Newmont LF (€ 239,99)
    Stug materiaal kan veilig gevoel geven; laagste prijs, Nederlands merk
  • Pando Moto (€ 319,00)
    Iets dikkere, soepele stof; koel gevoel door Coolmax gaas en Balistex
  • Rokkertech Straight AAA (€ 479,00)
    Enkellaags testwinnaar, relatief licht, hogere prijs

De veiligste

Broeken kopen betekent vragen stellen – maar die vragen worden lang niet altijd beantwoord. Is een enkellaags AAA-broek veiliger dan een model dat drie A’tjes krijgt door de extra laag op de valgevoelige delen, terwijl de broek zelf twee A’s verdient? Ook bij merken die zulke broeken allebei maken kregen we geen antwoord op die vraag. En in de praktijk blijkt dat het voor veel motorrijders toch vaak het model, de kleur of de pasvorm die de doorslag geeft. Of dat slim is? Je bent hoe dan ook beter af met een beschermende broek die je graag draagt dan met een nog veiliger broek die je liever thuislaat.

Daarbij is het jammer dat de website van het uit de universiteit van Melbourne voortgekomen MotoCAP al een lange tijd niet meer te vinden is. Vanuit dit strikt onafhankelijke Motorcycle Clothing Assessment Program wordt (of werd…) motorkleding aan de hand van een aantal objectieve tests van een aantal sterren voorzien. Een paar jaar na de introductie waren er al honderden tests uitgevoerd. We hopen dat de afwezigheid tijdelijk is.

Schrijf je in voor het Honda A2-testevent op donderdag 21 maart

0
2023 Honda XL750 Transalp

Op donderdag 21 maart organiseert Motor.NL in Hilversum het Honda A2-testevent .

Het testevent vindt overdag plaats. Van deze dag maken wij een videoverslag dat later in Motor.NL TV op RTL7 zal verschijnen. Ook zal de video geplaatst worden op www.motor.nl en ons YouTube-kanaal.

Je test de nieuwe Honda motoren op een door ons uitgezette route, waarin zo’n beetje alle wegtypen zitten. We verzamelen om 09:30 uur bij Motor.NL in Hilversum, hier word je ontvangen met een kop koffie en iets lekkers. Ook wordt de lunch geheel verzorgd. Na de route sluiten we hier ook weer af rond 16:00 uur. Het enige wat jij moet doen is je motorspullen meenemen, je rijbewijs en goede zin!

Motoren* die we gaan testen op deze dag:

  • Transalp 750
  • Hornet 750
  • CL500
  • Hornet 500

*Alle motoren in A2-uitvoering

Uit alle inzenders zullen wij op 15 maart een selectie maken. Heb je op maandag 18 maart nog niets van ons gehoord, dan behoor jij deze keer helaas niet tot de gelukkigen.

MotoGP Qatar 2024: Pecco vliegt in Doha naar de zege

0
MotoGP Qatar 2024

Nadat Jorge Martin de eerste Sprint van het GP-seizoen 2024 op zijn naam had weten te schrijven, was het de volgende dag Pecco Bagnaia die tijdens GP-race van de Qatar Airways Grand Prix van Qatar op indrukwekkende wijze naar de zege vloog. Zo verliet niet alleen de wereldkampioen van de laatste twee jaar Doha als WK-leider, maar ook Ducati.

MotoGP voorbeschouwing: 2024 het jaar van de verbroken MotoGP-records

Elke keer als je in Qatar arriveert, kijk je je ogen uit. Want door het winnen én exporteren van ongelooflijke hoeveelheden gas wordt er in het steenrijke staatje aan de Perzische Golf maar gebouwd, gebouwd en nog eens gebouwd. Toen er in 2004 voor het eerst een Grand Prix plaatsvond, vroegen we aan de Qatarese initiatiefnemers waarom het spiksplinternieuwe circuit op dertig kilometer van het oude centrum van de hoofdstad Doha midden in de woestijn was aangelegd. ‘Omdat de stad over twintig jaar hier is’, luidde hun antwoord. Gezegd moet worden, dat de Qatari woord hebben gehouden. Want vanaf het Lusail International Circuit zijn de huizen (beter gezegd: ommuurde kasteeltjes) en imponerende wolkenkrabbers met het blote oog te zien. Twintig jaar geleden reden we over een compleet nieuwe vierbaansnelweg naar het racecomplex. Nu ligt er op dezelfde plek een tienbaansnelweg. Als je over deze immense weg naar het circuit rijdt, kom je langs het Lusail-stadion waar in 2022 de finale van het WK-voetbal werd gespeeld. Het prachtige stadion met zijn ontelbare parkeerplaatsen ligt er verlaten bij. In de middenberm van de snelweg, waar haast geen auto op rijdt, ligt tot aan het stadion vanaf het vliegveld en centrum een trein/metro-verbinding waar nagenoeg geen mens van gebruikmaakt. In tegenstelling tot een aantal andere WK-stadions wordt dat van Lusail niet afgebroken. Dat kan niet worden gezegd van het pitcomplex op het GP-circuit. Met de komst van de Formule 1 in Qatar, in 2021, heeft het circuit een complete gedaanteverwisseling ondergaan. Kosten nog moeite zijn er gespaard om het de coureurs, hun gevolg en zeker de nodige hoogwaardigheidsbekleders naar de zin te maken. Voor Dorna en IRTA was het de reden om de GP van Qatar tot de beste Grand Prix van 2023 uit te roepen. En daar waren de Qatari maar wat trots op. Als je voor of met name achter de pitboxen van het prachtige complex loopt, waan je je eerder in een moderne winkelstraat met de uitstraling van een discotheek zodra alle gekleurde ledlampen en -schermen oplichten. Aan de buitenkant van de eerste bocht zijn de traptreden van de nieuwe tribunes zelfs verlicht. Het is alleen jammer dat er nagenoeg geen toeschouwers op die tribunes zitten. Of dat ooit zal gaan gebeuren? Dat valt te betwijfelen. In ieder geval is het wel zeker dat de MotoGP en de F1 nog jaren op deze baan zullen blijven racen. Want aan geld is er in Qatar voor dergelijke prestigieuze evenementen zoals bekend geen gebrek.

Andere tactiek

In alle stilte hadden Pecco Bagnaia en Ducati de laatste maanden onderhandeld over een nieuw contract. Vlak voor de eerste GP van 2024 werd bekend dat de twee partijen een overeenkomst voor 2025 en 2026 hadden afgesloten. Iets waar Nederlandse politici nog wat van kunnen leren! Maar was Pecco door dat nieuwe contract en de goede testresultaten voorafgaand aan dit seizoen wat in slaap gesukkeld? Daar leek het in Qatar in eerste instantie namelijk op. Vertrokken van de vierde startplaats kwam de weer eens wat tam opererende regerend wereldkampioen in de Sprint namelijk niet verder dan een vierde plaats. Nee, dan ging zijn aartsrivaal Jorge Martin heel wat feller te werk tijdens de eerste confrontatie van 2024. Eerst zorgde de ‘Martinator’ tijdens de kwalificatie met een tijd van 1.50,789 min. voor een nieuw absoluut ronderecord. Dat was bijna een seconde onder de poletijd die Luca Marini vier maanden eerder op een 2022-Ducati had weten te realiseren. Vervolgens deed Martin zijn bijnaam als ‘De Sprintkoning’ weer alle eer aan en won de eerste Sprint van het nieuwe seizoen. Het was alweer zijn tiende in totaal. De eveneens fel gestarte Brad Binder werd op iets meer dan een halve seconde tweede en liet zo zien dat de KTM dichter bij de Ducati is gekomen. Aleix Espargaró (Aprilia) zorgde ervoor dat er na de openingsrace direct drie verschillende merken op het podium stonden. Dat het snel was gegaan, blijkt uit een vergelijking met de zestien weken eerder gereden Sprint in 2023. Martin, toen ook winnaar, deed nu namelijk 9,347 seconden minder over de elf te verrijden ronden.

25 uur later traden de tweeëntwintig MotoGP-coureurs opnieuw tegen elkaar aan. Nu over een race over tweeëntwintig ronden. Dat werden er eenentwintig omdat de start moest worden afgebroken. Dat kwam, omdat Raul Fernandez een probleem met zijn Aprilia kreeg. Op zich was dat jammer, want zo kon er geen exacte vergelijking met de race van 2023 worden gemaakt. Bagnaia en zijn team hadden na de Sprint en Warm-up een grondige analyse gemaakt en besloten om in de Grand Prix een andere tactiek toe te gaan passen. Die tactiek werd snel duidelijk. Want een nu veel fellere Bagnaia deed er alles aan om zo snel mogelijk aan de leiding te komen. Na een goede start en een heel scherpe inhaalactie ten opzichte van Martin, lukte dat al halverwege de eerste ronde. Zo kon de wereldkampioen niet alleen de race controleren, maar kreeg hij ook geen probleem met de spanning van de voorband van zijn Desmosedici GP24. Na een meesterlijk gereden wedstrijd was de eerste GP-zege van 2024 dan ook voor de Italiaan. Na een prachtig gevecht met Jorge Martin werd Brad Binder andermaal tweede. De KTM-coureur liet daarmee zien dat het gat ten opzichte van de snelste Ducati-rijders kleiner is geworden. Dat kon (nog?) niet worden gezegd van de Aprilia’s. Want door een probleem met zijn achterband (geen grip) werd Aleix Espargaró slechts achtste. Teamgenoot Maverick Viñales stelde met een negende en tiende plaats ronduit teleur.

Brad Binder (33) en Jorge Martin (89) leverden keiharde maar faire duels.

Smaakmakers

Nee, dan waren er wel andere smaakmakers. Te weten Marc Márquez en Pedro Acosta. De achtvoudig wereldkampioen verklaarde voor zijn Ducati-debuut tevreden te zullen zijn met een klassering tussen de vierde en zesde plaats. De voormalige Honda-coureur deed geen overmoedige dingen en kwam geen enkele keer ten val. Ook hield hij woord, want gestart vanaf de zesde plek werd de oudste Márquez (31 jaar) een keer vijfde en een keer vierde. In beide races hield hij de koploper lang in het oog. Maar in de GP gebeurde toch iets dat hij en heel veel anderen nog niet voor mogelijk hadden gehouden. In de GP-race op de vierde plaats liggend werd de achtvoudig wereldkampioen namelijk gepasseerd door de pas 19-jarige rookie Pedro Acosta! Om dat te kunnen doen moest de jonge GasGas-coureur zich vanaf de negende positie naar voren werken. Iets dat op een grandioze en degelijke wijze was gelukt. Dat hij daarbij al in de tweede ronde een nieuw ronderecord (1.52,657 min.) reed, was een absolute sensatie te noemen. Het was dat de onervaren MotoGP-jongeling tijdens zijn fascinerende inhaaljacht zijn banden ruïneerde, anders had hij nog wel eens op het podium kunnen eindigen. Nu werd Acosta negende. Na deze prestatie werd de Spanjaard bedolven onder de complimenten. Met die van Marc Márquez voorop. En dat was terecht, want de MotoGP is een zeer getalenteerde smaakmaker én toekomstige winnaar rijker. Ook Marc Márquez was na zijn Ducati-wedstrijddebuut een tevreden man. Terwijl hij verleden jaar op een Honda in de Sprint nog bijna tien seconden op de winnaar toegaf, waren dat er nu nog geen twee. In de GP-race bedroegen de verschillen vijftien seconden toen en nu nog geen vier. Logisch dat Marc (tevens beste Ducati GP23-rijder) Qatar met een grote glimlach verliet.

Grotere achterstand

Dat laatste deden de coureurs die op motoren van Japanse makelij reden absoluut niet. En dat gold dan in de eerste plaats voor Fabio Quartararo. Werd de kopman van Yamaha verleden jaar nog zevende in de GP van Qatar, acht seconden achter winnaar Fabio Di Giannantonio, nu moest de Fransman als elfde maar liefst achttien seconden op Pecco Bagnaia toegeven. Met andere woorden, de achterstand van Yamaha ten opzichte van Ducati is alleen nog maar groter geworden. Datzelfde geldt ook voor Honda. Voor dit Japanse merk kwam Johann Zarco als snelste man over de finish op de twaalfde plaats. De Fransman gaf maar liefst achttien seconden toe op Bagnaia. In 2023 bedroeg het verschil tussen Marc Márquez (als elfde) en de winnaar vijftien seconden. Honda en Yamaha hebben dus nog heel veel werk te verzetten.

Grootste verliezer in Qatar was Luca Marini. Verleden jaar mocht de Italiaan er nog van pole vertrekken en pakte hij twee derde plaatsen. Nu startte hij als één na laatste en eindigde als laatste in de Sprint en als één na laatste in de GP. In 2023 reed Marini op een één jaar oude Ducati, nu op de nieuwste Honda… Ook zijn voormalige VR46-teamgenoot (tevens WK-derde) Marco Bezzecchi stelde teleur.

De snelste piloot in de Qatar Airways Grand Prix van Qatar was een andere beschermeling van Valentino Rossi, Pecco Bagnaia. Maar dan niet met een Boeing of Airbus, maar ‘gewoon’ op een raket van Ducati. In de Portugese kustplaats Portimão, waar de omstandigheden heel anders zijn dan in de woestijn van Qatar, worden de duels voortgezet.

Foto’s: Keulemans, MotoGP.com

MotoGP Qatar 2024 uitslagen

Sprint Qatar
1.Jorge Martin (E), Ducati, 20.41,287;
2. Brad Binder (ZAF), KTM, +0,548;
3. Aleix Espargaró (E), Aprilia, +0,729;
4. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +1,625;
5. Marc Márquez (E), Ducati, +1,872;
6. Enea Bastianini (I), Ducati, +2,322;
7. Alex Márquez (E), Ducati, +3,154;
8. Pedro Acosta (E), KTM, +4,431;
9. Maverick Viñales (E), Aprilia, +6,738.
  • 11 ronden = 59,18 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 171,6 km/u
MotoGP Qatar
1. Bagnaia, 39.34,869;
2. B. Binder, +1,329;
3. Martin, +1,933;
4. M. Márquez, +3,429;
5. Bastianini, +5,153;
6. A. Márquez, +6.791.
7. Fabio di Giannantonio (I), Ducati, +9,161;
8. A. Espargaró, +11,242;
9. Acosta, +11,595;
10. Viñales, +13,197;
11. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +17,701;
12. Johann Zarco (F), Honda, +18,075;
13. Joan Mir (E), Honda, +18,437;
14. Marco Bezzecchi (I), Ducati, +19,194;
15. Miguel Oliveira (POR), Aprilia, +20,717.
  • 21 ronden =  112,98 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 171,2 km/u
  • Snelste ronde (2e): Acosta, 1.52,657 = 171,9 km/u (record)
STAND MOTOGP NA 2 RACES
1. Francesco Bagnaia (I) Ducati 31
2. Brad Binder (ZAF) KTM 29
3. Jorge Martin (E) Ducati 28
4. Marc Márquez (E) Ducati 18
5. Enea Bastianini (I) Ducati 15
6. Aleix Espargaró (E) Aprilia 15
7. Alex Márquez (E) Ducati 13
8. Fabio Di Giannantonio (I) Ducati 9
9. Pedro Acosta (E) KTM 9
10. Maverick Viñales (E) Aprilia 7
11. Fabio Quartararo (F) Yamaha 5
12. Johann Zarco (F) Honda 4
13. Joan Mir (E) Honda 3
14. Marco Bezzecchi (I) Ducati 2
15. Miguel Oliveira (POR) Aprilia 1

Quotes

Romain Febvre op 17 maart aan de start bij Dutch Masters Harfsen

0

Er is positief nieuws te melden over de start van de Dutch Masters of Motocross in Harfsen. Deze wedstrijd wordt aankomende zondag verreden op het mooie bosrijke circuit van MC Hamac Harfsen. Romain Febvre heeft zijn deelname aan het evenement toegezegd en zal het in deze wedstrijd op gaan nemen tegen o.a. Jeffrey Herlings en Calvin Vlaanderen.

Voorbeschouwing WK IJsspeedway Heerenveen: IJs(speedway) en weder dienende

Febvre is momenteel in een goede vorm want het afgelopen weekend wist hij tijdens de eerste wedstrijd van het wereldkampioenschap MXGP in Argentinie tweede te worden. Ook vorig jaar wist hij tweede te worden in de eindstand van het wereldkampioenschap, won met team Frankrijk de MX of Nations en won maar liefst 6 Grand Prix wedstrijden!

Door de komst van Febvre naar Harfsen zal de 500cc klasse zeer sterk gaan worden. Ook in de 250 klasse komen wereldtoppers aan de start met o.a. de thuisrijders Rick Elzinga en Cas Valk aan de start!

Voor meer informatie over de Dutch Masters of Motocross in Harfsen kunt u kijken op https://hamac.nl/.

Fotocredits: Fullspectrum Media

Benelli opstapdagen 2024: kom proefrijden op jouw favoriete Benelli

0
Benelli opstapdagen 2024

Benelli Nederland nodigt motorliefhebbers uit voor de Benelli Opstapdagen. Geselecteerde dealers openen vanaf 29 maart hun deuren, zodat je de Benelli-modellen kunt ervaren. Tijdens deze dagen kun je kennismaken met de nieuwste modellen en een proefrit maken op jouw favoriete Benelli. Mis deze kans niet om de opwinding van Benelli te beleven en sluit je aan bij ons tijdens deze speciale gelegenheid. Bekijk hieronder de data bij jouw dichtstbijzijnde Benelli dealer.

  • 29 maart t/m  30 maart en 1 april – MOTOPURO, NUENEN
  • 5 april t/m 7 april – MOTOR SERVICE HOOFDDORP,  HOOFDDORP
  • 13 april t/m 14 april – BRABANT MOTORS GRAVE, GRAVE
  • 19, 20 april en 25 mei – LANGENBERG MOTORS, COEVORDEN
  • 26 t/m 27 april – LEUSINKS MOTOREN, DRONTEN
  • 3 t/m 4 mei – PELS SCOOTERS & MOTOREN, DE MEERN 
  • 11 mei – HOFLAND MOTOREN, AMERSFOORT
  • 17 t/m 18 mei – ARNOLD’S MOTORSHOP, KOLHAM

Wil je op een leuke en vrijblijvende manier kennismaken met onze voertuigen? Kom dan langs tijdens één van de opstapdagen. De Benelli-dealers staan voor je klaar. Voor meer informatie ga naar www.benelli-motoren.nl.

De Ducati Live Experience keert terug in 2024!

0

Ook dit jaar krijg je de kans om op de nieuwste Ducati-motoren van 2024 te rijden tijdens de Ducati Live Experience. Kies uit een van de modellen die beschikbaar zijn bij jouw dichtstbijzijnde Ducati-dealer en maak een proefrit om deze motor beter te leren kennen.

Ducati Streetfighter Centauro: meesterwerk op twee wielen

Afhankelijk per dealer worden er ritten georganiseerd onder begeleiding in kleine groepen.

De inschrijvingen voor de Ducati Live Experience bij MotoPort Goes, Affetto Ducati, Star Twin Motors, Joppen Motoren en Ducati Zaltbommel zijn al geopend!

De exacte data voor de Ducati Live Experience bij andere officiële Ducati dealers volgen binnenkort. De inschrijvingen gaan ongeveer vier weken voor het evenement open.

Houd de opening van de inschrijvingen goed in de gaten, want het aantal plaatsen is beperkt!

Voorbeschouwing WK IJsspeedway Heerenveen: IJs(speedway) en weder dienende

0
WK IJsspeedway Heerenveen Thialf

De Motorclub Assen en Omstreken is deze dagen druk met de laatste voorbereidingen voor de finale van het wereldkampioenschap ijsspeedway. Van vijf tot en met zeven april is ijstempel Thialf weer het domein van de mannen met de vlijmscherpe spikes in de banden. Ons land heeft een lange traditie wanneer het gaat om het organiseren van ijsspeedway-wedstrijden. Maar zo vanzelfsprekend als het eens was, is dat al lang niet meer.

Tekst en foto’s: Gert Bos

In 1971 kwam de ijsspeedway overwaaien vanuit het Duitse Inzell naar Nederland. Met een kunstijsbaan in Assen zag de plaatselijke motorclub destijds direct mogelijkheden om deze spectaculaire tak van motorsport naar Nederland te halen. In 1972 werden de eerste internationale races in Assen verreden en het jaar daarop volgde al een voorronde van het wereldkampioenschap. De sport sloeg aan bij het grote publiek. Door het hele land stonden de kunstijsbanen te dringen om ijsspeedwayraces te organiseren. Van Groningen tot Eindhoven en van Den Haag tot Deventer. Overal wilde men een graantje meepikken van het spektakel dat de waaghalzen op het ijs boden. En geholpen door de sportieve successen van Assenaar Roelof Thijs dook ook de landelijke media op de sport. Heel Nederland maakte op zondagavond in de uitzendingen van Studio Sport kennis met ijsspeedway.

Bijzondere editie van ijsspeedway spektakel in Thialf Heerenveen

Maar in 1984, op het hoogtepunt van zijn roem, sloeg het noodlot toe voor Thijs. Bij een motorongeval op de openbare weg raakte hij dermate gewond dat hij de ijsspeedway sport noodgedwongen vaarwel moest zeggen. Nederland had op dat moment jammer genoeg niemand die in de voetsporen van Thijs kon stappen. Met het uitblijven van Nederlandse successen nam ook de belangstelling voor de sport af. Eind jaren 90 was de organisatie in Assen nog over. Als enige wisten zij het hoofd financieel boven water te houden.

Einde dreigde

Toch volgden ook in Assen roerige tijden. Sportief, organisatorisch en financieel waren de races in Assen buitengewoon succesvol. Maar de exploitatie van het inmiddels deels overdekte ijsstadion zorgde voor kopzorgen bij de gemeente. Het complex wisselde meerdere keren van eigenaar, maar investeringen in de ijsbaan bleven uit. De kosten voor noodzakelijk onderhoud liepen uiteindelijk zo hoog op dat de eigenaar daar niet voor op wilde draaien. Ondanks vele protesten uit de samenleving viel in 2016 definitief het doek voor de Asser ijsbaan en, zo leek het, daarmee ook de ijsspeedway sport in Nederland. “’Wij hadden ons er al bij neer gelegd’, zegt Theo Verdegem, destijds de voorzitter van de Stichting IJsspeedway Assen. ‘Wij hadden geen ijsbaan meer en de andere ijsbanen in het land konden niet voldoen aan de veiligheidseisen van de FIM of er is geen ruimte voor publiek. En Thialf, dat is zo’n schaatstempel daar komen we niet in met de motoren, dachten we.’

De ongewisse toekomst van het WK IJsspeedway

Dat maakt ijsspeedway zo bijzonder. Met de stuur op het ijs razen de coureurs door de bochten.

Thialf meldt zich

Dat liep toch anders. Terwijl in Assen de sloophamer definitief de ijsbaan in De Bonte Wever met de grond gelijk maakte, werd in Heerenveen de laatste hand gelegd aan de grootscheepse verbouwing van Thialf. Daar bleek men op zoek naar verbreding van de activiteiten. ’Ergens in juni 2016 werden we gebeld door de KNMV of we niet eens met Thialf wilden gaan praten. Toen is het heel snel gegaan. Binnen twee weken waren we er eigenlijk wel uit. Binnen de motorclub was ook iedereen enthousiast. Er is niemand die gezegd heeft “dit gaan we niet doen”. En in augustus hebben we de contracten getekend’, kijkt Verdegem terug.

Beide partijen stapten in een spannend nieuw avontuur. Verdegem: ‘We gingen met een partij in zee, die op het gebied van ijsspeedway van niets wist. Een enkeling kon zich nog iets herinneren van vroeger tijden. Het eerste jaar ging ook gepaard heel veel overleggen.’ Logistiek was het ook een enorme uitdaging weet Jan Karssens, als hoofd van de opbouwploeg: ‘Al ons materiaal stond in een straal van vijf kilometer rondom de ijsbaan in Assen. Waar we eerder de strobalen vanuit onze opslag met een autoambulance naar de baan konden vervoeren, gingen er nu 2.500 pakken stro in grote trailers naar Heerenveen.’ Ook voor de vrijwilligers betekende het een verplaatsing. Rondom het evenement heeft de Motorclub Assen er vele in touw. Op het hoogtepunten, tijdens de wedstrijddagen, zijn dat er zo’n 150. ‘Op opbouwdagen in de week voor de races zijn er dagelijks zo’n vijftien mensen van ons aan de slag. Daar zijn mensen bij die een week vakantie nemen om voor de Motorclub Assen in Heerenveen aan het werk te gaan’, zegt Geert Oeben, die de vrijwilligers coördineert.

Toen op 30 maart 2017 de eerste spike in het welhaast heilige ijs van Thialf werd gedrukt, waren ze ook in Friesland om. ‘In de aanloop deden de mensen van Thialf nog wat lacherig en waren ze sceptisch. Ook toen de eerste motor op het ijs kwam keken ze nog met grote ogen, maar toen kwam al snel een lach op hun gezichten. Het ijs was gebroken’, herinnert Erik Hoekstra zich, de huidige voorzitter van de Stichting IJsspeedway Assen.

Corona

Nadat in de eerste drie jaren alle kinderziektes en knelpunten waren overwonnen en de voorbereidingen voor de vierde editie in volle gang waren, kreeg de motorclub in 2020 weer een tegenslag te verwerken. ‘Ik weet het nog als de dag van gisteren’, zegt Hoekstra, ‘We waren voor een gesprek in Thialf en hebben daarna samen met de directeur de coronapersconferentie van premier Mark Rutte gekeken. Toen werd ons al snel duidelijk dat er een streep door het evenement kon. Dat was heel zuur.’ Dankzij een aantal partijen en leveranciers die geen rekeningen stuurden, viel de financiële schade achteraf gezien enorm mee. Na twee jaar waarin er niet in Thialf geracet kon worden, stond iedereen binnen de motorclub weer te trappelen om de races te kunnen organiseren. Ondanks de onzekerheid rondom de nog geldende maatregelen werd er in 2022 weer gestart met de voorbereidingen. ‘Tot drie weken voor het evenement was niet bekend of en hoeveel toeschouwers toegelaten mochten worden. Ik ben van mening dat ons dat veel publiek heeft gekost. Er zat toen nog veel angst in de maatschappij’, zegt Hoekstra.

De referee heeft vanuit hoog in het stadion een uitstekend zicht op hetgeen zich op baan afspeelt.

Inval

Wie in ieder geval niet mochten komen waren de coureurs uit Rusland, de bakermat van de ijsspeed-
way. Sinds de inval van Poetin in Oekraïne zijn de Russische sporters nergens meer welkom. Hoekstra: ‘De Russen zijn onlosmakelijk verbonden met de ijsspeedway. We zagen ook veel van hen elk jaar weer terug in Assen en Heerenveen. Vele toeschouwers kunnen de Russische namen ook uit het verleden ook nog zo opnoemen. Voor de sport is het heel jammer dat ze er niet bij kunnen zijn. Zij stuwden het niveau van de Westerse rijders ook omhoog.’

Als bijkomend effect van de inval kreeg Thialf in 2023 te maken met onberekenbare energieprijzen. Dat leverde een onverantwoorde huurprijs op. Hoekstra: ‘Misschien hadden we het als club wel kunnen doen, maar wij vonden het vanuit maatschappelijke oogpunt niet verantwoord. Er zijn mensen die het huis niet warm kunnen krijgen en dan zouden wij voor de sport 275.000 kWh energie gaan verbruiken om de ijsvloer neer te leggen. Dat voelde niet goed.’ Dat betekende voor de derde keer in vier jaar een streep door de ijsspeedway.

Thialf heeft in de afgelopen periode niet stilgezeten en wekt inmiddels met zo’n 4.250 zonnepanelen op het dak jaarlijks zelf 1,2 miljoen kWh aan elektriciteit op. Mede daardoor kon voor 2024 een huurprijs worden neergelegd waarmee de motorclub Assen de organisatie weer aandurft. Ondanks de roerige periode hoopt de motorclub nog lang de ijsspeed-
waysport voor Nederland in leven te kunnen houden. ‘Want’, zo stelt Verdegem, ‘in de motorclub is iedereen groot geworden met ijsspeedway. Of we het nu in Assen of Heerenveen organiseren, de ijsspeedway zit in het DNA van de motorclub Assen en Omstreken.’

Veel kanshebbers

Zonder de Russische inbreng is het deelnemersveld de laatste twee jaar qua sterkte dichter naar elkaar toegegroeid. Het aantal kanshebbers op de titel is dan ook groot. De afgelopen twee jaar werd de Zweed Martin Haarahiltunen wereldkampioen. Of hij er een hattrick van kan maken is twijfelachtig. Haarahiltunen kwam tijdens een training eind 2023 hard ten val en liep daarbij breuken in elleboog en bekken op. Inmiddels is hij daarvan grotendeels hersteld en heeft hij de eerste meters op het ijs alweer gemaakt. Wedstrijden reed hij nog niet.

Met name de Oostenrijker Franz Zorn liet zich dit seizoen al een paar keer goed zien. Hij werd onlangs in Polen Europees Kampioen. Maar ook de Duitsers Hans Weber, Max Niedermaier en Luca Bauer, de Zweed Jimmy Olsen en de Finse nieuwkomer Heikki Huusko lijken dit jaar aanspraak te kunnen maken op eremetaal.

De Nederlandse hoop is gevestigd op Jasper Iwema. Na zijn jaar van vrijwillige opsluiten voor een reality-tv-programma, plaatste hij zich in januari in Zweden overtuigend voor de vier Grand Prix-races. Daarnaast komt de Friese jongeling Sebastian Reitsma met een wildcard aan de start. Aan de vooravond van de GP-races wordt er traditioneel gestreden om de Roelof Thijs-bokaal; een wedstrijd waarin de Nederlanders het opnemen tegen coureurs voor wie de GP nog een maatje te groot is. Naast Iwema en Reitsma komt dan ook de 21-jarige debutant Leon Kramer aan de start.

WK IJsspeedway Heerenveen           
april Roelof Thijs bokaal     aanvang 18:30
6 april Grand Prix 3    aanvang 18:30
7 april Grand Prix 4    aanvang 13:30

Adres Thialf
Pim Mulierlaan 1
8443 DA Heerenveen
Tickets en meer info: www.ijsspeedway.nl

Test 2024 Yamaha MT-09: MT-09 betreedt zijn 10e jaar met stijl

0

Hieperdepiep HOERA! De Yamaha MT-09 bestaat 10 jaar. Tijd dus voor een feestje, dachten ze bij Yamaha, hoewel die MT-09 al 10 jaar aan een stuk aan het feesten is. Niet alleen qua rijplezier is het een en al pret, ook qua verkoopcijfers worden de lui bij Yamaha er bijzonder blij van. De vierde generatie moet zorgen voor nog extra fun; een after party dan?

Lees hier het complete testverslag.

Unieke veiling: Aston Martin Brough Superior AMB 001 Pro

0

Als twee gerenommeerde namen zoals Aston Martin en Brough Superior de handen ineenslaan, is het bijna voorspelbaar dat het resultaat indrukwekkend zal zijn. Het project AMB 001 Pro is daarvan het bewijs, een limited edition motorfiets die nieuwe maatstaven zet op zowel technisch als designgebied.

Technologie en design gaan hand in hand

Het hart van de AMB 001 Pro is de 997cc-V-twin, die dankzij een turbocharger een indrukwekkend vermogen van 225 pk (167 kW) levert. Dit hoge vermogen wordt ondersteund door een nauwkeurig vervaardigd CNC-aluminium frame en een carrosserie van koolstofvezel, die niet alleen voor een indrukwekkende uitstraling zorgt, maar ook het gewicht minimaliseert en de rijdynamiek optimaliseert.

De kleuren en het design van de AMB 001 Pro, geïnspireerd door Aston Martins aanwezigheid in de Formule 1, gecombineerd met accenten in Photon Lime, maken deze motorfiets tot een visueel hoogtepunt. Elk detail weerspiegelt de zorg en het vakmanschap dat in de ontwikkeling van deze machines is gestoken.

Brough Superior en Aston Martin onthullen AMB 001

Een prijs die exclusiviteit weerspiegelt

De prijsrange die wordt genoemd voor veiling van één van deze zeldzame motorfietsen ligt tussen £150.000 en £200.000 (ongeveer €170.000 tot €227.000). Dit weerspiegelt niet alleen de zeldzaamheid en exclusiviteit van de AMB 001 Pro, maar ook het uitgebreide productieproces dat achter elk exemplaar zit. In Toulouse, Frankrijk, produceert Brough Superior elke motorfiets met de hand, een proces dat tot twee jaar kan duren om aan de hoge kwaliteitsnormen te voldoen.

Gericht op het circuit

Met een duidelijke focus op het gebruik op het circuit is de AMB 001 Pro uitgerust met Michelin Power Slicks, wat zijn sportieve karakter benadrukt. Aerodynamische functies zoals winglets dragen bij aan het optimaliseren van de prestaties, zelfs als het ontbreken van een windscherm een directe confrontatie met de wind onvermijdelijk maakt.

Een kans voor verzamelaars

De speciaal voor de veiling beschikbare motorfiets, nummer 008, is nog nooit gereden, hoewel de motor al wel is gestart (!). Dit biedt een zeldzame kans om een praktisch nieuwe motorfiets met een potentiële verzamelwaarde te verwerven. De veiling vindt plaats op 7 april tijdens de Shuttleworth Spring Motorcycle Show.

Trucks zonder spiegels: zo zit het echt

0
Trucks spiegels

Nadat we eerder schreven over vrachtwagens zonder buitenspiegels, liep onze mailbox bijna vast door het grote aantal reacties. Waarbij één reactie onze aandacht in het bijzonder kreeg. Die van Tony de Bruyn. Want Tony kan het weten als motorrijder én vrachtwagenchauffeur!

Trucks zonder spiegels: zorg of zegen voor motorrijders?

Sensoren

‘De dode hoek is een stukje kleiner geworden, maar de monitoren in de cabine zijn een stuk breder dan de spijlen. Daarnaast zie je tijdens regen bijna niets meer: een druppel water op de lens en weg is je zicht. Links kun je nog redelijk bij de lens komen met een doekje, maar rechts rij je in die gevallen soms volledig blind. Ook de sensoren vallen snel uit als er een beetje viezigheid opzit. Als motorrijder rij ik daarom het liefst zo ruim mogelijk om deze blinde kolossen heen. Persoonlijk vind ik het daarom gevaarlijk als er zeer positief over deze nieuwe ontwikkelingen wordt gesproken. Het niet meer oogcontact kunnen hebben met een chauffeur is in mijn ogen dan ook gevaarlijk.’

Maar dat is nog niet alles, want Tony heeft zelfs een serieuze waarschuwing voor ons: ‘Ik zou in ieder geval willen aanraden nooit rechts naast zo’n vrachtwagen terecht te komen. Daarnaast zijn er chauffeurs die veel van de beveiligingen uitschakelen omdat je soms gek wordt van het constant onnodig ingrijpen van het voertuig. Om een voorbeeld te geven: op de A9 bij Amsterdam rij je een stuk onder een woonwijk waar de maximumsnelheid 30 km/u is. Als ik daar onderdoor rij, gaat een vrachtwagen die op cruise control staat, vol in de rem. Best veilig als je er iets te dicht achter hangt… Dit gebeurt ook vaak als iemand vlak voor je duikt of als er een groot bord in de bocht staat. Lang leve de ‘veilige nieuwe ontwikkelingen’.

Gewaarschuwd

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Een gewaarschuwde motorrijder in dit geval voor drie wat ons betreft!

Tony de Bruyn.