Het Connected Motorcycle Consortium (CMC) werd in 2016 door motorfabrikanten, zoals BMW, Ducati, Honda, KTM, Suzuki, Triumph en Yamaha opgericht om gezamenlijk ongevallen tussen motorfietsen en auto’s op openbare wegen te analyseren en aan te pakken. Ducati heeft nu, zeven jaar later, een systeem voor connectiviteit tussen motorfietsen en auto’s gedemonstreerd. Hiervoor heeft het bedrijf samengewerkt met mede-Audi Group genoot Lamborghini.
Geavanceerde rijhulpsystemen (ADAS) zijn in de loop der tijd steeds gebruikelijker geworden in auto’s. In de video hieronder demonstreren een Ducati Multistrada en een Lamborghini Urus een communicatiesysteem met drie cruciale functies: Intersection Movement Assist, Left Turn Assist en Do Not Pass Warning. De demonstratie heeft voor deze Assist een scenario gemaakt, waar de Multistrada een kruispunt nadert waar het zicht niet volledig duidelijk was, vanuit andere perspectieven rond het kruispunt. Met een elektronisch hulpsysteem zoals Intersection Movement Assist ingeschakeld op zowel de motorfiets als de auto, wordt een waarschuwing weergegeven op het dashboard van de auto om hen te laten weten dat het kruispunt niet duidelijk is.
Left Turn Assist werkt op een vergelijkbare manier. De Assist verbindt elektronische waarschuwingssystemen in de auto en de motorfiets. Als een van de tegengestelde richting komende auto linksaf wil slaan, geeft het systeem een alarm aan beide partijen. De rijder zou dan in staat moeten zijn om op tijd te reageren, zodat de bestuurder zijn bocht kan voltooien.
Tot slot gaat de Do Not Pass Warning over een scenario waarbij meerdere voertuigen met elkaar communiceren via hun geavanceerde elektronische communicatiesystemen. In dit geval is het scenario een rij auto’s die gestopt zijn door de auto aan de voorkant, die linksaf wil slaan. Als de auto’s en motorfietsen communiceren, kunnen alle volgende voertuigen worden gewaarschuwd om niet in te halen, zelfs als ze de auto aan de voorkant die linksaf wil slaan niet kunnen zien.
Er is een nieuwkomer in de wereld van elektrische offroad-motoren. De Rawrr Mantis lijkt bijna een kruising tussen een motorcross-machine en een mountainbike. De Rawrr Mantis heeft al heel wat offroad-tests ondergaan, en niemand minder dan Caleb Tennant, zesvoudig Zuid-Afrikaans Motocross Kampioen, heeft de motor grondig aan de tand gevoeld.
De prestaties van de Rawrr Mantis mogen er met zijn 75 kg zeker zijn. De motor wordt aangedreven door een mid-mounted elektrische motor, die via een ketting de achterwielen aandrijft. Met 7,5 kilowatt vermogen, wat ongeveer overeenkomt met 10 pk, en een indrukwekkend koppel van 50 Newtons, belooft deze motorfiets veel offroad-plezier. De verwijderbare batterij heeft een capaciteit van 2,6 kilowattuur en weegt 15 kilogram. Je kunt hem eenvoudig vervangen voor langere ritten op de baan of in het veld. Volgens Rawrr heeft de Mantis een bereik van 120 km op een enkele lading.
Wat het ontwerp betreft, valt de Rawrr Mantis op met zijn unieke aluminium frame. Dat is verantwoordelijk voor zijn atletische uitstraling en hoge zithoogte van 850 millimeter. Deze elektrische motorfiets heeft verder 200 millimeter aan veerweg en een indrukwekkende bodemvrijheid van 310 millimeter. De Mantis biedt daarnaast ook wat technologie, waaronder vier rijmodi, smartphone-connectiviteit en de mogelijkheid om instellingen aan te passen via een mobiele app. Het is nog niet bekend of hij naar Europa komt, maar in zijn thuisland, de Verenigde Staten, kost hij 4.999 dollar.
Bijna overal kunnen parkeren is één van de sterkste punten van motoren. Helaas moet je meestal wel je geliefde tweewieler buiten laten staan, als je op maandag je kantoor binnenwandelt. Honda heeft daarentegen andere plannen: het Japanse merk brengt de Motocompacto uit. Deze minuscule elektrische tweewieler kan na gebruik opgevouwen worden tot kofferformaat en is geïnspireerd door Honda’s Motocompo uit de vroege jaren ’80.
Ingeklapt weegt de Motocompacto 19 kg en hij kan via een 110 v stopcontact in 3,5 uur volledig opgeladen worden. Uitgeklapt kan hij daarentegen 24 km/u halen met een bereik van 19,3 km. Duizelingwekkende cijfers zijn het natuurlijk niet, maar hoeveel mensen kunnen zeggen dat hun koffer hun vervoer naar huis is?
Honda stelt dat de Motocompacto naast de zitting en voetsteunen ook een ingebouwde opslag, een digitale snelheidsmeter, een laadindicator en een draaggreep bezit. Een slimme telefoon-app moet daarnaast rijders in staat stellen om hun persoonlijke instellingen aan te passen, inclusief verlichting en rijmodi, via Bluetooth. Opladen kan met de standaard meegeleverde lader en er komt volgens Honda zelfs een “leuke en functionele lijn van branded Motocompacto-accessoires”. Hieronder vallen bijvoorbeeld een helm, rugzak en kleding.
De verkoop begint exclusief op Motocompacto.honda.com en bij Honda en Acura-autodealers in november. Daarentegen komt nu het droevige nieuws: vooralsnog is hij alleen voor de Amerikaanse markt bedoeld. Daar heeft hij een adviesprijs van 995 dollar. Of hij ook naar Europa komt is dus nog even afwachten.
Zo ziet de binnenkant van de Motocompacto eruit (Foto: Honda)
Ducati Multistrada V4 S Grand Tour test. De nieuwe BMW R 1300 GS loopt binnenkort van de band. Hoe kan Ducati wat aandacht wegpikken van Europa’s belangrijkste motor? Juist, door kort daarvoor een Multistrada te inntroduceren. De Multistrada V4 S Grand Tour is de beste Multistrada die je kunt kopen. Bijgevolg is het ook een van de beste motoren op de markt. We reden ermee op de prachtige wegen rond de Ducati-fabriek in Bologna. Dan begrijp je meteen waarom het zo’n goede motor is.
Foto’s: Ducati
Ducati viert dit jaar dat de Multistrada twintig jaar bestaat. Een model dat zorgt voor verkoopcijfers en dus cash voor het relatief kleine Italiaanse merk. Toen we de uitnodiging voor ‘Project M GT’ in de mailbox kregen, hadden we geen enkel idee welke motor we voor de kiezen zouden krijgen. Eerst dachten we aan een nieuwe Monster, maar toen viel het kwartje van het 20-jarig bestaan van de Multistrada. En we werden verzocht om toerkleding mee te nemen. Hmm, een nieuwe Multistrada dus. Er bestaat al een V2, V2 S, V4, V4 S, V4 Pikes Peak en niet eens zo heel lang geleden werd de V4 Rally geïntroduceerd. Een variatie op de V2 leek dus het meest logisch.
Maar nee hoor, bij de onthulling bleek het dus om nog een variant van de V4 te gaan. Licht teleurgesteld luisterden we naar de marketingmensen, die ons vertelden wat er speciaal is aan de nieuwe GT. De basis is altijd een V4 S, met daarop zijkoffers, mistlichten, een verwarmd zadel en een passagierszadel, verwarmde handvatten, keyless bediening, cruise control met radarsysteem, bandenspanningssysteem, een middenstandaard en een speciaal GT-kleurtje. Het matzwarte/matgrijze design met rode details is uniek voor de GT en de enige kleur die beschikbaar is. Verder zijn de swingarm en passagiersvoetsteunen zwart, en hebben de ingenieurs de rubbers uit de stuurverhogers gehaald voor een directer gevoel met het voorwiel.
Op dat laatste en de speciale kleur na, kun je iedere V4 S zo uitrusten met originele Ducati-accessoires. Uiteraard betaal je dan wel meer, ongeveer 700 euro. Dat is niet gek veel op een motor van ongeveer 30.000 euro, horen we je denken. En dat is ook zo. Een standaard Multistrada V4 S kost 28.190 euro, voor een GT dien je 31.790 euro op de toonbank neer te leggen. Dat is een verschil van 3.600 euro, wat niet mals is. Of je kunt met een GT 700 euro in je zak houden. Het is maar hoe je het bekijkt. We zijn er dus nog steeds niet over uit of de GT nu een goede deal is of niet. Je betaalt meer dan 30.000 euro voor een motor, maar je hebt hem ook wel in de configuratie die de meeste mensen sowieso kopen. Dat geldt zeker voor de zijkoffers, verwarmde handvatten en middenstandaard. De rest van de standaard GT-uitvoering is bijkomstig en niet meteen ‘noodzakelijk’.
1 van 8
Verbonden zijkoffers
Anders dan normaal starten we de rit ’s avonds in plaats van ’s morgens. We mogen de zijkoffers zelf volproppen met onze overnachtingsspullen en kleren voor de dag erna, om dan met brandende mistlichten anderhalf uur over de autosnelweg te blazen richting het eerste hotel. We snappen meteen waarom Ducati ons dit laat doen met de Ducati Multistrada V4 S Grand Tour, want de mistlichten geven heel wat extra zicht op de soms donkere wegen. Niet zozeer een designtechnisch mooie toevoeging, maar wel een veilige. Bovendien ziet voor je rijdend verkeer je ook beter komen, wat nodig is. Met een flinke snelheid denderen we over de Italiaanse snelweg, waarbij opvalt dat de zijkoffers nauwelijks last lijken te hebben van de rijwind. Ducati gebruikt daarvoor een systeem dat de twee koffers met elkaar verbindt. Het koffergedeelte dat aan het passagierszadel vastklikt is onder dat zadel verbonden met de andere koffer. Als je dan de ene koffer heen en weer beweegt, doet de andere koffer parallel mee. Er zit dus behoorlijk wat (nodige) speling op de zijkoffers en we begrijpen na de stevige avondrit ook meteen waarom dat zo is.
Van de adaptieve cruise control met radarsysteem worden we minder enthousiast. Het systeem zit helaas standaard op de GT, dus er is geen keuze voor normale cruise control. Wat zo irritant is aan de adaptieve versie, is dat als je in baksteenformatie in een groep rijdt, de radar de motor recht voor je in het vizier neemt, en niet de motor die schuin voor je rijdt. Daardoor ga je de verkeerde motor volgen, met alle vreemde acceleratie- en remmanoeuvres tot gevolg. Rij je echter alleen, dan werkt het systeem beter. Ideaal om een auto te volgen die exact jouw tempo rijdt zonder aan het gas of de rem te komen. Alle knappe technologie ten spijt die voor het radarsysteem nodig is, geven wij toch de voorkeur aan normale cruise control. Dat systeem werkt veel voorspellender en je raakt er zelf ook minder door afgeleid.
Een toevoeging die deel is van de adaptieve cruise control en wel handig is, is de blindehoekassistent. Die waarschuwt je door middel van een duidelijk oranje lampje in de zijspiegels dat een andere weggebruiker je inhaalt. Zo hoef je geen angst meer te hebben voor gevaarlijke dodehoeksituaties.
Overbodige zadelverwarming
De ochtend erop trekken we het binnenland van Emilia-Romagna in. Een frisse ochtend, waarbij we meteen de handvat- en zadelverwarming kunnen testen. Maar dat laatste zetten we al snel weer uit, omdat het compleet overbodig is. Het V4-motorblok produceert immers zoveel warmte dat een geventileerd zadel veel beter was geweest. Ook gedurende de dag moeten we geregeld rechtop staan om onze benen en bekkenstreek af te koelen. Zelfs de koelkanalen die de Multistrada heeft om frisse rijwind naar je benen te sturen, helpen niet. Maar dit is geen uniek ‘kwaaltje’ van de Multistrada, want alle Ducati’s hebben last van motorblokken die veel warmte afgeven. En als dat de enige smet is op het V4-motorblok, hoor je ons niet klagen. Wat een geweldig blok is dit toch. Zoveel elasticiteit dat je hem bijna uit elkaar voelt rekken, zoveel kracht dat het op momenten angstaanjagend wordt, zoveel soepelheid dat je blij bent om een toerenteller te hebben omdat je anders geen idee hebt wat de motor aan het doen is. Ook de trekkracht bij lage toeren en de powerkick hoog in toeren zijn indrukwekkend. Het is een motorblok dat aantoont waarom een V4-formatie zo goed werkt, ook in een toermotor. Uiteraard gebruik je zelden of nooit alle 170 paarden. Dat zijn er gewoon te veel. Maar het gevoel te weten dat je zoveel reserve hebt, is ook iets waard.
Even enthousiast zijn we over de quickshifter. Dat Ducati hun elektronica goed voor elkaar heeft, is algemeen bekend. Dat de quickshifter op de V4-modellen van Ducati een van de beste op de markt is, is dat misschien minder. Bij deze. Die superverfijnde elektronische afstelling – ook qua traction control, ABS, wheelie control, enzovoort – voel je eveneens terug in de gasreactie en de remmen. De reacties van de motor lijken rechtstreeks aan je pols te hangen. Geen gebok of brutaal gereageer. Nee, telkens een motorreactie zoals je ze wil. Hetzelfde geldt voor de remmen. Waar Europese merken nogal eens de neiging hebben om de eerste aanname agressief te laten verlopen, en Japanse merken net het tegenovergestelde doen, zit de Multistrada daar precies tussenin. Remmen die je nooit verrassen en uitblinken in prestaties. Dat geldt trouwens voor de voorrem, want de achterrem moet je een meter diep de grond in stampen, voordat er iets gebeurt.
De wegen in de wijde omtrek rond het circuit van Imola zijn goed uitgekozen om de Multistrada GT over te sturen. Niet dat ze allemaal zo strak zijn als het circuit-asfalt, integendeel. Bulten, wegverzakkingen, oneffenheden; het lijkt wel een gepolijste versie van Belgisch asfalt. Maar de Multistrada presteert er des te indrukwekkender op, dankzij de (standaard) elektronische vering. Het Skyhook-systeem van Sachs laat je als het ware ‘aan een haak’ zweven over het asfalt, waardoor de motor mooi in balans blijft. Technologie die uitermate goed werkt op een toermotor en dus ook op de Multistrada. En als je niet tevreden bent, kun je nog altijd de veervoorspanning handmatig instellen (rijder (+ bagage) (+ passagier)) of je laat de computer twintig keer per seconde zijn werk doen en zet het syteem op ‘automatisch’. Rustig deinen over het asfalt met vrouwlief achterop? Zet de hardheid van de vering dan een tandje zachter. Zin in een sportieve rit en wil je ze steviger? Ook dat kan elektronisch. De mogelijkheden zijn er en ze werken zoals ze beloven.
Wij rijden solo en bereiden ons voor om een bergweg stevig aan te vallen. De gasreactie laten we in ‘Touring’ staan en veranderen we niet naar de agressievere ‘Sport’. De vering gaat op de één na hardste stand. Haarspeldbochten volgen elkaar in snel tempo op en de GT probeert het tempo bij te houden. Dat lukt, maar je mag niet te veel fouten maken. Door zijn rijklaargewicht van 243 kg (+ geladen zijkoffers) ga je beter niet te laat in de remmen. Dat valt nog redelijk te corrigeren bij het klimmen, maar in het afdalen moet je goed je aandacht erbij houden. Niet dat het ooit problematisch wordt, want bochten-ABS kan je nog steeds helpen in geval van nood.
Conclusie test Ducati Multistrada V4 S Grand Tour
Voor lezers die al een (vergelijkende) test hebben gelezen over de Multistrada V4 S, wordt er in dit artikel weinig nieuws gemeld. De nieuwe Grand Tour is dan ook een aangeklede V4 S, die exact hetzelfde rijdt en presteert. Een van de beste en meest complete motoren die je kunt kopen en nu als GT nog eens extra voordelig als de geïnstalleerde standaardaccessoires je liggen. Daarvoor betaal je een stevige prijs, maar ook dat is niets nieuw voor een Ducati (Multistrada). De GT is niet het meest spectaculaire twintigste-verjaardagscadeau voor de Multistrada, maar wel een van de beste. Dit is de Multistrada die je moet hebben.
Yamaha heeft officieel aangekondigd van joint venture-partner te wisselen in China. CFMoto neemt namelijk de aandelen van huidige partner Chongqing Jianshe over. De naam van de joint venture verandert daarom van Zhuzhou Jianshe Yamaha Motor, naar Zhuzhou CF Yamaha Motor (ZCYM). De verandering gaat in per november 2023.
De nieuwe onderneming telt ongeveer 500 werknemers en CFMoto krijgt met 50 procent van de aandelen de grootste zeggenschap over ZCYM. Yamaha krijgt verder 44,23 procent van de aandelen, terwijl Tair Yea Limited het resterende aandeel van 5,77 procent zal behouden. Dit laatste bedrijf, uit Hong Kong, neemt hoogstwaarschijnlijk de export op zich.
De Japanse motorbouwer beschouwt China als een van zijn belangrijke productie- en verkoopbases en zal in de toekomst blijven overleggen met CFMoto over de koers van de gezamenlijke onderneming, met als doel de concurrentiepositie verder te versterken.
CFMoto heeft al een nauwe samenwerkingsalliantie met KTM. Daarom is samenwerking met Yamaha een duidelijke stap om hun positie binnen de wereldwijde motorfietsindustrie verder versterken.
Husqvarna heeft zojuist zijn 2024 Enduro Pro modellen aangekondigd. Zowel de tweetakt TE 300 Pro, als de viertakt FE 350 Pro zijn flink onder handen genomen. De motorblokken zijn verbeterd en de frames, subframes, carrosserie, ophanging en remmen zijn volledig vernieuwd.
Laten we beginnen met de motorblokken. De 2024 Husqvarna TE 300 Pro maakt gebruik van brandstofinjectie voor betere prestaties en controle over het hele vermogensbereik. Daarnaast krijgt de Husqvarna FE een nieuwe, dubbele, bovenliggende nokkenas-motor, die compacter en beter in het frame geplaatst is. Dat moet voor een optimale gewichtsverdeling zorgen. Beide modellen hebben twee motorinstellingen, terwijl de FE 350 Pro ook standaard tractiecontrole en een quickshifter heeft.
De TE beschikt over een watergekoelde 293cc ééncilinder en zijn FE-broertje beschikt over een watergekoelde 349cc ééncilinder. Beide modellen zijn uitgerust met een nieuwe 48 mm WP Xact voorvork en herontworpen WP Xact. Deze schokdempers zijn lichter dan hun voorgangers. Brembo-remmen en Galfer remschijven zorgen verder voor stopkracht. Beide modellen krijgen Husqvarna Factory Racing wielen met Excel Takasago velgen.
Husqvarna heeft het chromoly-stalen frame verfijnd voor 2024, wat resulteert in verbeterde chassisprestaties. Het nieuwe subframe is lichter en sterker, terwijl de gegoten aluminium onderdelen betrouwbaarheid toevoegen. Een nieuw hol, gegoten aluminium achterframe optimaliseert stijfheid en vermindert gewicht.
Naast deze updates krijgen de 2024 TE 300 Pro en FE 350 Pro een nieuwe skidplate, Supersprox achter-tandwiel, ODI-handvaten, LED-koplamp, ProTaper stuur, elektrische starter met lithium-ion batterij, vernieuwde carrosserie, remremschijfbescherming en een nieuwe competition zadelhoes. Husqvarna heft aangegeven dat de prijzen verschillen per regio en dat de prijzen voor Nederland nog volgen
Van 3 t/m 5 november 2023 zijn de hallen van Expo Houten weer gevuld met honderden custombikes en de lifestyle daaromheen. Naast de internationale Bigtwin Bikeshow zijn er stands en kramen met onderdelen, accessoires en kleding. Ook zijn er verschillende demo’s, zoals zadelmaken, pinstripen, graveren, leerbewerking, wielen spaken, etc. Tijdens de beursdagen wordt in de Chopper Zone een complete chopper gebouwd. In het Bigtwin Biker Cafe speelt een band en kun je genieten van de erotic shows. Tickets zijn vanaf nu hier te bestellen.
ChromeBurner RAC41 Honda waande zich voor even wereldkampioen. Met in het motorpak links Chris Leesch, rechtsonder Jonathan Hardt en rechtsboven Wayne Tessels.
Een filmscenario speelde zich af tijdens de Bol d’Or. In het laatste half uur van de 24-uursrace op Paul Ricard draaide de strijd om de Superstock Endurance-wereldtitel om Wayne Tessels en zijn ChromeBurner RAC41 Honda. De Nederlander bracht de motor in zijn laatste stint als tweede over de finish in de Superstock-klasse, wat voldoende was om wereldkampioen te worden. Een aantal uur na de race veranderde alles en was Tessels zijn wereldtitel alweer kwijt.
Foto’s: Florian Meuret, EWC
Wayne Tessels begon met ChromeBurner RAC41 Honda als leider in de Superstock-klasse van het WK Endurance aan de laatste race van dit seizoen. De onderlinge verschillen waren echter heel erg klein. De teams in de top-vijf stonden slechts 20 punten uit elkaar en dan te bedenken dat er nog 85 punten te verdelen waren tijdens de 24-uursrace op Paul Ricard in Frankrijk. ChromeBurner RAC41 Honda kwalificeerde zich slechts als elfde. Geen ideale uitgangspositie zou je denken, maar in het WK Endurance is de kwalificatieplek minder belangrijk en gaat het enkel om het gezamenlijke tempo van de rijders in de race. Tessels vormt een team met Chris Leesch uit Luxemburg en Jonathan Hardt uit Frankrijk. De kracht van dit trio is dat zij allen ongeveer hetzelfde tempo kunnen rijden en dat heel lang kunnen volhouden. Dit lieten zij in de race opnieuw zien, al leken zij in de eerste uren de kans op de wereldtitel te verspelen. ChromeBurner RAC41 Honda kreeg tot twee keer toe problemen met de verlichting. Door de extra pitstops en reparatietijd vielen ze terug naar een vijftiende plaats in de Superstock-klasse.
Vooraan liep alles op rolletjes voor National Motos Honda, die als tweede in het kampioenschap aan de race was begonnen. Doordat het na acht en zestien uur racen aan de leiding reed – en daarvoor punten behaalden – had National Motos Honda de koppositie in het WK overgenomen. Daarachter reed ChormeBurner RAC41 Honda een sterke inhaalrace. Gedurende de nacht kwam het team terug naar een derde plaats. In de ochtend en begin middag – in de laatste acht uur – kroop ChromeBurner RAC41 Honda naar nummer twee en leider National Motos Honda toe. In het laatste uur reed de top-drie binnen een minuut van elkaar. Maar er was iets buitengewoons nodig om National Motos Honda met rijders Sébastien Suchet, Valentin Suchet en Guillaume Raymond nog van de wereldtitel af te houden.
ChromeBurner RAC41 Honda waande zich voor even wereldkampioen. Met in het motorpak links Chris Leesch, rechtsonder Jonathan Hardt en rechtsboven Wayne Tessels.
Vlak voor de finish
Het bleek maar weer eens dat een race – zelfs over 24 uur – pas beslist is wanneer de finishvlag is gevallen. Voor Tessels en ChromeBurner RAC41 Honda gebeurde er een wonder. Met nog 25 minuten op de klok kreeg National Motos Honda een technisch probleem. Het team moest diverse keren de pitbox opzoeken en viel ver terug, nadat het praktisch de hele race had geleid. Coureur Suchet sloeg van verslagenheid en teleurstelling met zijn hoofd op de tank.
Kort daarvoor had ChromeBurner RAC41 Honda net zijn laatste pitstop gedaan en had Tessels de plek op de motor overgenomen van Leesch. ‘Ik zag ineens op het scherm (tijdens het rijden) dat National Motos Honda in de pits stond en later zag ik het ook op mijn pitbord. Ik kon het eerst niet geloven’, vertelde Tessels achteraf. De 29-jarige Nederlander mocht de Honda naar de finish brengen en het werd zijn meest bijzondere rit uit zijn carrière. Achter winnaar Team 33 Louit April Moto kwam Tessels met ChromeBurner RAC41 Honda als tweede Superstock-team (zevende overall) over de finish. Dit was voor ChromeBurner RAC41 Honda voldoende om zich Superstock Endurance-wereldkampioen 2023 te mogen noemen. Voor Tessels een jongensdroom die uitkwam: ‘We hadden een moeizaam begin, maar daarna hebben we ons knap terug geknokt. In de laatste stint viel het onze kant op. Ik race al zo’n twintig jaar, maar dit is toch wel het meeste bijzondere moment uit mijn carrière.’
Wayne Tessels (41) passeert juichend als kersverse wereldkampioen de finishlijn. Helaas was het juichen maar voor even…
Gediskwalificeerd
De vreugde over de wereldtitel sloeg al snel om in grote teleurstelling. Een aantal uur na de race werd ChromeBurner RAC41 Honda gediskwalificeerd, omdat de brandstoftank niet voldeed aan het technisch reglement. Doordat ze geen punten behaalden tijdens de Bol d’Or zakte het team van Tessels naar de vijfde plaats in het kampioenschap. De Superstock-wereldtitel ging naar Team 33 Louit April Moto met Christian Gamarino, Simone Saltarelli en Kevin Calia.
Maandagmorgen 18 september had Motor.NL nog contact met een teleurgestelde Tessels: “Pff dit is natuurlijk een enorme domper. Het is totaal geen kwade opgezet geweest. Er zijn vier metingen gedaan met de brandstoftank, waarvan twee goed waren en twee keer was de tank 0,1 liter van de in totaal 24 liter te groot. Op basis van het gemiddelde van de metingen zijn we gediskwalificeerd. Natuurlijk baal ik enorm, maar ik ben daarnaast nog steeds trots op onze prestatie dit seizoen.”
Hoe werkt het?
Het WK Endurance-startveld bestaat uit de EWC-klasse en de Superstock-klasse. Tijdens de race rijden alle coureurs met één en dezelfde motor. Een team bestaat tijdens de race uit drie rijders. Tijdens de trainingen is het nog mogelijk om een vierde – veelal reserve – rijder in te zetten. Er worden niet alleen WK-punten aan de finish – na 24 uur racen – verdeeld. Ook worden er punten gegeven op basis van de tussenstand na 8 en 16 uur racen. Daarnaast krijgen de snelste teams na de kwalificaties een aantal punten. Er wordt een apart WK-klassement opgemaakt voor de EWC- en de Superstock-klasse. Bij de Bol d’Or op het Franse Paul Ricard – de slotrace van 2023 – werden de punten voor de einduitslag met de factor anderhalf verdubbeld.
YART Yamaha EWC-kampioen
De winst in de EWC (Superbike)-klasse tijdens de Bol d’Or ging naar Yoshimura SERT Motul. Het Suzuki-team bestond uit Gregg Black, Sylvain Guintoli en Etienne Masson. YART Yamaha, met rijders Niccolo Canepa, Marvin Fritz en Karel Hanika, stelde met een vierde plaats de wereldtitel in de EWC-klasse veilig.
Naast Wayne Tessels kwamen er meer Nederlanders in actie. Allen kwamen ze uit in de Superstock-klasse. Ricardo Brink eindigde met 3ART Best of Bike als zevende. Het Nederlandse team Holland Motorstore Racing, met rijders Xavier van Duffelen, Martin van Ruitenbeek, Jaivy Eikelenboom en reserverijder Tomas de Vries, kwam als twintigste over de finish.
Het racen in nacht blijft een schitterend gezicht, zoals Wayne Tessels hier laat zien.
De tijd is niet al te aardig geweest voor deze Honda CB750 uit 1975. De motor wordt in een schuur, volledig onder het stof (en met een paar ontbrekende delen) gevonden door YouTuber Brick House Builds. In de video hieronder krijgt de Honda, die al sinds 1978 niet gereden heeft, de nodige liefde. De motor heeft nu de naam ‘Pati’ en wordt voor dagelijks verkeer gebruikt. Bekijk de video om de transformatie van Pati te zien.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
