Poepershoek: van poep tot nöken – Aparte plaatsnamen
Naar sommige uitstapjes kun je echt uitzien. Een dagje Maastricht, een weekend Londen, een reisje langs de Rijn. Die tijd heb ik gehad. Tegenwoordig gaat mijn belangstelling uit naar plaatsen als Poepershoek. What’s in a name, vraag je je af en inderdaad, wat zit hierachter?
Fotografie: Paul Vreuls
Mooiste is nog, van mijn bezoek aan Poepershoek heb ik meer geleerd dan van dat aan de Sixtijnse Kapel (druk!). Niet alleen is me nu duidelijk waar de naam vandaan komt maar ook hoe het zit met poep, poepen en ja, zelfs neuken. Niet met de biologische activiteit an sich, dat was wel bekend, maar van het woord. Daarnaast maken we kennis met de familie Slot – zo’n beetje de laatste vaarboeren in de Kop van Overijssel en tevens riettelers. De vraag is alleen: hoe lang nog? Stikstof ligt ook hier op de loer en dat niet alleen, ook de Chinezen!
Vuilendam: tot op de enkels – Aparte plaatsnamen
We boffen. Het is een stralende winterdag als we over de Veneweg richting Sint Jansklooster rijden, tussen de rietvelden door – we bevinden ons hier in De Wieden, het grootste laagveenmoeras van West-Europa. Op de oevers van de Beulakerwijde wordt druk gewerkt – leuk voor een plaatje en zo komen we in contact met het geslacht Slot: zoon Bertus (35), vader Harm (59) en opa Bertus (85). Ze zijn aan het oogsten wat betekent dat de zoon het riet afsnijdt waarna de anderen het in bundels door de uitkammer halen en in schoven te drogen zetten. Drie mannen in overall, gebogen over het zon beschenen riet, onder een intens blauwe hemel, in de uitgestrektheid van de Wieden – mooier wordt het in de wereld niet.
Krankzinnig idee
De vraag is of het zo blijft, vertelt Harm als ze zich tegen het middaguur terugtrekken – tijd om te schaften en dat doen ze in een zelfgebouwde bruine keet waarin net genoeg plaats is voor hen drieën. ‘Als riettelers hebben wij behoorlijk last van stikstof. Dat zorgt ervoor dat de velden vergrassen en verstruiken en verzuren. Bovendien gaat de kwaliteit achteruit en dat zorgt ervoor dat wij op termijn de concurrentie met goedkoop Chinees riet niet meer aankunnen. Zonder maatregelen is er hier over tien jaar geen riet meer over en is het gedaan met dit gebied.’ Een krankzinnig idee. Het zou betekenen dat ons land niet eens in staat is zijn eigen nationale parken (de Weerribben-Wieden is er één van) overeind te houden.
Als de mannen weer aan het werk moeten, zegt opa Slot toe dat ik vanavond bij hem langs mag komen, aan de Barsbeek, vlakbij Poepershoek, hij weet er alles van. Het geeft ons de gelegenheid in de tussentijd de omgeving te verkennen en in elk geval de straat te bezoeken waaraan het gehucht zijn naam dankt. Het blijkt om een idyllisch kronkelend laantje te gaan, tussen het laaggelegen natuurgebied enerzijds en aan de andere kant, wat hoger, kleine landbouwpercelen met hier en daar een boerderij.
Drie kistjes
Voor één ervan treffen we Henk van Olst – hij komt net aanrijden van zijn werk en moet nu de hond uitlaten. Henk, een openhartig man, slecht gebit, vrijgezel, vertelt hoe hij hier terecht is gekomen. ‘Tot mijn veertigste heb ik in Genemuiden gewoond. Maar toen dacht ik: zo gaat het niet langer, ik moet weg. Ik dronk wel drie kistjes in de week, en elke avond was het kaarten.’ En nu? ‘Ik ben met alles gestopt.’ De naam Poepershoek stamt volgens hem van na de oorlog toen er een kampement met Duitse rietwerkers was gevestigd, met Puppen zoals ze op z’n Duits werden genoemd. Klinkt geloofwaardig maar zou het oude straatje pas na WOII zijn naam hebben gekregen?
Van Poepershoek rijden we naar Heetveld en van Heetveld naar Kadoelen en gaandeweg wordt één ding duidelijk. Een mooie omgeving, zeker, maar … waar is het leven gebleven? Geen mens op straat, de winkel in Heetveld voor altijd gesloten, het schooltje voor eeuwig dicht, en in Kadoelen, een vreemdere plek vind je niet, klinken kinderstemmen uit de Eben Haëzer-school (Tot hiertoe heeft de Heere ons geholpen) terwijl in de boerderij ertegenover de gaten in het dak vallen. Het symbool voor dit alles staat even verderop in de wei: een paard, moederziel alleen, voor zich uitstarend, lijdzaam, als in het gedicht De Gelatene van J.C. Bloem – Heen is elk verweer.
Uitgehongerd
’s Avonds schuiven we aan bij opa en oma Slot, aan de Barsbeek, nog zo’n prachtige weg op de grens van natuur en cultuur. Het verhaal begint tijdens de crisis in de jaren dertig als de vader van Bertus zijn schip – de Disponibel – moet wegdoen omdat er in het vervoer van zand, grint en stenen geen droog brood meer valt te verdienen. Volgt een bestaan als keuterboer maar honger hebben de dertien kinderen van het gezin Slot nooit gehad. ‘Op één keer na’, zegt Bertus, ‘in ’45 toen er op de Veneweg een ware sneeuwstorm stond. Moeder had net roggebrei gekookt, een soort pap van melk en rogge, toen er op de deur werd geklopt. Bleken het mensen uit Amsterdam te zijn, met een kinderwagen onderweg, op zoek naar eten. En daar ging onze roggebrei… die mensen waren compleet uitgehongerd, in een mum van tijd was alles op. Moesten wij met een lege maag naar bed…’
Terugkijkend zegt Bertus, op de hem kenmerkende rustige en vriendelijke toon, dat hij de tijd heeft meegehad. Waar veel boeren in deze streek, vlakbij een Natura 2000-gebied, gedwongen waren te stoppen, konden hij en zijn zoon Harm uitbreiden, niet in de laatste plaats doordat hun jongvee op de terreinen van Natuurmonumenten terecht kan en ze ook nog eens in de rietteelt actief zijn. Over de neerslag van stikstof en de mogelijke gevolgen daarvan maakt hij zich geen zorgen: ‘Die tijd heb ik gehad. Bovendien, Natuurmonumenten wil graag met ons verder.’ Maar waar is toch het boek gebleven dat hij graag wil laten zien, met foto’s van het werkbezoek dat koning Willem-Alexander september ’21 aan zijn zoon Harm heeft gebracht?
Raar woord
Bertus onderschrijft de lezing van Henk van Olst, dat de naam Poepershoek teruggaat op Duitse seizoensarbeiders die ter plekke bivakkeerden en Poepen werden genoemd. Later thuis hun verhaal verifiërend blijkt dat ze gelijk hebben, met dit verschil dat de naam veel verder teruggaat dan WOII en dat Poepen de ‘vertaling’ is van het Duitse Buben, wat jongens betekent.
Nu we toch aan het etymologiseren zijn en in de veronderstelling dat mensen die graag over scabreuze plaatsnamen lezen, ook wel willen weten waar onze ‘vieze’ woorden vandaan komen, struinen we nog even verder door het etymologisch woordenboek. Poep betekende oorspronkelijk niet meer dan wind en is een klanknabootsing, een onomatopee, van hetgeen te horen is als we een wind laten. Uit poep kwam poepen voort, winden laten, later overgaand in wat wij tegenwoordig onder poepen verstaan, simpelweg omdat bij het draaien van een drol nog wel eens een wind te horen is.
Nu doet zich het rare feit voor dat het Vlaamse poepen iets heel anders betekent dan ons poepen namelijk neuken. Hoe kan dat? Al verder bladerend in het grote boek der etymologie, blijkt het Vlaamse poepen terug te gaan op pop in de betekenis van speelgoed. Dat leidde weer tot het werkwoord poppen lees spelen, later overgaand in het spelen van het minnespel lees neuken. Waarom poppen poepen werd, is dan weer de vraag. Sommige geleerden vermoeden dat het komt door de invloed van een Vlaams dialect, andere wetenschappers wijzen op een verband met het Franse poupe. Daarmee werd aanvankelijk het achtersteven van een schip aangeduid maar later ook ons aller bilpartij. In Vlaanderen zeggen ze ook: blijf op je poep zitten.
Stoten
En dan nog even dit. Waar komt dat neuken toch vandaan? Ik heb het altijd een raar woord gevonden maar ook daarop geeft de etymologie het antwoord. Het komt van het Nederduitse nöken in de betekenis van stoten en kreeg in de achttiende eeuw meer en meer een seksuele lading. Wonderlijk genoeg leeft het woord in zijn oorspronkelijke betekenis nog voort in het Zuid-Afrikaans waar neuk nog steeds niet meer betekent dan een stoot geven, slaan.
Als we de volgende dag richting huis gaan, rijdt ons tegen twaalven een fietser tegemoet. Het is oude Bertus, druppel aan de neus, het is koud. Hij komt net van het riet en roept: ‘Ik heb het boek gevonden. Het ligt bij Harm. Hij is nog in de kragge.’
Motor.NL TV 2023 – Aflevering 1
In de eerste aflevering van Motor.NL TV van 2023 wordt weer aandacht besteed aan verschillende onderwerpen. Zo zal er gesproken worden over de Yamaha Ténéré Travel Trophy 2023, een evenement waar alle Ténéré rijders aan kunnen deelnemen. Ook testen we de nieuwe Honda Hornet en zal er onderzocht worden hoe het er anno 2023 voor staat op het gebied van casual motorkleding.
Infernal Varanne zorgt voor vuurwerk in de Globe of Speed tijdens het Mega MotorTreffen
Mis de spectaculaire shows van Infernal Varanne in de Globe of Speed tijdens het Mega MotorTreffen niet! CMSNL.com heeft de mannen uitgenodigd om hun capriolen te vertonen in de volledig afgesloten globe. Neem plaats op de Vide van de ExpoDome in het Autotron en ervaar de adrenaline van deze onvergetelijke show.
Kijk voor meer informatie op megamotortreffen.nl of bestel hier direct je ticket!
Mega MotorTreffen, het gezelligste motorevenement van Nederland, is terug! Op zondag 7 mei 2023 ben je van 10:00 – 17:00 uur welkom in het Autotron waar een motorfeest met duizenden motorrijders losbarst. Van testrijden op nieuwe motoren van vrijwel alle premium motormerken tot een flink showprogramma. De combinatie met livemuziek, een dikke bikeshow en een motormarkt zorgt dat we het Autotron op 7 mei gaan omdopen tot Motortron! Eén brok beleving voor slechts € 10,-.
Datum: zondag 7 mei 2023
Tijd: 10:00 – 17:00 uur
Locatie: Autotron, Graafsebaan 133, 5248 NL Rosmalen
Prijs: voorverkoop € 10,00 / deurverkoop € 13,00
Kinderen t/m 15 jaar hebben op vertoon van hun legitimatie gratis toegang.
Marathonmotor Triumph Tiger 800XCA: heel veel kilometers in zeer korte tijd
Ondanks de beperkingen tijdens de twee coronajaren, kreeg Tim van Heusden het voor elkaar om in drie jaar tijd op een Triumph Tiger 800XCA 140.000 kilometer bij elkaar te rijden. Dat hadden er nog meer kunnen zijn, ware het niet dat oplopende ongeregeldheden in Iran zijn reisplannen in de war stuurden. Tim houdt van verre reizen en avontuur. In de Tiger heeft hij daarin zijn ideale reispartner gevonden.
Fotografie: Peter van der Sanden
Man en motor
| Naam | Tim van Heusen |
| Woonplaats | Arnhem |
| Leeftijd | 36 jaar |
| Beroep | docent |
| Rijdt sinds | 2014 |
| Aangeschaft | 2020 (4.500 km) |
| Nieuwprijs | circa € 20.000,- |
| Dagwaarde | circa € 10.000,- |
| Rijstijl | toer |
| Gebruik | woon-werk en vakantie |
| Brandstofverbruik | 1:25 |
| Olieverbruik | 1:3.000 |
| Onderhoud | motorzaak en zelf |
| Bouwjaar | 2019 |
| Kilometerstand | 141.821 km |
Het lag helemaal niet voor de hand dat de in Den Haag geboren Tim van Heusden (36) een fanatiek motorrijder schuilde. ‘Ik deed vroeger alles op de fiets. Op mijn tiende verhuisde ik met mijn ouders naar Arnhem en ging later studeren. Fiets en openbaar vervoer waren in mijn studietijd de middelen van transport. Aan een bromfiets heb ik niet eens gedacht, laat staan aan een motor. Twee vrienden van me reden wel motor en wisten me over te halen om eens een proefles te nemen. Dat was begin 2014, en vanaf dat moment ging het snel. Binnen twee maanden behaalde ik mijn rijbewijs.’
Marathonmotor Yamaha XJ6F Diversion: veel betrouwbaarheid voor weinig geld
Omdat Tim aan het einde van zijn studie (biologie) was, ontbrak het geld om een degelijke motor te kopen. ‘Mijn eerste motor werd daarom een Honda CB650 Nighthawk uit 1982. Een viercilinder die vaak maar op drie cilinders liep. Met die motor heb ik mijn eerste vakantiereis door de Alpen gemaakt. Ik kwam er wel achter dat de zitpositie op de Nighthawk niet ideaal was. Ik heb de motor cadeau gedaan aan een kennis en heb voor 1.200 euro een Honda Transalp uit 1994 gekocht. Met die motor ben ik langs de kustlijn van Portugal en Spanje naar Marokko gereden en vervolgens door naar Dakar. Binnen een maand 10.000 kilometer! Van daaruit wilde ik zonder motor verder door Afrika reizen, maar het was lastig om hem in Senegal te verkopen. Toch lukte het, want een politieagent kocht hem voor 600 euro en hij wist ook de papierwinkel correct te regelen. Vervolgens ben ik backpackend, met het openbaar vervoer, en enkele vluchten naar Kaapstad doorgereisd. Op die manier heb ik een groot deel van het hele Afrikaanse continent gezien.’
Terug in Nederland kocht Tim een tweede Transalp en later nog eentje. Hij kreeg zijn vader zo ver dat die ook motor ging rijden. Eerst op een Transalp van Tim en later op een nieuwe Africa Twin. Tim: ‘Eind 2019 was ik bezig met het plannen van een grote reis door de Arabische wereld. Daarvoor zocht ik een geschikte motor. In eerste instantie viel mijn oog op de Africa Twin, maar omdat deze motor niet beschikt over een cruise control en naar mijn mening verder ook matige elektronica had viel het 2019-model af. De nieuwe Africa Twin van 2020 vond ik veel te duur. Ik kreeg van een vriend de tip om eens naar een Triumph Tiger uit te kijken. Dat heb ik gedaan en bij Roké Motoren in Mijdrecht stond de motor die aan al mijn wensen voldeed, een Triumph Tiger 800XCA. Na een proefrit was ik verkocht vanwege het driecilinderblok. De motor was net een half jaar oud, had slechts 4.500 kilometer op de teller en was voorzien van alle denkbare opties. En dat voor zo’n 6.000 euro onder de nieuwprijs. Ik denk dat de verkoper zo snel mogelijk van deze motor af wilde, omdat er toen een nieuw model (Tiger 900) aan zat te komen.’
Midden-Oosten
2020 Begon voor Tim met heel veel woon-werkkilometers. Als invalkracht biologiedocent werkt hij op scholen door heel Nederland. ‘Ik rij overal met de motor naar toe, een auto heb ik niet. Wel nog een tweede motor, een Triumph Speed Triple RS uit 2019, waarmee ik ook nog eens zo’n 10.000 kilometer per jaar onderweg ben. Vanwege corona gingen de scholen dicht en moest ik veel digitaal lesgeven, een lastige opgave voor een invaldocent. Maar een rondje van 7.000 kilometer door de Alpen en Pyreneeën in de zomer van 2020 maakte veel goed. Verder heel veel weekendjes weg op de motor en veel vakantie. Dat is het voordeel wanneer je als docent niet vast aan een school bent gebonden. Najaar 2021 had ik de mazzel dat ik voor weinig geld (400 euro) een extra set wielen kon kopen. Met de Tiger lekker door zand en modder raggen, vond ik steeds leuker worden, maar met de originele banden was het lastig om overeind te blijven. Voor ieder offroadritje de banden wisselen was geen optie. Niet goed voor de velgen als je het zelf doet en te duur als je het steeds moet laten doen. Op het extra setje velgen heb ik noppenbanden gelegd (Bridgestone AX41). Het wisselen van de wielen is in een kwartier gepiept. Met de juiste (terrein)banden heb je zoveel meer plezier.’
Voor het najaar van 2022 stond een ritje door het Midden-Oosten op de planning. Tim: ‘Via Corsica en Sardinië, die eilanden kende ik nog niet, Griekenland en Turkije ben ik naar Iran gereisd. Wat een geweldig mooi land is dit met ongelooflijk nieuwsgierige en gastvrije mensen. Ik was daar graag langer gebleven, maar vanwege de alsmaar oplaaiende protesten tegen de dictatuur voelde het niet veilig om daar, ook al meed ik de grote steden, langer te blijven. De grensovergang van Iran naar Irak was voor mij de meeste beangstigende ooit. In Irak ben ik geen minuut langer gebleven dan noodzakelijk. Koeweit, Saudi-Arabië, Qatar, Bahrein, en Jordanië zijn wel weer heel gastvrij en mooi. Israël en Palestina zijn een verhaal apart, dat is een andere wereld. Eerder dan gepland, maar wel met 22.000 kilometer extra op de teller, was ik eind 2022 weer terug in Nederland. De Triumph Tiger 800XCA had geen klap verkeerd gegeven. Wel even olie gewisseld op Sardinië, een klein beurtje in Napels (Italië) en Koeweit, en tussendoor af en toe olie bijvullen, want hij lust wel een slokje. Vaak als ik vroeg wat ik moest betalen, wilden ze bijna niets hebben. Ik was hun gast en voor gasten moet je goed zijn, dat is voor mij een van de bijzondere kanten van de Arabische wereld. Moet je hier eens mee komen.’ Wil je meer weten over Tims reizen, kijk dan voor de uitgebreidere reisverhalen eens op zijn site, www.horsewithnoname.nl.
Zuinig
Wanneer je als Tim zoveel kilometers rijdt, dan sta je, wanneer je volgens het boekje werkt, om de paar maanden bij de dealer voor onderhoud. ‘Dat heb ik dus snel aangepast. Ik ververs zelf ongeveer elke drie maanden de olie (10.000 km). Banden, meestal Bridgestone A41, gaan ongeveer 30 à 35.000 kilometer mee. Die moeten dus ook minstens één keer per jaar worden gewisseld. De ketting onderhoud ik minutieus. Minstens iedere week een behandeling met een kwastje en olie, en bij slecht weer nog vaker. Die gaat 50 à 60.000 kilometer mee, dus iets meer dan een jaar. Tussendoor vervang ik wel het voortandwiel. Het achtertandwiel doet al bijna 100.000 kilometer dienst. Triumph adviseert elke 20.000 kilometer een grote beurt, maar dat vind ik onzin, ik breng hem ongeveer elke anderhalf jaar of 60.000 kilometer langs bij de Triumph-dealer voor een grote beurt en kleppen stellen. Ze hebben nog niks geks kunnen vinden. Het brandstofverbruik van de Tiger heb ik vanaf de eerste dag precies bijgehouden en komt uit op een gemiddelde van 1 op 25. Bij warm weer is de motor beduidend zuiniger dan bij koud weer. Ik rij meestal tussen de 100 en 120 km/u op de snelweg. De Tiger lust helaas wel een slokje olie, ongeveer 1 liter op circa 3.000 kilometer. Volgens Triumph is dat binnen de norm, maar vergeleken met veel andere motoren vind ik dat aan de hoge kant.’
| Merkenclub |
| Als Triumph-rijder kun je terecht bij twee merkenclubs, te weten www.triumphriders.nl (opgericht 2004) en www.triumphownersclub.nl (TOCN opgericht 1977). Een club die zich speciaal richt op de Triumph Tiger is er niet in Nederland. |
Tijdens zijn reizen is Tim onderweg nooit met pech gestrand. ‘Wel twee keer in Nederland. De eerste keer was midden op de brug over de Waal bij Ewijk (A50). De motor viel plotseling stil, alle elektronica uit. Niet de meest ideale plek voor een pechgeval. Ik ben opgehaald door een sleepwagen, waarna er een ANWB’er kwam die het euvel snel had gevonden. Slecht contact in het zekeringshuis van het startrelais dat zich onder de accu bevindt. Even schoongemaakt en ik kon weer rijden. Later natuurlijk wel een nieuwe gemonteerd. De tweede keer maakte de motor bij het wegrijden een raar geluid en ging niet vooruit. Bleek het voortandwiel van de as gelopen. De moer was verdwenen. Een creatieve ANWB’er heeft toen met een messing slangklem het voortandwiel geborgd waarna ik verder kon. Zat prima, want ik heb er nog een hele poos mee doorgereden.’
Triumph Tiger 800XCA op de brug
Het is niet alledaags dat er zich bij Motor.NL-expert Van Sleeuwen een Marathonmotor meldt van slechts drie jaar oud met 142.000 kilometer op de teller. Qua leeftijd is de motor nog nieuw te noemen, qua gebruiksverleden zeker niet. Na het proefritje gaat de Triumph op de brug, waarna Van Sleeuwen zich verbaast over het balhoofdlager. ‘Tijdens het rijden heb ik er totaal niets van gemerkt, maar het lager is toch echt versleten. Een vast punt is heel goed voelbaar. Normaal voel ik dat direct, maar niet bij deze Triumph. Bijzonder.’
De remschijven zijn vervangende Brembo’s die roestgevoelig blijken. De remblokken, zowel voor als achter, zijn op korte termijn aan vervanging toe. De lak van het frame en overige delen ziet er nog prima uit. Het koppelingshendel heeft veel speling. Om dit op te lossen is een nieuw hendel aan te raden. Na 142.000 kilometer zit er nog steeds de eerste accu in, wat op zich niet bijzonder in. Een accu die weinig wordt gebruikt gaat meestal minder lang mee. Behalve met het startrelais zijn er met de Tiger geen elektrisch gerelateerde problemen geweest.
De uitlaat is op zich nog in goede conditie, maar de lak van het losse begin- en eindstuk van de demper is grotendeels verdwenen. Dat zijn dan ook meteen de enige delen van de motor die de kwaliteit van de rest van de motor niet halen.
De Triumph Tiger 800XCA heeft van huis uit voor en achter WP Suspension. De achterschokdemper heeft na een lekkage een revisie achter de rug. Extra aandacht is binnenkort nodig voor het linksysteem. Er zit behoorlijk wat speling op de lagers ervan. Die moeten hoognodig worden vervangen.
Voor het overige valt er weinig anders over de Tiger te zeggen, dan dat deze de 142.000 kilometers goed heeft doorstaan.
Tim heeft geen plannen om zijn Tiger 800XCA op korte termijn van de hand te doen. ‘Over een jaar krijgt de Tiger weer een grote beurt, in de buurt van de 180.000 kilometer. Dan moet je denken aan een nieuwe nokkenasketting en volledige revisie van de vering.’
Richtprijzen bij motorzaak
- 2011 circa € 6.500,-
- 2012 circa € 7.000,-
- 2013 circa € 7.500,-
- 2014 circa € 8.000,-
- 2015 circa € 8.500,-
- 2016 circa € 9.200,-
- 2017 circa € 10.500,-
- 2018 circa € 11.000,-
- 2019 circa € 12.500,-
Reparaties en problemen
- 46.000 km lager tandwieldrager vervangen
- 75.000 km revisie achterschokdemper (lek)
- 110.000 km startrelais vervangen
- 117.000 km moer voortandwiel losgelopen
Triumph Tiger 800XCA: goed om te weten
Sinds Triumph met de (Hinkley) Tiger op de markt kwam (Tiger 900, 1993) heeft het dit model nimmer aan populariteit ontbroken. Hoewel niet echt voor de offroadmarkt bedoeld, maar wel met de looks, staat de Tiger te boek als een allroadmotor. Met de komst van de Tiger 1050 bleef er nog minder over van de toch al geringe offroadeigenschappen. Dat zag men ook in bij Triumph. Daarom werd de lichtere (en goedkopere) Tiger 800 ontwikkeld. De XC-versie met 21-inch voorwiel en spaakwielen is het type motor waarmee je met een gerust hart een onverhard pad op kunt duiken. Als tegenhanger van de Triumph Tiger 800XC noemen we de BMW F 800 GS. De Tiger 800 maakt sinds twee jaar geen deel meer uit van het modelaanbod en is vervangen door de Tiger 900. Het nieuwe model (2020) heeft er 100 cc (en een aantal andere aanpassingen) bijgekregen en is er in zes verschillende uitvoeringen: Tiger 900 (straatgericht basismodel), GT (luxere straatgericht), GT Pro (meest luxe uitvoering van de GT), GT low (verlaagde uitvoering GT), Rally (allroad met spaakwielen) en Rally Pro (luxe uitvoering van de Rally). Bij de Tiger 800 was de typeaanduiding anders: XR, XRx, XRxLOW, XRT, XCx en XCA.
Harley-Davidson CVO: 121ci-blok?
Harley-Davidson’s aankomende Glide 121 CVO is nog niet officieel bevestigd, maar het is een van de meest besproken modellen in de de scene van dikke Amerikaanse Touring-V-twins. Nu zijn er foto’s van het nieuwe model onthuld via nieuwe certificeringsaanvragen in Australië.
De foto’s tonen een model dat direct herkenbaar is als de Street Glide, maar ook duidelijk nieuw is ten opzichte van zijn voorganger. Visuele veranderingen beginnen met een meer moderne en dynamische kuip, met een vierkante LED-koplamp in plaats van de ronde vorm van het Street Glide-model. Er is ook een nieuw voorspatbord met spaakwielen.
Beelden 2024 Harley-Davidson CVO Road Glide en CVO Street Glide uitgelekt
Ondanks dit alles zal de belangrijkste functie waarschijnlijk het motorblok zijn. Het nieuwe model zal worden uitgerust met een 1983cc-V-twin, identiek aan de Milwaukee-Eight, maar met een paar wijzigingen.
Naast de nieuwe Street Glide CVO wordt verwacht dat Harley-Davidson later dit jaar een substantiële reeks updates zal lanceren voor de nieuwe Road Glide CVO, waaronder nieuwe 121ci-blok, evenals een nieuwe kuipontwerp.
Spectaculaire shows in de RST SHOWARENA tijdens het Mega MotorTreffen
In de RST SHOWARENA word je volledig ondergedompeld in de wereld van RST-motorkleding. Maar ze zijn natuurlijk niet alleen de partner van een geweldig showprogramma, ze trekken werkelijk alles uit de kast om er een fantastische dag van te maken. Zo zie je er bizarre stuntshows met motoren en quads. Ook krijg je een kijkje in de wereld van de NSF100 Cup, waarin talentvolle coureurs aan de start van hun misschien wel heel succesvolle motorsportcarrière staan. Tussendoor kun je als bezoeker airbagjassen laten ontploffen en leuke gadgets winnen. Zoek een plekje op de tribune en geniet van al het spektakel.
Kijk voor meer informatie op megamotortreffen.nl of bestel hier direct je ticket!
Mega MotorTreffen, het gezelligste motorevenement van Nederland, is terug! Op zondag 7 mei 2023 ben je van 10:00 – 17:00 uur welkom in het Autotron waar een motorfeest met duizenden motorrijders losbarst. Van testrijden op nieuwe motoren van vrijwel alle premium motormerken tot een flink showprogramma. De combinatie met livemuziek, een dikke bikeshow en een motormarkt zorgt dat we het Autotron op 7 mei gaan omdopen tot Motortron! Eén brok beleving voor slechts € 10,-.
Datum: zondag 7 mei 2023
Tijd: 10:00 – 17:00 uur
Locatie: Autotron, Graafsebaan 133, 5248 NL Rosmalen
Prijs: voorverkoop € 10,00 / deurverkoop € 13,00
Kinderen t/m 15 jaar hebben op vertoon van hun legitimatie gratis toegang.
Kawasaki voorkomt dat de voorkant op slot slaat: met een magnetische rem!
Na Yamaha’s nieuwste patent voor motorrijdersveiligheid, het AMSAS, en Honda’s kenmerkende elektronische sprongcontrole, ontbreken er nog twee Japanse giganten op de lijst: Kawasaki en Suzuki, alleen tot nu toe…
Kawasaki kondigt ook een nieuw patent aan dat bedoeld is om het rijden veiliger te maken, zowel op de weg als op het circuit. De gigant patenteert een systeem dat ingrijpt op een van de meest kritieke en belangrijke momenten bij het rijden op twee wielen, namelijk het remmen. Correct kunnen afremmen zorgt niet alleen voor een betere tijd op het circuit, maar ook voor een betere werking van de voorband (grip), wat zich ook vertaalt in een betere wegligging.
Zo werkt Honda’s ‘anti-omval’-technologie
Het moment waarop motorrijders heel vaak fouten maken, is in de fase van het loslaten van de rem, wanneer de voorvork zich ontspant door de belasting over te brengen. Als dit wordt gecombineerd met een slechte grip op het asfalt, een te steile hellingshoek of een te hoge bochtensnelheid, kun je te maken krijgen met de beroemde low-side, ook wel front-end lock-up genoemd.
Dus hoe wil Kawasaki het rijden veiliger en efficiënter maken? Dat zullen we nu uitleggen.
De oplossing is de magnetische rem.
Dit apparaat, een zogenaamde hulprem, wordt rechtstreeks op het kettingwiel gemonteerd en werkt rechtstreeks in op de eindaandrijving, waardoor deze wordt afgeremd, maar zonder druk uit te oefenen op de eigenlijke rem. Wanneer dit magnetische systeem in werking treedt, wordt de lastoverdracht die we eerder beschreven niet gehinderd, maar juist gedempt. Dit type elektronische interventie heeft waarschijnlijk een stabiliserend effect dat vergelijkbaar is met dat van de achterrem.
Maar het is nog niet duidelijk in het octrooi waar Kawasaki de energie voor dit systeem vandaan denkt te halen. Het elektrische systeem van een conventionele motorfiets is ontworpen voor 12 volt en de kleine afmetingen, in combinatie met de noodzaak om een laag gewicht te handhaven, beperken de maximale accuspanning. Om nog maar te zwijgen van racemotoren, waarvan de accu’s nog kleiner zijn. De enige plausibele oplossing is die waarbij de magnetische rem rechtstreeks door de dynamo wordt gevoed. Alleen dan zou het mogelijk zijn de nodige remkracht toe te passen.
In de patenten toont Kawasaki een ZX-10 R, een superbike met een racehart. De toepassing van deze technologie zou echter niet alleen beperkt blijven tot racers. En het zou interessant zijn om deze in werking te zien met name op motorfietsen uitgerust met radar.
Test 2023 Harley-Davidson FXBR Breakout 117: dragster met vitaminen
De 2023 Harley-Davidson FXBR Breakout 117 is een atypische machine: een buitengewoon motorblok met een cilinderinhoud van bijna twee liter, een hels koppel van 167 Nm vanaf 3.500 tpm en een gigantische 240mm-achterband! Dankzij de standaard tractiecontrole, die al het vermogen moeiteloos op de weg zet, heb je het gevoel alsof je met een dragster rijdt. Heb je voldoende sterke armen? Lees dan vooral verder.
| Testomstandigheden | Heldere hemel |
| Temperatuur | 25-30 graden |
| Testtraject | Droog, redelijk asfalt |
Tekst: Laurent Cortvrindt
Fotografie: Harley-Davidson
Om de nieuwe 2023 Harley-Davidson-cruisers te ontdekken, trok ik naar Santa Barbara , in Californië, om het deprimerende grijze weer in Europa te vergeten. We waren vooral benieuwd naar de nieuwe Breakout. En die was onmogelijk te negeren op de grote parkeerplaats bij ons hotel. In zijn Baja Orange-kleurstelling (optie € 620,-), die ongebruikelijk is in het huidige aanbod, springt hij in het oog van alle voorbijgangers. De Breakout is typisch zo’n motor die er geweldig uitziet met zijn lange en slanke chopperlijnen, enorme achterband, dubbele uitlaat aan de rechterkant en vooral zijn chroom dat schittert in de zon. Over smaken en kleuren valt niet te twisten, maar persoonlijk spreken de briljante styling en de aandacht voor detail mij erg aan.
Nieuwigheden
De chromen afwerking van de achterspatbordsteunen, zijkappen, demperbeschermers, richtingaanwijzers, spiegels, Heavy Breather-inlaat en wielen zijn enkele van de nieuwigheden van dit 2023-model. Een duidelijke stilistische verandering ten opzichte van de vorige, veel soberder Breakout. Chroom is ook te vinden op de prachtige 26-spaaks gegoten aluminium wielen met glanzend zwarte afwerking en bewerkte details. Een kunstwerk gecreëerd door de ontwerpers van Milwaukee op basis van de wielen van andere modellen uit het gamma. Maar dat is niet alles. De 2023 Breakout verbetert niet alleen in stijl. Luisterend naar de beoordelingen van klanten – zowel positief als negatief – heeft Harley-Davidson het roer omgegooid door dit model een grotere brandstoftank te geven. Met een inhoud van 18,9 liter brandstof vergroot hij de actieradius aanzienlijk en vermindert hij de dagelijkse, en dus snel vervelende, ritjes naar het tankstation die je met het oude model steeds moest maken. Het nieuwe stuur is gemaakt van gepolijst roestvrij staal. Het is 1,9 cm langer dan het vorige model, waardoor het beter in de hand ligt en het rijgedrag verbetert. En in tegenstelling tot wat je zou denken, is het manoeuvreren met de Breakout bijzonder gemakkelijk. Zelfs een U-bocht op een smalle weg is eenvoudig dankzij de bruikbare stuuruitslag. Ook goed om weten is dat cruisecontrol standaard is, net als tractiecontrole. Met een knop op de stuurbediening kan die laatste ook uitgeschakeld worden.
Gratis armverlenging
Het hart van de 2023 Harley-Davidson FXBR Breakout 117 is de indrukwekkende Milwaukee-Eight 117 V-twin, met het ultieme koppel en de grootste cilinderinhoud onder het productieaanbod van Harley-Davidson. En inderdaad, 1923 cc, 167 Nm vanaf 3.500 tpm en meer dan 100 pk zijn waarden die in veel auto’s niet zouden misstaan. Dus stel je voor wat zo’n krachtbron kan doen met een kwart van het gewicht om aan te drijven. Het is simpel, de Breakout 117 is meer een dragster dan een cruiser. In elke versnelling, vanaf 2.000 tpm, trekt zijn tweecilinder als een dolle. En wanneer de snelheidsmeter de 3.000 toeren nadert, moet je je stevig vasthouden aan het stuur. Een beetje bisceps is niet overbodig, anders zie je je armen met 10 cm verlengen bij elke acceleratie onder volle belasting. Maar wat een genot! Het is gewoon verslavend en je wilt meer zodra de weg zich voor je opent. Met zo’n expressief blok is het onmogelijk om de verleiding te weerstaan en even volgas te geven. Voor de lol, en alleen voor de lol, want naarmate de snelheid toeneemt, drukt de wind meer en meer op je borst.
Twijfeltest Harley-Davidson Nightster vs. Sportster S: welke sportieve Harley moet je hebben?
Bochtenwerk met een handleiding
Voordat ik aan de rit begon, was ik bang voor een vermoeiende zitpositie. Maar dat is het niet. Het zadel is vrij comfortabel en ook goed verzonken. Met de naar voren geplaatste voetsteunen staan de benen vrij ontspannen en na 200 km rijden voelde ik geen vermoeidheid. Alleen de Heavy Breather-luchtinlaat is een beetje ongemakkelijk voor de rechterknie. Aan de andere kant is de bodemvrijheid in de bochten niet uitzonderlijk en schrapen de voetsteunen al snel over het asfalt. In de eerste bochten kan de enorme 240mm-brede achterband vreemd aanvoelen doordat de motorfiets naar buiten wordt getrokken. Gelukkig krijg je snel de maat van het beest te pakken en in geval van overdreven optimisme, kun je jezelf helpen door in te leunen als een racer. Wat het chassis betreft, is het niet verrassend dat de achtervering een bescheiden veerweg heeft en de geest geeft bij grote compressies. Deze kan worden aangepast aan het gewicht van de rijder om de best mogelijke demping te bieden. Het instrumentarium blijft net als bij het vorige model minimalistisch. Het 2,14-inch LCD-scherm op het stuur levert je de meest essentiële informatie (snelheid, versnelling, kilometerteller, twee tripmeters, motortoerental, klok en brandstofmeter).
Conclusie 2023 Harley-Davidson FXBR Breakout 117
Sinds deze testrit droom ik ervan een Breakout in mijn garage te hebben. Vooral vanwege het plezier dat deze Harley biedt, zonder de noodzaak om stratosferische snelheden te bereiken. Maar ook voor het plezier van mijn ogen, die volgens mij nooit moe zullen worden van het aanschouwen van deze extravagante cruiser. En dan vooral in deze Baja Orange-kleurstelling.
Pluspunten 2023 Harley-Davidson FXBR Breakout 117
- Fenomenaal motorblok
- Verbeterde actieradius en handling
- Geweldige uitstraling
Minpunten 2023 Harley-Davidson FXBR Breakout 117
- Banden- en voetsteunvreter
- Vermijd de snelweg
- Stevig prijskaartje
Eerste indruk 2023 Harley-Davidson Low Rider ST
Hoewel onze dag vooral in het teken stond van de Breakout, hebben we ook op de Low Rider ST gereden. Qua comfort heeft de Low Rider ST een fundamenteel andere houding, met voetsteunen die aanzienlijk dichter bij elkaar staan en vooral zorgen voor hoger geplaatste knieën. Dit wordt wellicht niet gewaardeerd door grote rijders, vooral niet op lange afstanden. Aan de andere kant ben je op de Low Rider ST beter beschermd tegen weer en wind dankij de kopkuip die elke druk op de borst wegneemt. In bochten is de Low Rider ST zeer dynamisch. Je kunt de motor meer overhellen voordat je het asfalt raakt, waardoor je een stevig tempo kunt aanhouden. Tot slot wordt ook het praktische nut niet vergeten, want er zijn twee gemakkelijk te openen harde zijkoffers voor een rugzak, laptop, regenpak,…
2023 Harley-Davidson Heritage Classic
Na de Breakout en de Low Rider ST was het tijd om terug te gaan naar de tekentafel met de Heritage Classic. Een klassieker getekende motorfiets, maar wel een die uiteindelijk mijn voorkeur heeft. Minder spectaculair qua uiterlijk en minder demonstratief qua pure prestaties, verleidt de Heritage Classic me toch dankzij zijn tijdloze lijnen en vooral zijn opmerkelijke veelzijdigheid. Als je het tempo wilt opvoeren, gaat hij er moeiteloos in mee. Moet je de snelweg op? De grote voorruit biedt voldoende bescherming. Als je het platteland intrekt voor een rustige rit, kun je de voorruit makkelijk verwijderen. En de Heritage Classic kan ook wat spullen meenemen in de twee standaard gemonteerde koffers. Een echte allrounder dus.
Bijschriften details
1- Belangrijkste wijziging: de brandstoftank is nu groter.
2- De zitpositie is onverwacht comfortabel.
3- Het chroom is terug. En hoe!
4- De nieuwe velgen zijn geïnspireerd op de vorige modellen.
5- Het dashboard blijft minimalistisch.
