vrijdag 3 april 2026
Home Blog Pagina 516

Moto2 Amerika 2023: Pedro Acosta verslaat Arbolino in rechtstreeks duel

0
Winnaar Pedro Acosta (midden) op het podium met Tony Arbolino (links) en Bo Bendsneyder (rechts).

Pedro Acosta bevestigde nogmaals zijn talent met zijn elfde grand prix-zege uit zijn carrière. De 18-jarige vocht in Austin een duel uit met kampioenschapsleider Tony Arbolino, die hij in de laatste ronde wist te beslissen. De Spanjaard en Italiaan werden op het Moto2 podium vergezeld door Bo Bendsneyder.

Fotografie: ANP

Bo Bendsneyder draagt eerste podiumplek Moto2 op aan overleden opa

Barry Baltus van het Nederlandse Fieten Olie Racing GP was op weg naar zijn beste uitslag in zijn grand prix-carrière. De 18-jarige Belg kwam vanaf een twaalfde startplek geweldig naar voren en wist binnen zeven ronden naar een vijfde plaats te rijden. Baltus leek het gevecht voor de laatste podiumplaats aan te kunnen gaan, maar kwam met nog negen ronden te gaan ten val. Jake Dixon kwam ook niet aan de finish. Sterker nog, de Brit – die zich als zesde had gekwalificeerd – ging niet eens van start na een crash in de opwarmronde. Aan kop werd er in de beginfase stevig geknokt door meerdere rijders, maar daarna bleken de winnaars van de eerste races van het seizoen, Tony Arbolino en Pedro Acosta, over wat extra’s te beschikken. Het duo reed weg van de concurrentie en maakten er een mooie strijd van. Zowel de Spanjaard en Italiaan maakten in de slotfase een aantal (rem)foutjes. In de slotronde was Acosta de sterkste en hij pakte voor Red Bull KTM Ajo zijn tweede zege van 2023. Arbolino gaat met zijn tweede plaats nog wel aan de leiding in het wereldkampioenschap. Daarachter was het ook zeer spannend om de laatste podiumplaats, een strijd die werd gewonnen door Bo Bendsneyder. Celestino Vietti mocht vanaf pole position vertrekken, maar de Italiaan had in de race niet het tempo om met de koplopers mee gaan. Vietti – die vorig jaar lang de titelstrijd aanvoerde – eindigde als negende.

Moto2 Amerika – uitslagen

1. Pedro Acosta (E), Kalex, 34.42,879;
2. Tony Arbolino (I), Kalex, +0,146;
3. Bo Bendsneyder (NL), Kalex, +5,851;
4. Jeremy Alcoba (E), Kalex, +6,049;
5. Filip Salac (CZ), Kalex, + 7,462;
6. Fermin Aldequer (E), Boscoscuro, +7,668;
7. Alonso Lopez (E), Boscoscuro, +7,715;
8. Aron Canet (E), Kalex, +8,078;
9. Celestino Vietti (I), Kalex, +11,114;
10. Manuel Gonzalez (E), Kalex, +12,561;
11. Somkiat Chantra (TH), Kalex, +13,607;
12. Albert Arenas (E), Kalex, +14,001;
13. Sam Lowes (GB), Kalex, +20,054;
14. Dennis Foggia (I), Kalex, +22,990;
15. Ai Ogura (JP), Kalex, +28,820;
17. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +34.734.

  • 16 ronden =  88,2 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 152,4 km/u
  • Snelste ronde (6e): Alcoba, 2.09,465 = 153,2 km/u

WK-stand (na 3 van 21 races)

1. Arbolino, 61 punten;
2. Acosta, 54;
3. Canet, 41;
4. Salac, 33;
5. Lopez, 29;
6. Jake Dixon (GB), Kalex, 26;
7. Gonzalez, 22;
8. Chantra, 20;
9. Alcoba, 19;
10. Arenas, 19;
12 Bendsneyder, 16.

Winnaar Pedro Acosta (midden) op het podium met Tony Arbolino (links) en Bo Bendsneyder (rechts).

Moto3 Amerika 2023: indrukwekkende comeback Ivan Ortola

0
Ivan Ortola mag zich vanaf na zijn sterke Moto3 race in Austin een Grand Prix winnaar noemen.

Ivan Ortola pakte op het Circuit of the Americas zijn allereerste Moto3 zege en hoe! Na een flink moment in de tweede bocht was de 18-jarige Spanjaard teruggevallen naar een plek buiten de top-twintig. Met een geweldig tempo wist Ortola naar de leiders te rijden en de spannende strijd in de laatste ronde in zijn voordeel te beslechten.

Fotografie: ANP

Moto3 Portugal en Argentinië 2023: zeges voor Daniel Holgado en Suzuki

Voorafgaand aan de Amerikaanse Grand Prix was een zesde plaats de beste klassering voor Ivan Ortola, die in 2022 aan zijn grand prix-carrière is begonnen. De KTM-rijder van het Angeluss MTA Team was in de kwalificatie al sterk door een derde startplek te scoren. Na de start kwam Ortola in de tweede bocht op de curbstones terecht, waardoor hij bijna met een highsider ten val kwam. Ortola bleef in het zadel, maar viel wel terug naar een plek buiten de top-twintig. Vervolgens wist Ortola zich met een geweldig tempo naar voren te werken en vond hij aansluiting bij de vijf leiders. Ayumu Sasaki – die voor het eerst in 2023 niet op pole position stond – deed praktisch constant het kopwerk en had met zijn goede snelheid de kopgroep, die eerst uit vijftien rijders bestond, uit elkaar getrokken. Drie ronden voor het einde ging Sasaki in leidende positie onderuit, waardoor de Japanse titelkandidaat nog steeds wacht op zijn eerste podiumplaats in 2023. Er bleven vooraan vijf rijders over. Ortola had zich ook langzaamaan door de voorste groep gewerkt en bleek in de laatste ronde de sterkste te zijn. Ortola pakte zo een indrukwekkende eerste grand prix-zege, wat ook zijn eerste podiumplaats betekende. Polesitter Jaume Masia eindigde als tweede voor Xavier Artigas, waarmee er drie Spanjaarden op het Amerikaanse podium stonden. Diogo Moreira werd vierde gevolgd door kampioenschapsleider en winnaar van de eerste grand prix Daniel Holgado. Door dit resultaat staan Holgado en Moreira nu met evenveel punten bovenaan in het wereldkampioenschap. De strijd in de tweede groep werd gewonnen door Deniz Öncü.

Moto3 Amerika – uitslagen

1. Ivan Ortola (E), KTM, 32.01,062;
2. Jaume Masia (E), Honda, +0,457;
3. Xavier Artigas (E), CFMoto, +0,558;
4. Diogo Moreira (BR) KTM, +0,567;
5. Daniel Holgado (E), KTM, + 0,657;
6. Deniz Öncü (TR), KTM, +9,493;
7. David Salvador (E), KTM, +9,547;
8. David Alonso (CO), GasGas, +9,663;
9. Ryusei Yamanaka (JP), GasGas, +9,975;
10. José Antonio Rueda (E), KTM, +10,085;
11. Kaito Toba (JP), Honda, +12,430;
12. Mario Aji (ID), Honda, +15,789;
13. Collin Veijer (NL), Husqvaran, +15,967;
14. Scott Ogden (GB), Honda, +16,179;
15. Riccardo Rossi (I), Honda, +16,214.

  • 14 ronden =  77,2 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 144,6 km/u
  • Snelste ronde (7e): Ortola, 2.16,356 = 145,5 km/u

WK-stand (na 3 van 21 races)

1. Holgado, 49 punten;
2. Moreira, 49;
3. Artigas, 32;
4. Masia, 31;
5. Tatsuki Suzuki (JP), Honda, 27;
6. Ortola, 25;
7. David Munoz (E), KTM, 20;
8. Rueda, 19;
9. Stefano Nepa (I), KTM, 19;
10. Toba, 19;
19. Veijer, 7.

Ivan Ortola mag zich vanaf na zijn sterke Moto3 race in Austin een Grand Prix winnaar noemen.

Bo Bendsneyder draagt eerste podiumplek Moto2 op aan overleden opa

0
Bo Bendsneyder podium Moto2

Een vierde startplek, veertiende na de eerste ronde, als zesde de laatste ronde in en als derde over de finish. Dit was in het kort de rollercoaster, die Bo Bendsneyder beleefde in zijn race tijdens de Grand Prix van Amerika die hem zijn eerste Moto2-podiumplaats opleverde. En dat dit alles gebeurde twee dagen nadat zijn opa overleed, maakte hem logischerwijs zeer emotioneel.

Foto: Randy van Maasdijk

Bo Bendsneyder podium Moto2

Top-10 motoren met de meeste pk’s per cilinder

1
Indian FTR 1200

Vermogens van +200 pk zijn tegenwoordig niet vreemd meer. Zelfs als we kijken buiten de superbikes, wordt er gegoocheld met paardenkrachten alsof het niets is. Van een Ducati Streetfighter V4 waarvoor je behoorlijk sterke armen moet hebben, tot een KTM 1290 Adventure die je een overdosis vermogen geeft om het avontuur offroad te zoeken. Maar welke motorblokken leveren het meest aantal pk’s per cilinder? We kwamen tot een enigszins verrassende top 10.

Noot van de redactie: Voor dit overzicht baseerden we ons enkel op straatlegale motoren die in 2023 te koop zijn. Bij een gelijkwaardige pk/cilinder-waarde, hebben we naar het koppel (in Nm) gekeken om de volgorde te bepalen.

Vijf niet-alledaagse winkeldochters

Fotografie: fabrikanten & archief

#10 KTM 890 Duke

  • 121 pk / 2 cilinders (99 Nm)
  • 60,5 pk/cilinder

De eerste en zeker niet de laatste KTM in deze top 10. Met dik 60 pk per cilinder is de ondertoon gezet.

#9 Indian FTR 1200

  • 121 pk / 2 cilinders (118 Nm)
  • 60,5 pk/cilinder

Een idem aantal pk’s per cilinder als de KTM 890 Duke, maar de Indian FTR 1200 staat op #9 vanwege zijn hogere koppel (dankzij de grotere cilinderinhoud).

#8 Harley-Davidson Sportster S

  • 122 pk / 2 cilinders (125 Nm)
  • 61 pk/cilinder

Eén pk extra kan een wereld van verschil maken, want zo troeft Harley-Davidson z’n grote concurrent Indian in dit geval af.

#7 Indian Pursuit

  • 122 pk / 2 cilinders (178 Nm)
  • 61 pk/cilinder

Haasje over tussen de Amerikaanse motormerken. Deze keer is het megakoppel van de Indian Pursuit doorslaggevend voor # 7. Ter info: we zijn nog altijd maar 1 pk gestegen.

#6 BMW R 1250

  • 136 pk / 2 cilinders
  • 68 pk/cilinder

Het enige BMW-model in de top 10 en ook enige boxer. De 1250 cc, die gebruikt wordt in de GS, RT, R en RS, trekt het tempo omhoog.

#5 KTM 690/Husqvarna 701/GasGas 700

  • 75 pk / 1 cilinder
  • 75 pk/cilinder

Mooi in het midden op #5, de enige ééncilinder in deze top 10. En wat voor een! KTM, Husqvarna en GasGas benoemen hem 690, 701 en 700. Verschil moet er zijn…

#4 Harley-Davidson Pan America 1250

  • 152 pk / 2 cilinders
  • 76 pk/cilinder

De hoogst genoteerde Harley-Davidson en ook een van de nieuwste motorblokken van de Amerikanen. Een sterk blok, dat mag duidelijk zijn.

#3 Ducati Panigale V2

  • 155 pk / 2 cilinders
  • 77,5 pk/cilinder

De top 3 wordt ingeluid door de Ducati Panigale V2, pas de eerste en ook enige circuitmotor in deze top 10. Viercilinders maken vanzelfsprekend weinig kans hier.

#2 Ducati XDiavel

  • 160 pk / 2 cilinders
  • 80 pk/cilinder

We doorbreken de 80 pk per cilinder, dankzij de ‘oude’ Ducati XDiavel. Een beest van een blok in een beest van een motor, met duidelijk duivelse krachten…

#1 KTM 1290 Super Duke

  • 180 pk / 2 cilinders
  • 90 pk/cilinder

Ongestoord op #1; de onvermoeibare 1290 van KTM. Met maar liefst 10 pk/cilinder meer dan # 2 is het meesterwerk uit Mattighofen/Oostenrijk de terechte winnaar van deze top 10. Wat een geweld!

Triumph Racing bevestigt testrijders voor MXGP 2024 en Supermotocross

0

In aanloop naar het debuut in de 2024 MXGP/MX2 en SuperMotocross heeft Triumph twee toppers aangekondigd als testrijders.

De Belg Clément Desalle wordt testrijder bij het Triumph Racing MXGP/MX2 Team, dat geleid wordt door Thierry Chizat-Suzzoni, Ivan Tedesco start dan weer als full-time testrijder bij het Triumph Racing US SuperMotocross World Championship Team, waar Bobby Hewitt aan het roer staat.

Marc Marquez; fenomeen op de motor of een dwaas zonder grenzen?

Clément Desalle – Triumph Racing MXGP/MX2 Team

Clément Desalle (‘MX Panda’) reed gedurende 15 jaar op het allerhoogste niveau in het MXGP World Championship. Als één van de meest constante rijders in de raceklasse werd hij tot drie keer toe vicewereldkampioen, eindigde hij drie keer als derde in het kampioenschap en twee keer als vierde.  De Belg won maar liefst 23 Grote Prijzen en werd in 2009 Belgisch Kampioen MX1. Hij stopte met racen in 2020 en richtte zich op het testen en ontwikkelen van racemotoren – en draagt nu al bij tot Triumphs progressie met de nieuwe racemotor.

Clément Desalle: ‘Binnen het MX2-programma van Triumph kan ik mijn jarenlange ervaring als professionele coureur aanwenden om de standaard motorfiets verder te ontwikkelen tot een volledige fabrieksracemotor die helemaal klaar is voor het 2024 MX2-seizoen. Triumph heeft met Thierry en Vincent de beste mensen aan boord om op een zo kort mogelijke tijd mooie resultaten te verwezenlijken. Ik kijk erg uit naar wat de toekomst in petto heeft.’

Vincent Bereni, Triumph Racing Team Manager – MXGP: ‘Toen Triumph ons vroeg om dit MX-project te gaan leiden, wisten we dat R&D en het testen van de motor een belangrijke factor tot succes zou worden. Clément beschikt over ontzettend veel ervaring op MXGP-circuits en met wat nodig is binnen deze racediscipline en is bovendien nog altijd razendsnel.’

‘We hebben gedurende vele jaren samengewerkt met Clément en we weten dat hij een veeleisende rijder is die oog heeft voor elk aspect van de motorfiets, dus in onze ogen is hij de perfecte kandidaat. We kennen en begrijpen elkaar ontzettend goed en hij heeft al bijzonder veel bijgedragen in de ontwikkeling van motoren, zowel voor productiemotoren als in de racerij. Wij zijn heel blij om hem erbij te hebben.’

Ivan Tedesco – Triumph Racing US Supermotocross World Championship Team

Ivan Tedesco (‘Hot Sauce’) begon op z’n achtste al met racen en werd prof in 1999, met een carrière van maar liefst 14 jaar. Tijdens z’n carrière won Tedesco tot twee keer toe de AMA 125cc West Coast Supercross series (2004 en 2005), één keer de AMA 125cc National Motocross series (2005) en drie keer de Motocross der Naties met Team USA (2005, 2006 en 2009).

Na zijn professionele racecarrière ging Ivan vanaf 2014 opkomende talenten coachen en werd hij één van de beste testrijders van zijn generatie.

Ivan Tedesco: ‘Ik ben ontzettend blij om deel uit te maken van dit nieuwe race-programma van Triumph en om opnieuw met Ricky en Bobby samen te werken. Ik krijg nu de kans om met een nieuw merk in onze sport te werken en om met een nieuwe motor te starten en die te ontwikkelen tot een raceklaar pakket, dat is toch een kans die je maar één keer in je leven krijgt.’

‘Het team dat Triumph aan het samenstellen is voor de SuperMotocross is één van de sterkste die er zijn en met de steun van de fabrieksingenieurs van Triumph heb ik er vertrouwen in dat we met een zeer competitieve motor aan de start van Anaheim 1 2024 zullen staan.’

Bobby Hewitt, Triumph Racing Team Principal – SMX: ‘Ik ken Ivan al vele jaren als veelvoudig AMA SX- en AMA MX-kampioen die op het hoogste niveau racete en verschillende keren deel uitmaakte van Team USA op de Motocross der Naties.’

‘Door iemand met zijn ervaring op te nemen in het programma voegen we nog een extra laagje kwaliteit en race-ervaring toe aan de reeds sterke basis die al aanwezig was hier bij Triumph Racing in de VS. In 2014, net voordat hij stopte, had ik al het genoegen om Ivan als teamlid en pro-rijder te hebben in één van mijn vorige race-programma’s. In die periode kreeg ik de kans om van heel dichtbij met hem samen te werken als piloot, om zijn oog voor detail als testrijder te ervaren en, nog belangrijker, om met eigen ogen te zien hoe hij te werk gaat en aankomende talenten begeleidt.’

‘Vandaag is een mooie dag en ik ben heel blij dat we “Hot Sauce” hebben kunnen toevoegen aan het programma. Ik denk echt dat dit heel mooi illustreert dat de toekomst hier bij Triumph Racing er heel rooskleurig uitziet!’

TankTasTocht #1 VOC vs. Hanze: Oost of west. Wie is de beste?

0
TankTasTocht #1 VOC vs. Hanze

VOC versus Hanze. Wie was de beste? Dat gaat Michiel van Dam uitzoeken. Op een Harley-Davidson Road King rijdt hij via de VOC-steden Amsterdam, Hoorn en Enkhuizen en langs de Hanzesteden Kampen, Hasselt, Hattem, Elburg en Harderwijk.

Fotografie: Michiel van Dam

Amsterdam, die grote stad, die is gebouwd op palen. En op handel natuurlijk. Het onbeduidende dorpje op veengronden groeide uit tot een wereldstad. Dankzij de handel zoals die door de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) werd bedreven. In het Amsterdamse Scheepvaartmuseum kom ik van alles te weten over die handel van toen. En het rondstruinen op en onder het dek van het replica-VOC-schip Amsterdam is niet alleen voor kinderen leuk. Aan de overkant van het IJ rij ik in het Nederland van vroeger binnen. Weilanden aan bakboord, water aan stuurboord. Dat water is de bron van de Nederlandse welvaart. Eeuwenlang vond het transport van handelsgoederen in, naar en van Nederland voornamelijk over het water plaats.

Over Hoornse kinderkopjes

Lekker ontspannen ploft de Harley op de dijkweg richting Hoorn. Hier en daar een bocht, een ijsje of een pauze om van het uitzicht te genieten. In Hoorn staat ook nog een aantal gevels overeind die daar door de VOC zijn neergezet. Over Hoornse kinderkopjes stuur ik de Amerikaanse Wegenkoning naar de haven, om daar nog meer VOC-sfeer op te snuiven. Klapperende touwen in de scheepsmasten en krijsende meeuwen maken het VOC-plaatje compleet rond het standbeeld van de Scheepsjongens van Bontekoe.

TankTasTocht #1 2022: Noord-Holland – West-Fries wereldwonder

De Zuiderdijkweg tussen Hoorn en Enkhuizen is een van de mooiste motorroutes van Nederland. Maar die moet meteen weer punten inleveren, want op sommige zomerse weekenddagen mogen motorfietsen er niet op. Het alternatief via Venhuizen is niet verkeerd, maar haalt het niet bij de kustweg zelf. In Enkhuizen kan ik gelukkig op de motor op het perkje aan de haven komen. De oude Visafslag, het Enkhuizer Almanakmuseum en de Drommedaristoren zijn daar omringd door ophaalbruggetjes en monumentale gevels. Dit is VOC-pracht-en-praal op zijn best.

Lekker voortploffen

De Markerwaarddijk dwars door het IJsselmeer is geweldig! Het voelt alsof die speciaal is aangelegd voor zo’n vette cruiser als de Road King. Zoiets als de Overseas Highway tussen Florida en het eiland Key-West, maar dan in onze eigen Lage Landen bij de zee. Lekker voortploffen, in de wind hangen en nét zo’n streepje gas opentrekken dat de hele machinekamer in het vooronder genoeglijk gaat stampen.Zouden die stuurlui vroeger ook zo genoten hebben van het kraken van de mast, als ze de zeilen strakker trokken? Halverwege is het eilandje met de Trintelhaven een verplichte stop. Het uitzicht over de dijkweg en het water is fenomenaal. Hoe klein en nietig lijken de windmolens die straks als reuzen met hun armen zullen maaien, als de Harley eronderdoor rijdt. De vluchthaven ligt ongeveer halverwege de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad. Tussen west en oost.

‘Oost is oost en west is west. En nooit zullen die twee elkaar ontmoeten.’Zo schreef de Brit Rudyard Kilpling. Ja, die van het Jungleboek, het staat in zijn gedicht ‘De Ballade van Oost en West’. Voor het eerst gepubliceerd in 1889, dus ook lekker historisch. Volgens Kipling komen oost en west dus nooit samen. Niet in het voormalige Britse Wereldrijk in ieder geval. Maar mooi wel in het Nederland van de tegenwoordig twaalf provincies. Het oosten van Nederland ontmoet het westen ervan in het midden van de dijkweg tussen Lelystad en Enkhuizen, tussen Hanze- en VOC-steden.

Nieuwe Land

Aan de overkant wacht het Nieuwe Land van Lelystad. Bataviastad, genoemd naar de belangrijkste VOC-handelspost in Indonesië, ligt gek genoeg aan de Hanzekant van Zuiderzee/IJsselmeer. Niet aan de VOC-kant ervan. ‘t Bataviakwartier, inclusief het daar afgemeerde VOC-replicaschip Amsterdam, funshoppingcenter, outletstore en horecaparadijs is allemaal nep. Maar het werkt. De dynamiek van het Nieuwe Land van Lely is een logische voortzetting van de handelsgeest, die in vroeger eeuwen door onze VOC- en Hanzesteden waaide. De vraag VOC of Hanze is er net zo een als Ajax of Feyenoord. Appels of peren, knollen of citroenen. Verschil moet er zijn en over smaak valt niet te twisten. Maar zo’n vraag schopt wel een motorroute tot leven, die langs interessante stukjes geschiedenis scheert. Oost en west, allebei best.

Het Nieuwe Land blinkt uit in rust, reinheid en regelmaat. De windmolens op land en in water staan keurig in het gelid. Hun malende wieken werpen zo nu en dan schaduwen op het asfalt die ik op de Harley niet kan bijhouden. De weg langs het Ketelmeer is hoog en lekker breed. Eeuwen voor de VOC bracht de Hanze al welvaart naar Nederland. Ook daarvan zijn mooie gebouwen bewaard gebleven, zoals in Kampen, dankzij de ligging tussen de Zuiderzee en de monding van de IJsel de belangrijkste van onze Hanzesteden.

Koggewerf

Kampenaren handelden in hout, teer, vis, graan, bont, laken, bijenwas, hardsteen, bier, wijn en zout. Net als later de VOC had ook de Hanze speciale schepen. Op de Koggewerf aan de IJsselhaven zijn zulke Kogges te zien. Op deze prachtplek staat een aantal lange houten loodsen, waarin een roeisloepenvereniging, een museum en een taveerne zijn gevestigd. Ook deze pitstop mag niet in mijn route ontbreken.

Na nog een ererondje over de Kampener boulevard met z’n mooie gevels dreunt de Harley over de Stadsbrug en daarmee over de IJssel. Via Genemuiden kronkelt de smalle dijkweg langs het Zwarte Water. Zo nu en dan moet hier zelfs een Road King toch de berm in voor een tegenligger.

Was Hasselt geen Hanzestad geweest, dan was ik er ongezien aan voorbijgereden. Op een pleintje is er een oud stadhuisje van behouden gebleven, waarin nu de plaatselijke VVV zit. Dat past mooi in het thema van VOC- en Hanzehandel, want toerisme is in de 21ste eeuw belangrijke handelswaar. We willen de wereld niet alleen op schermpjes, maar ook met eigen ogen beleven. En het liefst op de motorfiets.

Clubrit Friesland: provincie vol bonte verrassingen

Langs de IJssel

Terug over de brug deint de HaaDee voort langs het Zwarte Water. En daarna plof ik alweer langs de IJssel naar Hattem. Dat schilderachtige Hanzestadje puilt uit van de kunst. Het Anton Pieck-museum biedt beelden van VOC- en Hanzestad-achtige romantiek in van die ouderwets gezellige Nederlandse prenten en de schilderijen in het Voermanmuseum geven een voorproefje van het IJssellandschap. Met de beelden van Pieck en Voerman op het netvlies krijgen de volgende kilometers ‘n speciale uitstraling. Hoge wolkenhemels, spel van zonlicht en schaduw op het water en land aan bak- en stuurboord.

Niemand weet meer wanneer Harderwijk officieel lid werd van de Hanzebond. Maar dat was waarschijnlijk al voor 1280. Harderwijk sloot toen een verdrag met de Duitse Hanzesteden Hamburg en Rensburg, om gevangenen en goederen uit te wisselen. De dolfijnstad heeft dus ook op historisch gebied nogal wat in de melk te brokkelen. Fraaie gebouwen zoals de Vischpoort zijn daar op mijn motortocht zichtbare bewijzen van. Aan de overkant van het water ligt Lely’s Nieuwe Land. En daarachter weer het Holland van de VOC. Allemaal land waar wegen overheen liggen waar een geweldige motorroute overheen loopt. Oost en west, allemaal best.

VOC en Hanze

De Hanze was vanaf de twaalfde tot in de zestiende eeuw een samenwerkingsverband van handelssteden aan de Noord- en Oostzee. In Nederland waren steden in het oosten er lid van, met name langs de IJssel en de toenmalige Zuiderzee. Daar lag dankzij de Hanze in de late Middeleeuwen het economische hart van Nederland. Eind vijftiende eeuw braken Amsterdammers de Hanze open. De Hollanders wilde het Hanze-monopolie overnemen en de Hanze werd, ook door interne strijd, steeds zwakker. Uiteindelijk werd Amsterdam de belangrijkste haven voor graantransport uit Polen en de Baltische landen. Met deze ‘moedernegotie’ werd een belangrijk deel van de rijkdom vergaard die de VOC tot bloei bracht.

De eerste naamloze vennootschap, de eerste multinational, een staat binnen de staat. De Verenigde Oost-Indische Compagnie werd door de raadpensionaris van Holland, Johan van Oldebarneveldt, opgericht in 1602 en was tot de opheffing ervan in 1795 het grootste scheepvaart- en handelsbedrijf ter wereld. De VOC had het monopolie op de handel met Azië. Met specerijen en producten als zijde, thee en porselein bracht de VOC Nederland een periode van ongekende economische en culturele voorspoed in Nederland. Die Gouden Eeuw en de geschiedenis van de VOC en zijn nu omstreden vanwege slavernij en kolonialisme.

Maar hoe je het ook bekijkt: in voormalige VOC-handelssteden in Noord-Holland herinneren prachtige gebouwen nog aan de periode waarin Nederland een wereldmacht was. En de wegen langs de wateren waar ooit rijkdom over naar Nederland kwam leveren in 2023 een prachtige motorroute op. Dat is de gezamenlijke erfenis van Hanze en VOC.

Tijdens het Hanzejaar 2023 staan negen Hanzesteden in Oost-Nederland in het teken van het eeuwenoude Hanze-gedachtengoed. Informatie: www.visithanzesteden.nl/hanzejaar2023.

Download de route TankTasTocht #1

  • Lengte toer: 274 km
  • Beginpunt: Scheepvaartmuseum, Amsterdam
  • Eindpunt: Harderwijk

De route is met zorg uitgestippeld en nagereden in maart 2023. Echter hebben wij geen vat op veranderende verkeerssituaties, werkzaamheden en/of andere omstandigheden nadien.

MotoGP Brembo-vooruitblik Circuit of The Americas

0
Circuit of the Americas 2

De bouw van dit indrukwekkende 1000 hectare grote complex werd eind 2012 voltooid en in 2013 was de MotoGP voor het eerst te gast. Naast de grote uitkijktoren, is het hoogteverschil – liefst 41 meter – een van de opvallendste kenmerken met vooral een indrukwekkende klim aan het einde van het rechte stuk, gevolgd door een scherpe bocht. Spektakel (en discussie) gegarandeerd daar! De rijrichting is tegen de klok in en ook dat maakt het circuit bijzonder, zoals onderstaande Brembo-data perfect laat zien.

Vooruitblik circuits Portugal en Argentinië

Uiterst zeldzame Ducati Desmosedici RR zoekt motorrijder – of iemand met euro’s

0

Er zijn extreem zeldzame motoren die niet vaak te koop komen, dus als ze dat doen, is het een buitenkansje. Zonder twijfel is de Ducati Desmosedici RR één van deze motoren. Terwijl super getunede superbike homologatiespecials al decennialang een ding zijn, was de aankondiging in 2004 dat Ducati op het punt stond een straatversie te maken van haar toenmalige MotoGP-motorfiets een openbaring. De productie begon in 2006 en in totaal zijn er 1.500 van deze ultra-zeldzame machines gemaakt.

MotoGP-motoren: Ducati Desmosedici GP21

De Ducati Desmosedici RR werd geproduceerd in 2008 en heeft 10.207 kilometer gereden. Het is motor 693 van de 1.500 die ooit zijn gemaakt, en je kunt duidelijk het gegraveerde nummerbord zien in de fotoset die bij de aanbieding is inbegrepen.

Deze motor wordt te koop aangeboden in Girona, Spanje, iets ten noordoosten van Barcelona. In plaats van via een veilinghuis, wordt hij aangeboden door de verkoper (die een autodealer lijkt te zijn, maar niet specifiek een Ducati-dealer) via de Spaanse advertentiesite Milanuncios.

Wat is de vraagprijs? De huidige verkoper vraagt € 109.000,- voor zijn 2008 Ducati Desmosedici RR. Omdat deze motoren zo zelden te koop komen, is het moeilijk te zeggen wat een eerlijke prijs zou zijn in 2023. De meeste recente verkopen van Desmosedici RR-gerelateerde items hebben allemaal te maken met schaalmodellen, posters, boeken en brochures – niet met echte motorfietsen. In ieder geval, als je toevallig in of in de buurt van Girona, Spanje, bent en je bent geïnteresseerd in het bekijken ervan, kun je de verkoper berichten of bellen om te zien of je op zijn minst een kijkje kunt nemen voordat de Ducati overgaat naar een nieuwe eigenaar.

Rij ’69 km voor Nicky Hayden’ op het Belgian Bike Weekend

0

Tijdens het komende Belgian Bike Weekend, op 22 en 23 april, organiseert motornieuws.be voor het tweede jaar op rij de ‘69 km voor Nicky Hayden’. Het initiatief voor het goede doel en ter nagedachtenis van de betreurde Amerikaanse ex-wereldkampioen, bracht de afgelopen jaren veel motorvolk op de been in de VS én sinds vorig jaar ook België. Ook dit jaar kan je met het rijden van deze rit hulde brengen aan Nicky Hayden én tegelijkertijd The Nicky Hayden Memorial Foundation steunen.

Kom op zaterdag 22 en zondag 23 april naar het Belgian Bike Weekend

Nog steeds moeilijk te vatten

Bijna zes jaar na zijn dood, is het nog steeds moeilijk te bevatten dat The Kentucky Kid er niet meer is. Haydens palmares met als hoogtepunt de wereldtitel in 2006, werd alleen overtroffen door zijn persoonlijkheid. Larger than life. Groot hart. Fantastische stijl. Knappe kop. Leuk racenummer… en dan… die rampzalige dag waarop Hayden in Cesena, nabij Rimini, aangereden werd door een auto en vijf dagen later overleed aan de opgelopen hersenschade.

69 km voor Nicky Hayden

Niet lang na die fatale dag werd The Nicky Hayden Memorial Foundation opgericht door zijn familie en naasten. In de Verenigde Staten werd in 2021 massaal deelgenomen aan de 69 miles for Nicky Hayden. Hier in de lage landen wordt het eerbetoon voor het goede doel iets korter. Er wordt 69 km gereden in plaats van de 69 miles. Wij stippelen de route uit, die je vervolgens op gps kunt rijden.

Nicky Hayden Memorial Foundation

Het traject wordt op voorhand uitgestippeld en de start- en aankomstplaats is het Belgian Bike Weekend, aan de Oktoberhallen in Wieze. Daar kan je een donatie doen, of een ’69 km voor Nicky’-T-shirt aankopen. Alle opbrengsten gaan naar The Nicky Hayden Memorial Foundation, de liefdadigheidsorganisatie die geld inzamelt voor kansarme kinderen. Daarnaast is de 69 km voor Nicky Hayden ook een manier om de aandacht te vestigen op kwetsbare weggebruikers: fietsers worden daar meestal automatisch bij gerekend, maar ook motorrijders zijn kwetsbaar in het verkeer.

Download de route alvast!

Roof gaat voor duurzaamheid met nieuwe bamboehelm

1

De Franse helmenfabrikant Roof staat bekend om zijn uniek vormgegeven helmen met een zeer afgerond uiterlijk. Het merk richt zich vooral op touring- en jethelmen, maar innoveert dit keer met een unieke schaal van bamboevezels. Inderdaad, het idee is niet bepaald nieuw, want Roof presenteerde zelf enkele jaren geleden al een helm met bamboe schaal.

Voor 2023 brengt het merk de bamboehelm opnieuw tot leven. De Roof Bamboo heeft de vorm van een premium jethelm en heeft een handgemaakte schaal van natuurlijke bamboevezels. De helm is nog unieker dankzij het zichtbare bamboeweefsel, beschermd onder een heldere beschermlaag. Dankzij het handwerk is elke helm uniek en heeft hij zijn eigen bijzonderheden.

Helmverlichting; mag het wel, of mag het niet?

Roof beweert dat de Bamboo-helm net zo veilig is als een standaard polycarbonaatschaal. De gewichtsverschillen variëren van 1.220 gram tot 1.320 gram, afhankelijk van de maat. Uiteraard zijn de helmen onafhankelijk getest en gecertificeerd volgens de nieuwste ECE R22.06-norm.

Met de Bamboo-helm gaat Roof helemaal voor duurzaamheid, want niet alleen de helmschaal is gemaakt van natuurlijke materialen. Zelfs het interieur van de helm is voorzien van natuurlijk latexschuim, terwijl de kussentjes gemaakt zijn van bamboevezel. De helm wordt zelfs geleverd in een gerecyclede linnen zak en is verpakt in een doos van gerecycled karton. De Roof Bamboo heeft standaard een getint vizier met een antikrasbehandeling. Hij wordt veilig bevestigd met een standaard snelsluiting.