Stapje voor stapje keren we terug naar pre-coronatijden. Nadat de Tokyo Motorcycle Show twee keer op rij moest worden afgelast vanwege de pandemie, zijn de organisatoren van plan de show in maart 2022 opnieuw te organiseren.
De show is gepland van 25 tot 27 maart 2022. Momenteel worden veiligheidsconcepten uitgewerkt, zoals het dragen van maskers, zorgen voor voldoende ventilatie en het beperken van het aantal bezoekers. Details zullen vanaf november op de website van het evenement worden gepubliceerd.
Toen ik in 1973 zestien werd, wilde ik graag een brommer. Die kreeg ik niet van mijn ouders, omdat zij niet veel geld hadden. De veehandel van mijn vader draaide vierkant, mede omdat koeien, stieren en kalveren in de eerste helft van de jaren zeventig totaal uit de mode raakten. Bijna niemand wilde indertijd nog een koe, stier of kalf aanschaffen. Zelfs ossen, nochtans volgzame, erg brave dieren, waren zeer moeilijk aan de man te brengen. Kortom: ik moest mijn eigen geld verdienen. Dat deed ik door huis-aan-huis vodden te verkopen. In welk tijdperk ook, mensen hebben altijd vodden nodig, om hun auto mee op te poetsen, om in lekken in het dak te proppen, of om ze als kledij te geven aan hun kinderen, want sommige vodden die ik verkocht konden gerust dienen, indien aan elkaar genaaid door een nijverige huisvrouw, als broek, ondervest, of hansop. Algauw had ik het geld verdiend waarmee ik een tweedehands Mobylette kon kopen. Het was een schitterende, witte machine, waarmee ik vele kilometers door berg en dal snorde. Maar ja, als je een brommer hebt, wil je van lieverlee een nog nieuwere, nog hippere, nog snellere brommer. Weer zocht ik een jobje om poen mee te vergaren, en thans verkocht ik huis-aan-huis tweedehands paraplubakken, een handel die goed liep omdat het in de jaren zeventig in Vlaanderen toevallig heel veel regende. Het duurde niet lang of ik kon me een Honda Dax permitteren, de brommer voor de coole, sexy, macho jongeman. Ik was inderdaad cool, sexy en macho, wat toen ik ouder werd ten zeerste afnam, maar goed, in 1976 was ik hoe dan ook het haantje. Op mijn Dax reed ik eveneens door berg en dal, en wat deze brommer me leerde, was dat ik later zeker met motoren wilde rijden.
Dat kwam er niet meteen van en pas op mijn vierendertigste kocht ik mijn eerste motor, nadat mijn vrouw me had verlaten en de Ford Escort had meegenomen. Doch ook op mijn vierendertigste had ik, als professioneel boekenschrijver, niet veel geld en de geschiedenis herhaalde zich: ik moest wat gaan bijverdienen. Dat deed ik door huis-aan-huis korans te verkopen. In m’n geboortedorp Hamme stikte het inmiddels van de allochtoonse personen, de zogenaamde gastarbeiders uit Noord-Afrika, en uiteraard waren velen van hen moslim en erg blij toen bleek dat ze bij mij goedkoop aan hun heilige boek konden komen. Het duurde geen zes weken of ik had geld genoeg om een goedkope motor te scoren, de beruchte 150cc-MZ. Deze was van Oost-Duitse makelij, en had een paar mankementen, met als belangrijkste: je kon hem, via de kickstarter, zo goed als onmogelijk starten. Ik was na een tijdje van plan om er pedalen aan te installeren, zodat ik hem als fiets kon gebruiken. Maar mijn ster als auteur was begonnen te rijzen, met de eruit voortvloeiende financiële voordelen, en ik verkocht de MZ voor een paar centen en schafte een Yamaha Virago 535 aan. Daarna een 600cc-Honda Shadow. Daarna een Honda VF750C. En daarna de onverbiddelijke Buell X1 Lightning, waarmee ik zomaar eventjes tien jaar door berg en dal heb gereden, tot hij compleet was opgesoupeerd. Buell bestond inmiddels niet meer, en ik moest me tot een ander merk wenden. Dat werd Triumph. Ik heb er drie van aangeschaft: de Street Triple 675 R (2009), de Street Twin 900 (2017) en de Thruxton 1200 R (2020). In m’n garage kan er nog eentje bij, en dat zal misschien wel de Speed Triple 1200 RR worden, of de Tiger 660, of de Rocket R. Dan zou ik maar liefst vier motoren hebben. En zeggen dat het allemaal begon met een simpele Mobylette, de brommer waarover ik nog steeds met veel respect spreek.
Motor.NL ging op pad met lezers voor een kunstzinnige Ducati belevenis. Een dagje rijden met verschillende Ducati’s en een exclusief bezoek aan kunstenaar én Ducati-ambassadeur Joseph Klibansky. Wie wil dat nou niet?
Een heel arbitrair rijtje, maar goed te doen voor iedereen. Niet dagen jakkeren over een snelweg, maar rustig tokkelend binnendoor naar de bestemming. En daar begint het feest.
Normandië en Bretagne
Gemakkelijk te bereiken, met rustige wegen en een echte Gallische charme. Noord-Frankrijk is een uitstekende introductie tot motorrijden. De wegen en het landschap zijn misschien niet zo spectaculair als het zuiden of de Alpen, maar je kunt er in een lang weekend een paar honderd kilometer afleggen, je Europese ogen de kost geven en het gevoel hebben dat je in het buitenland bent geweest. Het maakt niet uit naar welk deel je gaat.
Normandië en Bretagne zijn rustig en rustiek, Reims en de Ardennen zijn meer gezien en er is een fantastisch in onbruik geraakt racecircuit op de wegen van Reims, compleet met in verval geraakte tribunes, dat je zeker moet bezoeken.
Beroemd om de TT-races en de Manx GP die worden verreden op het 60 km lange wegcircuit, maar het is beter als je je eerste bezoek brengt net voor de TT (die plaatsvindt in de eerste week van juni) of net erna omdat de wegen tijdens de raceweek boordevol motorrijders zitten, die niet altijd alles onder controle hebben.
Het TT-parcours is geweldig en buiten de steden en dorpen gelden geen snelheidsbeperkingen, zodat je je op je rijlijnen kunt concentreren zonder je zorgen te hoeven maken dat je een paar kilometer te hard rijdt. Maar het eiland Man heeft natuurlijk nog veel meer te bieden dan alleen het TT-circuit. Vergeet dat niet.
Groot-Brittannië, Isle of Man.
Zuid-Frankrijk en de Pyreneeën
Het is een lange weg naar beneden en een beetje ploeteren om er te komen, maar de Ardèche in Zuid-Frankrijk en de Pyreneeën zijn zo mooi dat je blij zult zijn dat je de moeite hebt genomen. Ongelooflijke landschappen, mooie wegen en een vriendelijke bevolking zorgen ervoor dat je je pensioen plant en bij terugkomst Franse les gaat nemen. Een paradijs voor motorrijders.
De perfecte eerste grote tour. Schotland is toegankelijk en als het mooi weer is (meestal de derde donderdag in april), zul je versteld staan. Neem een lang weekend en doe alles. Bij Edinburgh over de Forth Bridge en door de Grampians naar Inverness. Dan naar John o’ Groats, langs de noordkust en dan langs de westkant naar Glencoe. Gemakkelijk rijden, onvergetelijke landschappen en Engels spreken we allemaal. En volgend jaar de North Coast 500.
Schotland, Pass of the Cattle, Applecross.
Amerika op een Harley
Niet goedkoop, maar dubbel en dwars de moeite waard. Amerika per motor is onvergetelijk en er zijn veel georganiseerde tochten beschikbaar. Velen concentreren zich op Californië en Arizona omdat het weer daar zo goed is en het landschap zo weids. Highway One langs de westkust verandert je leven.
Voor het derde achtereenvolgende jaar kondigt Ducati vanaf 30 september het 2022-nieuws aan via video. De laatste aankondiging, op 9 december, is voor de Desert X, Ducati’s nieuwe off-road adventure met een 21-inch voorwiel en een 937cc-Testastretta tweecilinder blok.
Elke twee weken vanaf donderdag 30 september om 16.00 is er een nieuwe video-aankondiging gewijd aan de 2022-modellen. Alle afleveringen van de Ducati World Première 2022 zijn te zien op Ducati.com, op het YouTube-kanaal en op alle sociale netwerken van Ducati.
De Chinese motorfabrikant Benda wist al eerder te verrassen met de visueel succesvolle powercruiser LFC 700, die is uitgerust met een dikke 310-achterband. Nu volgen ze met hun eigen V4-motoren.
Twee V4-motorblokken werden gepresenteerd. De grote V4 heeft een cilinderinhoud van 1198 cc en levert naar verluidt 154 pk (113 kw) bij 9.500 tpm. Het maximumkoppel van 121 Nm is beschikbaar bij 7.500 tpm. De boring is 76 mm en de slag 66 mm. De compressieverhouding is gegeven als 11,5:1.
Het kleinere model heeft een cilinderinhoud van 496 cc en levert 57 pk (42 kw) bij 10.000 tpm. 45 Nm zijn beschikbaar bij 8.000 tpm. Boring en slag zijn 53,5 mm en 55,2 mm. De compressieverhouding is identiek aan die van het grotere model.
Maar de vraag in welke modellen de motorblokken worden gebruikt, blijft onbeantwoord.
UPDATE: we zitten vol! De inschrijving voor deze dag is daarom gestopt!
Op vrijdag 8 oktober houden we in Garage29 in Hilversum een Wat Rij Jij? Ride In. Wat Rij Jij? is een populair item op het YouTube-kanaal van Motor.NL. Tijdens deze dag kunnen motorrijders die een motor hebben gekocht tussen de 3.000 en 6.000 euro of een A2-motor bezitten langskomen bij Motor.NL om daar voor de camera te praten over hun eigen motor. Om er een ‘feestje’ van te maken mag je vrienden/familie meenemen!
Heb jij een motor gekocht tussen de 3.000 en 6.000 euro of ben jij in het bezit van een A2-motor? Kom dan langs! In de ochtend ontvangen we motorrijders die een motor hebben gekocht tussen de 3.000 en 6.000 euro, in de middag A2-motoren. Heb jij deze dag tijd? Geef je dan op via onderstaand formulier.
Nadat je het formulier hebt ingevuld laten we je z.s.m. weten of je langs kunt komen!
‘We zijn verheugd aan te kondigen dat we onze motorcrosscollectie gaan uitbreiden met FLY Racing. Vanaf het nieuwe seizoen zijn wij de exclusieve distributeur voor Nederland, België, Luxemburg, Duitsland en Denemarken. We zijn blij dat we FLY Racing aan ons merkenportfolio kunnen toevoegen’, aldus het blije management van Jopa Racing Products.
FLY Racing
FLY Racing zet zich in voor het ontwikkelen van kleding en accessoires van de hoogste kwaliteit voor elke sport waar je van houdt. Het staat synoniem aan hoge prestaties, maximale functionaliteit, goede kwaliteit en uniek design. Geïnspireerd door racen, gedreven door avontuur en gemaakt voor prestaties, heeft het merk sinds 1998 hard gewerkt om de beste uitrusting op de markt te bieden.
Geschiedenis
FLY werd in 1998 opgericht als fabrikant van sturen en helmen voor de motorcross. Kort na de oprichting en het vroege succes begon het in de VS gevestigde bedrijf zijn productlijn uit te breiden met onderdelen, accessoires en kleding voor een verscheidenheid aan verschillende motorsporten. Terwijl ze hun bereik uitbreidden, behield het bedrijf nog steeds een sterke aanwezigheid in de motorcross.
Met het verstrijken van de jaren groeide het in populariteit onder rijders. Ze werden bekend als het bedrijf dat goede kwaliteit leverde tegen betaalbare prijzen. Inmiddels biedt FLY producten aan in meer dan 40 landen over de hele wereld
FLY ook in de MXGP sterk aanwezig
Als officiële partner is het merk ook in de MXGP sterk aanwezig. Tevens is het Hitachi KTM-team te bewonderen in FLY-kleding en wordt er gewerkt om een fabrieks MXGP-team binnen te halen. Hierdoor heeft FLY Racing een enorme zichtbaarheid en bereikt het miljoenen motorcrossfans over de hele wereld.
FLY Racing is blij dat ze de krachten met Jopa Racing Products kunnen bundelen om zo aan een verdere Europese expansie te werken. Jopa Racing Products heeft een rijke ervaring in de motorcross markt en FLY is ervan overtuigd dat ze met Jopa Racing Products een goede distributeur in huis halen die de producten goed vertegenwoordigd.
Het was nog voor de coronatijd dat ik Henk ontmoette tijdens een gps-training voor zijn motorclub. Henk was al meer dan dertig jaar toercommissaris van de club en dat zou ik weten ook.
Tijdens zo’n clubtraining leg ik altijd uit welke problemen je tegen kunt komen bij het uitwisselen van routes. Hoe dat komt en hoe je dat kunt voorkomen. Meestal met een volgzaam publiek in een sfeer van ‘als MrGPS het zegt zal het wel kloppen’. Maar ditmaal was het anders. Henk sprong om de vijf minuten op om een correctie of aanvulling te geven. Niets mis mee. Een beetje interactie maakt zo’n bijeenkomst alleen maar leuker en gezelliger. Maar ik merkte dat de overige vijftig deelnemers zich al vrij snel aan Henk zaten te ergeren. En dat komt de sfeer juist niet ten goede. Al helemaal niet als gaandeweg blijkt dat het bestuur van de club me eigenlijk heeft uitgenodigd om een langlopende discussie met Henk op te lossen: gebruiken we nu een gdb- of een gpx-bestand?
Heel ervaren, maar vastgeroest
Voor Henk was een gdb-bestand heilig. Net als ‘mapsjoers’ (‘Basemap is helemaal niks.’). Henk reed inmiddels met een ‘moderne Zümo’ (660), maar had alle Streetpilots gehad. Zijn oude Streetpilot III was de eerste gps binnen de club en stond nog steeds te glimmen op het nachtkastje, pal naast de oude routerol. Dus of het bestuur nu gewoon even kon luisteren naar iemand met ervaring!
Henk was inderdaad heel ervaren, maar daarbij toch ook zodanig vastgeroest dat de eenvoudige uitleg waarom een gpx-bestand dan toch handiger was radicaal van de hand werd gewezen. Best lastig, want halsstarrig als hij was verdiende Henk tegelijk het volste respect voor de tienduizenden kilometers aan routes die hij in de loop van tijd had uitgezet. We hebben de discussie toen maar gelaten voor wat het was. Ik beloofde er op enig moment een artikel over te zullen schrijven, temeer omdat er wel meer clubs zijn die last hebben van een dergelijke remmende voorsprong.
Net als gpx of itn is gdb een bestandsextentie voor een routebestand. Gdb staat voor ‘Garmin database’ en Garmin had daarmee de primeur qua routebestanden. Voor die tijd kenden we immers alleen nog papieren routes. Die extentie gdb helpt jouw computer om te weten met welk programma zo’n bestand geopend moet worden. In dit geval MapSource dus, later Basecamp. Vergelijk het met de wpd-extentie. Herken je ‘m nog? Dat stond voor ‘WordPerfect Document’, he tekstverwerkingsprogramma van weleer. Tegenwoordig heeft zo’n document meestal een docx-extentie.
Enige twee programma’s
Als je dubbelklikt op een gdb-bestand dan wordt het automatisch geopend in het programma MapSource of Basecamp. Dat zijn namelijk de enige twee programma’s die met gdb overweg kunnen. De reden daarvan is dat gdb geschreven is in een (machine)taal die alleen door die programma’s wordt begrepen. Daarmee hebben we meteen één van de redenen om gdb niet meer te gebruiken: het toestel, of het nu Garmin of TomTom is, begrijpt helemaal niets van gdb. Hetzelfde geldt voor als je werkt met alternatieve routeprogramma’s.
Het enige voordeel van gdb is dat het bestand daarmee ongeveer de helft kleiner is dan met de ‘opvolger’ gpx. De grootte van het bestand speelde een rol toen geheugen nog duur was en de bandbreedte nog klein, maar tegenwoordig is het echt niet meer van belang.
Gpx staat voor GPS Exchange Format en is gebaseerd op de XML-standaard (Extensible Markup Language). Groot voordeel van gpx is dus dat het een standaard is en door alles en iedereen gelezen kan worden. Je kunt een gpx-bestand zelfs in een tekstverwerkingsprogramma openen en bewerken. Je ziet dan vrij overzichtelijk gerangschikte codes, vaak gecombineerd met een heleboel gps-coördinaten. Wil je precies weten waar de codes voor staan, ga dan naar de volgende link: http://www.topografix.com/GPX/1/1/. Daar staan een hoop codes.
Ook weer niet allemaal helaas, want met name Garmin heeft er dan toch weer een handje van eigen codes te bedenken, waardoor de uitwisselbaarheid van gpx toch weer minder groot is dan we zouden willen. Gevolg is dat import van een Garmin-gpx-route in een TomTom toch weer tot verschillen kan leiden. Tevens is dat één van de redenen dat ik als MrGPS zo’n pleitbezorger ben van de track als uitwisselingsbasis (de ‘mrgps-methode’). Dan bestaat de gpx immer voor 95 procent uit gps-coördinaten en zo weinig codes dat er amper iets mis kan gaan.
Maar in de basis is de feitelijke inhoud van een gpx-bestand verder exact gelijk aan een gdb-bestand. Dit heeft als grote voordeel dat je een gpx-bestand in elk routeprogramma kunt openen en, mits track, zelfs een-op-een in de meest gps-toestellen kunt plaatsen.
Tip voor Henk
Oh ja, nog een tip voor Henk. Net als bij gdb kun je ook in gpx zowel routes, tracks als waypoints zetten. Bovendien van elk honderden. Maar dat raad ik af! Steeds meer mensen zetten zo’n gpx-bestand gewoon een-op-een in het toestel of ze openen het op de telefoon en vandaaruit draadloos naar de gps. Als er dan tientallen routes en tracks in zo’n bestand staan, is dat vragen om problemen. Je ziet door de bomen het bos niet meer. Daarom mijn advies: zet liefst maar één ding in één bestand en maak met de bestandsnaam duidelijk wat er in zit. Bijvoorbeeld route-dag1.gpx, track-dag1.gpx of waypoints-dag1.gpx. Zo voorkom je een hoop problemen.
Een eenvoudige rondrit van 185 kilometer. Hoe ziet dat er uit als gpx- of gdb-bestand?Het gpx-bestand van de route als route opgeslagen. Je ziet zowel viapunten als ‘losse’ coördinaten. Maar bijvoorbeeld ook ‘calculation mode: shorter distance’. Dat laatste begrijpt de TomTom dan toch weer niet.Het track-bestand is veel eenvoudiger, kent eigenlijk alleen (heel veel) coördinaten. Daar kan bijna niets mis mee gaan.In het gdb-bestand staat alleen ‘Chinees’. Dat begrijpt geen enkel gps-toestel en kan alleen door MapSource of Basecamp worden gelezen.
De nieuwe Z650RS is een hommage aan de originele Z650-B1 uit 1977. De basis van dit nieuwe model wordt gevormd door het 649cc-parallel-twin motorblok met een balansas, bekrachtigde slipperkoppeling en speciaal voor de Z650RS ontworpen motordeksels. Het blok is getuned met de focus op souplesse in lage toeren en koppel en vermogen in middelhoge toeren. Meestal is een 650cc-blok ook zuinig, maar dat gaan we ergens in de komende maanden ontdekken.
Het rijwielgedeelte bestaat uit een stalen Trellis-frame, met aan de voorkant een ø41 mm conventionele voorvork en achter een horizontale backlink met instelbare veervoorspanning. Het nieuwe subframe loopt minder steil omhoog waardoor de kenmerkende horizontale duck tail ontstaat. Ten opzichte van de Z650 heeft de RS een meer ontspannen rijpositie door een nieuw stuur welke 50mm hoger is en 30mm dichter bij de rijder staat. Ook heeft de Z650RS – hoe kan het ook anders – gegoten spaakwielen.
Voor de nieuwe Z650RS stond de Z650-B1 model voor het ontwerp en dat is terug te zien in de designelementen; de tank, zijpanelen en niet te missen ducktail. De cockpit heeft 2 analoge ‘artillery shell’-tellers met daartussen een LCD-display. De led-koplamp, richtingaanwijzers en achterlicht lijken van de klassieke Z650 te komen, maar hebben een moderne touch waarbij het achterlicht zo is ontworpen dat het lijkt alsof deze als één geheel verlicht wordt. Dit in tegenstelling tot conventionele led-lampen waarbij het licht een verzameling losse lichtpunten is.
Van de drie beschikbare kleuren staat de Candy Emerald Green met zijn pin striping het dichtste bij de originele Z650 uit 1977 staat. Met een reeks originele Kawasaki-accessoires kun je de Z650RS naar hartenlust verfraaien.
Prijzen worden later dit jaar bekend gemaakt. Voor de houders van een A2-rijbewijs is er een 35kW versie.
Kijk voor meer informatie of een dealer bij u in de buurt op www.kawasaki.nl
De nieuwe Z650RS staat vanaf november bij de Kawasaki dealers in de volgende kleuren:
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
