Jeffrey Herlings op het MXGP-podium. Het is zo’n vertrouwd beeld en het klinkt zo gewoon voor iedereen, maar dat is het natuurlijk nooit in een wereldkampioenschap. En al helemaal niet als je weet wat Herlings in de laatste jaren allemaal meemaakte. Het heeft hem veranderd, naast én op de baan en precies dat maakt dit podium zo anders.

Drie uit drie in de MXGP-voorbereidingswedstrijden voor Jeffrey Herlings. Wie niet beter wist, zou denken dat er in 2021 helemaal niets veranderd is. Herlings wint toch altijd en overal? Als je enkel kijkt naar het aantal GP-zeges van hem – 90 – is het antwoord daarop ja, maar iedereen weet hoe het liep. Herlings kroop vorig jaar zelfs door het oog van de naald, nadat hij na een crash kort het gevoel vanaf zijn nek verloor. Het record van tien wereldtitels van Stefan Everts heeft hij daardoor ‘uit z’n hoofd gezet’, maar met een ander record is hij nog wel druk bezig. Precies, de 101 recordzeges van Everts, alweer hij… Hét record waarvan iedereen in 2006 zeker wist dat het nooit meer doorbroken zou worden. Op dit moment staat hij nog maar elf zeges achter op Everts. In de topjaren van Herlings had hij die elf zeer waarschijnlijk al binnen een seizoen bij elkaar gereden, maar de tegenslagen van de laatste jaren hebben hem, volkomen begrijpelijk, doen veranderen: ‘Natuurlijk ben ik nog altijd bezig met winnen en met wereldtitels, maar het belangrijkste doel voor dit jaar is om fit te blijven en een volledig seizoen te kunnen rijden. Als ik een keer slecht start, dan maar vijfde. Of zevende.’

Het klinkt misschien wel logisch, zeker voor een buitenstaander, maar zo denken als je kunt winnen, vraagt veel van een coureur en al helemaal van een echte winnaar als Herlings, die lang niet eens iets van een tweede plek wilde weten. En dat fit blijven, blijkt ook in 2021 geen gemakkelijke opgave te zijn in de top van de motorcross. Bas Vaessen (zware rugblessure), Brian Bogers (armblessure) en Mitch Evans (polsblessure) reisden niet eens af naar Rusland, MX2-titelfavoriet Jago Geerts was er wel, maar met een zeer pijnlijke knie. Ook Herlings heeft overigens nog altijd een beetje last van zijn voet ‘maar het is veel beter dan het was’.

Eigen Huis & Tuin

Het feit dat Herlings inmiddels 26 is, deed hem naar eigen zeggen ook veranderen. Zo had zijn Instagram-account deze winter een hoog Eigen Huis & Tuin-gehalte omdat hij zijn volgers nauwgezet op de hoogte hield van de verbouwing in zijn achtertuin. Daarmee lijkt hij te luisteren naar adviezen van onder anderen Stefan Everts en Joël Smets dat er in de wereld meer is dan alleen cross. Herlings: ‘Dat klopt wel. Ik ga er bijvoorbeeld steeds meer van genieten om thuis te zijn en dan wil je het ook fijn hebben. En ik was natuurlijk ineens veel thuis door de late GP-start.’ Ook op andere gebieden kan Herlings tegenwoordig meer genieten: ‘Mijn broer heeft een dochtertje en ik vind het nu echt leuk om met haar iets te gaan doen. Een paar jaar geleden was ik daar totaal niet mee bezig.’

Inmiddels bijna 27 of niet, wanneer Herlings op een crosser zit, gaat het nog steeds angstaanjagend hard en dat resulteerde direct in de snelste tijd in de kwalificatie op het verraderlijke circuit van Orlyonok. In de eerste manche verloor Herlings bij de start veel tijd, onder andere door een val voor hem, en werd zijn andere wedstrijdmentaliteit direct getest. Succesvol getest, want Herlings reed zich van buiten de top-10 ‘rustig’ terug naar de vierde plek. In de tweede manche gebeurde van alles, met onder andere WK-toppers Tim Gajser (mislukte start), Cairoli (val en DNF) en Jorge Prado (crash), maar uitgezonderd een lichte schuiver terwijl hij op kop lag, reed Herlings wederom zijn eigen wedstrijd. Ook toen de voor iedereen veel te snelle Gajser hem inhaalde en zo eindigde hij op een knappe tweede plaats in de tweede manche én in het dagklassement. Tevreden en gelukkig, maar… ‘Dit zijn niet de resultaten waar we van hebben gedroomd, al ben ik blij dat ik op het podium sta op een circuit waar ik niet zo graag rij. Hopelijk wordt het vanaf hier beter. Ik kijk nu al uit naar Matterley Basin, dat past beter bij mij.’ Je zou het haast vergeten dat Herlings tweede werd. Tweede!

Heel diep gat

Net als Herlings kende Glenn Coldenhoff afgelopen seizoen een heftig en plotseling einde, doordat hij op Lommel twee ruggenwervels brak. Na de crash verloor hij zelfs het gevoel in zijn armen, maar dat gevoel kwam gelukkig al na enkele minuten terug. Dat Coldenhoff hierdoor met min of meer dezelfde instelling als Herlings aan dit seizoen begon, zal helemaal niemand verbazen. ‘De kunst is om er niet alleen in het begin bij te zitten, maar ook aan het einde van het seizoen’, sprak hij vooraf zeer treffend bij Omroep Brabant. Bovendien stapte Coldenhoff deze winter over naar Yamaha, een overstap die wat aanpassingen vroeg. Het bracht Glenn in Rusland nog weinig geluk, want twee keer zat het hem bij de start niet mee. De eerste keer werd hij aangereden en hield daar een erg pijnlijke knie (en verbogen voorrem) aan over. Bij de tweede manche werd hij na een goede start weer onderuit gereden en crashte zwaar. Daarna kwam hij ook nog een tijdje vast te zitten in een heel diep gat aan de kant van de baan. Uiteindelijk werd Glenn tiende en achttiende, en dat is zondermeer knap gezien alle uitdagingen die hij te verwerken kreeg. Calvin Vlaanderen, de derde Nederlander in de MXGP op het verre Orlyonok, deed hij het na een waanzinnige start in de eerste heat goed met de twaalfde plek. In de tweede manche verloor hij juist tijd bij de start (15e).

Zes op zes GP’s

In de MX2 kende Roan van de Moosdijk een fantastisch begin, met een tweede plek in de kwalificatie. Nog mooier, Van de Moosdijk hield het tempo er tijdens de eerste (derde) en tweede manche (vijfde) goed in en werd zo vierde algemeen. Voor Kay de Wolf werd Rusland op voorhand al een onvergetelijke ervaring, want hij maakte er zijn WK MX2-debuut. Dat vierde hij met een fantastische start en een tiende plek in zijn eerste MX2-wedstrijd. Ook de start van de tweede heat was goed, alleen een val aan het einde – terwijl hij zesde lag – wierp hem terug tot buiten de punten. Tom Vialle won niet echt onverwacht twee keer met overmacht, terwijl de niet-fitte uitdager Geerts nog 19 punten wist te pakken. Na een weekje rust volgen nu liefst zes MXGP-weekeinden op rij, waaronder op 18 juli die van Oss op De Witte Ruysheuvel. Zes! Beter een beetje fit blijven dus…