Ik heb een boek gelezen over de huidige paus, Franciscus, getiteld ‘De paus met de gouden schoenzolen’, en geschreven door een goede kennis van Franciscus, onderpastoor Julio Guggilio uit de buurt van Buenos Aires, waar Jorge Maria Bergoglio, zoals Franciscus van zijn echte naam heet, geboren is. De titel slaat op de gouden schoenzolen die Franciscus inderdaad bezit, en die hij ooit gekregen heeft van z’n vaste vriendin Ballia, de dochter van een rijke directeur van een zinkfabriek, en Franciscus sukkelde indertijd met z’n voetzolen, en de gouden inlegzolen zorgden ervoor dat hij normaal kon lopen, zonder om de drie à vier meter te struikelen of op z’n bek te vallen. Met Ballia raakte het uit, omdat Franciscus de roeping Gods kreeg, en zich aan het katholicisme ging wijden. Maar goed, die gozer heeft voor hij paus werd een boel meegemaakt. Hij kweekte struisvogels, joeg op gifslangen slechts gewapend met een vlindernetje, kon braille lezen met z’n neus, en – nu wordt het pas echt interessant – was een liefhebber van motoren. Z’n lievelingsmotor was de Ancon, een model van het Argentijnse merk Puma, dat al lang niet meer bestaat maar dat indertijd vooral in het thuisland furore maakte, met als krachtbon een 200 cc van Sachs. Franciscus heeft met z’n Puma Ancor meer dan vierhonderdduizend kilometer afgelegd, wat ik niet geloof, omdat Julio Guggilio me een zeer onbetrouwbare biograaf lijkt, want hij beweert bijvoorbeeld ook dat Franciscus binnen de drie minuten vijfenzestig hot dogs kon opeten.
Hoe dan ook is Franciscus niet de enige geestelijke die van motoren hield. Neem moeder Teresa, de bekende Albanese non die veel armoede heeft bestreden. Wat over haar wel eens weggemoffeld wordt, is dat ze zelf allesbehalve arm was, integendeel, toen ze stierf vond men onder haar matras meer dan vierhonderdduizend dollar in baar geld. Geen wonder dat ze zich een Honda Goldwing kon permitteren. Daarmee reed ze van Calcutta naar New Delhi, waar ze een minnaar had zitten, een gepensioneerde pannenkoekenverkoper, en nog diezelfde nacht reed ze terug naar Calcutta, om in sloppenwijken weer eens een paar kinderen een stukje pannenkoek te voeren. Helaas zijn er van moeder Teresa op haar Goldwing geen foto’s of filmpjes overgebleven.
En dan had je bisschop Desmond Tutu op z’n Fireblade. De Zuid-Afrikaanse hoge geestelijke was een man die alles geprobeerd wilde hebben. Hij heeft gebunjeejumpt, parachutegesprongen, tussen krokodillen gezwommen, de honderd meter gelopen in minder dan dertien seconden, vrouwen leren voetballen, en ja, ook met de motor rijden heeft hij gedaan, en niet met de minste, maar wel met de Honda Fireblade zoals die verkrijgbaar was in de jaren negentig van de twintigste eeuw. Bisschop Tutu reed zelfs zonder helm, en z’n purperen bisschopsgewaad wapperde wild achter hem aan, als hij met 280 kilometer per uur van z’n bungalow naar een of andere kerk op het platteland zoefde. En zo wordt het ondertussen duidelijk dat vele geestelijken zich aangetrokken voelen tot motoren.
Hier in Gent hebben we kanunnik Van Daele, en die bezoekt z’n onderdanen, katholieken overal in Gent, op een Kawasaki Z400. Hij moet tegenwoordig z’n verplaatsingen gedurende een maand wel per fiets doen, omdat hij op z’n Kawasaki door de politie werd aangehouden, moest blazen, en stomdronken bleek. Doch binnenkort kan hij weer de motor op, en ik hoop dat vele christelijke en ook islamitische beleidsmensen z’n voorbeeld zullen volgen.
Wie dacht dat er op z’n straatmotor veel knoppen zitten, doet er goed aan deze film aandachtig te bekijken. Het valt allemaal echt wel mee, als je het vergelijkt met de 2021 Aprilia RS-GP van Aleix Espargarò. Launch control, de motorrem, powermaps en het hendel voor de holeshot device, alles komt voorbij met de hulp van MotoGP-expert Simon Crafar.
Wil je hem online bestellen als losse editie? klik hier. GRATIS thuisbezorgd!
Yamaha Tracer 9 & tracer 9 GT
Euro 5 veroorzaakt niet alleen heel veel denkwerk, maar geeft de merken ook de mogelijkheid hun kleinoden op te poetsen. En dat geeft de Yamaha Tracer 9 een nieuwe boost.
Lang leve de Ducati Monster
Een Monster zonder trellisframe is geen Monster. Wat een onzin! Als Ducati zo had gedacht, reden we nu op een koningsasser met spaakwielen die veel weg had van een Kawasaki W800.
Kawasaki Z H2 SE
Over die supercharged Kawasaki’s raken we maar niet uitgeschreven. Enerzijds is het natuurlijk gaaf knallen op zo’n motor, anderzijds weet Kawasaki telkens weer wat aan deze unieke motor toe te voegen waardoor wij met veel plezier weer in het zadel plaatsnemen. En ja: de Z H2 SE versnelt als een kogel in een howitzer, maar daarnaast kun je er ook verdraaid fijn mee toeren.
Mathieu van der Poel, da’s er een van ons!
Mathieu van der Poel is wat je noemt een multitalent. Zet hem op een fiets en hij rijdt iedereen het snot voor de ogen. Sterker: zet hem op een crosser en de kluiten vliegen om je oren. Wat een vent!
Smartphonehouders getest
Waarom een TomTom of een Garmin op je stuur als je smartphone met pak ‘m beet Sygic erop hetzelfde kan, namelijk routes rijden. Maar waren motortrillingen niet een sloopkogel voor je smartphone? Daarom testen wij een hele zwik houders.
Op 21 mei slaan 25.000 H.O.G. leden van 90 chapters in 13 landen de handen ineen om te beginnen aan een waanzinnig avontuur. In maar liefst 90 etappes rijden zij de gloednieuwe Harley-DavidsonPan Americavanuit Londen naar Luxemburg en vervolgens door de Benelux en Duitsland naar de het noordelijkste punt van het Europese continent, de Noordkaap.
Daarna daalt de motor af naar Oslo, Kopenhagen en maakt vervolgens de oversteek naar Engeland, waarna de motor in 38 etappes door Engeland en Ierland terug naar Londen gereden wordt. Na ruim 14 weken, 13 landen, 90 dealers en 15.000 afgelegde kilometers eindigt de Pan America zijn reis in de Engelse hoofdstad.
Wie jij ook bent en wat je ook rijdt, Harley-Davidson en de aangesloten H.O.G. chapters nodigen je van harte uit om mee te rijden. Eén etappe, meerdere etappes of de hele route, alles mag. Door de vorm van deze relay leent hij zich goed om binnen lokale geldende coronarichtlijnen plaats te vinden. De route van The Great Relay staat op de website www.thegreatrelay21.com en ook op de My Drive applicatie van TomTom. Je vindt er van iedere etappe de route als GPX-bestand, gratis te downloaden.
Two Wheels for Life
Door mee te rijden krijg jij niet alleen de kans om de Harley-Davidson®Pan America™zelf te ervaren,ook kun je zo je steentje bijdragen aan het inzamelen van geld voor Two Wheels For Life. The Great Relay steunt namelijk deze hulporganisatie, die al sinds 1989 in Afrikaanse landen motoren inzet als transportmiddel voor gezondheidszorg. Op de motor onderwijzen en vaccineren zij gemeenschappen, transporteren zij medicijnen en vaccins en ondersteunen zij lokale artsen.
Zo bieden ze maar liefst 47 miljoen mensen meer of betere toegang tot gezondheidszorg, waaronder COVID-19-vaccins. Je ziet: The Great Relay heeft alles in zich om een onvergetelijk avontuur te worden, en dat met een gouden randje. Meerijden (en doneren) dus! Er zijn mooie prijzen te winnen voor fundraisers die het meeste geld ophalen, zoals een trip naar Afrika om het werk van Two Wheels for Life met eigen ogen te zien! Doe mee.
Het merk Segway heeft de voorbije jaren een imagoverbetering ondergaan. Onder de nieuwe moedermaatschappij Ninebot heeft het merk, synoniem met zelfbalancerende scooters, zijn productgamma uitgebreid met elektrische fietsen en go-karts. Segway heeft een lange weg afgelegd sinds Paul Blart, maar de evolutie is nog lang niet voorbij. Ninebot onthulde dit terwijl de nieuwe Segway Apex H2 elektrische waterstof hybride motorfiets werd onthuld.
1989 GTS1000
Yamaha Morpho concept
Het ambitieuze ontwerp is gepland voor 2023 en heeft meer weg van science fiction dan van de realiteit van vandaag. Met twee enkelzijdige swing-armen zou de Segway Apex H2 gebruik maken van een ophangingssysteem vergelijkbaar met James Parker’s Rotationally Advanced Design Development (RADD) zoals je terugvindt op Yamaha’s GTS 1000 en Morpho Concept. De terughoudendheid van het publiek ten opzichte van Parker’s RADD-systeem is goed gedocumenteerd, maar misschien kan Segway die trend ombuigen met de futuristische sportfiets.
Samen met het radicale ophangingsontwerp, zal Ninebot zowel elektrische als waterstofenergie gebruiken om de Apex H2 voort te drijven. Hoewel de waterstofbussen verwisselbaar zullen zijn (vergelijkbaar met een CO2 frisdrankmaker), zullen er ook vervangende cartridges of vulstations nodig zijn. Gezien het gebrek aan infrastructuur voor elektrische oplaadstations tot op heden, kan het gebruik van dubbele energiebronnen eerder een belemmering dan een voordeel zijn. Maar als het bedrijf de theorie achter de Apex H2 in de praktijk kan brengen, zou het wel eens een heel opwindend platform kunnen worden.
Segway beweert dat de hybride motorfiets 60 kW (80 pk) zal produceren, in vier seconden van nul naar 100 km/u optrekt en een topsnelheid van 150 km/u kan halen. De totale actieradius werd niet bekendgemaakt, maar het merk meldde dat de Apex H2 één gram waterstof per kilometer verbrandt. De gestelde prijs van krap € 9.000,- ($ 10.700,-) exclusief belasting zou veel van de huidige elektrische motormodellen ondergraven.
Zeg 46 en je zegt Valentino Rossi. Zelfs als je het vermenigvuldigt met duizend. Dat aantal volgers heeft de officiële fanclub van de 9-voudig wereldkampioen in de afgelopen dagen bereikt op Instagram. Veel, maar niets als je het vergelijkt met de cijfers van het officiële profiel van Vale…
Op de voet gevolgd door miljoenen fans over de hele wereld, viert 9-kampioen Valentino Rossi vandaag een nieuw en onmiskenbaar ‘symbolisch’ doel. Zijn fanclub heeft in deze dagen namelijk 46.000 volgers bereikt, dat is duizend maal het getal 46! Een doel dat gevierd werd met een speciale post waarin de beheerders de duizenden fans bedanken die ervoor gekozen hebben om het profiel te volgen…
Een grappig toeval, zonder twijfel, maar dat is niets als je kijkt naar de cijfers van Valentino’s officiële profiel dat, alleen op Instagram, iets van 10 miljoen volgers telt! Een cijfer dat zelfs de 30 miljoen aantikt als we de 7 miljoen van Twitter en 13 van Facebook erbij optellen. Niets om verbaasd over te zijn: Rossi is al jaren één van de sporters met het grootste aantal volgers op sociale netwerken. Achter hem vinden we op gepaste afstand Marc Márquez, die op Instagram 5,3 miljoen volgers heeft. Maar die is vergeleken met Rossi nog maar net bezig met racen.
Blijven we op Instagram en bij sporters, dan zwaaien de voetballers natuurlijk de scepter. De meeste volgers zijn voorbehouden aan Cristiano Ronaldo met 275 miljoen, Leo Messi volgt met 195 miljoen volgers en Neymar da Silva Santos Jr sluit af als derde met 148 miljoen.
MV Agusta heeft de update voor de 2021 Superveloce onthuld. Visueel blijft de retro-look motorfiets bijna identiek. Alleen de uitlaatpijpen op de achterdemper zijn iets hoekiger en puntiger. Verder zijn er nieuwe kleuren, een blok dat conform Euro 5 is en een verbeterd elektronicapakket.
Prestaties en wijzigingen
De driecilinder-in-lijn werd herwerkt om ‘m geschikt te maken voor Euro 5. Maar daardoor verloor hij wel wat vermogen. 147 pk en 88 Nm worden door de fabrikant opgegeven. Dit betekent een verlies van één pk.
De Superveloce biedt nu bochten-ABS en hellingshoekafhankelijke tractiecontrole. De ophanging is opnieuw afgesteld en er is een nieuw 5,5-inch tft-kleurenscherm gemonteerd.
MV Agusta Superveloce S.
MV Agusta Superveloce S.
De variant met de S-aanduiding is nieuw. Hij komt met een Alcantara zadel en spaakwielen. Bovendien wordt een racekit meegeleverd. De kit omvat een Arrow-uitlaat, nieuwe motormapping en een monozadel, allemaal ontworpen voor het circuit.
Na (semi) verloren motorjaar 2020 sta ik te popelen om alles dubbel en dwars in te halen op het moment dat het weer mag. Reizen, woon-werkverkeer en pretritten moeten stuk voor stuk knalfeesten worden.
Toen ik mijn 88-jarige vadertje naar een vaccinatiestraat escorteerde voor zijn tweede coronaprik werd ik voor het eerst in mijn leven zowaar jaloers op een oud gebakkie. Dat onheilspellende Zwaard van Damocles hangt niet langer boven mijn vaders hoofd. Ik kan niet wachten tot ik zelf aan de beurt ben en dat de wereld weer volledig open gaat. Het moment dat het allemaal weer mag, ruil ik het uitzicht op de keukentafel per direct in voor dat op een dashboard. En dat scherm mag op zijn beurt zo veel mogelijk verschillende landschappen reflecteren. Het kan zo maar het tft-scherm van deze Ninja 1000SX zijn.
Fun.
Reizen.
Woon-werk.
Reizen: Reiswoede bevredigen
Huub van der Lubbe van De Dijk zong het al: ‘Een man weet niet wat hij mist, maar als ze er niet is, weet een man pas wat hij mist.’ Van der Lubbe doelt daarmee niet op motorrijden, maar op vrouwen. De tekst is mij juist op het lijf geschreven als het gaat om reizen met de motorfiets.
Eigenlijk dacht ik dat het allemaal wel meeviel met mijn gereis, maar een gedwongen reisloos jaar leert me dat reizen weldegelijk een belangrijke rol in mijn leven speelt. De Ninja 1000SX sluit goed aan bij mijn toerwensen. Een grote traditionele toermachine is mij te zwaar en te steriel. Wind wil ik voelen en insecten moeten stuk kunnen slaan op mijn zonnebril. In een vacuüm achter een hoog windscherm zitten is niet mijn idee van reizen.
Schizofreen
Een allroad past ook prima in mijn toerplaatje, maar kan qua looks never nooit niet wedijveren met een sporttoermachine. Die laatste kan qua comfort dan wel weer de strijd aan met een allroad. De zitpositie op de Kawasaki is ontspannen en tegelijk een haartje actief. Dat staat me absoluut aan.
Een kale Ninja 1000SX is me te kaal. Vanwege de zijkoffers spaar ik liever nog even door voor een Tourer-pakket. Met de tent, matje en slaapzak in de roltas zijn al mijn bagagewensen vervuld. Al blijft er altijd iets te wensen over: een motorfiets met twee gezichten bijvoorbeeld. Het spreekt voor zich dat een sporttoermotor – het zit ingebakken in de naam – twee gezichten kan tonen. Het ene moment toer je relaxed om je heen kijkend in de zesde versnelling door prachtige omgevingen. Het andere moment heb je maling aan het mooiste landschap en heb je alleen oog voor de volgende bocht. Twee of desnoods drie trappen naar beneden van de linkervoet – de quickshifter werkt briljant – vormen het startsein van het speelkwartier. Ben ik de enige die elke route het liefst twee keer rijdt? Eenmaal als toerist en de andere keer als motorrijder vol adrenaline. Het is de schizofreen in me. Het maakt de Ninja niet uit. Die gaat net zo makkelijk met mijn ene als andere persoonlijkheid om. Dat doet hij zonder elektronische hulp. De rijmodi zitten er wat mij betreft voor de sier op want Sport voldoet altijd. Dat geldt ook voor de ‘gewone’ vering. De Ninja heeft geen elektronische vering, maar redt het ook zonder.
Woon-werk: Alledaagse Ninja
Geen idee hoe jij het beleeft, maar forenzenritten zijn voor mij eigenlijk nooit alledaagse sleur. Woon-werkritten kunnen altijd via andere routes en om de hoek ligt altijd iets moois. Snelweg of binnendoor; het maakt de Ninja 1000SX geen bal uit.
Mijn ideale woon-werkmotor heeft een tanktas met bajonetsluiting om mijn spullen voor de dag mee te zeulen. De zijkoffers die zo onmisbaar zijn tijdens de vakantie, blijven ongebruikt thuis want die maken de motor onnodig breed bij fileverkeer. Bij dat wandeltempo is het lekker als een motorfiets niet agressief op het gas reageert en krachtig genoeg is om in derde versnelling voor te tokkelen. De Kawasaki is dat. Sterker nog: het loeisterke blok pakt een glansrol bij het reizen, racen en woon-werken. Van onder- tot bovenin duwt het je met een massieve kracht voorwaarts.
Zodra thuiswerken weer verleden tijd is, wachten mij dagelijks zestig kilometer heen en zestig terug. Met de slaap in de ogen kies ik ’s ochtends voor de snelweg. Lang leve cruisecontrol op de A2. Trajectcontroles zijn zo veel beter te verteren. Bovendien kun je ’s winters beide handen aan het blok warmen want handvatverwarming is niet standaard. Zou ik wel prettig vinden. Hetzelfde geldt voor een middenbok, maar die staat zelfs niet bij de accessoires.
De terugweg gaat ’s middags natuurlijk over leuke wegen. Een beetje kronkelen langs de plaatselijke rivier of over de lokale dijk verveelt nooit. Dat geldt ook voor een goeie sporttoermotor die tegelijk grossiert in comfort, gebruiksgemak en sportiviteit. Even de kop leeg rijden is een eitje door het blok bij een tussensprint het hele toerengebied door te laten vliegen. Zit je met je gedachten toch nog te veel bij het werk? Dan is het een geruststellende gedachte dat de remmen sportiever presteren dan 99% van alle allroads. Dat dezelfde motorfiets die ‘s ochtends nog als een trein rechtdoor ging op de snelweg zich ontpopt tot een fijne bochtenpikker is lekker meegenomen.
Fun: Groene grapjas
De eerste persoon die puur vanwege financiële voordelen motor rijdt, moet ik nog tegen komen. Iedereen kiest voor de motor omdat het zo leuk is. Daarop ben ik geen uitzondering. Daarom moet een motorfiets zoveel mogelijk disciplines makkelijk verteren.
Leuk als een motorfiets in één discipline tot astronomische hoogten stijgt, maar kopen doe ik hem niet. Daarvoor zet ik mijn motorfiets voor te veel verschillende doeleinden in. Hij moet woon-werkverkeer, vakantie, weekendjes weg, boodschappen en een enkele keer een circuitdagje aankunnen. Dat lukt niet op een cruiser, superbike of supermoto. Doet u mij maar een allesvreter als een Ninja 1000SX. Vooral omdat die funcomponent heel makkelijk mixt met reis- en forenzenkilometers.
Schwantz en Doohan
Eerlijk gezegd vind ik de funcomponent er in dit drieluik een klein beetje bijhangen. De pret is namelijk al aan bod gekomen bij het reizen en forenzen. Die maakt er integraal deel van uit. Wie reist er op een motor die hem geen glimlach kan ontfutselen? Geloof me: dan ben je verkeerd bezig. Zelfs die dertien-in-een-dozijn woon-werkrit moet nog aangenaam zijn. Dat kan met een motorfiets die probleemloos doet wat je wil en die potent en capabel genoeg is om de adrenaline in je aderen te laten gieren. Dat lukt wel met de Ninja 1000SX. De groene grapjas heeft 142 pk, moet ik nog meer zeggen?
Historisch onderlegde lezers weten dat mannen als Schwantz en Doohan met slechts een paar pk meer onderweg waren. Toch kunnen paniekreacties overboord, het is genieten van de 142 paardjes. Ze knallen je af, maar door de ondersteunende elektronica komt het altijd goed. Nooit durven denken dat zoiets saais als digitalisering zo leuk uitpakt op een funfiets.
Toen Hans Vennix op zoek ging naar een opvolger van zijn Yamaha Royal Star stond de Yamaha XV1900A Midnight Star bovenaan op zijn verlanglijstje. Wel was er nog enige twijfel of de 1900 cc metende tweecilinder net zo soepel zou rijden als de 1300cc-viercilinder. Dat bleek het geval, waarna de keuze snel was gemaakt. Een dikke fiets voor vakantietrips en voor woon-werkverkeer.
Man en motor
Naam
Hans Vennix
Woonplaats
Oostelbeers
Leeftijd
66
Beroep
gepensioneerd administratief medewerker
Rijdt sinds
1997
Aangeschaft
2013
Nieuwprijs
25.000 euro
Dagwaarde
circa 7000 euro
Rijstijl
toer
Gebruik
toer/vakantie
Brandstofverbruik
1:17
Olieverbruik
nihil
Onderhoud
motorzaak
Bouwjaar
2009
Kilometerstand
98.322 km
Dat laatste is inmiddels niet meer aan de orde. De 66-jarige Brabander uit Oostelbeers geniet van een vervroegd pensioen, waardoor hij nog meer tijd heeft om met de imposante Yamaha XV1900 Midnight Star op pad te gaan. Hoewel inmiddels een fervent motorrijder, is Hans niet met het motorvirus geboren. ‘Vroeger wel wat met brommertjes bezig geweest, maar nooit echt aan motorrijden gedacht. Die belangstelling kwam pas rond mijn veertigste. De leeftijd waarop je besluit om motor te gaan rijden of je vrouw in te ruilen voor een jonger exemplaar. Ik heb voor het eerste gekozen. Mijn vrouw mocht blijven. Sterker nog: die ging bijna altijd mee achterop. Mijn eerste motor was een regelrechte miskoop, een Honda Magna 500. Totaal niet geschikt voor twee personen, terwijl de verkoper me had verteld dat dat prima ging. Niet dus.’
Op een Yamaha XJ700 Maxim ging het al wat beter. Pas toen Hans een Kawasaki Vulcan 1500 kocht vond hij dat het ergens op begon te lijken. ‘Eindelijk een motor waarop we beiden de ruimte hadden. Comfortabel voor mij en voor de duo achterop. We hebben allebei een dusdanig postuur dat we die ruimte ook nodig hebben. In 2001 ruilde ik de Vulcan in op een Yamaha XVZ1300A Royal Star. Toen ik daar in 2008 ruim een ton mee had gereden, ben ik op bezoek geweest voor Marathonmotor. Die motor beviel me zo goed dat ik hem uiteindelijk pas bij 180.000 kilometer heb ingeruild op de XV1900A Midnight Star. Ik was bij inruil een beetje bang voor de hoge kilometerstand van de Royal Star, maar het was leuk om van de verkoper bij Motorcentrum Jansen in Waalwijk te horen dat mijn Royal Star met die kilometerstand “net ingereden” was. De Midnight Star waar ik mijn oog op had laten vallen was vier jaar oud, maar zag er met 4.000 kilometer op de teller uit als gloedje nieuw. De Midnight Star was in “full dressed”-uitvoering wat zo ongeveer wil zeggen “voorzien van alle mogelijke originele accessoires”. In “full dressed”-uitvoering was de nieuwprijs destijds aanzienlijk hoger, 25.000 euro in plaats van 17.000 euro.’
Vanuit Oostelbeers reed Hans bijna dagelijks met de Yamaha XV1900A Midnight Star naar zijn werk in en rond Eindhoven (administratie bij Philips). Alleen als het onverantwoord was om met de motor de weg op te gaan, werd de auto gepakt. De dagelijkse afstand, twintig kilometer enkele reis, stelde niet zo heel veel voor. ‘Maar alleen al het gemak van het parkeren van de motor vergeleken met de auto leverde voordeel op. Zo lang als ik motor rij, kom ik voor onderhoud bij Motor Service Zuid, een eenmanszaakje in Oirschot. De eigenaar weet precies wat ik wil wanneer ik de motor bij hem breng. En als ik een langere vakantietrip ga maken, rij ik eerst altijd even bij hem langs voor een laatste controle. Hij controleert dan of de remblokken nog goed zijn, het olieniveau in orde is en of de banden nog genoeg profiel hebben. Dat geeft me een veilig gevoel. Veiligheid staat bij mij voorop. En als ik dan vraag wat het kost, roept hij “komt wel goed Hans”. Hij weet natuurlijk dat ik later toch weer bij hem kom voor een grote of kleine beurt.’
Grote technische problemen heeft Hans met zijn Midnight Star niet gekend. Wel ging bij 46.000 kilometer de aandrijfriem kapot. ‘Normaal gesproken hoeft deze riem pas rond de 100.000 kilometer vervangen te worden. Tijdens een beurt had de monteur eerder al opgemerkt dat de riem een beschadiging liet zien en dat deze binnenkort vervangen diende te worden. Hij had gelijk, de riem knapte op de snelweg bij Oirschot, toevallig dicht in de buurt van de motorzaak. Een nieuwe riem zorgt wel voor een flinke schadepost, inclusief montage 675 euro. Jaren later, bij 86.000 kilometer, was ik met een groep vrienden op vakantie in Duitsland toen er plotseling een onheilspellend geluid vanuit de achterkant van de motor kwam. In de buurt van het stadje waar we verbleven zat een Yamaha-dealer. Die had niet direct tijd (weekend) om te kijken, maar dinsdags zou hij me kunnen vertellen wat er aan de hand was. Blijkbaar had het bedrijf niet veel zin in een extra klus, want op dinsdag had er nog niemand serieus naar de motor gekeken en dat zou ook nog wel een paar weken kunnen gaan duren. Ik heb toen besloten om de motor zelf maar op te halen. Via de ANWB had ook gekund, maar dat duurde te lang. Wel moest ik bij de Duitser eerst nog wat aftikken voor stallingskosten en het feit dat hij even “gekeken” had. Gelukkig werkt het bij “mijn” motorzaak anders. Ik werd nog dezelfde dag gebeld dat de motor weer klaar was. Een losgelopen bout van de aandrijfpoelie bleek de oorzaak.’
Spanningsregelaar
Het wisselen van een bandenset, meestal om de 12.000 kilometer, is bij de Midnight Star iets meer werk dan bij de gemiddelde motor. Hans: ‘De banden vormen door de jaren heen de grootste kostenpost. Voor de rest valt het allemaal wel mee. Ik besteed wel alles uit, doe behalve poetsen zelf weinig aan de motor. Ik heb er de kennis en het gereedschap niet voor. Bovendien wil ik dat het goed gebeurt en dat is als ik het zelf doe altijd nog maar de vraag. Mijn vrouw en ik hebben heel veel plezier op de motor en dat mag dan ook wat kosten. Maar we worden ondertussen wel een dagje ouder. Mijn vrouw zit niet graag meer achterop, dus gaat de motor op de aanhanger mee naar het vakantieadres. Dan kan zij overdag haar ding doen en ik het mijne en dat is op stap met de motor.’
Pas bij 91.000 kilometer was de originele accu aan vervanging toe. Hans: ‘Later, bij 96.000 kilometer, kwam de monteur er tijdens een controle achter dat de spanningsregelaar niet meer goed functioneerde. Hij vertelde me dat ik geluk had, want gaat zo’n ding onderweg stuk, dan bestaat de kans dat ook de dynamo de geest geeft. Nu bleef de schade beperkt tot 222 euro voor een nieuwe spanningsregelaar. Al bij al is het qua onderhoudskosten goed te overzien. Een aantal jaren heb ik met een uitlaatdemper gereden die voor extra geluid zorgde. In de huidige tijd is dat niet meer leuk, begon zelf ook een hekel aan de herrie te krijgen, ook al was het nog redelijk beschaafd. Zeker geen open uitlaat. Met de originele uitlaat heb ik nergens problemen, ook niet in Duitsland waar ik net als in Luxemburg en Zwitserland heel graag rijd.’
Yamaha XV1900A Midnight Star op de brug
Hans Vennix is zeer benieuwd wat Motor.NL-expert Van Sleeuwen van zijn Midnight Star vindt. Na zijn gebruikelijke proefrit kijkt Van Sleeuwen wat bedenkelijk. ‘Met het rijwielgedeelte is niks mis, maar de derde versnelling zorgt voor een vreemd geluid’, aldus Van Sleeuwen. Deze reactie had de eigenaar wel verwacht. Hans: ‘Ik heb er bewust vooraf niets over gezegd. Ik was benieuwd of het Van Sleeuwen ook zou opvallen. In de derde versnelling hoor je een soort schrapend geluid. Maar ook alleen maar in die versnelling. Schakel je over naar zijn vier, dan is het geluid weg.’ De motor wordt dwars op de brug gezet zodat het achterwiel vrij kan draaien. Er worden andere monteurs bij geroepen om te luisteren. Van Sleeuwen: ‘Met honderd procent zekerheid valt niet te zeggen wat er aan de hand is, maar ik hou het op pitting van de tandwielen van de derde versnelling. We hebben zoiets al eens eerder meegemaakt. Op zich kan dit geen kwaad. Wel in de gaten houden of de tandwielen extra gaan slijten. Dit zou je kunnen zien aan een vuil oliefilter waar ijzervijlsel in komt.’ Vennix: ‘Mijn monteur kwam met precies dezelfde opmerking. De derde versnelling vervangen is een kostbare ingreep. Als het niet erger wordt, dan laat ik het er maar bij. Maar het stoort me wel.’
Wat Hans ook stoort zijn de voorvorkpoten. Die hebben, veel meer dan de rest van de motor, last van corrosie door pekel. ‘Ze zien er niet uit’, aldus de eigenaar, wiens motor er voor de rest zo goed als nieuw uitziet. Dat laatste heeft vooral te maken met het feit dat de motor al enkele jaren niet meer voor woon-werkverkeer wordt gebruikt. Geen pekelritten meer.
De remschijven, zowel voor als achter, zijn nog niet vervangen, maar dat zit er volgens Van Sleeuwen wel aan te komen. De schijven hebben zo’n anderhalve millimeter aan dikte ingeleverd. Op de remwerking heeft dat nog weinig invloed. De riem, nu ruim 50.000 kilometer oud, ziet er nog prima uit.
Geluid in de derde versnelling vroeg om extra aandacht.
Wat betreft de lagers is er nog nooit eentje bij de Yamaha vervangen en alles draait nog soepel. Het starten van de dikke tweecilinder gaat wat moeizaam. Er zijn enkele startpogingen nodig om leven in de brouwerij te brengen. Aan de nieuwe accu kan het niet liggen. Van Sleeuwen vermoedt dat de koolborstels in de startmotor aan vervanging toe zijn. Over het uiterlijk van de Midnight Star valt niks negatiefs te melden. Het chroom ziet er nog keurig uit en dat geldt, met uitzondering van de vorkpoten, ook voor het aluminium. Aan het motorblok is nergens te zien dat het elf jaar en bijna 100.000 kilometer oud is. Klasse.
Omdat Yamaha geen opvolger voor de Midnight Star heeft – de zware cruisers zijn een uitstervend ras bij de Japanners –, heeft Hans Vennix nog geen plannen voor een andere motor. ‘Deze bevalt nog steeds prima. Enkele vrienden in de motorclub rijden Harley-Davidson en proberen mij wel eens over te halen. Maar ik heb toch meer vertrouwen in de Japanse techniek.’
Bij 46.000 kilometer knapte de aandrijfriem.
Een extra uitlaat? Nee, een speciale toeter.
De verweerde vorkpoten zijn de eigenaar een doorn in het oog.
Nergens lekkage te bespeuren.
Goed om te weten
Zelfde motor, verschillende benamingen. In Europa heet de XV1900 Midnight Star, in de VS Star Roadliner en de toerversie luistert naar de naam Star Stratoliner. De XV1900 werd geproduceerd van 2006 tot 2017. Een vervangend model is er (nog) niet.
De Drag Star was de opvolger van de Yamaha Virago, lang geleden een populair instapmodel, met als grootste Star de Wild Star 1600, net als zijn voorgangers een dikke V-twin. Parallel aan de Wild Star liep de Royal Star 1300. Geen V-twin maar een soepele V4. Deze verdween vanwege zijn prijs en viercilinderkarakter vrij snel uit het gamma. De XV1900A Midnight Star werd het paradepaardje bij Yamaha als het ging om een zware cruiser. Toen ook de Wild Star het veld moest ruimen vanwege emissie-eisen, werd het gat tussen de Dragstar 1100 en de Midnight Star 1900 te groot. Er werden toen ook een Midnight Star 950 en een 1300 ontworpen die uiteindelijk de Dragstars zouden vervangen. Uiterlijk verschillen deze drie modellen Midnight Star, op het eerste gezicht, niet zo heel veel van elkaar.
Pluspunten Yamaha XV1900A Midnight Star
Enorm koppel
Minpunten Yamaha XV1900A Midnight Star
Zadelpijn
Ook in de Alpen voelt de Midnight Star zich prima thuis.
Richtprijzen bij motorzaak
Voor een mooie Midnight Star (2006-2009) moet je rekenen op een bedrag net onder de € 10.000,-.
Reparaties en problemen
46.000 km aandrijfriem vervangen
86.000 km bout aandrijfpoelie losgelopen
91.000 km accu vervangen
96.000 km spanningsregelaar vervangen
Merkenclub
Nederland kent een heuse ‘Star’-fanclub voor bezitters van Yamaha Wild Star, Royal Star, Midnight Star en Warrior. In 2021 bestaat de club van ongeveer honderd actieve Star-enthousiastelingen twintig jaar: Wild Star Fan Holland, www.wsfh.nl.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
