vrijdag 22 mei 2026
Home Blog Pagina 886

Aprilia Tuono 660 krijgt géén IMU

0
Aprilia Tuono 660

In tegenstelling tot wat wij eerder berichtten, beschikt de nieuwe Aprilia Tuono 660 toch niet over een IMU. De tweecilinder-Tuono leunt technisch sterk op zijn sportievere RS660-broertje, maar krijgt dus basalere elektronica.

Technisch zijn de volledig gekuipte RS660 op dezelfde basis geënt. Hetzelfde rijwielgedeelte en dezelfde 660cc twin. Natuurlijk krijgt de vering voor de veel meer straatgerichte Tuono andere dempinginstellingen. De voorvork zelf wordt in een andere kroonplaat geklemd. Er moesten immers stuurklemmen op komen. De achtkleps-tweecilinder werd door de Noalesen uiteraard ook voorzien van andere mappings – met minder topvermogen en meer bruikbaar middengebied.

Aprilia RSV4 2021: meer inhoud, nieuw uiterlijk

Is de Aprilia Tuono 660 zonder IMU kansloos?

Natuurlijk zijn dat nog altijd onzichtbare verschillen – net zoals die ontbrekende IMU die wij over hoofd zagen. Qua zichtbare verschillen is met name de kuip doorslaggevend. De Tuono 660 is desondanks niet echt een naked. Hij heeft nog altijd een behoorlijke kuip en is desondanks goedkoper dan de Aprilia RS660.

Aprilia Tuono 660 en Aprilia RS660
Tuono 660 (links) en RS660

Dat de Tuono 660 de fabriek in Noale zonder IMU verlaat, verklaart dan ook nagenoeg het gehele prijsverschil van 500 euro tussen de RS660 (12.450 euro) en de Tuono 660 (11.950 euro). IMU’s zijn prijzige precisie-instrumenten. Ze zijn de link met fysieke wereld voor het elektronisch brein van de motorfiets. Een IMU – inertial measurement unit, heel erg letterlijk vertaald een bewegingsmeter – maakt acceleratie en deceleratie van de motorfiets digitaal zichtbaar voor de ECU. Hellingshoek, versnelling; data die de tractieregeling en het ABS helpen beter te kunnen helpen. De Aprilia RS660 beschikt dus wel over dat moderne stukje veiligheidstechniek, terwijl het bij de Tuono 660 – opvallend genoeg – een optie is. Fabrikanten kiezen er vaker voor dergelijke tech aan een model voorbij te laten gaan. Dat het vervolgens wel optioneel na te monteren is, is een nieuw fenomeen.

2021 Aprilia Tuono 660: officiële foto’s en specs!

Of de Tuono 660 zonder IMU kansloos is, lijkt onwaarschijnlijk. Of je hem mist is eerder de vraag. Op de de meeste recente Street Triple 765RS zit er ook geen en missen doe je hem evenmin. Triumph koos er expliciet voor geen IMU te monteren. De kosten wogen volgens Triumphs technisch meesterbrein Stuart Wood niet op tegen de baten. Waarschijnlijk gaat voor de nieuwe Tuono 660 een vergelijkbaar ballonnetje op. Volgende maand testen we de nieuwe Tuono 660, dus wordt vervolgd.

Wat brengt de combinatie Valentino Rossi/Wilco Zeelenberg?

0
Valentino Rossi

Dat je het met Wilco Zeelenberg aan je zijde ver kunt schoppen in de MotoGP hebben de wereldtitels van Jorge Lorenzo, GP-zeges met Maverick Viñales en de recente successen van Fabio Quartararo en Franco Morbidelli binnen ‘zijn’ Petronas Yamaha onomstotelijk bewezen. Of Valentino Rossi aan dat lijstje succesvolle samenwerking toegevoegd mag worden, wordt komend seizoen duidelijk. Aan ambities in ieder geval geen enkel gebrek.

Al een paar seizoenen op rij staat Valentino Rossi droog, nadat hij op 25 juni 2017 zijn laatste MotoGP-race won. Op Assen! Ter vergelijking: in 2001, 2002 en 2005 won hij er elf. Per seizoen! Natuurlijk zijn er allemaal geldige redenen te bedenken, van Marc Marquez tot en met Rossi’s leeftijd en zijn coronabesmetting, maar je kunt er simpelweg niet omheen dat sinds 2015 het langzaam bergafwaarts gaat met zijn resultaten. Rossi verloor deze winter daardoor zelfs zijn plek binnen het Yamaha-fabrieksteam aan Fabio Quartararo en ‘moet’ zich komend jaar zien te redden binnen het Petronas Yamaha-team van ‘onze’ Wilco Zeelenberg.

Dit zijn de MotoGP-kampioenen over 10 jaar (volgens Wilco Zeelenberg)

Of dat echt een degradatie is, zoals dat in het verleden wel was, valt nog te bezien want als 2020 ons iets geleerd heeft, is dat de verschillen tussen de ooit zo machtige fabrieksteams en kleine klantenteams steeds kleiner worden. Zo stonden tijdens de MotoGP-race op Portimᾶo in 2020 voor het eerst sinds 2004 weer drie satellietrijders op het podium, met Miguel Oliveira (Red Bull KTM Tech 3), Jack Miller (Pramac Racing) en Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT). Dat van deze drie alleen Morbidelli in 2021 geen fabriekscontract heeft, zegt natuurlijk wel iets over het niveau van deze drie coureurs. Maar toch… Een van de redenen waarom satellietteams steeds sterker worden, is dat ze het al lang niet meer hoeven te doen met afdankertjes van een jaar eerder. Zo reed Miller afgelopen jaar op een 2020-Ducati en waren er weinig verschillen tussen de KTM’s van het fabrieksteam en die van Oliveira. Alleen Morbidelli moest het doen met een M1 van 2019 met enkele 2020-updates, maar dat bleek uitgerekend misschien wel de beste Yamaha te zijn. Ook de rol van Dorna mag niet onderschat worden. Onder andere op het gebied van banden en elektronica hebben ze ervoor gezorgd dat de onderlinge verschillen steeds kleiner worden en dat is ook precies wat Dorna wil. De MotoGP moet een show zijn en dat was het zeker in 2020.

Aan banden gelegd

Ook Valentino Rossi krijgt dit jaar ‘gewoon’ een 2021-Yamaha M1, maar het is tot de eerste races afwachten hoe blij hij daar mee is. Afgelopen jaar werd pijnlijk duidelijk dat Yamaha problemen had met de betrouwbaarheid van de M1-blokken, met als ultiem voorbeeld het kleppendebacle op Jerez… Aan de andere kant moet je natuurlijk zo eerlijk zijn dat Quartararo (3x), Morbidelli (3x) en Maverick Viñales (1x) wel GP’s wonnen voor Yamaha. De kans is door verschillende beperkingen in de ontwikkeling – zie pagina 90 voor alle informatie over de M1 – klein dat onderlinge krachtsverhoudingen plotseling veranderen, ook al mogen zaken als het chassis nog wel worden doorontwikkeld. Juist daar ligt Rossi’s hoop. Yamaha heeft al toegegeven dat het 2021-chassis meer zal leunen tegen de M1, waarmee Morbidelli aan het einde van vorig seizoen zo succesvol was (niemand scoorde meer punten dan hem in de laatste zes races van 2020).

Tijdens de teampresentatie van het fabrieksteam liet teamdirecteur Massimo Meregalli weten dat ze in Japan ‘veel moeite hebben gedaan om een betere balans deze twee verschillende M1’s te vinden’. Volkomen logisch, want Yamaha kon vorig jaar uiteraard perfect zien wat wel en niet werkte door de data van Morbidelli te vergelijken met de drie rijders op de 2020-M1. Weet Yamaha hierdoor weer een constante basis te vinden, kan 2021 er heel anders voor ze uitzien. Zeker als daardoor het voorbandprobleem wordt opgelost.

De Yamaha-voorband moest in 2020 de exact juiste temperatuur hebben om te kunnen presteren, preciezer dan bij de concurrentie. Als een Yamaha op kop lag, lukte het prima om die temperatuur constant te houden – kijk maar naar de zeges van 2020 –, maar in druk verkeer totaal niet en juist dan kon Yamaha de sterke punten niet uitspelen, omdat de bandendruk dan toeneemt. Van Michelin hoeven ze in ieder geval geen ‘hulp’ te verwachten, want de 2021-banden zullen dezelfde zijn als afgelopen jaar. Pas in 2022 komen er grote bandenupdates aan.

Welke ideeën?

Het wordt met deze wetenschap erg interessant om te zien wat Valentino Rossi en Wilco Zeelenberg zelf nog kunnen verbeteren aan de M1. Eerder liet Zeelenberg aan MOTO73 al weten ‘zijn ideeën te hebben’ over hoe ze samen tot goede prestaties kunnen komen. De komende weken gaan we zien welke ideeën dat precies zijn en of ze net zo succesvol uitpakken als ze dat eerder deden met Lorenzo, Quartararo en Morbidelli. Voor Nederland wordt het sowieso een bijzonder jaar, want het is wel wat dat Rossi zijn kwarteeuwfeest in de MotoGP viert met Wilco Zeelenberg en monteur Robin Spijkers aan zijn zijde!

Zo ziet de Sky VR46 Ducati Desmosedici eruit

Niet alleen voor Valentino Rossi wordt 2021 een bepalend jaar, dat geldt ook voor zijn halfbroer Luca Marini die zijn MotoGP-debuut gaat maken. Ironisch genoeg doet Marini dat op een Ducati Desmosedici, uitgerekend de enige motor ooit waarmee Rossi helemaal niets kon beginnen. Sindsdien is er natuurlijk veel veranderd binnen Ducati, maar als de teampresentatie van Avintia Esponsorama Team een voorbode is van komend seizoen, mag Marini zijn borst natmaken. Amateuristisch en rommelig zijn namelijk de enige woorden die de presentatie treffend samenvatten. Uiteindelijk kregen de off- en online aanwezigen wel de eerste MotoGP-motor in de Sky VR46-kleurstelling te zien en dat staat de Ducati Desmosedici GP20 (die van vorig jaar dus) zoals verwacht verschrikkelijk goed. Deze kleurstelling is overigens ook een hint naar 2022 als VR46 zeer waarschijnlijk de startplek gaat overnemen van het Avintia Esponsorama Team. Volgens Lin Jarvis, managing director van Yamaha Motor Racing, is Sky VR46 een van de twee kanshebbers om vanaf 2022 het Yamaha-satellietteam te worden. Die andere kanshebber? Het huidige team van Valentino Rossi, Petronas Yamaha.

O ja, teamgenoot van Marini in 2021 is Moto2-wereldkampioen Enea Bastianini, die dan wel weer in de kleuren van Avintia Esponsorama Racing gaat rijden. Voor het overzicht…

Met ook Francesco Bagnaia en Franco Morbidelli staan er in 2021, dankzij Luca Marini, drie rijders uit de VR46 Riders Academy aan de start in de MotoGP. Plus natuurlijk de initiatiefnemer van dit opleidingstraject. Bijzonder! | Foto AVINTIA ESPONSORAMA RACING

Jeffrey Buis voelt Kawasaki ZX-6R aan de tand in Jerez en Valencia

0
Jeffrey Buis

De winterstop wordt door Jeffrey Buis en zijn team gebruikt om ervaring op te doen met een Supersport 600 motor. In de afgelopen periode maakte de 19-jarige coureur uit Steenwijkerwold testmeters met de Kawasaki ZX-6R op de circuits van Jerez en Valencia.

Test in Jerez

In januari kwam Jeffrey Buis in actie op het circuit van Jerez. Dit was voor de Kawasaki-coureur zijn eerste kennismaking met een Supersport 600 motor op een droge baan. Gedurende de drie testdagen reed Jeffrey zo’n 100 ronden op de Kawasaki ZX-6R. Er werd voornamelijk in de middag gereden, omdat toen de mist was weggetrokken en er een aangename (baan)temperatuur was. De jonge coureur werkte uitstekend samen met teamleden Frank Mos en Frank van Gerven om een steeds beter gevoel te krijgen op deze nieuwe motor.

Jeffrey na afloop: “Het was een goede test. Het was eerst wel even wennen, omdat ik een tijd niet op de motor had gezeten en tevens was het rijden met deze Kawasaki ZX-6R een nieuwe ervaring. Iedere ronde leerde ik weer bij. Ook voor het team is het een nieuw project, dus we hebben samen mooie stappen kunnen maken qua afstelling van de motor. Met de 300 is het belangrijk om een hoge bochtensnelheid aan te houden. Met een 600 moet je harder remmen, meer hoeken en eerder rechtop zetten bij het uitkomen van de bocht. De sfeer binnen het team was uitstekend, dus we kijken terug op een heel leuk maar vooral leerzaam weekend!”

Jeffrey Buis
Jeffrey Buis.

Het laatste weekend van februari kwam Jeffrey met de Kawasaki ZX-6R in actie op het Circuit Ricardo Tormo in Valencia. Naast de regerend wereldkampioen waren ook zijn MTM Kawasaki teamgenoten Koen Meuffels en Adrián Huertas aanwezig, die aan het testen waren met de Supersport 300 motor. Tijdens de eerste dag focuste Jeffrey zich voornamelijk op zichzelf om een steeds beter gevoel te krijgen op de Supersport 600 motor. Tijdens de tweede dag ging hij samen met het team aan de slag om dingen te proberen qua afstelling. Dit resulteerde erin dat Jeffrey’s gevoel steeds beter werd en het tempo ook steeds verder omhoog ging. Aan het einde van de tweede dag zette Jeffrey zijn snelste tijd van de test. Op de derde en laatste dag was de baan halfnat en besloot het team om niet in actie te komen.

Jeffrey na afloop: “Ook deze test heb ik met een goed gevoel afgesloten. We hebben in totaal weer zo’n extra 100 ronden ervaring op kunnen doen met de Kawasaki ZX-6R. Ik leer de motor steeds beter kennen. Ik had vooral op de tweede dag een goed tempo te pakken, waarbij ik ook snelle rondetijden wist te zetten. Ik wil het team bedanken voor deze geslaagde trainingsdagen in Valencia!”

Na deze twee geslaagde tests met de Kawasaki ZX-6R gaat Jeffrey zich later in maand focussen op het World Supersport 300 seizoen met diverse trainingen op de Supersport 300 motor van het MTM Kawasaki team. Eind maart staat de officiële WorldSSP300 test in Barcelona op het programma.

Bron: Jeffrey-buis.nl

Ducati SuperSport 950S 2021 – test

0

MotorNL-redacteur Nick Enghardt test op het Autodromo Vallelunga circuit, nabij Rome, de 2021 Ducati SuperSport 950S.

Red Bull Romaniacs – Avondklok-film #39

0
Red Bull Romaniacs

Een beetje gek zijn, is best een prettige karaktereigenschap. Het brengt je op plekken waar je anders nooit zou komen en je leert altijd bijzondere mensen kennen. Maar wat als een beetje gek doorslaat naar knettergek? Dan schrijf je je gewoon in voor de Red Bull Romaniacs!

Wij plaatsen elke dag, exact op het moment dat avondklok in gaat een interessante video. Deze keer: Red Bull Romaniacs

UPDATE: Doe mee aan de Kawasaki Ninja 1000SX lezerstest

0

UPDATE: INSCHRIJVING GESLOTEN!

Op vrijdag 12 maart organiseert Motor.NL in Hilversum de Kawasaki Ninja 1000SX lezerstest.

De test van de Kawasaki Ninja 1000SX vindt overdag plaats. Van deze dag maken wij een verslag die later in onze magazines zal verschijnen. Ook maakt het videoteam een video van de rit, die zal verschijnen op www.motor.nl en ons YouTube-kanaal.

Je test de Kawasaki Ninja 1000SX op een door ons uitgezette route, waarin zo’n beetje alle wegtypen zitten. We verzamelen om 09:30 uur bij Motor.NL in Hilversum, hier word je ontvangen met een kop koffie en iets lekkers. Ook wordt de lunch geheel verzorgd. Na de route sluiten we hier ook weer af rond 16:00 uur. Het enige wat jij moet doen is je motorspullen meenemen en goede zin!

Uit alle inzenders zullen wij aankomende vrijdag (5 maart) een selectie maken. Heb je op maandag nog niets van ons gehoord, dan behoor jij deze keer helaas niet tot de gelukkigen.

Gezien de huidige maatregelen rondom het coronavirus zal deze test exclusief voor 4 van onze volgers zijn. Deze dag wordt geheel coronaproof georganiseerd.

Aanmelden voor de Kawasaki Ninja 1000SX lezerstest kan via onderstaand formulier:

Roland Sands bouwt KTM 790 Adventure om naar VMX

0
Roland Sands bouwt KTM 790 Adventure om naar VMX

Roland Sands heeft een reputatie. De in Californië gevestigde ontwerper staat erom bekend modern te combineren met classic. Of hij nu kleding of een custom motorfiets ontwerpt, Sands levert de allerbeste prestaties met een gezonde portie retro-styling. Gezien zijn uitgebreide portfolio, dachten we niet dat de bouwer nog indruk op ons kon maken. Het is hem weer gelukt met een nieuwe KTM 790 Adventure custom.

KTM heeft ook een reputatie. Scherpe hoeken, off-roadkwaliteiten en de kleur oranje komen al snel in je op. Het merk staat bekend om zijn onvermoeibare streven naar prestaties en de line-up is door en door modern. Toen een klant een 2019 KTM 790 Adventure naar de RSD-winkel bracht, nam de ontwerper de middenklasse avonturier verrassend genoeg mee terug in de tijd. Het project, dat de bijnaam ‘Urban Assault’ meekreeg, behoudt de capaciteiten van de ADV, maar voegt een stadse stijl toe aan de mix.

Beginnend met de benzinetank, verwijderde het team de bolvormige, onder de tank geplaatste brandstofcellen. Een zwaar aangepaste Suzuki GT750 benzinetank rust nu boven op het frame, waardoor de vloeistof gekoelde, 789cc-parallel-twin volledig tot zijn recht komt. Vervolgens, monteert Sands de radiator verticaal en trimt de standaard keienvanger om een slanker silhouet te bereiken. Het zichtbare, aangepaste subframe behoudt de klassieke lijnen die door de retro benzinetank worden gevormd.

De futuristische koplamp van de KTM maakt plaats voor een ronde unit van een Triumph en een metalen grille beschermt de koplamp tegen rondvliegende brokstukken. Aan beide uiteinden zorgen een vintage KTM-voorspatbord en achterspatbord voor een passend VMX-accent. Een gereedschapstas past onder het tft-display van de 790 en een tas achter zorgt voor extra bagageruimte. De metalen nummerplaat dient ook als warmteafscherming voor de Akrapovic-uitlaat en een Rotox-jerrycan helpt om wat van de twee liter terug te winnen die bij de brandstofcelvervanging verloren is gegaan.

Eerste rij-indruk van de 2021 KTM 1290 Super Adventure S

Roland Sands stroomlijnt de KTM 790 Adventure verder met bijgesneden vorkbeschermers en gestroomlijnde handbeschermers op een Pro-Taper-stuur. Ondanks alle esthetisch verantwoorde ontwerpbeslissingen kunnen we het niet laten ons af te vragen hoe de KTM zich gedraagt na de verplaatsing van de gastank. Het schrappen van de windbescherming is ook een hoofdbreker, maar het past zeker bij het retro-motief van de Urban Assault. Het RSD-team mag dan wel een deel van de functie van de 790 Adventure hebben opgeofferd om de vorm te ‘verbeteren’, maar de unieke balans die we van Roland Sands gewend zijn, is er nog altijd.

Weddenschap eindigt in koude nederlaag

0

De combinatie van avontuur en een weddenschap is een gevaarlijke. Behoed je voor overmoed, al ben je nog zo zeker van je zaak. Wees helemaal op je hoede als je over zulke ‘goede vrienden’ beschikt als ik.

Had ik onraad moeten ruiken? Ben ik te naïef of is mijn motormaatje Peter simpelweg te gehaaid? Met de kennis van nu had ik kunnen weten dat ik gepiepeld werd toen Peter instemde met een weddenschap. Ik leerde bovendien dat ik niet langer met open ogen in marketingpraatjes moet trappen.

De ellende begon namelijk met een advertentie van Yamaha. Eentje die me recht in het hart raakte. Paginagroot ligt een avontuurlijke motorrijder naast zijn Ténéré 700 in zijn eigen Ténéré-tent, Ténéré-slaapzak en op een Ténéré-matje. Alsof het plaatje nog niet avontuurlijk genoeg is, kost dat avontuurlijke kampeerspul – inclusief tas – bij elkaar slechts € 269,-.

Het Camel Trophy-gevoel knalt van de pagina af. Natuurlijk weet ik ook wel dat er een stoer fotomodel een kwartiertje in een tent voor avonturier heeft liggen spelen, maar toch ga ik onherroepelijk voor de bijl. Dat avontuur wil ik ook! Een Ténéré 700 heb ik al, het kampeerpakket komt erbij. Ondanks mijn wegdroomkarakter, ben ik nuchter genoeg om te beseffen dat ik niet direct diep in de jungle van Sumatra zal kamperen, maar ergens langs de TET-route zie ik me toch wel liggen. Zielsgelukkig vanzelfsprekend.

Mijn motormaatje Peter heeft het vermogen om dergelijke romantiek tot de grond toe af te breken. Mijn avontuurlijke dagdromerij serveert hij net zo hard af als die ene smoorverliefde mevrouw die hem vertelde dat ze vlinders in haar buik voelde. ‘Vlinders in je buik? Dan moet je geen rupsen in je hol steken’, luidde het charmante antwoord.

Victory is mine

‘Wil je avontuur? Dan kun je avontuur krijgen, maar ik laat je wel alle hoeken van de trail zien’, bluft Peter op een nu al legendarische vrijdagavond tussen twee slokken bier door. Het is zelfmoord. Een ding weet ik zeker: offroad kom ik stukken beter uit de voeten. Het verhaal wordt alleen maar beter als Peter vertelt het avontuur aan te gaan op een Honda CB500X. Medelijden en leedvermaak dienen zich simultaan aan. De kleine Japanse twin is een prima fietsje, maar offroad kan hij simpelweg niet op tegen een Ténéré.

Waar moet dit in hemelsnaam?

Uiterst zelfverzekerd bluft Peter door. ‘Voor minder centen ben ik een betere avonturier. Wiel jongen, je gaat eraan!’ Mijn maatje gaat er nog eens goed voor zitten: ‘Wat kost zo’n Ténéré? Elf en een half duizend, toch? Tel daar de 269 euro bij voor de kampeerset. Dat is veel te veel geld voor een Hollands avontuurtje. Voor dik twee mille minder verteer ik het avontuur beter dan jij. Ik kom een stuk verder dan jij, Meneertje de zogenaamde avonturier.’

Zoveel onzin laat ik niet over mijn kant gaan. ‘Wat lul jij nou allemaal? Je dondert al om als je een zandkorrel ziet. Wedden dat ik verder kom dan jij? Sterker nog: dat doe ik met twee vingers in mijn neus.’

Normaal ben ik niet van de weddenschappen, maar als je de betere offroader op de geschiktere motorfiets uitdaagt, kun je hem – net als kaatsers – terug verwachten.

Van nature ben ik een twijfelaar. Over van alles en nog wat pieker ik, maar niet over de uitslag van deze weddenschap. Victory is mine! Overmoedig besluit ik Peter het thuisvoordeel te geven. Hij bepaalt waar en hoe lang we rijden.

Als een dolle door kasten

Normaal gesproken hadden we op deze tropisch warme vrijdagavond elkaar nu plechtig de hand geschud, maar in coronatijd is dat niet zo handig. Een zweterige, maar veilige elleboog beklinkt ditmaal de weddenschap. De inzet is geen geld, maar onze eer.

En daarna blijft het stil. Zo lang dat het telefoontje van Peter me verrast, ik was die hele weddenschap al half vergeten. ‘Hé Wiel, vrijdagmiddag verzamelen we in Camperduin. We kamperen een nachtje en de volgende dag maak ik je af op een offroadroute die ik heb uitgezet. Zet die Japanse drollenbak en tentje van je alvast maar klaar.’

Het zelfgenoegzame toontje van Peter doet alle alarmbellen afgaan. Wat voert hij in zijn schild? Voor iemand die op het punt staat een weddenschap gruwelijk te verliezen klinkt hij te triomfantelijk. Eén tel later knalt het antwoord met Mach 3 mijn schedel binnen. Een snelle blik op de website van het KNMI bevestigt mijn angstige vermoeden: vrijdagnacht gaat het matig tot streng vriezen. Als een dolle ga ik door mijn kasten. De drie sets thermische onderkleding die ik opscharrel stellen me maar matig gerust.

De inwendige rust is nog niet teruggekeerd als we onze tenten vrijdagmiddag in het wild opzetten. Heel avontuurlijk zoals ik wilde, maar stervenskoud. Terwijl ik onwaarschijnlijk loop te kloten met een onwillige tent, leest Peter plagerig de specificaties voor van zijn bij outdoorspecialist Soellaart geritselde spullen. ‘Hé Wiel, weet je dat deze Lowland Glacier XTR-slaapzak temperaturen tot -30 kan hebben en dat hij bij -20 nog comfortabel aanvoelt?’ Voordat ik kan antwoorden gaat de hufter verder: ‘Ach Wiel, hoor toch eens hoe leuk. Mijn Exped-luchtbed is deels gevuld met dons en is daardoor aangenaam warm tot -33.’

Vuile gluiperd

Natuurlijk had ik thuis al het label van mijn Yamaha Ténéré 700-slaapzak bekeken. Allereerst las ik ‘Made in China’ en daarna het maximale inzetgebied. Vanaf -12 ben ik volgens het label de klos. Eerste conclusie: ik ben de klos…

De vernederingen volgen elkaar in hoog tempo op. Voor het eerst in mijn leven heb ik hulp nodig om een tentje op te zetten. Een lullig eenpersoonstentje welteverstaan. Chinese tentenbouwers hebben nog een lange weg te gaan, concludeer ik. Wanhopig kijk ik naar een lap stof, een paar haringen en tentstokken die nergens in passen. Met drie man – fotograaf Jacco deelt mee in de feestvreugde – proberen we het geheim van de tent te ontrafelen. Het lukt ons niet. Met kunst en vliegwerk staat er ‘iets’ omhoog, maar niemand ziet er een tent in. Eerder een lap stof die verwaaid in een struik hangt.

Uitermate ‘sfeerverhogend’ leest Peter nog maar eens een label voor. ‘Mijn Hilleberg-tent is een vier-seizoenentent en dus prima geschikt voor dit werk. Waar is jouw vaatlap goed voor?’ Net als ik denk dat het niet erger kan, tovert Peter zijn laatste troefkaart tevoorschijn: ‘Kijk eens wat ik bij de HEMA voor ons heb gekocht: lekkere pyjama’s.’ De vuile gluiperd speelt het spel goed, mijn thermische ondergoed ligt ’s nachts ongebruikt in de roltas naast de tent.

Een leuke nacht wordt het niet, een leuke avond ook niet. Nadat we nog even in pyjama voor de camera van de fotograaf langs hebben gereden, valt de duisternis in. Met het zwart komt de kou.

Toneelspelen

Leuk worden de avond en nacht niet. Lang wel, extreem lang en stervenskoud. Een kampvuur ontbreekt en de wind waait dwars door alles heen. Om half negen zit er niets anders op dan de slaapzak opzoeken. Het cynische ‘welterusten’ uit de andere tent beantwoord ik met ‘krijg de kolere’. De triomfantelijke grijns op Peters smoelwerk kan ik op meters afstand uittekenen.

Kort samengevat ziet de nacht er als volgt uit: diep wegduiken in de slaapzak, af en toe wegdutten, wakker worden van een koude wapperende tentflap in mijn gezicht, volle blaas negeren, pijn in mijn rug ontkennen, motorkleding bovenop slaapzak draperen, stijfheid in al mijn spieren voelen opkomen, wegdutten, wakker schrikken van de tentflap en de hele wereld vervloeken.

Peter is van nature een slechte slaper en ook hij ligt lang wakker, maar hij heeft het wel warm. Natuurlijk kruipt hij niet als herboren uit de tent. Dat gebeurt alleen in Camel Trophy-achtige marketingcampagnes en die moet je nooit geloven! Een eerste nacht kruip je nooit fris uit een tent en de opgevroren grond maakt het niet makkelijker.

Toch is Peter klaar voor de offroadrit, of hij speelt heel overtuigend toneel. Dat laatste kan ik niet. Ik ben koud tot op het bot en kapot. Inpakken en wegwezen is het enige dat ik wil. De warmte in. De weddenschap en mijn eer verlies ik tien keer liever dan nu nog op de motor kruipen.

Bij de kachel bekent Peter dat hij nooit een route heeft uitgezet. ‘Die verlies ik altijd van je, maar deze weddenschap heb ik gewonnen omdat jij een DNS achter je naam hebt staan. Dat zag ik wel aankomen.’ Het is een wijze les: bij elk avontuur past de juiste uitrusting. Nog wijzere les: trap niet in elke reclamecampagne. Meest wijze les: ga geen weddenschappen met uittgenaste types aan. Al zijn het je vrienden.

En bedankt hufters

Mijn vernietigende nederlaag in de weddenschap met Peter komt voor het grootste deel op het conto van de Haarlemse buitensportwinkel Soellaart. In de winkel aan de Kleine Houtstraat weten ze alles van kamperen in extreem warme of, zoals bij mij, koude omstandigheden. Dat ze de juiste spullen in het assortiment hebben zitten, heb ik op pijnlijke wijze gemerkt. Toch hoeft het niet altijd extreem te zijn; ook voor casual en actief gebruik heeft Soellaart mooie spullen. Toch knap hoe een bedrijf in 120 jaar tijd kan doorgroeien van schoenmaker naar legerdump (na WOII) en vervolgens outdoorspecialist. Kijk voor al het lekkere spul op: www.soellaart.nl. Peter regelde heel handig een Exped Mat IL Winter-luchtbed (€ 250,- ), een Lowland Glacier XTR-slaapzak (€ 550,-) en een Hilleberg Akto-tent (€ 700,-).

Het beste van MXGP 2020 – Avondklok-film #38

0
MXGP 2020

Omdat het nog even wachten is voor de MXGP weer in gang schiet, kijken we maar wat graag terug naar 2020. Zeker als alweer Jeffrey Herlings en Glenn Coldenhoff daarin een rol spelen. Een grote rol zelfs!

Wij plaatsen elke dag, exact op het moment dat avondklok in gaat een interessante video. Deze keer: Het beste van MXGP 2020

Xena introduceert het XX15 Bluetooth schijfslot met alarm

0
Xena XX15

Tenzij je je motorfiets in een privégarage stalt, is de kans groot dat je wat bescherming tegen diefstal nodig hebt om de nacht door te komen. Zelfs in de drukste straten zijn motoren in het donker kwetsbaar voor klojo’s. Sloten en alarmen helpen de kwaadwillenden af te weren, maar sirenes zijn niet altijd binnen gehoorsafstand. Om zelfs de meest veeleisende dieven een halt toe te roepen, introduceert het Xena het XX15 schijfslot en rust het uit met Bluetooth-connectiviteit.

Bestand tegen vloeibaar stikstof

Het XX15 schijfslot is voorzien van een robuust vergrendelingsmechanisme in de zeer duurzame monoblok 304 roestvrijstalen behuizing. Het vormt een formidabele eerste verdedigingslinie. De met hardmetaal versterkte pen van 14 mm is bestand tegen stoten en snijgereedschap, terwijl het dubbele vergrendelingssysteem bestand is tegen lock-pickers dankzij de 250.000 mogelijke vergrendelingscombinaties. Het sleutel- en loopmechanisme is ook bestand tegen vloeibaar stikstof.

Als de meest hardnekkige criminelen erin slagen de talrijke vergrendelingen te omzeilen, waarschuwt een 120-db alarm mensen in de buurt voor de snode activiteiten. Als dat nog niet genoeg gemoedsrust is, kunnen gebruikers het beveiligingsapparaat via de Xena-app met een smartphone verbinden via Bluetooth. Gebruikers kunnen het alarmvolume en de timing aanpassen, evenals de gevoeligheid van zowel bewegings- als schoksensoren.

XX15

Betaalbaar slot

De app meldt ook de levensduur van de batterij en bevat een aan/uit-optie. Met deze flexibiliteit kunnen XX15-eigenaars de beveiliging afstemmen op hun specifieke omgeving en situatie. Zelfs als dieven proberen het slot te omzeilen door de fiets zelf op te tillen, geeft de Xena een melding, zodat je een goede kans hebt om in te grijpen.

Motorfiets gestolen door paard

Het doe-het-alles-schijfslot weegt slechts 1,7 kilo en dankzij de kleine afmetingen kan het slot gemakkelijk worden opgeborgen in een broekzak of zijtas. De XX15 heeft een prijskaartje $153 (€130,-). Een betaalbare prijs voor een eersteklas schijfslot en een heel stuk goedkoper dan het vervangen van je motorfiets.