Soichiro Honda is zonder twijfel een van de belangrijkste mensen in de motorgeschiedenis (en eerlijk is eerlijk, ook uit de auto-industrie). Maar dat succes kwam echt niet zomaar aanwaaien. Verre van zelfs, zoals deze waanzinnige documentaire laat zien. Aan de lange kant, maar elke minuut waard.
Wij plaatsen elke dag, exact op het moment dat avondklok in gaat een interessante video. Deze keer: Soichiro Honda
Het Catalaanse SHAD heeft een compleet assortiment waterdichte softbags voor dagelijks gebruik en onder alle weersomstandigheden. De SW-collectie (SW staat voor Soft Waterproof) bestaat uit een verscheidenheid aan tassen, uiteenlopend van zijtassen tot rugtas.
De SW-serie is gemaakt van een speciaal soort versterkt synthetisch materiaal voor een gegarandeerde duurzaamheid, waterdichtheid en souplesse. Deze stof (ook wel Tarpaulin Mesh genaamd) bestaat uit drie lagen: PVC, mesh en weer PVC. De naden en ritssluitingen zijn thermisch gesealed voor een perfecte waterdichtheid, dus kurkdroge persoonlijke spullen. De spanbanden zijn uitgevoerd met gespen en bevestigingspunten van topkwaliteit roestvrij lichtmetaal. Door de PVC buitenlaag zijn alle bagagetassen eenvoudig te reinigen.
De SW45 is een tas met een inhoud van 40 liter, die beschikt over een (IPX5-norm) waterdicht hoofdvak. De SW45 kan bevestigd worden aan een drager of over het duozadel door middel van riemen met snelsluiting. De tas kan ook als rugtas gedragen worden met gebruikmaking van de gepolsterde riemen. Twee waterdichte buitenzakken bieden ruimte aan losse spullen en vormen de bevestigingspunten voor het MOLLE-systeem*.
De SW42 zadeltassen met 2 x 25 liter inhoud zijn semi-soft en kunnen snel bevestigd worden aan de SHAD-zijtashouder of met behulp van de bijgeleverde universele banden. Er zijn vakken aanwezig voor het opbergen van kleinere spullen. In gesloten toestand zijn de SW42-tassen volledig waterdicht volgens de IPX5-norm. Haken aan het buitenwerk maken de bevestiging van extra bagage met – bijvoorbeeld – een bagagenet mogelijk. De SW42-tassen worden per set verkocht en geleverd met een verbindingsriem voor extra stabiliteit en om beweging bij hogere snelheden te vermijden.
De SW22 tanktas heeft 13 liter inhoud en wordt met vier magneten op de tank bevestigd. De tas is volledig waterdicht volgens de IPX5-norm. De grote voorflap is uitgerust met verstelbare spanbanden en biedt ruimte aan extra, niet-breekbare spullen tot een regenpak aan toe. Een buitenzak geeft waterdichte ruimte aan toltickets, oordoppen, smartphone etc. Met het aanbrengen van de bijgeleverde gepolsterde draagriem kan de tanktas ook casual gebruikt worden bij tussenstops.
De multifunctionele, waterdichte, 35 liter plunjezak kan uiteraard los gebruikt worden of in combinatie met koffers en semi-softe tassen. Door de compacte afmetingen kan de tas eenvoudig opgeborgen worden, terwijl hij in gevulde toestand zeeën aan ruimte biedt, ook in de lengte wanneer de SW38 als rugzak gedragen wordt. Ook kan de plunjezak op een bagagedrager of duozadel bevestigd worden met de snelsluitingen. Een buitenzak biedt waterdichte ruimte aan toltickets, oordoppen, smartphone etc. Door de twee handgrepen aan de buitenzijde laat de tas zich makkelijk tillen. Voor extra bagageruimte kan gebruik worden gemaakt worden van het MOLLE-systeem*.
*Het bevestigingssysteem MOLLE staat voor Modular Lightweight Load-carrying Equipment en vindt zijn inspiratie in de militaire wereld. Het bestaat uit genaaide banden met een aaneenschakeling van (eveneens genaaide) lusjes waar naar eigen inzicht extra bagage aan bevestigd kan worden
Op 31 januari werd in Frankrijk een experiment afgesloten. Er werd onderzocht hoe riskant het is wanneer twee- en driewielers auto’s inhalen die in de file staan. De bedoeling van het experiment was om eventueel de verkeersregels aan te passen
Eind januari is op een aantal wegen in elf Franse departementen een vijf jaar durend onderzoek beëindigd. Het onderzoek onderzocht en beoordeelde de risico’s die kleven aan het inhalen door motorfietsen en scooters van auto’s die in de file staan. Het doel was na te gaan of het inhalen door motorrijders, wat niet onder de verkeersregels valt maar wel wordt bestraft, op een nieuwe manier kan worden geregeld.
Rijden tussen rijstroken was op de experimentele trajecten alleen toegestaan bij zeer druk of stilstaand verkeer, met een snelheid van minder dan 50 km/h en in ieder geval met een iets hogere snelheid dan de auto’s in de file. Het was ook alleen toegestaan op de meest linkse rijstrook. Binnen het onderzoek vielen ook wegen met gescheiden rijbanen voor beide richtingen. In tunnels was inhalen verboden.
Uit het Cerema-rapport – het Centrum voor risico-, milieu-, mobiliteits- en ontwikkelstudies, dat de opdracht kreeg de proef te evalueren- blijkt dat op de weggedeelten waarop het experiment betrekking had het aantal ongevallen waarbij motorrijders betrokken waren 12% hoger lag dan op andere wegen. Daar daalde het aantal ongevallen in dezelfde periode met 10%. Van de 1.650 ongevallen op de wegen die werden gemonitord werd echter 90% veroorzaakt door plotselinge rijstrookveranderingen door automobilisten en slechts 10% door ongepaste snelheidsovertredingen door motorrijders.
De afgevaardigde voor de verkeersveiligheid, Marie Gautier-Melleray, verklaarde dat de conclusies van het Cerema-rapport het niet mogelijk maakten de specifieke regel in een wegcode op te nemen. Wel wordt een bredere en diepgaandere experimentele fase in andere gebieden van het land overwogen.
Vanaf 1 februari riskeren motorrijders die worden betrapt op snelheidsovertredingen tussen twee rijstroken een boete van 135 euro en aftrek van drie punten op hun rijbewijs.
Daarom verzoekt de FFMC – zeg maar de Franse Federatie van Boze Motorrijders – iedereen die een prent krijgt, deze aan te melden. De club dringt er ook op aan toch vooral het gezonde verstand te gebruiken. Alleen op die manier kan verkeer tussen de twee rijbanen opnieuw overwogen kunnen worden.
Momenteel zijn turbomotoren nog zeldzaam, maar intussen verschijnen er van steeds meer fabrikanten octrooitekeningen waaruit blijkt dat er gewerkt wordt aan blokken met een turbo of supercharger. Harley-Davidson is de volgende in het rijtje die werkt aan een supercharged motor.
Bij een motor met supercharger denk je meestal aan superbikes met extreem vermogen en extreme topsnelheden. Een supercharged motor verwacht je niet van Harley-Davidson. Superchargers kunnen ook worden gebruikt om de naleving van emissievoorschriften te vergemakkelijken.
In het huidige octrooi zie je een Big Twin en hoe Harley-Davidson de technologie ermee combineert. Naast tekeningen van de supercharger zelf, is te zien hoe hij wordt aangedreven door de krukas van de motor, via een verborgen riemaandrijving en via een mechanische poelie. De tekeningen tonen ook de inlaat- en uitlaatopeningen.
Harley-Davidson zet in op automatisering
Aangezien je met een riemaandrijving rekening moet houden met enige rek, werd de supercharger aan het carter bevestigd met een zelfstellende beugel.
Wat Harley-Davidson werkelijk van plan is met een supercharged blok, is nog te vroeg om te zeggen. Een octrooi betekent niet noodzakelijkerwijs implementatie in een productiemodel. Maar aangezien veel fabrikanten aan de technologie werken, is het zeer waarschijnlijk dat in de toekomst verschillende modellen met drukvulling op de markt zullen komen.
Bron: Free Patents Online
Tweevoudig wereldkampioen Casey Stoner begeleidt zijn landgenoot Jack Miller op afstand. ‘Casey vindt het leuk om andere Australiërs te helpen’.
‘Van tijd tot tijd stuurt Casey Stoner me een paar berichtjes op Instagram, waar ik erg blij mee ben. Wijze woorden van een groot kampioen zijn altijd welkom, vooral omdat we landgenoten zijn.’ Jack Miller, die aan zijn zesde seizoen in de MotoGP begint – vertelde Motorsport-total.com over zijn vriendschap met de eerste en tot nu toe enige coureur die in staat was om Ducati een MotoGP-titel te bezorgen.
Casey Stoner, die kampt met het chronisch vermoeidheidssyndroom, volgt Jack al een tijdje. De twee hebben elkaar in de MotoGP alleen kort gesproken, want toen Jack in 2011 in de 125cc aantrad, won Casey Stoner zijn tweede titel. Het jaar daarop ging hij met pensioen. Maar misschien is het de solidariteit tussen Australiërs, feit is dat Stoner altijd dicht bij Miller heeft gestaan. ‘Hij is veel volwassener geworden, ik ben erg onder de indruk van hoe hij gegroeid is. Je ziet het aan de resultaten. Ik ben blij voor Jack Miller, maar ook voor Australië, dat eindelijk weer een rijder op een officiële motor in de hoofdklasse heeft.’
Wil de echte mijnheer Greg nu opstaan? Het lijkt haast wel een aflevering van Wie van de Drie?… We zien hier Greg Albertyn (rechts met zwarte pet) tijdens de Motocross of Nations van 2000 in het Franse Saint-Jean d’Angely, zijn laatste wedstrijd in Europa als kopman van team Zuid-Afrika en zo komt MOTO73-sportverslaggever Jan Boer op het idee voor een zeer bijzondere foto. Smets heeft zijn zoontje namelijk vernoemd naar Greg Albertyn, terwijl hij op zijn beurt weer vernoemd is naar Joël Robert (links), die in Saint-Jean d’Angely aanwezig is als teammanager van België. Robert en Albertyn zijn gelukkig de beroerdsten niet, wat deze bijzondere foto oplevert. En dan te bedenken dat de kleine Greg Smets eigenlijk thuis zou moeten blijven bij de ouders van Joël… . Na overleg met echtgenote Nancy werd besloten kleine Greg mee te nemen om deze foto te kunnen maken. Bedankt!
| Fotograaf | Jan Boer |
| Jaar | 2000 |
| Onderwerp | Motocross of Nations 2000 |
Terugblik: Met de motor op het ijs
In Amerika werkte Greg Albertyn samen met een andere Belgische grootheid, Roger De Coster. En met succes, want het waren Albertyn en De Coster die Suzuki Amerika weer op de rit kregen na een paar hele donkere jaren. De Coster: ‘Ik was echt ontgoocheld toen ik daar begon. In het begin werkten we buiten op de parkeerplaats! Daarna volgden een paar moeilijke jaren. Pas toen Greg Albertyn vanuit Europa naar Amerika kwam, ging het steeds beter met als hoogtepunt de Outdoor National-titel 250cc in 1999.’
Een aantal uitzondering daargelaten, zoals Ducati, is normaal gesproken een fabriek waar motoren in elkaar gezet worden zwaar verboden terrein. Tot ‘Exceptional Engineering’ op de stoep staat. Dan gaan ineens alle deuren open, zelfs die van de BMW-fabriek in Berlin-Spandau. Zo’n buitenkansje mag je niet laten liggen!
Wij plaatsen elke dag, exact op het moment dat avondklok in gaat een interessante video. Binnen gluren bij de BMW-fabriek
MotoGP-coureur Álex Rins geeft toe dat Davide Brivio gemist zal worden door het team en praat over zijn mogelijke vervanger bij Suzuki.
Meer dan twee maanden zijn verstreken sinds op Portimão het seizoen 2020 werd afgesloten. Op hetzelfde circuit beginnen wij aan het bijzondere journalistieke voorseizoen. Suzuki heeft de eerste virtuele chat van 2021 georganiseerd met een van de MotoGP-titelkandidaten Álex Rins.
Vanuit de pitbox van het Autódromo Internacional do Algarve, waar hij met een Superbike gaat trainen, en vergezeld van de onafscheidelijke Albert Arenas, begint Rins het gesprek met te vertellen hoe hij deze maanden heeft doorgebracht. ‘Gelukkig ben ik in orde en gelukkig, want ik heb het virus niet opgelopen. Ik heb thuis veel voorzorgsmaatregelen genomen, samen met mijn partner. Maar je weet nooit wanneer je het kan oplopen. Ik kijk uit naar dit seizoen. Ik keek er ook echt naar uit om naar Maleisië te gaan, maar helaas werd de test in Sepang geannuleerd.
MotoGP: Davide Brivio en de moeder aller coups
De trainingssessies in Sepang zijn verplaatst naar het circuit van Losail. Daar vinden twee opeenvolgende tests zullen plaats. Ook de eerste twee MotoGP’s van het nieuwe seizoen worden er gehouden. Dit betekent dat de MotoGP-karavaan bijna een maand in Qatar zal moeten doorbrengen. ‘De waarheid is dat ik liever ergens anders een maand zou doorbrengen dan in Qatar, want daar is niet veel te doen. En het is er erg heet.’
Wat het sportieve aspect betreft, is hij van mening dat zoveel dagen activiteit op hetzelfde circuit vooral de minder ervaren rijders ten goede zal komen. ‘Het is gunstiger voor de nieuwelingen en de rijders die van merk veranderen. Met zoveel tests en zoveel ronden voor de race zullen we een zeer krappe race krijgen, die nooit eerder gezien is in Qatar. Veel coureurs zijn aan elkaar gewaagd.’
Een van de meest schokkende berichten van het voorseizoen was het vertrek van Davide Brivio naar de Formule 1. De Italiaan was de leider van het Suzuki MotoGP-project en zijn afwezigheid zal gevoeld worden. ‘We zullen hem zeker missen. Brivio is onmisbaar, en één blik van hem was genoeg. Hij stelde je gerust en gaf je de juiste info mee. We wachtten altijd op hem als we gingen racen.
Davide Brivio belde Álex Rins persoonlijk op om hem van zijn beslissing op de hoogte te brengen, iets wat de coureur aanvankelijk moeilijk kon geloven. ‘Ik kwam erachter door een telefoontje van Davide. Ik kwam terug van het vliegveld na een vakantie op de Malediven met mijn partner. Ik was aan het rijden en toen hij het vertelde, geloofde ik het niet. Ik dacht echt dat hij een grapje maakte, maar toen ik zag dat het serieus was, dacht ik “Oef… zie het onder ogen, hij gaat weg!”. Het was een schok voor me.’
Suzuki heeft de mogelijke vervanger van Brivio nog niet bekend gemaakt, en Rins waagde het ons te vertellen over de mogelijkheden. ‘Ik weet niet of iemand het kan overnemen van Davide…. Misschien Sahara San. Die is de leider van het Suzuki-project. We zullen het zien in de race. Veel meer kan ik er niet over zeggen.’
Ondanks hun hechte band zou de Catalaanse coureur ook zonder Brivio zijn contract met Suzuki hebben verlengd. ‘Eerlijk gezegd denk ik dat ik zou zijn gebleven, want Suzuki is als een grote familie voor me… tenzij Davide me had verteld dat hij een plaats voor me had in het F1-team waar hij naartoe gaat. Dan zou ik erover hebben nagedacht’, grapt Rins, die ervan overtuigd is dat Brivio het goed gaat doen in de F1. ‘Ik weet zeker dat hij dat hij slaagt. Uiteindelijk heeft hij een team als Suzuki praktisch van de grond af aan opgebouwd. Daarom denk ik dat hij het goed gaat doen.’
Zijn doel: ‘Ik wil het meeste winnen.’
Hoewel hij de nummer 1 niet op zijn kuip draagt, rijdt hij in 2021 wel op de machine die de titel verdedigt. Dus het wordt een ander seizoen voor Rins in vergelijking met voorgaande seizoenen. ‘De nr. 1 is in huis, maar nog niet van mij. We gaan het jaar in met spanning en met meer dan de wil om te winnen. Uiteindelijk is de eerste rijder die je wilt verslaan je teamgenoot. Ik zou graag de sportiviteit herhalen die we vorig jaar bereikt hebben. Natuurlijk waren er momenten van spanning, momenten dat we meer praatten, momenten dat we minder praatten. Maar op het einde was er die sportiviteit’.
Álex Rins’ seizoen 2020 werd beïnvloed door een schouderblessure waarvan hij nu zegt hersteld te zijn. ‘Ik ben onder de indruk, want het gaat heel goed en het heeft me geen problemen gegeven in de sportschool. Ik voel me nu perfect. Als ik terugkijk, ben ik kwaad dat ik die crash in Jerez had, want het brak mijn opgaande lijn. Maar je leert van deze dingen en we moeten de goede momenten bewaren.’
Alex Rins Suzuki GSX-R 1000 in nieuwe kleuren gaat viral
Suzuki moet nog een mogelijke vervanger voor Brivio aankondigen. Rins waagt het te vertellen over de opties. ‘Ik weet niet of iemand het van Davide kan overnemen. Misschien Sahara San, die de leider is van het Suzuki project, we zullen zien in de race. Er is niet veel meer dat ik kan zeggen.
Rins stelt ook doelen om in 2021 beter te worden, vooral op zaterdag. ‘Ik zou graag de communicatie in de box verbeteren, het werk op het circuit, de consistentie, de motor meer begrijpen en hoe hij zich gedraagt. En als rijder zou ik graag beter willen kwalificeren. Om dat te doen moeten we eerder sneller rijden en een betere set-up krijgen. We zullen zien hoe het dit jaar gaat, maar we hebben goede hoop dat het door een paar kleine dingen te veranderen al een stuk beter zal gaan.
Het wordt Álex Rins’ vijfde jaar bij Suzuki waarin hij aan een project heeft gewerkt dat hij samen met zijn team tot een winnaar heeft gemaakt: ‘Ik ben niet de leider van het team geweest, maar het team was de leider van het project‘, erkent hij. Daarnaast heeft hij een constante groei doorgemaakt (5e in 2018, 4e in 2019 en 3e in 2020). De volgende stap: ‘Ik zou graag willen winnen. En als dat niet lukt? ‘Dan wil ik de derde plaats verbeteren in 2021.’
‘Niemand weet echt hoe het met Marc Márquez is’
Omdat het niet anders kan, spreekt Álex zich uit over de situatie van Marc Márquez en de twijfels die zijn herstel oproept. ‘En ik weet van niets. Ik denk dat de mensen ook niet veel weten. En van wat ze weten kun je je afvragen of het wel waar is. Uiteindelijk is in het verleden gebleken dat Márquez de situatie voor zichzelf houdt. Honda moet het zeker weten. Ik weet niet waar hij staat.’
It was hard but finally we have brought it home! ✊💥 // Ha sido duro pero al final nos la hemos llevado a casa! ✊💥 #ar42 #motogp pic.twitter.com/2SH6Cd8Pjk
— Alex Rins (@Rins42) November 23, 2020
Rins waagt het niet te zeggen of Márquez al dan niet in Qatar komt opdagen, maar wenst hem wel heel sportief een spoedig herstel toe. ‘Natuurlijk hoop ik dat hij er de eerste race bij is. Dan kan hij weer in het ritme komen en strijden zoals hij dat in de afgelopen seizoenen deed. Ik zie hem graag op het circuit, want Marc is een zeer getalenteerde rijder waarvan je kunt leren.
Over hoeveel invloed het heeft of Marquez wel of niet op het circuit is, zegt Rins: ‘Het hangt ervan af hoe hij er lichamelijk aan toe is. Als hij zich goed voelt, kan hij snel terug op het niveau komen waarop hij zat en dat kleine voordeel weer opbouwen dat hij had toen hij daar was. Zo niet, dan kan het interessant zijn om het gevecht met hem aan te gaan.’
Het gebeurt vaak dat motorfabrikanten hun modellen stopzetten zonder er al te lang bij stil te staan. Of we het nu hebben over Yamaha die de R6 afstreept of Harley die ondermaats presterende modellen schrapt, sommige trouwe klanten zouden het op prijs stellen om nog een laatste jaar de tijd te hebben om uitgaande modellen aan te schaffen. Yamaha heeft de roep gehoord en na 43 jaar wordt 2021 het jaar van de afscheidstournee van de SR400.
De Yamaha SR400, die sinds 1978 in Japan verkrijgbaar is, was oorspronkelijk een spin-off van Yamaha van de veel bekendere XT500. Om in het Japanse licentiesysteem als een sub-400cc machine te worden geclassificeerd, werd de krukas gewijzigd en de slag verkleind, wat resulteerde in een 399cc eencilinder. Dankzij het eenvoudige ontwerp en de klassieke styling, kreeg de SR400 al snel een enthousiaste aanhang.
Vasthoudend aan eenvoud en functie, heeft de SR400 nooit een elektrische start gehad. In plaats daarvan koos Yamaha voor een kickstarter en een kijkglas in de cilinderkop om het optima bovenste dode punt te bepalen. Het blok bleef ook hetzelfde, met het dry sump oliesysteem dat de framebuizen gebruikte als oliereservoir. Yamaha was vaak van plan om de koplamp en de ronde snelheidsmeter/teller te vernieuwen, maar dat is er nooit van gekomen.
Video: Yamaha MT-07 2021 test
In 2010 werd de Yamaha SR400 voorzien van brandstofinjectie voordat hij in 2014 zijn intrede deed in Europa, Australië en de Verenigde Staten. Modernisering stond nog steeds laag op de prioriteitnlijst. Halverwege de jaren tachtig kromp Yamaha het achterwiel tot 18 inch en stapte over van trommelremmen naar schijfremmen. Het merk verruilde ook de gegoten aluminium wielen voor gespaakte wielen om in lijn te blijven met de retro-esthetiek van het model.
In 2021 is de Yamaha SR400 verkrijgbaar – niet in Nederland – in twee standaard opties en met een limited-edition. Met slechts 1.000 beschikbare exemplaren, zal de Final Edition Limited voorzien zijn van een speciale sunburst verflaag, bronzen velgen en Yamaha-badges. In een tijd waarin adaptieve cruise control en launch control doorsijpelen naar motorfietsen, is het triest om deze klassieker uit te zwaaien. Maar Yamaha geeft ons tenminste nog een jaar om de SR400 te eren.
Veel Triumph-fans klagen omdat de Daytona 675 uit de brochure is geschrapt. Net als de Yamaha R6, was ook de Daytona slachtoffer van een afnemende vraag en strenger wordende emissieregels. Twaalf jaar heeft de Daytona het volgehouden, tot Triumph Motorcycles gedwongen werd om de sportmotor terug te trekken ten gunste van zijn naakte tegenhanger, de Speed Triple. Ondanks de hartstochtelijke pleidooien stroomden de fans niet massaal naar de showrooms voor de Daytona Moto2 765.
Daytona-diehards dromen echter verder. Met de introductie van de 2021 Triumph Speed Triple 1200 RS, begonnen ze zich voor te stellen hoe je de hypernaked kunt ombouwen tot een dikke sportmotor. Een van die fans met een vooruitziende blik is de digitale artiest Kardesign Koncepts. Van de MT-09 tot de Ducati Streetfighter V4, het portfolio van de ontwerper bevat vele alternatieven voor motorfietsontwerpen. Nu heeft Kardesign zijn aandacht gericht op het nieuwe vlaggenschip van Triumph, de Speed Triple 1200 RS, met als resultaat een concept voor de Daytona 1200.
Kardesign Koncepts wisselde het stuur in voor een set clip-ons en verplaatste de spiegels naar de kuip. De voetsteunen bleven echter op de lagere positie van de naked bike en het subframe plaatst de berijder op dezelfde hoogte. Cosmetisch heeft de ontwerper de achterkant en het zadel verfijnd, samen met een hoekigere benzinetank. De kuip sluit aan op het ontwerp van de Daytona Moto2 765, maar integreert ook de led-verlichting en de luchtinlaat. Tot slot heeft de Kardesign de uitlaatpijp omhoog geleid zodat je de enkelzijdige achterbrug goed ziet.
2021 Triumph Speed Triple RS: ontwerper aan het woord
Zal Triumph toegeven aan de Daytona-fans en komt er op basis van de Speed Triple 1200 RS een sportmotor? Dat is hoogst onwaarschijnlijk. Maar wat Kardesign voorstelt zou wel een voortzetting zijn van de legende van de Daytona.
© Copyright Motor.NL Media Company
