Een weekje Dolomieten of een paar dagen naar de Dordogne. Tot voor kort zo normaal dat we er amper bij stilstonden. Nu is het allemaal net even anders, maar hoe anders? Niemand die het precies weet. Daarom speurden we naar ervaringsdeskundigen en zochten we motorrijders die het ‘Buitenland’ gewoon op goed geluk hebben geprobeerd.

Solo naar de Alpen? Wij zijn jaloers! Maar zijn de bergen door corona niet gesloten?

‘Niet echt. In je eentje kun je je makkelijker aanpassen. En alleen heb je een hotel ook zo gereserveerd. Desnoods was het tentje meegegaan! Dat vind ik ook altijd leuk, alleen kost het meer tijd. En die gebruik ik liever om te kunnen rijden.’

Oostenrijk en Italië zijn afgestreept. Nog iets gemerkt van beperkende maatregelen?

‘In Oostenrijk heel weinig. In Italië is het heel wisselend. Een mondkapje op in de eetzaal is wel gewoonte, voor zover dat gaat, maar in sommige hotels doen ze er weer niet zo moeilijk over. Het ligt er dus erg aan in welk hotel je zit. Wel zie ik in Italië op straat veel mensen met mondkapjes.’

Hoe is het om in coronatijd op pad te zijn?

‘We hadden eerst Oostenrijk willen gaan en dan naar het Zwarte Woud. Maar dat voelde niet prettig. Daarom hebben we ons bedacht en rijden nu ritjes vanuit een hotel in Menzenschwand. Dat ligt op zo’n 650 kilometer van huis. Dus bij een dreigende tweede lockdown rijden we in een dag naar huis.‘

Je maakt tripjes naar Frankrijk en Zwitserland. Merk je veel van de verschillende regels per land?

‘Opvallend is dat er nergens grenscontroles zijn. Wat wel opvalt is dat de Zwitsers geen mondkapje dragen. In Duitsland wel. Zodra je een tankstation binnenkomt, is het helm af en masker op. En direct weer weg. Duitsers dragen hoe dan ook vaker een masker. In Frankrijk draagt alleen de bediening een masker. Koffie drinken op een terras? In Duitsland schrijven ze je naam en telefoonnummer op voor je naar een tafel kunt. Vergeet niet een masker op te doen als je van de motor naar het terras loopt. In Zwitserland kun je gewoon een tafel zoeken en noteren ze naderhand naam en telefoonnummer. In Frankrijk is het weer anders. Daar hoef je je niet te registreren en er wordt niet moeilijk gedaan als je met een grote groep bij elkaar zit.’

Santiago de Chile? Zat je al in Zuid-Amerika voor corona?

‘Ik zat inderdaad al in Zuid-Amerika. De eerste twee maanden van dit jaar reed ik via Argentinië over “La 40” naar Ushuaia en weer terug via Chili over land en zee naar Santiago. Die reis duurde zo’n zes weken. Het tweede deel zou duren van februari tot april. De bedoeling was om via Mendoza (Argentinië) naar Caracas (Venezuela) te rijden. Helaas kwam ik niet verder dan Pisac in Peru, in de zogenaamde heilige vallei. En nu moet ik wachten tot ik weer terug mag naar Santiago. Dat moet omdat mijn terugvlucht daar vertrekt. Hier in de vallei houden de mensen zich aan de regels en hebben dan ook respect voor de autoriteiten. Er zijn hier ook amper besmettingen.’

Zit je echt vast daar?

‘In Peru mag je alleen reizen met toestemming en alleen werkgerelateerd. Met een soort van KvK-nummer en een “geldige” reden mag je van A naar B. Daar maakte ik eens in de twee weken gebruik van, door naar Urubamba te rijden. Daar woon ik nu sinds twee maanden. Soms ga ik nog wel eens terug naar Pisac. Ook reed ik een paar keer naar Cusco om een tattoo te zetten. Maar nog even geduld, dan mogen we weer vrij reizen in de regio Cusco. En dat ga ik zeker doen, want ik heb nog niets kunnen bekijken door corona.’

Halverwege juni was je al op pad! In Duitsland nog gekke dingen meegemaakt?

‘Afgezien van een mondkapje onder de helm bij het afrekenen van een tankbeurt? Haha, nee dat viel allemaal wel mee hoor. De jaarlijkse trip met twee motormaten hadden we al gepland vóór het hele coronaverhaal. Het was even spannend of we op 13 juni konden vertrekken. De Harz en het Ertsgebergte leken daarbij de beste en veiligste optie. Meestal gaan we verder weg, richting de Alpen of Dolomieten. In Braunlage waren we alleen, maar op elk terras werd netjes gevraagd de coronabriefjes in te vullen. Na het derde terras en na de nodige biertjes vulden we Pipo, Klukkluk en Dikke Deur in… Overigens wél met het juiste adres mocht de coronapolizei contact opnemen. Ach ja, de meligheid sloeg toe.

‘Na Braunlage en de Harz reden we naar Bärenstein in het Ertsgebergte, aan de Tsjechische grens. Hoe verder weg van toeristische gebieden, hoe minder je merkte van social distance en mondkapjes. In sommige hotels werd gezegd dat we de mondkapjes best mochten dragen, als het ons een veiliger gevoel gaf. Het personeel en de andere gasten heb ik in de vier dagen die we daar waren geen enkele keer betrapt op voorzorgsmaatregelen. En dat voelde niet minder veilig.’

Binnen- of buitenland? Waarom twijfel je?

‘Met name de regelgeving in het buitenland weerhoudt me ervan om er op reis te gaan. We waren in maart op skivakantie in Oostenrijk, toen Tirol op slot ging. We zijn toen echt naar huis ‘gevlucht’. Het was niet zo dramatisch, maar het voelde ook niet heel fijn; Voornamelijk door alle negatieve berichten die elkaar snel opvolgden. Toen België ook nog eens de grens als een Berlijnse-muur hermetisch afsloot, maakte dat het plaatje compleet.’

In hoeverre volg je de regelgeving in het buitenland?

‘Lange tijd hebben we de berichtgeving goed in de gaten gehouden. Toen we hoorden dat motorrijders gewoon de grens weer overstaken, zijn we gestopt met het volgen van alle berichtgeving. Op dit moment volgen we het grofweg. Het verandert misschien nog wel zo vaak, dat het niet zoveel zin heeft om alles nauwlettend in de gaten te houden. In de week voort we vertrekken zullen we alles nog eens goed bestuderen. Wat zijn de regels in welk land, maar ook: wat zijn de weersvoorspellingen!’

Welke route gaan jullie rijden?

‘We willen redelijk dicht bij Nederland blijven. Mocht het misgaan, zijn we binnen een dag terug. Het plan is een stuk van de Pan Germania combineren met een MotorNL-route langs de Duitse noordkust en Rügen. Het noorden van Frankrijk is ook een optie. We rijden op de bonnefooi. ’s Middags vanaf het terras een hotel boeken. Vrijheid blijheid.’

Zowat de hele Zuid-Duitse grenzen verkend? Wat zag je daar allemaal?

‘Geen gekke dingen eigenlijk, het viel allemaal reuze mee. Oké, een mondkapje op – of nog beter je helm op als je afrekent bij de benzinepomp. En op terrassen en hotels draag je ook een mondkapje. Daarna konden we met z’n zevenen bijna overal plaatsnemen. En daar zat zeker geen anderhalve meter tussen. Duitsland was meer ontspannen dan verwacht, terwijl ze normaal toch wel van de regeltjes zijn. Als je door de dorpen rijdt, zie je wel veel mensen met een mondkapje op. Of onder handbereik onder de kin.’

Toch niet stiekem nog even Oostenrijk of Zwitserland ingedoken?

‘Uit principe zijn we de Zuid-Duitse grens niet overgestoken. We hebben wel in zak en as gezeten hoor, maar gelukkig ging Duitsland vroeg open. We zijn op 22 juni vertrokken. En het werd een prachtige trip met de Hunsrück Hochstrasse, Zwarte Woud, Duitse Alpenstrasse, Ostmarkstrasse (B85) langs de Tsjechische grens, Fichtelgebergte, Westerwald en Taunusgebergte. Een klein buitje gehad, maar het regenpak bleef in de tas. En geen problemen met Die Polizei. We rijden – zeg maar – sportief door. Dat moet ook wel wil je elke dag minimaal 400 km op binnenwegen kunnen afleggen. In de bebouwde kom houden we ons altijd aan de snelheid. Het zat dus mee dit jaar. Is ook wel een anders geweest helaas.’

Kon je echt niet meer wachten dat je al zo vroeg op pad bent gegaan?

‘Helaas had ik al twee motorweekenden en een week vakantie die niet doorgingen. Dus om ook nog eens in mijn zomervakantie begin juni thuis te blijven, zag ik niet zo zitten. Daarnaast gaan de andere motorweekenden met groepen ook niet door dit jaar. Ik heb goed geluisterd naar de toespraken van onze minister-president en ook die van Oostenrijk. Wel hebben we pas drie dagen voor vertrek definitief kunnen besluiten dat we konden vertrekken. Maar wat een stress met buikpijn vooraf. Sommige zien het als avontuur, maar het zinnetje “wat als” spookte wel degelijk door mijn hoofd en ook bij mijn moeder. Toen we op 7 juni in de ochtend de Oostenrijkse grens over waren, hebben we dan ook een dansje in de regen gemaakt.’

Wat een ontlading! Hoe was de rest van je reis?

‘Tot 15 juni was een mondkapje verplicht in openbare ruimtes, cafés, restaurants etc. maar daarna alleen nog in het openbaar vervoer, apotheken en ziekenhuizen. Gelukkig volstaat de buff, het traditionele motorsjaaltje, ook als mondkapje in Oostenrijk en Duitsland. Oostenrijk heeft na de uitbraak gelijk actie ondernomen. De bewoners mochten amper de straat nog op. Ja, voor boodschappen, maar niet naar bouwmarkten zoals in Nederland massaal gebeurde. Hierdoor is de uitbraak naar verhouding klein geweest. In de regio waar wij zaten, waren zeven of acht besmettingen geweest in een verzorgingstehuis. Daardoor merkte je wel dat mensen wat soepeler met de regels omgingen. Je weet dus nooit wat iemand per ongeluk meedraagt. Ik raad daarom zeker aan een paar motorsjaaltjes mee te nemen en handlotion bij je te hebben. Mocht de omstandigheden veranderen, dan heb je tenminste een voorraadje. Overigens waren mondkapjes in Oostenrijk overal verkrijgbaar. In de supermarkt lagen ze half juni vooraan in het schap, om direct te gebruiken.’

Net op tijd terug uit Spanje en dan ook al erg vroeg naar Duitsland vertrokken. Wat viel je daar op?

‘Ik was er zeker vroeg bij, eerst eind februari een week in de buurt van Girona rondgereden. De motoren gingen met een transportbedrijf naar Spanje en wij met het vliegtuig. Dat is zeer goed bevallen en het was voor de coronauitbraak! Eind mei naar de Eifel geweest voor vier dagen. We hadden een motorhotel in Morbach geboekt en vanuit daar hebben we elke dag een rit van ongeveer 330 kilometer gereden. Wat wij van corona merkten? Dat je in elk restaurant of benzinepomp een mondkapje op moet bij het verplaatsen. Wat mij ook opviel is dat elke gemeente of dorp dezelfde regels had maar dat er overal anders mee werd omgegaan.’

Welke kennis deed je op voor je volgende trip naar de Eifel later dit jaar? Meer handlotion mee of misschien een extra mondkapje in de tas steken voor de zekerheid?

‘Had zelf een klein busje alcohol meegenomen, maar was niet nodig. Wel extra mondkapjes, want die zijn wel handig, Bij het tanken kan je je neksjaal over je neus en mond trekken, dat is overal toegestaan.’

Wat zou je anderen adviseren? Of heb je nog een paar goede tips?

‘Wat ik kan mee geven, is overal even goed lezen welke regels ze hanteren en die ook toepassen, Voor de rest maken ze zich in Duitsland niet zo druk. Als we weer een weekend naar de Eifel gaan, weet ik dat ik een paar extra mondkapjes mee moet nemen. Maar dat is alles.’

Frankrijk als alternatief, maar komt dat in de buurt van de Noordkaap?

‘Nou, dat was nog een hele tour! Ik was nog in de veronderstelling dat onze geplande trip naar de Noordkaap niet door kon gaan en dat we als alternatief alle bergachtige regio’s van Frankrijk aan elkaar gingen rijgen. Toen we leerden dat de Scandinavische landen op 15 juli weer opengingen voor andere Europeanen zijn we snel gaan schakelen en hebben we bootovertochten en hotels geboekt. Op dat moment hadden we dus twee volledig geplande vakanties klaarstaan. Mocht het zo zijn dat we toch niet naar Scandinavië konden, hadden we de reis naar Frankrijk nog als backup!’

Bleef je op de hoogte van de regels in het buitenland of zag je het wel ter plekke?

‘We hadden de app van Buitenlandse Zaken geïnstalleerd en ik had me aangemeld om via e-mail en sms berichten te ontvangen voor wijzigingen in de regelgeving bij de te bezoeken landen. Daarnaast volgden we de nieuwsberichten. Ik behoor tot de risicogroep en moet dus altijd op mij hoede zijn voor onverwachte omstandigheden.’

Mocht het toch niet meezitten, volgend jaar weer Noordkaap?

‘Indien niet zouden gaan, waren we volgend jaar voor een kortere reis naar Noorwegen gegaan. De retourovertocht konden we naar volgend jaar verschuiven. Nu we toch naar de Noordkaap gaan, pakken we volgend jaar een deel van de Frankrijk-route. Hoelang we gaan is nog niet bekend, maar de Pyreneeën zullrnhet niet worden. Alpen, Vogezen en Jura: daar blijft het bij.’

Al 22 jaar vieren jullie Vaderdag met een weekendje motorrijden. Zorgen gehad dat het dit jaar niet door kon gaan?

Uiteraard maakten we ons zorgen, zeker omdat je niet wist welke regels in welk land zouden gelden. Daarnaast vonden een aantal mannen in onze groep het om privéredenen niet handig om te gaan rijden vandaar dat we in kleiner gezelschap op pad zijn gegaan en iets dichter bij huis zijn gebleven zodat we ook in 1 dag “uit en thuis” konden zijn.

België was technisch gezien nog dicht en in Duitsland moest je eigenlijk een bestemming hebben. Hebben jullie daar nog problemen mee gehad?

‘We hebben twee ritten gemaakt in die periode, een naar Duitsland en een naar Luxemburg. Omdat mijn zoon in Duitsland woont, hadden wij al eerder ervaren dat er aan de Duitse grens niet gecontroleerd werd. Op weg naar Luxemburg hebben we de motoren bij Eijsden nog volgegooid zodat we in België niet hoefden te stoppen. Ook hier werd aan de grens niet (meer) gecontroleerd. Luxemburg was ‘gewoon open’. Wel moesten we vaak mondkapjes dragen maar onze sjaaltjes werden als dusdanig ook geaccepteerd. Dus iets meer anticiperen en accepteren dat je niet overal welkom bent als groep, maar dat maakte de ritten er niet minder gezellig op.

Wat is je opgevallen of heb je geleerd waar andere reizigers ook wat aan hebben?

Als tip zou ik zeggen dat je zeker in deze periode wat meer op jezelf moet vertrouwen. Neem voldoende drinken mee en zeker ook wat te eten. Een goede voorbereiding is het halve werk, maar dat is het eigenlijk altijd. Over het algemeen voelt motorrijden hetzelfde als zonder corona, al heb ik de rit door Europa die ik normaal gesproken met een vriend rijdt wel overgeslagen. De volgende rit naar Luxemburg is al weer gepland.

Helemaal naar Kroatië op twee A2-motoren? In coronatijd nog wel? Jij houdt wel van een beetje avontuur?

Jazeker! Vorig jaar heb ik samen met mijn vriendin Chelle (Op de foto’s) mijn motorrijbewijs gehaald. Meteen wilde we hier al mee op vakantie maar dat wilde we eerst nog een beetje proberen. Vandaar dat we vorig jaar via Luxemburg en Frankrijk naar zuid Duitsland zijn gereden. Dit vonden we echt geweldig! Meteen wisten we dat de volgende vakantie langer en verder ging worden. Dus ik ben in november al begonnen met het maken van een route. De route is de afgelopen maanden steeds een beetje aangepast om een nog mooier en leuker stukje te vinden om te rijden! Toen kwam helaas de coronacrisis en begonnen we ons al zorgen te maken dat de vakantie wellicht niet door kan gaan. Nu (anderhalve week voor vertrek) lijkt het erop dat het toch door kan gaan. Echter is het stuk door Slovenië nog een beetje twijfelachtig. Ik heb enorm veel zin om allerlei mooie passen in de alpen te ontdekken!

Heb je je al een beetje ingelezen in de verschillende regels die in de landen die je gaat doorkruisen gelden of zie je het allemaal wel als je onderweg bent?

We proberen wel redelijk voorbereid op weg te gaan. Zeker met alle corona regels die er nu gelden. Zo mag je alleen door Slovenië heenrijden en niet overnachten. Gelukkig hebben we niks gereserveerd van te voren en kunnen we hier onze route makkelijk op aanpassen. Ook gaat het mondkapje natuurlijk mee op reis. Die komt vast en zeker van pas.