Met de sportief ingestoken Maxsym TL500 hoopt het Taiwanese SYM wat aandacht af te snoepen van andere scooterfabrikanten. Niet een van A-naar-B type, maar ook eentje die vermakelijk is van A-tot-A.
‘We hebben goed gekeken naar sportieve motorfietsen en daaruit elementen getrokken die op onze motorscooter goed kunnen werken’. Dat is zo’n beetje de strekking van initiële praatje.
‘Superbike’
Die ‘superbike’-elementen die daarbij genoemd worden zijn bijvoorbeeld de aerodynamische spiegels. Maar vooral ook het agressieve uiterlijk. De TL500 is gericht op een wat jonger publiek. Volk dat doorgroeit vanaf hun brommer of scooter naar iets groters na het behalen van hun motorrijbewijs. Echter is het ook nog altijd de doelgroep tussen dertig en vijftig jaar oud die de machine voornamelijk zal inzetten voor hun woon-werkverkeer.
SYM is van mening dat die groep niet altijd meer op zoek is naar een scooter die hen van A naar B brengt maar meer naar eentje die ook leuk is voor in het weekend. Wanneer er niet zozeer een geroutineerde route afgelegd moet worden. Dat is iets waar de grotere Maxsym 600 bijvoorbeeld goed in is, of de kleinere onder-de-300cc Joymax en Cruisym. Dat de Maxsym 500TL dan ook een vloeistofgekoeld tweecilinder motorblok heeft gekregen is niet gek.
Dat zorgt nu eenmaal voor een iets flinkere vermogensbeleving. Hoewel flink dan met een 465cc twin alsnog vrij relatief is. Bij elkaar produceert de SYM ongeveer 40,8 pk bij 6.750 tpm en 42,5 Nm bij 6.250 toeren. Om zoiets nou superbike-achtige karaktereigenschappen toe te schrijven gaat misschien iets te ver. Maar voor wat SYM tot noch toe heeft geproduceerd zit je met ‘sportief’ zeker wel in de hoek van de juiste terminologie.
Opvallend is het overigens dat de overbrenging van motor naar achterwiel met een ketting wordt geregeld in plaats van een aandrijfriem. Waarom er gekozen is om zo’n onderhoudsgevoelig mechanisme toe te passen? Navraag bij het ontwikkelingsteam dat ook op de persintroductie aanwezig is geeft het antwoord. Daar is men namelijk van mening is dat de consument het smeren van de ketting niet zo erg vindt. ‘Dat doet men op een superbike toch ook al jaren?’ is het antwoord dat ik via een tolk krijg te horen. Tsja. Daarbij zou het de 50/50 gewichtsbalans – 112 kilogram op beide wielen – tussen het voor en achterwiel verstoren. Misschien hebben ze ergens wel een punt maar wat ons betreft zou een aandrijfriem hebben volstaan.
Amusant
Op pokdalige Portugese bergweggetjes testen we de TL500 uitvoerig. Het gas kent een kleine loze slag in het begin maar is daarna snel en vloeiend paraat. Onderin is hij niet enorm krachtig maar ongeveer vanaf 2000 toeren begint hij te klimmen in zijn koppelcurve en merk dat je harder en harder accelereert. Dat is erg amusant, want aangezien je natuurlijk niet hoeft te schakelen door de continue variabele transmissie is steeds opnieuw accelereren hetgeen dat voor de kick zorgt. Het gaat niet bloedstollend hard, maar de gang zit er zeker binnendoor vlot in. Hiermee zie ik me thuis op de dijkweggetjes in mijn omgeving ook zeker een plezierig ritje mee maken.
De vering is wat stug merk je in de zoveelste kuil of put hier in de bergen. Mocht je daar last van hebben dan kan er aan de achterzijde nog wat gespeeld worden wat betreft de veervoorspanning al heeft dat uiteindelijk niet veel invloed op dat van nature stuggere veerkarakter. De voorrem werkt naar behoren maar de achterrem heeft wat kuren. Dat ligt overigens puur aan het ABS dat soms niet weet wat het met remacties aan moet en dan dus al vrij snel fors aangrijpt.
Comfort
Een maxiscooter zou geen maxiscooter zijn zonder het nodige comfort. Hoewel de toevoeging van die tweede cilinder voor meer vibraties zorgt, voel je daar in de praktijk niets tot weinig van. Dat komt doordat de Taiwanezen een balansas in het blok hebben gemaakt die de resonantie van de twee parallel bewegende zuigers doet neutraliseren.
Ook wat betreft de windbescherming is het comfort degelijk. Je zit natuurlijk niet zo beschut als op de grotere 600 maar het windscherm is verstelbaar; niet on the fly overigens maar door een paar bouten in een andere positie vast te draaien. Je benen zitten ook redelijk bedekt maar ik merk, tijdens de eerste paar kilometer, dat er toch een wat frisse vlaag lucht langs de flanken op mijn schenen straalt.
Het zadel zit niet te hard en niet te zacht en er is enige ruimte om te verzitten. Al met al best een degelijke machine als je het zo kan stellen. In dat agressieve uiterlijk zou je met een vluchtig oog overigens ook wat van zijn voornaamste concurrent kunnen ontdekken. Die draagt de naam TMAX, is iets krachtiger maar kent ook een wat flinkere prijs. Hoewel deze SYM nog wat nukken heeft, maakt het zachte introductieprijsje van 9.958 – inclusief alle bijkomende afleveringskosten – een hoop goed. Een toekomst als geduchte concurrerent in het middenklasse maxiscooter segment gloort zeker aan de horizon.
